மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.201.1
भीमसेनं समाकीर्णं दृष्ट्वाऽस्त्रेण धनञ्जयः ।
तेजसः प्रतिघातार्थं वारुणेन समावृणोत् ॥ ७.२०१.१ ॥
பீமசேனன் எல்லா பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட தனஞ்சயன், அவனுடைய ஒளியை எதிர்கொள்ள வருணாஸ்திரத்தால் அவனை மூடினான்.
7.201.2
नालक्षयत तत्कश्चिद्वारुणास्त्रेण संवृतम् ।
अर्जुनस्य लघुत्वाच्च संवृतत्वाच्च तेजसः ॥ ७.२०१.२ ॥
அர்ஜுனனின் வருணாஸ்திரத்தால் மூடப்பட்ட அவனை யாரும் காணவில்லை; அர்ஜுனனின் அஸ்திரம் இலேசாகவும், அதன் ஒளி மறைக்கப்பட்டதாகவும் இருந்தது.
7.201.3
साश्वसूतरथो भीमो द्रोणपुत्रास्त्रसंवृतः ।
अग्नावग्निरिव न्यस्तो ज्वालामाली सुदुर्दृशः ॥ ७.२०१.३ ॥
துரோணரின் மகனின் அஸ்திரத்தால் மூடப்பட்ட பீமன், குதிரைகள், சாரதி, தேருடன், நெருப்பின் மீது வைக்கப்பட்ட நெருப்பைப் போல, சுடர்மாலை அணிந்து, காண்பதற்கு மிகக் கடினமானவனாக இருந்தான்.
7.201.4
यथा रात्रिक्षये राजञ्ज्योतीष्यस्तगिरिं प्रति ।
समापेतुस्तथा बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.४ ॥
அரசே, இரவு முடியும்போது நட்சத்திரங்கள் அஸ்தமிக்கும் மலையை நோக்கி ஒன்று கூடுவது போல, பாணங்கள் பீமசேனனின் தேரை நோக்கி ஒன்றுகூடின.
7.201.5
स हि भीमो रथश्चास्य हयाः सूतश्च मारिष ।
संवृता द्रोणपुत्रेण पावकान्तर्गताऽभवन् ॥ ७.२०१.५ ॥
மாரிஷனே, பீமனும், அவனுடைய தேரும், குதிரைகளும், சாரதியும், துரோணரின் மகனால் மூடப்பட்டு, நெருப்பின் நடுவில் சென்றவர்கள் போல ஆயினர்.
7.201.6
यथा जग्ध्वा जगत्कृत्स्नं समये सचराचरम् ।
गच्छेद्वह्निर्विभोरास्यं तथाऽस्त्रं भीममावृणोत् ॥ ७.२०१.६ ॥
காலம் வரும்போது அக்னி அசையும், அசையாத அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய முழு உலகையும் விழுங்கி, இறைவனின் வாயில் செல்வது போல, அந்த அஸ்திரம் பீமனை மூடிக்கொண்டது.
7.201.7
सूर्यमग्निः प्रविष्टः स्याद्यथा चाग्निं दिवाकरः ।
तथा प्रविष्टं तत्तेजो न आज्ञायत पाण्डवः ॥ ७.२०१.७ ॥
சூரியனுக்குள் நெருப்பு புகுந்தது போலவோ, நெருப்புக்குள் சூரியன் புகுந்தது போலவோ, உள்ளே புகுந்த அந்த ஒளியை பாண்டவன் அறியவில்லை.
7.201.8
तदस्त्रं भीमहुङ्कारादपयाति पुनःपुनः ।
पुनः पुनस्तमायाति हुंकारात्तं विमुञ्चति।
ततो देवाः सगन्धर्वा भीमं दृष्ट्वा सुविस्मिताः ॥ ७.२०१.८ ॥
பீமனின் முழக்கத்தால் அந்த அஸ்திரம் மீண்டும் மீண்டும் விலகிச் செல்கிறது; மீண்டும் மீண்டும் அவனிடம் வருகிறது; முழக்கத்தாலேயே அவன் அதை விடுக்கிறான். அப்பொழுது தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் பீமனைக் கண்டு மிகவும் வியந்தனர்.
7.201.9
विकीर्णमस्त्रं तद्दृष्ट्वा तथा भीमरथं प्रति ।
उदीर्यमाणं द्रौणिं च निष्प्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ७.२०१.९ ॥
பீமனின் தேரை நோக்கி சிதறிய அந்த அஸ்திரத்தையும், போரில் எதிரியற்றவனாக துரோணரின் மகன் அதை ஏவுவதையும் கண்டு.
7.201.10
सर्वसैन्यं च पाण्डूनां न्यस्तशस्त्रमचेतनम् ।
युधिष्ठिरपुरोगांश्च विमुखांस्तान्महारथनान् ॥ ७.२०१.१० ॥
பாண்டவர்களின் முழுப் படையும் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து உணர்விழந்ததுபோல ஆனது; யுதிஷ்டிரனை முன்னிட்டுச் சென்ற அந்த மகாரதர்களும் முகம் திருப்பினர்.
7.201.11
अर्जुनो वासुदेवश्च त्वरमाणौ महाद्युती ।
अवप्लुत्य रथाद्वीरौ भीममाद्रवतां ततः ॥ ७.२०१.११ ॥
அதன்பின் அர்ஜுனனும் வாசுதேவனும், இரு மகாதேஜஸ்வி வீரர்களும், விரைந்து தேரிலிருந்து குதித்து பீமனை நோக்கி ஓடினர்.
7.201.12
ततस्तद्द्रोणपुत्रस्य तेजोऽस्त्रबलसम्भवम् ।
विगाह्य तौ सुबलिनौ माययाऽविशतां तथा ॥ ७.२०१.१२ ॥
அதன்பின் துரோணரின் மகனின் அஸ்திர வலிமையிலிருந்து எழுந்த அந்த தேஜஸில் அவ்விருவரும் ஆழ்ந்து மாயையால் உள்ளே புகுந்தனர்.
7.201.13
न्यस्तशस्त्रौ ततस्तौ तु नादहत्सोऽस्त्रजोऽनलः ।
वारुणास्त्रप्रयोगाच्च वीर्यवत्त्वाच्च कृष्णयोः ॥ ७.२०१.१३ ॥
ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்த அவர்கள் இருவரையும் அஸ்திரத்தால் தோன்றிய அந்த நெருப்பு எரிக்கவில்லை; வாருணாஸ்திரப் பிரயோகத்தாலும் இரு கிருஷ்ணர்களின் வீரியத்தாலும்.
7.201.14
ततश्चकृषतुर्भीमं सर्वशस्त्रायुधानि च ।
नारायणास्त्रशान्त्यर्थं नरनारायणौ बलात् ॥ ७.२०१.१४ ॥
பின்னர் நர நாராயணர்கள் நாராயணாஸ்திரத்தை அடக்குவதற்காக பீமனையும் எல்லா ஆயுதங்களையும் பலவந்தமாக இழுத்தனர்.
7.201.15
आकृष्यमाणः कौन्तेयो नदत्येव महारवम् ।
वर्धते चैव तद्वोरं द्रौणेरस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ ७.२०१.१५ ॥
இழுக்கப்பட்ட குந்தியின் மகன் பெருங்குரலில் கர்ஜித்தான்; துரோணரின் மகனின் அந்த பயங்கரமான, வெல்ல முடியாத அஸ்திரம் பெருகிக்கொண்டே இருந்தது.
7.201.16
तमब्रवीद्वासुदेवः किमिदं पाण्डुनन्दन ।
वार्यमाणोऽपि कौन्तेय यद्युद्वान्न निवर्तसे ॥ ७.२०१.१६ ॥
வாசுதேவர் அவனிடம் கூறினார்: 'பாண்டுவின் மகனே, இது என்ன? குந்தியின் மகனே, தடுக்கப்பட்டும் நீ போரிலிருந்து திரும்பவில்லையே?'
7.201.17
यदि युद्वेन जेयाः स्युरिमे कौरवनन्दनाः ।
वयमप्यत्र युध्येम तथा चेमे नरर्षभाः ॥ ७.२०१.१७ ॥
போரினால் இந்தக் குருவின் மைந்தர்கள் வெல்லப்படக்கூடியவர்களாக இருந்திருந்தால், நாமும் இங்கே போரிடுவோம்; இந்த நரசிம்மர்களும் அவ்வாறே.
7.201.18
रथेभ्यस्त्ववतीर्णाः स्म सर्व एव हि तावकाः ।
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय रथात्तूर्णमपाक्रम ॥ ७.२०१.१८ ॥
ஆனால் உன் அனைத்து வீரர்களும் தேர்களிலிருந்து இறங்கிவிட்டனர்; ஆகையால் குந்தியின் மகனே, நீயும் விரைவில் தேரிலிருந்து இறங்கு.
7.201.19
एवमुक्त्वा तु तं कृष्णो रथाद्भूमिमवर्तयत् ।
निःश्वसन्तं यथा नागं क्रोधसंरक्तलोचनम् ॥ ७.२०१.१९ ॥
இவ்வாறு கூறி கிருஷ்ணன் அவனை ரதத்திலிருந்து நிலத்தில் இறக்கினான்; அவன் யானையைப் போல் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தான், அவனுடைய கண்கள் கோபத்தால் சிவந்திருந்தன.
7.201.20
यदाऽपकृष्टः स रथान्न्यासितश्चायुधं भुवि ।
ततो नारायणास्त्रं तत्प्रशान्तं शत्रुतापनम् ॥ ७.२०१.२० ॥
அவன் ரதத்திலிருந்து இழுத்து இறக்கப்பட்டு, அவனுடைய ஆயுதம் நிலத்தில் வைக்கப்பட்டபோது, எதிரிகளை வருத்தும் அந்த நாராயணாஸ்திரம் அடங்கியது.
7.201.21
तस्मिन्प्रशान्ते विधिना तेन तेजसि दुःसहे ।
बभूवुर्विमलाः सर्वा दिशः प्रदिश एव च ॥ ७.२०१.२१ ॥
அந்த தாங்க முடியாத ஆற்றல் முறைப்படி அடங்கியபோது, எல்லா திசைகளும் உபதிசைகளும் தெளிவடைந்தன.
7.201.22
प्रववुश्च शिवा वाताः प्रशान्ता मृगपक्षिणः ।
वाहनानि च हृष्टानि प्रशान्तेऽस्त्रे सुदुर्जये ॥ ७.२०१.२२ ॥
மங்களமான காற்றுகள் வீசின; மான்களும் பறவைகளும் அமைதியடைந்தன; வெல்ல முடியாத அந்த அஸ்திரம் அடங்கியதும் வாகனங்கள் மகிழ்ந்தன.
7.201.23
व्यपोढे च ततो घोरे तस्मिंस्तेजसि भारत ।
बभौ भीमो निशापाये धीमान्सूर्य इवोदितः ॥ ७.२०१.२३ ॥
ஓ பாரதா, பின்னர் அந்த கொடிய ஆற்றல் நீங்கியபோது, இரவு முடிவில் உதித்த அறிவுமிக்க சூரியனைப் போல பீமன் ஒளிர்ந்தான்.
7.201.24
हतशेषं बलं तत्तु पाण्डवानामतिष्ठत ।
अस्त्रव्युपरमाद्वृष्टं तव पुत्रजिघांसया ॥ ७.२०१.२४ ॥
பாண்டவர்களின் எஞ்சிய அந்தப் படை நின்றது; உங்கள் மகன்களைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் பொழிந்த அஸ்திரம் நின்றதால்.
7.201.25
व्यवस्थिते बले तस्मिन्नेस्त्रे प्रतिहते तथा ।
दुर्योधनो महाराज द्रोणपुत्रमथाब्रवीत् ॥ ७.२०१.२५ ॥
படை மீண்டும் நிலைகொண்டு, அந்த அஸ்திரமும் இவ்வாறு தடுக்கப்பட்டபோது, மகாராஜாவே, துரியோதனன் துரோணரின் மகனிடம் கூறினான்.
7.201.26
अश्वत्थामन्पुनः शीघ्रमस्त्रमेतत्प्रयोजय ।
अवस्थिता हि पाञ्चालाः पुनरेते जयैषिणः ॥ ७.२०१.२६ ॥
அசுவத்தாமனே, மீண்டும் விரைவாக இந்த அஸ்திரத்தை ஏவு. வெற்றியை விரும்பும் இந்தப் பாஞ்சாலர்கள் மீண்டும் நிலைகொண்டிருக்கின்றனர்.
7.201.27
अश्वत्थामा तथोक्तस्तु तव पुत्रेण मारिष ।
सुदीनमभिनिः श्वस्य राजानमिदमब्रवीत् ॥ ७.२०१.२७ ॥
ஐயா, உம் மகனால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட அசுவத்தாமன், மிகவும் துயருற்று நீண்டபெருமூச்சு விட்டு, அரசனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
7.201.28
नैतदावर्तते राजन्नस्त्रं द्विर्नोपपद्यते ।
आवृतं हि निवर्तेत प्रयोक्तारं न संशयः ॥ ७.२०१.२८ ॥
அரசே, இந்த அஸ்திரம் திரும்பாது; இருமுறை பிரயோகிப்பதும் இயலாது. ஆனால் அது தடுக்கப்பட்டால் ஏவியவன் மீதே திரும்பும்; இதில் ஐயமில்லை.
7.201.29
एष चास्त्रप्रतीघातं वासुदेवः प्रयुक्तवान् ।
अस्य तु ह्येष वै दाता मानुषेषु न विद्यते ॥ ७.२०१.२९ ॥
இந்த அஸ்திரத்தின் தடுப்பை வாசுதேவனே பிரயோகித்தான். அவனைப் போன்ற கொடையாளி மனிதரிடையே காணப்படுவதில்லை.
7.201.30
परावरज्ञो लोकानां न तदस्ति न वेत्ति यत् ।
तदेतदस्त्रं प्रशमं यातं कृष्णस्य मन्त्रितैः ॥ ७.२०१.३० ॥
உலகங்களின் உயர்வும் தாழ்வும் அறிந்தவன்; அவனுக்கு அறியாததும் இல்லை, இல்லாததும் இல்லை. கிருஷ்ணனின் ஆலோசனைகளால் இந்த அஸ்திரம் தணிந்தது.
7.201.31
द्विविधो विहितः सङ्ख्ये वधः शस्त्रोर्जनाधिप ।
पराजयो वा मृत्युर्वा श्रेयान्मृत्युर्न निर्जयः ॥ ७.२०१.३१ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, போரில் ஆயுதங்களால் ஏற்படும் கொலை இரண்டு வகையாக விதிக்கப்பட்டுள்ளது. தோல்வி அல்லது மரணம்; மரணமே சிறந்தது, வெற்றி அல்ல.
7.201.32
विजिताश्चारयो ह्योते शस्त्रोत्सर्गान्मृतोपमाः ॥ ७.२०१.३२ ॥
ஆயுதங்களை விட்டதால் இந்த எதிரிகள் உண்மையிலேயே வெல்லப்பட்டு இறந்தவர்களைப் போல் ஆயினர்.
7.201.33
आचार्यपुत्र यद्येतद्द्विरस्त्रं न प्रयुज्यते ।
अन्यैर्गुरुघ्ना वध्यन्तामस्त्रैरस्त्रविदां वर ॥ ७.२०१.३३ ॥
ஆசிரியர் மகனே, இந்த இரண்டாம் அஸ்திரம் பயன்படுத்தப்படவில்லையென்றால், ஆயுதம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனே, குருகொலையாளிகள் பிறரின் ஆயுதங்களால் கொல்லப்படட்டும்.
7.201.34
त्वयि शस्त्राणि दिव्यानि त्र्यम्बके चामितौजसि ।
घ्नतैतान्सुमहावीर्य शात्रवान्युद्वकोविदः।
इच्छतो न हि ते मुच्येत्सङ्क्रुद्धो हि पुरन्दरः ॥ ७.२०१.३४ ॥
உன்னிடம் தெய்வீக ஆயுதங்கள் உள்ளன, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட த்ரியம்பகனிடமும் உள்ளன. மிக்க வலிமை உடையவனே, போரறிந்தவனே, இந்த எதிரிகளைக் கொல். நீ விரும்பினால் அது உன்னிடமிருந்து விடுபடாது; கோபமுற்ற புரந்தரனும் அப்படியே.
7.201.35
तस्मिन्नस्त्रे प्रतिहते द्रोणे चोपधिना हते ।
तथा दुर्योधनेनोक्तो द्रौणिः किमकरोत्पुनः ॥ ७.२०१.३५ ॥
அந்த அஸ்திரம் தடுக்கப்பட்டு, சூழ்ச்சியால் துரோணர் கொல்லப்பட்ட பின்னர், துரியோதனன் இவ்வாறு கூறியதும் துரோணரின் மகன் மீண்டும் என்ன செய்தான்?
7.201.36
दृष्ट्वा पार्थांश्च सङ्ग्रामे युद्धाय समुपस्थितान् ।
नारायणास्त्रनिर्मुक्तांश्चरतः पृतनामुखे ॥ ७.२०१.३६ ॥
போரில் போருக்குத் தயாராக நின்ற பிருதையின் மகன்களையும், படையின் முன்னணியில் நாராயணாஸ்திரத்தால் விடுபட்டுத் திரிந்தவர்களையும் கண்டு.
7.201.37
जानन्पितुः स निधनं सिंहलाङ्गूलकेतनः ।
सक्रोधो भयमुत्सृज्य सोऽभिदुद्राव पार्षतम् ॥ ७.२०१.३७ ॥
தன் தந்தையின் மரணத்தை அறிந்து, சிங்க வால் கொடியுடையவன் கோபத்துடன் பயத்தைத் துறந்து பார்ஷதன் மீது பாய்ந்தான்.
7.201.38
अभिद्रुत्य च विंशत्या क्षुद्रकाणां नरर्षभ ।
पञ्चभिश्चातिवेगेन विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.२०१.३८ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, இருபது சிறு வீரர்கள் மீது பாய்ந்து, அந்த மனிதர்களில் சிறந்தவன் மிக்க வேகத்துடன் ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.201.39
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्ज्वलन्तमिव पावकम् ।
द्रोणपुत्रं त्रिषष्ट्या तु राजन्विव्याध पत्रिणाम् ॥ ७.२०१.३९ ॥
பின்னர், அரசே, தீ போல் ஒளிர்ந்த துரோணன் மகனை, அரசே, அறுபத்துமூன்று அம்புகளால் திருஷ்டத்யும்னன் துளைத்தான்.
7.201.40
सारथिं चास्य विंशत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
हयांश्च चतुरोऽविध्यच्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.४० ॥
அவனுடைய தேரோட்டியை கல்லில் கூர்மையாக்கிய பொன்-இறகு அம்புகள் இருபதால், நான்கு குதிரைகளை நான்கு கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.201.41
विद्व्वा विद्वाऽनदद्द्रौणिं कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
आददे सर्वलोकस्य प्राणानिव महारणे ॥ ७.२०१.४१ ॥
துரோணன் மகனைத் துளைத்து, துளைத்து, பூமியை நடுங்கச் செய்தபடி அவன் முழங்கினான்; பெரும் போரில் உலகனைத்தின் உயிர்களைப் பறிப்பவன் போல்.
7.201.42
पार्षतस्तु बली राजन्कृतास्त्रः कृतनिश्चयः ।
द्रौणिमेवाभिदुद्राव मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.२०१.४२ ॥
அரசே, வலிமையும் ஆயுதத் திறனும் கொண்ட பார்ஷதன் உறுதி கொண்டு துரோணன் மகன் மீதே பாய்ந்தான், மரணத்தையே திருப்பித் தள்ளுபவன் போல்.
7.201.43
ततो बाणमयं वर्षं द्रोणपुत्रस्य मूर्धनि ।
अवासृजदमेयात्मा पाञ्चाल्यो रथिनांवरः ॥ ७.२०१.४३ ॥
அப்போது அளவிட முடியாத ஆத்மா கொண்ட, தேர்வீரர்களில் சிறந்த பாஞ்சால்யன் துரோணரின் மகனின் தலையின் மேல் அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
7.201.44
तं द्रौणिः समरे क्रुद्धं छादयामास पत्रिभिः ।
विव्याध चैनं दशभिः पितुर्वधमनुस्मरन् ॥ ७.२०१.४४ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட அவனை துரோணரின் மகன் அம்புகளால் மூடினான்; தந்தையின் வதத்தை நினைத்து அவனை பத்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
7.201.45
द्वाभ्यां च सुविसृष्टाभ्यां क्षुराभ्यां ध्वजकार्मुके ।
छित्त्वा पाञ्चालराजस्य द्रौणिरन्यैः समार्दयत् ॥ ७.२०१.४५ ॥
நன்றாக எய்யப்பட்ட இரண்டு கூரிய அம்புகளால் துரோணரின் மகன் பாஞ்சால அரசனின் கொடியையும் வில்லையும் அறுத்து, மற்ற அம்புகளால் அவனை வருத்தினான்.
7.201.46
व्यश्वसूतरथं चैनं द्रौणिश्चक्रे महाहावे ।
तस्य चानुचरान्सर्वान्क्रुद्धः प्राद्रावयच्छरैः ॥ ७.२०१.४६ ॥
பெரும் போரில் துரோணரின் மகன் அவனை குதிரைகளும் சாரதியும் இல்லாத தேரில் நிறுத்தினான்; கோபமுற்று அம்புகளால் அவனுடைய அனைத்துப் பின்தொடர்பவர்களையும் ஓடச்செய்தான்.
7.201.47
ततः प्रदुद्रुवे सैन्यं पाञ्चालानां विशाम्पते ।
सम्भ्रान्तरूपमार्तं च न परस्परमैक्षत ॥ ७.२०१.४७ ॥
அப்போது, ஓ மக்கள் தலைவனே, பாஞ்சாலர்களின் படை ஓடிவிட்டது; குழம்பி துன்புற்று, அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்க்கவும் இல்லை.
7.201.48
दृष्ट्वा तु विमुखान्योधान्धृष्टद्युम्नं च पीडितम् ।
शैनेयोऽचोदयत्तूर्णं रथं द्रौणिरथं प्रति ॥ ७.२०१.४८ ॥
போர்வீரர்கள் முகம் திருப்பி ஓடுவதையும், திருஷ்டத்யும்னன் துன்புறுவதையும் கண்டு, சைனேயன் (சாத்யகி) விரைவாக தன் தேரை துரோணரின் மகனின் தேரை நோக்கி ஓட்டினான்.
7.201.49
अष्टभिर्निशितैर्बाणैरश्वत्थामानमार्दयत् ।
विंशत्या पुनराहत्य नानारूपैरमर्षणः।
विव्याध च तथा सूतं चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.२०१.४९ ॥
அவன் கூரிய எட்டு அம்புகளால் அஸ்வத்தாமனை வருத்தினான். பின்னர் இருபது அம்புகளால் மீண்டும் தாக்கி, பொறுக்காமல், பல வடிவ அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான். அவ்வாறே சாரதியை நான்கு அம்புகளால் துளைத்து, நான்கு குதிரைகளையும் துளைத்தான்.
7.201.50
धनुर्ध्वजं संयत्तश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ।
स साश्वं व्यधमच्चापि रथं हेमपरिष्कृतम्।
हृदि विव्याध समरे त्रिंशता सायकैर्भृशम् ॥ ७.२०१.५० ॥
அவன் கவனமாக, திறமையானவனைப் போல, அவனுடைய வில்லையும் கொடியையும் வெட்டினான். குதிரையுடன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரையும் அழித்தான். போரில் முப்பது அம்புகளால் அவன் மார்பில் கடுமையாகத் துளைத்தான்.
7.201.51
एवं स पीडितो राजन्नश्वत्थामा महाबालः ।
शरजालैः परिवृतः कर्तव्यं नान्वपद्यत ॥ ७.२०१.५१ ॥
அரசே, இவ்வாறு வருத்தப்பட்டு, மிகு வலிமையுள்ள அஸ்வத்தாமன் அம்புக் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டான். செய்ய வேண்டியது எதுவென்று அவனுக்குப் புலப்படவில்லை.
7.201.52
एवं गते गुरोः पुत्रे तव पुत्रो महारथः ।
कृपकर्णादिभिः सार्धं शरैः सात्वतमावृणोत् ॥ ७.२०१.५२ ॥
குருவின் மகன் இவ்வாறு நிலைகுலைந்தபோது, உம்முடைய மகனாகிய மகாரதன் கிருபர், கர்ணர் முதலியோருடன் சேர்ந்து அம்புகளால் சாத்வதனை மூடினான்.
7.201.53
दुर्योधनस्तु विंशत्या कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
कृतवर्माऽथ दशभिः कर्णः पञ्चाशता शरैः ॥ ७.२०१.५३ ॥
துரியோதனன் இருபது அம்புகளாலும், சாரத்வதரின் மகன் கிருபர் மூன்றாலும், பின்னர் கிருதவர்மன் பத்தாலும், கர்ணன் ஐம்பது அம்புகளாலும் (தாக்கினர்).
7.201.54
दुःशासनः शतेनैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्णं समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.५४ ॥
துச்சாசனன் நூறு அம்புகளாலும், விருஷசேனன் ஏழாலும் விரைவாகச் சுற்றிலும் கூரிய அம்புகளால் சாத்யகியைத் துளைத்தனர்.
7.201.55
ततः स सात्यकी राजन्सर्वानेव महारथान् ।
विरथान्विमुखांश्चैव क्षणेनैवाकरोन्नृप ॥ ७.२०१.५५ ॥
பின்னர் சாத்யகி, அரசே, எல்லா மகாரதர்களையும் ஒரு கணத்திலேயே தேரற்றவர்களாகவும் புறமுதுகிட்டவர்களாகவும் ஆக்கினான்.
7.201.56
अश्वत्थामा तु सम्प्राप्य चेतनां भरतर्षभ ।
चिन्तयामास दुःखार्तो निःश्वसंश्च पुनःपुनः ॥ ७.२०१.५६ ॥
ஆனால் அஸ்வத்தாமன், பரதர்களில் சிறந்தவனே, உணர்வு திரும்பப் பெற்று, துயரத்தால் வருந்தி, மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்டுச் சிந்தித்தான்.
7.201.57
अथो रथान्तरं द्रौणिः समारुह्य परन्तपः ।
सात्यकिं वारयामास किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.२०१.५७ ॥
பின்னர் பகைவரை வருத்தும் துரோணன் மகன் வேறொரு தேரில் ஏறி, நூற்றுக்கணக்கான பல அம்புகளைப் பொழிந்து சாத்யகியைத் தடுத்தான்.
7.201.58
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य भारद्वाजसुतं रणे ।
विरथं विमुखं चैव पुनश्चक्रे महारथः ॥ ७.२०१.५८ ॥
போரில் பாரத்வாஜனின் மகன் தன்னை நோக்கி விரைவதைக் கண்டு, அந்த மகாரதன் அவனை மீண்டும் தேரற்றவனாகவும் புறமுதுகிட்டவனாகவும் ஆக்கினான்.
7.201.59
ततस्ते पाण्डवा राजन्दृष्ट्वा सात्यकिविक्रमम् ।
शङ्खशब्दान्भृशं चक्रुः सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ७.२०१.५९ ॥
பின்னர், அரசே, பாண்டவர்கள் சாத்யகியின் வீரத்தைக் கண்டு பெரிதாக சங்கொலிகளை எழுப்பினர்; சிங்க முழக்கங்களையும் செய்தனர்.
7.201.60
एवं तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान वृषसेनस्य त्रिसाहस्रान्महारथान् ॥ ७.२०१.६० ॥
இவ்வாறு அவனை தேரற்றவனாக்கிய உண்மையான வீரன் சாத்யகி, வ்ருஷசேனனின் மூவாயிரம் மகாரதர்களைக் கொன்றான்.
7.201.61
अयुतं दन्तिनां सार्धं कृपस्य निजघान सः ।
पञ्चायुतानि चाश्वानां शकुनेर्निजघान ह ॥ ७.२०१.६१ ॥
அவன் கிருபரின் பத்தாயிரம் யானைகளுடன் அவற்றை வீழ்த்தினான்; சகுனியின் ஐம்பதினாயிரம் குதிரைகளையும் வீழ்த்தினான்.
7.201.62
ततो द्रौणिर्महाराज रथमारुह्य वीर्यवान् ।
सात्यकिं प्रति सङ्क्रुद्धः प्रययौ तद्वधेप्सया। ॥ ७.२०१.६२ ॥
அப்போது, மகாராஜாவே, வீரியம் மிக்க த்ரௌணி தேரில் ஏறி, கோபம் கொண்டு, சாத்யகியைக் கொல்ல விரும்பி அவனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.201.63
पुनस्तमागतं दृष्ट्वा शनेयो निशितैः शरैः ।
अदारयत्क्रुरतरैः पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.२०१.६३ ॥
அவன் மீண்டும் வருவதைக் கண்டு, சைனேயன் கூரிய அம்புகளால், மிகக் கொடிய அம்புகளால் அவனை மீண்டும் மீண்டும் துளைத்தான், ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே.
7.201.64
सोऽतिविद्धो महेष्वासो नानालिङ्गैरमर्षणः ।
युयुधानेन वै द्रौणिः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२०१.६४ ॥
மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த மகா வில்லாளி, அமர்ஷத்துடன், யுயுதானனின் பல வகை அம்புகளால், சிரித்துக்கொண்டு இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.201.65
शैनेयाब्युपपत्तिं ते जानाम्याचार्यघातिनि ।
न चैनं त्रास्यसि मया ग्रस्तमात्मानमेव च ॥ ७.२०१.६५ ॥
ஓ ஆசிரியக் கொலையாளியே, சைனேயன் உனக்குத் துணை என்று நான் அறிவேன்; ஆனால் என்னால் பற்றப்பட்ட இவனையும், உன்னையும் நீ காப்பாற்ற மாட்டாய்.
7.201.66
शपेत्मनाऽहं शैनेय सत्येन तपसा तथा ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालान्यदि शान्तिमहं लभे ॥ ७.२०१.६६ ॥
ஓ சைனேயா, நான் என்னைக் கொண்டும், சத்தியத்தைக் கொண்டும், தவத்தைக் கொண்டும் சபதம் செய்கிறேன்; அனைத்துப் பாஞ்சாலர்களையும் கொல்லாமல் நான் அமைதி பெற்றால்.
7.201.67
यद्बलं पाण्डवेयानां वृष्णीनामपि यद्बलम् ।
क्रियतां सर्वमेवेह निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ७.२०१.६७ ॥
பாண்டவர்களின் பலமும், விருஷ்ணிகளின் பலமும் எதுவோ, அதெல்லாம் இங்கே செய்யப்படட்டும்; சோமகர்களை நான் அழிப்பேன்.
7.201.68
एवमुक्त्वाऽर्करम्याभं सुतीक्ष्णं तं शरोत्तमम् ।
व्यसृजत्सात्वते द्रौणिर्वज्रं वृत्रे यथा हरिः ॥ ७.२०१.६८ ॥
இவ்வாறு கூறி, சூரிய ஒளி போலத் திகழ்ந்த, மிகக் கூர்மையான அந்த உயர்ந்த அம்பைத் துரோணர் மகன் சாத்வதனை நோக்கி ஏவினான்; இந்திரன் விருத்திரன் மீது வஜ்ராயுதத்தை ஏவியது போல.
7.201.69
स तं निर्भिद्य तेनास्तः सायकः शरावरम् ।
विवेश वसुधां भित्त्वा श्वसन्बिलमिवोरगः ॥ ७.२०१.६९ ॥
அந்த அம்பு அதை ஊடுருவி, அதனால் ஏவப்பட்டு, கேடயத்தையும் பிளந்து, பூமியைப் பிளந்து உள்ளே புகுந்தது; சீறிக்கொண்டு பாம்பு புற்றில் நுழைவது போல.
7.201.70
स भिन्नकवचः शूरस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
विमुच्य सशरं चापं भूरिव्रणपरिस्रवः ॥ ७.२०१.७० ॥
கவசம் பிளக்கப்பட்டு, அங்குசத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட யானை போல அந்த வீரன் ஆனான்; அம்புடனும் வில்லுடனும் கைவிட்டு, பல புண்களிலிருந்து இரத்தம் வழிந்தவனாக.
7.201.71
सीदन्रुधिरसिक्तश्च रथोपस्थ उपाविशत् ।
सूतेनापहृतस्तूर्णं द्रोणपुत्राद्रथान्तरम् ॥ ७.२०१.७१ ॥
குருதியில் நனைந்து, தளர்ந்து அவன் தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான்; தேரோட்டி விரைவாக அவனைத் துரோணர் மகனின் முன்னிருந்து வேறொரு தேருக்கு கொண்டு சென்றான்.
7.201.72
अथान्येन सुपुङ्खेन शरेणानतपर्वणा ।
आजघान भ्रवोर्मध्ये धृष्टद्युम्नं परन्तपः ॥ ७.२०१.७२ ॥
பின்னர் பகைவரைத் தகிப்பவன், அழகிய இறகுகளும் வளைந்த முடிச்சுகளும் கொண்ட மற்றொரு அம்பால் திருஷ்டத்யும்னனின் புருவங்களுக்கு நடுவில் தாக்கினான்.
7.201.73
स पूर्वमतिविद्धश्च भृशं पस्चाच्च पीडितः ।
ससदाथ च पाञ्चाल्यो व्यपाश्रयत च ध्वजम् ॥ ७.२०१.७३ ॥
அவன் முன்பு பலமாகத் துளைக்கப்பட்டான்; பின்னும் மிகவும் துன்புற்றான். பின்னர் பாஞ்சால வீரன் அமர்ந்து கொடிக்கம்பத்தைப் பற்றிக்கொண்டான்.
7.201.74
तं नागमिव सिंहेन दृष्ट्वा राजञ्शरार्दितम् ।
जवेनाभ्यद्रवञ्छूराः पञ्च पाण्डवतो रथाः ॥ ७.२०१.७४ ॥
அரசே, சிங்கத்தால் தாக்கப்பட்ட யானையைப் போல அம்புகளால் வருந்துபவனைக் கண்டு, பாண்டவர்களின் ஐந்து வீர ரதர்கள் வேகமாக அவனை நோக்கி விரைந்தனர்.
7.201.75
किरीटी भीमसेनश्च वृद्वक्षत्रश्च पौरवः ।
युवराजश्च चेदीनां मालवश्च सुदर्शनः ॥ ७.२०१.७५ ॥
கிரீடி (அர்ஜுனன்), பீமசேனன், பௌரவ வ்ருத்தக்ஷத்ரன், சேதிகளின் இளவரசன், மற்றும் மாளவ சுதர்சனன்.
7.201.76
एते हाहाकृताः सर्वे प्रगृहीतशरासनाः ।
वीरं द्रौणायनिं वीराः सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.२०१.७६ ॥
இவர்கள் அனைவரும் அலறி, வில்லை உயர்த்தி, வீரனான துரோணாயனியை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்தனர்.
7.201.77
ते विंशतिपदे यत्ता गुरुपुत्रममर्षणम् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैरभ्यघ्नन्सर्वतः समम् ॥ ७.२०१.७७ ॥
அவர்கள் இருபது அடி தூரத்தில் ஆயத்தமாக நின்று, பொறுமையற்ற குருவின் மகனை ஒவ்வொரு பக்கமிருந்தும் ஐந்தைந்து அம்புகளால் ஒரே சமயத்தில் தாக்கினர்.
7.201.78
आशीविषाभैर्विंशत्या पञ्चभिस्तु शितैः शरैः ।
चिच्छेद युगपद्द्रौणिः पञ्चविंशतिसायकान् ॥ ७.२०१.७८ ॥
துரோணி விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற இருபது மற்றும் ஐந்து கூரிய அம்புகளால் ஒரே சமயத்தில் இருபத்தைந்து அம்புகளை வெட்டினான்.
7.201.79
सप्तभिस्तु शितैर्बाणैः पौरवं द्रौणिरार्दयत् ।
मालवं त्रिभिरेकेन पार्थं ष़ड्भिर्वृकोदरम्। ॥ ७.२०१.७९ ॥
கூரிய ஏழு அம்புகளால் துரோணரின் மகன் பௌரவனை வருத்தினான். மாளவனை மூன்றால், பார்த்தனை ஒன்றால், வ்ருகோதரனை ஆறால்.
7.201.80
ततस्ते विव्यधुः सर्वे द्रौणिं राजन्महारथाः ।
युगपच्च पृथक्चैव रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२०१.८० ॥
பின்னர் அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் துரோணரின் மகனை, அரசே, ஒன்றாகவும் தனித்தனியாகவும் பொன் இறகுகளும் கல்லில் தீட்டிய கூர்மையுமுள்ள அம்புகளால் துளைத்தனர்.
7.201.81
युवराजश्च विंशत्या द्रौणिं विव्याध पत्रिभिः ।
पार्थश्च पुनरष्टाभिस्तथा सर्वे त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२०१.८१ ॥
இளவரசன் இருபது அம்புகளால் துரோணரின் மகனைத் துளைத்தான். பார்த்தன் மீண்டும் எட்டால், மற்ற அனைவரும் மூன்று மூன்றால்.
7.201.82
ततोऽर्जुनं षड्भिरथाजघान ।
द्रौणायनिर्दशभिर्वासुदेवम्।
भीमं दशार्धैर्युवारजं चतुर्भि- ॥ ७.२०१.८२ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் அர்ஜுனனை ஆறால் தாக்கினான், வாசுதேவனை பத்தால், பீமனை ஐந்தால், இளவரசனை நான்கால்.
7.201.83
र्द्वाभ्यां द्वाभ्यां मालवं पौरवं च ।
सूतं विद्व्वाः भीमसेनस्य षड्भि…
र्द्वाभ्यां विद्व्वा कार्मुकं च ध्वजं च ।
पुनः पार्थं शरवर्षेण विद्व्वा
द्रौणिर्घोरं सिंहनादं ननाद ॥ ७.२०१.८३ ॥
இரண்டிரண்டால் மாளவனையும் பௌரவனையும் துளைத்து, பீமசேனனின் தேரோட்டியை ஆறால் துளைத்து, பின் இரண்டால் வில்லையும் கொடியையும் துளைத்து, மீண்டும் அம்பு மழையால் பார்த்தனைத் துளைத்து, துரோணரின் மகன் பயங்கர சிங்கக் கர்ஜனை செய்தான்.
7.201.84
तस्यास्यतस्तान्निशितान्पीतधारा… ।
न्द्रौणेः शरान्पृष्ठतश्चाग्रतश्च।
धरा वियद्द्यौः प्रदिशो दिशश्च ।
च्छन्ना बाणैरभवन्धोररूपैः ॥ ७.२०१.८४ ॥
அவன் எய்த கூர்மையான, பொன்னிறக் கூர்முனை அம்புகள்… துரோணர் மகனின் பின்னும் முன்னும் இருந்து வந்த அம்புகளால் நிலம், வானம், சொர்க்கம், திசைகள், துணைத் திசைகள் அனைத்தும் பயங்கர வடிவ அம்புகளால் மூடப்பட்டன.
7.201.85
आसन्नस्य स्वरथं तीव्रतेजाः ।
सुदर्शनस्येन्द्रकेतुप्रकाशौ।
भुजौ शिरश्चेन्द्रसमानवीर्य… ।
स्त्रिभिः शरैर्युगपत्सञ्चकर्त ॥ ७.२०१.८५ ॥
தன் தேரின் அருகில் இருந்த, கடும் ஒளியுடைய சுதர்சனனின் (அர்ஜுனனின்) இரு கரங்களையும், இந்திரக்கொடி போல் ஒளிர்ந்தவற்றையும், இந்திரனுக்கு நிகரான வீரியமுள்ள தலையையும்… மூன்று அம்புகளால் ஒரே நேரத்தில் வெட்டினான்.
7.201.86
स पौरवं रथशक्त्या निहत्य ।
च्छित्त्वा रथं तिलशश्चास्य बाणैः।
छित्त्वा च बाहू वरचन्दनाक्तौ ।
भल्लेन कायाच्छिर उच्चकर्त ॥ ७.२०१.८६ ॥
அவன் ரத-சக்தியால் பௌரவனைக் கொன்று, அம்புகளால் அவனது தேரை எள்ளளவாக வெட்டி, சிறந்த சந்தனம் பூசிய இரு கரங்களையும் வெட்டி, பல்லத்தால் உடலிலிருந்து தலையை வெட்டினான்.
7.201.87
युवानमिन्दीवरदामवर्णं ।
चेदिप्रभुं युवराजं प्रसह्य।
बाणैस्त्वरावाञ्ज्वलिताग्निकल्पै… ।
र्विद्व्वा प्रादान्मृत्येव साश्वसूतम् ॥ ७.२०१.८७ ॥
இளைஞனும், நீலத் தாமரை மாலை போன்ற கரிய நிறமுடையவனுமான சேதிகளின் அரசனின் இளவரசனை, எரியும் நெருப்பு போன்ற விரைவான அம்புகளால் பலவந்தமாக… துளைத்து, மரணம் போல குதிரைகளும் சாரதியுடன் கொன்றான்.
7.201.88
मालवं पौरवं चैव युवराजं च चेदिपम् ।
दृष्ट्वा समक्षं निहतं द्रोणपुत्रोण पाण्डवः।
भीमसेनो महाबाहुः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.२०१.८८ ॥
மாளவனும், பௌரவனும், இளவரசனும், சேதி அரசனும் துரோணரின் மகனால் தன் கண்முன்னே கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட, பெரும்புயக் கொண்ட பாண்டவன் பீமசேனன் மிகுந்த கோபத்தை வரவழைத்துக்கொண்டான்.
7.201.89
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धाशीविषोपमैः ।
छादयामास समरे द्रोणपुत्रं परन्तपः ॥ ७.२०१.८९ ॥
அப்போது பகைவரை வாட்டுபவன் போரில் கோபங்கொண்ட நாகங்களைப் போன்ற கூர்மையான நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் துரோணரின் மகனை மூடினான்.
7.201.90
ततो द्रौणिर्महातेजाः शरवर्षं निहत्य तम् ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्भीमसेनममर्षणः ॥ ७.२०१.९० ॥
பின்னர் மிகுந்த ஒளிகொண்ட, பொறுமையற்ற துரோணர் மகன் அந்த அம்பு மழையை அழித்து கூர்மையான அம்புகளால் பீமசேனனைத் துளைத்தான்.
7.201.91
ततो भीमो महाबाहुद्रौणेर्युधि महाबलः ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा द्रौणिं विव्याध पत्रिणा ॥ ७.२०१.९१ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க கரங்களும் பெரும் பலமும் கொண்ட பீமன் போரில் க்ஷுரப்ரத்தால் துரோணரின் மகனின் வில்லை வெட்டி அம்பால் துரோணரின் மகனைத் துளைத்தான்.
7.201.92
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणपुत्रो महामनाः ।
अन्यत्कार्मुकमादाय भीमं विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२०१.९२ ॥
அப்போது வெட்டுண்ட வில்லைப் பொருட்படுத்தாது பெருமனம் கொண்ட துரோணரின் மகன் வேறொரு வில்லை எடுத்து அம்புகளால் பீமனைத் துளைத்தான்.
7.201.93
तौ द्रौणिभीमौ समरे पराक्रान्तौ महाबलौ ।
अवर्षतां शरवर्षं वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.२०१.९३ ॥
போரில் வீரமும் பெரும் பலமும் கொண்ட அந்த இருவரும், மழை பொழியும் இரு மேகங்களைப் போல அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
7.201.94
भीमनामाङ्किता बाणाः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
द्रौणिं सञ्छादयामासुर्घनौघा इव भास्करम् ॥ ७.२०१.९४ ॥
பீமனின் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட, பொன் இறகுகள் கொண்ட, கல்லில் தீட்டப்பட்ட அம்புகள் துரோணரின் மகனை மேகத்திரள்கள் சூரியனை மறைப்பது போல மூடின.
7.201.95
तथैव द्रौणिनिर्मुक्तैर्भीमः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकीर्यत स क्षिप्रं शरैः शतसहस्रशः ॥ ७.२०१.९५ ॥
அதேபோல், துரோணியால் ஏவப்பட்ட வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால் பீமன் உடனே நூறாயிரக்கணக்கான அம்புகளால் மூடப்பட்டான்.
7.201.96
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना रणशालिना ।
न विव्यथे महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२०१.९६ ॥
மகாராஜாவே, போரில் வல்லவனான துரோணியால் மூடப்பட்டபோதும் அவன் துன்புறவில்லை; அது அற்புதம் போல் இருந்தது.
7.201.97
ततो भीमो महाबाहुः कार्तस्वरविभूषितान् ।
नाराचान्दश सम्प्रैषीद्यमदण्डनिभाञ्छितान् ॥ ७.२०१.९७ ॥
பின்னர் மகாபாகுவான பீமன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, யமதண்டத்தைப் போன்ற கூரிய பத்து நாராசங்களை ஏவினான்.
7.201.98
ते जत्रुदेशमासाद्य द्रोणपुत्रस्य मारिष ।
निर्भिद्य विविशुस्तूर्णं वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.२०१.९८ ॥
மாரிஷா, அவர்கள் துரோணகுமாரனின் கழுத்தெலும்புப் பகுதியை அடைந்து துளைத்து, புற்றில் பாம்புகள் நுழைவது போல் விரைவாக உள்ளே புகுந்தன.
7.201.99
सोऽतिविद्धो भृशं द्रौणिः पाण्डवेन महात्मना ।
ध्वजयष्टिं समासाद्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.२०१.९९ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவனால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அவன், துரோணி கொடிக்கம்பத்தைப் பற்றி கண்களை மூடிக்கொண்டான்.
7.201.100
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लब्ध्वा द्रौणिर्नराधिप ।
क्रोधं परममातस्थौ समरे रुधिरोक्षितः ॥ ७.२०१.१०० ॥
நராதிபா, ஒரு கணத்திற்குப் பிறகு துரோணி மீண்டும் உணர்வைப் பெற்று, இரத்தத்தில் நனைந்தவனாய்ப் போரில் மிகுந்த கோபத்தை ஏற்றான்.
7.201.101
दृढं सोऽभिहतस्तेन पाण्डवेन महात्मना ।
वेगं चक्रे महाबाहुर्भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.१०१ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவனால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்ட அந்த மகாபாகு பீமசேனனின் தேரை நோக்கி வேகமாகச் சென்றான்.
7.201.102
तत आकर्णपूर्णानां शराणां तिग्मतेजसाम् ।
शतमाशीविषाभानां प्रेषयामास भारत ॥ ७.२०१.१०२ ॥
பின்னர், ஓ பாரதா, காது வரை இழுக்கப்பட்ட, விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற கூரிய நூறு அம்புகளை அவன் ஏவினான்.
7.201.103
भीमोऽपि समरश्लाघी तस्य वीर्यमचिन्तयत् ।
तूर्णं प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ॥ ७.२०१.१०३ ॥
போரில் பெருமை கொண்ட பீமனும் அவனுடைய வீரியத்தை எண்ணிப் பார்த்து, பாண்டவன் உடனே கொடிய அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்.
7.201.104
ततो द्रौणिर्महाराज च्छित्त्वाऽस्य विशिखैर्धनुः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः पाण्डवं निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.१०४ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, கோபமுற்ற துரோணன் மகன் தன் அம்புகளால் அவனுடைய வில்லை அறுத்து, கூரிய அம்புகளால் பாண்டவனின் மார்பில் தாக்கினான்.
7.201.105
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो ह्यमर्षणः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्द्रौणिं पञ्चभिराहवे ॥ ७.२०१.१०५ ॥
பின்னர் பொறுக்க முடியாத பீமசேனன் வேறு வில்லை எடுத்து, போரில் ஐந்து கூரிய அம்புகளால் துரோணன் மகனைத் துளைத்தான்.
7.201.106
जीमूताविव घर्मान्ते तौ शरौघप्रवर्षिणौ ।
अन्योन्यक्रोधताम्राक्षौ छादयामासतुर्युधि ॥ ७.२०१.१०६ ॥
கோடைக்காலத்தின் முடிவில் இரண்டு மேகங்களைப் போல அம்புப் பெருமழை பொழிந்து, ஒருவர்மேல் ஒருவர் கோபத்தில் சிவந்த கண்களுடன் அவர்கள் இருவரும் போரில் மூடினர்.
7.201.107
तलशब्दैस्ततो घोरैस्त्रासयन्तौ परस्परम् ।
अयुध्येतां सुसंरब्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.२०१.१०७ ॥
பின்னர் கொடிய தாள ஒலிகளால் ஒருவரை ஒருவர் அச்சுறுத்திக் கொண்டு, மிக்க சினத்துடன், பதிலடி கொடுக்க விரும்பி அவர்கள் போரிட்டனர்.
7.201.108
ततो विष्फार्य सुमहच्चापं रुक्मविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत स द्रौणिः शरानस्यन्तमन्तिकात्।
शरद्यहर्मध्यगतो द्रीप्तार्चिरिव भास्करः ॥ ७.२०१.१०८ ॥
பின்னர் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த மிகப் பெரிய வில்லை வளைத்து அவன் பீமனை நோக்கினான்; அந்த துரோணன் மகன், சரத்கால நடுப்பகலில் ஒளிரும் கதிர்களுடன் நிற்கும் சூரியனைப் போல, அருகிலிருந்தே அம்புகளை எய்தான்.
7.201.109
आददनास्य विशिखान्सन्दधानस्य चाशुगान् ।
विकर्षतो मुञ्चतश्च नान्तरं ददृशुर्जनाः ॥ ७.२०१.१०९ ॥
அவன் அம்புகளை எடுப்பதிலும், வில்லில் பொருத்துவதிலும், விசையுடன் இழுத்து விடுவதிலும் இடைவெளியே மக்களுக்குத் தெரியவில்லை.
7.201.110
अलातचक्रप्रतिमं तस्य मण्डलमायुधम् ।
द्रौणेरासीन्महाराज बाणान्विसृजतस्तदा ॥ ७.२०१.११० ॥
மகாராஜா, அம்புகளை எய்துகொண்டிருந்த துரோணன் மகனின் வில், அப்போது எரியும் தீப்பந்தச் சக்கரம் போல வட்டமாகத் தெரிந்தது.
7.201.111
धनुश्च्युताः शरास्तस्य शतशोऽथ सहस्रशः ।
आकाशे प्रत्यदृश्यन्त शलभानामिवायतीः ॥ ७.२०१.१११ ॥
அவன் வில்லிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் புறப்பட்ட அம்புகள் வானத்தில் வெட்டுக்கிளிகளின் நீண்ட வரிசைகள் போலத் தெரிந்தன.
7.201.112
ते तु द्रौणिविनिर्मुक्ताः शरा हेमविभूषिताः ।
अजस्रमन्वकीर्यन्त घोरा भीमरथं प्रति ॥ ७.२०१.११२ ॥
துரோணன் மகனால் எய்யப்பட்ட அந்தப் பொன்னணி பூண்ட கொடிய அம்புகள் இடைவிடாமல் பீமனின் தேரை நோக்கிப் பொழிந்தன.
7.201.113
तत्राद्भुतकमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
बलं वीर्यं प्रभावं च व्यवसायं च भारत ॥ ७.२०१.११३ ॥
அங்கே பீமசேனனின் அற்புதமான வீரச்செயலைக் கண்டோம், அவனுடைய வலிமை, ஆற்றல், பிரபாவம், உறுதியான முயற்சி ஆகியவற்றை, ஓ பரதனின் வழியவனே.
7.201.114
तां स मेघादिवोद्भूतां बाणवृष्टिं समन्ततः ।
जलवृष्टिं महाघोरां तपान्त इव चिन्तयन् ॥ ७.२०१.११४ ॥
மேகத்திலிருந்து எழுந்த போல சுற்றிலும் பரவிய அந்த அம்புமழையை, நீர்மழையைப் போல் மிகக் கொடியதாக, வெயிலின் முடிவில் எண்ணுபவன் போல் அவன் கருதினான்.
7.201.115
द्रोणपुत्रवधप्रेप्सुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
अमुञ्चच्छरवर्षाणि प्रावृषीव बलाहकः ॥ ७.२०१.११५ ॥
துரோணரின் மகனைக் கொல்ல விரும்பிய, பயங்கரமான வீரனான பீமன், மழைக்காலத்து மேகம் போல அம்புமழையைப் பொழிந்தான்.
7.201.116
तद्रुक्मपृष्टं भीमस्य धनुर्घारं महारणे ।
विकृष्यमाणं विबभौ शक्रचापमिवापरम् ॥ ७.२०१.११६ ॥
பெரும் போரில் பீமனின் பொன் முதுகுள்ள பயங்கர வில் இழுக்கப்படுகையில், மற்றொரு இந்திர வில்லைப் போல ஒளிர்ந்தது.
7.201.117
तस्माच्छराः प्रादुरासञ्छतशोऽथ सहस्रशः ।
सञ्छादयन्तः समरे द्रौणिमाहवशोभिनम् ॥ ७.२०१.११७ ॥
அதிலிருந்து நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் அம்புகள் தோன்றின; போரில் திகழ்ந்த துரோணரின் மகனை அவை மறைத்தன.
7.201.118
तयोर्विसृजतोरेवं शरजालानि मारिष ।
वायुरप्यन्तरा राजन्नाशक्नोत्प्रतिसर्पितुम् ॥ ७.२०१.११८ ॥
ஓ ஐயா, அவ்விருவரும் இவ்வாறு அம்புவலைகளை ஏவிக்கொண்டிருக்கையில், ஓ அரசே, காற்றுகூட அவர்களுக்கிடையே ஊடுருவ முடியவில்லை.
7.201.119
तथा द्रौणिर्महाराज शरान्हेमविभूषितान् ।
तैलधौतान्प्रसन्नाग्रान्प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.२०१.११९ ॥
அவ்வாறே, மகாராஜனே, துரோணரின் மகன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையும், எண்ணெயில் கழுவப்பட்டவையும், ஒளிரும் நுனிகளை உடையவையுமான அம்புகளைக் கொல்லும் விருப்பத்தோடு செலுத்தினான்.
7.201.120
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्द्रोणसुतं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.२०१.१२० ॥
அவன் வானத்தில் அம்புகளால் அவற்றை ஒவ்வொன்றாக மூன்றாகத் துண்டித்தான்; துரோணரின் மகனிடம், 'நில், நில்!' என்றும் கூறினான்.
7.201.121
पुनश्च शरवर्षाणि घोराण्युग्राणि पाण्डवः ।
व्यसृजद्बलवानक्रुद्धो द्रोणपुत्रवधेप्सया ॥ ७.२०१.१२१ ॥
மீண்டும் பாண்டவன், வலிமையுடன், கோபமின்றியே, துரோணரின் மகனைக் கொல்லும் விருப்பத்தால் கொடிய உக்கிரமான அம்பு மழைகளைப் பொழிந்தான்.
7.201.122
ततोऽस्त्रमायया तूर्णं शरवृष्टिं निवार्य ताम् ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य द्रोणपुत्रो महास्त्रवित्।
शरैश्चैनं सुबहुभिः क्रुद्धः सङ्ख्ये पराभिनत् ॥ ७.२०१.१२२ ॥
பின்னர் பெரும் படைக்கலங்களை அறிந்த துரோணரின் மகன், படைக்கலமாயையால் விரைவாக அந்த அம்பு மழையைத் தடுத்து, பீமனின் வில்லை அறுத்தான்; சினந்து போரில் பல அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
7.201.123
स छिन्नधन्वा बलवान्रथशक्तिं सुदारुणाम् ।
वेगेनाविध्य चिक्षेप द्रोणपुत्ररथं प्रति ॥ ७.२०१.१२३ ॥
வில் அறுபட்டும் வலிமை வாய்ந்த அவன், மிகக் கொடிய ரத-சக்தியை வேகமாகச் சுழற்றி துரோணரின் மகனின் தேர் நோக்கி எறிந்தான்.
7.201.124
तामापतन्तीं सहसा महोल्काभां शितैः शरैः ।
चिच्छेद समरे द्रौणिर्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.२०१.१२४ ॥
பெரும் எரிகல் போல ஒளிர்ந்து திடீரென வந்த அதை, துரோணரின் மகன் கூரிய அம்புகளால் போரில் வெட்டினான்; தன் கைத் திறமையைக் காட்டினான்.
7.201.125
एतस्मिन्नन्तरे भीमो दृढमादाय कार्मुकम् ।
द्रौणिं विव्याध विशिखैः स्मयमानो वृकोदरः ॥ ७.२०१.१२५ ॥
இதற்கிடையில் வ்ருகோதரன் பீமன் வில்லை உறுதியாகப் பற்றி, சிரித்தபடி துரோணரின் மகனைக் கணைகளால் தாக்கினான்.
7.201.126
ततो द्रौणिर्महाराज भीमसेनस्य सारथिम् ।
ललाटे दारयामास शरेणानतपर्वणा ॥ ७.२०१.१२६ ॥
பின்னர், மகாராஜனே, துரோணர் மகன் பீமசேனனின் தேரோட்டியின் நெற்றியில் வளைந்த முனைக் கணையால் துளைத்தான்.
7.201.127
सोऽतिविद्धो बलवता द्रोणपुत्रेण सारथिः ।
व्यामोहमगमद्राजन्रश्मीनुत्सृज्य वाजिनां ॥ ७.२०१.१२७ ॥
வலிமைமிக்க துரோணர் மகனால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட அந்த தேரோட்டி, ராஜனே, குதிரைகளின் கடிவாளங்களை விட்டு மயக்கமுற்றான்.
7.201.128
ततोऽश्वाः प्राद्रवंस्तूर्णं मोहिते रथसारथौ ।
भीमसेनस्य राजेनद्र् पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.२०१.१२८ ॥
அதன்பின் தேரோட்டி மயங்கியதும் குதிரைகள் விரைவாக ஓடின, ராஜேந்திரனே, பீமசேனனின் வில்வீரர்கள் அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க.
7.201.129
तं दृष्ट्वा प्रद्रुतैरश्वैरपकृष्टं रणाजिरात् ।
दध्मौ प्रमुदितः शङ्खं बृहन्तमपराजितः ॥ ७.२०१.१२९ ॥
போர்க்களத்திலிருந்து ஓடும் குதிரைகளால் இழுத்துச் செல்லப்படுவதைக் கண்டு, தோற்கடிக்கப்படாதவன் மகிழ்ச்சியுடன் பெரிய சங்கை ஊதினான்.
7.201.130
ततः सर्वे च पाञ्चाला भीमसेनश्च पाण्डवः ।
धृष्टद्युम्नरथं त्यक्त्वा भीताः सम्प्राद्रवन्दिशः ॥ ७.२०१.१३० ॥
அதன்பின் பாஞ்சாலர்கள் அனைவரும், பாண்டவன் பீமசேனனும் பயந்து, திருஷ்டத்யும்னனின் தேரை விட்டுவிட்டு திசைகளெங்கும் ஓடினர்.
7.201.131
तान्प्रभग्नांस्ततो द्रौणिः पृष्ठतो विकिरञ्शरान् ।
अभ्यवर्तत वेगेन कालयन्पाण्डुवाहिनीम् ॥ ७.२०१.१३१ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் பின்புறமிருந்து அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு, அந்தப் புறமுதுகிட்டோடிய வீரர்களை நோக்கி வேகமாக முன்னேறி, பாண்டவர் படையை அழித்தான்.
7.201.132
ते वध्यमानाः समरे द्रोणपुत्रेण पार्थिवाः ।
द्रोणपुत्रभयाद्राजन्दिशः सर्वाश्च भेजिरे ॥ ७.२०१.१३२ ॥
அரசே! போரில் துரோணரின் மகனால் கொல்லப்பட்ட அந்த வீரர்கள், துரோணரின் மகனுக்கு அஞ்சி எல்லாத் திசைகளுக்கும் ஓடினர்.