ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
हतं भीष्ममथाधिरथिर्विदित्वा ।
भिन्नां नावं वारिधावत्यगाधे।
सोदर्यवद्व्यसनात्सूतपुत्रः ।
संतारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.१ ॥
ଭୀଷ୍ମ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ, ଅଗାଧ ସମୁଦ୍ରରେ ଭଗ୍ନ ନୌକା ପରି ସଙ୍କଟରେ ଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସେନାକୁ ଭାଇ ପରି ପାର କରାଇବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.2.2
श्रुत्वा तु कर्णः पुरुषेन्द्रमच्युतं ।
निपातितं शान्तनवं महारथम्।
अथोपयायात्सहसारिकर्षणो ।
धनुर्धराणां प्रवरस्तदा नृप ॥ ७.२.२ ॥
ଶାନ୍ତନୁ ପୁତ୍ର ମହାରଥ ଭୀଷ୍ମ ପଡ଼ିଗଲେ ବୋଲି ଶୁଣି, ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ୍ରୁପୀଡ଼କ କର୍ଣ୍ଣ ସେତେବେଳେ ସେଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ, ହେ ରାଜନ୍।
7.2.3
हते तु रथसत्तमे परैर्निमज्जतीं नावमिवार्णवे कुरून् ।
पितेव पुत्रांस्त्वरितोऽभ्ययात्ततः सन्तारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.३ ॥
ରଥଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଡ଼ିଗଲେ, ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ୁଥିବା ନୌକା ପରି ବୁଡ଼ୁଥିବା କୌରବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି, ପିତା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି ଦୌଡ଼େ, ସେପରି କର୍ଣ୍ଣ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସେନାକୁ ପାର କରାଇବାକୁ।
7.2.4
सम्मृज्य दिव्यं धनुराततज्यं स रामदत्तं रिपुसङ्घहन्ता ।
बाणांश्च कालानलवायुकल्पानुल्लालयन्वाक्यमिदं बभाषे।
यस्मिन्धृतिर्बुद्धिपराक्रमौजः सत्यं स्मृतिर्वीरगुणाश्च सर्वे ।
अस्त्राणि दिव्यान्यथ संनतिह्रीः प्रिया च वागनसूया च भीष्मे ॥ ७.२.४ ॥
ଶତ୍ରୁସଂଘ ସଂହାରକ କର୍ଣ୍ଣ, ପରଶୁରାମଙ୍କ ଦତ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଧନୁକୁ ପୋଛି, ଧନୁ ଟାଣି, କାଳ, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ସଦୃଶ ବାଣ ଦୋଳାଇ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ଯାହାଙ୍କଠାରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ପରାକ୍ରମ, ଓଜ, ସତ୍ୟ, ସ୍ମୃତି ଓ ସମସ୍ତ ବୀରଗୁଣ, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ବିନୟ, ଲଜ୍ଜା, ପ୍ରିୟ ବାଣୀ ଓ ଅସୂୟାହୀନ ବାଣୀ ଥିଲା, ସେହି ଭୀଷ୍ମ (ଏବେ ନାହାନ୍ତି)।
7.2.5
सदा कृतज्ञे द्विजशत्रुघातके सनातनं चन्द्रमसीव लक्ष्मीः ।
स चेत्प्रशान्तः परवीरहन्ता मन्ये हतानेव च सर्ववीरान् ॥ ७.२.५ ॥
ଯିଏ ସଦା କୃତଜ୍ଞ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଶତ୍ରୁଘାତକ, ଚନ୍ଦ୍ରମାରେ ଯେପରି ସନାତନ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସେ ଯଦି ବର୍ତ୍ତମାନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ଭାବେ ଶତ୍ରୁବୀରହନ୍ତା ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ବୀର ସହିତ ହତ ହୋଇଛନ୍ତି।
7.2.6
नेह ध्रुवं किङ्चन जातु विद्यते। लोके ह्यस्मिन्कर्मणोऽनित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसङ्शयो भावं कुर्वीतार्यमहाव्रते हते ॥ ७.२.६ ॥
ଏ ଜଗତରେ କିଛି ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ କର୍ମଯୋଗ ଅନିତ୍ୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରେ, ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ମହାବ୍ରତରେ ହତଙ୍କ ବିଷୟରେ ସଂଶୟରହିତ ହୋଇ କିଏ ଭାବ ଧାରଣ କରିପାରିବ?
7.2.7
वसुप्रभावे वसुवीर्यसंभवे गते वसूनेव वसुंधराधिपे ।
वसूनि पुत्रांश्च वसुंधरां तथा कुरूंश्च शोचध्वमिमां च वाहिनीम् ॥ ७.२.७ ॥
ହେ ବସୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ବସୁବୀର୍ଯ୍ୟରୁ ଜନ୍ମିତ, ବସୁ ସଦୃଶ ଭୂପତି ଚାଲିଗଲେ, ବସୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ପୃଥିବୀ ପାଇଁ, ସେହିପରି କୁରୁ ଓ ଏହି ସେନା ପାଇଁ ଶୋକ କର।
7.2.8
महाप्रभावे वरदे निपातिते लोकेश्वरे शास्तरि चामितौजसि ।
पराजितेषु भरतेषु दुर्मनाः कर्णो भृशं न्यश्वसदश्रु वर्तयन् ॥ ७.२.८ ॥
ମହାପ୍ରଭାବ, ବରଦାତା, ଲୋକେଶ୍ୱର ଓ ଅମିତଓଜା ଶାସକ ନିପତିତ ହେଲେ ଏବଂ ଭରତଗଣ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଦୁଃଖିତ କର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ରୁ ବହାଇ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ଵାସ ପକାଇଲେ।
7.2.9
इदं च राधेयवचो निशम्य सुताश्च राजंस्तव सैनिकाश्च ह ।
परस्परं चुक्रुशुरार्तिजं मुहुस्तदाश्रु नेत्रैर्मुमुचुश्च शब्दवत् ॥ ७.२.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରାଧେୟଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ତୁମ ପୁତ୍ର ଓ ସୈନିକମାନେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଯନ୍ତ୍ରଣାଜାତ ଚିତ୍କାର କଲେ; ସେତେବେଳେ ବାରମ୍ବାର ନୟନରୁ ଅଶ୍ରୁ ବହାଇ ଶବ୍ଦ ସହିତ କାନ୍ଦିଲେ।
7.2.10
प्रवर्तमाने तु पुनर्महाहवे विगाह्यमानासु चमूषु पार्थिवैः ।
अथाब्रवीद्धर्षकरं तदा वचो रथर्पभान्सर्वमहारथर्षभः ॥ ७.२.१० ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧ ପୁନର୍ବାର ଚାଲୁଥିବା ବେଳେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ସେନା ତହିଁରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସମସ୍ତ ମହାରଥୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ତେବେ ରଥଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ହର୍ଷଦାୟକ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.2.11
जगत्यनित्ये सततं प्रधावति प्रचिन्तयन्नस्थिरमद्य लक्षये ।
भवत्सु तिष्ठत्स्विह पातितो मृधे निरिप्रकाशः कुरुपुङ्गवः कथम् ॥ ७.२.११ ॥
ଏହି ଅନିତ୍ୟ ଜଗତରେ ସବୁକିଛି ସତତ ଧାବମାନ ହୁଏ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି ଆଜି ମୁଁ ଏହି ଅସ୍ଥିରତା ଦେଖୁଛି। ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଥିବା ବେଳେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପତିତ ହୋଇ ତେଜହୀନ ହୋଇଥିବା କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ କିପରି?
7.2.12
निपातिते शान्तनवे महारथे दिवाकरे भूतलमास्थिते यथा ।
न पार्थिवाः सोढुमलं धनंजयं गिरिप्रवोढारमिवानिलं द्रुमाः ॥ ७.२.१२ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା ପରି, ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ମହାରଥୀ ପତିତ ହେଲେ ରାଜାମାନେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ସହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ ନାହିଁ; ପର୍ବତ ଚଳାଉଥିବା ପବନକୁ ଗଛମାନେ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ପରି।
7.2.13
हतप्रधानं त्विदमार्तरूपं परैर्हतोत्साहमनाथमद्य वै ।
मर्या कुख्णां परिपाल्यमाहवे बलं यथा तेन महात्मना तथा ॥ ७.२.१३ ॥
ପ୍ରଧାନ ହତ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହି ସେନା ଆର୍ତ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି; ଶତ୍ରୁମାନେ ଏହାର ଉତ୍ସାହ ନଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ଆଜି ଏହା ଅନାଥ ହୋଇଛି। ସେହି ମହାତ୍ମା ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେପରି ଏହାକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସେପରି…
7.2.14
समाहिते चात्मनि भारमीदृशं जगत्तथाऽनित्यमिदं च लक्षये ।
निपातितं चाहवशौण्डमाहखे कथं नु कुर्यामहमीदृशे भयम् ॥ ७.२.१४ ॥
ମନରେ ଏପରି ଭାର ବହି, ଏହି ଜଗତକୁ ଏପରି ଅନିତ୍ୟ ଦେଖି, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୌର୍ଯ୍ୟ-ଗର୍ବୀ ସେହି ବୀରଙ୍କୁ ପତିତ ଦେଖି, ଏପରି ଭୟରେ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?
7.2.15
अहं तु तान्कुरुवृषभानजिह्मगैः प्रवेशयन्यमसदनं चरन्रणे ।
यशः परं जगति विभाव्य वर्तिता परैर्हतो भुवि शयिताथवा पुनः ॥ ७.२.१५ ॥
ମୁଁ ରଣରେ ବିଚରଣ କରି ସେହି କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ସରଳ ବାଣରେ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇବି। ଜଗତରେ ପରମ ଯଶ ବିଚାର କରି, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ଶୋଇରହିବି।
7.2.16
युधिष्ठिरो धृतिमतिसत्यसत्ववान् वृकोदरो गजशततुल्यविक्रमः ।
तथार्जुनस्त्रिदशवरात्मजो युवा न तद्बलं सुजयमिहामरैरपि ॥ ७.२.१६ ॥
ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ସତ୍ୟ ଓ ବଳରେ ଯୁକ୍ତ ଯୁଧିଷ୍ଠିର; ଶହେ ହାତୀର ପରାକ୍ରମ ଥିବା ବୃକୋଦର; ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯୁବ ପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ — ସେମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଜରେ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
7.2.17
यमौ रणे यत्र यमोपमौ बले ससात्यकिर्यत्र च देवकीसुतः ।
न तद्बलं कापुरुषोऽभ्युपेयिवान्निवर्तते भृत्युमुखादिवासुभृत् ॥ ७.२.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯମ ସମାନ ଦୁଇ ଭାଇ ଓ ସାତ୍ୟକି ସହିତ ଦେବକୀପୁତ୍ର (କୃଷ୍ଣ) ଯେଉଁ ସେନାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ କାପୁରୁଷ ଗଲେ ମୃତ୍ୟୁ-ମୁଖରୁ ଫେରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ପରି ସେ ପଛକୁ ହଟିଯାଏ।
7.2.18
तपोऽभ्युदीर्णं तपसैव बाध्यते बलं बलेनैव तथा मनस्विभिः ।
मनश्च मे शत्रुनिवारणे ध्रुं स्वरक्षणे चाचलवद्व्यवस्थितम् ॥ ७.२.१८ ॥
ଅତ୍ୟଧିକ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାକୁ ତପସ୍ୟାରେ ହିଁ ଦମନ କରାଯାଏ; ବଳକୁ ବଳରେ ହିଁ ଦମନ କରାଯାଏ; ସେହିପରି ମନସ୍ୱୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା। ମୋ ମନ ଶତ୍ରୁ ନିବାରଣରେ ଓ ସ୍ୱରକ୍ଷଣରେ ପର୍ବତ ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସ୍ଥିତ ଅଛି।
7.2.19
एवं चैषां बाधमानः प्रभावं गत्वैवाहं ताञ्जयाम्यद्य सूत ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं भग्ने सैन्ये यः समेयात्स मित्रम् ॥ ७.२.१९ ॥
ଏହିପରି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବକୁ ଦମନ କରି, ଯାଇ ମୁଁ ଆଜି ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିବି, ହେ ସୂତ। ମିତ୍ରଦ୍ରୋହ ମୋ ପାଇଁ ସହ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେନା ଭଗ୍ନ ହେଲେ ଯିଏ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବ, ସେହି ମିତ୍ର।
7.2.20
कर्तास्म्येतत्सत्पुरुषार्यकर्म त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि भीष्मम् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुशङ्घान्हनिष्ये हतस्तैर्वा वीरलोकं प्रपत्स्ये ॥ ७.२.२० ॥
ସତ୍ପୁରୁଷ ଓ ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଏହି କର୍ମ ମୁଁ କରିବି। ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରିବି। ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁସଂଘକୁ ବଧ କରିବି; ନହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ବୀରଲୋକ ପାଇବି।
7.2.21
संप्राक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराहते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
मया कृत्यमिति जानामि सूत तस्माद्राज्ञस्त्वद्य शत्रून्विजेष्ये ॥ ७.२.२१ ॥
ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ବିଳାପ କରୁଛନ୍ତି; ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କ ପୌରୁଷ ପରାଜିତ ହୋଇଛି। ହେ ସୂତ, ଏହା ମୋ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ; ତେଣୁ ଆଜି ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଜୟ କରିବି।
7.2.22
कुरून्रक्षन्पाण्डुपुत्राञ्जिघांसंस्त्यक्त्वा प्राणान्घोररूपे रणेऽस्मिन् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुसङ्घान्निहत्य दास्याम्यहं धर्म… ॥ ७.२.२२ ॥
କୁରୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଏହି ଘୋର ରଣରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁସଂଘ ସଂହାର କରି ମୁଁ ଧର୍ମ…
7.2.23
निबध्यतां मे कवचं विचित्रं हैमं शुभ्रं मणिरत्नावभासि ।
शिरस्त्राणं चार्कसमानभासं धनुः शरांश्चाग्निविपाहिकल्पान् ॥ ७.२.२३ ॥
ମୋ ବିଚିତ୍ର, ସୁନାର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କବଚ ବାନ୍ଧାଯାଉ, ଯାହା ମଣି ଓ ରତ୍ନରେ ଝଲସେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତ ଶିରସ୍ତ୍ରାଣ, ଧନୁ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଓ ବିଷଧର ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣ (ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ)।
7.2.24
उपासङ्गान्पोडश योजयन्तु धनूम्पि दिव्यानि तथाऽऽहरन्तु ।
असींश्च शक्तीश्च गदाश्च गुर्वीः शङ्खं च जाम्बूनदचित्रनालम् ॥ ७.२.२४ ॥
ଷୋଳଟି ତୂଣୀର ବାନ୍ଧାଅ, ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଆଣ; ଖଡ୍ଗ, ଶକ୍ତି ଓ ଭାରୀ ଗଦା ଆଣ; ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାର ବିଚିତ୍ର ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ ଶଙ୍ଖ ମଧ୍ୟ ଆଣ।
7.2.25
इमां रौक्मीं नागकक्ष्यां विचित्रां ध्वजं जैत्रं दिव्यमिन्दीवराङ्कम् ।
श्लक्ष्णैर्वस्त्रैर्विप्रमृज्यानयन्तु चित्रां मालां चारुबद्धां सलाजाम् ॥ ७.२.२५ ॥
ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାଗକକ୍ଷ୍ୟା, ବିଚିତ୍ର ବିଜୟଧ୍ୱଜ, ନୀଳପଦ୍ମ ଚିହ୍ନିତ ଦିବ୍ୟ ଧ୍ୱଜ କୋମଳ ବସ୍ତ୍ରରେ ପୋଛି ଆଣ; ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବାନ୍ଧିଥିବା ଚିତ୍ରମାଳା ଓ ଲାଜା ମଧ୍ୟ ଆଣ।
7.2.26
अश्वानग्र्यान्पाण्डुराभ्रप्रकाशान् पुष्टान्स्नातान्मन्त्रपूताभिरद्भिः ।
तप्तैर्भाण्डैः काञ्चनैरभ्युपेतान् शीघ्राञ्शीघ्रं सूतपुत्रानयस्व ॥ ७.२.२६ ॥
ଧଳା ମେଘ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୁଷ୍ଟ, ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଯାଇଥିବା, ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ, ହେ ସୂତପୁତ୍ରଗଣ, ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ଆଣ।
7.2.27
रथं चाग्र्यं हेममालावनद्धं रत्नैश्चित्रं सूर्यचन्द्रप्रकाशैः ।
द्रव्यैर्युक्तं सम्प्रहारोपपन्नैर्बाहैर्युक्तं तूर्णमावर्तयस्व ॥ ७.२.२७ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳାରେ ବନ୍ଧା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ରତ୍ନରେ ବିଚିତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ପ୍ରକାଶିତ, ଯୁଦ୍ଧୋପଯୋଗୀ ସାମଗ୍ରୀଯୁକ୍ତ, ବାହନ ପଶୁରେ ଯୋଡ଼ା ରଥ ଶୀଘ୍ର ଫେରାଇ ଆଣ।
7.2.28
चित्राणि चापानि च वेगवन्ति ज्याश्चोत्तमाः सन्नहनोपपन्नाः ।
तूणांश्च पूर्णान्महतः शराणामासाद्य गात्रावरणानि चैव ॥ ७.२.२८ ॥
ବିଚିତ୍ର ଧନୁ, ବେଗବାନ ଉତ୍ତମ ଜ୍ୟା, କବଚ ସଜ୍ଜିତ, ବଡ଼ ବାଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୂଣ ଓ ଶରୀର-କବଚ ଆଣି।
7.2.29
प्रायात्रिकं चानयताशु सर्वं पूर्णं कान्त्या वीरकांस्यां च हैमम् ।
आनीय मालामवबध्य चाङ्गे प्रवादयन्त्वाशु जयाय भेरीः ॥ ७.२.२९ ॥
ଯାତ୍ରାର ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ଶୀଘ୍ର ଆଣ; ତେଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୀର କାଂସା ଓ ସୁନାର ସାମଗ୍ରୀ, ମାଳା ପିନ୍ଧାଇ ଶରୀରରେ ବାନ୍ଧି; ବିଜୟ ପାଇଁ ଭେରୀ ଶୀଘ୍ର ବଜାଅ।
7.2.30
प्रयाहि मूताशु यतः किरीटी वृकोदरो धर्मसुतो यमौ च ।
तान्वा हनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये भीष्मो यथैष्यामि हतो द्विषद्भिः ॥ ७.२.३० ॥
ସାରଥି, କିରୀଟୀ, ବୃକୋଦର, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଓ ଯମଜ ଦୁଇଜଣ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଶୀଘ୍ର ରଥ ଚଳାଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭେଟି ମାରିବି, ନହେଲେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପରି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ ଯିବି।
7.2.31
यस्मिन्राजा सत्यधृतिर्युधिष्ठिरः समास्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
वासुदेवः सात्यकिः सृंजयाश्च मन्ये बलं तदजय्यं महीपैः ॥ ७.२.३१ ॥
ସତ୍ୟଧୃତି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ, ବାସୁଦେବ, ସାତ୍ୟକି ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଯେଉଁ ସେନାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ସେନା ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଜେୟ ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ।
7.2.32
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे किरीटिनम् ।
तथापि हन्तास्मि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा भीष्ममुखो यमाय ॥ ७.२.३२ ॥
ସର୍ବହର ମୃତ୍ୟୁ ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ସଦା ସାବଧାନ ରହି କିରୀଟୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ, ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭେଟି ମାରିବି; ନହେଲେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଆଗେ ରଖି ଯମଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବି।
7.2.33
न त्वेवाहं न गमिष्यामि तेषां मध्ये शराणां तत्र चाहं ब्रवीमि ।
मित्रद्रुहो दुर्बलभक्तयो ये पापात्मानो न ममैते सहायाः ॥ ७.२.३३ ॥
ମାତ୍ର ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ବାଣ ମଧ୍ୟରେ ଯିବି ନାହିଁ; ସେଠାରେ ମୁଁ କହୁଛି—ମିତ୍ରଦ୍ରୋହୀ, ଦୁର୍ବଳ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଓ ପାପାତ୍ମା ଲୋକମାନେ ମୋର ସହାୟ ନୁହନ୍ତି।
7.2.34
समृद्धिमन्तं रथमुत्तमं दृढं सकूबरं हेमपरिष्कृतं शुभम् ।
पताकिनं वातजवैर्हयोत्तमैर्युक्तं समास्थाय ययौ जयाय ॥ ७.२.३४ ॥
ସମୃଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ, ଦୃଢ଼, କୂବରଯୁକ୍ତ, ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ, ଶୁଭ, ପତାକାଯୁକ୍ତ ରଥ ଉପରେ, ବାୟୁବେଗୀ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ ଯୋଡ଼ି ଆରୋହଣ କରି ସେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଗଲା।
7.2.35
सम्पूज्यमानः कुरुभिर्महात्मा रथर्षभो देवगणैर्यथेन्द्रः ।
ययौ तदायोधनमुग्रधन्वा यत्रावसानं भरतर्षभस्य ॥ ७.२.३५ ॥
କୁରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ମହାତ୍ମା, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉଗ୍ର ଧନୁର୍ଧର ସେ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ସେହି ରଣଭୂମିକୁ ଗଲା; ଯେଉଁଠାରେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଅନ୍ତ ହେବାର ଥିଲା।
7.2.36
वरूथिना महता सध्वजेन सुवर्णमुक्तामणिरत्नमालिना ।
सदश्वयुक्तेन रथेन कर्णो मेघस्वनेनार्क इवामितौजाः ॥ ७.२.३६ ॥
ବଡ଼ ଛତ୍ର ଓ ପତାକାଯୁକ୍ତ, ସୁନା-ମୁକ୍ତା-ମଣି-ରତ୍ନମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ, ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ରଥରେ ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣ ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଗଲେ।
7.2.37
हुताशनाभः स हुताशनप्रभे शुभः शुभे वै स्वरथे धनुर्धरः ।
स्थितो रराजाधिरथिर्महारथः स्वयं विमाने सुरराडिवास्थितः ॥ ७.२.३७ ॥
ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତ, ଅଗ୍ନିପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ ଶୁଭ ରଥରେ, ନିଜ ରଥରେ ଧନୁର୍ଧର ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଅଧିରଥପୁତ୍ର ମହାରଥୀ ବିମାନରେ ସ୍ୱୟଂ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେବରାଜ ପରି ଶୋଭିଲେ।