ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.196.1
छद्मना निहतं श्रुत्वा पितरं पापकर्मणा ।
बाष्पेणापूर्यत द्रौणी रोषेण च नरर्षभ ॥ ७.१९६.१ ॥
ಪಾಪಕರ್ಮಿಯಿಂದ ಮೋಸದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದ್ರೌಣಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದಲೂ ಕೋಪದಿಂದಲೂ ತುಂಬಿದನು.
7.196.2
तस्य क्रुद्धस्य राजेन्द्र वपुर्दीप्तमदृश्यत ।
अन्तकस्येव भूतानि जिहीर्षोः कालपर्यये ॥ ७.१९६.२ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನ ದೇಹ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹರಿಸಲು ಬಯಸುವ ಯಮನಂತೆ.
7.196.3
अश्रूपुर्णे ततो नेत्रे व्यपमृज्य पुनः पुनः ।
उवाच कोपान्निःश्वस्य दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१९६.३ ॥
ಆಗ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಒರೆಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.196.4
पिता मम यथा क्षुद्रैर्न्यस्तशस्त्रो निपातितः ।
धर्मध्वजवता पापं कृतं तद्विदितं मम।
अनार्यं सुनृशंसं च धर्मपुत्रस्य मे श्रुतम् ॥ ७.१९६.४ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟಾಗಲೂ ನೀಚರಿಂದ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಧರ್ಮಧ್ವಜ ಧರಿಸಿದವನ ಪಾಪ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಧರ್ಮಪುತ್ರನ ಅನಾರ್ಯ, ಅತಿ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
7.196.5
युद्धेष्वपि प्रवृत्तानां ध्रुवं जयपराजयौ ।
द्वयमेतद्भवेद्राजन्वधस्तत्र प्रशस्यते ॥ ७.१९६.५ ॥
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಿಗೆ ಜಯ ಮತ್ತು ಪರಾಜಯ ಎರಡೂ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ವಧೆ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
7.196.6
न्यायवृत्तो वधो यस्तु संङ्ग्रामे युध्यतो भवेत् ।
न स दुःखाय भवति तथा दृष्टो हि स द्विजैः ॥ ७.१९६.६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವಾಗ ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಆಗುವ ವಧೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ದ್ವಿಜರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.
7.196.7
गतः स वीरलोकाय पिता मम न संशयः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र यस्तदा निधनं गतः ॥ ७.१९६.७ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆ ವೀರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದವನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬಾರದು.
7.196.8
यत्तु धर्मप्रवृतः सन्केशग्रहणमाप्तवान् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.१९६.८ ॥
ಆದರೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದವನು ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೂದಲು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ನನ್ನ ಮರ್ಮಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
7.196.9
मयि जीवति यत्तातः केशग्रहमवाप्तवान् ।
कथमन्ये करिष्यन्ति पुत्रेभ्यः पुत्रिणः स्पृहाम् ॥ ७.१९६.९ ॥
ನಾನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ತಂದೆಯ ಕೂದಲು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಹಾಗಾದರೆ ಇತರ ಪುತ್ರವಂತ ತಂದೆಯರು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಆಶಿಸುವರು?
7.196.10
कामात्क्रोधादविज्ञानाद्वर्षाद्बाल्येन वा पुनः ।
विधर्मकाणि कुर्वन्ति तथा परिभवन्ति च ॥ ७.१९६.१० ॥
ಕಾಮದಿಂದ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಜನರು ಮತ್ತೆ ಅಧರ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.196.11
तदिदं पार्षतेनेह महदाधर्मिकं कृतम् ।
अवज्ञाय च मां नूनं नृशंसेन दुरात्मना ॥ ७.१९६.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಷತನು ಈ ಮಹಾ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ; ನನ್ನನ್ನು ಅವಗಣಿಸಿ ಆ ಕ್ರೂರ ದುರಾತ್ಮನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
7.196.12
तस्यानुबन्धं द्रष्टाऽसौ धृष्टद्युम्नः सुदारुणम् ।
अकार्यं परमं कृत्वा मिथ्यावादी च पाण्डवः ॥ ७.१९६.१२ ॥
ಅದರ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಆ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಅತಿ ಭಯಂಕರನು; ಪರಮ ಅಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ಪಾಂಡವನು ಸುಳ್ಳುಗಾರನಾದನು.
7.196.13
यो ह्यसौ छद्मनाऽऽचार्यं शस्त्रं सन्न्यासयत्तदा ।
तस्याद्य धर्मराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ७.१९६.१३ ॥
ಆಗ ವಂಚನೆಯಿಂದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಶಸ್ತ್ರ ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವನ ರಕ್ತವನ್ನು, ಇಂದು ಧರ್ಮರಾಜನ ಈ ಭೂಮಿ ಕುಡಿಯುವುದು.
7.196.14
शपे सत्येन कौरव्य इष्टापूर्तेन चैव ह ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालाञ्जीवेयं न कथञ्चन ॥ ७.१९६.१४ ॥
ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತ ಪುಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ—ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲದೆ ನಾನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.
7.196.15
सर्वोपायैर्यतिष्यामि पाञ्चालानामहं वधे ।
धृष्टद्युम्नं च समरे हन्ताऽहं पापकारिणम् ॥ ७.१९६.१५ ॥
ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಪಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ನಾನೇ ಕೊಲ್ಲುವೆ.
7.196.16
कर्मणा येन तेनेह मृदुना दारुणेन च ।
पाञ्चालानां वधं कृत्वा शान्तिं लब्धास्मि कौरव ॥ ७.१९६.१६ ॥
ಓ ಕೌರವ, ಇಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾದರೂ ಕ್ರೂರವಾದರೂ ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲಾದರೂ ಪಾಂಚಾಲರ ವಧೆ ಮಾಡಿ ನಾನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆನು.
7.196.17
यदर्थं पुरुषव्याघ्र पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
प्रेत्य चेह च सम्प्राप्तात्त्रायन्ते महतो भयात् ॥ ७.१९६.१७ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ—ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪಡೆದರೆ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.196.18
पित्रा तु मम साऽवस्था प्राप्ता निर्बन्धुना यथा ।
मयि शैलप्रतीकाशे पुत्रे शिष्ये च जीवति ॥ ७.१९६.१८ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಆ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿದೆ—ಪರ್ವತದಂತಿರುವ ನಾನು, ಮಗ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯ ಜೀವಂತವಿದ್ದರೂ.
7.196.19
धिङ्ममास्त्राणि दिव्यानि धिग्बाहू धिक्पराक्रमम् ।
यं स्म द्रोणः सुतं प्राप्य केशग्रहमवाप्तवान् ॥ ७.१९६.१९ ॥
ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ. ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದ ದ್ರೋಣನು ಅವನ ಕೇಶ ಹಿಡಿಯುವ ಅವಮಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
7.196.20
स तथाहं करिष्यासि यथा भरतसत्तम ।
परलोकगतस्यापि भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ ७.१९६.२० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ತಂದೆಗೂ ನಾನು ಋಣಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ.
7.196.21
आर्येण हि न वक्तव्या कदाचित्स्तुतिरात्मनः ।
पितुर्वधममृष्यंस्तु वक्ष्याम्यद्येह पौरुषम् ॥ ७.१९६.२१ ॥
ಆರ್ಯನು ಎಂದಿಗೂ ತನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ಆದರೆ ತಂದೆಯ ವಧೆಯನ್ನು ಸಹಿಸದೆ ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪೌರುಷವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
7.196.22
अद्य पश्यन्तु मे वीर्यं पाण्डवाः सजनार्दनाः ।
मृद्गतः सर्वसैन्यानि युगान्तमिव कुर्वतः ॥ ७.१९६.२२ ॥
ಇಂದು ಪಾಂಡವರು ಜನಾರ್ದನನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲಿ; ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಮರ್ದಿಸಿ ಯುಗಾಂತದಂತೆ ಮಾಡುವ ನನ್ನನ್ನು.
7.196.23
न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
अद्य शक्ता रणे जेतुं रथस्थं मां नरर्षभाः ॥ ७.१९६.२३ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಇಂದು ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಲು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಸುರರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಯಾರೂ ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ.
7.196.24
मदन्यो नास्ति लोकेऽस्मिन्नर्जुनाद्वाऽस्त्रवित्क्वचित् ।
अहं हि ज्वलतां मध्ये मयूखानामिवांशुमान्।
प्रयोक्ता देवसृष्टानामस्त्राणां पृतनागतः ॥ ७.१९६.२४ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೊರತು ಅರ್ಜುನನನ್ನೂ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಅಸ್ತ್ರಜ್ಞನೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಉರಿಯುವ ಕಿರಣಗಳ ನಡುವಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೇವಸೃಷ್ಟ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುವವನು ನಾನು.
7.196.25
भृशमिष्वसनादद्य मत्प्रयुक्ता महाहवे ।
दर्शयन्तः शरा वीर्यं प्रमथिष्यन्ति पाण्डवान् ॥ ७.१९६.२५ ॥
ಇಂದು ನನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬಾಣಗಳು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮರ್ದಿಸುತ್ತವೆ.
7.196.26
अद्य सर्वा दिशो राजन्धाराभिरिव सङ्कुलाः ।
आवृताः पत्रिभिस्तीक्ष्णैर्द्रष्टारो मामकैरिह ॥ ७.१९६.२६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಇಂದು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಧಾರೆಗಳಂತೆ ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಆವೃತವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನವರು ಅದನ್ನು ನೋಡುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
7.196.27
विकिरञ्छरजालानि सर्वतो भैरवस्वनान् ।
शत्रून्निपातयिष्यामि महावात इव द्रुमान् ॥ ७.१९६.२७ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದ ಮಾಡುವ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಮಹಾವಾಯು ಮರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುವೆನು.
7.196.28
न हि जानाति बीभत्सुस्तदस्त्रं न जनार्दनः ।
न भीमसेनो न यमौ न च राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१९६.२८ ॥
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ; ಜನಾರ್ದನನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಭೀಮಸೇನನೂ, ಇಬ್ಬರು ಅವಳಿಗಳೂ, ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
7.196.29
न पार्षतो दुरात्माऽसौ न शिखण्डी न सात्यकिः ।
यदिदं मयि कौरव्य सकल्यं सनिवर्तनम् ॥ ७.१९६.२९ ॥
ಆ ದುರಾತ್ಮ ಪಾರ್ಷತ (ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ) ತಿಳಿಯನು, ಶಿಖಂಡಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಸಾತ್ಯಕಿಯೂ ಅಲ್ಲ — ಓ ಕೌರವ್ಯ, ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಇದು ತನ್ನ ಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಹಿಂತಿರುಗುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯದು.
7.196.30
नारायणाय मे पित्रा प्रणम्य विधिपूर्वकम् ।
उपहारः पुरा दत्तो ब्रह्मरूप उपस्थितः ॥ ७.१९६.३० ॥
ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದವನಿಗೆ ಈ ಉಪಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದರು.
7.196.31
तं स्वयं प्रतिगृह्याथ भगवान्स वरं ददौ ।
वव्रे पिता मे परममस्त्रं नारायणं ततः ॥ ७.१९६.३१ ॥
ಅವರು ಅದನ್ನು ತಾವೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಭಗವಂತನು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ನನ್ನ ತಂದೆ ಪರಮಾಸ್ತ್ರವಾದ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.
7.196.32
अथैनमब्रवीद्राजन्भागवान्देवसत्तमः ।
भविता त्वत्समो नान्यः कश्चिद्युधि नरः क्वचित् ॥ ७.१९६.३२ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಮಾನನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
7.196.33
न त्विदं सहसा ब्रह्मन्प्रयोक्तव्यं कथञ्चन ।
न ह्येतदस्त्रमन्यत्र वधाच्छत्रोर्निवर्तते ॥ ७.१९६.३३ ॥
ಆದರೆ ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇದನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅವಸರದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅಸ್ತ್ರವು ಶತ್ರುವಿನ ವಧೆಯಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ.
7.196.34
न चैतच्छक्यते जेतुं को न वध्येत वै प्रभो ।
अवध्यमपि हन्याद्वि तस्मान्नैतत्प्रयोजयेत् ॥ ७.१९६.३४ ॥
ಇದನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಇದರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡದವರು ಯಾರು? ಕೊಲ್ಲಲಾಗದವರನ್ನೂ ಇದು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬಾರದು.
7.196.35
अथ सङ्ख्ये रथस्यैव शस्त्राणां च विसर्जनम् ।
प्रयाचनं च शत्रूणां गमनं शरणस्य च ॥ ७.१९६.३५ ॥
ನಂತರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಥದಿಂದ ಇಳಿಯುವುದು, ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಶರಣಾಗತಿಗಾಗಿ ತೆರಳುವುದು.
7.196.36
एते प्रशमने योगा महास्त्रस्य परन्तप ।
सर्वथा पीडितो हिंस्यादवध्यान्पीडयन्रणे ॥ ७.१९६.३६ ॥
ಓ ಶತ್ರುತಾಪನನೇ, ಮಹಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವ ಉಪಾಯಗಳಿವು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೀಡಿತನಾದವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವಧ್ಯರನ್ನೂ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು.
7.196.37
तज्जग्राह पिता मह्यमब्रवीच्चैव स प्रभुः ।
त्वं वधिष्यसि सर्वाणि शस्त्रवर्षाण्यनेकशः।
अनेनास्त्रेण सङ्ग्रामे तेजसा च ज्वलिष्यसि ॥ ७.१९६.३७ ॥
ತಂದೆ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಆ ಪ್ರಭುವು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರ ಮಳೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವೆ, ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುವೆ.
7.196.38
एवमुक्त्वा स भगवान्दिवमाचक्रमे प्रभुः ।
एतन्नारायणादस्त्रं तत्प्राप्तं पितृबन्धुना ॥ ७.१९६.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಂತ ಪ್ರಭುವು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿಹೋದನು. ಈ ಅಸ್ತ್ರವು ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಅದು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಂಧುವಿನಿಂದ ಲಭಿಸಿತು.
7.196.39
तेनाहं पाण्डवांश्चैव पाञ्चालान्मात्स्यकेकयान् ।
विद्रावयिष्यामि रणे शचीपतिरिवासुरान् ॥ ७.१९६.३९ ॥
ಅದರಿಂದ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು, ಪಾಂಚಾಲರನ್ನು, ಮತ್ಸ್ಯರನ್ನು, ಕೇಕಯರನ್ನು ಓಡಿಸುವೆನು—ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಅಸುರರನ್ನು ಓಡಿಸುವಂತೆ.
7.196.40
यथायथाऽहमिच्छेयं तथा भूत्वा शरा मम ।
निपतेयुः सपत्नेषु विक्रमत्स्वपि भारत ॥ ७.१९६.४० ॥
ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಯಸುತ್ತೇನೋ ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಬಾಣಗಳು ಆಗಲಿ; ಭಾರತ, ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹೋರಾಡುವ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೂ ಅವು ಬೀಳಲಿ.
7.196.41
यथेष्टमश्मवर्षेण प्रवर्षिष्ये रणे स्थितः ।
अयोमुखैश्च विहगैर्द्रावयिष्ये महारथान् ॥ ७.१९६.४१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವೆನು; ಕಬ್ಬಿಣದ ತಲೆಯ ಬಾಣ-ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಮಹಾರಥರನ್ನು ಓಡಿಸುವೆನು.
7.196.42
परश्वथांश्च निशितानुत्स्रक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ ७.१९६.४२ ॥
ಹರಿತವಾದ ಕೊಡಲಿಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವೆನು.
7.196.43
सोऽहं नारायणास्त्रेण महता शत्रुतापनः ।
शत्रून्विध्वंसयिष्यामि कदर्थीकृत्य पाण्डवान् ॥ ७.१९६.४३ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸುವ ನಾನು ಮಹಾ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
7.196.44
मित्रब्रह्मगुरुद्रोही जाल्मकः सुविगर्हितः ।
पाञ्चालापशदश्चाद्य न मे जीवन्विमोक्ष्यते ॥ ७.१९६.४४ ॥
ಮಿತ್ರ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ದ್ರೋಹಿಯಾದ, ನೀಚನೂ ಅತ್ಯಂತ ನಿಂದಿತನೂ ಆದ ಪಾಂಚಾಲರ ಅಧಮನು ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಜೀವಂತ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
7.196.45
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य पर्यवर्तत वाहिनी ।
ततः सर्वे महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः।
भेरीश्चाभ्यहनन्हृष्टा डिण्डिभांश्च सहस्रशः ॥ ७.१९६.४५ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ಸೇನೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು. ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರೆಲ್ಲರೂ ಮಹಾ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು; ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಭೇರಿ ಮತ್ತು ಡಿಂಡಿಮಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು.
7.196.46
तथा ननाद वसुधा खुरनेमिप्रपीडिता ।
स शब्दस्तुमुलः खं द्यां पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ७.१९६.४६ ॥
ಕುದುರೆಗಳ ಗೊರಸು ಮತ್ತು ರಥಚಕ್ರದ ಅಂಚುಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದ ಭೂಮಿ ಹೀಗೆ ಗರ್ಜಿಸಿತು. ಆ ಭೀಕರ ಶಬ್ದವು ಆಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
7.196.47
तं शब्दं पाण्डवाः श्रुत्वा पर्जन्यनिनदोपमम् ।
समेत्य रथिनां श्रेष्ठाः सहिताश्चाप्यमन्त्रयन् ॥ ७.१९६.४७ ॥
ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಿದ್ದ ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಪಾಂಡವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದರು.
7.196.48
तथोक्त्वा द्रोणपुत्रस्तु वार्युपस्पृश्य भारत ।
प्रादुश्चकार तद्दिव्यमस्त्रं नारायणं तदा ॥ ७.१९६.४८ ॥
ಭಾರತ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಆಗ ಆ ದಿವ್ಯ ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.