મહાભારત · અધ્યાય 7.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.201.1
भीमसेनं समाकीर्णं दृष्ट्वाऽस्त्रेण धनञ्जयः ।
तेजसः प्रतिघातार्थं वारुणेन समावृणोत् ॥ ७.२०१.१ ॥
ભીમસેનને ચારે બાજુથી ઘેરાયેલો જોઈને ધનંજયે તેના તેજને પ્રતિકાર કરવા વારુણાસ્ત્રથી તેને ઢાંકી દીધો.
7.201.2
नालक्षयत तत्कश्चिद्वारुणास्त्रेण संवृतम् ।
अर्जुनस्य लघुत्वाच्च संवृतत्वाच्च तेजसः ॥ ७.२०१.२ ॥
અર્જુનના વારુણાસ્ત્રથી ઢંકાયેલા તેને કોઈએ જોયો નહીં, કારણ કે અર્જુનનું અસ્ત્ર હલકું હતું અને તેજ ઢંકાયેલું હતું.
7.201.3
साश्वसूतरथो भीमो द्रोणपुत्रास्त्रसंवृतः ।
अग्नावग्निरिव न्यस्तो ज्वालामाली सुदुर्दृशः ॥ ७.२०१.३ ॥
દ્રોણપુત્રના અસ્ત્રથી ઢંકાયેલો ભીમ, ઘોડા, સારથિ અને રથ સાથે, અગ્નિમાં મૂકેલા અગ્નિની જેમ, જ્વાળાઓની માળા પહેરીને અત્યંત દુર્દર્શ બની ગયો.
7.201.4
यथा रात्रिक्षये राजञ्ज्योतीष्यस्तगिरिं प्रति ।
समापेतुस्तथा बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.४ ॥
હે રાજન્, રાત્રિના અંતે તારાઓ અસ્ત થતા પર્વત તરફ એકઠા થાય તેમ, ભીમસેનના રથ તરફ બાણો એકઠાં થયાં.
7.201.5
स हि भीमो रथश्चास्य हयाः सूतश्च मारिष ।
संवृता द्रोणपुत्रेण पावकान्तर्गताऽभवन् ॥ ७.२०१.५ ॥
હે મારિષ, ભીમ, તેનો રથ, ઘોડા અને સારથિ, દ્રોણપુત્ર વડે ઢંકાઈને, અગ્નિની વચ્ચે ગયેલા જેવા થઈ ગયા.
7.201.6
यथा जग्ध्वा जगत्कृत्स्नं समये सचराचरम् ।
गच्छेद्वह्निर्विभोरास्यं तथाऽस्त्रं भीममावृणोत् ॥ ७.२०१.६ ॥
સમય આવે ત્યારે અગ્નિ ચરાચર સહિત સમગ્ર જગતને ગળીને પ્રભુના મુખમાં જાય તેમ, એ અસ્ત્રે ભીમને ઢાંકી દીધો.
7.201.7
सूर्यमग्निः प्रविष्टः स्याद्यथा चाग्निं दिवाकरः ।
तथा प्रविष्टं तत्तेजो न आज्ञायत पाण्डवः ॥ ७.२०१.७ ॥
સૂર્યમાં અગ્નિ પ્રવેશે, અથવા અગ્નિમાં સૂર્ય પ્રવેશે, તેમ પ્રવેશેલું તે તેજ પાંડવ જાણી ન શક્યો.
7.201.8
तदस्त्रं भीमहुङ्कारादपयाति पुनःपुनः ।
पुनः पुनस्तमायाति हुंकारात्तं विमुञ्चति।
ततो देवाः सगन्धर्वा भीमं दृष्ट्वा सुविस्मिताः ॥ ७.२०१.८ ॥
ભીમની હુંકારથી તે અસ્ત્ર વારંવાર પાછું હટે છે; ફરી ફરી તેની પાસે આવે છે; હુંકારથી જ તે તેને છોડે છે. ત્યારે દેવો અને ગંધર્વો ભીમને જોઈને અત્યંત વિસ્મિત થયા.
7.201.9
विकीर्णमस्त्रं तद्दृष्ट्वा तथा भीमरथं प्रति ।
उदीर्यमाणं द्रौणिं च निष्प्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ७.२०१.९ ॥
ભીમના રથ તરફ વિખરાયેલું તે અસ્ત્ર જોઈને, અને યુદ્ધમાં અપ્રતિમ એવા દ્રોણપુત્રને તે છોડતો જોઈને.
7.201.10
सर्वसैन्यं च पाण्डूनां न्यस्तशस्त्रमचेतनम् ।
युधिष्ठिरपुरोगांश्च विमुखांस्तान्महारथनान् ॥ ७.२०१.१० ॥
પાંડવોની સમસ્ત સેના શસ્ત્રો નીચે મૂકીને અચેત જેવી થઈ ગઈ; યુધિષ્ઠિરને આગળ રાખીને ચાલતા તે મહારથીઓ પણ વિમુખ થયા.
7.201.11
अर्जुनो वासुदेवश्च त्वरमाणौ महाद्युती ।
अवप्लुत्य रथाद्वीरौ भीममाद्रवतां ततः ॥ ७.२०१.११ ॥
ત્યારે અર્જુન અને વાસુદેવ, તે બંને મહાતેજસ્વી વીરો, ઉતાવળે રથમાંથી કૂદીને ભીમ તરફ દોડ્યા.
7.201.12
ततस्तद्द्रोणपुत्रस्य तेजोऽस्त्रबलसम्भवम् ।
विगाह्य तौ सुबलिनौ माययाऽविशतां तथा ॥ ७.२०१.१२ ॥
ત્યારે તે બંને અતિ બળવાન વીરો દ્રોણપુત્રના અસ્ત્રબળથી ઉત્પન્ન થયેલા તે તેજમાં ઊતરીને માયાથી એ રીતે અંદર પ્રવેશ્યા.
7.201.13
न्यस्तशस्त्रौ ततस्तौ तु नादहत्सोऽस्त्रजोऽनलः ।
वारुणास्त्रप्रयोगाच्च वीर्यवत्त्वाच्च कृष्णयोः ॥ ७.२०१.१३ ॥
શસ્ત્રો મૂકી દીધેલા તે બંનેને અસ્ત્રજ અગ્નિએ બાળ્યા નહિ; વારુણાસ્ત્રના પ્રયોગથી અને બંને કૃષ્ણોના વીર્યથી.
7.201.14
ततश्चकृषतुर्भीमं सर्वशस्त्रायुधानि च ।
नारायणास्त्रशान्त्यर्थं नरनारायणौ बलात् ॥ ७.२०१.१४ ॥
પછી નર-નારાયણે નારાયણાસ્ત્રને શાંત કરવા ભીમને અને સર્વ શસ્ત્રાયુધોને બળપૂર્વક ખેંચ્યાં.
7.201.15
आकृष्यमाणः कौन्तेयो नदत्येव महारवम् ।
वर्धते चैव तद्वोरं द्रौणेरस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ ७.२०१.१५ ॥
ખેંચાતો કૌન્તેય મહાનાદ કરી રહ્યો હતો; અને દ્રોણપુત્રનું એ ઘોર, અતિ દુર્જય અસ્ત્ર વધી રહ્યું હતું.
7.201.16
तमब्रवीद्वासुदेवः किमिदं पाण्डुनन्दन ।
वार्यमाणोऽपि कौन्तेय यद्युद्वान्न निवर्तसे ॥ ७.२०१.१६ ॥
વાસુદેવે તેને કહ્યું: 'હે પાંડુનંદન, આ શું? હે કૌન્તેય, રોકવા છતાં તું યુદ્ધથી પાછો કેમ ફરતો નથી?'
7.201.17
यदि युद्वेन जेयाः स्युरिमे कौरवनन्दनाः ।
वयमप्यत्र युध्येम तथा चेमे नरर्षभाः ॥ ७.२०१.१७ ॥
યુદ્ધથી આ કૌરવનંદનો જીતી શકાય તેમ હોય તો આપણે પણ અહીં યુદ્ધ કરીએ; અને આ નરશ્રેષ્ઠો પણ એમ જ.
7.201.18
रथेभ्यस्त्ववतीर्णाः स्म सर्व एव हि तावकाः ।
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय रथात्तूर्णमपाक्रम ॥ ७.२०१.१८ ॥
પરંતુ તારા બધા જ યોદ્ધાઓ રથોથી ઊતરી ગયા છે; તેથી હે કૌન્તેય, તું પણ ઝડપથી રથમાંથી ઊતરી જા.
7.201.19
एवमुक्त्वा तु तं कृष्णो रथाद्भूमिमवर्तयत् ।
निःश्वसन्तं यथा नागं क्रोधसंरक्तलोचनम् ॥ ७.२०१.१९ ॥
આમ કહીને કૃષ્ણે તેને રથમાંથી જમીન પર ઉતાર્યો; હાથીની જેમ નિસાસા નાખતો, ક્રોધથી લાલ આંખોવાળો તે.
7.201.20
यदाऽपकृष्टः स रथान्न्यासितश्चायुधं भुवि ।
ततो नारायणास्त्रं तत्प्रशान्तं शत्रुतापनम् ॥ ७.२०१.२० ॥
તેને રથમાંથી ખેંચીને ઉતારવામાં આવ્યો અને તેનું શસ્ત્ર જમીન પર મૂકવામાં આવ્યું, ત્યારે શત્રુઓને તપાવનારું તે નારાયણાસ્ત્ર શાંત થયું.
7.201.21
तस्मिन्प्रशान्ते विधिना तेन तेजसि दुःसहे ।
बभूवुर्विमलाः सर्वा दिशः प्रदिश एव च ॥ ७.२०१.२१ ॥
તે અસહ્ય તેજ વિધિપૂર્વક શાંત થતાં બધી દિશાઓ અને ઉપદિશાઓ નિર્મળ થઈ ગઈ.
7.201.22
प्रववुश्च शिवा वाताः प्रशान्ता मृगपक्षिणः ।
वाहनानि च हृष्टानि प्रशान्तेऽस्त्रे सुदुर्जये ॥ ७.२०१.२२ ॥
શુભ પવન વાવા લાગ્યો; મૃગો અને પક્ષીઓ શાંત થયાં; તે દુર્જય અસ્ત્ર શાંત થતાં વાહનો હર્ષિત થયાં.
7.201.23
व्यपोढे च ततो घोरे तस्मिंस्तेजसि भारत ।
बभौ भीमो निशापाये धीमान्सूर्य इवोदितः ॥ ७.२०१.२३ ॥
હે ભારત, તે ઘોર તેજ દૂર થયા પછી, રાત્રિના અંતે ઊગેલા બુદ્ધિમાન સૂર્યની જેમ ભીમ શોભી ઊઠ્યો.
7.201.24
हतशेषं बलं तत्तु पाण्डवानामतिष्ठत ।
अस्त्रव्युपरमाद्वृष्टं तव पुत्रजिघांसया ॥ ७.२०१.२४ ॥
પાંડવોનું બચેલું તે સૈન્ય ઊભું રહ્યું; તમારા પુત્રોને મારવાની ઇચ્છાથી વરસાવાયેલું અસ્ત્ર અટકી જવાથી.
7.201.25
व्यवस्थिते बले तस्मिन्नेस्त्रे प्रतिहते तथा ।
दुर्योधनो महाराज द्रोणपुत्रमथाब्रवीत् ॥ ७.२०१.२५ ॥
સેના ફરી વ્યવસ્થિત થઈ અને એ અસ્ત્ર પણ એ રીતે પ્રતિહત થયું, ત્યારે હે મહારાજ, દુર્યોધને દ્રોણપુત્રને કહ્યું.
7.201.26
अश्वत्थामन्पुनः शीघ्रमस्त्रमेतत्प्रयोजय ।
अवस्थिता हि पाञ्चालाः पुनरेते जयैषिणः ॥ ७.२०१.२६ ॥
અશ્વત્થામા, ફરી ઝડપથી આ અસ્ત્ર પ્રયોજ. વિજયની ઇચ્છા રાખનારા આ પાંચાલો ફરી ઊભા છે.
7.201.27
अश्वत्थामा तथोक्तस्तु तव पुत्रेण मारिष ।
सुदीनमभिनिः श्वस्य राजानमिदमब्रवीत् ॥ ७.२०१.२७ ॥
હે માનનીય, તમારા પુત્રે એમ કહ્યું ત્યારે અશ્વત્થામા અતિ દીન થઈને નિસાસો નાખીને રાજાને આ બોલ્યો.
7.201.28
नैतदावर्तते राजन्नस्त्रं द्विर्नोपपद्यते ।
आवृतं हि निवर्तेत प्रयोक्तारं न संशयः ॥ ७.२०१.२८ ॥
હે રાજન્, આ અસ્ત્ર પાછું વળતું નથી, અને બે વાર પ્રયોજવું પણ શક્ય નથી. પરંતુ તે રોકાય તો પ્રયોક્તા પર જ પાછું ફરી શકે છે, એમાં સંશય નથી.
7.201.29
एष चास्त्रप्रतीघातं वासुदेवः प्रयुक्तवान् ।
अस्य तु ह्येष वै दाता मानुषेषु न विद्यते ॥ ७.२०१.२९ ॥
આ અસ્ત્રનો પ્રતિઘાત વાસુદેવે જ પ્રયોજ્યો છે. તેમના જેવો દાતા મનુષ્યોમાં મળતો નથી.
7.201.30
परावरज्ञो लोकानां न तदस्ति न वेत्ति यत् ।
तदेतदस्त्रं प्रशमं यातं कृष्णस्य मन्त्रितैः ॥ ७.२०१.३० ॥
જે લોકોના ઉચ્ચ-નીચ જાણે છે, તેને એવું કંઈ નથી જે ન જાણે. કૃષ્ણની મંત્રણાઓથી આ અસ્ત્ર શાંત થયું.
7.201.31
द्विविधो विहितः सङ्ख्ये वधः शस्त्रोर्जनाधिप ।
पराजयो वा मृत्युर्वा श्रेयान्मृत्युर्न निर्जयः ॥ ७.२०१.३१ ॥
હે જનાધિપ, યુદ્ધમાં શસ્ત્રોથી થતો વધ બે પ્રકારનો વિહિત છે. પરાજય અથવા મૃત્યુ; મૃત્યુ શ્રેયસ્કર છે, વિજય નહીં.
7.201.32
विजिताश्चारयो ह्योते शस्त्रोत्सर्गान्मृतोपमाः ॥ ७.२०१.३२ ॥
શસ્ત્રો મૂકી દેવાથી આ શત્રુઓ ખરેખર પરાજિત અને મૃતકો જેવા થઈ ગયા છે.
7.201.33
आचार्यपुत्र यद्येतद्द्विरस्त्रं न प्रयुज्यते ।
अन्यैर्गुरुघ्ना वध्यन्तामस्त्रैरस्त्रविदां वर ॥ ७.२०१.३३ ॥
હે આચાર્યપુત્ર, જો આ બીજું અસ્ત્ર પ્રયોજાતું નથી, તો હે અસ્ત્રવિદોમાં શ્રેષ્ઠ, ગુરુઘાતકો બીજાઓનાં અસ્ત્રોથી વધ પામો.
7.201.34
त्वयि शस्त्राणि दिव्यानि त्र्यम्बके चामितौजसि ।
घ्नतैतान्सुमहावीर्य शात्रवान्युद्वकोविदः।
इच्छतो न हि ते मुच्येत्सङ्क्रुद्धो हि पुरन्दरः ॥ ७.२०१.३४ ॥
તારામાં દિવ્ય શસ્ત્રો છે, અને અમિત તેજસ્વી ત્ર્યંબકમાં પણ છે. હે મહાપરાક્રમી, યુદ્ધકુશળ, આ શત્રુઓનો સંહાર કર. તું ઇચ્છે તોપણ તારાથી તે છૂટશે નહીં, ક્રોધિત પુરંદર પણ નહીં.
7.201.35
तस्मिन्नस्त्रे प्रतिहते द्रोणे चोपधिना हते ।
तथा दुर्योधनेनोक्तो द्रौणिः किमकरोत्पुनः ॥ ७.२०१.३५ ॥
તે અસ્ત્ર નિષ્ફળ થયું અને કપટથી દ્રોણ હણાયા, ત્યારે દુર્યોધને એમ કહ્યું, તો દ્રૌણિએ ફરી શું કર્યું?
7.201.36
दृष्ट्वा पार्थांश्च सङ्ग्रामे युद्धाय समुपस्थितान् ।
नारायणास्त्रनिर्मुक्तांश्चरतः पृतनामुखे ॥ ७.२०१.३६ ॥
યુદ્ધમાં યુદ્ધ માટે ઊભેલા પાર્થોને (પૃથાના પુત્રોને) જોઈને, અને સેનાના મોખરે નારાયણાસ્ત્રથી મુક્ત થઈ વિચરતાને જોઈને.
7.201.37
जानन्पितुः स निधनं सिंहलाङ्गूलकेतनः ।
सक्रोधो भयमुत्सृज्य सोऽभिदुद्राव पार्षतम् ॥ ७.२०१.३७ ॥
પિતાનું મૃત્યુ જાણીને સિંહ-પૂંછડાની ધજાવાળો તે ક્રોધે ભરાઈ ભય છોડીને પાર્ષત પર ધસી ગયો.
7.201.38
अभिद्रुत्य च विंशत्या क्षुद्रकाणां नरर्षभ ।
पञ्चभिश्चातिवेगेन विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.२०१.३८ ॥
હે નરશ્રેષ્ઠ, વીસ નાના યોદ્ધાઓ પર ધસી જઈ તે પુરુષશ્રેષ્ઠે અતિ વેગથી પાંચ બાણોથી વીંધ્યા.
7.201.39
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्ज्वलन्तमिव पावकम् ।
द्रोणपुत्रं त्रिषष्ट्या तु राजन्विव्याध पत्रिणाम् ॥ ७.२०१.३९ ॥
પછી, હે રાજન્, બળતા અગ્નિ સમાન દ્રોણપુત્રને ધૃષ્ટદ્યુમ્ને, હે રાજન્, ત્રેસઠ બાણોથી વીંધ્યો.
7.201.40
सारथिं चास्य विंशत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
हयांश्च चतुरोऽविध्यच्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.४० ॥
તેના સારથિને પથ્થર પર ધાર કરેલા સોનેરી પીંછાવાળા વીસ બાણોથી, અને ચાર ઘોડાઓને ચાર તીક્ષ્ણ બાણોથી વીંધ્યા.
7.201.41
विद्व्वा विद्वाऽनदद्द्रौणिं कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
आददे सर्वलोकस्य प्राणानिव महारणे ॥ ७.२०१.४१ ॥
દ્રોણપુત્રને વીંધીને, વીંધીને, પૃથ્વીને ધ્રુજાવતો તે ગર્જ્યો; મહાયુદ્ધમાં સર્વલોકના પ્રાણ લેતો હોય તેમ.
7.201.42
पार्षतस्तु बली राजन्कृतास्त्रः कृतनिश्चयः ।
द्रौणिमेवाभिदुद्राव मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.२०१.४२ ॥
હે રાજન્, બળવાન અને શસ્ત્રકુશળ પાર્ષતે દૃઢ નિશ્ચયથી દ્રોણપુત્ર પર જ ધસી જઈને મૃત્યુને પાછું વાળ્યું હોય તેમ.
7.201.43
ततो बाणमयं वर्षं द्रोणपुत्रस्य मूर्धनि ।
अवासृजदमेयात्मा पाञ्चाल्यो रथिनांवरः ॥ ७.२०१.४३ ॥
ત્યારે અમેય આત્માવાળા, રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ પાંચાલ્યે દ્રોણપુત્રના મસ્તક પર બાણોની વર્ષા કરી.
7.201.44
तं द्रौणिः समरे क्रुद्धं छादयामास पत्रिभिः ।
विव्याध चैनं दशभिः पितुर्वधमनुस्मरन् ॥ ७.२०१.४४ ॥
યુદ્ધમાં ક્રોધિત તેને દ્રોણપુત્રે બાણોથી ઢાંકી દીધો; પિતાના વધનું સ્મરણ કરીને તેને દસ બાણોથી વીંધ્યો.
7.201.45
द्वाभ्यां च सुविसृष्टाभ्यां क्षुराभ्यां ध्वजकार्मुके ।
छित्त्वा पाञ्चालराजस्य द्रौणिरन्यैः समार्दयत् ॥ ७.२०१.४५ ॥
સારી રીતે છોડેલા બે ક્ષુર બાણોથી દ્રોણપુત્રે પાંચાલ રાજાનો ધ્વજ અને ધનુષ્ય છેદી નાખ્યાં, અને બીજાં બાણોથી તેને પીડ્યો.
7.201.46
व्यश्वसूतरथं चैनं द्रौणिश्चक्रे महाहावे ।
तस्य चानुचरान्सर्वान्क्रुद्धः प्राद्रावयच्छरैः ॥ ७.२०१.४६ ॥
મહાયુદ્ધમાં દ્રોણપુત્રે તેને ઘોડા અને સારથી વિનાના રથમાં મૂકી દીધો; ક્રોધિત થઈ બાણોથી તેના બધા અનુચરોને ભગાડી દીધા.
7.201.47
ततः प्रदुद्रुवे सैन्यं पाञ्चालानां विशाम्पते ।
सम्भ्रान्तरूपमार्तं च न परस्परमैक्षत ॥ ७.२०१.४७ ॥
ત્યારે હે પ્રજાપતિ, પાંચાલોનું સૈન્ય ભાગી ગયું; ગૂંચવાઈને અને પીડાઈને તેઓ એકબીજા તરફ જોતા પણ નહોતા.
7.201.48
दृष्ट्वा तु विमुखान्योधान्धृष्टद्युम्नं च पीडितम् ।
शैनेयोऽचोदयत्तूर्णं रथं द्रौणिरथं प्रति ॥ ७.२०१.४८ ॥
યોદ્ધાઓને પીઠ ફેરવતા અને ધૃષ્ટદ્યુમ્નને પીડિત જોઈ શૈનેય (સાત્યકિ) એ તરત પોતાનો રથ દ્રોણપુત્રના રથ તરફ હાંક્યો.
7.201.49
अष्टभिर्निशितैर्बाणैरश्वत्थामानमार्दयत् ।
विंशत्या पुनराहत्य नानारूपैरमर्षणः।
विव्याध च तथा सूतं चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.२०१.४९ ॥
તેણે આઠ તીક્ષ્ણ બાણો વડે અશ્વત્થામાને પીડિત કર્યો. ફરી વીસ બાણો વડે પ્રહાર કરી, અસહિષ્ણુ બની, અનેક રૂપવાળા બાણોથી તેને વીંધ્યો. તેમ જ સારથિને ચાર બાણોથી અને ચાર ઘોડાઓને વીંધ્યા.
7.201.50
धनुर्ध्वजं संयत्तश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ।
स साश्वं व्यधमच्चापि रथं हेमपरिष्कृतम्।
हृदि विव्याध समरे त्रिंशता सायकैर्भृशम् ॥ ७.२०१.५० ॥
સાવધાન થઈને, કુશળ હાથવાળાની જેમ તેનું ધનુષ અને ધ્વજ કાપી નાખ્યાં. ઘોડા સહિત સોનાથી શણગારેલો રથ પણ તોડી પાડ્યો. યુદ્ધમાં ત્રીસ સાયકો વડે તેની છાતીમાં અતિશય વીંધ્યો.
7.201.51
एवं स पीडितो राजन्नश्वत्थामा महाबालः ।
शरजालैः परिवृतः कर्तव्यं नान्वपद्यत ॥ ७.२०१.५१ ॥
હે રાજા, આ રીતે પીડિત થયેલો મહાબળવાન અશ્વત્થામા બાણોની જાળથી ઘેરાઈ ગયો. શું કરવું તે તેને સૂઝ્યું નહીં.
7.201.52
एवं गते गुरोः पुत्रे तव पुत्रो महारथः ।
कृपकर्णादिभिः सार्धं शरैः सात्वतमावृणोत् ॥ ७.२०१.५२ ॥
ગુરુપુત્ર આ રીતે થઈ ગયા પછી, તમારા મહારથી પુત્રે કૃપ, કર્ણ વગેરે સાથે બાણોથી સાત્વતને ઢાંકી દીધો.
7.201.53
दुर्योधनस्तु विंशत्या कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
कृतवर्माऽथ दशभिः कर्णः पञ्चाशता शरैः ॥ ७.२०१.५३ ॥
દુર્યોધને વીસ બાણો વડે, શારદ્વત કૃપે ત્રણ વડે, પછી કૃતવર્માએ દસ વડે, કર્ણે પચાસ બાણો વડે (પ્રહાર કર્યો).
7.201.54
दुःशासनः शतेनैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्णं समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.५४ ॥
દુઃશાસને સો બાણો વડે, અને વૃષસેને સાત વડે તરત ચારે બાજુથી તીક્ષ્ણ બાણોથી સાત્યકિને વીંધ્યો.
7.201.55
ततः स सात्यकी राजन्सर्वानेव महारथान् ।
विरथान्विमुखांश्चैव क्षणेनैवाकरोन्नृप ॥ ७.२०१.५५ ॥
ત્યારે સાત્યકિએ, હે રાજન, બધા મહારથીઓને ક્ષણવારમાં જ રથવિહીન અને વિમુખ કરી દીધા.
7.201.56
अश्वत्थामा तु सम्प्राप्य चेतनां भरतर्षभ ।
चिन्तयामास दुःखार्तो निःश्वसंश्च पुनःपुनः ॥ ७.२०१.५६ ॥
પણ અશ્વત્થામા, હે ભરતશ્રેષ્ઠ, ભાન પાછું મેળવીને દુઃખથી પીડિત થઈ વારંવાર નિસાસા નાખતાં વિચારવા લાગ્યો.
7.201.57
अथो रथान्तरं द्रौणिः समारुह्य परन्तपः ।
सात्यकिं वारयामास किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.२०१.५७ ॥
પછી શત્રુઓને તપાવનાર દ્રોણપુત્ર બીજા રથ પર ચઢીને સેંકડો બાણો વરસાવતો સાત્યકિને રોકવા લાગ્યો.
7.201.58
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य भारद्वाजसुतं रणे ।
विरथं विमुखं चैव पुनश्चक्रे महारथः ॥ ७.२०१.५८ ॥
યુદ્ધમાં ભારદ્વાજનો પુત્ર પોતાની તરફ ધસી આવતો જોઈને તે મહારથીએ તેને ફરી રથવિહીન અને વિમુખ કરી દીધો.
7.201.59
ततस्ते पाण्डवा राजन्दृष्ट्वा सात्यकिविक्रमम् ।
शङ्खशब्दान्भृशं चक्रुः सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ७.२०१.५९ ॥
ત્યારે, હે રાજન, પાંડવોએ સાત્યકિનો પરાક્રમ જોઈને જોરથી શંખનાદ કર્યો અને સિંહનાદ કર્યો.
7.201.60
एवं तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान वृषसेनस्य त्रिसाहस्रान्महारथान् ॥ ७.२०१.६० ॥
આ રીતે તેને રથવિહીન કરીને સત્યપરાક્રમી સાત્યકિએ વૃષસેનના ત્રણ હજાર મહારથીઓને હણ્યા.
7.201.61
अयुतं दन्तिनां सार्धं कृपस्य निजघान सः ।
पञ्चायुतानि चाश्वानां शकुनेर्निजघान ह ॥ ७.२०१.६१ ॥
તેણે કૃપના દસ હજાર હાથીઓ સાથે તેમને મારી નાખ્યા; અને શકુનિના પચાસ હજાર ઘોડાઓને પણ મારી નાખ્યા.
7.201.62
ततो द्रौणिर्महाराज रथमारुह्य वीर्यवान् ।
सात्यकिं प्रति सङ्क्रुद्धः प्रययौ तद्वधेप्सया। ॥ ७.२०१.६२ ॥
ત્યારે, હે મહારાજ, પરાક્રમી દ્રૌણિ રથ પર ચઢીને, ક્રોધે ભરાઈને, તેને મારવાની ઇચ્છાથી સાત્યકિ તરફ ગયો.
7.201.63
पुनस्तमागतं दृष्ट्वा शनेयो निशितैः शरैः ।
अदारयत्क्रुरतरैः पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.२०१.६३ ॥
તેને ફરી આવતો જોઈને શૈનેયે તીક્ષ્ણ, અતિ ક્રૂર બાણોથી તેને વારંવાર વીંધ્યો, હે શત્રુદમન.
7.201.64
सोऽतिविद्धो महेष्वासो नानालिङ्गैरमर्षणः ।
युयुधानेन वै द्रौणिः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२०१.६४ ॥
અતિ વીંધાયેલો એ મહાધનુર્ધર, અમર્ષથી ભરેલો દ્રૌણિ, યુયુધાનના વિવિધ બાણોથી, હસીને આ વચન બોલ્યો.
7.201.65
शैनेयाब्युपपत्तिं ते जानाम्याचार्यघातिनि ।
न चैनं त्रास्यसि मया ग्रस्तमात्मानमेव च ॥ ७.२०१.६५ ॥
હે આચાર્યઘાતી, શૈનેય તારો આધાર છે એ હું જાણું છું; પણ મારાથી ગ્રસ્ત થયેલા આને અને તને પણ તું બચાવી નહીં શકે.
7.201.66
शपेत्मनाऽहं शैनेय सत्येन तपसा तथा ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालान्यदि शान्तिमहं लभे ॥ ७.२०१.६६ ॥
હે શૈનેય, હું મારી જાત, સત્ય અને તપની શપથ લઉં છું; સર્વ પાંચાલોને માર્યા વિના જો મને શાંતિ મળે.
7.201.67
यद्बलं पाण्डवेयानां वृष्णीनामपि यद्बलम् ।
क्रियतां सर्वमेवेह निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ७.२०१.६७ ॥
પાંડવોનું જે બળ છે અને વૃષ્ણિઓનું પણ જે બળ છે, તે બધું અહીં કરવામાં આવે; હું સોમકોનો વધ કરીશ.
7.201.68
एवमुक्त्वाऽर्करम्याभं सुतीक्ष्णं तं शरोत्तमम् ।
व्यसृजत्सात्वते द्रौणिर्वज्रं वृत्रे यथा हरिः ॥ ७.२०१.६८ ॥
એમ કહીને, સૂર્યકિરણ જેવા ચમકતા, અતિ તીક્ષ્ણ એવા તે શ્રેષ્ઠ બાણને દ્રોણપુત્રે સાત્વત પર છોડ્યો, જેમ ઇન્દ્રે વૃત્ર પર વજ્ર છોડ્યું હતું.
7.201.69
स तं निर्भिद्य तेनास्तः सायकः शरावरम् ।
विवेश वसुधां भित्त्वा श्वसन्बिलमिवोरगः ॥ ७.२०१.६९ ॥
તે બાણ તેને ભેદીને, તેના વડે પ્રેરાઈને, ઢાલને પણ વીંધીને, ધરતીને ચીરીને અંદર પ્રવેશ્યું; જેમ ફૂંફાડા મારતો સાપ દરમાં ઘૂસે.
7.201.70
स भिन्नकवचः शूरस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
विमुच्य सशरं चापं भूरिव्रणपरिस्रवः ॥ ७.२०१.७० ॥
કવચ ભેદાઈ જતાં તે શૂરવીર અંકુશથી પીડાયેલા હાથી જેવો થયો; બાણ સહિત ધનુષ છોડીને, અનેક ઘાવમાંથી વહેતા લોહી સાથે.
7.201.71
सीदन्रुधिरसिक्तश्च रथोपस्थ उपाविशत् ।
सूतेनापहृतस्तूर्णं द्रोणपुत्राद्रथान्तरम् ॥ ७.२०१.७१ ॥
રક્તથી ભીંજાઈને, થાકીને તે રથની બેઠક પર બેસી ગયો; સારથિ તેને ઝડપથી દ્રોણપુત્રની સામેથી બીજા રથ પર લઈ ગયો.
7.201.72
अथान्येन सुपुङ्खेन शरेणानतपर्वणा ।
आजघान भ्रवोर्मध्ये धृष्टद्युम्नं परन्तपः ॥ ७.२०१.७२ ॥
પછી શત્રુઓને તપાવનારે બીજા સુંદર પીંછાંવાળા, વાંકા ગાંઠવાળા બાણથી ધૃષ્ટદ્યુમ્નના ભ્રમરો વચ્ચે પ્રહાર કર્યો.
7.201.73
स पूर्वमतिविद्धश्च भृशं पस्चाच्च पीडितः ।
ससदाथ च पाञ्चाल्यो व्यपाश्रयत च ध्वजम् ॥ ७.२०१.७३ ॥
તે પહેલાં ખૂબ વીંધાયો હતો અને પછી પણ ખૂબ પીડાયો. ત્યારે પાંચાલ રાજકુમાર બેસી ગયો અને ધ્વજનો આધાર લીધો.
7.201.74
तं नागमिव सिंहेन दृष्ट्वा राजञ्शरार्दितम् ।
जवेनाभ्यद्रवञ्छूराः पञ्च पाण्डवतो रथाः ॥ ७.२०१.७४ ॥
હે રાજન, સિંહથી પીડાતા હાથીની જેમ બાણોથી પીડાયેલા તેને જોઈને પાંડવોના પાંચ શૂર રથીઓ વેગથી તેની તરફ દોડ્યા.
7.201.75
किरीटी भीमसेनश्च वृद्वक्षत्रश्च पौरवः ।
युवराजश्च चेदीनां मालवश्च सुदर्शनः ॥ ७.२०१.७५ ॥
કિરીટી (અર્જુન), ભીમસેન, પૌરવ વૃદ્ધક્ષત્ર, ચેદિઓનો યુવરાજ અને માલવ સુદર્શન.
7.201.76
एते हाहाकृताः सर्वे प्रगृहीतशरासनाः ।
वीरं द्रौणायनिं वीराः सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.२०१.७६ ॥
આ બધા હાહાકાર કરતાં, ધનુષ્ય ઊંચાં કરીને વીર દ્રૌણાયનિને ચારે તરફથી ઘેરી વળ્યા.
7.201.77
ते विंशतिपदे यत्ता गुरुपुत्रममर्षणम् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैरभ्यघ्नन्सर्वतः समम् ॥ ७.२०१.७७ ॥
તેઓ વીસ પગલાં દૂર તૈયાર થઈને, અસહિષ્ણુ ગુરુપુત્રને ચારે તરફથી એકસાથે પાંચ-પાંચ બાણોથી પ્રહાર કરવા લાગ્યા.
7.201.78
आशीविषाभैर्विंशत्या पञ्चभिस्तु शितैः शरैः ।
चिच्छेद युगपद्द्रौणिः पञ्चविंशतिसायकान् ॥ ७.२०१.७८ ॥
દ્રૌણિએ વિષધર સર્પ સમાન વીસ અને પાંચ તીક્ષ્ણ બાણોથી એકસાથે પચીસ બાણ છેદી નાખ્યા.
7.201.79
सप्तभिस्तु शितैर्बाणैः पौरवं द्रौणिरार्दयत् ।
मालवं त्रिभिरेकेन पार्थं ष़ड्भिर्वृकोदरम्। ॥ ७.२०१.७९ ॥
સાત તીક્ષ્ણ બાણોથી દ્રોણપુત્રે પૌરવને પીડયો. માલવને ત્રણથી, પાર્થને એકથી, અને વૃકોદરને છથી.
7.201.80
ततस्ते विव्यधुः सर्वे द्रौणिं राजन्महारथाः ।
युगपच्च पृथक्चैव रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२०१.८० ॥
ત્યારપછી તે સર્વ મહારથીઓએ, હે રાજન્, દ્રોણપુત્રને એકસાથે અને અલગ અલગ, સોનેરી પીંછાવાળા, પથ્થર પર ધાર કાઢેલા બાણોથી વીંધ્યો.
7.201.81
युवराजश्च विंशत्या द्रौणिं विव्याध पत्रिभिः ।
पार्थश्च पुनरष्टाभिस्तथा सर्वे त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२०१.८१ ॥
યુવરાજે વીસ બાણોથી દ્રોણપુત્રને વીંધ્યો. પાર્થે ફરી આઠથી, અને બધાએ ત્રણ ત્રણથી.
7.201.82
ततोऽर्जुनं षड्भिरथाजघान ।
द्रौणायनिर्दशभिर्वासुदेवम्।
भीमं दशार्धैर्युवारजं चतुर्भि- ॥ ७.२०१.८२ ॥
પછી દ્રોણપુત્રે અર્જુનને છથી, વાસુદેવને દસથી, ભીમને પાંચથી, અને યુવરાજને ચારથી પ્રહાર કર્યો.
7.201.83
र्द्वाभ्यां द्वाभ्यां मालवं पौरवं च ।
सूतं विद्व्वाः भीमसेनस्य षड्भि…
र्द्वाभ्यां विद्व्वा कार्मुकं च ध्वजं च ।
पुनः पार्थं शरवर्षेण विद्व्वा
द्रौणिर्घोरं सिंहनादं ननाद ॥ ७.२०१.८३ ॥
બે-બે બાણથી માલવ અને પૌરવને, ભીમસેનના સારથિને છથી વીંધીને, પછી બેથી ધનુષ્ય અને ધ્વજને વીંધીને, ફરી બાણવર્ષાથી પાર્થને વીંધીને, દ્રોણપુત્રે ભયંકર સિંહનાદ કર્યો.
7.201.84
तस्यास्यतस्तान्निशितान्पीतधारा… ।
न्द्रौणेः शरान्पृष्ठतश्चाग्रतश्च।
धरा वियद्द्यौः प्रदिशो दिशश्च ।
च्छन्ना बाणैरभवन्धोररूपैः ॥ ७.२०१.८४ ॥
તેણે છોડેલાં તીક્ષ્ણ, સોનેરી અણીવાળાં બાણો… દ્રૌણિના પાછળથી અને આગળથી આવેલાં બાણોથી પૃથ્વી, આકાશ, સ્વર્ગ, દિશાઓ અને ઉપદિશાઓ ભયંકર રૂપનાં બાણોથી ઢંકાઈ ગઈ.
7.201.85
आसन्नस्य स्वरथं तीव्रतेजाः ।
सुदर्शनस्येन्द्रकेतुप्रकाशौ।
भुजौ शिरश्चेन्द्रसमानवीर्य… ।
स्त्रिभिः शरैर्युगपत्सञ्चकर्त ॥ ७.२०१.८५ ॥
પોતાના રથ પાસે રહેલા, પ્રચંડ તેજસ્વી સુદર્શન (અર્જુન)ના ઇન્દ્રધ્વજ જેવા ચમકતા બે હાથ અને ઇન્દ્ર સમાન પરાક્રમી મસ્તક… ત્રણ બાણોથી એકસાથે કાપ્યાં.
7.201.86
स पौरवं रथशक्त्या निहत्य ।
च्छित्त्वा रथं तिलशश्चास्य बाणैः।
छित्त्वा च बाहू वरचन्दनाक्तौ ।
भल्लेन कायाच्छिर उच्चकर्त ॥ ७.२०१.८६ ॥
તેણે રથશક્તિથી પૌરવને હણીને, બાણોથી તેનો રથ તલ તલ કાપી નાખ્યો, ઉત્તમ ચંદનથી લેપેલી બે ભુજાઓ કાપી, અને ભલ્લથી શરીરથી મસ્તક કાપી નાખ્યું.
7.201.87
युवानमिन्दीवरदामवर्णं ।
चेदिप्रभुं युवराजं प्रसह्य।
बाणैस्त्वरावाञ्ज्वलिताग्निकल्पै… ।
र्विद्व्वा प्रादान्मृत्येव साश्वसूतम् ॥ ७.२०१.८७ ॥
યુવાન, નીલકમળની માળા જેવા શ્યામ વર્ણના ચેદિપ્રભુના યુવરાજને, બળજબરીથી બળતી અગ્નિ સમાન વેગવાન બાણોથી… વીંધી, મૃત્યુની જેમ ઘોડા અને સારથિ સહિત મારી નાખ્યો.
7.201.88
मालवं पौरवं चैव युवराजं च चेदिपम् ।
दृष्ट्वा समक्षं निहतं द्रोणपुत्रोण पाण्डवः।
भीमसेनो महाबाहुः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.२०१.८८ ॥
માલવ, પૌરવ, યુવરાજ અને ચેદિરાજને દ્રૌણિ દ્વારા પોતાની આંખ સામે હણાયેલા જોઈને, મહાબાહુ પાંડવ ભીમસેને પરમ ક્રોધ ધારણ કર્યો.
7.201.89
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धाशीविषोपमैः ।
छादयामास समरे द्रोणपुत्रं परन्तपः ॥ ७.२०१.८९ ॥
ત્યારે શત્રુઓને તપાવનારે યુદ્ધમાં ક્રોધિત વિષધર સર્પો જેવા તીક્ષ્ણ સેંકડો બાણોથી દ્રોણપુત્રને ઢાંકી દીધો.
7.201.90
ततो द्रौणिर्महातेजाः शरवर्षं निहत्य तम् ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्भीमसेनममर्षणः ॥ ७.२०१.९० ॥
પછી મહાતેજસ્વી અને અસહિષ્ણુ દ્રોણપુત્રે તે બાણવર્ષાને નષ્ટ કરી તીક્ષ્ણ બાણોથી ભીમસેનને વીંધ્યો.
7.201.91
ततो भीमो महाबाहुद्रौणेर्युधि महाबलः ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा द्रौणिं विव्याध पत्रिणा ॥ ७.२०१.९१ ॥
ત્યારે મહાબાહુ અને મહાબલવાન ભીમે યુદ્ધમાં ક્ષુરપ્ર બાણથી દ્રોણપુત્રનું ધનુષ કાપીને બાણથી દ્રોણપુત્રને વીંધ્યો.
7.201.92
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणपुत्रो महामनाः ।
अन्यत्कार्मुकमादाय भीमं विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२०१.९२ ॥
પછી કપાયેલું તે ધનુષ ફેંકીને મહામનસ્વી દ્રોણપુત્રે બીજું ધનુષ લઈને બાણોથી ભીમને વીંધ્યો.
7.201.93
तौ द्रौणिभीमौ समरे पराक्रान्तौ महाबलौ ।
अवर्षतां शरवर्षं वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.२०१.९३ ॥
યુદ્ધમાં પરાક્રમી અને મહાબલવાન એ બંને, વરસાદ વરસાવતા બે મેઘોની જેમ બાણોની વર્ષા કરવા લાગ્યા.
7.201.94
भीमनामाङ्किता बाणाः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
द्रौणिं सञ्छादयामासुर्घनौघा इव भास्करम् ॥ ७.२०१.९४ ॥
ભીમના નામથી અંકિત, સોનેરી પીછાંવાળા, પથ્થર પર ધાર કાઢેલા બાણો દ્રોણપુત્રને, જેમ મેઘસમૂહ સૂર્યને ઢાંકે તેમ, ઢાંકી દીધો.
7.201.95
तथैव द्रौणिनिर्मुक्तैर्भीमः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकीर्यत स क्षिप्रं शरैः शतसहस्रशः ॥ ७.२०१.९५ ॥
એ જ રીતે દ્રૌણિએ છોડેલા વળેલા ગાંઠવાળા બાણોથી ભીમ તરત સેંકડો હજારો બાણોથી ઢંકાઈ ગયા.
7.201.96
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना रणशालिना ।
न विव्यथे महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२०१.९६ ॥
હે મહારાજ, રણકુશળ દ્રૌણિ વડે યુદ્ધમાં ઢંકાયા છતાં તે વ્યથિત ન થયા; તે અદ્ભુત જેવું હતું.
7.201.97
ततो भीमो महाबाहुः कार्तस्वरविभूषितान् ।
नाराचान्दश सम्प्रैषीद्यमदण्डनिभाञ्छितान् ॥ ७.२०१.९७ ॥
પછી મહાબાહુ ભીમે સોનાથી શણગારેલા, યમદંડ જેવા તીક્ષ્ણ દસ નારાચ છોડ્યા.
7.201.98
ते जत्रुदेशमासाद्य द्रोणपुत्रस्य मारिष ।
निर्भिद्य विविशुस्तूर्णं वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.२०१.९८ ॥
હે માનનીય, તે દ્રોણપુત્રના જત્રુપ્રદેશે પહોંચી ભેદીને સાપ રાફડામાં ઘૂસે તેમ ઝડપથી અંદર ઘૂસી ગયા.
7.201.99
सोऽतिविद्धो भृशं द्रौणिः पाण्डवेन महात्मना ।
ध्वजयष्टिं समासाद्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.२०१.९९ ॥
મહાત્મા પાંડવ વડે અત્યંત વીંધાયેલા તે દ્રૌણિએ ધ્વજદંડ પકડીને આંખો બંધ કરી.
7.201.100
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लब्ध्वा द्रौणिर्नराधिप ।
क्रोधं परममातस्थौ समरे रुधिरोक्षितः ॥ ७.२०१.१०० ॥
હે નરાધિપ, એક મુહૂર્ત પછી દ્રૌણિ ફરી ભાનમાં આવ્યા અને લોહીથી ભીંજાયેલા તે યુદ્ધમાં પરમ ક્રોધ ધારણ કરી ઊભા રહ્યા.
7.201.101
दृढं सोऽभिहतस्तेन पाण्डवेन महात्मना ।
वेगं चक्रे महाबाहुर्भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.१०१ ॥
મહાત્મા પાંડવ દ્વારા ભારે ઘાયલ થયેલા એ મહાબાહુએ ભીમસેનના રથ તરફ વેગથી ધસારો કર્યો.
7.201.102
तत आकर्णपूर्णानां शराणां तिग्मतेजसाम् ।
शतमाशीविषाभानां प्रेषयामास भारत ॥ ७.२०१.१०२ ॥
પછી હે ભારત, કાન સુધી ખેંચીને છોડેલા, ઝેરી સર્પો જેવા તીક્ષ્ણ સો બાણ તેણે મોકલ્યા.
7.201.103
भीमोऽपि समरश्लाघी तस्य वीर्यमचिन्तयत् ।
तूर्णं प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ॥ ७.२०१.१०३ ॥
યુદ્ધમાં ગર્વ ધરાવતા ભીમે પણ તેના પરાક્રમનો વિચાર કર્યો, અને પાંડવે તરત જ ઉગ્ર બાણવર્ષા છોડી.
7.201.104
ततो द्रौणिर्महाराज च्छित्त्वाऽस्य विशिखैर्धनुः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः पाण्डवं निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.१०४ ॥
પછી હે મહારાજ, ક્રોધે ભરાયેલા દ્રોણપુત્રે પોતાના બાણોથી તેનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું અને તીક્ષ્ણ બાણોથી પાંડવની છાતી પર પ્રહાર કર્યો.
7.201.105
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो ह्यमर्षणः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्द्रौणिं पञ्चभिराहवे ॥ ७.२०१.१०५ ॥
પછી અસહિષ્ણુ ભીમસેને બીજું ધનુષ્ય લઈને યુદ્ધમાં પાંચ તીક્ષ્ણ બાણોથી દ્રોણપુત્રને વીંધ્યો.
7.201.106
जीमूताविव घर्मान्ते तौ शरौघप्रवर्षिणौ ।
अन्योन्यक्रोधताम्राक्षौ छादयामासतुर्युधि ॥ ७.२०१.१०६ ॥
ગ્રીષ્મના અંતે બે મેઘોની જેમ બાણોની ધારા વરસાવતા, એકબીજા પ્રત્યેના ક્રોધે લાલ નેત્રોવાળા એ બંનેએ યુદ્ધમાં આચ્છાદન કર્યું.
7.201.107
तलशब्दैस्ततो घोरैस्त्रासयन्तौ परस्परम् ।
अयुध्येतां सुसंरब्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.२०१.१०७ ॥
પછી ભયંકર તાળીઓના અવાજોથી એકબીજાને ડરાવતા, અત્યંત ક્રોધે ભરાયેલા, પ્રતિકારનો બદલો શોધતા તેઓ બંને લડવા લાગ્યા.
7.201.108
ततो विष्फार्य सुमहच्चापं रुक्मविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत स द्रौणिः शरानस्यन्तमन्तिकात्।
शरद्यहर्मध्यगतो द्रीप्तार्चिरिव भास्करः ॥ ७.२०१.१०८ ॥
પછી સોનાથી શોભિત તે મહાન ધનુષ્ય ખેંચીને તેણે ભીમ તરફ જોયું; દ્રોણપુત્ર, શરદ ઋતુના મધ્યાહ્ને તેજસ્વી કિરણોવાળા સૂર્યની જેમ, નજીકથી બાણો છોડી રહ્યો હતો.
7.201.109
आददनास्य विशिखान्सन्दधानस्य चाशुगान् ।
विकर्षतो मुञ्चतश्च नान्तरं ददृशुर्जनाः ॥ ७.२०१.१०९ ॥
તે બાણો લેતો, ધનુષ્ય પર ચઢાવતો, ખેંચતો અને છોડતો હતો; લોકોને વચ્ચે કોઈ અંતર દેખાયું નહિ.
7.201.110
अलातचक्रप्रतिमं तस्य मण्डलमायुधम् ।
द्रौणेरासीन्महाराज बाणान्विसृजतस्तदा ॥ ७.२०१.११० ॥
મહારાજ, બાણો છોડતા દ્રોણપુત્રનું તે ધનુષ્ય ત્યારે અલાતચક્ર જેવું ગોળ દેખાતું હતું.
7.201.111
धनुश्च्युताः शरास्तस्य शतशोऽथ सहस्रशः ।
आकाशे प्रत्यदृश्यन्त शलभानामिवायतीः ॥ ७.२०१.१११ ॥
તેના ધનુષ્યથી સેંકડો અને હજારો બાણ છૂટીને આકાશમાં તીડની લાંબી હારમાળાની જેમ દેખાયાં.
7.201.112
ते तु द्रौणिविनिर्मुक्ताः शरा हेमविभूषिताः ।
अजस्रमन्वकीर्यन्त घोरा भीमरथं प्रति ॥ ७.२०१.११२ ॥
દ્રોણપુત્રે છોડેલાં સોનાથી શોભતાં તે ભયંકર બાણો સતત ભીમના રથ તરફ વરસતાં રહ્યાં.
7.201.113
तत्राद्भुतकमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
बलं वीर्यं प्रभावं च व्यवसायं च भारत ॥ ७.२०१.११३ ॥
ત્યાં અમે ભીમસેનનો અદ્ભુત પરાક્રમ જોયો, તેનું બળ, વીર્ય, પ્રભાવ અને દૃઢ સંકલ્પ, હે ભરતવંશી.
7.201.114
तां स मेघादिवोद्भूतां बाणवृष्टिं समन्ततः ।
जलवृष्टिं महाघोरां तपान्त इव चिन्तयन् ॥ ७.२०१.११४ ॥
મેઘમાંથી ઊઠેલા જેવી ચારે બાજુ ફેલાયેલી તે બાણવૃષ્ટિને, જળવૃષ્ટિ જેવી અતિ ભયંકર, ગ્રીષ્મના અંત સમાન વિચારતો.
7.201.115
द्रोणपुत्रवधप्रेप्सुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
अमुञ्चच्छरवर्षाणि प्रावृषीव बलाहकः ॥ ७.२०१.११५ ॥
દ્રોણપુત્રને મારવાની ઇચ્છા રાખતો ભયંકર પરાક્રમી ભીમ, વર્ષાઋતુના મેઘની જેમ બાણવર્ષા વરસાવ્યો.
7.201.116
तद्रुक्मपृष्टं भीमस्य धनुर्घारं महारणे ।
विकृष्यमाणं विबभौ शक्रचापमिवापरम् ॥ ७.२०१.११६ ॥
મહાયુદ્ધમાં ભીમનું સોનાની પીઠવાળું ભયંકર ધનુષ્ય ખેંચાતાં બીજા ઇન્દ્રધનુષ્યની જેમ ચમક્યું.
7.201.117
तस्माच्छराः प्रादुरासञ्छतशोऽथ सहस्रशः ।
सञ्छादयन्तः समरे द्रौणिमाहवशोभिनम् ॥ ७.२०१.११७ ॥
તેમાંથી સેંકડો અને પછી હજારો બાણ પ્રગટ્યા, યુદ્ધમાં શોભતા દ્રૌણિને ઢાંકતા.
7.201.118
तयोर्विसृजतोरेवं शरजालानि मारिष ।
वायुरप्यन्तरा राजन्नाशक्नोत्प्रतिसर्पितुम् ॥ ७.२०१.११८ ॥
હે સ્વામી, તેઓ બંને આ રીતે બાણજાળ છોડતા હતા ત્યારે, હે રાજન્, પવન પણ તેમની વચ્ચેથી પસાર થઈ શક્યો નહીં.
7.201.119
तथा द्रौणिर्महाराज शरान्हेमविभूषितान् ।
तैलधौतान्प्रसन्नाग्रान्प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.२०१.११९ ॥
તેવી જ રીતે, હે મહારાજ, દ્રૌણિએ સોનાથી શણગારેલા, તેલથી ધોયેલા અને ચમકતા અગ્રભાગવાળા બાણો વધની ઇચ્છાથી છોડ્યા.
7.201.120
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्द्रोणसुतं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.२०१.१२० ॥
તેણે આકાશમાં બાણો વડે તેમાંના દરેકને ત્રણ ટુકડા કરી કાપ્યા અને દ્રોણપુત્રને કહ્યું, 'ઊભો રહે, ઊભો રહે!'
7.201.121
पुनश्च शरवर्षाणि घोराण्युग्राणि पाण्डवः ।
व्यसृजद्बलवानक्रुद्धो द्रोणपुत्रवधेप्सया ॥ ७.२०१.१२१ ॥
ફરીથી બળવાન પાંડવે, ક્રોધ વિના પણ, દ્રોણપુત્રના વધની ઇચ્છાથી ભયાનક અને ઉગ્ર બાણવર્ષા ફરી છોડી.
7.201.122
ततोऽस्त्रमायया तूर्णं शरवृष्टिं निवार्य ताम् ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य द्रोणपुत्रो महास्त्रवित्।
शरैश्चैनं सुबहुभिः क्रुद्धः सङ्ख्ये पराभिनत् ॥ ७.२०१.१२२ ॥
પછી મહાસ્ત્રજ્ઞ દ્રૌણપુત્રે અસ્ત્રમાયાથી તે બાણવર્ષા ઝડપથી રોકીને ભીમનું ધનુષ્ય કાપ્યું; ક્રોધે યુદ્ધમાં અનેક બાણોથી તેને વીંધ્યો.
7.201.123
स छिन्नधन्वा बलवान्रथशक्तिं सुदारुणाम् ।
वेगेनाविध्य चिक्षेप द्रोणपुत्ररथं प्रति ॥ ७.२०१.१२३ ॥
ધનુષ્ય તૂટ્યા છતાં બળવાન તેણે અતિ ભયાનક રથશક્તિ વેગથી ફેરવીને દ્રૌણિના રથ તરફ ફેંકી.
7.201.124
तामापतन्तीं सहसा महोल्काभां शितैः शरैः ।
चिच्छेद समरे द्रौणिर्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.२०१.१२४ ॥
મહાઉલ્કા જેવી ચમકતી, અચાનક ધસી આવતી તેને દ્રૌણિએ યુદ્ધમાં તીક્ષ્ણ બાણોથી કાપી; પોતાની હાથની કુશળતા બતાવતાં.
7.201.125
एतस्मिन्नन्तरे भीमो दृढमादाय कार्मुकम् ।
द्रौणिं विव्याध विशिखैः स्मयमानो वृकोदरः ॥ ७.२०१.१२५ ॥
એ દરમિયાન વૃકોદર ભીમે ધનુષ્ય મજબૂતીથી પકડીને, હસતાં હસતાં દ્રોણપુત્રને બાણોથી વીંધ્યો.
7.201.126
ततो द्रौणिर्महाराज भीमसेनस्य सारथिम् ।
ललाटे दारयामास शरेणानतपर्वणा ॥ ७.२०१.१२६ ॥
પછી હે મહારાજ, દ્રોણપુત્રે ભીમસેનના સારથિના કપાળમાં વળેલા ગાંઠવાળા બાણથી પ્રહાર કર્યો.
7.201.127
सोऽतिविद्धो बलवता द्रोणपुत्रेण सारथिः ।
व्यामोहमगमद्राजन्रश्मीनुत्सृज्य वाजिनां ॥ ७.२०१.१२७ ॥
બલવાન દ્રોણપુત્રના બાણથી અતિશય ઘાયલ થયેલો તે સારથિ, હે રાજન, ઘોડાઓની લગામ છોડીને મૂર્છિત થયો.
7.201.128
ततोऽश्वाः प्राद्रवंस्तूर्णं मोहिते रथसारथौ ।
भीमसेनस्य राजेनद्र् पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.२०१.१२८ ॥
પછી સારથિ મૂર્છિત થતાં ઘોડાઓ ઝડપથી ભાગ્યા, હે રાજેન્દ્ર, ભીમસેનના બધા ધનુર્ધારીઓ જોતા રહ્યા.
7.201.129
तं दृष्ट्वा प्रद्रुतैरश्वैरपकृष्टं रणाजिरात् ।
दध्मौ प्रमुदितः शङ्खं बृहन्तमपराजितः ॥ ७.२०१.१२९ ॥
રણભૂમિમાંથી દોડતા ઘોડાઓ તેને ખેંચી જતા જોઈ, અપરાજિતે આનંદથી મોટો શંખ ફૂંક્યો.
7.201.130
ततः सर्वे च पाञ्चाला भीमसेनश्च पाण्डवः ।
धृष्टद्युम्नरथं त्यक्त्वा भीताः सम्प्राद्रवन्दिशः ॥ ७.२०१.१३० ॥
પછી બધા પાંચાળો અને પાંડવ ભીમસેન ભયભીત થઈને ધૃષ્ટદ્યુમ્નનો રથ છોડીને દિશાઓમાં ભાગી ગયા.
7.201.131
तान्प्रभग्नांस्ततो द्रौणिः पृष्ठतो विकिरञ्शरान् ।
अभ्यवर्तत वेगेन कालयन्पाण्डुवाहिनीम् ॥ ७.२०१.१३१ ॥
ત્યારે દ્રોણપુત્રે પાછળથી બાણોનો વરસાદ વરસાવતાં, હારીને ભાગેલા એ સૈનિકો પર વેગથી ધસી જઈ પાંડવ સેનાનો સંહાર કર્યો.
7.201.132
ते वध्यमानाः समरे द्रोणपुत्रेण पार्थिवाः ।
द्रोणपुत्रभयाद्राजन्दिशः सर्वाश्च भेजिरे ॥ ७.२०१.१३२ ॥
હે રાજન! યુદ્ધમાં દ્રોણપુત્ર દ્વારા મરાઈ રહેલા એ વીરો દ્રોણપુત્રના ભયથી બધી દિશાઓમાં ભાગી ગયા.