Mahābhārata · Adhyāya 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
हतं भीष्ममथाधिरथिर्विदित्वा ।
भिन्नां नावं वारिधावत्यगाधे।
सोदर्यवद्व्यसनात्सूतपुत्रः ।
संतारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.१ ॥
Als Karṇa, der Sohn des Wagenlenkers, vom Fall Bhīṣmas erfuhr, beschloss er, das Heer deines Sohnes wie ein Bruder hinüberzuretten, denn es glich einem zerbrochenen Boot im grundlosen Meer.
7.2.2
श्रुत्वा तु कर्णः पुरुषेन्द्रमच्युतं ।
निपातितं शान्तनवं महारथम्।
अथोपयायात्सहसारिकर्षणो ।
धनुर्धराणां प्रवरस्तदा नृप ॥ ७.२.२ ॥
Als Karṇa, der Erste unter den Bogenschützen und Plager der Feinde, hörte, dass Bhīṣma, Śāntanus Sohn, der große Wagenkämpfer, gefallen war, eilte er sogleich herbei, o König.
7.2.3
हते तु रथसत्तमे परैर्निमज्जतीं नावमिवार्णवे कुरून् ।
पितेव पुत्रांस्त्वरितोऽभ्ययात्ततः सन्तारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.३ ॥
Als jener beste der Wagenkämpfer erschlagen war, eilte Karṇa herbei, wie ein Vater zu seinen Söhnen, um das Heer deines Sohnes hinüberzuretten, denn die Kurus sanken wie ein Boot im Meer.
7.2.4
सम्मृज्य दिव्यं धनुराततज्यं स रामदत्तं रिपुसङ्घहन्ता ।
बाणांश्च कालानलवायुकल्पानुल्लालयन्वाक्यमिदं बभाषे।
यस्मिन्धृतिर्बुद्धिपराक्रमौजः सत्यं स्मृतिर्वीरगुणाश्च सर्वे ।
अस्त्राणि दिव्यान्यथ संनतिह्रीः प्रिया च वागनसूया च भीष्मे ॥ ७.२.४ ॥
Karṇa, der Bezwinger ganzer feindlicher Heere, wischte den von Rāma gegebenen göttlichen Bogen ab, spannte die Sehne, schwang Pfeile gleich Zeit, Feuer und Wind und sprach diese Worte: In Bhīṣma waren Standhaftigkeit, Verstand, Tapferkeit und Kraft, Wahrheit, Gedächtnis, alle heldischen Tugenden, göttliche Waffen, Demut, Scham, liebevolle und neidlose Rede.
7.2.5
सदा कृतज्ञे द्विजशत्रुघातके सनातनं चन्द्रमसीव लक्ष्मीः ।
स चेत्प्रशान्तः परवीरहन्ता मन्ये हतानेव च सर्ववीरान् ॥ ७.२.५ ॥
Wenn jener, der stets dankbar ist, der Erschläger der Feinde der Zweimalgeborenen, gleich der ewigen Lakṣmī im Mond, nun besänftigt ist, so glaube ich, dass auch der Erschläger der feindlichen Helden mit allen Helden erschlagen ist.
7.2.6
नेह ध्रुवं किङ्चन जातु विद्यते। लोके ह्यस्मिन्कर्मणोऽनित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसङ्शयो भावं कुर्वीतार्यमहाव्रते हते ॥ ७.२.६ ॥
In dieser Welt ist nichts je gewiss, denn die Verbindungen des Handelns sind unbeständig. Bei Sonnenaufgang, wer, frei von Zweifel, könnte eine feste Haltung einnehmen über den, der im großen Gelübde des Edlen erschlagen wurde?
7.2.7
वसुप्रभावे वसुवीर्यसंभवे गते वसूनेव वसुंधराधिपे ।
वसूनि पुत्रांश्च वसुंधरां तथा कुरूंश्च शोचध्वमिमां च वाहिनीम् ॥ ७.२.७ ॥
O du von vasu-gleichem Glanz, geboren aus der Kraft der Vasus! Nun da der Herr der Erde, den Vasus gleich, dahingegangen ist, trauert um die Vasus, um die Söhne, um die Erde, ebenso um die Kurus und dieses Heer.
7.2.8
महाप्रभावे वरदे निपातिते लोकेश्वरे शास्तरि चामितौजसि ।
पराजितेषु भरतेषु दुर्मनाः कर्णो भृशं न्यश्वसदश्रु वर्तयन् ॥ ७.२.८ ॥
Als der Herr der Welten, von großem Glanz, Gewährer von Gaben, der Herrscher von unermesslicher Kraft, gefällt war und die Bharatas besiegt waren, seufzte Karṇa, betrübt, tief und vergoss Tränen.
7.2.9
इदं च राधेयवचो निशम्य सुताश्च राजंस्तव सैनिकाश्च ह ।
परस्परं चुक्रुशुरार्तिजं मुहुस्तदाश्रु नेत्रैर्मुमुचुश्च शब्दवत् ॥ ७.२.९ ॥
O König, als deine Söhne und Krieger diese Worte Rādheyas hörten, schrien sie einander in Qual zu, und immer wieder vergossen sie Tränen aus ihren Augen und weinten laut.
7.2.10
प्रवर्तमाने तु पुनर्महाहवे विगाह्यमानासु चमूषु पार्थिवैः ।
अथाब्रवीद्धर्षकरं तदा वचो रथर्पभान्सर्वमहारथर्षभः ॥ ७.२.१० ॥
Als die große Schlacht von neuem tobte und die Heere der Könige sich hineinstürzten, sprach der Erste unter allen großen Wagenkämpfern da Worte, die die Stiere unter den Wagenkämpfern erfreuten.
7.2.11
जगत्यनित्ये सततं प्रधावति प्रचिन्तयन्नस्थिरमद्य लक्षये ।
भवत्सु तिष्ठत्स्विह पातितो मृधे निरिप्रकाशः कुरुपुङ्गवः कथम् ॥ ७.२.११ ॥
In dieser unbeständigen Welt läuft alles ständig dahin; darüber nachdenkend erkenne ich heute ihre Unbeständigkeit. Während ihr alle hier steht, wie konnte der Stier der Kurus im Kampf fallen und seinen Glanz verlieren?
7.2.12
निपातिते शान्तनवे महारथे दिवाकरे भूतलमास्थिते यथा ।
न पार्थिवाः सोढुमलं धनंजयं गिरिप्रवोढारमिवानिलं द्रुमाः ॥ ७.२.१२ ॥
Als der Sohn Śantanus, der große Wagenkämpfer, gefallen war wie die Sonne, die sich auf die Erde senkt, vermochten die Könige es nicht, Dhanaṃjaya standzuhalten, wie Bäume den Wind nicht ertragen, der Berge fortträgt.
7.2.13
हतप्रधानं त्विदमार्तरूपं परैर्हतोत्साहमनाथमद्य वै ।
मर्या कुख्णां परिपाल्यमाहवे बलं यथा तेन महात्मना तथा ॥ ७.२.१३ ॥
Dieses Heer, dessen Anführer erschlagen ist, befindet sich in qualvoller Lage; seinen Mut haben die Feinde gebrochen, heute ist es ohne Beschützer. So wie jener Großherzige es im Kampf schützte, so muss es nun geschützt werden…
7.2.14
समाहिते चात्मनि भारमीदृशं जगत्तथाऽनित्यमिदं च लक्षये ।
निपातितं चाहवशौण्डमाहखे कथं नु कुर्यामहमीदृशे भयम् ॥ ७.२.१४ ॥
Mit solcher Last im Herzen, da ich diese Welt so unbeständig sehe und jenen Kampfstolzen im Gefecht gefallen erblicke, was soll ich nun tun in solcher Furcht?
7.2.15
अहं तु तान्कुरुवृषभानजिह्मगैः प्रवेशयन्यमसदनं चरन्रणे ।
यशः परं जगति विभाव्य वर्तिता परैर्हतो भुवि शयिताथवा पुनः ॥ ७.२.१५ ॥
Im Kampf umherziehend werde ich jene Stiere der Kurus mit geraden Pfeilen in Yamas Wohnstätte schicken. In Erwägung des höchsten Ruhmes in der Welt werde ich entweder, von den Feinden erschlagen, auf der Erde liegen.
7.2.16
युधिष्ठिरो धृतिमतिसत्यसत्ववान् वृकोदरो गजशततुल्यविक्रमः ।
तथार्जुनस्त्रिदशवरात्मजो युवा न तद्बलं सुजयमिहामरैरपि ॥ ७.२.१६ ॥
Yudhiṣṭhira, mit Standhaftigkeit, Weisheit, Wahrheit und Stärke begabt; Vṛkodara, dessen Tapferkeit der hundert Elefanten gleicht; und ebenso Arjuna, der junge Sohn des besten der Götter — ihr Heer ist hier nicht leicht zu besiegen, nicht einmal von den Göttern.
7.2.17
यमौ रणे यत्र यमोपमौ बले ससात्यकिर्यत्र च देवकीसुतः ।
न तद्बलं कापुरुषोऽभ्युपेयिवान्निवर्तते भृत्युमुखादिवासुभृत् ॥ ७.२.१७ ॥
Wo die beiden Brüder, Yama gleich im Kampf, zusammen mit Sātyaki und Kṛṣṇa, dem Sohn der Devakī, stehen — ein Feigling, der sich jenem Heer nähert, kehrt um, wie ein Lebewesen, das dem Rachen des Todes entkommt.
7.2.18
तपोऽभ्युदीर्णं तपसैव बाध्यते बलं बलेनैव तथा मनस्विभिः ।
मनश्च मे शत्रुनिवारणे ध्रुं स्वरक्षणे चाचलवद्व्यवस्थितम् ॥ ७.२.१८ ॥
Übermäßige Askese wird nur durch Askese gebändigt, und Kraft nur durch Kraft — ebenso durch die Entschlossenen. Auch mein Geist steht fest wie ein Berg, um den Feind abzuwehren und mich selbst zu schützen.
7.2.19
एवं चैषां बाधमानः प्रभावं गत्वैवाहं ताञ्जयाम्यद्य सूत ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं भग्ने सैन्ये यः समेयात्स मित्रम् ॥ ७.२.१९ ॥
So will ich, ihre Macht bezwingend, heute hingehen und sie besiegen, o Wagenlenker. Den Verrat an einem Freund kann ich nicht dulden; wer zu mir kommt, wenn das Heer zerschlagen ist, der ist ein Freund.
7.2.20
कर्तास्म्येतत्सत्पुरुषार्यकर्म त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि भीष्मम् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुशङ्घान्हनिष्ये हतस्तैर्वा वीरलोकं प्रपत्स्ये ॥ ७.२.२० ॥
Ich werde diese Tat vollbringen, die guten Männern und Edlen geziemt. Das Leben hingebend, will ich Bhīṣma folgen. Im Kampf werde ich alle feindlichen Scharen erschlagen, oder von ihnen erschlagen, die Welt der Helden erlangen.
7.2.21
संप्राक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराहते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
मया कृत्यमिति जानामि सूत तस्माद्राज्ञस्त्वद्य शत्रून्विजेष्ये ॥ ७.२.२१ ॥
Frauen und Kinder weinen und klagen laut, und die Tapferkeit der Dhārtarāṣṭras ist niedergeschlagen. O Wagenlenker, ich weiß, dass dies meine Pflicht ist; darum werde ich heute die Feinde des Königs besiegen.
7.2.22
कुरून्रक्षन्पाण्डुपुत्राञ्जिघांसंस्त्यक्त्वा प्राणान्घोररूपे रणेऽस्मिन् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुसङ्घान्निहत्य दास्याम्यहं धर्म… ॥ ७.२.२२ ॥
Die Kurus beschützend, begierig, die Söhne Pāṇḍus zu erschlagen, das Leben hingebend in dieser schrecklichen Schlacht, nachdem ich alle feindlichen Scharen im Kampf erschlagen habe, werde ich… das Dharma…
7.2.23
निबध्यतां मे कवचं विचित्रं हैमं शुभ्रं मणिरत्नावभासि ।
शिरस्त्राणं चार्कसमानभासं धनुः शरांश्चाग्निविपाहिकल्पान् ॥ ७.२.२३ ॥
Man lege mir meinen bunten, goldenen, strahlenden Panzer an, der von Edelsteinen und Juwelen leuchtet; und einen Helm, glänzend wie die Sonne, einen Bogen und Pfeile wie Feuer und giftige Schlangen.
7.2.24
उपासङ्गान्पोडश योजयन्तु धनूम्पि दिव्यानि तथाऽऽहरन्तु ।
असींश्च शक्तीश्च गदाश्च गुर्वीः शङ्खं च जाम्बूनदचित्रनालम् ॥ ७.२.२४ ॥
Befestigt sechzehn Köcher und bringt die göttlichen Bögen; bringt Schwerter, Speere und schwere Keulen, und bringt auch die Muschel mit dem bunten Stiel aus Jāmbūnada-Gold.
7.2.25
इमां रौक्मीं नागकक्ष्यां विचित्रां ध्वजं जैत्रं दिव्यमिन्दीवराङ्कम् ।
श्लक्ष्णैर्वस्त्रैर्विप्रमृज्यानयन्तु चित्रां मालां चारुबद्धां सलाजाम् ॥ ७.२.२५ ॥
Bringt dieses goldene Geschirr der Elefantenbrust, das wundersame Siegesbanner und das göttliche, mit einer blauen Lotusblüte gezeichnete Banner, mit weichen Tüchern gereinigt; und bringt die bunte, schön gebundene Girlande zusammen mit gerösteten Reiskörnern.
7.2.26
अश्वानग्र्यान्पाण्डुराभ्रप्रकाशान् पुष्टान्स्नातान्मन्त्रपूताभिरद्भिः ।
तप्तैर्भाण्डैः काञ्चनैरभ्युपेतान् शीघ्राञ्शीघ्रं सूतपुत्रानयस्व ॥ ७.२.२६ ॥
Bringt schnell, schnell, ihr Söhne des Wagenlenkers, die vortrefflichen Pferde, die wie weiße Wolken leuchten, wohlgenährt, mit mantra-gereinigtem Wasser gebadet, geschmückt mit glühend gemachten goldenen Gefäßen.
7.2.27
रथं चाग्र्यं हेममालावनद्धं रत्नैश्चित्रं सूर्यचन्द्रप्रकाशैः ।
द्रव्यैर्युक्तं सम्प्रहारोपपन्नैर्बाहैर्युक्तं तूर्णमावर्तयस्व ॥ ७.२.२७ ॥
Wendet schnell um und bringt den vortrefflichen Wagen, mit goldenen Girlanden umwunden, mit Edelsteinen bunt, leuchtend wie Sonne und Mond, mit Kampfgerät ausgestattet und an seine Zugtiere gespannt.
7.2.28
चित्राणि चापानि च वेगवन्ति ज्याश्चोत्तमाः सन्नहनोपपन्नाः ।
तूणांश्च पूर्णान्महतः शराणामासाद्य गात्रावरणानि चैव ॥ ७.२.२८ ॥
Nachdem man bunte Bogen, schnelle und vorzügliche Bogensehnen mit Rüstung, Köcher voller großer Pfeile und Körperpanzer herbeigebracht hatte.
7.2.29
प्रायात्रिकं चानयताशु सर्वं पूर्णं कान्त्या वीरकांस्यां च हैमम् ।
आनीय मालामवबध्य चाङ्गे प्रवादयन्त्वाशु जयाय भेरीः ॥ ७.२.२९ ॥
Bringt schnell alle Reiseausrüstung und die heldenhaften bronzenen und goldenen Gegenstände voller Glanz; legt eine Girlande an und bindet sie an den Körper, und lasst die Trommeln sogleich zum Sieg erschallen.
7.2.30
प्रयाहि मूताशु यतः किरीटी वृकोदरो धर्मसुतो यमौ च ।
तान्वा हनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये भीष्मो यथैष्यामि हतो द्विषद्भिः ॥ ७.२.३० ॥
Wagenlenker, fahre schnell dorthin, wo der Diademtragende, Vṛkodara, der Sohn des Dharma und die Zwillinge sind; ich werde sie im Kampf treffen und erschlagen, oder ich werde wie Bhīṣma gehen, von Feinden erschlagen.
7.2.31
यस्मिन्राजा सत्यधृतिर्युधिष्ठिरः समास्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
वासुदेवः सात्यकिः सृंजयाश्च मन्ये बलं तदजय्यं महीपैः ॥ ७.२.३१ ॥
In jenem Heer, in dem König Yudhiṣṭhira, fest in der Wahrheit, steht, mit Bhīmasena und Arjuna, Vāsudeva, Sātyaki und den Sṛñjayas, halte ich dieses Heer für von Königen unbesiegbar.
7.2.32
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे किरीटिनम् ।
तथापि हन्तास्मि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा भीष्ममुखो यमाय ॥ ७.२.३२ ॥
Selbst wenn der alles raubende Tod den Diademtragenden im Kampf stets wachsam beschützte, werde ich ihn dennoch im Kampf treffen und erschlagen, oder ich werde, von Bhīṣma geführt, zu Yama gehen.
7.2.33
न त्वेवाहं न गमिष्यामि तेषां मध्ये शराणां तत्र चाहं ब्रवीमि ।
मित्रद्रुहो दुर्बलभक्तयो ये पापात्मानो न ममैते सहायाः ॥ ७.२.३३ ॥
Doch ich werde nicht mitten in ihre Pfeile gehen; und dort sage ich: Jene, die Freunde verraten, deren Hingabe schwach ist und deren Sinn böse ist, sind nicht meine Helfer.
7.2.34
समृद्धिमन्तं रथमुत्तमं दृढं सकूबरं हेमपरिष्कृतं शुभम् ।
पताकिनं वातजवैर्हयोत्तमैर्युक्तं समास्थाय ययौ जयाय ॥ ७.२.३४ ॥
Er bestieg einen gut ausgerüsteten, vortrefflichen, festen Wagen mit seinem Kubara, mit Gold geschmückt, glückverheißend, mit Bannern, bespannt mit den besten windschnellen Pferden, und zog zum Sieg aus.
7.2.35
सम्पूज्यमानः कुरुभिर्महात्मा रथर्षभो देवगणैर्यथेन्द्रः ।
ययौ तदायोधनमुग्रधन्वा यत्रावसानं भरतर्षभस्य ॥ ७.२.३५ ॥
Von den Kuru geehrt, ging der großherzige Stier unter den Wagenkämpfern, der gewaltige Bogenschütze, zu jenem Schlachtfeld, wie Indra, von den Scharen der Götter verehrt, dorthin, wo das Ende des Stieres der Bharatas sein sollte.
7.2.36
वरूथिना महता सध्वजेन सुवर्णमुक्तामणिरत्नमालिना ।
सदश्वयुक्तेन रथेन कर्णो मेघस्वनेनार्क इवामितौजाः ॥ ७.२.३६ ॥
Karṇa, donnernd wie eine Wolke, zog auf einem Wagen mit großem Baldachin und Banner, mit Girlanden aus Gold, Perlen, Edelsteinen und Juwelen geschmückt, bespannt mit guten Pferden, wie die Sonne unermesslicher Kraft.
7.2.37
हुताशनाभः स हुताशनप्रभे शुभः शुभे वै स्वरथे धनुर्धरः ।
स्थितो रराजाधिरथिर्महारथः स्वयं विमाने सुरराडिवास्थितः ॥ ७.२.३७ ॥
Lodernd wie Feuer, stand der bogentragende Sohn des Adhiratha, der große Wagenkämpfer, auf seinem eigenen glückverheißenden, feuerhellen Wagen und strahlte wie der König der Götter, der selbst auf einem Luftwagen steht.