مهابهاراتا · أدهيايا 7.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.196.1
छद्मना निहतं श्रुत्वा पितरं पापकर्मणा ।
बाष्पेणापूर्यत द्रौणी रोषेण च नरर्षभ ॥ ७.१९६.१ ॥
لما سمع ابن دْرونا أن أباه قُتل غدراً على يد رجل من أهل الأفعال الآثمة، امتلأ بالدموع والغضب، يا ثور الرجال.
7.196.2
तस्य क्रुद्धस्य राजेन्द्र वपुर्दीप्तमदृश्यत ।
अन्तकस्येव भूतानि जिहीर्षोः कालपर्यये ॥ ७.१९६.२ ॥
يا سيد الملوك، ظهر جسده المتوهّج غاضباً، كأنه جسد الموت (أنتكا) الذي يريد أن يأخذ المخلوقات عند نهاية الزمان.
7.196.3
अश्रूपुर्णे ततो नेत्रे व्यपमृज्य पुनः पुनः ।
उवाच कोपान्निःश्वस्य दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१९६.३ ॥
ثم مسح عينيه المملوءتين بالدموع مراراً، وتنهد من الغضب، وقال لدُرْيودهن هذه الكلمات.
7.196.4
पिता मम यथा क्षुद्रैर्न्यस्तशस्त्रो निपातितः ।
धर्मध्वजवता पापं कृतं तद्विदितं मम।
अनार्यं सुनृशंसं च धर्मपुत्रस्य मे श्रुतम् ॥ ७.१९६.४ ॥
كما سقط أبي، بعدما ألقى سلاحه، على أيدي الأوغاد، فإن ذلك الإثم الذي ارتكبه حامل راية الدارما معلوم لي. وقد سمعتُ بالفعل الدنيء والشديد القسوة لابن الدارما.
7.196.5
युद्धेष्वपि प्रवृत्तानां ध्रुवं जयपराजयौ ।
द्वयमेतद्भवेद्राजन्वधस्तत्र प्रशस्यते ॥ ७.१९६.५ ॥
أما الذين يخوضون المعارك فلا بد أن يلقوا الظفر والهزيمة كلاهما، أيها الملك؛ وهناك يُمدح القتل.
7.196.6
न्यायवृत्तो वधो यस्तु संङ्ग्रामे युध्यतो भवेत् ।
न स दुःखाय भवति तथा दृष्टो हि स द्विजैः ॥ ७.१९६.६ ॥
إن القتل الذي يقع في المعركة وفق قانون العدل لا يكون سبباً للحزن لمن يقاتل؛ هكذا رأى ذلك المولودون مرتين.
7.196.7
गतः स वीरलोकाय पिता मम न संशयः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र यस्तदा निधनं गतः ॥ ७.१९६.७ ॥
لقد ذهب أبي إلى عالم الأبطال، ولا شك في ذلك. يا نمر الرجال، لا ينبغي الحزن على من لقي حتفه حينئذٍ.
7.196.8
यत्तु धर्मप्रवृतः सन्केशग्रहणमाप्तवान् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.१९६.८ ॥
أما أنه، وهو ثابت في الدهرما، أُمسك بشعره وكل الجيوش تنظر، فذلك يمزق مقاتلي الحيوية.
7.196.9
मयि जीवति यत्तातः केशग्रहमवाप्तवान् ।
कथमन्ये करिष्यन्ति पुत्रेभ्यः पुत्रिणः स्पृहाम् ॥ ७.१९६.९ ॥
ما دمتُ حياً، قد أُمسك بشعر أبي؛ فكيف يرجو الآباء الآخرون ذوو البنين شيئاً من أبنائهم؟
7.196.10
कामात्क्रोधादविज्ञानाद्वर्षाद्बाल्येन वा पुनः ।
विधर्मकाणि कुर्वन्ति तथा परिभवन्ति च ॥ ७.१९६.१० ॥
من الشهوة أو الغضب أو الجهل أو الكبر أو الصبا، يعود الناس فيفعلون أعمالاً مخالفة للدهرما، ويهينون كذلك.
7.196.11
तदिदं पार्षतेनेह महदाधर्मिकं कृतम् ।
अवज्ञाय च मां नूनं नृशंसेन दुरात्मना ॥ ७.१९६.११ ॥
هنا ارتكب ابن پريشاتا هذا الإثم العظيم، متجاهلاً إياي بلا شك، ذلك القاسي الشرير القلب.
7.196.12
तस्यानुबन्धं द्रष्टाऽसौ धृष्टद्युम्नः सुदारुणम् ।
अकार्यं परमं कृत्वा मिथ्यावादी च पाण्डवः ॥ ७.१९६.१२ ॥
ورأى عاقبة ذلك، فإن دهرشتادyumna شديد الفظاعة؛ فإذ ارتكب أعظم الفعل المنكر، وكان الباندافا كاذباً.
7.196.13
यो ह्यसौ छद्मनाऽऽचार्यं शस्त्रं सन्न्यासयत्तदा ।
तस्याद्य धर्मराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ७.१९६.१३ ॥
الذي خدع المعلّم حتى ألقى سلاحه في ذلك الوقت، سيشرب دمَه اليوم أرضُ ملك الدَّرما.
7.196.14
शपे सत्येन कौरव्य इष्टापूर्तेन चैव ह ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालाञ्जीवेयं न कथञ्चन ॥ ७.१९६.१४ ॥
يا كوراڤيا، أُقسم بالحقّ وبفضل القرابين والصدقات: لن أعيش بأيّ حال ما لم أقتل جميع البانتشالا.
7.196.15
सर्वोपायैर्यतिष्यामि पाञ्चालानामहं वधे ।
धृष्टद्युम्नं च समरे हन्ताऽहं पापकारिणम् ॥ ७.१९६.१५ ॥
سأسعى بكل وسيلة لقتل البانتشالا، وفي المعركة سأقتل بنفسي دريشتاديومنا الآثم.
7.196.16
कर्मणा येन तेनेह मृदुना दारुणेन च ।
पाञ्चालानां वधं कृत्वा शान्तिं लब्धास्मि कौरव ॥ ७.१९६.१६ ॥
يا كوراڤا، بأيّ فعل هنا، لينًا كان أم قاسيًا، سأنال السكينة بعد قتل البانتشالا.
7.196.17
यदर्थं पुरुषव्याघ्र पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
प्रेत्य चेह च सम्प्राप्तात्त्रायन्ते महतो भयात् ॥ ७.१९६.१७ ॥
يا نمرَ البشر، إنّ الناس يتمنّون الأبناء لغاية هي: إذا نالوهم أنقذوهم من الخوف العظيم بعد الموت وهنا أيضًا.
7.196.18
पित्रा तु मम साऽवस्था प्राप्ता निर्बन्धुना यथा ।
मयि शैलप्रतीकाशे पुत्रे शिष्ये च जीवति ॥ ७.१९६.१८ ॥
لقد وصل أبي إلى حالٍ كحال من لا قريب له، مع أنّي حيّ كالجبل، وابني وتلميذي أحياء.
7.196.19
धिङ्ममास्त्राणि दिव्यानि धिग्बाहू धिक्पराक्रमम् ।
यं स्म द्रोणः सुतं प्राप्य केशग्रहमवाप्तवान् ॥ ७.१९६.१९ ॥
العار لأسلحتي الإلهية، والعار لذراعيّ، والعار لبأسي، إذ نال درونا، بعد أن رُزق ابنًا، إهانة أن يُمسك بشعره.
7.196.20
स तथाहं करिष्यासि यथा भरतसत्तम ।
परलोकगतस्यापि भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ ७.१९६.२० ॥
يا خير البهاراتا، سأفعل ذلك حتى أكون بريئًا من دَين أبي ولو كان قد مضى إلى العالم الآخر.
7.196.21
आर्येण हि न वक्तव्या कदाचित्स्तुतिरात्मनः ।
पितुर्वधममृष्यंस्तु वक्ष्याम्यद्येह पौरुषम् ॥ ७.१९६.२१ ॥
ينبغي للنبيل ألا يمدح نفسه أبدًا؛ غير أنني، لعجزي عن احتمال قتل أبي، سأعلن اليوم بأسي هنا.
7.196.22
अद्य पश्यन्तु मे वीर्यं पाण्डवाः सजनार्दनाः ।
मृद्गतः सर्वसैन्यानि युगान्तमिव कुर्वतः ॥ ७.१९६.२२ ॥
فليرَ البانداڤاس مع جاناردانا بأسي اليوم، وأنا أسحق الجيوش كلها كنهاية الدهر.
7.196.23
न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
अद्य शक्ता रणे जेतुं रथस्थं मां नरर्षभाः ॥ ७.१९६.२३ ॥
يا أشرف الرجال، لن يستطيع اليوم آلهة ولا غاندهارفا ولا أسورا ولا حتى راكشاسا أن يغلبوني في القتال وأنا واقف على عربتي.
7.196.24
मदन्यो नास्ति लोकेऽस्मिन्नर्जुनाद्वाऽस्त्रवित्क्वचित् ।
अहं हि ज्वलतां मध्ये मयूखानामिवांशुमान्।
प्रयोक्ता देवसृष्टानामस्त्राणां पृतनागतः ॥ ७.१९६.२४ ॥
ليس في هذا العالم عارف بالأسلحة سواي وسوى أرجونا في أي مكان. كالشمس وسط الأشعة المتقدة، أنا الذي يدخل الجيش ويُطلق أسلحة صنعتها الآلهة.
7.196.25
भृशमिष्वसनादद्य मत्प्रयुक्ता महाहवे ।
दर्शयन्तः शरा वीर्यं प्रमथिष्यन्ति पाण्डवान् ॥ ७.१९६.२५ ॥
اليوم ستسحق السهام التي أطلقتها من قوسي البانداويين، مُظهرةً بأسها في المعركة العظيمة.
7.196.26
अद्य सर्वा दिशो राजन्धाराभिरिव सङ्कुलाः ।
आवृताः पत्रिभिस्तीक्ष्णैर्द्रष्टारो मामकैरिह ॥ ७.१९६.२६ ॥
أيها الملك، اليوم ستمتلئ الجهات كلها وتُغطّى بالسهام الحادّة كأنها تيارات المطر، وسيكون أهلي هنا شهودًا عليها.
7.196.27
विकिरञ्छरजालानि सर्वतो भैरवस्वनान् ।
शत्रून्निपातयिष्यामि महावात इव द्रुमान् ॥ ७.१९६.२७ ॥
سأنثر شبكات من السهام تُحدث أصواتًا مرعبة من كل جانب، وأُسقط الأعداء كما تُسقط الريح العاتية الأشجار.
7.196.28
न हि जानाति बीभत्सुस्तदस्त्रं न जनार्दनः ।
न भीमसेनो न यमौ न च राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१९६.२८ ॥
حقًا، لا يعرف بيبهاتسو (أرجونا) ذلك السلاح، ولا جاناردانا (كريشنا)، ولا بهيمسينا، ولا التوأمان، ولا الملك يودهيشثيرا.
7.196.29
न पार्षतो दुरात्माऽसौ न शिखण्डी न सात्यकिः ।
यदिदं मयि कौरव्य सकल्यं सनिवर्तनम् ॥ ७.१९६.२९ ॥
لا يعرف ذلك الابن الشرير لبريشاتا (دريشتادyumna)، ولا شيكهاندين، ولا ساتياكي — يا سليل كورو، هذا الذي فيّ، بكماله ورجوعه.
7.196.30
नारायणाय मे पित्रा प्रणम्य विधिपूर्वकम् ।
उपहारः पुरा दत्तो ब्रह्मरूप उपस्थितः ॥ ७.१९६.३० ॥
في الزمن الماضي، انحنى أبي لناراياناً وفق الشعائر، وقدّم هذا القربان لمن ظهر في هيئة براهمان.
7.196.31
तं स्वयं प्रतिगृह्याथ भगवान्स वरं ददौ ।
वव्रे पिता मे परममस्त्रं नारायणं ततः ॥ ७.१९६.३१ ॥
تسلّمه بنفسه، فمنح المبارك نعمة. ثم اختار أبي السلاح الأعظم، ناراياناً.
7.196.32
अथैनमब्रवीद्राजन्भागवान्देवसत्तमः ।
भविता त्वत्समो नान्यः कश्चिद्युधि नरः क्वचित् ॥ ७.१९६.३२ ॥
فقال له المبارك، أفضل الآلهة، أيها الملك: لن يكون أحد من البشر مثلك أبداً في الحرب.
7.196.33
न त्विदं सहसा ब्रह्मन्प्रयोक्तव्यं कथञ्चन ।
न ह्येतदस्त्रमन्यत्र वधाच्छत्रोर्निवर्तते ॥ ७.१९६.३३ ॥
لكن أيها البراهمي، لا ينبغي استعمال هذا أبداً بتهور؛ فهذا السلاح لا يرتد إلا بعد قتل العدو.
7.196.34
न चैतच्छक्यते जेतुं को न वध्येत वै प्रभो ।
अवध्यमपि हन्याद्वि तस्मान्नैतत्प्रयोजयेत् ॥ ७.१९६.३४ ॥
ولا يمكن التغلب عليه. أيها السيد، من لا يُقتل به؟ إنه يقتل حتى من لا يُقتل؛ لذلك لا ينبغي استعماله.
7.196.35
अथ सङ्ख्ये रथस्यैव शस्त्राणां च विसर्जनम् ।
प्रयाचनं च शत्रूणां गमनं शरणस्य च ॥ ७.१९६.३५ ॥
ثم، في المعركة: النزول من العربة، وإلقاء السلاح، والتوسل إلى الأعداء، والذهاب إليهم طلباً للأمان.
7.196.36
एते प्रशमने योगा महास्त्रस्य परन्तप ।
सर्वथा पीडितो हिंस्यादवध्यान्पीडयन्रणे ॥ ७.१९६.३६ ॥
هذه هي وسائل تهدئة السلاح العظيم، أيها المحرق للأعداء. ومن كان مُنهكاً تماماً قد يقتل حتى من لا يُقتل في المعركة وهو يؤذيهم.
7.196.37
तज्जग्राह पिता मह्यमब्रवीच्चैव स प्रभुः ।
त्वं वधिष्यसि सर्वाणि शस्त्रवर्षाण्यनेकशः।
अनेनास्त्रेण सङ्ग्रामे तेजसा च ज्वलिष्यसि ॥ ७.१९६.३७ ॥
فأخذه أبي، وقال لي ذلك الرب: «بهذا السلاح ستُمطر في الحرب ضروب السلاح كلها بشتى الوجوه، وستتوهّج بجلالك.»
7.196.38
एवमुक्त्वा स भगवान्दिवमाचक्रमे प्रभुः ।
एतन्नारायणादस्त्रं तत्प्राप्तं पितृबन्धुना ॥ ७.१९६.३८ ॥
وبعد أن قال ذلك صعد ذلك الرب المبارك إلى السماء. وقد نيل هذا السلاح من ناريانا، وحصل عليه قريب أبي.
7.196.39
तेनाहं पाण्डवांश्चैव पाञ्चालान्मात्स्यकेकयान् ।
विद्रावयिष्यामि रणे शचीपतिरिवासुरान् ॥ ७.१९६.३९ ॥
وبه سأطرد في الحرب البانداڤا والبانچالا والماتسيا والكيكايا، كما يطرد سيّد شاتشي الأسورا.
7.196.40
यथायथाऽहमिच्छेयं तथा भूत्वा शरा मम ।
निपतेयुः सपत्नेषु विक्रमत्स्वपि भारत ॥ ७.१९६.४० ॥
كما أشاء تكون سهامي، وتقع على أعدائي، يا بهاراتا، حتى على من يقاتلون ببسالة.
7.196.41
यथेष्टमश्मवर्षेण प्रवर्षिष्ये रणे स्थितः ।
अयोमुखैश्च विहगैर्द्रावयिष्ये महारथान् ॥ ७.१९६.४१ ॥
سأقف في الحرب، فأُمطر حجارة كما أشاء، وبطيور السهام ذات الرؤوس الحديدية أطرد كبار الفرسان على العربات.
7.196.42
परश्वथांश्च निशितानुत्स्रक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ ७.१९६.४२ ॥
وبلا ريب سأطلق فؤوساً حادة.
7.196.43
सोऽहं नारायणास्त्रेण महता शत्रुतापनः ।
शत्रून्विध्वंसयिष्यामि कदर्थीकृत्य पाण्डवान् ॥ ७.१९६.४३ ॥
أنا مُحرِق الأعداء، بالسلاح النارايانيّ العظيم، سأُذلّ البانداڤيين وأُهلك الأعداء.
7.196.44
मित्रब्रह्मगुरुद्रोही जाल्मकः सुविगर्हितः ।
पाञ्चालापशदश्चाद्य न मे जीवन्विमोक्ष्यते ॥ ७.१९६.४४ ॥
الخائن للصديق والبراهمة والمعلّم، الوضيع المذموم جدًا من أهل بانچالا، لن يُطلَق سراحه حيًّا على يدي اليوم.
7.196.45
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य पर्यवर्तत वाहिनी ।
ततः सर्वे महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः।
भेरीश्चाभ्यहनन्हृष्टा डिण्डिभांश्च सहस्रशः ॥ ७.१९६.४५ ॥
فلما سمع ذلك استدار جيش ابن درونا. ثم نفخ جميع أفضل الرجال في الأصداف العظيمة، وقرعوا بفرح آلاف الطبول والدفوف.
7.196.46
तथा ननाद वसुधा खुरनेमिप्रपीडिता ।
स शब्दस्तुमुलः खं द्यां पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ७.१९६.४६ ॥
فدوّت الأرض، إذ أثقلتها حوافر الخيل وأطراف عجلات العربات، وذلك الصوت الهائل أسمع السماء والسماوات والأرض.
7.196.47
तं शब्दं पाण्डवाः श्रुत्वा पर्जन्यनिनदोपमम् ।
समेत्य रथिनां श्रेष्ठाः सहिताश्चाप्यमन्त्रयन् ॥ ७.१९६.४७ ॥
ولما سمع البانداڤيون ذلك الصوت الشبيه بزمجرة السحاب الرعدي، اجتمع أفضل الراكبين على العربات وتشاوروا.
7.196.48
तथोक्त्वा द्रोणपुत्रस्तु वार्युपस्पृश्य भारत ।
प्रादुश्चकार तद्दिव्यमस्त्रं नारायणं तदा ॥ ७.१९६.४८ ॥
ولما قال ذلك، يا بهارتا، تطهّر ابن درونا بالماء، ثم أظهر ذلك السلاح الإلهي النارايانيّ.