Mahābhārata · Adhyāya 7.193
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.193.1
सात्वतस्य तु तत्कर्म दृष्ट्वा दुर्योधनादयः ।
शैनेयं सर्वतः क्रुद्धा वारयामासुरञ्जसा ॥ ७.१९३.१ ॥
Als Duryodhana und die anderen diese Tat Sātyakis sahen, versuchten sie erzürnt von allen Seiten sofort, den Nachkommen Śinis aufzuhalten.
7.193.2
कृपकर्णौ च समरे पुत्राश्च तव मारिष ।
शैनेयं त्वरयाऽभ्येत्य विनिघ्नन्निशितैः शरैः ॥ ७.१९३.२ ॥
Im Kampf eilten Kṛpa und Karṇa sowie deine Söhne, o Edler, herbei, dem Nachkommen Śinis entgegen, und schlugen ihn mit scharfen Pfeilen.
7.193.3
युधिष्ठिरस्ततो राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
भीमसेनश्च बलवान्सात्यकिं पर्यवारयन् ॥ ७.१९३.३ ॥
Dann umringten König Yudhiṣṭhira, die beiden Söhne Mādrīs, die Pāṇḍavas, und der mächtige Bhīmasena Sātyaki und beschützten ihn.
7.193.4
कर्णश्च शरवर्षेण गौतमश्च महारथः ।
दुर्योधनादयस्ते च शैनेयं पर्यवारयन् ॥ ७.१९३.४ ॥
Karṇa und der große Wagenkämpfer Gautama (Kṛpa), einen Pfeilregen niedergehen lassend, sowie Duryodhana und die anderen umringten und hielten den Nachkommen Śinis zurück.
7.193.5
तां वृष्टिं सहसा राजन्नुत्थितां घोररूपिणीम् ।
वारयामास शैनेयो योधयंस्तान्महारथान् ॥ ७.१९३.५ ॥
O König, Śaineya wehrte jenen schrecklichen Pfeilregen ab, der plötzlich aufstieg, indem er gegen jene großen Wagenkämpfer kämpfte.
7.193.6
तेषामस्त्राणि दिव्यानि संहितानि महात्मनाम् ।
वारयामास विधिवद्दिव्यैरस्त्रैर्महामृधे ॥ ७.१९३.६ ॥
In der großen Schlacht wehrte Śaineya die göttlichen Waffen jener großherzigen Helden, die bereitgehalten worden waren, nach Vorschrift mit göttlichen Waffen ab.
7.193.7
क्रूरमायोधनं जज्ञे तस्मिन्राजसमागमे ।
रुद्रस्येव हि क्रुद्धस्य निघ्नतस्तान्पशून्पुरा ॥ ७.१९३.७ ॥
In jener Versammlung der Könige entbrannte ein grausamer Kampf, als schlüge der zornige Rudra einst die Tiere nieder.
7.193.8
हस्तानामुत्तमाङ्गानां कार्मुकाणां च भारत ।
छत्राणां चापविद्धानां चामराणां च सञ्चयैः।
राशयः स्म व्यदृश्यन्त तत्रतत्र रणाजिरे ॥ ७.१९३.८ ॥
O Bhārata, über jenes Schlachtfeld hin sah man hier und dort Haufen von Händen, Köpfen, Bögen, gefallenen Sonnenschirmen und Yakschweif-Fächern.
7.193.9
भग्नचक्रै रथैश्चापि पातितैश्च महाध्वजैः ।
सादिभिश्च हतैः शूरैः सङ्कीर्णा वसुधाऽभवत् ॥ ७.१९३.९ ॥
Die Erde wurde bedeckt von Streitwagen mit zerbrochenen Rädern, niedergeworfenen großen Bannern und erschlagenen heldenhaften Reitern.
7.193.10
बाणपातनिकृत्तास्तु योधास्ते कुरुसत्तम ।
चेष्टन्तो विविधाश्चेष्टा व्यदृश्यन्त महाहवे ॥ ७.१९३.१० ॥
O Bester der Kurus, jene von den Pfeilschauern zerhauenen Krieger sah man in jenem großen Kampf sich auf vielerlei Weise krümmen.
7.193.11
वर्तमाने तथा युद्धे घोरे देवासुरोपमे ।
अब्रवीत्क्षत्रियांस्तत्र धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ७.१९३.११ ॥
Während jener schreckliche Kampf, gleich dem Krieg der Götter und Dämonen, weitertobte, sprach König Yudhiṣṭhira, der Dharma-König, dort zu den Kriegern.
7.193.12
अभिद्रवत संयत्ताः कुम्भयोनिं महारथाः ।
एषो हि पार्पतो वीरो भारद्वाजेन सङ्गतः ॥ ७.१९३.१२ ॥
Stürmt, ihr großen Wagenkämpfer, gerüstet, gegen Kumbhayoni Droṇa; dieser Held Pārtha hat sich mit dem Sohn Bharadvājas eingelassen.
7.193.13
घटते च यथाशक्ति भारद्वाजस्य नाशने ।
यादृशानि हि रूपाणि दृश्यन्तेऽस्य महारणे ॥ ७.१९३.१३ ॥
Und er bemüht sich nach Kräften, Bhāradvāja (Droṇa) zu vernichten; in dieser großen Schlacht sind solche Gestalten an ihm zu sehen.
7.193.14
अद्य द्रोणं रणे क्रुद्धो घातयिष्यति पार्पतः ।
ते यूयं सहिता भूत्वा युध्यध्वं कुम्भसम्भवम्। ॥ ७.१९३.१४ ॥
Heute wird der zornige Sohn des Pṛṣata Droṇa im Kampf töten lassen. Vereinigt euch alle und kämpft gegen Kumbhasambhava (Droṇa).
7.193.15
युधिष्ठिरसमाज्ञप्ताः सृञ्जयानां महारथाः ।
अभ्यद्रवन्त संयत्ता भारद्वाजजिघांसवः ॥ ७.१९३.१५ ॥
Auf Befehl Yudhiṣṭhiras stürmten die bereiten Kriegswagenkämpfer der Sṛñjaya vor, begierig, Bhāradvāja zu erschlagen.
7.193.16
तान्समापततः सर्वान्भारद्वाजो महारथः ।
अभ्यवर्तत वेगेन मर्तव्यमिति निश्चितः ॥ ७.१९३.१६ ॥
Als er alle auf sich zustürmen sah, wandte sich der große Wagenkämpfer Bhāradvāja, fest entschlossen, sterben zu müssen, schnell gegen sie.
7.193.17
प्रयाते सत्यसन्धे तु समकम्पत मेदिनी ।
ववुर्वाताः सनिर्घातास्त्रासयाना वरूथिनीम् ॥ ७.१९३.१७ ॥
Als der Wahrhaftige in seinem Schwur vorrückte, zitterte die ganze Erde; Winde wehten mit Donnerschlägen und erschreckten das Heer.
7.193.18
पपात महती चोल्का आदित्यान्निश्चरन्त्युत ।
दीपयन्ती उभे सेने शंसन्तीव महद्भयम् ॥ ७.१९३.१८ ॥
Ein großer Meteor fiel vom Sonnenball herab und erleuchtete beide Heere, als kündete er großen Schrecken an.
7.193.19
जज्वलुश्चैव शस्त्राणि भारद्वाजस्य मारिष ।
रथाः स्वनन्ति चात्यर्थं हयाश्चाश्रूण्यवासृजन् ॥ ७.१९३.१९ ॥
O Herr, die Waffen Bhāradvājas entbrannten, die Wagen dröhnten gewaltig, und die Pferde vergossen Tränen.
7.193.20
हतौजा इव चाप्यासीद्भारद्वाजो महारथः ।
प्रास्फुरन्नयनं चास्य वामबाहुस्तथैव च ॥ ७.१९३.२० ॥
Bhāradvāja, der große Wagenkrieger, schien seiner Kraft beraubt; sein Auge und sein linker Arm zuckten ebenso.
7.193.21
विमनाश्चाभवद्युद्धे दृष्ट्वा पार्षतमग्रतः ॥ ७.१९३.२१ ॥
Und im Kampf, als er den Sohn des Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna) vor sich sah, wurde er niedergeschlagen.
7.193.22
ऋषीणां ब्रह्मवादानां स्वर्गस्य गमनं प्रति ।
सुयुद्धेन ततः प्राणानुत्स्रष्टुमुपचक्रमे ॥ ७.१९३.२२ ॥
Dann, im Streben nach dem Himmel wie die Weisen, die vom Veda sprechen, machte er sich daran, durch einen ehrenhaften Kampf sein Leben hinzugeben.
7.193.23
ततश्चतुर्दिशं सैन्यैर्द्रुपदस्याभिसंवृतः ।
निर्दहन्क्षत्रियव्रातान्द्रोणः पर्यचरद्रणे ॥ ७.१९३.२३ ॥
Dann, von den Truppen Drupadas auf allen vier Seiten umringt, verbrannte Droṇa die Scharen der Krieger und wanderte über das Schlachtfeld.
7.193.24
हत्वा विंशतिसाहस्रान्क्षत्रियानरिमर्दनः ।
दशायुतानि करिणामवधीद्विशिखैः शितैः ॥ ७.१९३.२४ ॥
Der Bezwinger der Feinde erschlug zwanzigtausend Krieger und tötete mit scharfen Pfeilen hunderttausend Elefanten.
7.193.25
सोऽतिष्ठदाहवे यत्तो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन् ।
क्षत्रियाणामभावाय ब्राह्ममस्त्रं समास्थितः ॥ ७.१९३.२५ ॥
Er stand im Kampf bereit, lodernd wie ein rauchloses Feuer, und hatte die Brahma-Waffe ergriffen, um die Kṣatriyas zu vernichten.
7.193.26
पाञ्चाल्यं विरथं भीमो हतसर्वायुधं बली ।
सुविपण्णं महात्मानं त्वरमाणः समभ्ययात् ॥ ७.१९३.२६ ॥
Der mächtige Bhīma eilte zu dem großherzigen Pāñcālya, der ohne Streitwagen war, all seiner Waffen beraubt und tief niedergeschlagen.
7.193.27
ततः स्वरथमारोप्य पाञ्चाल्यमरिमर्दनः ।
अब्रवीदभिसम्प्रेक्ष्य द्रोणमस्यन्तमन्तिकात् ॥ ७.१९३.२७ ॥
Dann setzte Bhīma, der Feindezermalmer, den Pāñcālya auf seinen eigenen Streitwagen, blickte auf Droṇa, der aus der Nähe Pfeile schoss, und sprach.
7.193.28
न त्वदन्य इहाचार्यं योद्धुमुत्सहते पुमान् ।
त्वरस्व प्राग्वधायैव त्वयि भारः समाहितः ॥ ७.१९३.२८ ॥
Hier wagt kein anderer Mann als du, gegen den Lehrer zu kämpfen. Eile, bevor er getötet wird; die Last ruht auf dir.
7.193.29
स तथोक्तो महाबाहुः सर्वभारसहं धनुः ।
अभिपत्याददे क्षिप्रमायुधप्रवरं दृढम् ॥ ७.१९३.२९ ॥
So angesprochen, trat der Langarmige schnell heran und nahm den festen Bogen, der jede Last tragen kann, die beste aller Waffen.
7.193.30
संरब्धश्च शरानस्यन्द्रोणं दुर्वारणं रणे ।
विवारयिपुराचार्यं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.१९३.३० ॥
Zornig, weil er Droṇa, der im Kampf unaufhaltsam war, zurückhalten wollte, schoss Bhīma Pfeile und bedeckte den Lehrer mit einem Pfeilhagel.
7.193.31
तौ न्यवारयतां श्रेष्ठौ संरब्धौ रणशोभिनौ ।
उदीरयेतां ब्राह्माणि दिव्यान्यस्त्राण्यनेकशः ॥ ७.१९३.३१ ॥
Jene beiden besten Krieger, zornentbrannt und den Kampf zierend, hielten einander zurück und entfesselten immer wieder die göttlichen brahmischen Waffen.
7.193.32
स महास्त्रैर्महाराज द्रोणमाच्छादयद्रणे ।
निहत्य सर्वाण्यस्त्राणि भारद्वाजस्य पार्षतः ॥ ७.१९३.३२ ॥
Großer König, er bedeckte Droṇa im Kampf mit gewaltigen Waffen und vernichtete alle Waffen des Sohnes des Bhāradvāja, jener Pārṣata.
7.193.33
स वसातीञ्शिवींस्चैव वाह्लीकान्कौरवानपि ।
रक्षिष्यमाणान्सङ्ग्रामे द्रोणं व्यधमदच्युतः ॥ ७.१९३.३३ ॥
Jener Unerschütterliche streckte die Vasātis, die Śibis, die Vāhlīkas und sogar die Kauravas nieder, die Droṇa im Kampf beschützten.
7.193.34
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्गभस्तिभिरिवांशुमान् ।
वभौ प्रच्छादयन्नाशाः शरजालैः समन्ततः ॥ ७.१९३.३४ ॥
Und Dhṛṣṭadyumna, o König, strahlte wie die Sonne mit ihren Strahlen und bedeckte die Himmelsrichtungen von allen Seiten mit Pfeilnetzen.
7.193.35
तस्य द्रोणो धनुश्छित्त्वा विद्ध्वा चैनं शिलीमुखैः ।
मर्माण्यभ्यहनद्भूयः स व्यथां परमामगात् ॥ ७.१९३.३५ ॥
Droṇa zerbrach seinen Bogen, durchbohrte ihn mit Pfeilen und traf erneut seine Lebenspunkte, und er geriet in größten Schmerz.
7.193.36
ततो भीमो दृढक्रोधो द्रोणस्याश्लिष्य तं रथम् ।
शनकैरिव राजेन्द्र द्रोणं वचनमब्रवीत् ॥ ७.१९३.३६ ॥
Da näherte sich Bhīma, unbeugsam im Zorn, Droṇas Streitwagen und sprach, o Herr der Könige, langsam diese Worte zu Droṇa.
7.193.37
यदि नाम न युध्येरञ्शिक्षिता ब्रह्मबन्धवः ।
स्वकर्मभिरसन्तुष्टा न स्म क्षत्रं क्षयं व्रजेत् ॥ ७.१९३.३७ ॥
Wenn die gelehrten Verwandten der Brahmanen nicht kämpften und mit ihren eigenen Pflichten nicht unzufrieden wären, würde die Kriegerkaste nicht zugrunde gehen.
7.193.38
अहिंसां सर्वभूतेषु धर्मं ज्यायस्तरं विदुः ।
तस्य च ब्राह्मणो मूलं भवांश्च ब्रह्मवित्तमः ॥ ७.१९३.३८ ॥
Sie wissen, dass Gewaltlosigkeit gegenüber allen Wesen das höhere Dharma ist; ihre Wurzel ist der Brahmane, und Sie sind der Kundigste unter den Vedakennern.
7.193.39
श्वपाकवन्म्लेच्छगणान्हत्वा चान्यान्पृथग्विधान् ।
भरन्ति हि सुतान्दारांस्तद्वदज्ञानमोहिताः ॥ ७.१९३.३९ ॥
Nachdem sie Scharen von Barbaren, den Hundeessern gleich, und andere verschiedener Art erschlagen haben, ernähren sie dennoch, von Unwissenheit verblendet, Söhne und Frauen.
7.193.40
अज्ञानान्मूढवद्ब्रह्मन्पुत्रदारधनेप्सया ।
एकस्यार्थे बहून्हत्वा पुत्रस्याधर्मविद्यया।
स्वकर्मस्थान्विकर्मस्थो न व्यपत्रपसे कथम् ॥ ७.१९३.४० ॥
Wie ein Tor aus Unwissenheit, o Brahmane, aus Verlangen nach Söhnen, Frauen und Reichtum, nachdem du viele um eines Einzigen willen erschlagen hast, durch unrechtes Wissen, verharrst du in verbotenem Tun gegenüber denen, die in ihrer eigenen Pflicht stehen — warum schämst du dich nicht?
7.193.41
आचारहीन निर्लज्ज ब्रह्मवन्धो वरायुध ।
इदानीं तिष्ठ दुर्बुद्धे न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ॥ ७.१९३.४१ ॥
O du Verhaltenloser, schamloser Verwandter der Brahmanen, bester der Waffenträger! Halte nun inne, o Übelgesinnter; lebend wirst du nicht aus meiner Hand entkommen.
7.193.42
यस्यार्थे शस्त्रमादाय यमपेक्ष्य च जीवसि ।
स चाद्य पतितः शेते पृष्टेनावेदितस्तवः ॥ ७.१९३.४२ ॥
Der, um dessentwillen du die Waffe ergriffen hast und unter dem Blick Yamas lebst, liegt nun gefallen am Boden — so wurde es dir verkündet, als du fragtest.
7.193.43
स वै च निहतः शेते तव पुत्रः सुमन्दधीः ।
धर्मराजस्य तद्वाक्यं नाभिशङ्कितुमर्हसि ॥ ७.१९३.४३ ॥
Dein dummer Sohn liegt erschlagen da. Du solltest an den Worten des Dharma-Königs nicht zweifeln.
7.193.44
एवमुक्तस्ततो द्रोणो भीमेनोत्सृज्य तद्वनुः ।
सन्न्यासाय शरीरस्य योक्ष्यमाणः स वै द्विजः।
सर्वाण्यस्त्राणि धर्मात्मा हातुकामोऽभ्यभापत ॥ ७.१९३.४४ ॥
So angesprochen von Bhīma legte Droṇa jenen Bogen nieder. Jener Brahmane, im Begriff, sich dem Yoga zur Aufgabe des Körpers zu widmen, gerechten Sinnes und willens, alle Waffen abzulegen, sprach.
7.193.45
कर्णं दुर्योधनं राजंस्त्वरमाणः पराक्रमम् ।
कर्णकर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ॥ ७.१९३.४५ ॥
O König, sich beeilend, rief er den tapferen Karṇa: »Karṇa, Karṇa, großer Bogenschütze! Kṛpa! Duryodhana!«
7.193.46
सङ्ग्रामे क्रियतां यत्नो ब्रवीम्येष पुनःपुनः ।
पाण्डवेभ्यः शिवं वोस्तु शस्त्रमभ्युत्सृजाम्यहम्।
इति तत्र महाराज प्राक्रोशद्द्रौणिमेव च ॥ ७.१९३.४६ ॥
»Strengt euch im Kampf an, sage ich immer wieder. Möge den Pāṇḍavas Heil sein. Ich lege meine Waffe nieder.« So sprechend rief er, großer König, dort auch den Sohn Droṇas.
7.193.47
उत्सृज्य च रणे शस्त्रं रथोपस्थे निविश्य च ।
अभयं सर्वभूतानां प्रददौ योगमीयिवान् ॥ ७.१९३.४७ ॥
Er legte im Kampf seine Waffe nieder, setzte sich auf den Boden des Streitwagens, gewährte allen Wesen Sicherheit und trat in den Yoga ein.
7.193.48
तस्य तच्छिद्रनाज्ञाय धृष्टद्युम्नः प्रतापवान् ।
सशरं तद्वनुर्घोरं सन्न्यस्याथ रथे ततः।
खङ्गी रथादवप्लुत्य सहसा द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.१९३.४८ ॥
Als Dhṛṣṭadyumna die Blöße bemerkte, legte der mächtige Held den schrecklichen Bogen mit dem Pfeil auf den Wagen, sprang mit dem Schwert vom Wagen herab und stürzte sich plötzlich auf Droṇa.
7.193.49
प्रद्रुते त्वथ द्रोणाय धृष्टद्युम्ने महारथे ।
हाहाकृतानि भूतानि मानुषाणीतराणि च ॥ ७.१९३.४९ ॥
Als der große Streitwagenkämpfer Dhṛṣṭadyumna auf Droṇa zustürmte, schrien Menschen und andere Wesen: »Wehe! Wehe!«
7.193.50
द्रोणं तथागतं दृष्ट्वा धृष्टद्युम्नवशं गतम् ।
हाहाकारं भृशं चक्रुरहो धिगिति चाबुवन् ॥ ७.१९३.५० ॥
Als sie Droṇa so in der Gewalt Dhṛṣṭadyumnas sahen, erhoben sie lautes Wehklagen und riefen: »O weh! Schande über uns!«
7.193.51
द्रोणोऽपि शस्त्राण्युत्सृज्य परमं साङ्ख्यमास्थितः ।
तथोक्त्वा योगमास्थाय ज्योतिर्भूतो महातपाः ॥ ७.१९३.५१ ॥
Auch Droṇa legte seine Waffen nieder und ergab sich dem höchsten Sāṅkhya; so sprechend und in den Yoga eintretend, wurde der große Asket lichtgleich.
7.193.52
पुराणं पुरुषं विष्णुं जगाम मनसा परम् ।
मुखं किञ्चित्समुन्नाम्य विष्टब्योरस्तथाग्रतः ॥ ७.१९३.५२ ॥
In seinem Geist wandte er sich dem uralten Puruṣa zu, dem höchsten Viṣṇu; das Antlitz etwas erhoben und die Brust nach vorn gehalten, verharrte er so.
7.193.53
निमीलिताक्षः सत्वस्थो निक्षिप्य हृदि धारणाम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ज्योतिर्भूतो महातपाः ॥ ७.१९३.५३ ॥
Mit geschlossenen Augen, im sattva gegründet, die Sammlung im Herzen festhaltend, Om rezitierend, das Brahman der einen Silbe, wurde der große Asket lichtgleich.
7.193.54
स्मरित्वा देवदेवेशमक्षरं परमं प्रभुम् ।
दिवमाक्रामदाचार्यः साक्षात्सद्भिर्दुराक्रमाम् ॥ ७.१९३.५४ ॥
Sich des Gottes der Götter, des höchsten unvergänglichen Herrn, erinnernd, stieg der Lehrer (Droṇa) zum Himmel empor, der selbst für die Guten nur schwer direkt zu erreichen ist.
7.193.55
मूर्धानं तस्य निर्भिद्य ज्योती राजन्महात्मनः ।
जगाम परमं स्थानं देहं न्यस्य रथोत्तमे ॥ ७.१९३.५५ ॥
O König, das Licht jenes Großseligen durchbrach den Scheitel seines Hauptes und ging zur höchsten Stätte, wobei es den Leib auf dem vortrefflichen Wagen zurückließ.
7.193.56
द्वौ सूर्याविति नो बुद्धिरासीत्तस्मिंस्तथागते ।
एकरूपमिवाभासीज्योतिर्भिः पूरितं नभः ॥ ७.१९३.५६ ॥
Als er so schied, schien es uns, als gebe es zwei Sonnen; der mit Lichtern erfüllte Himmel erschien wie von einer einzigen Gestalt.
7.193.57
समपद्यत चोल्काभं द्रोणस्य निधने तदा ।
निमेषमात्रेण च तज्ज्योतिरन्तरधीयत ॥ ७.१९३.५७ ॥
Beim Tod Droṇas erschien es wie ein Meteor, und in einem Augenblick verschwand jenes Licht.
7.193.58
आसीत्किलकिलाशब्दः प्रहृष्टानां दिवौकसाम् ।
ब्रह्मलोकगते द्रोणे धृष्टद्युम्ने च मोहिते ॥ ७.१९३.५८ ॥
Als Droṇa in die Welt Brahmās gegangen und Dhṛṣṭadyumna verwirrt war, erhob sich der freudige Jubel der entzückten Götter.
7.193.59
वयमेव तदाऽद्राक्ष्म पञ्च मानुषयोनयः ।
योगयुक्तं महात्मानं गच्छन्तं परमां गतिम् ॥ ७.१९३.५९ ॥
Da sahen nur wir fünf von menschlicher Geburt den Großseligen, in Yoga vereint, zum höchsten Ziel gehen.
7.193.60
अहं धनञ्जयः पार्थः कृपः शारद्वतो द्विजः ।
वासुदेवश्च वार्ष्णेयो धर्मपुत्रश्च पाण्डवः ॥ ७.१९३.६० ॥
Ich war Dhanañjaya, Pārtha, Kṛpa, der zweimal geborene Brahmane, Sohn des Śāradvat, Vāsudeva, der Vārṣṇeya, und der Pāṇḍava, Sohn des Dharma.
7.193.61
अन्ये तु सर्वे नापश्यन्भारद्वाजस्य धीमतः ।
महिमानं महाराज योगयुक्तस्य गच्छतः।
ब्रह्मलोकं महद्दिव्यं देवगुह्यं हि तत्परम् ॥ ७.१९३.६१ ॥
Die anderen aber sahen nicht die Herrlichkeit des weisen Sohnes des Bhāradvāja, o großer König, als er im Yoga zur großen göttlichen Welt Brahmās ging, dem höchsten Geheimnis der Götter.
7.193.62
गतिं परमिकां प्राप्तमजानन्तो नृयोनयः ।
नापश्यन्गच्छमानं हि तं सार्धमृषिपुङ्गवैः।
आचार्यं योगमास्थाय ब्रह्मलोकमरिन्दमम् ॥ ७.१९३.६२ ॥
Die Menschen, die nicht wussten, dass er jenen höchsten Zustand erreicht hatte, sahen ihn nicht mit den besten der Weisen gehen, nachdem er den Yoga angenommen hatte, den Lehrer auf dem Weg zur Welt Brahmās, o Feindebezwinger.
7.193.63
वितुन्नाङ्गं शरव्रातैरन्यस्तायुधमसृक्क्षरम् ।
विकृष्य पार्षतः खङ्गं क्रोधामर्षवशं गतः।
दृश्यमानः सर्वभूतैः केशपक्षे परामृशत् ॥ ७.१९३.६३ ॥
Als er ihn sah, den Körper von Pfeilschwärmen durchbohrt, die Waffen weggeworfen, Blut fließend, zog der Sohn des Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna), vom Zorn und Groll übermannt, sein Schwert und ergriff ihn bei den Haaren vor allen Wesen.
7.193.64
तस्य मूर्धानमालम्ब्य गतसत्वस्य देहिनः ।
किञ्चिदब्रुवतः कायाद्विचकर्तासिना शिरः ॥ ७.१९३.६४ ॥
Seinen Kopf haltend, vom Körper dessen, dessen Leben entschwunden war und der kein Wort mehr sprach, trennte er mit dem Schwert den Kopf ab.
7.193.65
हर्षेण महता महता युक्तो भारद्वाजे निपातिते ।
सिंहनादरवं चक्रे भ्रामयन्खङ्गमाहवे ॥ ७.१९३.६५ ॥
Von großer Freude erfüllt, als Bhāradvāja niedergestreckt war, schwang er das Schwert und stieß im Kampf ein Löwengebrüll aus.
7.193.66
आकर्णपलितः श्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः ।
त्वत्कृते व्यचरत्सङ्ख्ये स तु षोडशवर्षवत् ॥ ७.१९३.६६ ॥
Bis zu den Ohren ergraut, dunkelhäutig, fünfundachtzig Jahre alt, bewegte er sich doch um deinetwillen im Kampf wie ein Sechzehnjähriger.
7.193.67
उक्तवाश्च महाबाहुः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
जीवन्तमानयाचार्यं मा वधीर्द्रुपदात्मज ॥ ७.१९३.६७ ॥
Und der starkarmige Sohn Kuntīs, Dhanañjaya, sprach: 'Sohn des Drupada, bring den Lehrer lebend; töte ihn nicht.'
7.193.68
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सैनिकाश्च ह ।
उत्क्रोशन्नर्जुनश्चैव सानुक्रोशस्तमाव्रजत् ॥ ७.१९३.६८ ॥
'Er darf nicht getötet werden, er darf nicht getötet werden!', riefen die Soldaten; und Arjuna, voller Mitgefühl, rief ebenfalls und eilte auf ihn zu.
7.193.69
क्रोशमानेऽर्जुने चैव पार्थिवेषु च सर्वशः ।
धृष्टद्युम्नोऽवधीद्द्रोणं रथतल्पे नरर्षभम् ॥ ७.१९३.६९ ॥
Während Arjuna und die Könige auf allen Seiten riefen, tötete Dhṛṣṭadyumna Droṇa, den besten der Männer, der auf dem Lager seines Wagens lag.
7.193.70
शोणितेन परिक्लिन्नो रथाद्भूमिमथापतत् ।
लोहिताङ्ग इवादित्यो दुर्धर्षः समपद्यत ॥ ७.१९३.७० ॥
Vom Blut durchtränkt, stürzte er vom Wagen auf die Erde; wie die Sonne mit roten Gliedern wurde der Unbezwingbare (versinkend).
7.193.71
एवं तं निहतं सङ्ख्ये ददृशे सैनिको जनः ।
धृष्टद्युम्नस्तु तद्राजन्भारद्वाजशिरोऽहरत् ॥ ७.१९३.७१ ॥
So sahen die Krieger ihn im Kampf erschlagen; und Dhṛṣṭadyumna, o König, schlug Bhāradvājas Haupt ab.
7.193.72
तावकानां महेष्वासः प्रमुखे तत्समाक्षिपत् ।
ते तु दृष्ट्वा शिरो राजन्भारद्वाजस्य तावकाः ॥ ७.१९३.७२ ॥
Euer großer Bogenschütze schleuderte es nach vorn; und, o König, als Eure Leute das Haupt Bhāradvājas sahen—
7.193.73
पलायनकृतोत्साहा दुद्रुवः सर्वतोदिशम् ।
द्रोणस्तु दिवमास्थाय नक्षत्रपथमाविशत् ॥ ७.१९३.७३ ॥
Nur auf Flucht bedacht, liefen sie nach allen Richtungen davon; Droṇa aber stieg zum Himmel empor und ging in den Sternenpfad ein.
7.193.74
अहमेव तदाऽद्राक्षं द्रोणस्य निधनं नृप ।
ऋषेः प्रसादात्कृष्मस्य सत्यवत्याः सुतस्य च ॥ ७.१९३.७४ ॥
O König, ich allein sah damals den Tod Droṇas — durch die Gnade des Weisen, Kṛṣṇas und des Sohnes der Satyavatī.
7.193.75
विधूमामिह संयान्तीमुल्कां प्रज्वलितामिव ।
अपश्याम दिवं स्तब्ध्वा गच्छन्तं तं महाद्युतिम् ॥ ७.१९३.७५ ॥
Wir sahen ihn aufsteigen wie einen rauchlosen, brennenden Meteor; reglos standen wir da und sahen jenen Mann von großem Glanz in den Himmel gehen.
7.193.76
हते द्रोणे निरुत्साहाः कुरुपाण्डवसृञ्जयाः ।
अभ्यद्रवन्महावेगास्ततः सैन्यं व्यदीर्यत ॥ ७.१९३.७६ ॥
Als Droṇa erschlagen war, verloren die Kurus, Pāṇḍavas und Sṛñjayas den Mut; dann stürmten sie mit großer Geschwindigkeit vor, und das Heer wurde zerrissen.
7.193.77
निहता हतभूयिष्ठाः सङ्ग्रामे निशितैः शरैः ।
तावका निहते द्रोणे गतासव इवाभवन् ॥ ७.१९३.७७ ॥
Als Droṇa erschlagen war, wurden eure Männer, meist im Kampf durch scharfe Pfeile getötet, wie leblos.
7.193.78
पराजयमथावाप्य परत्र च महद्भयम् ।
उभयेनैव ते हीना व्यनिन्दन्मतिमात्मनः ॥ ७.१९३.७८ ॥
Nachdem sie die Niederlage erlitten und im Jenseits große Furcht empfangen hatten, beider beraubt, schmähten sie ihren eigenen Verstand.
7.193.79
अन्विच्छन्तः शरीरं तु भारद्वाजस्य पार्थिवाः ।
नान्वगच्छन्महाराज कबन्धायुतसङ्कुले ॥ ७.१९३.७९ ॥
Die Könige suchten den Leib des Bhāradvāja (Droṇa), o großer König, fanden ihn aber nicht auf jenem Feld, das von zehntausenden kopflosen Rümpfen erfüllt war.
7.193.80
पतिते त्वथ संरब्धे सेनायां तत्र भारत ।
उदिष्ठन्कबन्धानां सहस्राण्येकविंशतिः ॥ ७.१९३.८० ॥
Da, o Bhārata, als die erzürnten Krieger des Heeres dort gefallen waren, erhoben sich einundzwanzigtausend kopflose Rümpfe.
7.193.81
शोणितेन परिक्लिन्ना रणभूमिश्च भारत ।
लोहितार्द्र इवादित्यो दुर्दर्शश्चाभवत्तदा ॥ ७.१९३.८१ ॥
Und das von Blut getränkte Schlachtfeld, o Bhārata, war damals schwer anzusehen, wie die vom Blut benetzte Sonne.
7.193.82
पाण्डवास्तु जयं लब्ध्वा परत्र च महद्यशः ।
बाणशङ्खरवांश्चक्रुः सिंहनादांश्च पुष्कलान् ॥ ७.१९३.८२ ॥
Die Pāṇḍavas aber, nachdem sie Sieg und großen Ruhm erlangt hatten, ließen den Klang von Pfeilen und Muscheln und zahlreiche Löwengebrüll erschallen.
7.193.83
भीमसेनस्ततो राजन्धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
वरूथिन्यामनृत्येतां परिष्वज्य परस्परम् ॥ ७.१९३.८३ ॥
Dann, o König, tanzten Bhīmasena und Dhṛṣṭadyumna, der Sohn des Pṛṣata, im Heer, einander umarmend.
7.193.84
अब्रवीच्च तदा भीमः पार्षतं शत्रुतापनम् ।
भूयोऽहं त्वां परिष्वज्य परिवक्ष्यामि पार्षत।
सूतपुत्रे हते पापे धार्तराष्ट्रे च संयुगे ॥ ७.१९३.८४ ॥
Da sprach Bhīma zu dem Sohn des Pṛṣata, dem Peiniger der Feinde: "O Pārṣata, wenn der frevelhafte Sohn des Wagenlenkers und der Sohn des Dhṛtarāṣṭra im Kampf erschlagen sind, werde ich dich noch einmal umarmen."
7.193.85
एतावदुक्त्वा भीमस्तु हर्षेण महता युतः ।
बाहुशब्देन पृथिवीं कम्पयामास पाण्डवः ॥ ७.१९३.८५ ॥
Nachdem er so viel gesagt hatte, ließ Bhīma, der Pāṇḍava, voller großer Freude, mit dem Klang seiner Arme die Erde erbeben.
7.193.86
तस्य शब्देन वित्रस्ताः प्राद्रवंस्तावका युधि ।
क्षत्रधर्मं समुत्सृज्य पलायनपरायणाः ॥ ७.१९३.८६ ॥
Von diesem Schall erschreckt, flohen eure Krieger im Kampf, gaben die Pflicht der Krieger auf und verfielen ganz der Flucht.
7.193.87
पाण्डवास्तु जयं लब्धा हृष्टा ह्यासन्विशाम्पते ।
अरिक्षयं च सङ्ग्रामे तेन ते सुखमाप्नुवन् ॥ ७.१९३.८७ ॥
Nachdem die Pāṇḍavas den Sieg errungen hatten, o Herr der Menschen, freuten sie sich; und durch die Vernichtung ihrer Feinde im Kampf erlangten sie Glück.