மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.180
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.180.1
निहत्यालायुधं रक्षः प्रहृष्टात्मा घटोत्कचः ।
ननाद विविधान्नादान्वाहिन्या प्रमुखे तव ॥ ७.१८०.१ ॥
அரக்கன் அலாயுதனைக் கொன்ற மகிழ்ந்த உள்ளம் கொண்ட கடோத்கசன் உன் படையின் முன்னணியில் பல விதமான முழக்கங்களை முழங்கினான்.
7.180.2
तस्य तं तुमुलं शब्दं श्रुत्वा हृदयकम्पनम् ।
तावकानां महाराज भयमासीत्सुदारुणम् ॥ ७.१८०.२ ॥
மகாராஜனே, அவனது அந்த பேரொலியைக் கேட்டு உன் வீரர்களுக்கு இதயத்தை நடுங்கச் செய்யும் மிகக் கொடிய அச்சம் உண்டானது.
7.180.3
अलायुधविषक्तं तु भैमसेनिं महाबलम् ।
दृष्ट्वा कर्णो महाबाहुः पाञ्चालान्समुपाद्रवत् ॥ ७.१८०.३ ॥
அலாயுதனுடன் போரிட்ட மகாபலசாலியான பீமசேனன் மகனைக் கண்ட பெருந்தோள் கர்ணன் பாஞ்சாலர்களை நோக்கி விரைந்தான்.
7.180.4
दशभिर्दशभिर्बाणैर्धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
दृढैः पूर्णायतोत्सृष्टैर्बिभेद नतपर्वभिः ॥ ७.१८०.४ ॥
முழுதும் இழுத்து விடப்பட்ட வலிமையான, வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட பத்து பத்து அம்புகளால் கர்ணன் திருஷ்டத்யும்னனையும் சிகண்டியையும் துளைத்தான்.
7.180.5
ततः परमनाराचैर्युधामन्यूत्तमौजसौ ।
सात्यकिं च रथोदारं कम्पयमास मार्गणैः ॥ ७.१८०.५ ॥
பின்னர் சிறந்த நாராசங்களால் கர்ணன் யுதாமன்யுவையும் உத்தமௌஜஸையும், ரத வீரன் சாத்யகியையும் அம்புகளால் நடுங்கச் செய்தான்.
7.180.6
तेषामप्यस्यतां सङ्ख्ये सर्वेषां सव्यदक्षिणम् ।
मण्डलान्येव चापानि व्यदृश्यन्त जनाधिप ॥ ७.१८०.६ ॥
மக்கள் தலைவனே, போரில் அம்பெய்த அவர்கள் அனைவரின் இடது வலது வில்களும் வட்டமாகச் சுழலுவதாகக் காணப்பட்டன.
7.180.7
तेषां ज्यातलनिर्घोषो रथनेमिस्वनश्च ह ।
मेघानामिव घर्मान्ते बभूव तुमुलो निशि ॥ ७.१८०.७ ॥
அவர்களின் வில்நாண் ஒலியும் தேர்ச்சக்கரங்களின் முழக்கமும் கோடையின் முடிவில் மேகங்களைப் போல இரவில் பேரொலியாயின.
7.180.8
ज्यानेमिघोषस्तनयित्नुमान्वै ।
धनुस्तटिन्मण्डलकेतुशृङ्गः।
शरौघवर्षाकुलवृष्टिमांश्च ।
सङ्क्राममेघः स बभूव राजन् ॥ ७.१८०.८ ॥
வில்நாண் மற்றும் தேர்ச்சக்கர முழக்கமே அதன் இடி; வில் அதன் மின்னல்; வட்டவடிவக் கொடிகள் அதன் சிகரங்கள்; அம்புப் பெருமழையால் நிரம்பிய அந்தப் போர்-மேகம் ஆயிற்று, அரசே.
7.180.9
तदद्भुतं शैल इवाप्रकम्पो ।
वर्षं महाशैलसमानसारः।
विध्वंसयामास रणे नरेनद्र ।
वैकर्तनः शत्रुगणावमर्दी ॥ ७.१८०.९ ॥
அது அற்புதமாயிருந்தது: மலைபோல் அசையாதவனும் பெரும்மலைக்கு நிகரான வலிமையுள்ளவனுமான வைகர்தனன் (கர்ணன்), எதிரிக் கூட்டங்களை நசுக்கியவனாய், போரில் அந்தப் பெருமழையை அழித்தான், நரேந்திரா.
7.180.10
ततोऽतुलैर्वज्रनिपातकल्पैः ।
शितैः शरैः काञ्चनचित्रपुङ्खैः।
शत्रून्व्यपोहत्समरे महात्मा ।
वैकर्तनः पुत्रहिते रतस्ते ॥ ७.१८०.१० ॥
பின்னர் உங்கள் மக்களின் நலனில் ஈடுபட்டிருந்த மகாத்மா வைகர்தனன் (கர்ணன்), இடிவீழ்ச்சிக்கு ஒப்பான, ஒப்பற்ற, கூரிய, பொன்னிறச் சித்திர இறகுள்ள அம்புகளால் போரில் எதிரிகளை விரட்டினான்.
7.180.11
सञ्छिन्नभिन्नध्वजिनश्च केचि… ।
त्केचिच्छरैरर्दितभिन्नदेहाः।
केचिद्विसूता विहयाश्च केचि… ।
द्वैकर्तनेनाशु कृता बभूवुः ॥ ७.१८०.११ ॥
சிலரின் கொடிகளும் தேர்களும் சிதைந்தன; சிலர் அம்புகளால் வருந்தி உடல் பிளந்தவரானார்கள்; சிலர் சாரதியற்றவராகவும் குதிரையற்றவராகவும் ஆயினர்; சிலர்… வைகர்தனனால் விரைவில் அவ்வாறு ஆக்கப்பட்டனர்.
7.180.12
अविन्दमानास्त्वथ शर्म सङ्ख्ये ।
यौधिष्ठिरं ते बलमभ्यपद्यन्।
तान्प्रेक्ष्य भग्नान्विमुखीकृतांश्च ।
घटोत्कचो रोषमतीव चक्रे ॥ ७.१८०.१२ ॥
போரில் அடைக்கலம் காணாமல் அவர்கள் யுதிஷ்டிரனின் படையின் மீது பாய்ந்தனர். அவர்கள் சிதறி முதுகு காட்டி ஓடுவதைக் கண்டு கடோத்கசன் மிகவும் சினம் கொண்டான்.
7.180.13
आस्थाय तं काञ्चनरत्नचित्रं ।
रथोत्तमं सिंहवत्सन्ननाद।
वैकर्तनं कर्णमुपेत्य चापि ।
विव्याध वज्रप्रतिमैः पृषत्कैः ॥ ७.१८०.१३ ॥
பொன்னும் இரத்தினங்களும் பதித்த அந்த உயர்ந்த தேரில் ஏறி அவன் சிங்கம் போல் முழங்கினான். விகர்த்தனன் மகன் கர்ணனை அணுகி வஜ்ரம் போன்ற அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்.
7.180.14
तौ कर्णिनाराचशिलीमुखैश्च ।
नालीकदण्डासनवत्सदन्तैः।
वराहकर्णैः सविपाठशृङ्गै-
क्षुरप्रवर्षैश्च विनेदतुः खम् ॥ ७.१८०.१४ ॥
அவ்விருவரும் கர்ணி, நாராசம், சிலீமுகம், நாலீகம், தண்டம், ஆசனம், வத்சதந்தம், வராஹகர்ணம், விபாடம், சிருங்கம், க்ஷுரப்ரம் ஆகிய அம்புகளின் மழையால் வானத்தை முழங்கச் செய்தனர்.
7.180.15
तद्बाणधारावृतमन्तरिक्षं ।
तिर्यग्गताभिः समरे रराज।
सुवर्णपुङ्खज्वलितप्रभाभि… ।
र्विचित्रपुष्पाभिरिव प्रजाभिः ॥ ७.१८०.१५ ॥
அந்த அம்புத் தாரைகளால் மறைக்கப்பட்ட வானம், பொன் இறகுகளின் ஒளிரும் ஒளியுடன் குறுக்காகச் சென்று போரில் ஒளிர்ந்தது; பல வண்ணப் பூக்கள் நிறைந்தது போல.
7.180.16
समाहितावप्रतिमप्रभावा… ।
वन्योन्यमाजघ्नतुरुत्तमास्त्रैः।
तयोर्हि वीरोत्तमयोर्न कश्चि… ।
द्ददर्श तस्मिन्समरे विशेषम् ॥ ७.१८०.१६ ॥
ஒப்பற்ற வலிமை கொண்ட அவ்விருவரும் ஒருமித்து உயர்ந்த அஸ்திரங்களால் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர். அந்த இரு சிறந்த வீரர்களுக்கிடையே அப்போரில் எவரும் எந்த வேறுபாட்டையும் காணவில்லை.
7.180.17
अतीव तच्चित्रमतुल्यरूपं ।
बभूव युद्धं रविभीमसून्वोः।
समाकुलं शस्त्रनिपातघोरं ।
दिवीव राह्वंशुमतोः प्रमत्तम् ॥ ७.१८०.१७ ॥
சூரியனின் மகனுக்கும் பீமனின் மகனுக்கும் இடையே நடந்த அந்தப் போர் மிகவும் அற்புதமானதும் ஒப்பற்ற வடிவம் கொண்டதுமாயிற்று; ஆயுதங்கள் விழுந்ததால் பயங்கரமும் குழப்பமும் நிறைந்தது; வானில் ராகுவும் சூரியனும் வெறிகொண்டு மோதுவது போல் இருந்தது.
7.180.18
घटोत्कचं यदा कर्णो न विशेषयते नृप ।
ततः प्रादुश्चकारोग्रमत्त्रमस्त्रविदां वरः ॥ ७.१८०.१८ ॥
அரசே, கர்ணனால் கடோத்கசனை வெல்ல முடியாதபோது, ஆயுதம் அறிந்தோரில் சிறந்தவனான அவன் ஒரு பயங்கரமான அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.
7.180.19
तेनास्त्रेणावधीत्तस्य रथं सहयसारथिम् ।
विरथश्चापि हैडिम्बिः क्षिप्रमन्तरधीयत ॥ ७.१८०.१९ ॥
அந்த அஸ்திரத்தால் அவன் அவனது தேர், குதிரைகள், சாரதியுடன் அழித்தான்; ஹைடிம்பன் மகன் தேரிழந்து உடனே மறைந்தான்.
7.180.20
तस्मिन्नन्तर्हिते तूर्णं कुटयोधिनि राक्षसे ।
मामकैः प्रतिपन्नं यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१८०.२० ॥
அந்த கூடயோதி அரக்கன் உடனே மறைந்தபின், என் ஆட்கள் என்ன செய்தனர் என்பதை எனக்குச் சொல், சஞ்சயா.
7.180.21
अन्तर्हितं राक्षसेन्द्रं विदित्वा ।
सम्प्राक्रोशन्कुरवः सर्व एव।
कथं नायं राक्षसः कूटयोधी ।
हन्यात्कर्णं समरेऽदृश्यमानः ॥ ७.१८०.२१ ॥
அரக்கர் தலைவன் மறைந்ததை அறிந்ததும் அனைத்து குருக்களும் உரத்துக் கூவினர்: "இந்த கூடயோதி அரக்கன் போரில் மறைந்திருந்து கர்ணனை ஏன் கொல்லக் கூடாது?"
7.180.22
ततः कर्णो लघुचित्रास्त्रयोधी ।
सर्वा दिशः प्रावृणोद्बाणजालैः।
न वै किञ्चित्प्रापतत्तत्र भूतं ।
तमोभूते सायकैरन्तरिक्षे ॥ ७.१८०.२२ ॥
பின்னர் விரைவானவும் விசித்திர அஸ்திரங்களில் வல்லவனுமான கர்ணன் அம்புவலைகளால் எல்லாத் திசைகளையும் மறைத்தான்; அம்புகளால் வானம் இருளானபோது அங்கே எந்த உயிரினமும் கீழே விழவில்லை.
7.180.23
नैवाददानो न च सन्दधानो ।
न चेषुधीस्पृशमानः कारग्रैः।
अदृश्यद्वै लाघवात्सूतपुत्रः ।
सर्वं बाणैश्छादयानोऽन्तरिक्षम् ॥ ७.१८०.२३ ॥
எடுக்காமலும், பொருத்தாமலும், அம்புறாத்தூணிகளைத் தொடாமலும், விரல் நுனிகளால் மட்டுமே, சூதபுத்திரன் தன் லாகவத்தால் காணப்பட்டான்; அம்புகளால் வானம் முழுவதையும் மறைத்துக்கொண்டிருந்தான்.
7.180.24
ततो मायां दारुणामन्तरिक्षे ।
घोरां भीमां विहितां राक्षसेन।
अपश्याम लोहिताभ्रप्रकाशां ।
देदीप्यन्तीमग्निशिखामिवोग्राम् ॥ ७.१८०.२४ ॥
பின்னர் வானில் கொடியதும், பயங்கரமானதும், அச்சமூட்டுவதும், ராட்சசனால் உருவாக்கப்பட்டதுமான ஒரு மாயையை நாங்கள் கண்டோம்; அது சிவந்த மேகம் போல ஒளிர்ந்தது, கொழுந்துவிட்டெரியும் தீச்சுடர் போல உக்கிரமாக.
7.180.25
ततस्तस्यां विद्युतः प्रादुरास… ।
न्नुल्काश्चापि ज्वलिताः कौरवेन्द्र।
घोपश्चास्यः प्रादुरासीत्सुघोरः ।
सहस्रशो नदतां दुन्दुभीनाम् ॥ ७.१८०.२५ ॥
பின்னர் அதில் மின்னல்கள் தோன்றின; எரிகின்ற விண்கற்களும் தோன்றின, கௌரவேந்திரா; அதிலிருந்து ஆயிரமாயிரம் துந்துபிகள் முழங்குவது போன்ற மிகக் கொடிய முழக்கம் எழுந்தது.
7.180.26
ततः शराः प्रापतन्रुक्मपुङ्खाः ।
शक्त्यृष्टिप्रासमुसलान्यायुधानि।
परश्वथास्तैलधौताश्च खङ्गाः ।
प्रदीप्ताग्रास्तोमराः पट्टसाश्च ॥ ७.१८०.२६ ॥
பின்னர் பொன் இறகுள்ள அம்புகள் விழுந்தன; சக்தி, ருஷ்டி, பிராசம், முசலம் ஆகிய ஆயுதங்கள்; பரசுகள், எண்ணெயில் கழுவிய வாள்கள், எரியும் நுனியுள்ள தோமரங்கள், பட்டசங்கள் ஆகியவையும்.
7.180.27
मयूखिनः परिघा लोहबद्धा ।
गदाश्चित्राः शितधाराश्च शूलाः।
गुर्व्यो गदा हेमपट्टावनद्धाः ।
शतघ्न्यश्च प्रादुरासन्समन्तात् ॥ ७.१८०.२७ ॥
ஒளிக்கதிர் கொண்ட பரிகங்கள், இரும்பால் கட்டப்பட்டவை; பல வண்ண கதைகள், கூரிய முனைகள் கொண்ட சூலங்கள்; தங்கப் பட்டைகளால் கட்டப்பட்ட கனமான கதைகள்; சதக்னிகளும் எங்கும் தோன்றின.
7.180.28
महाशिलाश्चापतंस्तत्रतत्र ।
सहस्रशः साशनयश्च वज्राः।
चक्राणि चानेकशतक्षुराणि ।
प्रादुर्बभूवुर्ज्वलनप्रभाणि ॥ ७.१८०.२८ ॥
அங்கங்கே பெரிய கற்பாறைகள் விழுந்தன; ஆயிரக்கணக்கில் இடிகளும் வஜ்ரங்களும் தோன்றின; நூற்றுக்கணக்கான கூர் முனைகளுடைய சக்கரங்களும் நெருப்பின் ஒளியுடன் தோன்றின.
7.180.29
तां शक्तिपाषाणपरश्वथानां ।
प्रासासिवज्राशनिमुद्गराणाम्।
वृष्टिं विशालां ज्वलितां पतन्तीं ।
कर्णः शरौघैर्न शशाक हन्तुम् ॥ ७.१८०.२९ ॥
ஈட்டிகள், கற்கள், கோடரிகள், பாசங்கள், வாள்கள், வஜ்ரங்கள், இடிகள், உலக்கைகள் ஆகியவற்றின் அந்த பெரிய, எரியும் மழையைக் கர்ணனால் தன் அம்புப் பெருக்குகளால் தடுக்க முடியவில்லை.
7.180.30
शराहतानां पततां हयानां ।
वज्राहतानां च तथा गजानाम्।
शिलाहतानां च महारथानां ।
महान्निनादः पततां बभूव ॥ ७.१८०.३० ॥
அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு விழும் குதிரைகள், வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட யானைகள், கற்களால் தாக்கப்பட்ட மஹாரதர்கள் ஆகியோர் விழுந்தபோது பெரும் ஒலி எழுந்தது.
7.180.31
सुभीमनानाविधशस्त्रपातै… ।
र्घटोत्कचेनाभिहतं समन्तात्।
दौर्योधनं वै बलमार्तरूप… ।
मावर्तमानं ददृशे भ्रमत्तत् ॥ ७.१८०.३१ ॥
பல வகைப் படைக்கலங்களின் மிகக் கொடிய வீழ்ச்சியால் கடோத்கசனால் நாலாபுறமும் தாக்கப்பட்ட துரியோதனனின் படை துன்பத்துடன் சுழன்று சுழல்வதாகக் காணப்பட்டது.
7.180.32
हाहाकृतं सम्परिवर्तमानं ।
संलीयमानं च विषण्णरूपम्।
ते त्वार्यभावात्पुरुषप्रवीराः ।
पराङ्मुखा नो बभूवुस्तदानीम् ॥ ७.१८०.३२ ॥
'ஐயோ' என்று கதறி, சுழன்று, மறைந்து, துயரம் படிந்த தோற்றத்துடன் இருந்த அந்த வீரத் தலைவர்கள், அப்போது தங்கள் உயர்ந்த மனப்பான்மையால் நம்மிடமிருந்து முகம் திருப்பினர்.
7.180.33
तां राक्षसीं भीमरूपां सुघोरां ।
वृष्टिं महाशस्त्रमयीं पतन्तीम्।
दृष्ट्वा बलौघांश्च निपात्यमाना… ।
न्महद्भयं तव पुत्रान्विवेश ॥ ७.१८०.३३ ॥
பயங்கர வடிவும் மிகக் கொடுமையும் கொண்ட அந்த அரக்கக் கூட்டமான, பெரிய ஆயுதங்களால் ஆன மழை பொழிவதைக் கண்டு, படைத்திரள்கள் வீழ்த்தப்படுவதைக் கண்டு… உமது மகன்களுக்குப் பெரும் பயம் புகுந்தது.
7.180.34
शिवाश्च वैश्वानरदीप्तजिह्वाः ।
सुभीमनादाः शतशो नदन्तीः।
रक्षोगणान्नर्दतश्चापि वीक्ष्य ।
नरेन्द्र योधा व्यथिता बभूवुः ॥ ७.१८०.३४ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, நெருப்பைப் போன்ற ஒளிரும் நாக்குகள் கொண்ட, நூற்றுக்கணக்கில் பயங்கர ஓலமிடும் நரிகளையும், முழங்கும் அரக்கர் கூட்டங்களையும் கண்டு வீரர்கள் கலங்கினர்.
7.180.35
ते दीप्तजिह्वानलतीक्ष्णदंष्ट्रा ।
विभीषणाः शैलनिकाशकायाः।
नभोगताः शक्तिविषक्तहस्ता ।
मेघा व्यमुञ्चन्निव वृष्टिमुग्राम् ॥ ७.१८०.३५ ॥
எரியும் நாக்குகளும் கூர்மையான கோரைப் பற்களும் கொண்ட, அச்சமூட்டும், மலை போன்ற உடல் கொண்ட, வானில் சஞ்சரிக்கும், சக்தி ஆயுதம் பிடித்த கைகளுடைய அவர்கள், கடுமையான மழையைப் பொழிவது போல் இருந்தனர்.
7.180.36
तैराहतास्ते शरशक्तिशूलै… ।
र्गदाभिरुग्रैः परिघैश्च दीप्तैः।
वज्रैः पिनाकैरशनिप्रहारैः ।
शतघ्निचक्रैर्भथिताश्च पेतुः ॥ ७.१८०.३६ ॥
அவர்களால் தாக்கப்பட்டு, அம்புகள், சக்திகள், சூலங்களால்… கடுமையான கதைகளாலும், எரியும் இரும்புக் கம்பங்களாலும், வஜ்ரங்கள், பினாகங்கள், இடி அடிகளாலும், சதக்னிகளாலும், சக்கரங்களாலும் நசுக்கப்பட்டு வீழ்ந்தனர்.
7.180.37
शूला भुशुण्ड्योऽश्मगुडाः शतघ्न्यः ।
स्थूलाश्च कार्ष्णायसपट्टनद्वाः।
तेऽवाकिरंस्तव पुत्रस्य सैन्यं ।
ततो रौद्रं कश्मलं प्रादुरासीत् ॥ ७.१८०.३७ ॥
ஈட்டிகள், புசுண்டிகள், கல் உருண்டைகள், சதக்னிகள் மற்றும் கருங்கல் இரும்புப் பட்டைகள் கட்டிய பெரிய ஆயுதங்கள் — இவை அனைத்தும் உன் மகனின் படையின் மீது பொழிந்தன. அப்போது பயங்கரமான குழப்பம் எழுந்தது.
7.180.38
विकीर्णान्त्रा विहतैरुत्तमाङ्गैः ।
सम्भग्नाङ्गः शिश्यिरे तत्र शूराः।
छिन्ना हयाः कुञ्जराश्चापि भग्ना ।
न मुच्यन्ते याचमानाः सुभीताः ॥ ७.१८०.३८ ॥
குடல்கள் சிதறி, தலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு, உறுப்புகள் முறிந்து வீரர்கள் அங்கே கிடந்தனர். வெட்டுண்ட குதிரைகளும் யானைகளும் உடைந்து விழுந்தன. மிகவும் பயந்து கெஞ்சியவர்களும் விடப்படவில்லை.
7.180.39
एवं महच्छस्त्रवर्षं सृजन्त… ।
स्ते यातुधाना भुवि घोररूपाः।
मायाः सृष्टास्तत्र घटोत्कचेन ।
नामुञ्चन्वै याचमानं न भीतम् ॥ ७.१८०.३९ ॥
இவ்வாறு பெரும் ஆயுத மழை பொழிந்துகொண்டிருந்த பயங்கர உருவம் கொண்ட யாதுதானர்கள் பூமியில் இருந்தனர். கடோத்கசனால் அங்கு உருவாக்கப்பட்ட மாயைகள் இருந்தன; ஆனால் அவர்கள் கெஞ்சுபவரையும் அச்சமற்றவரையும் விடவில்லை.
7.180.40
तस्मिन्घोरे कुरुवीरावमर्दे ।
कालोत्सृष्टे क्षत्रियाणामभावे।
ते वै भग्नाः सहसा व्यद्रवन्त ।
प्राक्रोशन्तः कौरवाः सर्व एव ॥ ७.१८०.४० ॥
அந்தப் பயங்கரமான குரு வீரர்களின் அழிவில், காலத்தால் ஏவப்பட்ட க்ஷத்திரியர்கள் குறைந்துபோன நிலையில், அவர்கள் முறிந்து திடீரென ஓடினர். கௌரவர்கள் அனைவரும் அலறிக்கொண்டு ஓடினர்.
7.180.41
पलायध्वं कुरवो नैतदस्ति ।
सेन्द्रा देवा घ्नन्ति नः पाण्डवार्थे।
तथा तेषां मज्जतां भारतानां ।
तस्मिन्द्वीपः सूतपुत्रो बभूव ॥ ७.१८०.४१ ॥
குருக்களே, ஓடுங்கள்! இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் பாண்டவர்களுக்காக நம்மைக் கொல்கிறார்கள் என்பது உண்மையல்ல. மூழ்கிக்கொண்டிருந்த பாரதர்களுக்கு அங்கே தீவாக சூதபுத்திரன் ஆனான்.
7.180.42
तस्मिन्सङ्क्रन्दे तुमुले वर्तमाने ।
सैन्ये भग्ने लीयमाने कुरूणाम्।
अन्नीकानां प्रविभागे प्रकाशे ।
न ज्ञायन्ते कुरवो नेतरे च ॥ ७.१८०.४२ ॥
அந்தப் பெருங்கூச்சல் நடந்துகொண்டிருக்கையில், குரு படை உடைந்து சிதறி மறைந்தபோது, படைப்பிரிவுகள் வெளியில் பிரிந்து ஓடியபோது, குருக்களும் மற்றவர்களும் அடையாளம் காணப்படவில்லை.
7.180.43
निर्मर्यादे विद्रवे घोररूपे ।
सर्वा दिशः प्रेक्षमाणाः स्म शून्याः।
तां शस्त्रवृष्टिमुरसा गाहमानं ।
कर्णं स्मैकं तत्र राजन्नपश्यन् ॥ ७.१८०.४३ ॥
அந்த எல்லையற்ற, பயங்கரமான ஓட்டத்தில் எல்லாத் திசைகளையும் வெறுமையாகப் பார்த்தபடி, அரசே, அங்கே அந்த ஆயுத மழைக்குள் மார்பால் புகுந்து செல்லும் கர்ணனை ஒருவனாக அவர்கள் கண்டனர்.
7.180.44
ततो बाणैरावृणोदन्तरिक्षं ।
दिव्यां मायां योधयन्राक्षसस्य।
हीमान्कुर्वन्दुष्करं चार्यकर्म ।
नैवामुह्यत्संयुगे सूतपुत्रः ॥ ७.१८०.४४ ॥
பின்னர் அவன் அம்புகளால் வானை மூடினான்; ராட்சசனின் தெய்வீக மாயையுடன் போரிட்டான். வெட்கமுள்ளவனாக, கடினமான உயர்ந்த செயலைச் செய்தபோதிலும், போரில் சூதபுத்திரன் மயங்கவில்லை.
7.180.45
ततो भीताः समुदैक्षन्त कर्णं ।
राजन्सर्वे सैन्धवा बाह्लिकाश्च।
असम्मोहं पूजयन्तोऽस्य सङ्ख्ये ।
सम्पश्यन्तो विजयं राक्षसस्य ॥ ७.१८०.४५ ॥
அப்போது அஞ்சிய சைந்தவர்களும் பாஹ்லிகர்களும் அனைவரும், ஓ மன்னா, கர்ணனை நோக்கினர். போரில் அவனது அசையாமையை மதித்தபடியும், ராட்சசனின் வெற்றியைக் கண்டபடியும்.
7.180.46
तेनोत्सृष्टा चक्रयुक्ता शतघ्नी ।
समं सर्वांश्चतुरोऽश्वाञ्जघान।
ते जानुभिर्जगतीमन्वपद्य… ।
न्गतासवो निर्दशनाक्षिजिह्वाः ॥ ७.१८०.४६ ॥
அவனால் எறியப்பட்ட சக்கரம் பொருத்தப்பட்ட சதக்னி அனைத்து நான்கு குதிரைகளையும் ஒரே சமயத்தில் கொன்றது. அவை முழங்காலில் நிலத்தில் விழுந்தன… உயிரற்று, பற்கள், கண்கள், நாக்குகள் வெளியே நீட்டியபடி.
7.180.47
ततो हताश्वादवरुह्य याना… ।
दन्तर्मनाः कुरुषु प्राद्रुवत्सु।
दिव्ये चास्त्रे मायया वध्यमाने ।
नैवामुह्यच्चिन्तयन्त्प्राप्तकालम् ॥ ७.१८०.४७ ॥
அப்போது கொல்லப்பட்ட குதிரைகளிலிருந்து தேரிலிருந்து இறங்கி… குருக்கள் ஓடிப்போனபோது வருத்தமான மனத்துடன், தெய்வ ஆயுதங்களாலும் மாயையாலும் கொல்லப்பட்டபோதும், அவன் சிறிதும் மயங்கவில்லை, உரிய காலத்தை எண்ணியபடி.
7.180.48
ततोऽब्रुवन्कुरवः सर्व एव ।
कर्णं दृष्ट्वा घोररूपां च मायाम्।
शक्त्या रक्षो जहि कर्णाद्य तूर्णं ।
नश्यन्त्येते कुरवो धार्तराष्ट्राः ॥ ७.१८०.४८ ॥
அப்போது அனைத்து குருக்களும் கர்ணனிடம் கூறினர், பயங்கரமான வடிவம் கொண்ட மாயையைக் கண்டு: 'கர்ணா, இப்போதே சக்தியால் அந்த ராட்சசனை விரைவில் கொல். இந்த குருக்கள், திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அழிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.'
7.180.49
करिष्यतः किञ्च नो भीमपार्थौ ।
तपन्तमेनं जहि पापं निशीथे।
यो नः सङ्ग्रामाद्धोररूपाद्विमुच्ये… ।
त्स नः पार्थान्सबालान्योधयेत ॥ ७.१८०.४९ ॥
பீமனும் பார்த்தனும் நமக்கு என்ன செய்வார்கள்? நள்ளிரவில் இந்தத் தீயவனை, எரித்துக்கொண்டிருப்பவனை, கொன்றுவிடு. இந்த பயங்கர உருவத்திலிருந்து நம்மைப் போரிலிருந்து விடுவிப்பவன்… அவன் நமது பார்த்தர்களை, அவர்களின் குழந்தைகளுடன், போரிட வைப்பான்.
7.180.50
तस्मादेनं राक्षसं घोररूपं ।
शक्त्या जहि त्वं दत्तया वासवेन।
मा कौरवाः सर्व एवेन्द्रकल्पा ।
रात्रियुद्धे कर्ण नेशुः सयोधाः ॥ ७.१८०.५० ॥
ஆகையால் இந்த பயங்கர உருவ ராட்சசனை, இந்திரன் அளித்த வேலால் நீ கொன்றுவிடு. கர்ணா, இரவுப் போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான கௌரவர்கள் அனைவரும் தங்கள் வீரர்களுடன் அழிந்துவிடக் கூடாது.
7.180.51
स वध्यमानो रक्षसा वै निशीथे ।
दृष्ट्वा राजंस्त्रास्यमानं बलं च।
महच्छ्रुत्वा निनदं कौरवाणां ।
मतिं दध्रे शक्तिमोक्षाय कर्णः ॥ ७.१८०.५१ ॥
அரசே, நள்ளிரவில் ராட்சசனால் துன்புறுத்தப்பட்டவனாய், படை அஞ்சுவதைக் கண்டும், கௌரவர்களின் பெரும் கூக்குரலைக் கேட்டும், கர்ணன் வேலை எறிவதற்கு முடிவு செய்தான்.
7.180.52
स वै क्रुद्धः सिंह इवात्यमर्षी ।
नामर्षयन्प्रतिघातं रणेऽसौ।
शक्तिं श्रेष्ठां वैजयन्तीमसह्यां ।
समाददे तस्य वधं चिकीर्षन् ॥ ७.१८०.५२ ॥
அவன் சினந்த சிங்கம் போல் மிகவும் பொறுக்கமுடியாதவனாய், போரில் எதிர்ப்பைச் சகிக்காமல், அவனை வதைக்க விரும்பி, சிறந்த, தாங்கமுடியாத வைஜயந்தீ வேலைப் பற்றிக்கொண்டான்.
7.180.53
याऽसौ राजन्निहिता वर्षपूगा… ।
न्वधायाजौ सत्कृता फल्गुनस्य।
यां वै प्रादात्सूत पुत्राय शक्रः ।
शक्तिं श्रेष्ठां कुण्डलाभ्यां निमाय ॥ ७.१८०.५३ ॥
அரசனே, பல ஆண்டுகளாக வைக்கப்பட்டிருந்த, போரில் பால்குனனை (அர்ஜுனனை) வீழ்த்துவதற்காக மதிக்கப்பட்ட, குண்டலங்களுக்குப் பதிலாக இந்திரன் சூதபுத்திரனுக்கு அளித்த அந்த சிறந்த வேல்.
7.180.54
तां वै शक्तिं लेलिहानां प्रदीप्तां ।
पाशैर्युक्तामन्तकस्येव जिह्वाम्।
मृत्योः स्वसारं ज्वलितामिवोल्कां ।
वैकर्तनः प्राहिणोद्राक्षसाय ॥ ७.१८०.५४ ॥
அந்தப் பிரகாசமாக நாக்கு நீட்டி எரியும் வேலை — யமனின் கயிறுகளால் கட்டப்பட்ட நாக்கைப் போன்றதும், மரணத்தின் சகோதரியும், எரியும் எரிகொள்ளியைப் போன்றதுமான அதை — வைகர்தனன் (கர்ணன்) அரக்கனை நோக்கி எறிந்தான்.
7.180.55
तामुत्तमां परकायावहन्त्रीं ।
दृष्ट्वा शक्तिं बाहुसंस्थां ज्वलन्तीम्।
भीतं रक्षो विप्रदुद्राव राजन् ।
कृत्वाऽऽत्मानं विन्ध्यतुल्यप्रमाणम् ॥ ७.१८०.५५ ॥
அரசனே, எதிரிகளின் உடல்களை அழிக்கும் அந்த உயர்ந்த, எரியும் வேல் கையில் இருப்பதைக் கண்டு பயந்த அரக்கன் தன்னை விந்திய மலையளவு பெரிதாக்கிக் கொண்டு ஓடினான்.
7.180.56
दृष्ट्वा शक्तिं कर्णबाह्वन्तरस्थां ।
नेदुर्भूतान्यन्तरिक्षे नरेन्द्र।
ववुर्वातास्तुमुलाश्चापि राज… ।
न्सनिर्घाता चाशनिर्गां जगाम ॥ ७.१८०.५६ ॥
கர்ணனின் தோள்களுக்கிடையில் நிலைகொண்ட அந்த வேலைக் கண்டு, நரேந்திரனே, வானத்தில் உயிரினங்கள் ஒலித்தன; கொடும் காற்று வீசியது; அரசன்… இடியுடன் கூடிய மின்னல் பூமியில் விழுந்தது.
7.180.57
सा तां मायां भस्म कृत्वा ज्वलन्ती ।
भित्त्वा गाढं हृदयं राक्षसस्य।
ऊर्ध्वं ययौ दीप्यमाना निशायां ।
नक्षत्राणामन्तराण्याविवेश ॥ ७.१८०.५७ ॥
அந்த மாயையை எரித்துச் சாம்பலாக்கி, ஒளிர்ந்த அது, அரக்கனின் இதயத்தை ஆழமாகத் துளைத்து, இரவில் ஒளிவீசியபடி மேல்நோக்கிச் சென்று நட்சத்திரங்களுக்கிடையே நுழைந்தது.
7.180.58
स निर्भिन्नो विविधैरस्त्रपूगै… ।
र्दिव्यैर्नागैर्मानुषै राक्षसैश्च।
नदन्नादान्विविधान्भैरवांश्च ।
प्राणानिष्टांस्त्याजितः शक्रशक्त्या ॥ ७.१८०.५८ ॥
பல்வேறு ஆயுதக் கூட்டங்களால், தெய்வீக, நாக, மனித, அரக்க ஆயுதங்களால் பிளக்கப்பட்டு, பயங்கர ஒலிகளை முழங்கியபடி, இந்திரனின் சக்தியால் அவன் தன் அன்புப் பிராணனை விட்டான்.
7.180.59
इदं चान्यच्चित्रमाश्चर्यरूपं ।
चकारासौ कर्म शत्रुक्षयाय।
तस्मिन्काले शक्तिनिर्भिन्नमर्मा ।
बभौ राजञ्शैलमेघप्रकाशः ॥ ७.१८०.५९ ॥
இதுவும் வேறொரு வியக்கத்தக்க அற்புதச் செயலை அவன் எதிரிகளை அழிக்கும் பொருட்டுச் செய்தான். அந்தச் சமயத்தில், சக்தியால் மர்மஸ்தலங்கள் பிளக்கப்பட்ட அவன், அரசே, மலை மேகம் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.180.60
ततोऽन्तरिक्षादपतद्गतासुः ।
स राक्षसेन्द्रो भुवि भिन्नदेहः।
अवाक्शिराः स्तब्धगात्रो विजिह्वो ।
घटोत्कचो महदास्थाय रूपम् ॥ ७.१८०.६० ॥
பிறகு வானிலிருந்து, உயிரற்று, உடல் பிளந்து, தலைகீழாக, விறைத்த உறுப்புகளுடன், நாக்கு வெளித்தள்ளி, பெரிய உருவம் கொண்ட அந்த அரக்கர் தலைவன் கடோத்கசன் பூமியில் விழுந்தான்.
7.180.61
स तद्रूपं भैरवं भीमकर्मा ।
भीमं कृत्वा भैमसेनिः पपात।
हतोऽप्येवं तव सैन्यैकदेश… ।
मपोथयत्स्वेन देहेन राजन् ॥ ७.१८०.६१ ॥
பயங்கர செயல்கள் புரிந்த பீமனின் மகன் அந்த பயங்கர, பீதியூட்டும் உருவத்தை எடுத்து விழுந்தான். இவ்வாறு இறந்தும், அரசே, தன் சொந்த உடலாலேயே உங்கள் படையின் ஒரு பகுதியை நசுக்கினான்.
7.180.62
पतद्रक्षः स्वेन कायेन तूर्ण… ।
मतिप्रमाणेन विवर्धता च।
प्रियं कुर्वन्पाण्डवानां गतासु… ।
रक्षौहिणीं तव तूर्णं जघान ॥ ७.१८०.६२ ॥
விழுந்த அந்த ராட்சதன் தன் சொந்த உடலால் விரைவில் … மிகப் பெரிய அளவில் வளர்ந்து, பாண்டவர்களுக்கு நன்மை செய்தவனாக, விரைவில் உன் ரக்ஷௌஹிணிப் படையை அழித்தான்।
7.180.63
ततो मिश्राः प्राणदन्सिंहनादै… ।
र्भेर्यः शङ्खा मुरजाश्चानकाश्च।
दग्धां मायां निहतं राक्षसं च ।
दृष्ट्वा हृष्ट्वाः प्राणदन्कौरवेयाः ॥ ७.१८०.६३ ॥
பின்னர் சிங்க முழக்கங்களுடன் கலந்து … பேரிகைகள், சங்குகள், முரஜங்கள் மற்றும் ஆனகங்கள் முழங்கின; மாயை எரிந்து ராட்சதன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு மகிழ்ந்த கௌரவர்கள் முழங்கினர்.
7.180.64
ततः कर्णः कुरुभिः पूज्यमानो ।
यथा शक्रो वृत्रवधे मरुद्भिः।
अन्वारूढस्तव पुत्रस्य यानं ।
हृष्टश्चापि प्राविशत्तत्स्वसैन्यम् ॥ ७.१८०.६४ ॥
பின்னர் கௌரவர்களால் கௌரவிக்கப்பட்ட கர்ணன், விருத்திரனைக் கொன்றபோது மருத்துகளால் சூழப்பட்ட இந்திரனைப் போல, உன் மகனின் தேரில் ஏறி மகிழ்ச்சியுடன் தன் சேனையில் நுழைந்தான்।