മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.196
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.196.1
छद्मना निहतं श्रुत्वा पितरं पापकर्मणा ।
बाष्पेणापूर्यत द्रौणी रोषेण च नरर्षभ ॥ ७.१९६.१ ॥
പാപകർമ്മിയാൽ വഞ്ചനയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട പിതാവിനെക്കുറിച്ച് കേട്ട്, ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, ദ്രൗണി കണ്ണീരും കോപവും കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
7.196.2
तस्य क्रुद्धस्य राजेन्द्र वपुर्दीप्तमदृश्यत ।
अन्तकस्येव भूतानि जिहीर्षोः कालपर्यये ॥ ७.१९६.२ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, കോപിച്ച അവന്റെ ശരീരം ജ്വലിച്ചു കാണപ്പെട്ടു; കാലാന്ത്യത്തിൽ ജീവികളെ ഹരിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന അന്തകനെപ്പോലെ.
7.196.3
अश्रूपुर्णे ततो नेत्रे व्यपमृज्य पुनः पुनः ।
उवाच कोपान्निःश्वस्य दुर्योधनमिदं वचः ॥ ७.१९६.३ ॥
പിന്നെ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ആവർത്തിച്ച് തുടച്ച്, കോപത്താൽ നെടുവീർപ്പിട്ട്, ദുര്യോധനനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.196.4
पिता मम यथा क्षुद्रैर्न्यस्तशस्त्रो निपातितः ।
धर्मध्वजवता पापं कृतं तद्विदितं मम।
अनार्यं सुनृशंसं च धर्मपुत्रस्य मे श्रुतम् ॥ ७.१९६.४ ॥
എന്റെ പിതാവ് ആയുധം വെച്ചപ്പോഴും നീചന്മാരാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു; ധർമ്മധ്വജം വഹിക്കുന്നവൻ ചെയ്ത പാപം എനിക്കറിയാം. ധർമ്മപുത്രന്റെ അനാര്യവും അതിക്രൂരവുമായ കർമ്മം ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു.
7.196.5
युद्धेष्वपि प्रवृत्तानां ध्रुवं जयपराजयौ ।
द्वयमेतद्भवेद्राजन्वधस्तत्र प्रशस्यते ॥ ७.१९६.५ ॥
യുദ്ധങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവർക്ക് ജയവും പരാജയവും ഇവ രണ്ടും തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകും; ഹേ രാജാവേ, അവിടെ വധം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
7.196.6
न्यायवृत्तो वधो यस्तु संङ्ग्रामे युध्यतो भवेत् ।
न स दुःखाय भवति तथा दृष्टो हि स द्विजैः ॥ ७.१९६.६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതുന്നവന്റെ ന്യായബദ്ധമായ വധം ദുഃഖത്തിന് കാരണമാകുന്നില്ല; ദ്വിജന്മാരും അങ്ങനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
7.196.7
गतः स वीरलोकाय पिता मम न संशयः ।
न शोच्यः पुरुषव्याघ्र यस्तदा निधनं गतः ॥ ७.१९६.७ ॥
എന്റെ പിതാവ് വീരലോകത്തേക്ക് പോയി, അതിൽ സംശയമില്ല. ഓ പുരുഷവ്യാഘ്രാ, അന്ന് മരണം പ്രാപിച്ചവനെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല.
7.196.8
यत्तु धर्मप्रवृतः सन्केशग्रहणमाप्तवान् ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तन्मे मर्माणि कृन्तति ॥ ७.१९६.८ ॥
എന്നാൽ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നവൻ എല്ലാ സേനകളും നോക്കിനിൽക്കെ മുടി പിടിക്കപ്പെട്ടത് എന്റെ മർമ്മങ്ങളെ മുറിക്കുന്നു.
7.196.9
मयि जीवति यत्तातः केशग्रहमवाप्तवान् ।
कथमन्ये करिष्यन्ति पुत्रेभ्यः पुत्रिणः स्पृहाम् ॥ ७.१९६.९ ॥
ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കെ പിതാവിന്റെ മുടി പിടിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങനെയെങ്കിൽ മറ്റ് പുത്രവാൻമാരായ പിതാക്കന്മാർ മക്കളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ പ്രതീക്ഷിക്കും?
7.196.10
कामात्क्रोधादविज्ञानाद्वर्षाद्बाल्येन वा पुनः ।
विधर्मकाणि कुर्वन्ति तथा परिभवन्ति च ॥ ७.१९६.१० ॥
കാമത്താലോ ക്രോധത്താലോ അജ്ഞാനത്താലോ വയസ്സിനാലോ ബാല്യത്താലോ മനുഷ്യർ വീണ്ടും അധർമ്മ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ അപമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
7.196.11
तदिदं पार्षतेनेह महदाधर्मिकं कृतम् ।
अवज्ञाय च मां नूनं नृशंसेन दुरात्मना ॥ ७.१९६.११ ॥
ഇവിടെ പാർഷതൻ ഈ മഹാ അധർമ്മം ചെയ്തു; എന്നെ അവഗണിച്ച് ക്രൂരനും ദുരാത്മാവുമായവൻ തീർച്ചയായും ഇത് ചെയ്തു.
7.196.12
तस्यानुबन्धं द्रष्टाऽसौ धृष्टद्युम्नः सुदारुणम् ।
अकार्यं परमं कृत्वा मिथ्यावादी च पाण्डवः ॥ ७.१९६.१२ ॥
അതിന്റെ ഫലം കണ്ടിട്ടും ആ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ അത്യന്തം ഭയങ്കരനാണ്; പരമമായ അകാര്യം ചെയ്ത്, പാണ്ഡവൻ അസത്യവാദിയാണ്.
7.196.13
यो ह्यसौ छद्मनाऽऽचार्यं शस्त्रं सन्न्यासयत्तदा ।
तस्याद्य धर्मराजस्य भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ ७.१९६.१३ ॥
അന്ന് വഞ്ചനയാൽ ആചാര്യനെ ആയുധം വെടിയിച്ചവന്റെ രക്തം, ഇന്ന് ധർമ്മരാജന്റെ ഈ ഭൂമി കുടിക്കും.
7.196.14
शपे सत्येन कौरव्य इष्टापूर्तेन चैव ह ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालाञ्जीवेयं न कथञ्चन ॥ ७.१९६.१४ ॥
കൗരവ്യാ, സത്യത്തെയും ഇഷ്ടാപൂർത്ത പുണ്യത്തെയും സാക്ഷിയാക്കി ശപഥം ചെയ്യുന്നു—പാഞ്ചാലരെയെല്ലാം കൊല്ലാതെ ഞാൻ ഒരു വിധത്തിലും ജീവിക്കില്ല.
7.196.15
सर्वोपायैर्यतिष्यामि पाञ्चालानामहं वधे ।
धृष्टद्युम्नं च समरे हन्ताऽहं पापकारिणम् ॥ ७.१९६.१५ ॥
പാഞ്ചാലരെ വധിക്കാൻ സർവ്വോപായങ്ങളാലും ഞാൻ യത്നിക്കും; യുദ്ധത്തിൽ ആ പാപിയായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെ ഞാൻ തന്നെ കൊല്ലും.
7.196.16
कर्मणा येन तेनेह मृदुना दारुणेन च ।
पाञ्चालानां वधं कृत्वा शान्तिं लब्धास्मि कौरव ॥ ७.१९६.१६ ॥
കൗരവാ, ഇവിടെ മൃദുവായതോ ദാരുണമായതോ ഏതു കർമ്മം കൊണ്ടായാലും പാഞ്ചാലരെ വധിച്ച് ഞാൻ ശാന്തി നേടും.
7.196.17
यदर्थं पुरुषव्याघ्र पुत्रानिच्छन्ति मानवाः ।
प्रेत्य चेह च सम्प्राप्तात्त्रायन्ते महतो भयात् ॥ ७.१९६.१७ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, മനുഷ്യർ ഏതു ലക്ഷ്യത്തിനായി പുത്രന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ—മരണശേഷവും ഇവിടെയും ലഭിച്ചാൽ അവർ മഹാഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു.
7.196.18
पित्रा तु मम साऽवस्था प्राप्ता निर्बन्धुना यथा ।
मयि शैलप्रतीकाशे पुत्रे शिष्ये च जीवति ॥ ७.१९६.१८ ॥
എന്റെ പിതാവിന് ബന്ധുക്കളില്ലാത്തവനെപ്പോലെ ആ അവസ്ഥ വന്നിരിക്കുന്നു—പർവതതുല്യനായ ഞാനും പുത്രനും ശിഷ്യനും ജീവിച്ചിരിക്കെ.
7.196.19
धिङ्ममास्त्राणि दिव्यानि धिग्बाहू धिक्पराक्रमम् ।
यं स्म द्रोणः सुतं प्राप्य केशग्रहमवाप्तवान् ॥ ७.१९६.१९ ॥
എന്റെ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾക്ക് ധിക്കാരം, എന്റെ ബാഹുക്കൾക്ക് ധിക്കാരം, എന്റെ പരാക്രമത്തിന് ധിക്കാരം. പുത്രനെ നേടിയ ദ്രോണൻ അവന്റെ മുടി പിടിക്കപ്പെടുന്ന അപമാനം നേടി.
7.196.20
स तथाहं करिष्यासि यथा भरतसत्तम ।
परलोकगतस्यापि भविष्याम्यनृणः पितुः ॥ ७.१९६.२० ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യും; പരലോകം പ്രാപിച്ച പിതാവിനോടും ഞാൻ ഋണരഹിതനാകും.
7.196.21
आर्येण हि न वक्तव्या कदाचित्स्तुतिरात्मनः ।
पितुर्वधममृष्यंस्तु वक्ष्याम्यद्येह पौरुषम् ॥ ७.१९६.२१ ॥
ആര്യൻ ഒരിക്കലും സ്വയം സ്തുതിക്കരുത്; എന്നാൽ പിതാവിന്റെ വധം സഹിക്കാനാകാതെ ഇന്ന് ഇവിടെ ഞാൻ എന്റെ പൗരുഷം പറയും.
7.196.22
अद्य पश्यन्तु मे वीर्यं पाण्डवाः सजनार्दनाः ।
मृद्गतः सर्वसैन्यानि युगान्तमिव कुर्वतः ॥ ७.१९६.२२ ॥
ഇന്ന് പാണ്ഡവർ ജനാർദനനോടൊപ്പം എന്റെ വീര്യം കാണട്ടെ; എല്ലാ സൈന്യങ്ങളെയും ചതച്ച് യുഗാന്തംപോലെ ചെയ്യുന്ന എന്നെ.
7.196.23
न हि देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसाः ।
अद्य शक्ता रणे जेतुं रथस्थं मां नरर्षभाः ॥ ७.१९६.२३ ॥
നരശ്രേഷ്ഠരേ, ഇന്ന് രഥത്തിൽ നിൽക്കുന്ന എന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ ദേവന്മാർക്കോ ഗന്ധർവർക്കോ അസുരർക്കോ രാക്ഷസർക്കോ കഴിവില്ല.
7.196.24
मदन्यो नास्ति लोकेऽस्मिन्नर्जुनाद्वाऽस्त्रवित्क्वचित् ।
अहं हि ज्वलतां मध्ये मयूखानामिवांशुमान्।
प्रयोक्ता देवसृष्टानामस्त्राणां पृतनागतः ॥ ७.१९६.२४ ॥
ഈ ലോകത്ത് എന്നെക്കൂടാതെ അർജുനനൊഴികെ മറ്റൊരു അസ്ത്രജ്ഞനും എവിടെയുമില്ല. ജ്വലിക്കുന്ന കിരണങ്ങൾക്കിടയിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ, സൈന്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ദേവസൃഷ്ടമായ അസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുന്നവൻ ഞാനാണ്.
7.196.25
भृशमिष्वसनादद्य मत्प्रयुक्ता महाहवे ।
दर्शयन्तः शरा वीर्यं प्रमथिष्यन्ति पाण्डवान् ॥ ७.१९६.२५ ॥
ഇന്ന് എന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് ഞാൻ തൊടുത്ത അമ്പുകൾ മഹായുദ്ധത്തിൽ തങ്ങളുടെ വീര്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് പാണ്ഡവരെ അതിശയമായി തകർക്കും.
7.196.26
अद्य सर्वा दिशो राजन्धाराभिरिव सङ्कुलाः ।
आवृताः पत्रिभिस्तीक्ष्णैर्द्रष्टारो मामकैरिह ॥ ७.१९६.२६ ॥
ഹേ രാജാവേ! ഇന്ന് എല്ലാ ദിക്കുകളും മഴധാരകൾ പോലെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞു മൂടപ്പെട്ടിരിക്കും; ഇവിടെ എന്റെ ആളുകൾ അത് കാണുന്നവരാകും.
7.196.27
विकिरञ्छरजालानि सर्वतो भैरवस्वनान् ।
शत्रून्निपातयिष्यामि महावात इव द्रुमान् ॥ ७.१९६.२७ ॥
എല്ലാ ഭാഗത്തും ഭയങ്കരമായി ശബ്ദിക്കുന്ന അമ്പുവലകൾ വിതറി, മഹാവാതം മരങ്ങളെ വീഴ്ത്തുന്നതുപോലെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ വീഴ്ത്തും.
7.196.28
न हि जानाति बीभत्सुस्तदस्त्रं न जनार्दनः ।
न भीमसेनो न यमौ न च राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.१९६.२८ ॥
ബീഭത്സു (അർജ്ജുനൻ) ആ അസ്ത്രം അറിയുന്നില്ല; ജനാർദ്ദനനും അറിയുന്നില്ല, ഭീമസേനനും, ഇരട്ടകളും, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനും അറിയുന്നില്ല.
7.196.29
न पार्षतो दुरात्माऽसौ न शिखण्डी न सात्यकिः ।
यदिदं मयि कौरव्य सकल्यं सनिवर्तनम् ॥ ७.१९६.२९ ॥
ആ ദുരാത്മാവായ പാർഷതൻ (ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ) അറിയുന്നില്ല, ശിഖണ്ഡിയുമില്ല, സാത്യകിയുമില്ല — ഹേ കൗരവ്യാ, എന്നിലുള്ള ഇത് അതിന്റെ പൂർണ്ണതയോടും പിൻവലിയലോടും കൂടി അവർക്ക് അറിയില്ല.
7.196.30
नारायणाय मे पित्रा प्रणम्य विधिपूर्वकम् ।
उपहारः पुरा दत्तो ब्रह्मरूप उपस्थितः ॥ ७.१९६.३० ॥
മുൻപ് എന്റെ പിതാവ് വിധിപ്രകാരം നാരായണനെ നമസ്കരിച്ച്, ബ്രഹ്മരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായവന് ഈ ഉപഹാരം നൽകിയിരുന്നു.
7.196.31
तं स्वयं प्रतिगृह्याथ भगवान्स वरं ददौ ।
वव्रे पिता मे परममस्त्रं नारायणं ततः ॥ ७.१९६.३१ ॥
അദ്ദേഹം അത് സ്വയം സ്വീകരിച്ചു; ഭഗവാൻ വരം നൽകി. തുടർന്ന് എന്റെ പിതാവ് പരമാസ്ത്രമായ നാരായണാസ്ത്രം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
7.196.32
अथैनमब्रवीद्राजन्भागवान्देवसत्तमः ।
भविता त्वत्समो नान्यः कश्चिद्युधि नरः क्वचित् ॥ ७.१९६.३२ ॥
അപ്പോൾ, ഹേ രാജാവേ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭഗവാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: യുദ്ധത്തിൽ നിനക്കു തുല്യനായ മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.
7.196.33
न त्विदं सहसा ब्रह्मन्प्रयोक्तव्यं कथञ्चन ।
न ह्येतदस्त्रमन्यत्र वधाच्छत्रोर्निवर्तते ॥ ७.१९६.३३ ॥
എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണാ, ഇത് ഒരു സാഹചര്യത്തിലും തിടുക്കത്തിൽ പ്രയോഗിക്കരുത്; കാരണം ഈ അസ്ത്രം ശത്രുവിനെ വധിക്കുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലേക്കും തിരിച്ചുവരില്ല.
7.196.34
न चैतच्छक्यते जेतुं को न वध्येत वै प्रभो ।
अवध्यमपि हन्याद्वि तस्मान्नैतत्प्रयोजयेत् ॥ ७.१९६.३४ ॥
ഇതിനെ ജയിക്കാനാവില്ല; ഹേ പ്രഭോ, ഇതിനാൽ കൊല്ലപ്പെടാത്തവൻ ആരുണ്ട്? കൊല്ലാനാകാത്തവനെയും ഇത് കൊല്ലാം; അതിനാൽ ഇത് പ്രയോഗിക്കരുത്.
7.196.35
अथ सङ्ख्ये रथस्यैव शस्त्राणां च विसर्जनम् ।
प्रयाचनं च शत्रूणां गमनं शरणस्य च ॥ ७.१९६.३५ ॥
പിന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങുക, ആയുധങ്ങൾ താഴെവെക്കുക, ശത്രുക്കളോട് യാചിക്കുക, ശരണം പ്രാപിക്കാൻ പോകുക.
7.196.36
एते प्रशमने योगा महास्त्रस्य परन्तप ।
सर्वथा पीडितो हिंस्यादवध्यान्पीडयन्रणे ॥ ७.१९६.३६ ॥
ഹേ ശത്രുതാപകനേ, മഹാസ്ത്രത്തെ ശമിപ്പിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളാണിവ. പൂർണ്ണമായും പീഡിതനായവൻ യുദ്ധത്തിൽ അവധ്യരെയും പീഡിപ്പിച്ച് കൊല്ലാം.
7.196.37
तज्जग्राह पिता मह्यमब्रवीच्चैव स प्रभुः ।
त्वं वधिष्यसि सर्वाणि शस्त्रवर्षाण्यनेकशः।
अनेनास्त्रेण सङ्ग्रामे तेजसा च ज्वलिष्यसि ॥ ७.१९६.३७ ॥
പിതാവ് അത് സ്വീകരിച്ചു; ആ പ്രഭു എന്നോടു പറഞ്ഞു: ഈ അസ്ത്രംകൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ നീ പലവിധത്തിൽ എല്ലാ ശസ്ത്രവർഷങ്ങളും വർഷിക്കും; നിന്റെ തേജസ്സിനാൽ നീ ജ്വലിക്കും.
7.196.38
एवमुक्त्वा स भगवान्दिवमाचक्रमे प्रभुः ।
एतन्नारायणादस्त्रं तत्प्राप्तं पितृबन्धुना ॥ ७.१९६.३८ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ഭഗവാനായ പ്രഭു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുപോയി. ഈ അസ്ത്രം നാരായണനിൽനിന്ന് ലഭിച്ചതാണ്; അത് എന്റെ പിതാവിന്റെ ബന്ധുവിനാൽ നേടപ്പെട്ടതാണ്.
7.196.39
तेनाहं पाण्डवांश्चैव पाञ्चालान्मात्स्यकेकयान् ।
विद्रावयिष्यामि रणे शचीपतिरिवासुरान् ॥ ७.१९६.३९ ॥
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പാണ്ഡവരെയും പാഞ്ചാലരെയും മത്സ്യരെയും കേകയരെയും ഓടിച്ചുകളയും; ശചീപതിയായ ഇന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ ഓടിക്കുന്നതുപോലെ.
7.196.40
यथायथाऽहमिच्छेयं तथा भूत्वा शरा मम ।
निपतेयुः सपत्नेषु विक्रमत्स्वपि भारत ॥ ७.१९६.४० ॥
ഞാൻ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അങ്ങനെ എന്റെ ശരങ്ങൾ ആകട്ടെ; ഭാരതാ, വീര്യത്തോടെ പോരാടുന്ന ശത്രുക്കളുടെമേലും അവ വീഴട്ടെ.
7.196.41
यथेष्टमश्मवर्षेण प्रवर्षिष्ये रणे स्थितः ।
अयोमुखैश्च विहगैर्द्रावयिष्ये महारथान् ॥ ७.१९६.४१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഇഷ്ടം പോലെ കല്ലുമഴ ഞാൻ വർഷിക്കും; ഇരുമ്പുമുഖമുള്ള അമ്പുപക്ഷികളാൽ മഹാരഥന്മാരെ ഓടിക്കും.
7.196.42
परश्वथांश्च निशितानुत्स्रक्ष्येऽहमसंशयम् ॥ ७.१९६.४२ ॥
മൂർച്ചയുള്ള മഴുവുകളും ഞാൻ സംശയമില്ലാതെ അയക്കും.
7.196.43
सोऽहं नारायणास्त्रेण महता शत्रुतापनः ।
शत्रून्विध्वंसयिष्यामि कदर्थीकृत्य पाण्डवान् ॥ ७.१९६.४३ ॥
ശത്രുക്കളെ താപിപ്പിക്കുന്ന ഞാൻ മഹത്തായ നാരായണാസ്ത്രംകൊണ്ട് പാണ്ഡവരെ നിന്ദിതരാക്കി ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും.
7.196.44
मित्रब्रह्मगुरुद्रोही जाल्मकः सुविगर्हितः ।
पाञ्चालापशदश्चाद्य न मे जीवन्विमोक्ष्यते ॥ ७.१९६.४४ ॥
മിത്രത്തിനും ബ്രാഹ്മണനും ഗുരുവിനും ദ്രോഹിയായ, നീചനും അത്യന്തം നിന്ദ്യനുമായ പാഞ്ചാലരിലെ അധമൻ ഇന്ന് എന്റെ കൈയിൽനിന്ന് ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടില്ല.
7.196.45
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य पर्यवर्तत वाहिनी ।
ततः सर्वे महाशङ्खान्दध्मुः पुरुषसत्तमाः।
भेरीश्चाभ्यहनन्हृष्टा डिण्डिभांश्च सहस्रशः ॥ ७.१९६.४५ ॥
അത് കേട്ട് ദ്രോണപുത്രന്റെ സേന തിരിഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠരായ വീരന്മാരെല്ലാം മഹാശംഖങ്ങൾ ഊതി; സന്തോഷത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് ഭേരികളും ഡിണ്ഡിമങ്ങളും മുഴക്കി.
7.196.46
तथा ननाद वसुधा खुरनेमिप्रपीडिता ।
स शब्दस्तुमुलः खं द्यां पृथिवीं च व्यनादयत् ॥ ७.१९६.४६ ॥
കുളമ്പുകളും ചക്രവക്കുകളും അമർത്തിയ ഭൂമി ഇങ്ങനെ മുഴങ്ങി. ആ മഹാശബ്ദം ആകാശത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഭൂമിയെയും പ്രതിധ്വനിപ്പിച്ചു.
7.196.47
तं शब्दं पाण्डवाः श्रुत्वा पर्जन्यनिनदोपमम् ।
समेत्य रथिनां श्रेष्ठाः सहिताश्चाप्यमन्त्रयन् ॥ ७.१९६.४७ ॥
മേഘഗർജനംപോലെയുള്ള ആ ശബ്ദം കേട്ട്, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ പാണ്ഡവർ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ആലോചിച്ചു.
7.196.48
तथोक्त्वा द्रोणपुत्रस्तु वार्युपस्पृश्य भारत ।
प्रादुश्चकार तद्दिव्यमस्त्रं नारायणं तदा ॥ ७.१९६.४८ ॥
ഭാരതാ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദ്രോണപുത്രൻ ജലംകൊണ്ട് ആചമനം ചെയ്ത്, അപ്പോൾ ആ ദിവ്യ നാരായണാസ്ത്രം പ്രത്യക്ഷമാക്കി.