Mahābhārata · Adhyāya 7.193
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.193.1
सात्वतस्य तु तत्कर्म दृष्ट्वा दुर्योधनादयः ।
शैनेयं सर्वतः क्रुद्धा वारयामासुरञ्जसा ॥ ७.१९३.१ ॥
Al ver la hazaña de Sātyaki, Duryodhana y los demás, enfurecidos, intentaron de inmediato detener al descendiente de Śini desde todos lados.
7.193.2
कृपकर्णौ च समरे पुत्राश्च तव मारिष ।
शैनेयं त्वरयाऽभ्येत्य विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ७.१९३.२ ॥
En la batalla, Kṛpa, Karṇa y tus hijos, oh señor, se acercaron con prisa al descendiente de Śini y lo golpearon con flechas afiladas.
7.193.3
युधिष्ठिरस्ततो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
भीमसेनश्च बलवान्सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१९३.३ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, los dos hijos de Mādrī, los Pāṇḍavas, y el poderoso Bhīmasena rodearon a Sātyaki y lo protegieron.
7.193.4
कर्णश्च शरवर्षेण गौतमश्च महारथः ।
दुर्योधनादयस्ते च शैनेयं पर्यवारयन् ॥ ७.१९३.४ ॥
Karṇa y el gran auriga Gautama (Kṛpa), lloviendo flechas, y Duryodhana y los demás rodearon y contuvieron al descendiente de Śini.
7.193.5
तां वृष्टिं सहसा राजन्नुत्थितां घोररूपिणीम् ।
वारयामास शैनेयो योधयंस्तान्महारथान् ॥ ७.१९३.५ ॥
Oh rey, Śaineya contuvo aquella terrible lluvia que se levantó de repente, combatiendo contra aquellos grandes aurigas.
7.193.6
तेषामस्त्राणि दिव्यानि संहितानि महात्मनाम् ।
वारयामास विधिवद्दिव्यैरस्त्रैर्महामृधे ॥ ७.१९३.६ ॥
En la gran batalla, Śaineya rechazó debidamente, con armas divinas, las armas divinas de aquellos magnánimos, que habían sido preparadas.
7.193.7
क्रूरमायोधनं जज्ञे तस्मिन्राजसमागमे ।
रुद्रस्येव हि क्रुद्धस्य निघ्नतस्तान्पशून्पुरा ॥ ७.१९३.७ ॥
En aquel encuentro de reyes surgió una batalla cruel, como si el airado Rudra abatiera a las bestias de antaño.
7.193.8
हस्तानामुत्तमाङ्गानां कार्मुकाणां च भारत ।
छत्राणां चापविद्धानां चामराणां च सञ्चयैः।
राशयः स्म व्यदृश्यन्त तत्रतत्र रणाजिरे ॥ ७.१९३.८ ॥
Oh Bhārata, por todo aquel campo de batalla se veían montones de manos, cabezas, arcos, sombrillas caídas y abanicos de cola de yak, aquí y allá.
7.193.9
भग्नचक्रै रथैश्चापि पातितैश्च महाध्वजैः ।
सादिभिश्च हतैः शूरैः सङ्कीर्णा वसुधाऽभवत् ॥ ७.१९३.९ ॥
La tierra quedó cubierta de carros con ruedas rotas, grandes estandartes derribados y valientes jinetes muertos.
7.193.10
बाणपातनिकृत्तास्तु योधास्ते कुरुसत्तम ।
चेष्टन्तो विविधाश्चेष्टा व्यदृश्यन्त महाहवे ॥ ७.१९३.१० ॥
Oh mejor de los kurus, aquellos guerreros cortados por la caída de flechas se veían retorcerse de mil maneras en aquella gran batalla.
7.193.11
वर्तमाने तथा युद्धे घोरे देवासुरोपमे ।
अब्रवीत्क्षत्रियांस्तत्र धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.१९३.११ ॥
Mientras aquella terrible batalla, semejante a la guerra de dioses y demonios, seguía en curso, el rey de la justicia Yudhiṣṭhira habló allí a los guerreros.
7.193.12
अभिद्रवत संयत्ताः कुम्भयोनिं महारथाः ।
एषो हि पार्पतो वीरो भारद्वाजेन सङ्गतः ॥ ७.१९३.१२ ॥
¡Avanzad, grandes guerreros de carro, preparados, contra Kumbhayoni Droṇa; este héroe Pārtha está enfrentado con el hijo de Bharadvāja!
7.193.13
घटते च यथाशक्ति भारद्वाजस्य नाशने ।
यादृशानि हि रूपाणि दृश्यन्तेऽस्य महारणे ॥ ७.१९३.१३ ॥
Y él se esfuerza con toda su fuerza por destruir a Bhāradvāja (Droṇa); en esta gran batalla se ven en él formas semejantes.
7.193.14
अद्य द्रोणं रणे क्रुद्धो घातयिष्यति पार्पतः ।
ते यूयं सहिता भूत्वा युध्यध्वं कुम्भसम्भवम्। ॥ ७.१९३.१४ ॥
Hoy el airado hijo de Pṛṣata hará que Droṇa sea abatido en la batalla. Uníos todos y combatid contra Kumbhasambhava (Droṇa).
7.193.15
युधिष्ठिरसमाज्ञप्ताः सृञ्जयानां महारथाः ।
अभ्यद्रवन्त संयत्ता भारद्वाजजिघांसवः ॥ ७.१९३.१५ ॥
Por orden de Yudhiṣṭhira, los grandes guerreros en carro de los Sṛñjayas, preparados, se lanzaron deseosos de matar a Bhāradvāja.
7.193.16
तान्समापततः सर्वान्भारद्वाजो महारथः ।
अभ्यवर्तत वेगेन मर्तव्यमिति निश्चितः ॥ ७.१९३.१६ ॥
Al ver que todos se abalanzaban sobre él, el gran guerrero de carro Bhāradvāja, resuelto a que debía morir, se volvió rápidamente contra ellos.
7.193.17
प्रयाते सत्यसन्धे तु समकम्पत मेदिनी ।
ववुर्वाताः सनिर्घातास्त्रासयाना वरूथिनीम् ॥ ७.१९३.१७ ॥
Cuando el de voto verdadero avanzó, la tierra entera tembló; soplaron vientos con truenos que aterrorizaban al ejército.
7.193.18
पपात महती चोल्का आदित्यान्निश्चरन्त्युत ।
दीपयन्ती उभे सेने शंसन्तीव महद्भयम् ॥ ७.१९३.१८ ॥
Cayó un gran meteoro desprendiéndose del sol, iluminando ambos ejércitos, como si anunciara un gran temor.
7.193.19
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि भारद्वाजस्य मारिष ।
रथाः स्वनन्ति चात्यर्थं हयाश्चाश्रूण्यवासृजन् ॥ ७.१९३.१९ ॥
¡Oh señor! Las armas de Bhāradvāja ardieron, los carros resonaron con fuerza y los caballos derramaron lágrimas.
7.193.20
हतौजा इव चाप्यासीद्भारद्वाजो महारथः ।
प्रास्फुरन्नयनं चास्य वामबाहुस्तथैव च ॥ ७.१९३.२० ॥
Bhāradvāja, el gran guerrero de carro, pareció despojado de su fuerza; su ojo y su brazo izquierdo palpitaron de la misma manera.
7.193.21
विमनाश्चाभवद्युद्धे दृष्ट्वा पार्षतमग्रतः ॥ ७.१९३.२१ ॥
Y en la batalla, al ver ante sí al hijo de Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna), se entristeció.
7.193.22
ऋषीणां ब्रह्मवादानां स्वर्गस्य गमनं प्रति ।
सुयुद्धेन ततः प्राणानुत्स्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.१९३.२२ ॥
Entonces, con la mirada puesta en el cielo, como los sabios que hablan del Veda, se dispuso a abandonar la vida en un noble combate.
7.193.23
ततश्चतुर्दिशं सैन्यैर्द्रुपदस्याभिसंवृतः ।
निर्दहन्क्षत्रियव्रातान्द्रोणः पर्यचरद्रणे ॥ ७.१९३.२३ ॥
Entonces Droṇa, rodeado por todos lados por las tropas de Drupada, abrasó las multitudes de guerreros y recorrió el campo de batalla.
7.193.24
हत्वा विंशतिसाहस्रान्क्षत्रियानरिमर्दनः ।
दशायुतानि करिणामवधीद्विशिखैः शितैः ॥ ७.१९३.२४ ॥
Aplastador de enemigos, mató a veinte mil guerreros y, con flechas afiladas, dio muerte a cien mil elefantes.
7.193.25
सोऽतिष्ठदाहवे यत्तो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ।
क्षत्रियाणामभावाय ब्राह्ममस्त्रं समास्थितः ॥ ७.१९३.२५ ॥
Se mantuvo en la batalla, dispuesto, ardiendo como un fuego sin humo, habiendo empuñado el arma brahmánica para la destrucción de los kṣatriyas.
7.193.26
पाञ्चाल्यं विरथं भीमो हतसर्वायुधं बली ।
सुविपण्णं महात्मानं त्वरमाणः समभ्ययात् ॥ ७.१९३.२६ ॥
El poderoso Bhīma, viendo al magnánimo Pāñcālya sin carro, con todas sus armas destruidas y profundamente abatido, se apresuró hacia él.
7.193.27
ततः स्वरथमारोप्य पाञ्चाल्यमरिमर्दनः ।
अब्रवीदभिसम्प्रेक्ष्य द्रोणमस्यन्तमन्तिकात् ॥ ७.१९३.२७ ॥
Entonces Bhīma, aplastador de enemigos, subió al Pāñcālya a su propio carro, miró a Droṇa que disparaba flechas desde cerca y habló.
7.193.28
न त्वदन्य इहाचार्यं योद्धुमुत्सहते पुमान् ।
त्वरस्व प्राग्वधायैव त्वयि भारः समाहितः ॥ ७.१९३.२८ ॥
Aquí ningún otro hombre se atreve a luchar contra el maestro sino tú. Date prisa para darle muerte; la carga ha sido puesta sobre ti.
7.193.29
स तथोक्तो महाबाहुः सर्वभारसहं धनुः ।
अभिपत्याददे क्षिप्रमायुधप्रवरं दृढम् ॥ ७.१९३.२९ ॥
Así exhortado, el de brazos largos se acercó rápidamente y tomó el arco firme, capaz de soportar toda carga, el mejor de los armas.
7.193.30
संरब्धश्च शरानस्यन्द्रोणं दुर्वारणं रणे ।
विवारयिपुराचार्यं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१९३.३० ॥
Enfurecido, deseando detener a Droṇa, quien era imposible de contener en la batalla, Bhīma disparó flechas y cubrió al maestro con una lluvia de flechas.
7.193.31
तौ न्यवारयतां श्रेष्ठौ संरब्धौ रणशोभिनौ ।
उदीरयेतां ब्राह्माणि दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशः ॥ ७.१९३.३१ ॥
Aquellos dos, los mejores, encolerizados y adornando la batalla, se contenían mutuamente y una y otra vez lanzaban las armas divinas brahmā.
7.193.32
स महास्त्रैर्महाराज द्रोणमाच्छादयद्रणे ।
निहत्य सर्वाण्यस्त्राणि भारद्वाजस्य पार्षतः ॥ ७.१९३.३२ ॥
Gran rey, él cubrió a Droṇa en la batalla con grandes armas, destruyendo todas las armas del hijo de Bhāradvāja, aquel Pārṣata.
7.193.33
स वसातीञ्शिवींस्चैव वाह्लीकान्कौरवानपि ।
रक्षिष्यमाणान्सङ्ग्रामे द्रोणं व्यधमदच्युतः ॥ ७.१९३.३३ ॥
Aquel inmutable derribó a los Vasātis, a los Śibis, a los Vāhlīkas e incluso a los Kauravas, que protegían a Droṇa en la batalla.
7.193.34
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्गभस्तिभिरिवांशुमान् ।
वभौ प्रच्छादयन्नाशाः शरजालैः समन्ततः ॥ ७.१९३.३४ ॥
Y Dhṛṣṭadyumna, oh rey, brilló como el sol con sus rayos, cubriendo las direcciones por todas partes con redes de flechas.
7.193.35
तस्य द्रोणो धनुश्छित्त्वा विद्ध्वा चैनं शिलीमुखैः ।
मर्माण्यभ्यहनद्भूयः स व्यथां परमामगात् ॥ ७.१९३.३५ ॥
Droṇa cortó su arco, lo atravesó con flechas y volvió a golpear sus puntos vitales, y él cayó en el mayor dolor.
7.193.36
ततो भीमो दृढक्रोधो द्रोणस्याश्लिष्य तं रथम् ।
शनकैरिव राजेन्द्र द्रोणं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१९३.३६ ॥
Entonces Bhīma, firme en su ira, se acercó al carro de Droṇa y, oh señor de reyes, le habló lentamente estas palabras.
7.193.37
यदि नाम न युध्येरञ्शिक्षिता ब्रह्मबन्धवः ।
स्वकर्मभिरसन्तुष्टा न स्म क्षत्रं क्षयं व्रजेत् ॥ ७.१९३.३७ ॥
Si los instruidos parientes de los brahmanes no combatieran, y no estuvieran descontentos con sus propios deberes, la casta guerrera no llegaría a la destrucción.
7.193.38
अहिंसां सर्वभूतेषु धर्मं ज्यायस्तरं विदुः ।
तस्य च ब्राह्मणो मूलं भवांश्च ब्रह्मवित्तमः ॥ ७.१९३.३८ ॥
Saben que la no violencia hacia todos los seres es el dharma superior; su raíz es el brahmán, y usted es el más sabio en el Veda.
7.193.39
श्वपाकवन्म्लेच्छगणान्हत्वा चान्यान्पृथग्विधान् ।
भरन्ति हि सुतान्दारांस्तद्वदज्ञानमोहिताः ॥ ७.१९३.३९ ॥
Tras matar a multitudes de bárbaros, como los comedores de perros, y a otros de diversas clases, deslumbrados por la ignorancia, mantienen a sus hijos y esposas.
7.193.40
अज्ञानान्मूढवद्ब्रह्मन्पुत्रदारधनेप्सया ।
एकस्यार्थे बहून्हत्वा पुत्रस्याधर्मविद्यया।
स्वकर्मस्थान्विकर्मस्थो न व्यपत्रपसे कथम् ॥ ७.१९३.४० ॥
Como un necio por ignorancia, oh brahmán, deseando hijos, esposas y riquezas, habiendo matado a muchos por el bien de uno solo, por una sabiduría impía, estando en acciones prohibidas contra quienes permanecen en su propio deber, ¿por qué no te avergüenzas?
7.193.41
आचारहीन निर्लज्ज ब्रह्मवन्धो वरायुध ।
इदानीं तिष्ठ दुर्बुद्धे न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१९३.४१ ॥
¡Oh tú, carente de conducta, pariente sin vergüenza de los brahmanes, el mejor de los portadores de armas! Ahora detente, oh mal pensado; no saldrás vivo de mi mano.
7.193.42
यस्यार्थे शस्त्रमादाय यमपेक्ष्य च जीवसि ।
स चाद्य पतितः शेते पृष्टेनावेदितस्तवः ॥ ७.१९३.४२ ॥
Aquel por cuyo bien empuñaste las armas y vives con Yama ante la vista, ahora yace caído; esto es lo que se te declaró cuando preguntaste.
7.193.43
स वै च निहतः शेते तव पुत्रः सुमन्दधीः ।
धर्मराजस्य तद्वाक्यं नाभिशङ्कितुमर्हसि ॥ ७.१९३.४३ ॥
Ese hijo tuyo de mente torpe yace muerto. No debes dudar de las palabras del rey de la rectitud, Yudhiṣṭhira.
7.193.44
एवमुक्तस्ततो द्रोणो भीमेनोत्सृज्य तद्वनुः ।
सन्न्यासाय शरीरस्य योक्ष्यमाणः स वै द्विजः।
सर्वाण्यस्त्राणि धर्मात्मा हातुकामोऽभ्यभापत ॥ ७.१९३.४४ ॥
Así interpelado por Bhīma, Droṇa depuso aquel arco. Aquel brahmán, a punto de entregarse al yoga para abandonar el cuerpo, de alma recta y deseando dejar todas las armas, habló.
7.193.45
कर्णं दुर्योधनं राजंस्त्वरमाणः पराक्रमम् ।
कर्णकर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ॥ ७.१९३.४५ ॥
Oh rey, apresurándose, llamó al valiente Karṇa: «¡Karṇa, Karṇa, gran arquero! ¡Kṛpa! ¡Duryodhana!».
7.193.46
सङ्ग्रामे क्रियतां यत्नो ब्रवीम्येष पुनःपुनः ।
पाण्डवेभ्यः शिवं वोस्तु शस्त्रमभ्युत्सृजाम्यहम्।
इति तत्र महाराज प्राक्रोशद्द्रौणिमेव च ॥ ७.१९३.४६ ॥
«Haced esfuerzo en la batalla, lo digo una y otra vez. Que haya bienestar para vosotros, los Pāṇḍavas. Yo deposito mi arma». Diciendo esto allí, gran rey, también llamó al hijo de Droṇa.
7.193.47
उत्सृज्य च रणे शस्त्रं रथोपस्थे निविश्य च ।
अभयं सर्वभूतानां प्रददौ योगमीयिवान् ॥ ७.१९३.४७ ॥
Depositando su arma en la batalla y sentándose en el suelo del carro, concediendo seguridad a todos los seres, entró en el yoga.
7.193.48
तस्य तच्छिद्रनाज्ञाय धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
सशरं तद्वनुर्घोरं सन्न्यस्याथ रथे ततः।
खङ्गी रथादवप्लुत्य सहसा द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१९३.४८ ॥
Al percibir la brecha en él, el poderoso Dhṛṣṭadyumna depositó en el carro aquel terrible arco con su flecha, y luego, empuñando una espada, saltó del carro y se lanzó de inmediato contra Droṇa.
7.193.49
प्रद्रुते त्वथ द्रोणाय धृष्टद्युम्ने महारथे ।
हाहाकृतानि भूतानि मानुषाणीतराणि च ॥ ७.१९३.४९ ॥
Cuando el gran auriga Dhṛṣṭadyumna se precipitó hacia Droṇa, los hombres y otros seres lanzaron gritos de «¡ay! ¡ay!».
7.193.50
द्रोणं तथागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नवशं गतम् ।
हाहाकारं भृशं चक्रुरहो धिगिति चाबुवन् ॥ ७.१९३.५० ॥
Al ver a Droṇa caído así en poder de Dhṛṣṭadyumna, lanzaron grandes lamentos y dijeron: «¡Ah, qué vergüenza!».
7.193.51
द्रोणोऽपि शस्त्राण्युत्सृज्य परमं साङ्ख्यमास्थितः ।
तथोक्त्वा योगमास्थाय ज्योतिर्भूतो महातपाः ॥ ७.१९३.५१ ॥
Droṇa también depuso sus armas y se acogió al Sāṅkhya supremo; tras hablar así y entrar en el yoga, el gran asceta se volvió luminoso como la luz.
7.193.52
पुराणं पुरुषं विष्णुं जगाम मनसा परम् ।
मुखं किञ्चित्समुन्नाम्य विष्टब्योरस्तथाग्रतः ॥ ७.१९३.५२ ॥
Con la mente se dirigió al Puruṣa antiguo, el supremo Viṣṇu; levantando un poco el rostro y sosteniendo el pecho hacia delante, permaneció así.
7.193.53
निमीलिताक्षः सत्वस्थो निक्षिप्य हृदि धारणाम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ज्योतिर्भूतो महातपाः ॥ ७.१९३.५३ ॥
Con los ojos cerrados, establecido en sattva, fijando la concentración en el corazón y recitando Om, la sílaba única Brahman, el gran asceta se volvió luminoso.
7.193.54
स्मरित्वा देवदेवेशमक्षरं परमं प्रभुम् ।
दिवमाक्रामदाचार्यः साक्षात्सद्भिर्दुराक्रमाम् ॥ ७.१९३.५४ ॥
Recordando al dios de los dioses, el Señor supremo e imperecedero, el maestro (Droṇa) ascendió al cielo, que es difícil incluso para los justos alcanzar directamente.
7.193.55
मूर्धानं तस्य निर्भिद्य ज्योती राजन्महात्मनः ।
जगाम परमं स्थानं देहं न्यस्य रथोत्तमे ॥ ७.१९३.५५ ॥
Oh rey, la luz de aquel gran alma atravesó la coronilla de su cabeza y marchó a la morada suprema, dejando el cuerpo sobre el excelente carro.
7.193.56
द्वौ सूर्याविति नो बुद्धिरासीत्तस्मिंस्तथागते ।
एकरूपमिवाभासीज्योतिर्भिः पूरितं नभः ॥ ७.१९३.५६ ॥
Cuando él partió así, nos pareció que había dos soles; el cielo, lleno de luces, parecía de una sola forma.
7.193.57
समपद्यत चोल्काभं द्रोणस्य निधने तदा ।
निमेषमात्रेण च तज्ज्योतिरन्तरधीयत ॥ ७.१९३.५७ ॥
En el momento de la muerte de Droṇa apareció como un meteoro, y en un instante aquella luz desapareció.
7.193.58
आसीत्किलकिलाशब्दः प्रहृष्टानां दिवौकसाम् ।
ब्रह्मलोकगते द्रोणे धृष्टद्युम्ने च मोहिते ॥ ७.१९३.५८ ॥
Cuando Droṇa había partido al mundo de Brahmā y Dhṛṣṭadyumna quedó desconcertado, surgió el clamor gozoso de los dioses regocijados.
7.193.59
वयमेव तदाऽद्राक्ष्म पञ्च मानुषयोनयः ।
योगयुक्तं महात्मानं गच्छन्तं परमां गतिम् ॥ ७.१९३.५९ ॥
Entonces nosotros, los cinco de nacimiento humano, fuimos los únicos que vimos al gran alma, unida al yoga, yendo hacia la meta suprema.
7.193.60
अहं धनञ्जयः पार्थः कृपः शारद्वतो द्विजः ।
वासुदेवश्च वार्ष्णेयो धर्मपुत्रश्च पाण्डवः ॥ ७.१९३.६० ॥
Yo era Dhanañjaya, Pārtha, Kṛpa, el brahmán nacido dos veces, hijo de Śāradvat, Vāsudeva, el Vārṣṇeya, y el Pāṇḍava, hijo de Dharma.
7.193.61
अन्ये तु सर्वे नापश्यन्भारद्वाजस्य धीमतः ।
महिमानं महाराज योगयुक्तस्य गच्छतः।
ब्रह्मलोकं महद्दिव्यं देवगुह्यं हि तत्परम् ॥ ७.१९३.६१ ॥
Pero los demás no vieron, oh gran rey, la gloria del sabio hijo de Bhāradvāja mientras iba en yoga hacia el vasto y divino mundo de Brahmā, que es el secreto supremo de los dioses.
7.193.62
गतिं परमिकां प्राप्तमजानन्तो नृयोनयः ।
नापश्यन्गच्छमानं हि तं सार्धमृषिपुङ्गवैः।
आचार्यं योगमास्थाय ब्रह्मलोकमरिन्दमम् ॥ ७.१९३.६२ ॥
Los hombres de nacimiento humano, sin saber que había alcanzado aquel estado supremo, no lo vieron marchar con los mejores de los sabios, habiendo tomado el yoga, el maestro rumbo al mundo de Brahmā, oh destructor de enemigos.
7.193.63
वितुन्नाङ्गं शरव्रातैरन्यस्तायुधमसृक्क्षरम् ।
विकृष्य पार्षतः खङ्गं क्रोधामर्षवशं गतः।
दृश्यमानः सर्वभूतैः केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१९३.६३ ॥
Al verlo con el cuerpo atravesado por nubes de flechas, sus armas arrojadas, la sangre fluyendo, el hijo de Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna), dominado por la ira y el furor, desenvainó su espada y lo asió por los cabellos ante todos los seres.
7.193.64
तस्य मूर्धानमालम्ब्य गतसत्वस्य देहिनः ।
किञ्चिदब्रुवतः कायाद्विचकर्तासिना शिरः ॥ ७.१९३.६४ ॥
Sujetando su cabeza, del cuerpo de aquel cuya vida se había ido y que no pronunciaba palabra, le cortó la cabeza con la espada.
7.193.65
हर्षेण महता महता युक्तो भारद्वाजे निपातिते ।
सिंहनादरवं चक्रे भ्रामयन्खङ्गमाहवे ॥ ७.१९३.६५ ॥
Lleno de gran alegría, cuando Bhāradvāja fue derribado, blandió su espada y lanzó un rugido de león en la batalla.
7.193.66
आकर्णपलितः श्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
त्वत्कृते व्यचरत्सङ्ख्ये स तु षोडशवर्षवत् ॥ ७.१९३.६६ ॥
Canoso hasta las orejas, de tez oscura, de ochenta y cinco años, sin embargo por ti se movía en la batalla como un joven de dieciséis años.
7.193.67
उक्तवाश्च महाबाहुः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
जीवन्तमानयाचार्यं मा वधीर्द्रुपदात्मज ॥ ७.१९३.६७ ॥
Y el de brazos poderosos, el hijo de Kuntī, Dhanañjaya, dijo: 'Hijo de Drupada, trae vivo al maestro; no lo mates.'
7.193.68
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सैनिकाश्च ह ।
उत्क्रोशन्नर्जुनश्चैव सानुक्रोशस्तमाव्रजत् ॥ ७.१९३.६८ ॥
'No debe ser matado, no debe ser matado', gritaron los soldados; y Arjuna, lleno de compasión, también gritó y corrió hacia él.
7.193.69
क्रोशमानेऽर्जुने चैव पार्थिवेषु च सर्वशः ।
धृष्टद्युम्नोऽवधीद्द्रोणं रथतल्पे नरर्षभम् ॥ ७.१९३.६९ ॥
Mientras Arjuna y los reyes gritaban por todas partes, Dhṛṣṭadyumna mató a Droṇa, el mejor de los hombres, que yacía en el lecho de su carro.
7.193.70
शोणितेन परिक्लिन्नो रथाद्भूमिमथापतत् ।
लोहिताङ्ग इवादित्यो दुर्धर्षः समपद्यत ॥ ७.१९३.७० ॥
Empapado en sangre, cayó del carro al suelo; como el sol de miembros rojizos, el invencible se volvió (declinante).
7.193.71
एवं तं निहतं सङ्ख्ये ददृशे सैनिको जनः ।
धृष्टद्युम्नस्तु तद्राजन्भारद्वाजशिरोऽहरत् ॥ ७.१९३.७१ ॥
Así, al ver que él había sido muerto en la batalla, la gente de los soldados lo contempló; y entonces, oh rey, Dhṛṣṭadyumna cortó la cabeza del hijo de Bharadvāja.
7.193.72
तावकानां महेष्वासः प्रमुखे तत्समाक्षिपत् ।
ते तु दृष्ट्वा शिरो राजन्भारद्वाजस्य तावकाः ॥ ७.१९३.७२ ॥
Vuestro gran arquero lo arrojó al frente; y, oh rey, al ver tus gentes la cabeza del hijo de Bharadvāja—
7.193.73
पलायनकृतोत्साहा दुद्रुवः सर्वतोदिशम् ।
द्रोणस्तु दिवमास्थाय नक्षत्रपथमाविशत् ॥ ७.१९३.७३ ॥
Ansiosos solo de huir, corrieron en todas direcciones; pero Droṇa, subiendo al cielo, entró en el sendero de las estrellas.
7.193.74
अहमेव तदाऽद्राक्षं द्रोणस्य निधनं नृप ।
ऋषेः प्रसादात्कृष्मस्य सत्यवत्याः सुतस्य च ॥ ७.१९३.७४ ॥
Oh rey, yo mismo vi entonces la muerte de Droṇa, por la gracia del sabio, de Kṛṣṇa y del hijo de Satyavatī.
7.193.75
विधूमामिह संयान्तीमुल्कां प्रज्वलितामिव ।
अपश्याम दिवं स्तब्ध्वा गच्छन्तं तं महाद्युतिम् ॥ ७.१९३.७५ ॥
Lo vimos ascender como un meteoro ardiente y sin humo; inmóviles, contemplamos al de gran esplendor marcharse hacia el cielo.
7.193.76
हते द्रोणे निरुत्साहाः कुरुपाण्डवसृञ्जयाः ।
अभ्यद्रवन्महावेगास्ततः सैन्यं व्यदीर्यत ॥ ७.१९३.७६ ॥
Muerto Droṇa, los Kurus, Pāṇḍavas y Sṛñjayas perdieron el ánimo; luego, con gran velocidad, se lanzaron al ataque, y el ejército se dispersó.
7.193.77
निहता हतभूयिष्ठाः सङ्ग्रामे निशितैः शरैः ।
तावका निहते द्रोणे गतासव इवाभवन् ॥ ७.१९३.७७ ॥
Cuando Droṇa fue muerto, vuestros hombres, en su mayoría abatidos en la batalla por agudas flechas, quedaron como sin vida.
7.193.78
पराजयमथावाप्य परत्र च महद्भयम् ।
उभयेनैव ते हीना व्यनिन्दन्मतिमात्मनः ॥ ७.१९३.७८ ॥
Habiendo obtenido la derrota y gran temor en el más allá, privados de ambos, vituperaron su propio juicio.
7.193.79
अन्विच्छन्तः शरीरं तु भारद्वाजस्य पार्थिवाः ।
नान्वगच्छन्महाराज कबन्धायुतसङ्कुले ॥ ७.१९३.७९ ॥
Los reyes, buscando el cuerpo de Bhāradvāja (Droṇa), oh gran rey, no lo encontraron en aquel campo cubierto de decenas de miles de troncos sin cabeza.
7.193.80
पतिते त्वथ संरब्धे सेनायां तत्र भारत ।
उदिष्ठन्कबन्धानां सहस्राण्येकविंशतिः ॥ ७.१९३.८० ॥
Entonces, oh Bhārata, cuando cayeron allí los guerreros enfurecidos del ejército, se levantaron veintiún mil troncos sin cabeza.
7.193.81
शोणितेन परिक्लिन्ना रणभूमिश्च भारत ।
लोहितार्द्र इवादित्यो दुर्दर्शश्चाभवत्तदा ॥ ७.१९३.८१ ॥
Y el campo de batalla, empapado de sangre, oh Bhārata, se volvió entonces difícil de mirar, como el sol húmedo de sangre.
7.193.82
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा परत्र च महद्यशः ।
बाणशङ्खरवांश्चक्रुः सिंहनादांश्च पुष्कलान् ॥ ७.१९३.८२ ॥
Los Pāṇḍavas, habiendo obtenido la victoria y gran renombre también en el más allá, hicieron sonar flechas y caracolas y numerosos rugidos de león.
7.193.83
भीमसेनस्ततो राजन्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
वरूथिन्यामनृत्येतां परिष्वज्य परस्परम् ॥ ७.१९३.८३ ॥
Entonces, oh rey, Bhīmasena y Dhṛṣṭadyumna, hijo de Pṛṣata, bailaron en el ejército abrazándose mutuamente.
7.193.84
अब्रवीच्च तदा भीमः पार्षतं शत्रुतापनम् ।
भूयोऽहं त्वां परिष्वज्य परिवक्ष्यामि पार्षत।
सूतपुत्रे हते पापे धार्तराष्ट्रे च संयुगे ॥ ७.१९३.८४ ॥
Entonces Bhīma dijo al hijo de Pṛṣata, azote de enemigos: "Oh Pārṣata, cuando el malvado hijo del cochero y el hijo de Dhṛtarāṣṭra sean abatidos en batalla, te abrazaré una vez más."
7.193.85
एतावदुक्त्वा भीमस्तु हर्षेण महता युतः ।
बाहुशब्देन पृथिवीं कम्पयामास पाण्डवः ॥ ७.१९३.८५ ॥
Tras decir esto, Bhīma, el Pāṇḍava, lleno de gran alegría, hizo temblar la tierra con el sonido de sus brazos.
7.193.86
तस्य शब्देन वित्रस्ताः प्राद्रवंस्तावका युधि ।
क्षत्रधर्मं समुत्सृज्य पलायनपरायणाः ॥ ७.१९३.८६ ॥
Aterrados por ese estruendo, vuestros hombres huyeron en la batalla, abandonando el deber del guerrero y entregados por completo a la fuga.
7.193.87
पाण्डवास्तु जयं लब्धा हृष्टा ह्यासन्विशाम्पते ।
अरिक्षयं च सङ्ग्रामे तेन ते सुखमाप्नुवन् ॥ ७.१९३.८७ ॥
Habiendo obtenido la victoria, oh señor de los hombres, los Pāṇḍavas se alegraron; y por la destrucción de sus enemigos en la batalla, alcanzaron la felicidad.