மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.196.1
छद्मना निहतं श्रुत्वा पितरं पापकर्मणा ।
बाष्पेणापूर्यत द्रौणी रोषेण च नरर्षभ ॥ ७.१९६.१ ॥
பாவச் செயலால் வஞ்சனையாகக் கொல்லப்பட்ட தந்தையைக் கேட்டு, ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, துரோணரின் மகன் கண்ணீராலும் கோபத்தாலும் நிரம்பினான்.
7.196.2
तस्य क्रुद्धस्य राजेन्द्र वपुर्दीप्तमदृश्यत ।
अन्तकस्येव भूतानि जिहीर्षोः कालपर्यये ॥ ७.१९६.२ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, கோபமுற்ற அவனது உடல் ஒளிர்ந்து தெரிந்தது; காலமுடிவில் உயிர்களைப் பறிக்க விரும்பும் யமனைப் போல.
7.196.3
अश्रूपुर्णे ततो नेत्रे व्यपमृज्य पुनः पुनः ।
उवाच कोपान्निःश्वस्य दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१९६.३ ॥
பின்னர் கண்ணீர் நிறைந்த கண்களை மீண்டும் மீண்டும் துடைத்து, கோபத்தால் பெருமூச்சு விட்டு, துரியோதனனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.196.4
पिता मम यथा क्षुद्रैर्न्यस्तशस्त्रो निपातितः ।
धर्मध्वजवता पापं कृतं तद्विदितं मम।
अनार्यं सुनृशंसं च धर्मपुत्रस्य मे श्रुतम् ॥ ७.१९६.४ ॥
என் தந்தை ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தபோதும் கீழ்மக்களால் வீழ்த்தப்பட்டது போல, தர்மக்கொடியைத் தாங்கியவன் செய்த பாவம் எனக்குத் தெரியும். தர்மபுத்திரனின் இழிவான, மிகக் கொடிய செயலை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
7.196.5
युद्धेष्वपि प्रवृत्तानां ध्रुवं जयपराजयौ ।
द्वयमेतद्भवेद्राजन्वधस्तत्र प्रशस्यते ॥ ७.१९६.५ ॥
போர்களில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு வெற்றியும் தோல்வியும் நிச்சயமாக இரண்டுமே உண்டாகும். ஓ மன்னா, அங்கே கொலை புகழப்படுகிறது.
7.196.6
न्यायवृत्तो वधो यस्तु संङ्ग्रामे युध्यतो भवेत् ।
न स दुःखाय भवति तथा दृष्टो हि स द्विजैः ॥ ७.१९६.६ ॥
போரில் போரிடும்போது நியாயமான முறையில் நடக்கும் கொலை துன்பத்துக்குக் காரணமாகாது; இவ்வாறே அந்தணர்களும் கண்டிருக்கின்றனர்.
7.196.7
गतः स वीरलोकाय पिता मम न संशयः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र यस्तदा निधनं गतः ॥ ७.१९६.७ ॥
என் தந்தை வீரர்களின் உலகை அடைந்தார்; இதில் ஐயமில்லை. புருஷ-வ்யாக்ரரே, அன்று மரணமடைந்தவருக்காக வருந்தக்கூடாது.
7.196.8
यत्तु धर्मप्रवृतः सन्केशग्रहणमाप्तवान् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.१९६.८ ॥
ஆனால் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்த அவர் அனைத்துப் படைகளும் பார்த்திருக்க முடியைப் பற்றப்பட்டது என் மர்மங்களை அறுக்கிறது.
7.196.9
मयि जीवति यत्तातः केशग्रहमवाप्तवान् ।
कथमन्ये करिष्यन्ति पुत्रेभ्यः पुत्रिणः स्पृहाम् ॥ ७.१९६.९ ॥
நான் உயிருடன் இருக்கையில் தந்தை முடி பிடிக்கப்பட்டார்; அப்படியானால் மற்றவர்கள், மகன்களைக் கொண்ட தந்தையர், மகன்களிடம் எவ்வாறு விருப்பம் கொள்வார்கள்?
7.196.10
कामात्क्रोधादविज्ञानाद्वर्षाद्बाल्येन वा पुनः ।
विधर्मकाणि कुर्वन्ति तथा परिभवन्ति च ॥ ७.१९६.१० ॥
ஆசையால், கோபத்தால், அறியாமையால், வயதால், அல்லது இளமையால் மக்கள் மீண்டும் அதர்மச் செயல்களைச் செய்கிறார்கள்; அவ்வாறே அவமதிக்கவும் செய்கிறார்கள்.
7.196.11
तदिदं पार्षतेनेह महदाधर्मिकं कृतम् ।
अवज्ञाय च मां नूनं नृशंसेन दुरात्मना ॥ ७.१९६.११ ॥
இங்கே பார்ஷதன் இந்த மகா அதர்மச் செயலைச் செய்தான்; நிச்சயமாக என்னை அவமதித்து, அந்தக் கொடியவனும் தீய மனம் கொண்டவனுமானவன்.
7.196.12
तस्यानुबन्धं द्रष्टाऽसौ धृष्टद्युम्नः सुदारुणम् ।
अकार्यं परमं कृत्वा मिथ्यावादी च पाण्डवः ॥ ७.१९६.१२ ॥
அதன் விளைவைக் கண்டும், அந்த திருஷ்டத்யும்னன் மிகக் கொடியவன்; மிகப்பெரிய தகாத செயலைச் செய்து, பாண்டவனும் பொய் பேசுபவனாக இருக்கிறான்.
7.196.13
यो ह्यसौ छद्मनाऽऽचार्यं शस्त्रं सन्न्यासयत्तदा ।
तस्याद्य धर्मराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ७.१९६.१३ ॥
அன்று ஆசாரியரை வஞ்சனையால் ஆயுதங்களை விடச் செய்தவனின் இரத்தத்தை, இன்று தர்மராஜனின் இந்தப் பூமி குடிக்கும்.
7.196.14
शपे सत्येन कौरव्य इष्टापूर्तेन चैव ह ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालाञ्जीवेयं न कथञ्चन ॥ ७.१९६.१४ ॥
கௌரவனே, உண்மையின் மீதும் இஷ்டாபூர்த்த புண்ணியத்தின் மீதும் சத்தியம் செய்கிறேன்; பாஞ்சாலர்கள் அனைவரையும் கொல்லாமல் எவ்வகையிலும் உயிர் வாழமாட்டேன்.
7.196.15
सर्वोपायैर्यतिष्यामि पाञ्चालानामहं वधे ।
धृष्टद्युम्नं च समरे हन्ताऽहं पापकारिणम् ॥ ७.१९६.१५ ॥
பாஞ்சாலர்களைக் கொல்ல எல்லா வழிகளிலும் முயல்வேன்; போரில் அந்தப் பாவியான திருஷ்டத்யும்னனை நானே கொல்வேன்.
7.196.16
कर्मणा येन तेनेह मृदुना दारुणेन च ।
पाञ्चालानां वधं कृत्वा शान्तिं लब्धास्मि कौरव ॥ ७.१९६.१६ ॥
கௌரவனே, இங்கே மென்மையோ கொடுமையோ எந்தச் செயலாலும் பாஞ்சாலர்களை வதைத்த பின்னரே நான் அமைதி அடைவேன்.
7.196.17
यदर्थं पुरुषव्याघ्र पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
प्रेत्य चेह च सम्प्राप्तात्त्रायन्ते महतो भयात् ॥ ७.१९६.१७ ॥
ஆண்களில் புலியே, மனிதர்கள் எதற்காக மகன்களை விரும்புகிறார்களோ—மரணத்திற்குப் பின்னும் இங்கும் பெற்றவர்கள் பெரிய பயத்திலிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்றுவார்கள்.
7.196.18
पित्रा तु मम साऽवस्था प्राप्ता निर्बन्धुना यथा ।
मयि शैलप्रतीकाशे पुत्रे शिष्ये च जीवति ॥ ७.१९६.१८ ॥
என் தந்தையின் நிலை இப்போது உறவினர் இல்லாதவர் போல் ஆகிவிட்டது—மலை போன்ற நானும், மகனும், சீடனும் உயிருடன் இருக்கும்போதும்.
7.196.19
धिङ्ममास्त्राणि दिव्यानि धिग्बाहू धिक्पराक्रमम् ।
यं स्म द्रोणः सुतं प्राप्य केशग्रहमवाप्तवान् ॥ ७.१९६.१९ ॥
எனக்கு இகழ்ச்சி; தெய்வீக அஸ்திரங்களுக்கு இகழ்ச்சி; என் தோள்களுக்கு இகழ்ச்சி; என் பராக்கிரமத்திற்கு இகழ்ச்சி. மகனைப் பெற்ற துரோணர் அவனது கேசத்தைப் பிடித்த அவமானத்தை அடைந்தார்.
7.196.20
स तथाहं करिष्यासि यथा भरतसत्तम ।
परलोकगतस्यापि भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ ७.१९६.२० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நான் அவ்வாறே செய்வேன்; மறுலோகம் சென்ற தந்தைக்கும் நான் கடனிலிருந்து விடுபடுவேன்.
7.196.21
आर्येण हि न वक्तव्या कदाचित्स्तुतिरात्मनः ।
पितुर्वधममृष्यंस्तु वक्ष्याम्यद्येह पौरुषम् ॥ ७.१९६.२१ ॥
உயர்ந்தவன் ஒருபோதும் தன்னைத்தானே புகழக்கூடாது; ஆனால் தந்தையின் கொலையைப் பொறுக்காமல் இன்று இங்கே என் வீரத்தைச் சொல்வேன்.
7.196.22
अद्य पश्यन्तु मे वीर्यं पाण्डवाः सजनार्दनाः ।
मृद्गतः सर्वसैन्यानि युगान्तमिव कुर्वतः ॥ ७.१९६.२२ ॥
இன்று பாண்டவர்கள் ஜனார்தனனுடன் என் வீரத்தைக் காணட்டும்; எல்லாப் படைகளையும் நசுக்கி யுகாந்தம் போல் செயல்படுபவனை.
7.196.23
न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
अद्य शक्ता रणे जेतुं रथस्थं मां नरर्षभाः ॥ ७.१९६.२३ ॥
நரர்களில் சிறந்தவர்களே, தேரில் நிற்கும் என்னை இன்று போரில் வெல்ல தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், அசுரர்களும், ராக்ஷசர்களும் வல்லமை இல்லாதவர்கள்.
7.196.24
मदन्यो नास्ति लोकेऽस्मिन्नर्जुनाद्वाऽस्त्रवित्क्वचित् ।
अहं हि ज्वलतां मध्ये मयूखानामिवांशुमान्।
प्रयोक्ता देवसृष्टानामस्त्राणां पृतनागतः ॥ ७.१९६.२४ ॥
இவ்வுலகில் அர்ஜுனனைத் தவிர என்னைத் தவிர வேறு அஸ்திர அறிஞன் எங்கும் இல்லை. ஒளிரும் கதிர்களின் நடுவே சூரியனைப் போல, படையில் நுழைந்து தெய்வங்கள் படைத்த அஸ்திரங்களை நான் பிரயோகிப்பவன்.
7.196.25
भृशमिष्वसनादद्य मत्प्रयुक्ता महाहवे ।
दर्शयन्तः शरा वीर्यं प्रमथिष्यन्ति पाण्डवान् ॥ ७.१९६.२५ ॥
இன்று என் வில்லிலிருந்து நான் ஏவிய அம்புகள் பெரும் போரில் தங்கள் வீரியத்தைக் காட்டிப் பாண்டவர்களை மிகவும் நசுக்கும்.
7.196.26
अद्य सर्वा दिशो राजन्धाराभिरिव सङ्कुलाः ।
आवृताः पत्रिभिस्तीक्ष्णैर्द्रष्टारो मामकैरिह ॥ ७.१९६.२६ ॥
அரசே! இன்று எல்லா திசைகளும் மழைத்தாரைகள் போலக் கூர்மையான அம்புகளால் நிறைந்து மூடப்பட்டிருக்கும்; இங்கே என் மக்கள் அதைக் காண்பவர்களாவர்.
7.196.27
विकिरञ्छरजालानि सर्वतो भैरवस्वनान् ।
शत्रून्निपातयिष्यामि महावात इव द्रुमान् ॥ ७.१९६.२७ ॥
எல்லாப் பக்கங்களிலும் பயங்கரமாக ஒலிக்கும் அம்பு வலைகளைச் சிதறடித்து, பெரும் காற்று மரங்களை வீழ்த்துவது போல் எதிரிகளை வீழ்த்துவேன்.
7.196.28
न हि जानाति बीभत्सुस्तदस्त्रं न जनार्दनः ।
न भीमसेनो न यमौ न च राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१९६.२८ ॥
உண்மையில் பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்) அந்த அஸ்திரத்தை அறியமாட்டான்; ஜனார்தனனும் அறியமாட்டான், பீமசேனனும் அறியமாட்டான், இரட்டையர்களும் அறியமாட்டார்கள், அரசன் யுதிஷ்டிரனும் அறியமாட்டான்.
7.196.29
न पार्षतो दुरात्माऽसौ न शिखण्डी न सात्यकिः ।
यदिदं मयि कौरव्य सकल्यं सनिवर्तनम् ॥ ७.१९६.२९ ॥
அந்தத் தீயவனான பார்ஷதன் (திருஷ்டத்யும்னன்) அறியமாட்டான், சிகண்டியும் இல்லை, சாத்யகியும் இல்லை — ஓ குருவின் வழித்தோன்றலே, என்னுள் இருக்கும் இதை அது முழுமையாகவும் திரும்புதலுடனும் அறியாது.
7.196.30
नारायणाय मे पित्रा प्रणम्य विधिपूर्वकम् ।
उपहारः पुरा दत्तो ब्रह्मरूप उपस्थितः ॥ ७.१९६.३० ॥
முன்பு என் தந்தை முறைப்படி நாராயணனை வணங்கி, பிரம்ம வடிவில் தோன்றியவருக்கு இந்தக் காணிக்கையை அளித்தார்.
7.196.31
तं स्वयं प्रतिगृह्याथ भगवान्स वरं ददौ ।
वव्रे पिता मे परममस्त्रं नारायणं ततः ॥ ७.१९६.३१ ॥
அவர் அதைத் தாமே ஏற்றுக்கொண்டு, பகவான் வரம் அளித்தார். பிறகு என் தந்தை பரம அஸ்திரமான நாராயணத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
7.196.32
अथैनमब्रवीद्राजन्भागवान्देवसत्तमः ।
भविता त्वत्समो नान्यः कश्चिद्युधि नरः क्वचित् ॥ ७.१९६.३२ ॥
அப்போது, ஓ அரசே, தேவர்களில் சிறந்த பகவான் அவரிடம் கூறினார்: போரில் உனக்கு நிகரான வேறு எந்த மனிதனும் ஒருபோதும் இருக்க மாட்டான்.
7.196.33
न त्विदं सहसा ब्रह्मन्प्रयोक्तव्यं कथञ्चन ।
न ह्येतदस्त्रमन्यत्र वधाच्छत्रोर्निवर्तते ॥ ७.१९६.३३ ॥
ஆனால் பிராமணரே, இதை எந்த வகையிலும் அவசரமாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது; ஏனெனில் இந்த அஸ்திரம் எதிரியைக் கொல்வதைத் தவிர வேறு எதற்கும் திரும்பாது.
7.196.34
न चैतच्छक्यते जेतुं को न वध्येत वै प्रभो ।
अवध्यमपि हन्याद्वि तस्मान्नैतत्प्रयोजयेत् ॥ ७.१९६.३४ ॥
இதை வெல்ல முடியாது; ஓ பிரபுவே, இதனால் கொல்லப்படாதவன் யார்? கொல்ல முடியாதவனையும் இது கொல்லக்கூடும்; ஆகவே இதைப் பயன்படுத்தக் கூடாது.
7.196.35
अथ सङ्ख्ये रथस्यैव शस्त्राणां च विसर्जनम् ।
प्रयाचनं च शत्रूणां गमनं शरणस्य च ॥ ७.१९६.३५ ॥
பின்னர், போரில் தேரிலிருந்து இறங்குதல், ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தல், எதிரிகளிடம் வேண்டுதல், சரணடைதல் ஆகியவை.
7.196.36
एते प्रशमने योगा महास्त्रस्य परन्तप ।
सर्वथा पीडितो हिंस्यादवध्यान्पीडयन्रणे ॥ ७.१९६.३६ ॥
ஓ எதிரிகளைத் தகிப்பவனே, இவைதான் மகாஅஸ்திரத்தை அடக்கும் வழிகள்; முழுவதும் துன்புறுத்தப்பட்டவன் போரில் கொல்ல முடியாதவர்களையும் துன்புறுத்தி அழிக்கலாம்.
7.196.37
तज्जग्राह पिता मह्यमब्रवीच्चैव स प्रभुः ।
त्वं वधिष्यसि सर्वाणि शस्त्रवर्षाण्यनेकशः।
अनेनास्त्रेण सङ्ग्रामे तेजसा च ज्वलिष्यसि ॥ ७.१९६.३७ ॥
தந்தை அதை ஏற்றுக்கொண்டார்; அந்த வல்லமை மிக்க பிரபுவும் எனக்குச் சொன்னார்: இந்த அஸ்திரத்தால் போரில் பல வகைகளில் அனைத்து ஆயுத மழைகளையும் நீ பொழிவாய், உன் தேஜஸால் ஒளிர்வாய்.
7.196.38
एवमुक्त्वा स भगवान्दिवमाचक्रमे प्रभुः ।
एतन्नारायणादस्त्रं तत्प्राप्तं पितृबन्धुना ॥ ७.१९६.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அந்த பகவான் பிரபு வானத்துக்கு ஏறிச் சென்றார். இந்த அஸ்திரம் நாராயணரிடமிருந்து பெறப்பட்டது; அது என் தந்தையின் உறவினரால் பெறப்பட்டது.
7.196.39
तेनाहं पाण्डवांश्चैव पाञ्चालान्मात्स्यकेकयान् ।
विद्रावयिष्यामि रणे शचीपतिरिवासुरान् ॥ ७.१९६.३९ ॥
அதனால் போரில் பாண்டவர்களையும், பாஞ்சாலர்களையும், மத்ஸ்யர்களையும், கேகயர்களையும் நான் ஓட்டி விடுவேன்; சசீபதி இந்திரன் அசுரர்களை ஓட்டுவது போல.
7.196.40
यथायथाऽहमिच्छेयं तथा भूत्वा शरा मम ।
निपतेयुः सपत्नेषु विक्रमत्स्वपि भारत ॥ ७.१९६.४० ॥
நான் எவ்வாறு விரும்புகிறேனோ அவ்வாறே என் அம்புகள் ஆகட்டும்; பாரதா, வீரத்துடன் போரிடும் எதிரிகள் மீதும் அவை விழட்டும்.
7.196.41
यथेष्टमश्मवर्षेण प्रवर्षिष्ये रणे स्थितः ।
अयोमुखैश्च विहगैर्द्रावयिष्ये महारथान् ॥ ७.१९६.४१ ॥
போரில் நின்று, விரும்பியபடி கல் மழையைப் பொழிவேன்; இரும்புத் தலைகொண்ட அம்புப் பறவைகளால் மகாரதர்களை ஓட்டுவேன்.
7.196.42
परश्वथांश्च निशितानुत्स्रक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ ७.१९६.४२ ॥
கூரான கோடரிகளையும் நான் சந்தேகமின்றி எய்வேன்.
7.196.43
सोऽहं नारायणास्त्रेण महता शत्रुतापनः ।
शत्रून्विध्वंसयिष्यामि कदर्थीकृत्य पाण्डवान् ॥ ७.१९६.४३ ॥
நான், பகைவரை வருத்துபவன், மாபெரும் நாராயணாஸ்திரத்தால் பாண்டவர்களை இழிவுபடுத்தி எதிரிகளை அழிப்பேன்.
7.196.44
मित्रब्रह्मगुरुद्रोही जाल्मकः सुविगर्हितः ।
पाञ्चालापशदश्चाद्य न मे जीवन्विमोक्ष्यते ॥ ७.१९६.४४ ॥
நண்பன், பிராமணன், குரு ஆகியோருக்குத் துரோகம் செய்த, கீழ்மையும் மிகவும் இகழப்பட்டதுமான பாஞ்சாலர்களின் இழிந்தவன் இன்று என்னிடமிருந்து உயிருடன் தப்பமாட்டான்.
7.196.45
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य पर्यवर्तत वाहिनी ।
ततः सर्वे महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः।
भेरीश्चाभ्यहनन्हृष्टा डिण्डिभांश्च सहस्रशः ॥ ७.१९६.४५ ॥
அதைக் கேட்டதும் துரோணரின் மகனின் படை திரும்பியது. பின்னர் சிறந்த வீரர்கள் அனைவரும் மாபெரும் சங்குகளை ஊதினர்; மகிழ்ச்சியுடன் ஆயிரக்கணக்கான பேரிகளையும் டிண்டிமங்களையும் முழக்கினர்.
7.196.46
तथा ननाद वसुधा खुरनेमिप्रपीडिता ।
स शब्दस्तुमुलः खं द्यां पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ७.१९६.४६ ॥
குளம்புகளாலும் சக்கர விளிம்புகளாலும் நசுக்கப்பட்ட பூமி இவ்வாறு முழங்கியது. அந்தப் பேரொலி வானத்தையும் சொர்க்கத்தையும் பூமியையும் எதிரொலிக்கச் செய்தது.
7.196.47
तं शब्दं पाण्डवाः श्रुत्वा पर्जन्यनिनदोपमम् ।
समेत्य रथिनां श्रेष्ठाः सहिताश्चाप्यमन्त्रयन् ॥ ७.१९६.४७ ॥
இடி முழக்கம் போன்ற அந்த ஒலியைக் கேட்ட பாண்டவர்கள், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர்கள், ஒன்றுகூடி ஆலோசனை செய்தனர்.
7.196.48
तथोक्त्वा द्रोणपुत्रस्तु वार्युपस्पृश्य भारत ।
प्रादुश्चकार तद्दिव्यमस्त्रं नारायणं तदा ॥ ७.१९६.४८ ॥
பாரதரே! இவ்வாறு கூறிய பின்னர் துரோணரின் மகன் நீரால் ஆசமனம் செய்து, அப்போது அந்த தெய்வீக நாராயணாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.