മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
हतं भीष्ममथाधिरथिर्विदित्वा ।
भिन्नां नावं वारिधावत्यगाधे।
सोदर्यवद्व्यसनात्सूतपुत्रः ।
संतारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.१ ॥
ഭീഷ്മർ വധിക്കപ്പെട്ടു എന്നറിഞ്ഞ സൂതപുത്രൻ കർണ്ണൻ, അഗാധസമുദ്രത്തിൽ തകർന്ന തോണിപോലെ ആപത്തിലായ നിന്റെ പുത്രന്റെ സേനയെ സഹോദരനെപ്പോലെ കരയ്ക്കെത്തിക്കാൻ ഒരുങ്ങി.
7.2.2
श्रुत्वा तु कर्णः पुरुषेन्द्रमच्युतं ।
निपातितं शान्तनवं महारथम्।
अथोपयायात्सहसारिकर्षणो ।
धनुर्धराणां प्रवरस्तदा नृप ॥ ७.२.२ ॥
ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനും മഹാരഥനുമായ ഭീഷ്മർ വീണുപോയി എന്നു കേട്ട്, വില്ലാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന കർണ്ണൻ ഉടൻ അവിടെ എത്തി, രാജാവേ.
7.2.3
हते तु रथसत्तमे परैर्निमज्जतीं नावमिवार्णवे कुरून् ।
पितेव पुत्रांस्त्वरितोऽभ्ययात्ततः सन्तारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.३ ॥
രഥശ്രേഷ്ഠൻ വീണശേഷം, ശത്രുക്കളാൽ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്ന തോണിപോലെ മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന കുരുക്കളെ, പിതാവ് പുത്രന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടുന്നതുപോലെ, കർണ്ണൻ വേഗത്തിൽ വന്നു, നിന്റെ പുത്രന്റെ സേനയെ കരയ്ക്കെത്തിക്കാൻ.
7.2.4
सम्मृज्य दिव्यं धनुराततज्यं स रामदत्तं रिपुसङ्घहन्ता ।
बाणांश्च कालानलवायुकल्पानुल्लालयन्वाक्यमिदं बभाषे।
यस्मिन्धृतिर्बुद्धिपराक्रमौजः सत्यं स्मृतिर्वीरगुणाश्च सर्वे ।
अस्त्राणि दिव्यान्यथ संनतिह्रीः प्रिया च वागनसूया च भीष्मे ॥ ७.२.४ ॥
ശത്രുസംഘങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്ന കർണ്ണൻ, പരശുരാമൻ നൽകിയ ദിവ്യധനുസ്സ് തുടച്ച്, ഞാൺ വലിച്ചുകെട്ടി, കാലം, അഗ്നി, വായു എന്നിവയ്ക്ക് തുല്യമായ അമ്പുകളെ ചുഴറ്റി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: ധൈര്യം, ബുദ്ധി, പരാക്രമം, ഓജസ്സ്, സത്യം, സ്മൃതി, വീരഗുണങ്ങളെല്ലാം, ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ, വിനയം, ലജ്ജ, പ്രിയവാക്ക്, അസൂയയില്ലായ്മ എന്നിവയെല്ലാം ആരിലുണ്ടായിരുന്നുവോ ആ ഭീഷ്മർ (ഇപ്പോൾ ഇല്ല).
7.2.5
सदा कृतज्ञे द्विजशत्रुघातके सनातनं चन्द्रमसीव लक्ष्मीः ।
स चेत्प्रशान्तः परवीरहन्ता मन्ये हतानेव च सर्ववीरान् ॥ ७.२.५ ॥
എപ്പോഴും കൃതജ്ഞനും ബ്രാഹ്മണശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനുമായ അവൻ, ചന്ദ്രനിലെ ശാശ്വതമായ ലക്ഷ്മി പോലെയാണ്. അവൻ ശാന്തനായിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ശത്രുവീരന്മാരെ കൊല്ലുന്നവനും എല്ലാ വീരന്മാരോടുമൊപ്പം ഹതനായി എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
7.2.6
नेह ध्रुवं किङ्चन जातु विद्यते। लोके ह्यस्मिन्कर्मणोऽनित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसङ्शयो भावं कुर्वीतार्यमहाव्रते हते ॥ ७.२.६ ॥
ഈ ലോകത്തിൽ ഒന്നും നിശ്ചയമായി നിലനിൽക്കുന്നില്ല, കാരണം കർമ്മബന്ധങ്ങൾ അനിത്യമാണ്. സൂര്യോദയത്തിൽ, ആര്യന്റെ മഹാവ്രതത്തിൽ ഹതനായവനെക്കുറിച്ച് സംശയമില്ലാതെ ആരാണ് ഭാവം കൈക്കൊള്ളുക?
7.2.7
वसुप्रभावे वसुवीर्यसंभवे गते वसूनेव वसुंधराधिपे ।
वसूनि पुत्रांश्च वसुंधरां तथा कुरूंश्च शोचध्वमिमां च वाहिनीम् ॥ ७.२.७ ॥
വസുക്കളുടെ പ്രഭാവമുള്ളവനേ, വസുക്കളുടെ വീര്യത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, വസുക്കളെപ്പോലെയുള്ള ഭൂപതി പോയതിനുശേഷം, വസുക്കൾക്കും പുത്രന്മാർക്കും ഭൂമിക്കും അതുപോലെ കുരുക്കൾക്കും ഈ സേനയ്ക്കും വേണ്ടി ശോകിക്കുവിൻ.
7.2.8
महाप्रभावे वरदे निपातिते लोकेश्वरे शास्तरि चामितौजसि ।
पराजितेषु भरतेषु दुर्मनाः कर्णो भृशं न्यश्वसदश्रु वर्तयन् ॥ ७.२.८ ॥
മഹാപ്രഭാവനും വരദനും ലോകേശ്വരനും അമിതശക്തിയുള്ള ഭരണാധികാരിയുമായവൻ വീണപ്പോഴും ഭരതന്മാർ പരാജിതരായപ്പോഴും ദുഃഖിതനായ കർണ്ണൻ കണ്ണീർ ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഏറെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
7.2.9
इदं च राधेयवचो निशम्य सुताश्च राजंस्तव सैनिकाश्च ह ।
परस्परं चुक्रुशुरार्तिजं मुहुस्तदाश्रु नेत्रैर्मुमुचुश्च शब्दवत् ॥ ७.२.९ ॥
രാജാവേ, രാധേയന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിന്റെ പുത്രന്മാരും സൈനികരും പരസ്പരം വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു; അപ്പോൾ പലവട്ടം കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണീർ ചൊരിഞ്ഞ് ശബ്ദത്തോടെ കരഞ്ഞു.
7.2.10
प्रवर्तमाने तु पुनर्महाहवे विगाह्यमानासु चमूषु पार्थिवैः ।
अथाब्रवीद्धर्षकरं तदा वचो रथर्पभान्सर्वमहारथर्षभः ॥ ७.२.१० ॥
മഹായുദ്ധം വീണ്ടും നടക്കുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരുടെ സൈന്യങ്ങൾ അതിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ മഹാരഥന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അപ്പോൾ രഥവീരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരോട് ഹർഷം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.2.11
जगत्यनित्ये सततं प्रधावति प्रचिन्तयन्नस्थिरमद्य लक्षये ।
भवत्सु तिष्ठत्स्विह पातितो मृधे निरिप्रकाशः कुरुपुङ्गवः कथम् ॥ ७.२.११ ॥
അനിത്യമായ ഈ ലോകത്തിൽ എല്ലാം നിരന്തരം ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച് ഇന്ന് ഈ അസ്ഥിരത ഞാൻ കാണുന്നു. നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ വീണ് പ്രഭ നഷ്ടപ്പെട്ട കുരുശ്രേഷ്ഠൻ എങ്ങനെ?
7.2.12
निपातिते शान्तनवे महारथे दिवाकरे भूतलमास्थिते यथा ।
न पार्थिवाः सोढुमलं धनंजयं गिरिप्रवोढारमिवानिलं द्रुमाः ॥ ७.२.१२ ॥
സൂര്യൻ നിലത്ത് വീണതുപോലെ, ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ മഹാരഥൻ വീണപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാർക്ക് ധനഞ്ജയനെ സഹിക്കാനായില്ല; പർവതങ്ങളെ ഇളക്കുന്ന കാറ്റിനെ മരങ്ങൾ സഹിക്കാത്തതുപോലെ.
7.2.13
हतप्रधानं त्विदमार्तरूपं परैर्हतोत्साहमनाथमद्य वै ।
मर्या कुख्णां परिपाल्यमाहवे बलं यथा तेन महात्मना तथा ॥ ७.२.१३ ॥
പ്രധാനൻ വധിക്കപ്പെട്ട ഈ സേന ദുഃഖാവസ്ഥയിലാണ്; ശത്രുക്കൾ അതിന്റെ ഉത്സാഹം നശിപ്പിച്ചു, ഇന്ന് അത് അനാഥമായിരിക്കുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് യുദ്ധത്തിൽ അതിനെ എങ്ങനെ കാത്തുവോ, അതുപോലെ…
7.2.14
समाहिते चात्मनि भारमीदृशं जगत्तथाऽनित्यमिदं च लक्षये ।
निपातितं चाहवशौण्डमाहखे कथं नु कुर्यामहमीदृशे भयम् ॥ ७.२.१४ ॥
മനസ്സിൽ ഇത്തരം ഭാരം വഹിച്ചും, ഈ ലോകത്തെ ഇങ്ങനെ അനിത്യമായി കാണുന്നതിനാലും, യുദ്ധത്തിൽ വീരനായ അദ്ദേഹം വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും, ഇങ്ങനെയുള്ള ഭയത്തിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?
7.2.15
अहं तु तान्कुरुवृषभानजिह्मगैः प्रवेशयन्यमसदनं चरन्रणे ।
यशः परं जगति विभाव्य वर्तिता परैर्हतो भुवि शयिताथवा पुनः ॥ ७.२.१५ ॥
ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് ആ കുരുശ്രേഷ്ഠന്മാരെ നേരായ അമ്പുകളാൽ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും. ലോകത്തിലെ പരമകീർത്തി മനസ്സിൽ കണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ശത്രുക്കളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട് ഭൂമിയിൽ കിടക്കും.
7.2.16
युधिष्ठिरो धृतिमतिसत्यसत्ववान् वृकोदरो गजशततुल्यविक्रमः ।
तथार्जुनस्त्रिदशवरात्मजो युवा न तद्बलं सुजयमिहामरैरपि ॥ ७.२.१६ ॥
ധൈര്യവും ബുദ്ധിയും സത്യവും ബലവുമുള്ള യുധിഷ്ഠിരൻ; നൂറ് ആനകളുടെ വീര്യമുള്ള വൃകോദരൻ; ദേവശ്രേഷ്ഠനായ ഇന്ദ്രന്റെ പുത്രനായ യുവാവ് അർജുനൻ — അവരുടെ സേനയെ ഇവിടെ ദേവന്മാർക്കുപോലും എളുപ്പം ജയിക്കാനാവില്ല.
7.2.17
यमौ रणे यत्र यमोपमौ बले ससात्यकिर्यत्र च देवकीसुतः ।
न तद्बलं कापुरुषोऽभ्युपेयिवान्निवर्तते भृत्युमुखादिवासुभृत् ॥ ७.२.१७ ॥
യുദ്ധത്തിൽ യമന് തുല്യരായ ഇരട്ടസഹോദരന്മാരും, സാത്യകിയോടൊപ്പം ദേവകീപുത്രൻ (കൃഷ്ണൻ) ഉള്ള ആ സേനയെ ഭീരു സമീപിച്ചാൽ, മരണത്തിന്റെ വായിൽനിന്ന് മടങ്ങുന്ന ജീവിയെപ്പോലെ അവൻ പിന്തിരിയും.
7.2.18
तपोऽभ्युदीर्णं तपसैव बाध्यते बलं बलेनैव तथा मनस्विभिः ।
मनश्च मे शत्रुनिवारणे ध्रुं स्वरक्षणे चाचलवद्व्यवस्थितम् ॥ ७.२.१८ ॥
അമിതമായ തപസ്സിനെ തപസ്സുകൊണ്ടുതന്നെ അടക്കാം; ബലത്തെ ബലംകൊണ്ടുതന്നെ അടക്കാം; അതുപോലെ മനസ്വികളാൽ. എന്റെ മനസ്സ് ശത്രുവിനെ തടയുന്നതിലും എന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലും പർവതംപോലെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
7.2.19
एवं चैषां बाधमानः प्रभावं गत्वैवाहं ताञ्जयाम्यद्य सूत ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं भग्ने सैन्ये यः समेयात्स मित्रम् ॥ ७.२.१९ ॥
ഇങ്ങനെ അവരുടെ പ്രഭാവത്തെ അടക്കിക്കൊണ്ട്, പോയി ഞാൻ ഇന്ന് അവരെ ജയിക്കും, ഓ സൂതാ. മിത്രദ്രോഹം എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതല്ല; സേന ഭഗ്നമായപ്പോൾ എന്റെ അടുത്ത് വരുന്നവനാണ് മിത്രം.
7.2.20
कर्तास्म्येतत्सत्पुरुषार्यकर्म त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि भीष्मम् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुशङ्घान्हनिष्ये हतस्तैर्वा वीरलोकं प्रपत्स्ये ॥ ७.२.२० ॥
സത്പുരുഷന്മാർക്കും ആര്യന്മാർക്കും യോജിച്ച ഈ കർമ്മം ഞാൻ ചെയ്യും. പ്രാണനെ ത്യജിച്ച് ഭീഷ്മരെ പിന്തുടരും. യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുസംഘങ്ങളെ എല്ലാം ഞാൻ വധിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ അവരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട് വീരലോകം പ്രാപിക്കും.
7.2.21
संप्राक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराहते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
मया कृत्यमिति जानामि सूत तस्माद्राज्ञस्त्वद्य शत्रून्विजेष्ये ॥ ७.२.२१ ॥
സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും കരഞ്ഞ് ഉറക്കെ വിലപിക്കുന്നു; ധാർത്തരാഷ്ട്രരുടെ പൗരുഷം തകർന്നിരിക്കുന്നു. സൂതാ, ഇത് എന്റെ കർത്തവ്യമാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു; അതിനാൽ ഇന്ന് രാജാവിന്റെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ ജയിക്കും.
7.2.22
कुरून्रक्षन्पाण्डुपुत्राञ्जिघांसंस्त्यक्त्वा प्राणान्घोररूपे रणेऽस्मिन् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुसङ्घान्निहत्य दास्याम्यहं धर्म… ॥ ७.२.२२ ॥
കുരുക്കളെ സംരക്ഷിച്ചും പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചും ഈ ഘോരമായ യുദ്ധത്തിൽ പ്രാണനെ ത്യജിച്ചും യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുസംഘങ്ങളെ എല്ലാം വധിച്ചും ഞാൻ ധർമ്മം…
7.2.23
निबध्यतां मे कवचं विचित्रं हैमं शुभ्रं मणिरत्नावभासि ।
शिरस्त्राणं चार्कसमानभासं धनुः शरांश्चाग्निविपाहिकल्पान् ॥ ७.२.२३ ॥
എന്റെ വിചിത്രമായ, സ്വർണ്ണനിർമ്മിതമായ, തിളങ്ങുന്ന കവചം ധരിപ്പിക്കട്ടെ; മണികളും രത്നങ്ങളും പ്രകാശിക്കുന്നത്. സൂര്യതുല്യം പ്രകാശിക്കുന്ന ശിരസ്ത്രാണവും വില്ലും അഗ്നിക്കും വിഷസർപ്പങ്ങൾക്കും തുല്യമായ അമ്പുകളും (ഒരുക്കട്ടെ).
7.2.24
उपासङ्गान्पोडश योजयन्तु धनूम्पि दिव्यानि तथाऽऽहरन्तु ।
असींश्च शक्तीश्च गदाश्च गुर्वीः शङ्खं च जाम्बूनदचित्रनालम् ॥ ७.२.२४ ॥
പതിനാറ് ആവനാഴികൾ കെട്ടിക്കൂ; ദിവ്യമായ വില്ലുകൾ കൊണ്ടുവരൂ; വാളുകളും ശക്തികളും ഭാരമേറിയ ഗദകളും കൊണ്ടുവരൂ; ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്താൽ വിചിത്രമായ നാളമുള്ള ശംഖും കൊണ്ടുവരൂ.
7.2.25
इमां रौक्मीं नागकक्ष्यां विचित्रां ध्वजं जैत्रं दिव्यमिन्दीवराङ्कम् ।
श्लक्ष्णैर्वस्त्रैर्विप्रमृज्यानयन्तु चित्रां मालां चारुबद्धां सलाजाम् ॥ ७.२.२५ ॥
ഈ സ്വർണ്ണ നാഗകക്ഷ്യയും, വിചിത്രമായ ജയധ്വജവും, നീലത്താമര അടയാളമുള്ള ദിവ്യ ധ്വജവും മൃദുവായ വസ്ത്രങ്ങളാൽ തുടച്ചു കൊണ്ടുവരൂ; മനോഹരമായി കെട്ടിയ ചിത്രമാലയും ലാജങ്ങളോടൊപ്പം കൊണ്ടുവരൂ.
7.2.26
अश्वानग्र्यान्पाण्डुराभ्रप्रकाशान् पुष्टान्स्नातान्मन्त्रपूताभिरद्भिः ।
तप्तैर्भाण्डैः काञ्चनैरभ्युपेतान् शीघ्राञ्शीघ्रं सूतपुत्रानयस्व ॥ ७.२.२६ ॥
വെളുത്ത മേഘങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന, പുഷ്ടരായ, മന്ത്രപൂതജലത്താൽ സ്നാനം ചെയ്യിച്ച, തപ്തമായ സ്വർണ്ണപാത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ശ്രേഷ്ഠമായ കുതിരകളെ സൂതപുത്രന്മാരേ, വേഗം വേഗം കൊണ്ടുവരൂ.
7.2.27
रथं चाग्र्यं हेममालावनद्धं रत्नैश्चित्रं सूर्यचन्द्रप्रकाशैः ।
द्रव्यैर्युक्तं सम्प्रहारोपपन्नैर्बाहैर्युक्तं तूर्णमावर्तयस्व ॥ ७.२.२७ ॥
സ്വർണ്ണമാലകളാൽ കെട്ടിയ ശ്രേഷ്ഠമായ രഥം, രത്നങ്ങളാൽ വിചിത്രമായത്, സൂര്യചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നത്, യുദ്ധസാമഗ്രികളോടുകൂടിയത്, വാഹനമൃഗങ്ങളെ പൂട്ടിയത്, അത് വേഗം തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരൂ.
7.2.28
चित्राणि चापानि च वेगवन्ति ज्याश्चोत्तमाः सन्नहनोपपन्नाः ।
तूणांश्च पूर्णान्महतः शराणामासाद्य गात्रावरणानि चैव ॥ ७.२.२८ ॥
വിചിത്രമായ വില്ലുകളും വേഗമേറിയ ഉത്തമമായ ഞാണുകളും കവചം ധരിപ്പിച്ചവയും വലിയ ശരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആവനാഴികളും ശരീരകവചങ്ങളും കൊണ്ടുവന്ന്.
7.2.29
प्रायात्रिकं चानयताशु सर्वं पूर्णं कान्त्या वीरकांस्यां च हैमम् ।
आनीय मालामवबध्य चाङ्गे प्रवादयन्त्वाशु जयाय भेरीः ॥ ७.२.२९ ॥
യാത്രോപകരണങ്ങളെല്ലാം വേഗം കൊണ്ടുവരിക; ശോഭ നിറഞ്ഞ വീരവെങ്കലവും സ്വർണവും മാലയണിയിച്ച് ശരീരത്തിൽ കെട്ടി; വിജയത്തിനായി ഭേരികൾ ഉടനെ മുഴക്കട്ടെ.
7.2.30
प्रयाहि मूताशु यतः किरीटी वृकोदरो धर्मसुतो यमौ च ।
तान्वा हनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये भीष्मो यथैष्यामि हतो द्विषद्भिः ॥ ७.२.३० ॥
സാരഥേ, കിരീടിയും വൃകോദരനും ധർമപുത്രനും ഇരട്ടകളും ഉള്ളിടത്തേക്ക് വേഗം തേർ തെളിക്കുക; യുദ്ധത്തിൽ അവരെ എതിരിട്ട് കൊല്ലും, അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷ്മരെപ്പോലെ ശത്രുക്കളാൽ വധിക്കപ്പെട്ട് പോകും.
7.2.31
यस्मिन्राजा सत्यधृतिर्युधिष्ठिरः समास्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
वासुदेवः सात्यकिः सृंजयाश्च मन्ये बलं तदजय्यं महीपैः ॥ ७.२.३१ ॥
സത്യധൃതിയായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരനും ഭീമസേനനും അർജുനനും വാസുദേവനും സാത്യകിയും സൃഞ്ജയരും നിലകൊള്ളുന്ന ആ സൈന്യം രാജാക്കന്മാർക്ക് ജയിക്കാനാവാത്തതാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
7.2.32
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे किरीटिनम् ।
तथापि हन्तास्मि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा भीष्ममुखो यमाय ॥ ७.२.३२ ॥
എല്ലാം ഹരിക്കുന്ന മൃത്യു യുദ്ധത്തിൽ ജാഗ്രതയോടെ കിരീടിയെ എപ്പോഴും കാത്താലും ഞാൻ അവനെ എതിരിട്ട് കൊല്ലും; അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷ്മനെ മുൻനിർത്തി യമന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകും.
7.2.33
न त्वेवाहं न गमिष्यामि तेषां मध्ये शराणां तत्र चाहं ब्रवीमि ।
मित्रद्रुहो दुर्बलभक्तयो ये पापात्मानो न ममैते सहायाः ॥ ७.२.३३ ॥
എന്നാൽ ഞാൻ അവരുടെ അമ്പുകളുടെ മധ്യത്തിലേക്ക് പോകില്ല; അവിടെ ഞാൻ പറയുന്നു—സുഹൃത്തുക്കളെ ദ്രോഹിക്കുന്നവരും ദുർബലഭക്തിയുള്ളവരും പാപികളും എന്റെ സഹായികളല്ല.
7.2.34
समृद्धिमन्तं रथमुत्तमं दृढं सकूबरं हेमपरिष्कृतं शुभम् ।
पताकिनं वातजवैर्हयोत्तमैर्युक्तं समास्थाय ययौ जयाय ॥ ७.२.३४ ॥
സമൃദ്ധവും ഉത്തമവും ദൃഢവുമായ, കൂബരത്തോടു കൂടിയ, സ്വർണ്ണാലങ്കൃതമായ, ശുഭമായ, കൊടികളുള്ള രഥത്തിൽ, കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള ഉത്തമാശ്വങ്ങളെ പൂട്ടി കയറി അവൻ ജയത്തിനായി പോയി.
7.2.35
सम्पूज्यमानः कुरुभिर्महात्मा रथर्षभो देवगणैर्यथेन्द्रः ।
ययौ तदायोधनमुग्रधन्वा यत्रावसानं भरतर्षभस्य ॥ ७.२.३५ ॥
കുരുക്കളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട, മഹാത്മാവായ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, ഉഗ്രധനുർധാരി ദേവഗണങ്ങളാൽ പൂജിതനായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ആ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് പോയി; ഭരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്റെ അന്തം സംഭവിക്കേണ്ട ഇടത്തേക്ക്.
7.2.36
वरूथिना महता सध्वजेन सुवर्णमुक्तामणिरत्नमालिना ।
सदश्वयुक्तेन रथेन कर्णो मेघस्वनेनार्क इवामितौजाः ॥ ७.२.३६ ॥
വലിയ മേലാപ്പും കൊടിയുമുള്ള, സ്വർണ്ണം-മുത്ത്-മണി-രത്നമാലകളാൽ അലങ്കരിച്ച, നല്ല കുതിരകളെ പൂട്ടിയ രഥത്തിൽ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന കർണ്ണൻ അതിരില്ലാത്ത തേജസ്സുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ പോയി.
7.2.37
हुताशनाभः स हुताशनप्रभे शुभः शुभे वै स्वरथे धनुर्धरः ।
स्थितो रराजाधिरथिर्महारथः स्वयं विमाने सुरराडिवास्थितः ॥ ७.२.३७ ॥
അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, അഗ്നിപ്രഭയുള്ള ശുഭരഥത്തിൽ, സ്വന്തം രഥത്തിൽ ധനുർധാരിയായി നിന്ന അധിരഥപുത്രനായ മഹാരഥൻ, വിമാനത്തിൽ സ്വയം നിൽക്കുന്ന ദേവരാജനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.