மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.193
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.193.1
सात्वतस्य तु तत्कर्म दृष्ट्वा दुर्योधनादयः ।
शैनेयं सर्वतः क्रुद्धा वारयामासुरञ्जसा ॥ ७.१९३.१ ॥
சாத்வதனின் அந்தச் செயலைக் கண்டு துரியோதனன் முதலானோர் சினமுற்று நாற்புறமும் சைனேயனைத் உடனே தடுக்கத் தொடங்கினர்.
7.193.2
कृपकर्णौ च समरे पुत्राश्च तव मारिष ।
शैनेयं त्वरयाऽभ्येत्य विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ७.१९३.२ ॥
ஐயனே, போரில் கிருபரும் கர்ணரும் உமது மகன்களும் விரைந்து வந்து சைனேயனை கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கினர்.
7.193.3
युधिष्ठिरस्ततो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
भीमसेनश्च बलवान्सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१९३.३ ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரரும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும், வலிமைமிக்க பீமசேனரும் சாத்யகியைச் சூழ்ந்து காத்தனர்.
7.193.4
कर्णश्च शरवर्षेण गौतमश्च महारथः ।
दुर्योधनादयस्ते च शैनेयं पर्यवारयन् ॥ ७.१९३.४ ॥
கர்ணரும், அம்பு மழை பொழிந்த மகாரதர் கௌதமரும் (கிருபர்), துரியோதனன் முதலானோரும் சைனேயனைச் சூழ்ந்து தடுத்தனர்.
7.193.5
तां वृष्टिं सहसा राजन्नुत्थितां घोररूपिणीम् ।
वारयामास शैनेयो योधयंस्तान्महारथान् ॥ ७.१९३.५ ॥
அரசே, திடீரென எழுந்த அந்தக் கொடிய மழையை சைனேயன் தடுத்தான்; அந்த மகாரதர்களுடன் போரிட்டுக்கொண்டே.
7.193.6
तेषामस्त्राणि दिव्यानि संहितानि महात्मनाम् ।
वारयामास विधिवद्दिव्यैरस्त्रैर्महामृधे ॥ ७.१९३.६ ॥
அந்த மகாத்மாக்களின் சேர்க்கப்பட்ட திவ்ய அஸ்திரங்களை, பெரும் போரில், முறைப்படி திவ்ய அஸ்திரங்களால் சைனேயன் தடுத்தான்.
7.193.7
क्रूरमायोधनं जज्ञे तस्मिन्राजसमागमे ।
रुद्रस्येव हि क्रुद्धस्य निघ्नतस्तान्पशून्पुरा ॥ ७.१९३.७ ॥
அரசர்கள் கூடிய அந்தப் போரில் கொடிய யுத்தம் உண்டானது; முன்பு கோபம் கொண்ட ருத்திரன் பசுக்களை அழித்ததைப் போல.
7.193.8
हस्तानामुत्तमाङ्गानां कार्मुकाणां च भारत ।
छत्राणां चापविद्धानां चामराणां च सञ्चयैः।
राशयः स्म व्यदृश्यन्त तत्रतत्र रणाजिरे ॥ ७.१९३.८ ॥
பாரதா, அந்தப் போர்க்களத்தில் இங்கும் அங்கும் கைகளும் தலைகளும் வில்களும் விழுந்த குடைகளும் சாமரங்களும் குவியலாகக் காணப்பட்டன.
7.193.9
भग्नचक्रै रथैश्चापि पातितैश्च महाध्वजैः ।
सादिभिश्च हतैः शूरैः सङ्कीर्णा वसुधाऽभवत् ॥ ७.१९३.९ ॥
உடைந்த சக்கரங்களுடைய தேர்களாலும், வீழ்த்தப்பட்ட பெரிய கொடிகளாலும், கொல்லப்பட்ட குதிரை வீரர் வீரர்களாலும் பூமி நிறைந்துவிட்டது.
7.193.10
बाणपातनिकृत्तास्तु योधास्ते कुरुसत्तम ।
चेष्टन्तो विविधाश्चेष्टा व्यदृश्यन्त महाहवे ॥ ७.१९३.१० ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, அம்பு மழையால் வெட்டுண்ட அந்த வீரர்கள் அந்தப் பெரும் போரில் துடித்துப் பலவிதமாக அசைவதைக் காண முடிந்தது.
7.193.11
वर्तमाने तथा युद्धे घोरे देवासुरोपमे ।
अब्रवीत्क्षत्रियांस्तत्र धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.१९३.११ ॥
தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான போரைப் போன்ற அந்தக் கொடிய யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கையில், தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் அங்கே க்ஷத்திரியர்களிடம் கூறினான்.
7.193.12
अभिद्रवत संयत्ताः कुम्भयोनिं महारथाः ।
एषो हि पार्पतो वीरो भारद्वाजेन सङ्गतः ॥ ७.१९३.१२ ॥
மகாரதர்களே, தயாராகி கும்பயோனியான துரோணரை எதிர்த்துத் தாக்குங்கள்; இதோ வீரனான பார்த்தன் பரத்வாஜ மகனுடன் போரிடுகிறான்.
7.193.13
घटते च यथाशक्ति भारद्वाजस्य नाशने ।
यादृशानि हि रूपाणि दृश्यन्तेऽस्य महारणे ॥ ७.१९३.१३ ॥
பாரத்வாஜனை அழிப்பதில் அவன் தன் சக்திக்கேற்ப முயல்கிறான்; இந்தப் பெரும் போரில் அவனுடைய அத்தகைய வடிவங்கள் காணப்படுகின்றன.
7.193.14
अद्य द्रोणं रणे क्रुद्धो घातयिष्यति पार्पतः ।
ते यूयं सहिता भूत्वा युध्यध्वं कुम्भसम्भवम्। ॥ ७.१९३.१४ ॥
இன்று கோபமுற்ற பார்ஷதன் போரில் துரோணரைக் கொல்வித்துவிடுவான்; நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றுசேர்ந்து கும்பசம்பவனுடன் போரிடுங்கள்.
7.193.15
युधिष्ठिरसमाज्ञप्ताः सृञ्जयानां महारथाः ।
अभ्यद्रवन्त संयत्ता भारद्वाजजिघांसवः ॥ ७.१९३.१५ ॥
யுதிஷ்டிரனின் கட்டளைப்படி தயாராகிய சிருஞ்சயர்களின் மகாரதர்கள் பாரத்வாஜனைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் விரைந்தனர்.
7.193.16
तान्समापततः सर्वान्भारद्वाजो महारथः ।
अभ्यवर्तत वेगेन मर्तव्यमिति निश्चितः ॥ ७.१९३.१६ ॥
அவர்கள் அனைவரும் தன்மீது பாய்வதைக் கண்ட மகாரதர் பாரத்வாஜன், "இறக்கத்தான் வேண்டும்" என்று உறுதிகொண்டு வேகமாக அவர்களை நோக்கித் திரும்பினார்.
7.193.17
प्रयाते सत्यसन्धे तु समकम्पत मेदिनी ।
ववुर्वाताः सनिर्घातास्त्रासयाना वरूथिनीम् ॥ ७.१९३.१७ ॥
சத்தியசந்தன் முன்னேறியதும் பூமி முழுவதும் நடுங்கியது; இடியோசையுடன் காற்றுகள் வீசி படையைப் பயமுறுத்தின.
7.193.18
पपात महती चोल्का आदित्यान्निश्चरन्त्युत ।
दीपयन्ती उभे सेने शंसन्तीव महद्भयम् ॥ ७.१९३.१८ ॥
சூரியனிலிருந்து ஒரு பெரிய எரிகல் விழுந்தது; அது இரு படைகளையும் ஒளிர்வித்து, பெரும் பயத்தை அறிவிப்பது போல் இருந்தது.
7.193.19
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि भारद्वाजस्य मारिष ।
रथाः स्वनन्ति चात्यर्थं हयाश्चाश्रूण्यवासृजन् ॥ ७.१९३.१९ ॥
ஓ மாரிஷா! பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) ஆயுதங்கள் எரிந்தன; தேர்கள் மிகவும் ஒலித்தன; குதிரைகள் கண்ணீர் சிந்தின.
7.193.20
हतौजा इव चाप्यासीद्भारद्वाजो महारथः ।
प्रास्फुरन्नयनं चास्य वामबाहुस्तथैव च ॥ ७.१९३.२० ॥
பாரத்வாஜர் (துரோணர்) என்ற மகாரதர் வலிமை இழந்தவர் போல ஆனார்; அவரது கண்ணும் இடது கையும் அதுபோலவே துடித்தன.
7.193.21
विमनाश्चाभवद्युद्धे दृष्ट्वा पार्षतमग्रतः ॥ ७.१९३.२१ ॥
போரில் தமக்கு முன்னால் பார்ஷதனை (த்ருஷ்டத்யும்னனை) கண்டு அவர் மனம் சோர்ந்தார்.
7.193.22
ऋषीणां ब्रह्मवादानां स्वर्गस्य गमनं प्रति ।
सुयुद्धेन ततः प्राणानुत्स्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.१९३.२२ ॥
பிரம்மவாதி ரிஷிகளைப் போல் சொர்க்கம் செல்லும் நோக்கில், சிறந்த போரினால், பின்னர் அவர் உயிரை விடத் தொடங்கினார்.
7.193.23
ततश्चतुर्दिशं सैन्यैर्द्रुपदस्याभिसंवृतः ।
निर्दहन्क्षत्रियव्रातान्द्रोणः पर्यचरद्रणे ॥ ७.१९३.२३ ॥
பின்னர் துருபதனின் படைகளால் நாற்புறமும் சூழப்பட்ட துரோணர், க்ஷத்திரியக் கூட்டங்களை எரித்தவாறு போர்க்களத்தில் சுற்றித் திரிந்தார்.
7.193.24
हत्वा विंशतिसाहस्रान्क्षत्रियानरिमर्दनः ।
दशायुतानि करिणामवधीद्विशिखैः शितैः ॥ ७.१९३.२४ ॥
எதிரிகளை நசுக்கும் அவர் இருபதாயிரம் க்ஷத்திரியர்களைக் கொன்று, கூரிய அம்புகளால் பத்தாயிரம் பத்தாயிரம் யானைகளைக் கொன்றார்.
7.193.25
सोऽतिष्ठदाहवे यत्तो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ।
क्षत्रियाणामभावाय ब्राह्ममस्त्रं समास्थितः ॥ ७.१९३.२५ ॥
அவன் போரில் முனைப்புடன் நின்றான், புகையற்ற நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தபடி, க்ஷத்திரியர்களின் அழிவுக்காக பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏந்தியவனாய்.
7.193.26
पाञ्चाल्यं विरथं भीमो हतसर्वायुधं बली ।
सुविपण्णं महात्मानं त्वरमाणः समभ्ययात् ॥ ७.१९३.२६ ॥
பலசாலி பீமன், தேரற்றவனும் ஆயுதங்கள் அனைத்தையும் இழந்தவனும் மிகவும் துயருற்றவனுமான அந்த மகாத்மா பாஞ்சால்யனிடம் விரைந்து சென்றான்.
7.193.27
ततः स्वरथमारोप्य पाञ्चाल्यमरिमर्दनः ।
अब्रवीदभिसम्प्रेक्ष्य द्रोणमस्यन्तमन्तिकात् ॥ ७.१९३.२७ ॥
பின்னர் எதிரிகளை நசுக்கும் பீமன் பாஞ்சால்யனைத் தன் தேரில் ஏற்றி, அருகிருந்து அம்புகளை எய்யும் துரோணரைப் பார்த்துக் கூறினான்.
7.193.28
न त्वदन्य इहाचार्यं योद्धुमुत्सहते पुमान् ।
त्वरस्व प्राग्वधायैव त्वयि भारः समाहितः ॥ ७.१९३.२८ ॥
இங்கே உங்களைத் தவிர வேறு எவனும் ஆசிரியருடன் போரிட துணியமாட்டான். கொல்வதற்கு முன்பாகவே விரைந்து செயல்படு; சுமை உன்மேலேயே வைக்கப்பட்டுள்ளது.
7.193.29
स तथोक्तो महाबाहुः सर्वभारसहं धनुः ।
अभिपत्याददे क्षिप्रमायुधप्रवरं दृढम् ॥ ७.१९३.२९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பெரும்புஜனான அவன், எல்லாச் சுமைகளையும் தாங்கும் வலிமையுள்ள, சிறந்த ஆயுதமான உறுதியான வில்லை விரைவாகச் சென்று எடுத்தான்.
7.193.30
संरब्धश्च शरानस्यन्द्रोणं दुर्वारणं रणे ।
विवारयिपुराचार्यं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१९३.३० ॥
கோபமடைந்த பீமன், போரில் தடுக்க முடியாத துரோணரை வழிமறிக்க விரும்பி, அம்புகளை எய்தபடி ஆசிரியரை அம்பு மழையால் மூடினான்.
7.193.31
तौ न्यवारयतां श्रेष्ठौ संरब्धौ रणशोभिनौ ।
उदीरयेतां ब्राह्माणि दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशः ॥ ७.१९३.३१ ॥
அந்த இரு சிறந்த வீரர்களும், கோபம் கொண்டவர்களும், போர்க்களத்தை அலங்கரிப்பவர்களுமாய், ஒருவரை ஒருவர் தடுத்தனர்; பலமுறை தெய்வீக பிராஹ்ம அஸ்திரங்களை ஏவினர்.
7.193.32
स महास्त्रैर्महाराज द्रोणमाच्छादयद्रणे ।
निहत्य सर्वाण्यस्त्राणि भारद्वाजस्य पार्षतः ॥ ७.१९३.३२ ॥
மகாராஜாவே, அவன் போர்க்களத்தில் பெரும் அஸ்திரங்களால் துரோணரை மூடினான்; பாரத்வாஜரின் மகனின் அனைத்து அஸ்திரங்களையும் அழித்த பார்ஷதன் அவன்.
7.193.33
स वसातीञ्शिवींस्चैव वाह्लीकान्कौरवानपि ।
रक्षिष्यमाणान्सङ्ग्रामे द्रोणं व्यधमदच्युतः ॥ ७.१९३.३३ ॥
அந்த அச்யுதன் வசாதிகளையும், சிபிகளையும், வாஹ்லீகர்களையும், கௌரவர்களையும் கூட — போரில் துரோணரைக் காத்துக்கொண்டிருந்தவர்களை — வீழ்த்தினான்.
7.193.34
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्गभस्तिभिरिवांशुमान् ।
वभौ प्रच्छादयन्नाशाः शरजालैः समन्ततः ॥ ७.१९३.३४ ॥
அரசே, திருஷ்டத்யும்னனும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்; அம்புவலைகளால் எல்லாத் திசைகளையும் நாலாபுறமும் மறைத்தான்.
7.193.35
तस्य द्रोणो धनुश्छित्त्वा विद्ध्वा चैनं शिलीमुखैः ।
मर्माण्यभ्यहनद्भूयः स व्यथां परमामगात् ॥ ७.१९३.३५ ॥
துரோணர் அவனுடைய வில்லை அறுத்து, அம்புகளால் அவனைத் துளைத்து, மீண்டும் அவனுடைய மர்மஸ்தானங்களைத் தாக்கினார்; அவன் மிகுந்த வேதனையை அடைந்தான்.
7.193.36
ततो भीमो दृढक्रोधो द्रोणस्याश्लिष्य तं रथम् ।
शनकैरिव राजेन्द्र द्रोणं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१९३.३६ ॥
பின்னர் உறுதியான கோபம் கொண்ட பீமன், துரோணரின் அந்தத் தேரை அணுகி, ராஜேந்திரா, மெல்ல துரோணரிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.193.37
यदि नाम न युध्येरञ्शिक्षिता ब्रह्मबन्धवः ।
स्वकर्मभिरसन्तुष्टा न स्म क्षत्रं क्षयं व्रजेत् ॥ ७.१९३.३७ ॥
கற்றறிந்த பிராமணப் பந்துக்கள் போரிடாமலும், தங்கள் கடமைகளில் திருப்தியற்றவர்களாக இருந்திருந்தால், க்ஷத்திரியர் அழிவை அடைந்திருக்க மாட்டார்கள்.
7.193.38
अहिंसां सर्वभूतेषु धर्मं ज्यायस्तरं विदुः ।
तस्य च ब्राह्मणो मूलं भवांश्च ब्रह्मवित्तमः ॥ ७.१९३.३८ ॥
அனைத்து உயிர்களிடமும் அகிம்சையே மிகச் சிறந்த தர்மம் என்று அறிவர்; அதன் வேர் பிராமணன், நீங்களோ பிரம்மஞானிகளில் தலைசிறந்தவர்.
7.193.39
श्वपाकवन्म्लेच्छगणान्हत्वा चान्यान्पृथग्विधान् ।
भरन्ति हि सुतान्दारांस्तद्वदज्ञानमोहिताः ॥ ७.१९३.३९ ॥
நாய்க்கறி உண்பவரைப் போல், மிலேச்ச கூட்டங்களையும் வேறு பலவகையினரையும் கொன்றும், அறியாமையால் மயங்கியவர்கள் மகன்களையும் மனைவியரையும் போஷிக்கின்றனர்.
7.193.40
अज्ञानान्मूढवद्ब्रह्मन्पुत्रदारधनेप्सया ।
एकस्यार्थे बहून्हत्वा पुत्रस्याधर्मविद्यया।
स्वकर्मस्थान्विकर्मस्थो न व्यपत्रपसे कथम् ॥ ७.१९३.४० ॥
அறியாமையால் மூடனைப் போல், பிராமணரே, மகன், மனைவி, செல்வம் ஆகியவற்றை விரும்பி, ஒருவனுக்காகப் பலரைக் கொன்று, அதர்ம வித்தையால் — தம் கடமையில் நிற்பவர்களிடையே விகர்மத்தில் நின்றிருக்கும் நீர் ஏன் வெட்கப்படவில்லை?
7.193.41
आचारहीन निर्लज्ज ब्रह्मवन्धो वरायुध ।
इदानीं तिष्ठ दुर्बुद्धे न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१९३.४१ ॥
ஒழுக்கமற்ற, வெட்கமற்ற, பிராமணப் பந்துவே, சிறந்த ஆயுதந்தாங்கியே! இப்போது நில், தீய புத்தியுள்ளவனே; என் கையிலிருந்து உயிரோடு விடுபடமாட்டாய்.
7.193.42
यस्यार्थे शस्त्रमादाय यमपेक्ष्य च जीवसि ।
स चाद्य पतितः शेते पृष्टेनावेदितस्तवः ॥ ७.१९३.४२ ॥
எவருக்காக ஆயுதம் ஏந்தி, யமனைக் கருதி நீ உயிர்வாழ்கிறாயோ, அவனே இன்று வீழ்ந்து கிடக்கிறான் — கேட்கப்பட்டபோது உனக்கு இதுவே அறிவிக்கப்பட்டது.
7.193.43
स वै च निहतः शेते तव पुत्रः सुमन्दधीः ।
धर्मराजस्य तद्वाक्यं नाभिशङ्कितुमर्हसि ॥ ७.१९३.४३ ॥
அந்த மந்தபுத்தியுள்ள உன் மகன் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கிறான். தர்மராஜனின் அந்த வார்த்தையில் நீ சந்தேகம் கொள்ளக்கூடாது.
7.193.44
एवमुक्तस्ततो द्रोणो भीमेनोत्सृज्य तद्वनुः ।
सन्न्यासाय शरीरस्य योक्ष्यमाणः स वै द्विजः।
सर्वाण्यस्त्राणि धर्मात्मा हातुकामोऽभ्यभापत ॥ ७.१९३.४४ ॥
பீமன் இவ்வாறு சொல்ல, த்ரோணர் அந்த வில்லை கீழே வைத்தார். உடலைத் துறக்க யோகத்தில் ஈடுபடவிருந்த அந்த அந்தணர், தர்மாத்மாவாய், எல்லா அஸ்திரங்களையும் விட விரும்பி இவ்வாறு கூறினார்.
7.193.45
कर्णं दुर्योधनं राजंस्त्वरमाणः पराक्रमम् ।
कर्णकर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ॥ ७.१९३.४५ ॥
அரசே, விரைந்தவராய், வீரனான கர்ணனை — கர்ண கர்ண, மஹாதனுர்தரனே, கிருபா, துரியோதனா என்று அழைத்தார்.
7.193.46
सङ्ग्रामे क्रियतां यत्नो ब्रवीम्येष पुनःपुनः ।
पाण्डवेभ्यः शिवं वोस्तु शस्त्रमभ्युत्सृजाम्यहम्।
इति तत्र महाराज प्राक्रोशद्द्रौणिमेव च ॥ ७.१९३.४६ ॥
போரில் முயற்சி செய்யப்படட்டும் என்று நான் மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறேன். பாண்டவர்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நான் ஆயுதத்தைக் கீழே வைக்கிறேன். இவ்வாறு கூறி, மகாராஜா, அங்கே துரோணியையும் அழைத்தார்.
7.193.47
उत्सृज्य च रणे शस्त्रं रथोपस्थे निविश्य च ।
अभयं सर्वभूतानां प्रददौ योगमीयिवान् ॥ ७.१९३.४७ ॥
போர்க்களத்தில் ஆயுதத்தைக் கீழே வைத்து, தேர்த்தட்டில் அமர்ந்து, எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளித்து, யோகத்தில் புகுந்தார்.
7.193.48
तस्य तच्छिद्रनाज्ञाय धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
सशरं तद्वनुर्घोरं सन्न्यस्याथ रथे ततः।
खङ्गी रथादवप्लुत्य सहसा द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१९३.४८ ॥
அவனுடைய அந்தத் துளையை அறிந்த வலிமைமிக்க திருஷ்டத்யும்னன், அந்தப் பயங்கரமான வில்லையும் அம்பையும் தேரில் வைத்துவிட்டு, வாளேந்தித் தேரிலிருந்து குதித்து உடனே துரோணரை நோக்கி விரைந்தான்.
7.193.49
प्रद्रुते त्वथ द्रोणाय धृष्टद्युम्ने महारथे ।
हाहाकृतानि भूतानि मानुषाणीतराणि च ॥ ७.१९३.४९ ॥
மகாரதனான திருஷ்டத்யும்னன் துரோணரை நோக்கி ஓடியபோது, மனிதர்களும் பிற உயிர்களும் 'ஐயோ! ஐயோ!' என்று கூக்குரலிட்டனர்.
7.193.50
द्रोणं तथागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नवशं गतम् ।
हाहाकारं भृशं चक्रुरहो धिगिति चाबुवन् ॥ ७.१९३.५० ॥
துரோணர் இவ்வாறு திருஷ்டத்யும்னனின் வசப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு மக்கள் பெரிதும் கூக்குரலிட்டு, 'அடடா! சீ!' என்று கூறினர்.
7.193.51
द्रोणोऽपि शस्त्राण्युत्सृज्य परमं साङ्ख्यमास्थितः ।
तथोक्त्वा योगमास्थाय ज्योतिर्भूतो महातपाः ॥ ७.१९३.५१ ॥
துரோணரும் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து, பரம சாங்கியத்தை ஏற்றார்; அவ்வாறு கூறி யோகத்தில் நிலைபெற்று, ஒளியுருவானார் அந்த மகாதபஸ்வி.
7.193.52
पुराणं पुरुषं विष्णुं जगाम मनसा परम् ।
मुखं किञ्चित्समुन्नाम्य विष्टब्योरस्तथाग्रतः ॥ ७.१९३.५२ ॥
அவர் மனத்தால் பழமையான புருடனாகிய பரம விஷ்ணுவை அடைந்தார்; முகத்தைச் சற்று உயர்த்தி, மார்பை முன்னே நிமிர்த்தி நின்றார்.
7.193.53
निमीलिताक्षः सत्वस्थो निक्षिप्य हृदि धारणाम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ज्योतिर्भूतो महातपाः ॥ ७.१९३.५३ ॥
கண்களை மூடி, சத்துவத்தில் நிலைத்து, மனதில் தாரணையை நிறுத்தி, 'ஓம்' என்னும் ஒரே எழுத்தாகிய பிரம்மத்தை நினைத்து, அந்த மகாதபஸ்வி ஒளியுருவானார்.
7.193.54
स्मरित्वा देवदेवेशमक्षरं परमं प्रभुम् ।
दिवमाक्रामदाचार्यः साक्षात्सद्भिर्दुराक्रमाम् ॥ ७.१९३.५४ ॥
தேவதேவனும் பரமனுமான அழியாத பிரபுவை நினைத்து, நற்சான்றோர்க்கும் நேரடியாக அடைய அரிதான வானுலகத்தில் ஆசாரியர் (துரோணர்) ஏறினார்.
7.193.55
मूर्धानं तस्य निर्भिद्य ज्योती राजन्महात्मनः ।
जगाम परमं स्थानं देहं न्यस्य रथोत्तमे ॥ ७.१९३.५५ ॥
ராஜனே, அந்த மகாத்மாவின் ஒளி அவரது தலையின் உச்சியைத் துளைத்துக்கொண்டு, சிறந்த தேரில் உடலை வைத்துவிட்டு பரமமான இடத்திற்குச் சென்றது.
7.193.56
द्वौ सूर्याविति नो बुद्धिरासीत्तस्मिंस्तथागते ।
एकरूपमिवाभासीज्योतिर्भिः पूरितं नभः ॥ ७.१९३.५६ ॥
அவர் அவ்வாறு சென்றபோது, அங்கு இரண்டு சூரியர்கள் உள்ளனர் என்று எங்களுக்குத் தோன்றியது; ஒளிகளால் நிறைந்த வானம் ஒரே உருவாகத் தோன்றியது.
7.193.57
समपद्यत चोल्काभं द्रोणस्य निधने तदा ।
निमेषमात्रेण च तज्ज्योतिरन्तरधीयत ॥ ७.१९३.५७ ॥
துரோணரின் மரணத்தின்போது அது விண்கல்லைப் போல் தோன்றியது; ஒரு கணப்பொழுதில் அந்த ஒளி மறைந்தது.
7.193.58
आसीत्किलकिलाशब्दः प्रहृष्टानां दिवौकसाम् ।
ब्रह्मलोकगते द्रोणे धृष्टद्युम्ने च मोहिते ॥ ७.१९३.५८ ॥
துரோணர் பிரம்மலோகம் சென்றபோதும், திருஷ்டத்யும்னன் மயக்கமுற்றபோதும், மகிழ்ந்த தேவர்களின் ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.193.59
वयमेव तदाऽद्राक्ष्म पञ्च मानुषयोनयः ।
योगयुक्तं महात्मानं गच्छन्तं परमां गतिम् ॥ ७.१९३.५९ ॥
அப்போது மனிதப் பிறவியுடைய நாங்கள் ஐவர் மட்டுமே யோகத்தில் ஒன்றிய அந்த மகாத்மா பரமமான கதியை நோக்கிச் செல்வதைக் கண்டோம்.
7.193.60
अहं धनञ्जयः पार्थः कृपः शारद्वतो द्विजः ।
वासुदेवश्च वार्ष्णेयो धर्मपुत्रश्च पाण्डवः ॥ ७.१९३.६० ॥
நான், தனஞ்சயன், பார்த்தன், சாரத்வதனாகிய கிருபன் என்ற துவிஜன், வாசுதேவன், வார்ஷ்ணேயன், தர்மபுத்திரனாகிய பாண்டவன்.
7.193.61
अन्ये तु सर्वे नापश्यन्भारद्वाजस्य धीमतः ।
महिमानं महाराज योगयुक्तस्य गच्छतः।
ब्रह्मलोकं महद्दिव्यं देवगुह्यं हि तत्परम् ॥ ७.१९३.६१ ॥
ஆனால் மற்றவர்கள் அனைவரும், ஞானியான பாரத்வாஜரின் மகிமையைக் காணவில்லை, மகாராஜனே; யோகத்தில் ஆழ்ந்து மகத்தான தெய்வீக பிரம்மலோகத்தை நோக்கிச் சென்றவரின் அந்த மகிமையை, அது தேவர்களின் பரம ரகசியம்.
7.193.62
गतिं परमिकां प्राप्तमजानन्तो नृयोनयः ।
नापश्यन्गच्छमानं हि तं सार्धमृषिपुङ्गवैः।
आचार्यं योगमास्थाय ब्रह्मलोकमरिन्दमम् ॥ ७.१९३.६२ ॥
அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைந்து செல்வதை மனிதப் பிறவியினர் அறியவில்லை; சிறந்த முனிவர்களுடன், யோகத்தை ஏற்று பிரம்மலோகத்தை நோக்கிச் செல்லும் ஆசாரியனை அவர்கள் காணவில்லை, அரிந்தமனே.
7.193.63
वितुन्नाङ्गं शरव्रातैरन्यस्तायुधमसृक्क्षरम् ।
विकृष्य पार्षतः खङ्गं क्रोधामर्षवशं गतः।
दृश्यमानः सर्वभूतैः केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१९३.६३ ॥
அம்புக் கூட்டங்களால் உடல் சிதைந்தவரும், ஆயுதங்களை வீசி எறிந்தவரும், குருதி வடிந்தவருமான அவரைப் பார்த்து, கோபமும் பொறுக்காமையும் வயப்பட்ட பிருஷதன் மகன் (திருஷ்டத்யும்னன்) வாளை உருவி, எல்லா உயிர்களும் காண, அவரது கேசத்தைப் பற்றினான்.
7.193.64
तस्य मूर्धानमालम्ब्य गतसत्वस्य देहिनः ।
किञ्चिदब्रुवतः कायाद्विचकर्तासिना शिरः ॥ ७.१९३.६४ ॥
அவனது தலையைப் பிடித்துக்கொண்டு, உயிர் நீங்கியவனும் ஏதும் பேசாதவனுமான அவனுடைய உடலிலிருந்து வாளால் தலையை வெட்டினான்.
7.193.65
हर्षेण महता महता युक्तो भारद्वाजे निपातिते ।
सिंहनादरवं चक्रे भ्रामयन्खङ्गमाहवे ॥ ७.१९३.६५ ॥
பாரத்வாஜர் வீழ்த்தப்பட்டபோது, பெரும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி, அவன் வாளைச் சுழற்றி போர்க்களத்தில் சிங்க கர்ஜனையை எழுப்பினான்.
7.193.66
आकर्णपलितः श्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
त्वत्कृते व्यचरत्सङ्ख्ये स तु षोडशवर्षवत् ॥ ७.१९३.६६ ॥
காது வரை நரைத்த, கருநிறமுள்ள, எண்பத்தைந்து வயதுடையவன் அவன்; உனக்காகப் போர்க்களத்தில் பதினாறு வயதினைப் போல் திரிந்தான்.
7.193.67
उक्तवाश्च महाबाहुः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
जीवन्तमानयाचार्यं मा वधीर्द्रुपदात्मज ॥ ७.१९३.६७ ॥
மகாபாகு குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் கூறினான்: 'துருபதனின் மகனே, ஆசாரியரை உயிருடன் கொண்டு வா; அவரைக் கொல்லாதே.'
7.193.68
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सैनिकाश्च ह ।
उत्क्रोशन्नर्जुनश्चैव सानुक्रोशस्तमाव्रजत् ॥ ७.१९३.६८ ॥
'கொல்லப்படக் கூடாது, கொல்லப்படக் கூடாது' என்று வீரர்கள் கூவினர்; இரக்கம் நிறைந்த அர்ஜுனனும் கூவியபடி அவனை நோக்கி விரைந்தான்.
7.193.69
क्रोशमानेऽर्जुने चैव पार्थिवेषु च सर्वशः ।
धृष्टद्युम्नोऽवधीद्द्रोणं रथतल्पे नरर्षभम् ॥ ७.१९३.६९ ॥
அர்ஜுனனும் அரசர்களும் எங்கும் கூவிக்கொண்டிருக்கையில், தேரின் படுக்கையில் கிடந்த நரர்களில் சிறந்த துரோணரை திருஷ்டத்யும்னன் கொன்றான்.
7.193.70
शोणितेन परिक्लिन्नो रथाद्भूमिमथापतत् ।
लोहिताङ्ग इवादित्यो दुर्धर्षः समपद्यत ॥ ७.१९३.७० ॥
குருதியில் நனைந்தவர் தேரிலிருந்து நிலத்தில் வீழ்ந்தார்; சிவந்த அங்கங்களையுடைய சூரியனைப் போல் அடக்க முடியாதவராய் ஆனார்.
7.193.71
एवं तं निहतं सङ्ख्ये ददृशे सैनिको जनः ।
धृष्टद्युम्नस्तु तद्राजन्भारद्वाजशिरोऽहरत् ॥ ७.१९३.७१ ॥
போரில் அவர் இவ்வாறு கொல்லப்பட்டதை வீரர்கள் கண்டனர்; ஓ அரசே, திருஷ்டத்யும்னன் பாரத்வாஜரின் தலையை வெட்டி எடுத்தான்.
7.193.72
तावकानां महेष्वासः प्रमुखे तत्समाक्षिपत् ।
ते तु दृष्ट्वा शिरो राजन्भारद्वाजस्य तावकाः ॥ ७.१९३.७२ ॥
உங்கள் மகா வில்லாளி அதை முன்னால் எறிந்தான்; ஓ அரசே, பாரத்வாஜரின் தலையைக் கண்ட உங்கள் வீரர்கள்—
7.193.73
पलायनकृतोत्साहा दुद्रुवः सर्वतोदिशम् ।
द्रोणस्तु दिवमास्थाय नक्षत्रपथमाविशत् ॥ ७.१९३.७३ ॥
ஓட்டத்தில் ஆர்வம் கொண்டு அவர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடினர்; துரோணரோ வானில் ஏறி நட்சத்திர வழியில் நுழைந்தார்.
7.193.74
अहमेव तदाऽद्राक्षं द्रोणस्य निधनं नृप ।
ऋषेः प्रसादात्कृष्मस्य सत्यवत्याः सुतस्य च ॥ ७.१९३.७४ ॥
ஓ அரசே, அப்போது நானே துரோணரின் மரணத்தைக் கண்டேன் — முனிவரின் அருளாலும், கிருஷ்ணரின் அருளாலும், சத்யவதியின் மகனின் அருளாலும்.
7.193.75
विधूमामिह संयान्तीमुल्कां प्रज्वलितामिव ।
अपश्याम दिवं स्तब्ध्वा गच्छन्तं तं महाद्युतिम् ॥ ७.१९३.७५ ॥
புகையற்ற, எரியும் விண்கல்லைப் போல் வானில் செல்லும் அவரை நாங்கள் கண்டோம்; திகைத்து நின்று அந்த மகா ஒளியுடையவர் வானில் செல்வதைப் பார்த்தோம்.
7.193.76
हते द्रोणे निरुत्साहाः कुरुपाण्डवसृञ्जयाः ।
अभ्यद्रवन्महावेगास्ततः सैन्यं व्यदीर्यत ॥ ७.१९३.७६ ॥
துரோணர் கொல்லப்பட்டதும் குரு, பாண்டவ, சிருஞ்சயர்கள் உற்சாகம் இழந்தனர்; பின்னர் மிகுந்த வேகத்தோடு பாய்ந்தனர், படை சிதறியது.
7.193.77
निहता हतभूयिष्ठाः सङ्ग्रामे निशितैः शरैः ।
तावका निहते द्रोणे गतासव इवाभवन् ॥ ७.१९३.७७ ॥
துரோணர் கொல்லப்பட்டதும், கூரான அம்புகளால் போரில் பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்ட உம் படையினர் உயிரற்றவர்கள் போல் ஆயினர்.
7.193.78
पराजयमथावाप्य परत्र च महद्भयम् ।
उभयेनैव ते हीना व्यनिन्दन्मतिमात्मनः ॥ ७.१९३.७८ ॥
தோல்வியை அடைந்து, மறுமையிலும் பெரும் அச்சத்தைப் பெற்று, இரண்டிலிருந்தும் இழந்தவர்கள் தங்கள் அறிவைத் தாங்களே நிந்தித்தனர்.
7.193.79
अन्विच्छन्तः शरीरं तु भारद्वाजस्य पार्थिवाः ।
नान्वगच्छन्महाराज कबन्धायुतसङ्कुले ॥ ७.१९३.७९ ॥
பாரத்வாஜரின் (துரோணரின்) உடலைத் தேடிய அரசர்கள், மகாராஜனே, ஆயிரக்கணக்கான தலையற்ற உடல்கள் நிறைந்த அந்தக் களத்தில் அதைக் காணவில்லை.
7.193.80
पतिते त्वथ संरब्धे सेनायां तत्र भारत ।
उदिष्ठन्कबन्धानां सहस्राण्येकविंशतिः ॥ ७.१९३.८० ॥
பின்னர், பாரதா, படையில் சினம் கொண்டவர்கள் வீழ்ந்தபோது, அங்கே இருபத்தோராயிரம் தலையற்ற உடல்கள் எழுந்தன.
7.193.81
शोणितेन परिक्लिन्ना रणभूमिश्च भारत ।
लोहितार्द्र इवादित्यो दुर्दर्शश्चाभवत्तदा ॥ ७.१९३.८१ ॥
பாரதா, இரத்தத்தால் நனைந்த போர்க்களம் அப்போது இரத்தத்தில் நனைந்த சூரியனைப் போல பார்க்க முடியாததாக ஆனது.
7.193.82
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा परत्र च महद्यशः ।
बाणशङ्खरवांश्चक्रुः सिंहनादांश्च पुष्कलान् ॥ ७.१९३.८२ ॥
பாண்டவர்களோ வெற்றியையும் மறுமையிலும் பெரும் புகழையும் அடைந்து, அம்புகளும் சங்குகளும் ஒலிக்கவும், மிகுந்த சிம்ம முழக்கங்களையும் எழுப்பினர்.
7.193.83
भीमसेनस्ततो राजन्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
वरूथिन्यामनृत्येतां परिष्वज्य परस्परम् ॥ ७.१९३.८३ ॥
அரசே, பின்னர் பீமசேனனும் பிருஷதனின் மகனான திருஷ்டத்யும்னனும் படையின் நடுவே ஒருவரையொருவர் தழுவிக்கொண்டு ஆடினர்.
7.193.84
अब्रवीच्च तदा भीमः पार्षतं शत्रुतापनम् ।
भूयोऽहं त्वां परिष्वज्य परिवक्ष्यामि पार्षत।
सूतपुत्रे हते पापे धार्तराष्ट्रे च संयुगे ॥ ७.१९३.८४ ॥
அப்போது பீமன் எதிரிகளைத் தகிக்கும் பிருஷதனின் மகனிடம் கூறினான்: "பார்ஷதா, பாவியான சூதபுத்திரனும் திருதராஷ்டிரனின் மகனும் போரில் கொல்லப்பட்ட பிறகு, நான் உன்னை மீண்டும் தழுவுவேன்."
7.193.85
एतावदुक्त्वा भीमस्तु हर्षेण महता युतः ।
बाहुशब्देन पृथिवीं कम्पयामास पाण्डवः ॥ ७.१९३.८५ ॥
இவ்வளவு கூறிய பிறகு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் நிரம்பிய பாண்டவன் பீமன் தன் தோள்களின் ஒலியால் பூமியை நடுங்கச் செய்தான்.
7.193.86
तस्य शब्देन वित्रस्ताः प्राद्रवंस्तावका युधि ।
क्षत्रधर्मं समुत्सृज्य पलायनपरायणाः ॥ ७.१९३.८६ ॥
அவனுடைய ஒலியால் அஞ்சி நடுங்கிய உங்கள் வீரர்கள் போரில் ஓடினர்; க்ஷத்ரிய தர்மத்தைக் கைவிட்டு, தப்பியோடுவதையே குறிக்கோளாகக் கொண்டனர்.
7.193.87
पाण्डवास्तु जयं लब्धा हृष्टा ह्यासन्विशाम्पते ।
अरिक्षयं च सङ्ग्रामे तेन ते सुखमाप्नुवन् ॥ ७.१९३.८७ ॥
மக்களின் தலைவனே, பாண்டவர்கள் வெற்றி பெற்று மகிழ்ந்தனர்; போரில் எதிரிகள் அழிந்ததால் அவர்கள் சுகத்தை அடைந்தனர்.