ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.196.1
छद्मना निहतं श्रुत्वा पितरं पापकर्मणा ।
बाष्पेणापूर्यत द्रौणी रोषेण च नरर्षभ ॥ ७.१९६.१ ॥
ପାପକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ଛଳରେ ମାରିତ ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦ୍ରୌଣି ଅଶ୍ରୁ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
7.196.2
तस्य क्रुद्धस्य राजेन्द्र वपुर्दीप्तमदृश्यत ।
अन्तकस्येव भूतानि जिहीर्षोः कालपर्यये ॥ ७.१९६.२ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କ୍ରୁଦ୍ଧ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତ ଶରୀର ଦେଖାଗଲା, ଯେମିତି କାଳର ଅନ୍ତରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଅନ୍ତକ (ଯମ)।
7.196.3
अश्रूपुर्णे ततो नेत्रे व्यपमृज्य पुनः पुनः ।
उवाच कोपान्निःश्वस्य दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१९६.३ ॥
ତା'ପରେ ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଖି ବାରମ୍ବାର ପୋଛି, କ୍ରୋଧରେ ନିଃଶ୍ବାସ ଛାଡ଼ି ସେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.196.4
पिता मम यथा क्षुद्रैर्न्यस्तशस्त्रो निपातितः ।
धर्मध्वजवता पापं कृतं तद्विदितं मम।
अनार्यं सुनृशंसं च धर्मपुत्रस्य मे श्रुतम् ॥ ७.१९६.४ ॥
ମୋ ପିତା ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଦେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ନୀଚମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପତିତ ହେଲେ; ଧର୍ମଧ୍ୱଜଧାରୀଙ୍କ ଏହି ପାପ ମୁଁ ଜାଣେ। ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କର ଅନାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅତି କ୍ରୂର କର୍ମ ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
7.196.5
युद्धेष्वपि प्रवृत्तानां ध्रुवं जयपराजयौ ।
द्वयमेतद्भवेद्राजन्वधस्तत्र प्रशस्यते ॥ ७.१९६.५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜୟ ଓ ପରାଜୟ ଦୁଇଟି ହୁଏ; ହେ ରାଜନ୍, ସେଠାରେ ବଧ ପ୍ରଶଂସିତ ହୁଏ।
7.196.6
न्यायवृत्तो वधो यस्तु संङ्ग्रामे युध्यतो भवेत् ।
न स दुःखाय भवति तथा दृष्टो हि स द्विजैः ॥ ७.१९६.६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ୁଥିବା ଲୋକର ନ୍ୟାୟାନୁସାରେ ଘଟିଥିବା ବଧ ଦୁଃଖର କାରଣ ହୁଏ ନାହିଁ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଦେଖିଛନ୍ତି।
7.196.7
गतः स वीरलोकाय पिता मम न संशयः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र यस्तदा निधनं गतः ॥ ७.१९६.७ ॥
ମୋ ପିତା ବୀରଲୋକକୁ ଗଲେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ସେଦିନ ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.196.8
यत्तु धर्मप्रवृतः सन्केशग्रहणमाप्तवान् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.१९६.८ ॥
କିନ୍ତୁ ଧର୍ମରେ ସ୍ଥିତ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ସେନାଙ୍କ ଦେଖାଦେଖି ତାଙ୍କର କେଶ ଧରାଗଲା, ଏହା ମୋ ମର୍ମକୁ କାଟେ।
7.196.9
मयि जीवति यत्तातः केशग्रहमवाप्तवान् ।
कथमन्ये करिष्यन्ति पुत्रेभ्यः पुत्रिणः स्पृहाम् ॥ ७.१९६.९ ॥
ମୁଁ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ପିତାଙ୍କ କେଶ ଧରାଗଲା; ତେବେ ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରବାନ ପିତାମାନେ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ କିପରି ଆଶା କରିବେ?
7.196.10
कामात्क्रोधादविज्ञानाद्वर्षाद्बाल्येन वा पुनः ।
विधर्मकाणि कुर्वन्ति तथा परिभवन्ति च ॥ ७.१९६.१० ॥
କାମରୁ, କ୍ରୋଧରୁ, ଅଜ୍ଞାନରୁ, ବୟସରୁ କିମ୍ବା ବାଲ୍ୟରୁ ଲୋକେ ପୁଣି ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅପମାନ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି।
7.196.11
तदिदं पार्षतेनेह महदाधर्मिकं कृतम् ।
अवज्ञाय च मां नूनं नृशंसेन दुरात्मना ॥ ७.१९६.११ ॥
ଏଠାରେ ପାର୍ଷତ ଏହି ମହା ଅଧର୍ମ କଲା; ମୋତେ ଅବଜ୍ଞା କରି ସେହି କ୍ରୂର ଦୁରାତ୍ମା ନିଶ୍ଚୟ ଏହା କଲା।
7.196.12
तस्यानुबन्धं द्रष्टाऽसौ धृष्टद्युम्नः सुदारुणम् ।
अकार्यं परमं कृत्वा मिथ्यावादी च पाण्डवः ॥ ७.१९६.१२ ॥
ତାହାର ପରିଣାମ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ସେହି ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅତି ଭୟଙ୍କର; ପରମ ଅକାର୍ଯ୍ୟ କରି ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ।
7.196.13
यो ह्यसौ छद्मनाऽऽचार्यं शस्त्रं सन्न्यासयत्तदा ।
तस्याद्य धर्मराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ७.१९६.१३ ॥
ସେଦିନ ଛଳରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରାଇଥିବା ଲୋକର ରକ୍ତ, ଆଜି ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଏହି ପୃଥିବୀ ପାନ କରିବ।
7.196.14
शपे सत्येन कौरव्य इष्टापूर्तेन चैव ह ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालाञ्जीवेयं न कथञ्चन ॥ ७.१९६.१४ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତ୍ତ ପୁଣ୍ୟର ଶପଥ କରୁଛି—ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କୁ ନମାରି ମୁଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ବଞ୍ଚିବି ନାହିଁ।
7.196.15
सर्वोपायैर्यतिष्यामि पाञ्चालानामहं वधे ।
धृष्टद्युम्नं च समरे हन्ताऽहं पापकारिणम् ॥ ७.१९६.१५ ॥
ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ବଧ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଉପାୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବି; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେଇ ପାପୀ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନକୁ ମୁଁ ନିଜେ ବଧ କରିବି।
7.196.16
कर्मणा येन तेनेह मृदुना दारुणेन च ।
पाञ्चालानां वधं कृत्वा शान्तिं लब्धास्मि कौरव ॥ ७.१९६.१६ ॥
ହେ କୌରବ, ଏଠାରେ କୋମଳ ବା କଠୋର ଯେକୌଣସି କର୍ମରେ ପାଞ୍ଚାଳଙ୍କ ବଧ କରି ମୁଁ ଶାନ୍ତି ପାଇବି।
7.196.17
यदर्थं पुरुषव्याघ्र पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
प्रेत्य चेह च सम्प्राप्तात्त्रायन्ते महतो भयात् ॥ ७.१९६.१७ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି—ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଓ ଏଠାରେ ପାଇଲେ ସେମାନେ ମହାଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
7.196.18
पित्रा तु मम साऽवस्था प्राप्ता निर्बन्धुना यथा ।
मयि शैलप्रतीकाशे पुत्रे शिष्ये च जीवति ॥ ७.१९६.१८ ॥
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଉପରେ ସେଇ ଅବସ୍ଥା ଆସିପଡ଼ିଛି ଯେପରି ସେ ବନ୍ଧୁହୀନ—ପର୍ବତ ସଦୃଶ ମୁଁ, ପୁତ୍ର ଓ ଶିଷ୍ୟ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ।
7.196.19
धिङ्ममास्त्राणि दिव्यानि धिग्बाहू धिक्पराक्रमम् ।
यं स्म द्रोणः सुतं प्राप्य केशग्रहमवाप्तवान् ॥ ७.१९६.१९ ॥
ମୋ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଧିକ୍, ମୋ ବାହୁକୁ ଧିକ୍, ମୋ ପରାକ୍ରମକୁ ଧିକ୍। ଯେଉଁଥିପାଇଁ ଦ୍ରୋଣ ପୁତ୍ରକୁ ପାଇ ତାର କେଶ ଧରିବାର ଅପମାନ ପାଇଲେ।
7.196.20
स तथाहं करिष्यासि यथा भरतसत्तम ।
परलोकगतस्यापि भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ ७.१९६.२० ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସେହିପରି କରିବି ଯେ ପରଲୋକଗତ ପିତାଙ୍କ ଋଣରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହେବି।
7.196.21
आर्येण हि न वक्तव्या कदाचित्स्तुतिरात्मनः ।
पितुर्वधममृष्यंस्तु वक्ष्याम्यद्येह पौरुषम् ॥ ७.१९६.२१ ॥
ଆର୍ଯ କେବେ ବି ନିଜର ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ପିତାଙ୍କ ବଧ ସହ୍ୟ ନକରି ଆଜି ଏଠାରେ ମୁଁ ନିଜର ପୌରୁଷ କହିବି।
7.196.22
अद्य पश्यन्तु मे वीर्यं पाण्डवाः सजनार्दनाः ।
मृद्गतः सर्वसैन्यानि युगान्तमिव कुर्वतः ॥ ७.१९६.२२ ॥
ଆଜି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜନାର୍ଦନ ସହିତ ମୋ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟକୁ ମର୍ଦନ କରି ଯୁଗାନ୍ତ ପରି କରୁଥିବା ମୋତେ।
7.196.23
न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
अद्य शक्ता रणे जेतुं रथस्थं मां नरर्षभाः ॥ ७.१९६.२३ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ଆଜି ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବାକୁ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅସୁର କି ରାକ୍ଷସ କେହି ସମର୍ଥ ନୁହନ୍ତି।
7.196.24
मदन्यो नास्ति लोकेऽस्मिन्नर्जुनाद्वाऽस्त्रवित्क्वचित् ।
अहं हि ज्वलतां मध्ये मयूखानामिवांशुमान्।
प्रयोक्ता देवसृष्टानामस्त्राणां पृतनागतः ॥ ७.१९६.२४ ॥
ଏହି ଜଗତରେ ମୋ ବ୍ୟତୀତ, ଅର୍ଜୁନ ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ କେଉଁଠି ନାହାନ୍ତି। ଜ୍ୱଳନ୍ତ କିରଣ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ସୈନ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଦେବସୃଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରର ପ୍ରୟୋକ୍ତା ମୁଁ।
7.196.25
भृशमिष्वसनादद्य मत्प्रयुक्ता महाहवे ।
दर्शयन्तः शरा वीर्यं प्रमथिष्यन्ति पाण्डवान् ॥ ७.१९६.२५ ॥
ଆଜି ମୋ ଧନୁରୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିବା ବାଣମାନେ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଇ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପିଷିଦେବେ।
7.196.26
अद्य सर्वा दिशो राजन्धाराभिरिव सङ्कुलाः ।
आवृताः पत्रिभिस्तीक्ष्णैर्द्रष्टारो मामकैरिह ॥ ७.१९६.२६ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଆଜି ସମସ୍ତ ଦିଗ ଧାରା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆବୃତ ହେବ; ଏଠାରେ ମୋ ଲୋକମାନେ ତାହା ଦେଖିବେ।
7.196.27
विकिरञ्छरजालानि सर्वतो भैरवस्वनान् ।
शत्रून्निपातयिष्यामि महावात इव द्रुमान् ॥ ७.१९६.२७ ॥
ଚାରିପଟେ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦକାରୀ ବାଣଜାଲ ବିଞ୍ଚି, ମହାବାୟୁ ଗଛ ଉପାଡ଼ିବା ପରି ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପାତିତ କରିବି।
7.196.28
न हि जानाति बीभत्सुस्तदस्त्रं न जनार्दनः ।
न भीमसेनो न यमौ न च राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१९६.२८ ॥
ପ୍ରକୃତରେ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଯମଜ ଦୁଇ ଭାଇ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ନୁହନ୍ତି।
7.196.29
न पार्षतो दुरात्माऽसौ न शिखण्डी न सात्यकिः ।
यदिदं मयि कौरव्य सकल्यं सनिवर्तनम् ॥ ७.१९६.२९ ॥
ସେହି ଦୁରାତ୍ମା ପାର୍ଷତ (ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ) ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଶିଖଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ସାତ୍ୟକି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ — ହେ କୌରବ୍ୟ, ମୋ ଭିତରେ ଏହି ଯାହା ଅଛି ତାହା ତା'ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
7.196.30
नारायणाय मे पित्रा प्रणम्य विधिपूर्वकम् ।
उपहारः पुरा दत्तो ब्रह्मरूप उपस्थितः ॥ ७.१९६.३० ॥
ପୂର୍ବେ ମୋ ପିତା ବିଧିପୂର୍ବକ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ବ୍ରହ୍ମରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ଏହି ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ।
7.196.31
तं स्वयं प्रतिगृह्याथ भगवान्स वरं ददौ ।
वव्रे पिता मे परममस्त्रं नारायणं ततः ॥ ७.१९६.३१ ॥
ସେ ନିଜେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ଭଗବାନ ବର ଦେଲେ। ତାପରେ ମୋ ପିତା ପରମ ଅସ୍ତ୍ର ନାରାୟଣକୁ ବାଛିଲେ।
7.196.32
अथैनमब्रवीद्राजन्भागवान्देवसत्तमः ।
भविता त्वत्समो नान्यः कश्चिद्युधि नरः क्वचित् ॥ ७.१९६.३२ ॥
ତେବେ ହେ ରାଜନ୍, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ସମାନ ଆଉ କେହି ମଣିଷ କେବେ ହେବ ନାହିଁ।
7.196.33
न त्विदं सहसा ब्रह्मन्प्रयोक्तव्यं कथञ्चन ।
न ह्येतदस्त्रमन्यत्र वधाच्छत्रोर्निवर्तते ॥ ७.१९६.३३ ॥
ମାତ୍ର ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହାକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ହଠାତ୍ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କାରଣ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଶତ୍ରୁ-ବଧ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟତ୍ର ଫେରେ ନାହିଁ।
7.196.34
न चैतच्छक्यते जेतुं को न वध्येत वै प्रभो ।
अवध्यमपि हन्याद्वि तस्मान्नैतत्प्रयोजयेत् ॥ ७.१९६.३४ ॥
ଏହାକୁ ଜିତିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା ଦ୍ୱାରା କିଏ ବଧ ହେବ ନାହିଁ? ଅବଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ବଧ କରିପାରେ; ତେଣୁ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.196.35
अथ सङ्ख्ये रथस्यैव शस्त्राणां च विसर्जनम् ।
प्रयाचनं च शत्रूणां गमनं शरणस्य च ॥ ७.१९६.३५ ॥
ଏହାପରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇବା, ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିବା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଏବଂ ଶରଣାଗତ ହେବାକୁ ଯିବା।
7.196.36
एते प्रशमने योगा महास्त्रस्य परन्तप ।
सर्वथा पीडितो हिंस्यादवध्यान्पीडयन्रणे ॥ ७.१९६.३६ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ, ମହାଅସ୍ତ୍ରକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାର ଏହି ଉପାୟଗୁଡ଼ିକ। ସର୍ବଥା ପୀଡ଼ିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବଧ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ନ କରି ବଧ କରିପାରେ।
7.196.37
तज्जग्राह पिता मह्यमब्रवीच्चैव स प्रभुः ।
त्वं वधिष्यसि सर्वाणि शस्त्रवर्षाण्यनेकशः।
अनेनास्त्रेण सङ्ग्रामे तेजसा च ज्वलिष्यसि ॥ ७.१९६.३७ ॥
ପିତା ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସେହି ପ୍ରଭୁ ମୋତେ କହିଲେ: ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରବର୍ଷା କରିବ ଏବଂ ନିଜ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳିବ।
7.196.38
एवमुक्त्वा स भगवान्दिवमाचक्रमे प्रभुः ।
एतन्नारायणादस्त्रं तत्प्राप्तं पितृबन्धुना ॥ ७.१९६.३८ ॥
ଏହା କହି ସେହି ଭଗବାନ ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ନାରାୟଣଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ; ତାହା ମୋ ପିତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରାଯାଇଥିଲା।
7.196.39
तेनाहं पाण्डवांश्चैव पाञ्चालान्मात्स्यकेकयान् ।
विद्रावयिष्यामि रणे शचीपतिरिवासुरान् ॥ ७.१९६.३९ ॥
ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ, ମତ୍ସ୍ୟ ଓ କେକୟମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେବି—ଯେପରି ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ପଳାନ୍ତି।
7.196.40
यथायथाऽहमिच्छेयं तथा भूत्वा शरा मम ।
निपतेयुः सपत्नेषु विक्रमत्स्वपि भारत ॥ ७.१९६.४० ॥
ମୁଁ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କରିବି ସେପରି ମୋ ବାଣ ହେଉ; ହେ ଭାରତ, ପରାକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପଡ଼ନ୍ତୁ।
7.196.41
यथेष्टमश्मवर्षेण प्रवर्षिष्ये रणे स्थितः ।
अयोमुखैश्च विहगैर्द्रावयिष्ये महारथान् ॥ ७.१९६.४१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ପଥର ବର୍ଷା କରିବି; ଲୌହମୁଖୀ ବାଣରୂପୀ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେବି।
7.196.42
परश्वथांश्च निशितानुत्स्रक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ ७.१९६.४२ ॥
ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁଠାରମାନ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନିଃସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼ିବି।
7.196.43
सोऽहं नारायणास्त्रेण महता शत्रुतापनः ।
शत्रून्विध्वंसयिष्यामि कदर्थीकृत्य पाण्डवान् ॥ ७.१९६.४३ ॥
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସନ୍ତାପଦାୟୀ ମୁଁ ମହାନ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବି।
7.196.44
मित्रब्रह्मगुरुद्रोही जाल्मकः सुविगर्हितः ।
पाञ्चालापशदश्चाद्य न मे जीवन्विमोक्ष्यते ॥ ७.१९६.४४ ॥
ମିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ରୋହୀ, ନୀଚ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିନ୍ଦିତ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କର ଅଧମ ଆଜି ମୋ ହାତରୁ ଜୀବିତ ମୁକ୍ତି ପାଇବ ନାହିଁ।
7.196.45
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य पर्यवर्तत वाहिनी ।
ततः सर्वे महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः।
भेरीश्चाभ्यहनन्हृष्टा डिण्डिभांश्च सहस्रशः ॥ ७.१९६.४५ ॥
ତାହା ଶୁଣି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସେନା ଫେରିଲା। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ମହାଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ; ହର୍ଷରେ ହଜାର ହଜାର ଭେରୀ ଓ ଡିଣ୍ଡିମ ବାଜାଇଲେ।
7.196.46
तथा ननाद वसुधा खुरनेमिप्रपीडिता ।
स शब्दस्तुमुलः खं द्यां पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ७.१९६.४६ ॥
ଖୁର ଓ ରଥଚକ୍ରର ଧାରରେ ପୀଡ଼ିତ ପୃଥିବୀ ଏହିପରି ଗର୍ଜନ କଲା। ସେ ତୁମୁଲ ଶବ୍ଦ ଆକାଶ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କଲା।
7.196.47
तं शब्दं पाण्डवाः श्रुत्वा पर्जन्यनिनदोपमम् ।
समेत्य रथिनां श्रेष्ठाः सहिताश्चाप्यमन्त्रयन् ॥ ७.१९६.४७ ॥
ମେଘ-ଗର୍ଜନ ପରି ସେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ।
7.196.48
तथोक्त्वा द्रोणपुत्रस्तु वार्युपस्पृश्य भारत ।
प्रादुश्चकार तद्दिव्यमस्त्रं नारायणं तदा ॥ ७.१९६.४८ ॥
ହେ ଭାରତ, ଏହା କହି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଆଚମନ କଲେ ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସେ ଦିବ୍ୟ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ କଲେ।