ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.201.1
भीमसेनं समाकीर्णं दृष्ट्वाऽस्त्रेण धनञ्जयः ।
तेजसः प्रतिघातार्थं वारुणेन समावृणोत् ॥ ७.२०१.१ ॥
ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଘେରାଯାଇଥିବା ଦେଖି ଧନଞ୍ଜୟ ତାଙ୍କ ତେଜର ପ୍ରତିରୋଧ ପାଇଁ ବାରୁଣାସ୍ତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ।
7.201.2
नालक्षयत तत्कश्चिद्वारुणास्त्रेण संवृतम् ।
अर्जुनस्य लघुत्वाच्च संवृतत्वाच्च तेजसः ॥ ७.२०१.२ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାରୁଣାସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ତାଙ୍କୁ କେହି ଦେଖି ପାରିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଲଘୁ ଥିଲା ଏବଂ ତେଜ ଆବୃତ ଥିଲା।
7.201.3
साश्वसूतरथो भीमो द्रोणपुत्रास्त्रसंवृतः ।
अग्नावग्निरिव न्यस्तो ज्वालामाली सुदुर्दृशः ॥ ७.२०१.३ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ଭୀମ, ଅଶ୍ୱ, ସାରଥି ଓ ରଥ ସହିତ, ଅଗ୍ନିରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି, ଜ୍ୱାଳାମାଳା ପରିଧାନ କରି ଅତି ଦୁର୍ଦର୍ଶ ହେଲେ।
7.201.4
यथा रात्रिक्षये राजञ्ज्योतीष्यस्तगिरिं प्रति ।
समापेतुस्तथा बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରାତ୍ରି ଶେଷରେ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଅସ୍ତଗାମୀ ପର୍ବତ ଆଡ଼କୁ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ସେହିପରି ବାଣମାନେ ଭୀମସେନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
7.201.5
स हि भीमो रथश्चास्य हयाः सूतश्च मारिष ।
संवृता द्रोणपुत्रेण पावकान्तर्गताऽभवन् ॥ ७.२०१.५ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଭୀମ, ତାଙ୍କ ରଥ, ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଯାଇଥିବା ପରି ହେଲେ।
7.201.6
यथा जग्ध्वा जगत्कृत्स्नं समये सचराचरम् ।
गच्छेद्वह्निर्विभोरास्यं तथाऽस्त्रं भीममावृणोत् ॥ ७.२०१.६ ॥
ସମୟ ଆସିଲେ ଅଗ୍ନି ଯେପରି ଚରାଚର ସହିତ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଗ୍ରାସ କରି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖକୁ ଯାଏ, ସେହିପରି ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ଭୀମଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲା।
7.201.7
सूर्यमग्निः प्रविष्टः स्याद्यथा चाग्निं दिवाकरः ।
तथा प्रविष्टं तत्तेजो न आज्ञायत पाण्डवः ॥ ७.२०१.७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରବେଶ କଲେ ବା ଅଗ୍ନିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଯେପରି, ସେପରି ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ସେହି ତେଜକୁ ପାଣ୍ଡବ ଜାଣି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.201.8
तदस्त्रं भीमहुङ्कारादपयाति पुनःपुनः ।
पुनः पुनस्तमायाति हुंकारात्तं विमुञ्चति।
ततो देवाः सगन्धर्वा भीमं दृष्ट्वा सुविस्मिताः ॥ ७.२०१.८ ॥
ଭୀମଙ୍କ ହୁଙ୍କାରରେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ବାରମ୍ବାର ଫେରିଯାଏ; ପୁଣି ପୁଣି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ; ହୁଙ୍କାରରେ ହିଁ ସେ ତାହା ଛାଡ଼ନ୍ତି। ସେତେବେଳେ ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭୀମଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
7.201.9
विकीर्णमस्त्रं तद्दृष्ट्वा तथा भीमरथं प्रति ।
उदीर्यमाणं द्रौणिं च निष्प्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ७.२०१.९ ॥
ଭୀମଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ବିଖରି ପଡ଼ିଥିବା ସେହି ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖି, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀହୀନ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତାହା ଛାଡ଼ୁଥିବା ଦେଖି।
7.201.10
सर्वसैन्यं च पाण्डूनां न्यस्तशस्त्रमचेतनम् ।
युधिष्ठिरपुरोगांश्च विमुखांस्तान्महारथनान् ॥ ७.२०१.१० ॥
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ରଖି ଅଚେତନ ପରି ହୋଇଗଲା; ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଥିବା ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବିମୁଖ ହୋଇଗଲେ।
7.201.11
अर्जुनो वासुदेवश्च त्वरमाणौ महाद्युती ।
अवप्लुत्य रथाद्वीरौ भीममाद्रवतां ततः ॥ ७.२०१.११ ॥
ତେବେ ଅର୍ଜୁନ ଓ ବାସୁଦେବ, ସେହି ଦୁଇ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବୀର, ତ୍ୱରାରେ ରଥରୁ ଡେଇଁ ଭୀମଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.201.12
ततस्तद्द्रोणपुत्रस्य तेजोऽस्त्रबलसम्भवम् ।
विगाह्य तौ सुबलिनौ माययाऽविशतां तथा ॥ ७.२०१.१२ ॥
ତେବେ ସେହି ଦୁଇ ଅତିବଳୀ ବୀର ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରବଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସେହି ତେଜରେ ପ୍ରବେଶ କରି ମାୟାରେ ସେପରି ଭିତରକୁ ପଶିଗଲେ।
7.201.13
न्यस्तशस्त्रौ ततस्तौ तु नादहत्सोऽस्त्रजोऽनलः ।
वारुणास्त्रप्रयोगाच्च वीर्यवत्त्वाच्च कृष्णयोः ॥ ७.२०१.१३ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ରଖିଥିବା ସେମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ରଜାତ ସେହି ଅଗ୍ନି ଦଗ୍ଧ କଲା ନାହିଁ; ବାରୁଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ ଓ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟ ହେତୁ।
7.201.14
ततश्चकृषतुर्भीमं सर्वशस्त्रायुधानि च ।
नारायणास्त्रशान्त्यर्थं नरनारायणौ बलात् ॥ ७.२०१.१४ ॥
ତା'ପରେ ନର-ନାରାୟଣ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଭୀମ ଓ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରାୟୁଧକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଟାଣିଲେ।
7.201.15
आकृष्यमाणः कौन्तेयो नदत्येव महारवम् ।
वर्धते चैव तद्वोरं द्रौणेरस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ ७.२०१.१५ ॥
ଟଣାଯାଉଥିବା କୌନ୍ତେୟ ମହାନାଦ କରୁଥିଲେ; ଆଉ ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ସେହି ଘୋର, ଅତି ଦୁର୍ଜୟ ଅସ୍ତ୍ର ବଢ଼ୁଥିଲା।
7.201.16
तमब्रवीद्वासुदेवः किमिदं पाण्डुनन्दन ।
वार्यमाणोऽपि कौन्तेय यद्युद्वान्न निवर्तसे ॥ ७.२०१.१६ ॥
ବାସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଏ କ'ଣ? ହେ କୌନ୍ତେୟ, ବାରଣ ସତ୍ତ୍ୱେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରୁ କାହିଁକି ଫେରୁନାହଁ?'
7.201.17
यदि युद्वेन जेयाः स्युरिमे कौरवनन्दनाः ।
वयमप्यत्र युध्येम तथा चेमे नरर्षभाः ॥ ७.२०१.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଏହି କୌରବନନ୍ଦନମାନେ ଜୟ ହୋଇପାରନ୍ତି ଯଦି, ତେବେ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା; ଏବଂ ଏହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ।
7.201.18
रथेभ्यस्त्ववतीर्णाः स्म सर्व एव हि तावकाः ।
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय रथात्तूर्णमपाक्रम ॥ ७.२०१.१८ ॥
କିନ୍ତୁ ତୁମ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ସାରିଛନ୍ତି; ଅତଏବ ହେ କୌନ୍ତେୟ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଅ।
7.201.19
एवमुक्त्वा तु तं कृष्णो रथाद्भूमिमवर्तयत् ।
निःश्वसन्तं यथा नागं क्रोधसंरक्तलोचनम् ॥ ७.२०१.१९ ॥
ଏପରି କହି କୃଷ୍ଣ ତାକୁ ରଥରୁ ଭୂମିରେ ଓହ୍ଲାଇ ଦେଲେ; ହାତୀ ପରି ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡୁଥିବା, କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ ଥିବା ତାକୁ।
7.201.20
यदाऽपकृष्टः स रथान्न्यासितश्चायुधं भुवि ।
ततो नारायणास्त्रं तत्प्रशान्तं शत्रुतापनम् ॥ ७.२०१.२० ॥
ଯେତେବେଳେ ତାକୁ ରଥରୁ ଟାଣି ଓହ୍ଲାଇ ଦିଆଗଲା ଓ ତାର ଅସ୍ତ୍ର ଭୂମିରେ ରଖାଗଲା, ସେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁତାପକ ସେ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତ ହେଲା।
7.201.21
तस्मिन्प्रशान्ते विधिना तेन तेजसि दुःसहे ।
बभूवुर्विमलाः सर्वा दिशः प्रदिश एव च ॥ ७.२०१.२१ ॥
ସେ ଦୁଃସହ ତେଜ ବିଧିପୂର୍ବକ ଶାନ୍ତ ହେବାରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ନିର୍ମଳ ହେଲେ।
7.201.22
प्रववुश्च शिवा वाताः प्रशान्ता मृगपक्षिणः ।
वाहनानि च हृष्टानि प्रशान्तेऽस्त्रे सुदुर्जये ॥ ७.२०१.२२ ॥
ଶୁଭ ପବନ ବହିଲା; ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ; ସେ ଦୁର୍ଜୟ ଅସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତ ହେବାରୁ ବାହନମାନେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
7.201.23
व्यपोढे च ततो घोरे तस्मिंस्तेजसि भारत ।
बभौ भीमो निशापाये धीमान्सूर्य इवोदितः ॥ ७.२०१.२३ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେ ଘୋର ତେଜ ଅପସାରିତ ହେବାରୁ, ରାତ୍ରିଶେଷରେ ଉଦିତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଭୀମ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
7.201.24
हतशेषं बलं तत्तु पाण्डवानामतिष्ठत ।
अस्त्रव्युपरमाद्वृष्टं तव पुत्रजिघांसया ॥ ७.२०१.२४ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ବଳି ରହିଥିବା ସେ ସେନା ଠିଆ ହେଲା; ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ବର୍ଷିତ ଅସ୍ତ୍ର ବନ୍ଦ ହେବାରୁ।
7.201.25
व्यवस्थिते बले तस्मिन्नेस्त्रे प्रतिहते तथा ।
दुर्योधनो महाराज द्रोणपुत्रमथाब्रवीत् ॥ ७.२०१.२५ ॥
ସେନା ପୁନର୍ବାର ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲେ ଏବଂ ସେ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେପରି ପ୍ରତିହତ ହେଲେ, ହେ ମହାରାଜ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.201.26
अश्वत्थामन्पुनः शीघ्रमस्त्रमेतत्प्रयोजय ।
अवस्थिता हि पाञ्चालाः पुनरेते जयैषिणः ॥ ७.२०१.२६ ॥
ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ପୁନର୍ବାର ଶୀଘ୍ର ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କର। ଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଏହି ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ପୁନଃ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
7.201.27
अश्वत्थामा तथोक्तस्तु तव पुत्रेण मारिष ।
सुदीनमभिनिः श्वस्य राजानमिदमब्रवीत् ॥ ७.२०१.२७ ॥
ହେ ମାନ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏହିପରି କହିବାରୁ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀନ ହୋଇ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ରାଜାଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
7.201.28
नैतदावर्तते राजन्नस्त्रं द्विर्नोपपद्यते ।
आवृतं हि निवर्तेत प्रयोक्तारं न संशयः ॥ ७.२०१.२८ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଫେରି ଆସେ ନାହିଁ, ଓ ଦୁଇ ଥର ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଏହା ପ୍ରତିହତ ହେଲେ ପ୍ରୟୋକ୍ତା ଉପରେ ହିଁ ଫେରିପାରେ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
7.201.29
एष चास्त्रप्रतीघातं वासुदेवः प्रयुक्तवान् ।
अस्य तु ह्येष वै दाता मानुषेषु न विद्यते ॥ ७.२०१.२९ ॥
ଏହି ଅସ୍ତ୍ରର ପ୍ରତିଘାତ ବାସୁଦେବ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପରି ଦାତା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ।
7.201.30
परावरज्ञो लोकानां न तदस्ति न वेत्ति यत् ।
तदेतदस्त्रं प्रशमं यातं कृष्णस्य मन्त्रितैः ॥ ७.२०१.३० ॥
ଲୋକମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଯିଏ ଜାଣେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏପରି କିଛି ନାହିଁ ଯାହା ସେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଶାନ୍ତ ହେଲା।
7.201.31
द्विविधो विहितः सङ्ख्ये वधः शस्त्रोर्जनाधिप ।
पराजयो वा मृत्युर्वा श्रेयान्मृत्युर्न निर्जयः ॥ ७.२०१.३१ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ବଧ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ବିହିତ। ପରାଜୟ ବା ମୃତ୍ୟୁ; ମୃତ୍ୟୁ ଶ୍ରେୟସ୍କର, ଜୟ ନୁହେଁ।
7.201.32
विजिताश्चारयो ह्योते शस्त्रोत्सर्गान्मृतोपमाः ॥ ७.२०१.३२ ॥
ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ ଯୋଗୁଁ ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ପରାଜିତ ଓ ମୃତ ପରି ହୋଇଛନ୍ତି।
7.201.33
आचार्यपुत्र यद्येतद्द्विरस्त्रं न प्रयुज्यते ।
अन्यैर्गुरुघ्ना वध्यन्तामस्त्रैरस्त्रविदां वर ॥ ७.२०१.३३ ॥
ହେ ଆଚାର୍ଯପୁତ୍ର, ଯଦି ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ ନହୁଏ, ତେବେ ହେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୁରୁଘାତକମାନେ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବଧ ହେଉନ୍ତୁ।
7.201.34
त्वयि शस्त्राणि दिव्यानि त्र्यम्बके चामितौजसि ।
घ्नतैतान्सुमहावीर्य शात्रवान्युद्वकोविदः।
इच्छतो न हि ते मुच्येत्सङ्क्रुद्धो हि पुरन्दरः ॥ ७.२०१.३४ ॥
ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି, ଓ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ହେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧକୋବିଦ, ଏହି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କର। ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ତୁମଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ ନାହିଁ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ପୁରନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
7.201.35
तस्मिन्नस्त्रे प्रतिहते द्रोणे चोपधिना हते ।
तथा दुर्योधनेनोक्तो द्रौणिः किमकरोत्पुनः ॥ ७.२०१.३५ ॥
ସେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିହତ ହେଲା ଓ ଉପାୟରେ ଦ୍ରୋଣ ହତ ହେଲେ, ଦୁର୍ଯୋଧନ ଏପରି କହିବାରୁ ଦ୍ରୌଣି ପୁଣି କ'ଣ କଲେ?
7.201.36
दृष्ट्वा पार्थांश्च सङ्ग्रामे युद्धाय समुपस्थितान् ।
नारायणास्त्रनिर्मुक्तांश्चरतः पृतनामुखे ॥ ७.२०१.३६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ (ପୃଥାର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ) ଦେଖି, ଓ ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ରରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବିଚରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଦେଖି।
7.201.37
जानन्पितुः स निधनं सिंहलाङ्गूलकेतनः ।
सक्रोधो भयमुत्सृज्य सोऽभिदुद्राव पार्षतम् ॥ ७.२०१.३७ ॥
ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଜାଣି, ସିଂହ-ଲାଞ୍ଜ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ କ୍ରୋଧରେ ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରି ପାର୍ଷତ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
7.201.38
अभिद्रुत्य च विंशत्या क्षुद्रकाणां नरर्षभ ।
पञ्चभिश्चातिवेगेन विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.२०१.३८ ॥
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୁଡ଼ିଜଣ କ୍ଷୁଦ୍ର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ସେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅତି ବେଗରେ ପାଞ୍ଚଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.201.39
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्ज्वलन्तमिव पावकम् ।
द्रोणपुत्रं त्रिषष्ट्या तु राजन्विव्याध पत्रिणाम् ॥ ७.२०१.३९ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରକୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ହେ ରାଜନ୍, ତେଷଠିଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.201.40
सारथिं चास्य विंशत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
हयांश्च चतुरोऽविध्यच्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.४० ॥
ତାର ସାରଥିକୁ ପଥରରେ ଧାର କରାଯାଇଥିବା ସୁନା ପକ୍ଷର କୋଡ଼ିଏ ବାଣରେ ଏବଂ ଚାରି ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ଚାରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.201.41
विद्व्वा विद्वाऽनदद्द्रौणिं कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
आददे सर्वलोकस्य प्राणानिव महारणे ॥ ७.२०१.४१ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରକୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ବିଦ୍ଧ କରି, ପୃଥିବୀ କମ୍ପାଇ ସେ ଗର୍ଜ୍ଜନ କଲା; ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ପ୍ରାଣ ନେଉଥିବା ପରି।
7.201.42
पार्षतस्तु बली राजन्कृतास्त्रः कृतनिश्चयः ।
द्रौणिमेवाभिदुद्राव मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.२०१.४२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବଳବାନ ଓ ଅସ୍ତ୍ରକୁଶଳ ପାର୍ଷତ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଉପରେ ହିଁ ଆକ୍ରମଣ କଲା, ଯେମିତି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଫେରାଇ ଦେଇ।
7.201.43
ततो बाणमयं वर्षं द्रोणपुत्रस्य मूर्धनि ।
अवासृजदमेयात्मा पाञ्चाल्यो रथिनांवरः ॥ ७.२०१.४३ ॥
ଏଥିରେ ଅମେୟାତ୍ମା, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ମସ୍ତକ ଉପରେ ବାଣ ବର୍ଷା କଲେ।
7.201.44
तं द्रौणिः समरे क्रुद्धं छादयामास पत्रिभिः ।
विव्याध चैनं दशभिः पितुर्वधमनुस्मरन् ॥ ७.२०१.४४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ପିତାଙ୍କ ବଧକୁ ସ୍ମରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଦଶ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.45
द्वाभ्यां च सुविसृष्टाभ्यां क्षुराभ्यां ध्वजकार्मुके ।
छित्त्वा पाञ्चालराजस्य द्रौणिरन्यैः समार्दयत् ॥ ७.२०१.४५ ॥
ସୁନିକ୍ଷିପ୍ତ ଦୁଇଟି କ୍ଷୁର ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ଓ ଧନୁ ଛେଦନ କରି ଅନ୍ୟ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ।
7.201.46
व्यश्वसूतरथं चैनं द्रौणिश्चक्रे महाहावे ।
तस्य चानुचरान्सर्वान्क्रुद्धः प्राद्रावयच्छरैः ॥ ७.२०१.४६ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ବିହୀନ ରଥରେ ପରିଣତ କଲେ; କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ବାଣରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅନୁଚରଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେଲେ।
7.201.47
ततः प्रदुद्रुवे सैन्यं पाञ्चालानां विशाम्पते ।
सम्भ्रान्तरूपमार्तं च न परस्परमैक्षत ॥ ७.२०१.४७ ॥
ତେବେ ହେ ପ୍ରଜାପତି, ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ସେନା ପଳାଇଲା; ବ୍ୟାକୁଳ ଓ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାହିଁଲେ ବି ନାହିଁ।
7.201.48
दृष्ट्वा तु विमुखान्योधान्धृष्टद्युम्नं च पीडितम् ।
शैनेयोऽचोदयत्तूर्णं रथं द्रौणिरथं प्रति ॥ ७.२०१.४८ ॥
ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ପିଠି ଦେଖାଇ ପଳାଉଥିବା ଓ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ ଦେଖି ଶୈନେୟ (ସାତ୍ୟକି) ଶୀଘ୍ର ନିଜ ରଥକୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଚଳାଇଲେ।
7.201.49
अष्टभिर्निशितैर्बाणैरश्वत्थामानमार्दयत् ।
विंशत्या पुनराहत्य नानारूपैरमर्षणः।
विव्याध च तथा सूतं चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.२०१.४९ ॥
ସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଠଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲେ। ପୁନଶ୍ଚ କୋଡ଼ିଏଟି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରି, ଅସହିଷ୍ଣୁ ହୋଇ, ନାନା ରୂପର ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ। ସେହିପରି ସାରଥିଙ୍କୁ ଚାରିଟି ଓ ଚାରି ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.201.50
धनुर्ध्वजं संयत्तश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ।
स साश्वं व्यधमच्चापि रथं हेमपरिष्कृतम्।
हृदि विव्याध समरे त्रिंशता सायकैर्भृशम् ॥ ७.२०१.५० ॥
ସାବଧାନ ହୋଇ, ନିପୁଣ ହାତ ପରି ସେ ତାଙ୍କ ଧନୁ ଓ ଧ୍ୱଜ କାଟିଦେଲେ। ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ରଥକୁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱଂସ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ତିରିଶ ସାୟକ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଭାବରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.51
एवं स पीडितो राजन्नश्वत्थामा महाबालः ।
शरजालैः परिवृतः कर्तव्यं नान्वपद्यत ॥ ७.२०१.५१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏପରି ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମହାବଳୀ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ବାଣ ଜାଲରେ ଘେରି ଗଲେ। କଣ କରିବେ ତାହା ସେ ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.201.52
एवं गते गुरोः पुत्रे तव पुत्रो महारथः ।
कृपकर्णादिभिः सार्धं शरैः सात्वतमावृणोत् ॥ ७.२०१.५२ ॥
ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଏପରି ଅବସ୍ଥା ହେଲେ, ତୁମ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ର କୃପ, କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୃତି ସହିତ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସାତ୍ୱତଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲେ।
7.201.53
दुर्योधनस्तु विंशत्या कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
कृतवर्माऽथ दशभिः कर्णः पञ्चाशता शरैः ॥ ७.२०१.५३ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କୋଡ଼ିଏ ବାଣ ଦ୍ୱାରା, ଶାରଦ୍ୱତ କୃପ ତିନି ଦ୍ୱାରା, ତାପରେ କୃତବର୍ମା ଦଶ ଦ୍ୱାରା, କର୍ଣ୍ଣ ପଚାଶ ବାଣ ଦ୍ୱାରା (ଆଘାତ କଲେ)।
7.201.54
दुःशासनः शतेनैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्णं समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.५४ ॥
ଦୁଃଶାସନ ଶହେ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଓ ବୃଷସେନ ସାତଟି ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଚାରିପଟରୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.201.55
ततः स सात्यकी राजन्सर्वानेव महारथान् ।
विरथान्विमुखांश्चैव क्षणेनैवाकरोन्नृप ॥ ७.२०१.५५ ॥
ତା'ପରେ ସାତ୍ୟକି, ହେ ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ମହାରଥୀଙ୍କୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ରଥହୀନ ଓ ବିମୁଖ କରିଦେଲେ।
7.201.56
अश्वत्थामा तु सम्प्राप्य चेतनां भरतर्षभ ।
चिन्तयामास दुःखार्तो निःश्वसंश्च पुनःपुनः ॥ ७.२०१.५६ ॥
କିନ୍ତୁ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚେତନା ଫେରି ପାଇ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ବାରମ୍ବାର ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
7.201.57
अथो रथान्तरं द्रौणिः समारुह्य परन्तपः ।
सात्यकिं वारयामास किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.२०१.५७ ॥
ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସନ୍ତାପିତ କରୁଥିବା ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି ଶହ ଶହ ବାଣ ବର୍ଷାଇ ସାତ୍ୟକିଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ।
7.201.58
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य भारद्वाजसुतं रणे ।
विरथं विमुखं चैव पुनश्चक्रे महारथः ॥ ७.२०१.५८ ॥
ରଣରେ ଭରଦ୍ୱାଜ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ସେହି ମହାରଥୀ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ରଥହୀନ ଓ ବିମୁଖ କରିଦେଲେ।
7.201.59
ततस्ते पाण्डवा राजन्दृष्ट्वा सात्यकिविक्रमम् ।
शङ्खशब्दान्भृशं चक्रुः सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ७.२०१.५९ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖି ପ୍ରବଳ ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି କଲେ ଓ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.201.60
एवं तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान वृषसेनस्य त्रिसाहस्रान्महारथान् ॥ ७.२०१.६० ॥
ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରି ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ସାତ୍ୟକି ବୃଷସେନଙ୍କ ତିନି ହଜାର ମହାରଥୀଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
7.201.61
अयुतं दन्तिनां सार्धं कृपस्य निजघान सः ।
पञ्चायुतानि चाश्वानां शकुनेर्निजघान ह ॥ ७.२०१.६१ ॥
ସେ କୃପଙ୍କର ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ସହିତ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବଧ କଲେ; ଏବଂ ଶକୁନିଙ୍କର ପଚାଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ାକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ।
7.201.62
ततो द्रौणिर्महाराज रथमारुह्य वीर्यवान् ।
सात्यकिं प्रति सङ्क्रुद्धः प्रययौ तद्वधेप्सया। ॥ ७.२०१.६२ ॥
ତାପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଦ୍ରୌଣି ରଥରେ ଆରୋହଣ କରି, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ସାତ୍ୟକି ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.201.63
पुनस्तमागतं दृष्ट्वा शनेयो निशितैः शरैः ।
अदारयत्क्रुरतरैः पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.२०१.६३ ॥
ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଆସିବାର ଦେଖି ଶୈନେୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଅତି କ୍ରୂର ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ବିଦ୍ଧ କଲେ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ।
7.201.64
सोऽतिविद्धो महेष्वासो नानालिङ्गैरमर्षणः ।
युयुधानेन वै द्रौणिः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२०१.६४ ॥
ଅତି ବିଦ୍ଧ ସେହି ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର, କ୍ରୋଧପୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ରୌଣି, ଯୁଯୁଧାନଙ୍କ ବିବିଧ ବାଣରେ, ହସି ହସି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.201.65
शैनेयाब्युपपत्तिं ते जानाम्याचार्यघातिनि ।
न चैनं त्रास्यसि मया ग्रस्तमात्मानमेव च ॥ ७.२०१.६५ ॥
ହେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଘାତୀ, ଶୈନେୟ ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ; କିନ୍ତୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ିଥିବା ଏହାକୁ ଏବଂ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ ନାହିଁ।
7.201.66
शपेत्मनाऽहं शैनेय सत्येन तपसा तथा ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालान्यदि शान्तिमहं लभे ॥ ७.२०१.६६ ॥
ହେ ଶୈନେୟ, ମୁଁ ନିଜ ଆତ୍ମା, ସତ୍ୟ ଏବଂ ତପସ୍ୟାର ଶପଥ କରୁଛି; ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ବଧ ନ କରି ଯଦି ମୁଁ ଶାନ୍ତି ପାଏ।
7.201.67
यद्बलं पाण्डवेयानां वृष्णीनामपि यद्बलम् ।
क्रियतां सर्वमेवेह निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ७.२०१.६७ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଯେଉଁ ବଳ ଏବଂ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ଯେଉଁ ବଳ, ତାହା ସବୁ ଏଠାରେ ପ୍ରୟୋଗ ହେଉ; ମୁଁ ସୋମକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି।
7.201.68
एवमुक्त्वाऽर्करम्याभं सुतीक्ष्णं तं शरोत्तमम् ।
व्यसृजत्सात्वते द्रौणिर्वज्रं वृत्रे यथा हरिः ॥ ७.२०१.६८ ॥
ଏପରି କହି, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣକୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ର ଉପରେ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରିଥିଲେ।
7.201.69
स तं निर्भिद्य तेनास्तः सायकः शरावरम् ।
विवेश वसुधां भित्त्वा श्वसन्बिलमिवोरगः ॥ ७.२०१.६९ ॥
ସେହି ବାଣ ତାହାକୁ ଭେଦି, ତାହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଢାଲ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ଧ କରି, ପୃଥିବୀକୁ ଚିରି ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା; ଫୁତ୍କାର କରି ସର୍ପ ଗର୍ତ୍ତରେ ପଶିବା ପରି।
7.201.70
स भिन्नकवचः शूरस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
विमुच्य सशरं चापं भूरिव्रणपरिस्रवः ॥ ७.२०१.७० ॥
କବଚ ଭଗ୍ନ ହୋଇ ସେ ବୀର ଅଙ୍କୁଶପୀଡ଼ିତ ହସ୍ତୀ ପରି ହେଲା; ବାଣ ସହିତ ଧନୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଅନେକ କ୍ଷତରୁ ରକ୍ତ ବହାଇ।
7.201.71
सीदन्रुधिरसिक्तश्च रथोपस्थ उपाविशत् ।
सूतेनापहृतस्तूर्णं द्रोणपुत्राद्रथान्तरम् ॥ ७.२०१.७१ ॥
ରକ୍ତରେ ଭିଜି, କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ସେ ରଥର ଆସନରେ ବସିଗଲା; ସାରଥି ଶୀଘ୍ର ତାହାକୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ଅନ୍ୟ ରଥକୁ ନେଇଗଲା।
7.201.72
अथान्येन सुपुङ्खेन शरेणानतपर्वणा ।
आजघान भ्रवोर्मध्ये धृष्टद्युम्नं परन्तपः ॥ ७.२०१.७२ ॥
ତା'ପରେ ଶତ୍ରୁତାପକ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୁଚ୍ଛଯୁକ୍ତ, ନତ ଗଣ୍ଠିବିଶିଷ୍ଟ ବାଣରେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଭୂ-ଯୁଗଳ ମଧ୍ୟରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.201.73
स पूर्वमतिविद्धश्च भृशं पस्चाच्च पीडितः ।
ससदाथ च पाञ्चाल्यो व्यपाश्रयत च ध्वजम् ॥ ७.२०१.७३ ॥
ସେ ପ୍ରଥମେ ଅତି ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟଧିକ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ। ତା’ପରେ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜକୁମାର ବସିପଡ଼ି ଧ୍ୱଜର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
7.201.74
तं नागमिव सिंहेन दृष्ट्वा राजञ्शरार्दितम् ।
जवेनाभ्यद्रवञ्छूराः पञ्च पाण्डवतो रथाः ॥ ७.२०१.७४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହାତୀ ପରି ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ବୀର ରଥୀ ବେଗରେ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.201.75
किरीटी भीमसेनश्च वृद्वक्षत्रश्च पौरवः ।
युवराजश्च चेदीनां मालवश्च सुदर्शनः ॥ ७.२०१.७५ ॥
କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ), ଭୀମସେନ, ପୌରବ ବୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର, ଚେଦିଙ୍କ ଯୁବରାଜ ଏବଂ ମାଳବ ସୁଦର୍ଶନ।
7.201.76
एते हाहाकृताः सर्वे प्रगृहीतशरासनाः ।
वीरं द्रौणायनिं वीराः सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.२०१.७६ ॥
ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ହାହାକାର କରି, ଧନୁ ଧରି ବୀର ଦ୍ରୌଣାୟନିଙ୍କୁ ସବୁ ଆଡ଼ୁ ଘେରି ଗଲେ।
7.201.77
ते विंशतिपदे यत्ता गुरुपुत्रममर्षणम् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैरभ्यघ्नन्सर्वतः समम् ॥ ७.२०१.७७ ॥
ସେମାନେ କୋଡ଼ିଏ ପାଦ ଦୂରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ, ଅସହିଷ୍ଣୁ ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ସବୁ ଆଡ଼ୁ ଏକ ସାଥରେ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.201.78
आशीविषाभैर्विंशत्या पञ्चभिस्तु शितैः शरैः ।
चिच्छेद युगपद्द्रौणिः पञ्चविंशतिसायकान् ॥ ७.२०१.७८ ॥
ଦ୍ରୌଣି ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି କୋଡ଼ିଏ ଓ ପାଞ୍ଚ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଏକ ସାଥରେ ପଚିଶଟି ବାଣ କାଟିଦେଲେ।
7.201.79
सप्तभिस्तु शितैर्बाणैः पौरवं द्रौणिरार्दयत् ।
मालवं त्रिभिरेकेन पार्थं ष़ड्भिर्वृकोदरम्। ॥ ७.२०१.७९ ॥
ସାତଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପୌରବଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ମାଳବଙ୍କୁ ତିନି, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଏକ, ଏବଂ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଛଅ।
7.201.80
ततस्ते विव्यधुः सर्वे द्रौणिं राजन्महारथाः ।
युगपच्च पृथक्चैव रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२०१.८० ॥
ତା'ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ମହାରଥୀ, ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଓ ପୃଥକ ଭାବେ, ସୁନା ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ, ପଥରରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଥିବା ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.81
युवराजश्च विंशत्या द्रौणिं विव्याध पत्रिभिः ।
पार्थश्च पुनरष्टाभिस्तथा सर्वे त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२०१.८१ ॥
ଯୁବରାଜ ବିଂଶତି ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ପାର୍ଥ ପୁଣି ଆଠରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ତିନି ତିନିରେ।
7.201.82
ततोऽर्जुनं षड्भिरथाजघान ।
द्रौणायनिर्दशभिर्वासुदेवम्।
भीमं दशार्धैर्युवारजं चतुर्भि- ॥ ७.२०१.८२ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଛଅରେ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଦଶରେ, ଭୀମଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚରେ, ଏବଂ ଯୁବରାଜଙ୍କୁ ଚାରିରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.201.83
र्द्वाभ्यां द्वाभ्यां मालवं पौरवं च ।
सूतं विद्व्वाः भीमसेनस्य षड्भि…
र्द्वाभ्यां विद्व्वा कार्मुकं च ध्वजं च ।
पुनः पार्थं शरवर्षेण विद्व्वा
द्रौणिर्घोरं सिंहनादं ननाद ॥ ७.२०१.८३ ॥
ଦୁଇ ଦୁଇ ବାଣରେ ମାଳବ ଓ ପୌରବଙ୍କୁ, ଭୀମସେନଙ୍କ ସାରଥିଙ୍କୁ ଛଅରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ତା'ପରେ ଦୁଇରେ ଧନୁ ଓ ଧ୍ୱଜ ବିଦ୍ଧ କରି, ପୁଣି ବାଣବର୍ଷଣରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଭୀଷଣ ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.201.84
तस्यास्यतस्तान्निशितान्पीतधारा… ।
न्द्रौणेः शरान्पृष्ठतश्चाग्रतश्च।
धरा वियद्द्यौः प्रदिशो दिशश्च ।
च्छन्ना बाणैरभवन्धोररूपैः ॥ ७.२०१.८४ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଅଗ୍ରଭାଗ ବାଣ… ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ପଛ ଓ ସାମନରୁ ଆସିଥିବା ବାଣରେ ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ସ୍ୱର୍ଗ, ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ଭୟଙ୍କର ରୂପର ବାଣରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହେଲା।
7.201.85
आसन्नस्य स्वरथं तीव्रतेजाः ।
सुदर्शनस्येन्द्रकेतुप्रकाशौ।
भुजौ शिरश्चेन्द्रसमानवीर्य… ।
स्त्रिभिः शरैर्युगपत्सञ्चकर्त ॥ ७.२०१.८५ ॥
ନିଜ ରଥ ନିକଟରେ ଥିବା, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତେଜସ୍ୱୀ ସୁଦର୍ଶନର (ଅର୍ଜୁନଙ୍କର) ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦୁଇ ବାହୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରସମାନ ପରାକ୍ରମୀ ମସ୍ତକ… ତିନି ବାଣରେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ କାଟିଦେଲା।
7.201.86
स पौरवं रथशक्त्या निहत्य ।
च्छित्त्वा रथं तिलशश्चास्य बाणैः।
छित्त्वा च बाहू वरचन्दनाक्तौ ।
भल्लेन कायाच्छिर उच्चकर्त ॥ ७.२०१.८६ ॥
ସେ ରଥଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୌରବକୁ ବଧ କରି, ବାଣରେ ତାଙ୍କ ରଥକୁ ତିଳ ତିଳ କରି କାଟି, ଉତ୍ତମ ଚନ୍ଦନ ଲିପ୍ତ ଦୁଇ ବାହୁ କାଟି, ଭଲ୍ଲରେ ଶରୀରରୁ ମସ୍ତକ କାଟିଦେଲା।
7.201.87
युवानमिन्दीवरदामवर्णं ।
चेदिप्रभुं युवराजं प्रसह्य।
बाणैस्त्वरावाञ्ज्वलिताग्निकल्पै… ।
र्विद्व्वा प्रादान्मृत्येव साश्वसूतम् ॥ ७.२०१.८७ ॥
ଯୁବା, ନୀଳପଦ୍ମ ମାଳା ପରି ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଚେଦିପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯୁବରାଜଙ୍କୁ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଦ୍ରୁତ ବାଣରେ ବଳପୂର୍ବକ… ବିଦ୍ଧ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଘୋଡ଼ା ଓ ସାରଥି ସହିତ ବଧ କଲା।
7.201.88
मालवं पौरवं चैव युवराजं च चेदिपम् ।
दृष्ट्वा समक्षं निहतं द्रोणपुत्रोण पाण्डवः।
भीमसेनो महाबाहुः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.२०१.८८ ॥
ମାଳବ, ପୌରବ, ଯୁବରାଜ ଓ ଚେଦିରାଜଙ୍କୁ ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଆଖି ସାମନରେ ନିହତ ହେବାର ଦେଖି, ମହାବାହୁ ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ ପରମ କ୍ରୋଧ ଧାରଣ କଲେ।
7.201.89
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धाशीविषोपमैः ।
छादयामास समरे द्रोणपुत्रं परन्तपः ॥ ७.२०१.८९ ॥
ସେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁତାପକ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ସାପ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶହ ଶହ ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.201.90
ततो द्रौणिर्महातेजाः शरवर्षं निहत्य तम् ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्भीमसेनममर्षणः ॥ ७.२०१.९० ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ସେହି ବାଣବର୍ଷାକୁ ନଷ୍ଟ କରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.91
ततो भीमो महाबाहुद्रौणेर्युधि महाबलः ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा द्रौणिं विव्याध पत्रिणा ॥ ७.२०१.९१ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ଓ ମହାବଳ ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଧନୁ କାଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.92
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणपुत्रो महामनाः ।
अन्यत्कार्मुकमादाय भीमं विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२०१.९२ ॥
ତା'ପରେ କଟାଯାଇଥିବା ସେହି ଧନୁକୁ ଫିଙ୍ଗି ମହାମନା ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ଧରି ବାଣରେ ଭୀମଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.93
तौ द्रौणिभीमौ समरे पराक्रान्तौ महाबलौ ।
अवर्षतां शरवर्षं वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.२०१.९३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମୀ ଓ ମହାବଳ ସେହି ଦୁଇ ଜଣ, ବର୍ଷା ବର୍ଷାଉଥିବା ଦୁଇ ମେଘ ପରି ବାଣବର୍ଷା କଲେ।
7.201.94
भीमनामाङ्किता बाणाः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
द्रौणिं सञ्छादयामासुर्घनौघा इव भास्करम् ॥ ७.२०१.९४ ॥
ଭୀମଙ୍କ ନାମ ଅଙ୍କିତ, ସୁନା ପଖାଳିଆ, ପଥର ଉପରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ବାଣମାନେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମେଘ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଢାଙ୍କିବା ପରି ଢାଙ୍କିଦେଲେ।
7.201.95
तथैव द्रौणिनिर्मुक्तैर्भीमः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकीर्यत स क्षिप्रं शरैः शतसहस्रशः ॥ ७.२०१.९५ ॥
ସେହିପରି ଦ୍ରୌଣିଙ୍କ ନିକ୍ଷେପିତ ନମିତ ପର୍ବଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ଭୀମ ଶୀଘ୍ର ଶତ ସହସ୍ରଶଃ ବାଣରେ ଆବୃତ ହେଲେ।
7.201.96
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना रणशालिना ।
न विव्यथे महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२०१.९६ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ରଣନିପୁଣ ଦ୍ରୌଣି ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଆବୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ ନାହିଁ; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ଥିଲା।
7.201.97
ततो भीमो महाबाहुः कार्तस्वरविभूषितान् ।
नाराचान्दश सम्प्रैषीद्यमदण्डनिभाञ्छितान् ॥ ७.२०१.९७ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ ଭୀମ ସୁବର୍ଣ୍ଣଭୂଷିତ, ଯମଦଣ୍ଡସମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦଶଟି ନାରାଚ ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
7.201.98
ते जत्रुदेशमासाद्य द्रोणपुत्रस्य मारिष ।
निर्भिद्य विविशुस्तूर्णं वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.२०१.९८ ॥
ହେ ମାରିଷ, ସେମାନେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଜତ୍ରୁ ପ୍ରଦେଶରେ ପହଞ୍ଚି ବିଦ୍ଧ କରି ସର୍ପ ବଲ୍ମୀକରେ ପଶିଲା ପରି ଶୀଘ୍ର ଭିତରେ ପଶିଗଲେ।
7.201.99
सोऽतिविद्धो भृशं द्रौणिः पाण्डवेन महात्मना ।
ध्वजयष्टिं समासाद्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.२०१.९९ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଦ୍ରୌଣି ଧ୍ୱଜଯଷ୍ଟି ଧରି ନିଜ ଆଖି ବନ୍ଦ କଲେ।
7.201.100
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लब्ध्वा द्रौणिर्नराधिप ।
क्रोधं परममातस्थौ समरे रुधिरोक्षितः ॥ ७.२०१.१०० ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ଦ୍ରୌଣି ପୁନଶ୍ଚ ଚେତନା ଫେରି ପାଇ ରକ୍ତସିକ୍ତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରମ କ୍ରୋଧ ଧାରଣ କଲେ।
7.201.101
दृढं सोऽभिहतस्तेन पाण्डवेन महात्मना ।
वेगं चक्रे महाबाहुर्भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.१०१ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ହୋଇ ସେହି ମହାବାହୁ ଭୀମସେନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ବେଗରେ ଧାଇଁଲେ।
7.201.102
तत आकर्णपूर्णानां शराणां तिग्मतेजसाम् ।
शतमाशीविषाभानां प्रेषयामास भारत ॥ ७.२०१.१०२ ॥
ତା'ପରେ ହେ ଭାରତ, କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣି ଛାଡ଼ିଥିବା ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶହେ ବାଣ ସେ ପ୍ରେରଣ କଲେ।
7.201.103
भीमोऽपि समरश्लाघी तस्य वीर्यमचिन्तयत् ।
तूर्णं प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ॥ ७.२०१.१०३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ବିତ ଭୀମ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଚାରିଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ଶୀଘ୍ର ଭୟଙ୍କର ଶରବର୍ଷା ଢାଳିଲେ।
7.201.104
ततो द्रौणिर्महाराज च्छित्त्वाऽस्य विशिखैर्धनुः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः पाण्डवं निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.१०४ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, କ୍ରୋଧିତ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ନିଜ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ ଛେଦନ କରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଛାତିରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.201.105
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो ह्यमर्षणः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्द्रौणिं पञ्चभिराहवे ॥ ७.२०१.१०५ ॥
ତା'ପରେ ଅସହିଷ୍ଣୁ ଭୀମସେନ ଅନ୍ୟ ଏକ ଧନୁ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଞ୍ଚ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.201.106
जीमूताविव घर्मान्ते तौ शरौघप्रवर्षिणौ ।
अन्योन्यक्रोधताम्राक्षौ छादयामासतुर्युधि ॥ ७.२०१.१०६ ॥
ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଶେଷରେ ଦୁଇ ମେଘ ପରି ଶରବର୍ଷା କରି, ପରସ୍ପର କ୍ରୋଧରେ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ନୟନ ସହିତ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲେ।
7.201.107
तलशब्दैस्ततो घोरैस्त्रासयन्तौ परस्परम् ।
अयुध्येतां सुसंरब्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.२०१.१०७ ॥
ତା'ପରେ ଭୟଙ୍କର ତାଳ ଶବ୍ଦରେ ପରସ୍ପରକୁ ଭୟଭୀତ କରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ, ପ୍ରତିଶୋଧ ଇଚ୍ଛା କରି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.108
ततो विष्फार्य सुमहच्चापं रुक्मविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत स द्रौणिः शरानस्यन्तमन्तिकात्।
शरद्यहर्मध्यगतो द्रीप्तार्चिरिव भास्करः ॥ ७.२०१.१०८ ॥
ତା'ପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣାଳଙ୍କୃତ ସେଇ ମହାନ ଧନୁକୁ ଟାଣି ସେ ଭୀମଙ୍କୁ ଚାହିଁଲା; ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର, ଶରତ ଋତୁର ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଦୀପ୍ତ କିରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ନିକଟରୁ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିଲେ।
7.201.109
आददनास्य विशिखान्सन्दधानस्य चाशुगान् ।
विकर्षतो मुञ्चतश्च नान्तरं ददृशुर्जनाः ॥ ७.२०१.१०९ ॥
ସେ ବାଣ ନେଉଥିଲେ, ଧନୁରେ ଯୋଡ଼ୁଥିଲେ, ଟାଣୁଥିଲେ ଓ ଛାଡ଼ୁଥିଲେ; ଲୋକମାନେ ଏହା ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଅନ୍ତର ଦେଖି ନ ଥିଲେ।
7.201.110
अलातचक्रप्रतिमं तस्य मण्डलमायुधम् ।
द्रौणेरासीन्महाराज बाणान्विसृजतस्तदा ॥ ७.२०१.११० ॥
ହେ ମହାରାଜ, ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିବା ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସେ ଧନୁ ସେତେବେଳେ ଅଲାତଚକ୍ର ପରି ବୃତ୍ତାକାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
7.201.111
धनुश्च्युताः शरास्तस्य शतशोऽथ सहस्रशः ।
आकाशे प्रत्यदृश्यन्त शलभानामिवायतीः ॥ ७.२०१.१११ ॥
ତାଙ୍କ ଧନୁରୁ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ଛୁଟି ଆକାଶରେ ପଙ୍ଗପାଳଙ୍କ ଲମ୍ବା ଧାଡ଼ି ପରି ଦେଖାଗଲା।
7.201.112
ते तु द्रौणिविनिर्मुक्ताः शरा हेमविभूषिताः ।
अजस्रमन्वकीर्यन्त घोरा भीमरथं प्रति ॥ ७.२०१.११२ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣାଳଙ୍କୃତ ଭୟଙ୍କର ବାଣମାନେ ଅବିରତ ଭୀମଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ବର୍ଷିତ ହେଲେ।
7.201.113
तत्राद्भुतकमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
बलं वीर्यं प्रभावं च व्यवसायं च भारत ॥ ७.२०१.११३ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ଭୀମସେନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ପରାକ୍ରମ ଦେଖିଲୁ, ତାଙ୍କର ବଳ, ବୀର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରଭାବ ଓ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, ହେ ଭରତବଂଶଜ।
7.201.114
तां स मेघादिवोद्भूतां बाणवृष्टिं समन्ततः ।
जलवृष्टिं महाघोरां तपान्त इव चिन्तयन् ॥ ७.२०१.११४ ॥
ମେଘରୁ ଉଠିଥିବା ଭଳି ଚାରିଆଡ଼େ ବ୍ୟାପିଥିବା ସେହି ବାଣବର୍ଷାକୁ, ଜଳବର୍ଷା ପରି ଅତି ଭୟଙ୍କର, ଗ୍ରୀଷ୍ମର ଶେଷ ପରି ଭାବି।
7.201.115
द्रोणपुत्रवधप्रेप्सुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
अमुञ्चच्छरवर्षाणि प्रावृषीव बलाहकः ॥ ७.२०१.११५ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ଭୀମ, ବର୍ଷାଋତୁର ମେଘ ପରି ବାଣବର୍ଷା ଛାଡ଼ିଲେ।
7.201.116
तद्रुक्मपृष्टं भीमस्य धनुर्घारं महारणे ।
विकृष्यमाणं विबभौ शक्रचापमिवापरम् ॥ ७.२०१.११६ ॥
ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମଙ୍କର ସୁବର୍ଣ୍ଣପୃଷ୍ଠ ଭୟଙ୍କର ଧନୁ ଟାଣି ହେଉଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ପରି ଝଲସିଲା।
7.201.117
तस्माच्छराः प्रादुरासञ्छतशोऽथ सहस्रशः ।
सञ्छादयन्तः समरे द्रौणिमाहवशोभिनम् ॥ ७.२०१.११७ ॥
ତା'ଠାରୁ ଶହ ଶହ ଓ ପରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ପ୍ରକଟିତ ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୋଭୁଥିବା ଦ୍ରୌଣିଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି।
7.201.118
तयोर्विसृजतोरेवं शरजालानि मारिष ।
वायुरप्यन्तरा राजन्नाशक्नोत्प्रतिसर्पितुम् ॥ ७.२०१.११८ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଏପରି ବାଣଜାଳ ଛାଡ଼ୁଥିବାବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ପବନ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଝିରେ ଗତି କରି ପାରିଲା ନାହିଁ।
7.201.119
तथा द्रौणिर्महाराज शरान्हेमविभूषितान् ।
तैलधौतान्प्रसन्नाग्रान्प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.२०१.११९ ॥
ସେହିପରି, ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୌଣି ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ, ତେଳରେ ଧୋଇ ହୋଇଥିବା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ବାଣ ବଧ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.201.120
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्द्रोणसुतं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.२०१.१२० ॥
ସେ ଆକାଶରେ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ତିନି ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିଦେଲା ଏବଂ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲା, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!'
7.201.121
पुनश्च शरवर्षाणि घोराण्युग्राणि पाण्डवः ।
व्यसृजद्बलवानक्रुद्धो द्रोणपुत्रवधेप्सया ॥ ७.२०१.१२१ ॥
ପୁଣି ବଳବାନ ପାଣ୍ଡବ, କ୍ରୋଧ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉଗ୍ର ବାଣବର୍ଷା ପୁଣି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.201.122
ततोऽस्त्रमायया तूर्णं शरवृष्टिं निवार्य ताम् ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य द्रोणपुत्रो महास्त्रवित्।
शरैश्चैनं सुबहुभिः क्रुद्धः सङ्ख्ये पराभिनत् ॥ ७.२०१.१२२ ॥
ତା'ପରେ ମହାଅସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅସ୍ତ୍ରମାୟାରେ ସେହି ବାଣବର୍ଷା ଶୀଘ୍ର ନିବାରଣ କରି ଭୀମର ଧନୁ କାଟିଦେଲେ; କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନେକ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.201.123
स छिन्नधन्वा बलवान्रथशक्तिं सुदारुणाम् ।
वेगेनाविध्य चिक्षेप द्रोणपुत्ररथं प्रति ॥ ७.२०१.१२३ ॥
ଧନୁ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ମଧ୍ୟ ବଳବାନ ସେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ରଥଶକ୍ତି ବେଗରେ ଘୂରାଇ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ରଥ ଦିଗରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.201.124
तामापतन्तीं सहसा महोल्काभां शितैः शरैः ।
चिच्छेद समरे द्रौणिर्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.२०१.१२४ ॥
ମହାଉଲ୍କା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ହଠାତ୍ ଆସୁଥିବା ତାହାକୁ ଦ୍ରୌଣି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା କାଟିଦେଲେ; ନିଜ ହାତର ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇ।
7.201.125
एतस्मिन्नन्तरे भीमो दृढमादाय कार्मुकम् ।
द्रौणिं विव्याध विशिखैः स्मयमानो वृकोदरः ॥ ७.२०१.१२५ ॥
ଏହି ସମୟରେ ବୃକୋଦର ଭୀମ ଧନୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି, ହସିହସି ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବାଣରେ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.201.126
ततो द्रौणिर्महाराज भीमसेनस्य सारथिम् ।
ललाटे दारयामास शरेणानतपर्वणा ॥ ७.२०१.१२६ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଭୀମସେନଙ୍କ ସାରଥିର କପାଳରେ ନଇଥିବା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.201.127
सोऽतिविद्धो बलवता द्रोणपुत्रेण सारथिः ।
व्यामोहमगमद्राजन्रश्मीनुत्सृज्य वाजिनां ॥ ७.२०१.१२७ ॥
ବଳବାନ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ଅତି ଆହତ ହୋଇ ସେ ସାରଥି, ହେ ରାଜନ, ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ଲଗାମ ଛାଡ଼ି ମୋହିତ ହେଲେ।
7.201.128
ततोऽश्वाः प्राद्रवंस्तूर्णं मोहिते रथसारथौ ।
भीमसेनस्य राजेनद्र् पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.२०१.१२८ ॥
ତା'ପରେ ସାରଥି ମୋହିତ ହେବାରୁ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଶୀଘ୍ର ପଳାଇଲେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଭୀମସେନଙ୍କ ସବୁ ଧନୁର୍ଧର ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ।
7.201.129
तं दृष्ट्वा प्रद्रुतैरश्वैरपकृष्टं रणाजिरात् ।
दध्मौ प्रमुदितः शङ्खं बृहन्तमपराजितः ॥ ७.२०१.१२९ ॥
ରଣାଙ୍ଗଣରୁ ପଳାଉଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଟାଣି ନିଆଯାଉଥିବାର ଦେଖି, ଅପରାଜିତ ବୀର ଆନନ୍ଦରେ ବଡ଼ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇଲେ।
7.201.130
ततः सर्वे च पाञ्चाला भीमसेनश्च पाण्डवः ।
धृष्टद्युम्नरथं त्यक्त्वा भीताः सम्प्राद्रवन्दिशः ॥ ७.२०१.१३० ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ରଥ ଛାଡ଼ି ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।
7.201.131
तान्प्रभग्नांस्ततो द्रौणिः पृष्ठतो विकिरञ्शरान् ।
अभ्यवर्तत वेगेन कालयन्पाण्डुवाहिनीम् ॥ ७.२०१.१३१ ॥
ଏହା ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପଛରୁ ବାଣ ବର୍ଷଣ କରି, ପରାଜିତ ସେନାମାନଙ୍କ ଉପରକୁ ବେଗରେ ଧାଇଁଗଲେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ସେନାକୁ ବିନାଶ କଲେ।
7.201.132
ते वध्यमानाः समरे द्रोणपुत्रेण पार्थिवाः ।
द्रोणपुत्रभयाद्राजन्दिशः सर्वाश्च भेजिरे ॥ ७.२०१.१३२ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ସେହି ବୀରମାନେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଭୟରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।