Mahābhārata · Adhyāya 7.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.2.1
हतं भीष्ममथाधिरथिर्विदित्वा ।
भिन्नां नावं वारिधावत्यगाधे।
सोदर्यवद्व्यसनात्सूतपुत्रः ।
संतारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.१ ॥
Ao saber que Bhīṣma fora morto, Karṇa, o filho do cocheiro, decidiu salvar o exército de teu filho, como um irmão, pois estava como um barco quebrado em um oceano insondável.
7.2.2
श्रुत्वा तु कर्णः पुरुषेन्द्रमच्युतं ।
निपातितं शान्तनवं महारथम्।
अथोपयायात्सहसारिकर्षणो ।
धनुर्धराणां प्रवरस्तदा नृप ॥ ७.२.२ ॥
Ao ouvir que Bhīṣma, filho de Śāntanu, o grande condutor de carro, fora derrubado, Karṇa, o primeiro entre os arqueiros e atormentador dos inimigos, logo acorreu, ó rei.
7.2.3
हते तु रथसत्तमे परैर्निमज्जतीं नावमिवार्णवे कुरून् ।
पितेव पुत्रांस्त्वरितोऽभ्ययात्ततः सन्तारयिष्यंस्तव पुत्रस्य सेनाम् ॥ ७.२.३ ॥
Quando aquele melhor dos condutores de carro foi abatido, Karṇa apressou-se, como um pai corre para seus filhos, a salvar o exército de teu filho, pois os Kurus afundavam como um barco no mar.
7.2.4
सम्मृज्य दिव्यं धनुराततज्यं स रामदत्तं रिपुसङ्घहन्ता ।
बाणांश्च कालानलवायुकल्पानुल्लालयन्वाक्यमिदं बभाषे।
यस्मिन्धृतिर्बुद्धिपराक्रमौजः सत्यं स्मृतिर्वीरगुणाश्च सर्वे ।
अस्त्राणि दिव्यान्यथ संनतिह्रीः प्रिया च वागनसूया च भीष्मे ॥ ७.२.४ ॥
Karṇa, matador de multidões de inimigos, limpou o arco divino dado por Rāma, esticou sua corda, brandiu flechas como o Tempo, o fogo e o vento, e proferiu estas palavras: Em Bhīṣma havia firmeza, intelecto, valor e vigor, verdade, memória, todas as virtudes heroicas, armas divinas, humildade, modéstia, fala agradável e livre de inveja.
7.2.5
सदा कृतज्ञे द्विजशत्रुघातके सनातनं चन्द्रमसीव लक्ष्मीः ।
स चेत्प्रशान्तः परवीरहन्ता मन्ये हतानेव च सर्ववीरान् ॥ ७.२.५ ॥
Se aquele que é sempre grato, o matador dos inimigos dos duas vezes nascidos, semelhante à eterna Lakṣmī na lua, agora está apaziguado, então penso que o matador dos heróis inimigos foi morto junto com todos os heróis.
7.2.6
नेह ध्रुवं किङ्चन जातु विद्यते। लोके ह्यस्मिन्कर्मणोऽनित्ययोगात् ।
सूर्योदये को हि विमुक्तसङ्शयो भावं कुर्वीतार्यमहाव्रते हते ॥ ७.२.६ ॥
Neste mundo nada é jamais certo, pois os laços da ação são impermanentes. Ao nascer do sol, quem, livre de dúvida, poderia manter um ânimo firme sobre aquele que foi morto no grande voto do nobre?
7.2.7
वसुप्रभावे वसुवीर्यसंभवे गते वसूनेव वसुंधराधिपे ।
वसूनि पुत्रांश्च वसुंधरां तथा कुरूंश्च शोचध्वमिमां च वाहिनीम् ॥ ७.२.७ ॥
Ó tu, de esplendor semelhante ao dos Vasu, nascido do poder dos Vasu! Agora que o senhor da terra, semelhante a um Vasu, partiu, lamentai pelos Vasu, pelos filhos, pela terra, assim como pelos Kuru e por este exército.
7.2.8
महाप्रभावे वरदे निपातिते लोकेश्वरे शास्तरि चामितौजसि ।
पराजितेषु भरतेषु दुर्मनाः कर्णो भृशं न्यश्वसदश्रु वर्तयन् ॥ ७.२.८ ॥
Quando o senhor dos mundos, de grande esplendor, concedente de dádivas, governante de força imensurável, foi derrubado, e os Bharata foram derrotados, Karṇa, aflito, suspirou profundamente e derramou lágrimas.
7.2.9
इदं च राधेयवचो निशम्य सुताश्च राजंस्तव सैनिकाश्च ह ।
परस्परं चुक्रुशुरार्तिजं मुहुस्तदाश्रु नेत्रैर्मुमुचुश्च शब्दवत् ॥ ७.२.९ ॥
Ó rei, ao ouvir essas palavras de Rādheya, teus filhos e soldados clamaram uns aos outros em angústia, e repetidas vezes derramaram lágrimas dos olhos e choraram em voz alta.
7.2.10
प्रवर्तमाने तु पुनर्महाहवे विगाह्यमानासु चमूषु पार्थिवैः ।
अथाब्रवीद्धर्षकरं तदा वचो रथर्पभान्सर्वमहारथर्षभः ॥ ७.२.१० ॥
Enquanto a grande batalha recomeçava e os exércitos dos reis se lançavam nela, aquele que era o primeiro entre todos os grandes guerreiros pronunciou então palavras que alegravam os touros entre os guerreiros de carro.
7.2.11
जगत्यनित्ये सततं प्रधावति प्रचिन्तयन्नस्थिरमद्य लक्षये ।
भवत्सु तिष्ठत्स्विह पातितो मृधे निरिप्रकाशः कुरुपुङ्गवः कथम् ॥ ७.२.११ ॥
Neste mundo impermanente tudo corre incessantemente; refletindo nisso, percebo hoje a sua instabilidade. Enquanto todos vós permaneceis aqui, como caiu na batalha o touro dos Kurus, sem seu brilho?
7.2.12
निपातिते शान्तनवे महारथे दिवाकरे भूतलमास्थिते यथा ।
न पार्थिवाः सोढुमलं धनंजयं गिरिप्रवोढारमिवानिलं द्रुमाः ॥ ७.२.१२ ॥
Quando o filho de Śantanu, grande guerreiro de carro, tombou como o sol que se assenta sobre a terra, os reis não puderam resistir a Dhanaṃjaya, como as árvores não suportam o vento que arrasta montanhas.
7.2.13
हतप्रधानं त्विदमार्तरूपं परैर्हतोत्साहमनाथमद्य वै ।
मर्या कुख्णां परिपाल्यमाहवे बलं यथा तेन महात्मना तथा ॥ ७.२.१३ ॥
Este exército, com seu chefe abatido, está em aflição; os inimigos lhe tiraram o ânimo e hoje está sem protetor. Assim como aquele magnânimo o protegia na batalha, assim deve ser protegido agora…
7.2.14
समाहिते चात्मनि भारमीदृशं जगत्तथाऽनित्यमिदं च लक्षये ।
निपातितं चाहवशौण्डमाहखे कथं नु कुर्यामहमीदृशे भयम् ॥ ७.२.१४ ॥
Com tal peso no coração, vendo este mundo tão impermanente, e vendo tombado no combate aquele orgulhoso de sua bravura, que devo eu fazer em tal temor?
7.2.15
अहं तु तान्कुरुवृषभानजिह्मगैः प्रवेशयन्यमसदनं चरन्रणे ।
यशः परं जगति विभाव्य वर्तिता परैर्हतो भुवि शयिताथवा पुनः ॥ ७.२.१५ ॥
Movendo-me pela batalha, enviarei aqueles touros dos Kurus, com flechas certeiras, para a morada de Yama. Considerando a suprema glória no mundo, jazerei na terra, abatido pelos inimigos.
7.2.16
युधिष्ठिरो धृतिमतिसत्यसत्ववान् वृकोदरो गजशततुल्यविक्रमः ।
तथार्जुनस्त्रिदशवरात्मजो युवा न तद्बलं सुजयमिहामरैरपि ॥ ७.२.१६ ॥
Yudhiṣṭhira, dotado de firmeza, sabedoria, verdade e força; Vṛkodara, cuja bravura equivale a cem elefantes; e igualmente Arjuna, o jovem filho do melhor dos deuses: aquele exército não pode ser facilmente vencido aqui, nem mesmo pelos deuses.
7.2.17
यमौ रणे यत्र यमोपमौ बले ससात्यकिर्यत्र च देवकीसुतः ।
न तद्बलं कापुरुषोऽभ्युपेयिवान्निवर्तते भृत्युमुखादिवासुभृत् ॥ ७.२.१७ ॥
Onde estão os dois irmãos, semelhantes a Yama na batalha, junto com Sātyaki e Kṛṣṇa, filho de Devakī: um covarde que se aproxima daquele exército recua, como um ser vivo que retorna da boca da morte.
7.2.18
तपोऽभ्युदीर्णं तपसैव बाध्यते बलं बलेनैव तथा मनस्विभिः ।
मनश्च मे शत्रुनिवारणे ध्रुं स्वरक्षणे चाचलवद्व्यवस्थितम् ॥ ७.२.१८ ॥
A austeridade excessiva só se domina pela austeridade, e a força só pela força; assim também pelos resolutos. Minha mente também permanece firme como uma montanha, para conter o inimigo e proteger a mim mesmo.
7.2.19
एवं चैषां बाधमानः प्रभावं गत्वैवाहं ताञ्जयाम्यद्य सूत ।
मित्रद्रोहो मर्षणीयो न मेऽयं भग्ने सैन्ये यः समेयात्स मित्रम् ॥ ७.२.१९ ॥
Assim, dominando o poder deles, irei e os vencerei hoje, ó cocheiro. A traição de um amigo não devo suportar; quem se aproximar de mim quando o exército estiver desfeito, esse é um amigo.
7.2.20
कर्तास्म्येतत्सत्पुरुषार्यकर्म त्यक्त्वा प्राणाननुयास्यामि भीष्मम् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुशङ्घान्हनिष्ये हतस्तैर्वा वीरलोकं प्रपत्स्ये ॥ ७.२.२० ॥
Realizarei este feito digno dos homens bons e dos nobres. Abandonando a vida, seguirei Bhīṣma. Na batalha matarei todas as hostes inimigas, ou, morto por elas, alcançarei o mundo dos heróis.
7.2.21
संप्राक्रुष्टे रुदितस्त्रीकुमारे पराहते पौरुषे धार्तराष्ट्रे ।
मया कृत्यमिति जानामि सूत तस्माद्राज्ञस्त्वद्य शत्रून्विजेष्ये ॥ ७.२.२१ ॥
Mulheres e crianças choram e clamam em voz alta, e o valor dos Dhārtarāṣṭras foi abatido. Ó condutor, sei que este é o meu dever; por isso hoje vencerei os inimigos do rei.
7.2.22
कुरून्रक्षन्पाण्डुपुत्राञ्जिघांसंस्त्यक्त्वा प्राणान्घोररूपे रणेऽस्मिन् ।
सर्वान्सङ्ख्ये शत्रुसङ्घान्निहत्य दास्याम्यहं धर्म… ॥ ७.२.२२ ॥
Protegendo os Kurus, desejando matar os filhos de Pāṇḍu, abandonando a vida neste terrível combate, tendo matado todas as hostes inimigas na batalha, darei… o dharma…
7.2.23
निबध्यतां मे कवचं विचित्रं हैमं शुभ्रं मणिरत्नावभासि ।
शिरस्त्राणं चार्कसमानभासं धनुः शरांश्चाग्निविपाहिकल्पान् ॥ ७.२.२३ ॥
Que me sejam atada a armadura variegada, dourada e brilhante, que resplandece com gemas e joias; e um elmo que brilhe como o sol, um arco e flechas como o fogo e serpentes venenosas.
7.2.24
उपासङ्गान्पोडश योजयन्तु धनूम्पि दिव्यानि तथाऽऽहरन्तु ।
असींश्च शक्तीश्च गदाश्च गुर्वीः शङ्खं च जाम्बूनदचित्रनालम् ॥ ७.२.२४ ॥
Prendam dezesseis aljavas e tragam os arcos divinos; tragam espadas, lanças e pesadas maças, e tragam também a concha de haste variegada de ouro Jāmbūnada.
7.2.25
इमां रौक्मीं नागकक्ष्यां विचित्रां ध्वजं जैत्रं दिव्यमिन्दीवराङ्कम् ।
श्लक्ष्णैर्वस्त्रैर्विप्रमृज्यानयन्तु चित्रां मालां चारुबद्धां सलाजाम् ॥ ७.२.२५ ॥
Tragam esta cinta dourada de nāgakakṣyā, a maravilhosa bandeira de vitória e a bandeira divina marcada com lótus azul, limpas com panos macios; e tragam a guirlanda brilhante, bem atada, junto com grãos torrados.
7.2.26
अश्वानग्र्यान्पाण्डुराभ्रप्रकाशान् पुष्टान्स्नातान्मन्त्रपूताभिरद्भिः ।
तप्तैर्भाण्डैः काञ्चनैरभ्युपेतान् शीघ्राञ्शीघ्रं सूतपुत्रानयस्व ॥ ७.२.२६ ॥
Tragam depressa, depressa, ó filhos do auriga, os excelentes cavalos, que brilham como nuvens brancas, bem alimentados, banhados em água purificada por mantras, adornados com vasilhas douradas aquecidas.
7.2.27
रथं चाग्र्यं हेममालावनद्धं रत्नैश्चित्रं सूर्यचन्द्रप्रकाशैः ।
द्रव्यैर्युक्तं सम्प्रहारोपपन्नैर्बाहैर्युक्तं तूर्णमावर्तयस्व ॥ ७.२.२७ ॥
Façam rapidamente voltar e tragam o excelente carro, atado com guirlandas de ouro, variegado de joias e brilhando como sol e lua, provido de equipamento de combate e atrelado aos seus animais de tração.
7.2.28
चित्राणि चापानि च वेगवन्ति ज्याश्चोत्तमाः सन्नहनोपपन्नाः ।
तूणांश्च पूर्णान्महतः शराणामासाद्य गात्रावरणानि चैव ॥ ७.२.२८ ॥
Tendo trazido arcos variados, cordas velozes e excelentes equipadas com armaduras, aljavas cheias de grandes flechas e armaduras corporais.
7.2.29
प्रायात्रिकं चानयताशु सर्वं पूर्णं कान्त्या वीरकांस्यां च हैमम् ।
आनीय मालामवबध्य चाङ्गे प्रवादयन्त्वाशु जयाय भेरीः ॥ ७.२.२९ ॥
Trazei rapidamente todo o equipamento de viagem e os objetos heroicos de bronze e ouro cheios de brilho; prendei uma guirlanda e atai-os ao corpo, e que os tambores soem logo pela vitória.
7.2.30
प्रयाहि मूताशु यतः किरीटी वृकोदरो धर्मसुतो यमौ च ।
तान्वा हनिष्यामि समेत्य सङ्ख्ये भीष्मो यथैष्यामि हतो द्विषद्भिः ॥ ७.२.३० ॥
Auriga, conduze rápido aonde estão o coroado, Vṛkodara, o filho de Dharma e os gêmeos; encontrá-los-ei na batalha e os matarei, ou irei como Bhīṣma, morto por inimigos.
7.2.31
यस्मिन्राजा सत्यधृतिर्युधिष्ठिरः समास्थितो भीमसेनार्जुनौ च ।
वासुदेवः सात्यकिः सृंजयाश्च मन्ये बलं तदजय्यं महीपैः ॥ ७.२.३१ ॥
Naquele exército onde estão o rei Yudhiṣṭhira, firme na verdade, Bhīmasena e Arjuna, Vāsudeva, Sātyaki e os Sṛñjayas, penso que tal exército é invencível para os reis.
7.2.32
तं चेन्मृत्युः सर्वहरोऽभिरक्षेत्सदाऽप्रमत्तः समरे किरीटिनम् ।
तथापि हन्तास्मि समेत्य सङ्ख्ये यास्यामि वा भीष्ममुखो यमाय ॥ ७.२.३२ ॥
Mesmo que a morte que tudo arrebata protegesse sempre o coroado na batalha, com vigilância, ainda assim o encontrarei e o matarei na batalha, ou irei a Yama guiado por Bhīṣma.
7.2.33
न त्वेवाहं न गमिष्यामि तेषां मध्ये शराणां तत्र चाहं ब्रवीमि ।
मित्रद्रुहो दुर्बलभक्तयो ये पापात्मानो न ममैते सहायाः ॥ ७.२.३३ ॥
Mas não entrarei no meio das suas flechas; e ali digo: os que traem os amigos, cuja devoção é fraca e cujo ânimo é mau, não são meus aliados.
7.2.34
समृद्धिमन्तं रथमुत्तमं दृढं सकूबरं हेमपरिष्कृतं शुभम् ।
पताकिनं वातजवैर्हयोत्तमैर्युक्तं समास्थाय ययौ जयाय ॥ ७.२.३४ ॥
Subindo num carro bem equipado, excelente, firme, com sua caixa de eixo, adornado de ouro, auspicioso, com bandeiras, atrelado aos melhores cavalos velozes como o vento, partiu em busca da vitória.
7.2.35
सम्पूज्यमानः कुरुभिर्महात्मा रथर्षभो देवगणैर्यथेन्द्रः ।
ययौ तदायोधनमुग्रधन्वा यत्रावसानं भरतर्षभस्य ॥ ७.२.३५ ॥
Honrado pelos Kuru, o magnânimo touro dos guerreiros de carro, o arqueiro feroz, foi àquele campo de batalha como Indra venerado pelas hostes dos deuses, para onde o fim do touro dos Bharatas estava destinado a chegar.
7.2.36
वरूथिना महता सध्वजेन सुवर्णमुक्तामणिरत्नमालिना ।
सदश्वयुक्तेन रथेन कर्णो मेघस्वनेनार्क इवामितौजाः ॥ ७.२.३६ ॥
Karṇa, troando como uma nuvem, partiu num carro de grande dossel e estandarte, adornado com guirlandas de ouro, pérolas, gemas e joias, atrelado a bons cavalos, como o sol de força sem limites.
7.2.37
हुताशनाभः स हुताशनप्रभे शुभः शुभे वै स्वरथे धनुर्धरः ।
स्थितो रराजाधिरथिर्महारथः स्वयं विमाने सुरराडिवास्थितः ॥ ७.२.३७ ॥
Resplandecente como o fogo, de pé em seu próprio carro auspicioso, de brilho ígneo, o arqueiro filho de Adhiratha, grande guerreiro de carro, brilhou como o rei dos deuses de pé sobre um carro celeste.