ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
हतं भीष्ममथाधिरथिर्विदित्वा ।
भिन्नां नावं वारिधावत्यगाधे।
सोदर्यवद्व्यसनात्सूतपुत्रः ।
संतारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.१ ॥
ಭೀಷ್ಮನು ಹತನಾದನೆಂದು ತಿಳಿದ ಸೂತಪುತ್ರ ಕರ್ಣನು, ಅಗಾಧ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುರಿದ ದೋಣಿಯಂತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮಗನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಹೋದರನಂತೆ ದಾಟಿಸಲು ಮುಂದಾದನು.
7.2.2
श्रुत्वा तु कर्णः पुरुषेन्द्रमच्युतं ।
निपातितं शान्तनवं महारथम्।
अथोपयायात्सहसारिकर्षणो ।
धनुर्धराणां प्रवरस्तदा नृप ॥ ७.२.२ ॥
ಶಂತನುವಿನ ಪುತ್ರ ಮಹಾರಥ ಭೀಷ್ಮನು ಬಿದ್ದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವ ಕರ್ಣನು ಆಗ ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು, ಓ ರಾಜನೇ.
7.2.3
हते तु रथसत्तमे परैर्निमज्जतीं नावमिवार्णवे कुरून् ।
पितेव पुत्रांस्त्वरितोऽभ्ययात्ततः सन्तारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.३ ॥
ರಥಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬಿದ್ದ ನಂತರ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ ದೋಣಿಯಂತಿದ್ದ ಕುರುಗಳನ್ನು, ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿಗೆ ಓಡುವಂತೆ, ಕರ್ಣನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮಗನ ಸೇನೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲು ಮುಂದಾದನು.
7.2.4
सम्मृज्य दिव्यं धनुराततज्यं स रामदत्तं रिपुसङ्घहन्ता ।
बाणांश्च कालानलवायुकल्पानुल्लालयन्वाक्यमिदं बभाषे।
यस्मिन्धृतिर्बुद्धिपराक्रमौजः सत्यं स्मृतिर्वीरगुणाश्च सर्वे ।
अस्त्राणि दिव्यान्यथ संनतिह्रीः प्रिया च वागनसूया च भीष्मे ॥ ७.२.४ ॥
ಶತ್ರುಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕರ್ಣನು, ಪರಶುರಾಮನು ಕೊಟ್ಟ ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಒರೆಸಿ, ಹೆದೆ ಏರಿಸಿ, ಕಾಲ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯುವಿನಂತಿದ್ದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಝಳಪಿಸುತ್ತಾ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಧೈರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಓಜಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ಸ್ಮೃತಿ, ವೀರಗುಣಗಳೆಲ್ಲವೂ, ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳು, ವಿನಯ, ಲಜ್ಜೆ, ಪ್ರಿಯ ಮಾತು, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ಮಾತು ಯಾರಲ್ಲಿದ್ದವೋ ಆ ಭೀಷ್ಮನು (ಈಗಿಲ್ಲ).
7.2.5
सदा कृतज्ञे द्विजशत्रुघातके सनातनं चन्द्रमसीव लक्ष्मीः ।
स चेत्प्रशान्तः परवीरहन्ता मन्ये हतानेव च सर्ववीरान् ॥ ७.२.५ ॥
ಯಾವಾಗಲೂ ಕೃತಜ್ಞನಾದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅವನು, ಚಂದ್ರನಲ್ಲಿರುವ ಶಾಶ್ವತ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ, ಈಗ ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಶತ್ರುವೀರರ ಸಂಹಾರಕನೂ ಎಲ್ಲಾ ವೀರರೊಂದಿಗೆ ಹತನಾದನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.2.6
नेह ध्रुवं किङ्चन जातु विद्यते। लोके ह्यस्मिन्कर्मणोऽनित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसङ्शयो भावं कुर्वीतार्यमहाव्रते हते ॥ ७.२.६ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಖಚಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಕರ್ಮದ ಸಂಯೋಗಗಳು ಅನಿತ್ಯ. ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ, ಆರ್ಯನ ಮಹಾವ್ರತದಲ್ಲಿ ಹತನಾದವನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಯಾರು ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಬಲ್ಲರು?
7.2.7
वसुप्रभावे वसुवीर्यसंभवे गते वसूनेव वसुंधराधिपे ।
वसूनि पुत्रांश्च वसुंधरां तथा कुरूंश्च शोचध्वमिमां च वाहिनीम् ॥ ७.२.७ ॥
ವಸುಗಳ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವನೇ, ವಸುಗಳ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ವಸುಗಳಂತಹ ಭೂಪತಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ವಸುಗಳಿಗಾಗಿ, ಪುತ್ರರಿಗಾಗಿ, ಭೂಮಿಗಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕುರುಗಳಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಈ ಸೇನೆಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಿರಿ.
7.2.8
महाप्रभावे वरदे निपातिते लोकेश्वरे शास्तरि चामितौजसि ।
पराजितेषु भरतेषु दुर्मनाः कर्णो भृशं न्यश्वसदश्रु वर्तयन् ॥ ७.२.८ ॥
ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ, ವರ ನೀಡುವ, ಲೋಕೇಶ್ವರ, ಅಮಿತ ಓಜಸ್ಸಿನ ಶಾಸಕನು ಬಿದ್ದಾಗ, ಭರತರು ಸೋತಾಗ, ದುಃಖಿತನಾದ ಕರ್ಣನು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತ ಬಹಳ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟನು.
7.2.9
इदं च राधेयवचो निशम्य सुताश्च राजंस्तव सैनिकाश्च ह ।
परस्परं चुक्रुशुरार्तिजं मुहुस्तदाश्रु नेत्रैर्मुमुचुश्च शब्दवत् ॥ ७.२.९ ॥
ರಾಜನೇ, ರಾಧೇಯನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರೂ ಸೈನಿಕರೂ ಪರಸ್ಪರ ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಗಿದರು; ಆಗ ಪದೇ ಪದೇ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತ ಶಬ್ದಸಹಿತ ಅತ್ತರು.
7.2.10
प्रवर्तमाने तु पुनर्महाहवे विगाह्यमानासु चमूषु पार्थिवैः ।
अथाब्रवीद्धर्षकरं तदा वचो रथर्पभान्सर्वमहारथर्षभः ॥ ७.२.१० ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಜರ ಸೇನೆಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಆಗ ರಥವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಹರ್ಷ ತರುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.2.11
जगत्यनित्ये सततं प्रधावति प्रचिन्तयन्नस्थिरमद्य लक्षये ।
भवत्सु तिष्ठत्स्विह पातितो मृधे निरिप्रकाशः कुरुपुङ्गवः कथम् ॥ ७.२.११ ॥
ಅನಿತ್ಯವಾದ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸತತವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತ, ಇಂದು ಈ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಇರುವಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಕಾಶ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೇಗೆ?
7.2.12
निपातिते शान्तनवे महारथे दिवाकरे भूतलमास्थिते यथा ।
न पार्थिवाः सोढुमलं धनंजयं गिरिप्रवोढारमिवानिलं द्रुमाः ॥ ७.२.१२ ॥
ಸೂರ್ಯನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗನಾದ ಮಹಾರಥ ಬಿದ್ದಾಗ, ರಾಜರು ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಅಲುಗಿಸುವ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮರಗಳು ಸಹಿಸದಂತೆ.
7.2.13
हतप्रधानं त्विदमार्तरूपं परैर्हतोत्साहमनाथमद्य वै ।
मर्या कुख्णां परिपाल्यमाहवे बलं यथा तेन महात्मना तथा ॥ ७.२.१३ ॥
ಪ್ರಧಾನನು ಹತನಾದ ಈ ಸೇನೆ ದುಃಖಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ; ಶತ್ರುಗಳು ಇದರ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇಂದು ಇದು ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಪಾಡಿದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ…
7.2.14
समाहिते चात्मनि भारमीदृशं जगत्तथाऽनित्यमिदं च लक्षये ।
निपातितं चाहवशौण्डमाहखे कथं नु कुर्यामहमीदृशे भयम् ॥ ७.२.१४ ॥
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಭಾರವನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಹೀಗೆ ಅನಿತ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದವನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂತಹ ಭಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
7.2.15
अहं तु तान्कुरुवृषभानजिह्मगैः प्रवेशयन्यमसदनं चरन्रणे ।
यशः परं जगति विभाव्य वर्तिता परैर्हतो भुवि शयिताथवा पुनः ॥ ७.२.१५ ॥
ನಾನು ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಆ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ನೇರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಅಥವಾ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವೆನು.
7.2.16
युधिष्ठिरो धृतिमतिसत्यसत्ववान् वृकोदरो गजशततुल्यविक्रमः ।
तथार्जुनस्त्रिदशवरात्मजो युवा न तद्बलं सुजयमिहामरैरपि ॥ ७.२.१६ ॥
ಧೈರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಸತ್ಯ, ಬಲ ಹೊಂದಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ; ನೂರು ಆನೆಗಳ ಪರಾಕ್ರಮದ ವೃಕೋದರ; ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ ಇಂದ್ರನ ಮಗ ಯುವಕ ಅರ್ಜುನ — ಅವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಲಾರರು.
7.2.17
यमौ रणे यत्र यमोपमौ बले ससात्यकिर्यत्र च देवकीसुतः ।
न तद्बलं कापुरुषोऽभ्युपेयिवान्निवर्तते भृत्युमुखादिवासुभृत् ॥ ७.२.१७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಮನಂತಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು, ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಡನೆ ದೇವಕಿಯ ಮಗ (ಕೃಷ್ಣ) ಇರುವ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹೇಡಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರೆ, ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಮರಳುವ ಜೀವಿಯಂತೆ ಅವನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
7.2.18
तपोऽभ्युदीर्णं तपसैव बाध्यते बलं बलेनैव तथा मनस्विभिः ।
मनश्च मे शत्रुनिवारणे ध्रुं स्वरक्षणे चाचलवद्व्यवस्थितम् ॥ ७.२.१८ ॥
ಹೆಚ್ಚಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ತಡೆಯಬಹುದು; ಬಲವನ್ನು ಬಲದಿಂದಲೇ ತಡೆಯಬಹುದು; ಅಂತೆಯೇ ಮನಸ್ವಿಗಳಿಂದ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶತ್ರುವನ್ನು ತಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪರ್ವತದಂತೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.
7.2.19
एवं चैषां बाधमानः प्रभावं गत्वैवाहं ताञ्जयाम्यद्य सूत ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं भग्ने सैन्ये यः समेयात्स मित्रम् ॥ ७.२.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಇವರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅಡಗಿಸುತ್ತಾ, ಹೋಗಿ ನಾನು ಇಂದು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆನು, ಓ ಸೂತ. ಮಿತ್ರದ್ರೋಹ ನನಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದು; ಸೇನೆ ಭಗ್ನವಾದಾಗ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವವನೇ ಮಿತ್ರ.
7.2.20
कर्तास्म्येतत्सत्पुरुषार्यकर्म त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि भीष्मम् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुशङ्घान्हनिष्ये हतस्तैर्वा वीरलोकं प्रपत्स्ये ॥ ७.२.२० ॥
ಸತ್ಪುರುಷರಿಗೂ ಆರ್ಯರಿಗೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವೆನು. ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವೆನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು; ಅಥವಾ ಅವರಿಂದ ಹತನಾಗಿ ವೀರಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವೆನು.
7.2.21
संप्राक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराहते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
मया कृत्यमिति जानामि सूत तस्माद्राज्ञस्त्वद्य शत्रून्विजेष्ये ॥ ७.२.२१ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಅಳುತ್ತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಆಕ್ರಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರರ ಪೌರುಷ ಹತವಾಗಿದೆ. ಓ ಸೂತನೇ, ಇದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ರಾಜನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆನು.
7.2.22
कुरून्रक्षन्पाण्डुपुत्राञ्जिघांसंस्त्यक्त्वा प्राणान्घोररूपे रणेऽस्मिन् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुसङ्घान्निहत्य दास्याम्यहं धर्म… ॥ ७.२.२२ ॥
ಕುರುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿ, ಈ ಘೋರ ರಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಾನು ಧರ್ಮ…
7.2.23
निबध्यतां मे कवचं विचित्रं हैमं शुभ्रं मणिरत्नावभासि ।
शिरस्त्राणं चार्कसमानभासं धनुः शरांश्चाग्निविपाहिकल्पान् ॥ ७.२.२३ ॥
ನನ್ನ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಚಿನ್ನದ, ಹೊಳೆಯುವ ಕವಚವನ್ನು ಕಟ್ಟಲಿ; ಮಣಿ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವುದು. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ, ಧನುಸ್ಸು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಹ ಬಾಣಗಳು (ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ).
7.2.24
उपासङ्गान्पोडश योजयन्तु धनूम्पि दिव्यानि तथाऽऽहरन्तु ।
असींश्च शक्तीश्च गदाश्च गुर्वीः शङ्खं च जाम्बूनदचित्रनालम् ॥ ७.२.२४ ॥
ಹದಿನಾರು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ; ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ತನ್ನಿರಿ; ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು, ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಭಾರವಾದ ಗದೆಗಳನ್ನು ತನ್ನಿರಿ; ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದ ವಿಚಿತ್ರ ದಂಡದ ಶಂಖವನ್ನೂ ತನ್ನಿರಿ.
7.2.25
इमां रौक्मीं नागकक्ष्यां विचित्रां ध्वजं जैत्रं दिव्यमिन्दीवराङ्कम् ।
श्लक्ष्णैर्वस्त्रैर्विप्रमृज्यानयन्तु चित्रां मालां चारुबद्धां सलाजाम् ॥ ७.२.२५ ॥
ಈ ಚಿನ್ನದ ನಾಗಕಕ್ಷ್ಯೆಯನ್ನು, ವಿಚಿತ್ರ ವಿಜಯಧ್ವಜವನ್ನು, ನೀಲಕಮಲ ಗುರುತಿನ ದಿವ್ಯ ಧ್ವಜವನ್ನು ಮೃದು ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಒರೆಸಿ ತನ್ನಿರಿ; ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಚಿತ್ರಮಾಲೆಯನ್ನು ಲಾಜೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನಿರಿ.
7.2.26
अश्वानग्र्यान्पाण्डुराभ्रप्रकाशान् पुष्टान्स्नातान्मन्त्रपूताभिरद्भिः ।
तप्तैर्भाण्डैः काञ्चनैरभ्युपेतान् शीघ्राञ्शीघ्रं सूतपुत्रानयस्व ॥ ७.२.२६ ॥
ಬಿಳಿ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಪುಷ್ಟವಾದ, ಮಂತ್ರಪೂತ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲಾದ, ಕಾಯಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು, ಸೂತಪುತ್ರರೇ, ಬೇಗ ಬೇಗ ತನ್ನಿರಿ.
7.2.27
रथं चाग्र्यं हेममालावनद्धं रत्नैश्चित्रं सूर्यचन्द्रप्रकाशैः ।
द्रव्यैर्युक्तं सम्प्रहारोपपन्नैर्बाहैर्युक्तं तूर्णमावर्तयस्व ॥ ७.२.२७ ॥
ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಯುದ್ಧಸಾಮಗ್ರಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಾಹನ ಪಶುಗಳಿಂದ ನೊಗ ಹೂಡಿದ ರಥವನ್ನು ಬೇಗ ತಿರುಗಿಸಿ ತನ್ನಿರಿ.
7.2.28
चित्राणि चापानि च वेगवन्ति ज्याश्चोत्तमाः सन्नहनोपपन्नाः ।
तूणांश्च पूर्णान्महतः शराणामासाद्य गात्रावरणानि चैव ॥ ७.२.२८ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ವೇಗವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೆದೆಗಳು, ಕವಚ ಹೊಂದಿದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹರಕ್ಷಕ ಕವಚಗಳನ್ನು ತಂದು.
7.2.29
प्रायात्रिकं चानयताशु सर्वं पूर्णं कान्त्या वीरकांस्यां च हैमम् ।
आनीय मालामवबध्य चाङ्गे प्रवादयन्त्वाशु जयाय भेरीः ॥ ७.२.२९ ॥
ಪ್ರಯಾಣದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಗ ತನ್ನಿ; ಕಾಂತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ವೀರ ಕಂಚಿನ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ; ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಭೇರಿಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರ ಮೊಳಗಿಸಿ.
7.2.30
प्रयाहि मूताशु यतः किरीटी वृकोदरो धर्मसुतो यमौ च ।
तान्वा हनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये भीष्मो यथैष्यामि हतो द्विषद्भिः ॥ ७.२.३० ॥
ಸಾರಥಿಯೇ, ಕಿರೀಟಿ, ವೃಕೋದರ, ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಮತ್ತು ಅವಳಿ ಸೋದರರಿರುವೆಡೆಗೆ ಬೇಗ ರಥ ನಡೆಸು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ, ಅಥವಾ ಭೀಷ್ಮನಂತೆ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಹತನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
7.2.31
यस्मिन्राजा सत्यधृतिर्युधिष्ठिरः समास्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
वासुदेवः सात्यकिः सृंजयाश्च मन्ये बलं तदजय्यं महीपैः ॥ ७.२.३१ ॥
ಸತ್ಯಧೃತಿಯಾದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ, ವಾಸುದೇವ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರು ನಿಂತಿರುವ ಆ ಸೇನೆ ರಾಜರಿಂದ ಜಯಿಸಲಾಗದ್ದು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.2.32
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे किरीटिनम् ।
तथापि हन्तास्मि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा भीष्ममुखो यमाय ॥ ७.२.३२ ॥
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹರಿಸುವ ಮೃತ್ಯುವೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಕಿರೀಟಿಯನ್ನು ಸದಾ ಕಾಯ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ; ಅಥವಾ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಯಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
7.2.33
न त्वेवाहं न गमिष्यामि तेषां मध्ये शराणां तत्र चाहं ब्रवीमि ।
मित्रद्रुहो दुर्बलभक्तयो ये पापात्मानो न ममैते सहायाः ॥ ७.२.३३ ॥
ಆದರೆ ನಾನು ಅವರ ಬಾಣಗಳ ನಡುವೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿಗಳು, ದುರ್ಬಲ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಪಾಪಾತ್ಮರು ನನ್ನ ಸಹಾಯಕರಲ್ಲ.
7.2.34
समृद्धिमन्तं रथमुत्तमं दृढं सकूबरं हेमपरिष्कृतं शुभम् ।
पताकिनं वातजवैर्हयोत्तमैर्युक्तं समास्थाय ययौ जयाय ॥ ७.२.३४ ॥
ಸಮೃದ್ಧವಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ, ದೃಢವಾದ, ಕೂಬರದೊಂದಿಗಿನ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಶುಭವಾದ, ಧ್ವಜಗಳಿರುವ ರಥವನ್ನು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಏರಿ ಅವನು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟನು.
7.2.35
सम्पूज्यमानः कुरुभिर्महात्मा रथर्षभो देवगणैर्यथेन्द्रः ।
ययौ तदायोधनमुग्रधन्वा यत्रावसानं भरतर्षभस्य ॥ ७.२.३५ ॥
ಕುರುಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಉಗ್ರ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಅವನು ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋದನು; ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಅಂತ್ಯವು ಎಲ್ಲಿ ಆಗಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ.
7.2.36
वरूथिना महता सध्वजेन सुवर्णमुक्तामणिरत्नमालिना ।
सदश्वयुक्तेन रथेन कर्णो मेघस्वनेनार्क इवामितौजाः ॥ ७.२.३६ ॥
ದೊಡ್ಡ ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಧ್ವಜವಿರುವ, ಚಿನ್ನ-ಮುತ್ತು-ಮಣಿ-ರತ್ನಗಳ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಧ್ವನಿಸುವ ಕರ್ಣನು ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೋದನು.
7.2.37
हुताशनाभः स हुताशनप्रभे शुभः शुभे वै स्वरथे धनुर्धरः ।
स्थितो रराजाधिरथिर्महारथः स्वयं विमाने सुरराडिवास्थितः ॥ ७.२.३७ ॥
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಅಗ್ನಿಪ್ರಭೆಯ ಶುಭ ರಥದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾಗಿ ನಿಂತ ಅಧಿರಥನ ಮಗ ಮಹಾರಥನು ತಾನೇ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ದೇವರಾಜನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.