Mahābhārata · Adhyāya 7.201
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.201.1
भीमसेनं समाकीर्णं दृष्ट्वाऽस्त्रेण धनञ्जयः ।
तेजसः प्रतिघातार्थं वारुणेन समावृणोत् ॥ ७.२०१.१ ॥
Als Dhanañjaya Bhīmasena von allen Seiten umzingelt sah, bedeckte er ihn mit der Waffe Varuṇas, um seinen Glanz zu neutralisieren.
7.201.2
नालक्षयत तत्कश्चिद्वारुणास्त्रेण संवृतम् ।
अर्जुनस्य लघुत्वाच्च संवृतत्वाच्च तेजसः ॥ ७.२०१.२ ॥
Niemand konnte ihn sehen, bedeckt von Arjunas Varuṇa-Waffe, denn Arjunas Waffe war leicht und ihr Glanz verborgen.
7.201.3
साश्वसूतरथो भीमो द्रोणपुत्रास्त्रसंवृतः ।
अग्नावग्निरिव न्यस्तो ज्वालामाली सुदुर्दृशः ॥ ७.२०१.३ ॥
Bhīma mit Pferden, Wagenlenker und Streitwagen, bedeckt von der Waffe von Droṇas Sohn, glich einem in das Feuer gelegten Feuer, mit Flammen umkränzt, kaum zu erblicken.
7.201.4
यथा रात्रिक्षये राजञ्ज्योतीष्यस्तगिरिं प्रति ।
समापेतुस्तथा बाणा भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.४ ॥
Wie, o König, am Ende der Nacht die Lichter zum untergehenden Berg hin sich sammeln, so drängten sich die Pfeile auf Bhīmasenas Streitwagen zu.
7.201.5
स हि भीमो रथश्चास्य हयाः सूतश्च मारिष ।
संवृता द्रोणपुत्रेण पावकान्तर्गताऽभवन् ॥ ७.२०१.५ ॥
O Herr, Bhīma selbst, sein Streitwagen, seine Pferde und sein Wagenlenker, bedeckt vom Sohn Droṇas, wurden wie in das Innere des Feuers entrückt.
7.201.6
यथा जग्ध्वा जगत्कृत्स्नं समये सचराचरम् ।
गच्छेद्वह्निर्विभोरास्यं तथाऽस्त्रं भीममावृणोत् ॥ ७.२०१.६ ॥
Wie das Feuer zur bestimmten Zeit die ganze Welt mit ihren bewegten und unbewegten Wesen verschlingt und zum Mund des Herrn geht, so bedeckte jene Waffe Bhīma.
7.201.7
सूर्यमग्निः प्रविष्टः स्याद्यथा चाग्निं दिवाकरः ।
तथा प्रविष्टं तत्तेजो न आज्ञायत पाण्डवः ॥ ७.२०१.७ ॥
Wie das Feuer in die Sonne eindringen mag oder die Sonne ins Feuer, so bemerkte der Pāṇḍava jene eingedrungene Glut nicht.
7.201.8
तदस्त्रं भीमहुङ्कारादपयाति पुनःपुनः ।
पुनः पुनस्तमायाति हुंकारात्तं विमुञ्चति।
ततो देवाः सगन्धर्वा भीमं दृष्ट्वा सुविस्मिताः ॥ ७.२०१.८ ॥
Auf Bhīmas Gebrüll weicht jene Waffe immer wieder zurück und kehrt immer wieder zu ihm zurück; auf das Gebrüll hin schleudert er sie. Da staunten die Götter mit den Gandharvas sehr, als sie Bhīma sahen.
7.201.9
विकीर्णमस्त्रं तद्दृष्ट्वा तथा भीमरथं प्रति ।
उदीर्यमाणं द्रौणिं च निष्प्रतिद्वन्द्वमाहवे ॥ ७.२०१.९ ॥
Als sie jene Waffe gegen Bhīmas Wagen zerstreut sahen und den Sohn Droṇas, ohne Gegner im Kampf, sie schleudernd.
7.201.10
सर्वसैन्यं च पाण्डूनां न्यस्तशस्त्रमचेतनम् ।
युधिष्ठिरपुरोगांश्च विमुखांस्तान्महारथनान् ॥ ७.२०१.१० ॥
Und das gesamte Heer der Pāṇḍavas, die Waffen niedergelegt, wurde wie betäubt; und jene großen Wagenkämpfer, die Yudhiṣṭhira vorangingen, sah man sich abwenden.
7.201.11
अर्जुनो वासुदेवश्च त्वरमाणौ महाद्युती ।
अवप्लुत्य रथाद्वीरौ भीममाद्रवतां ततः ॥ ७.२०१.११ ॥
Da sprangen Arjuna und Vāsudeva, jene beiden Helden von großem Glanz, eilends vom Wagen und liefen zu Bhīma.
7.201.12
ततस्तद्द्रोणपुत्रस्य तेजोऽस्त्रबलसम्भवम् ।
विगाह्य तौ सुबलिनौ माययाऽविशतां तथा ॥ ७.२०१.१२ ॥
Da drangen jene beiden sehr Mächtigen, in jenen Glanz eintauchend, der aus der Kraft der Waffe des Sohnes Droṇas entstanden war, durch Māyā hinein.
7.201.13
न्यस्तशस्त्रौ ततस्तौ तु नादहत्सोऽस्त्रजोऽनलः ।
वारुणास्त्रप्रयोगाच्च वीर्यवत्त्वाच्च कृष्णयोः ॥ ७.२०१.१३ ॥
Nachdem sie die Waffen niedergelegt hatten, verbrannte sie jenes aus der Waffe entstandene Feuer nicht, wegen der Anwendung der Varuṇa-Waffe und wegen der Tapferkeit der beiden Kṛṣṇas.
7.201.14
ततश्चकृषतुर्भीमं सर्वशस्त्रायुधानि च ।
नारायणास्त्रशान्त्यर्थं नरनारायणौ बलात् ॥ ७.२०१.१४ ॥
Dann zogen Nara und Nārāyaṇa Bhīma und alle Waffen und Rüstungen mit Gewalt fort, um die Nārāyaṇa-Waffe zu besänftigen.
7.201.15
आकृष्यमाणः कौन्तेयो नदत्येव महारवम् ।
वर्धते चैव तद्वोरं द्रौणेरस्त्रं सुदुर्जयम् ॥ ७.२०१.१५ ॥
Während er geschleift wurde, stieß der Sohn der Kuntī ein gewaltiges Brüllen aus, und jene schreckliche, kaum zu bezwingende Waffe des Droṇa-Sohnes wuchs immer weiter.
7.201.16
तमब्रवीद्वासुदेवः किमिदं पाण्डुनन्दन ।
वार्यमाणोऽपि कौन्तेय यद्युद्वान्न निवर्तसे ॥ ७.२०१.१६ ॥
Vāsudeva sprach zu ihm: »O Sohn des Pāṇḍu, was ist das? O Sohn der Kuntī, warum kehrst du nicht vom Kampf zurück, obwohl man dich zurückhält?«
7.201.17
यदि युद्वेन जेयाः स्युरिमे कौरवनन्दनाः ।
वयमप्यत्र युध्येम तथा चेमे नरर्षभाः ॥ ७.२०१.१७ ॥
Wären diese Söhne der Kurus im Kampf zu besiegen, so würden auch wir hier kämpfen, und ebenso diese Stiere unter den Männern.
7.201.18
रथेभ्यस्त्ववतीर्णाः स्म सर्व एव हि तावकाः ।
तस्मात्त्वमपि कौन्तेय रथात्तूर्णमपाक्रम ॥ ७.२०१.१८ ॥
Doch alle deine Krieger sind bereits von den Wagen gestiegen; darum steig auch du, o Sohn der Kuntī, schnell von deinem Wagen herab.
7.201.19
एवमुक्त्वा तु तं कृष्णो रथाद्भूमिमवर्तयत् ।
निःश्वसन्तं यथा नागं क्रोधसंरक्तलोचनम् ॥ ७.२०१.१९ ॥
So sprechend ließ Kṛṣṇa ihn vom Wagen zu Boden steigen, ihn, der wie ein Elefant schnaubte, dessen Augen vor Zorn gerötet waren.
7.201.20
यदाऽपकृष्टः स रथान्न्यासितश्चायुधं भुवि ।
ततो नारायणास्त्रं तत्प्रशान्तं शत्रुतापनम् ॥ ७.२०१.२० ॥
Als er vom Wagen herabgezerrt und seine Waffe auf den Boden gelegt wurde, da beruhigte sich jene Nārāyaṇa-Waffe, die Feinde quält.
7.201.21
तस्मिन्प्रशान्ते विधिना तेन तेजसि दुःसहे ।
बभूवुर्विमलाः सर्वा दिशः प्रदिश एव च ॥ ७.२०१.२१ ॥
Als jener unerträgliche Glanz nach der Vorschrift beruhigt war, wurden alle Richtungen und Zwischenrichtungen klar.
7.201.22
प्रववुश्च शिवा वाताः प्रशान्ता मृगपक्षिणः ।
वाहनानि च हृष्टानि प्रशान्तेऽस्त्रे सुदुर्जये ॥ ७.२०१.२२ ॥
Glückverheißende Winde begannen zu wehen; Hirsche und Vögel wurden still; und als jene unbesiegbare Waffe beruhigt war, freuten sich die Reittiere.
7.201.23
व्यपोढे च ततो घोरे तस्मिंस्तेजसि भारत ।
बभौ भीमो निशापाये धीमान्सूर्य इवोदितः ॥ ७.२०१.२३ ॥
O Bhārata, als jener schreckliche Glanz gewichen war, strahlte Bhīma wie die weise Sonne, die am Ende der Nacht aufgeht.
7.201.24
हतशेषं बलं तत्तु पाण्डवानामतिष्ठत ।
अस्त्रव्युपरमाद्वृष्टं तव पुत्रजिघांसया ॥ ७.२०१.२४ ॥
Jener Rest des Heeres der Pāṇḍavas stand nun still, weil die Waffe, die in der Absicht, deine Söhne zu töten, herabgeregnet war, aufgehört hatte.
7.201.25
व्यवस्थिते बले तस्मिन्नेस्त्रे प्रतिहते तथा ।
दुर्योधनो महाराज द्रोणपुत्रमथाब्रवीत् ॥ ७.२०१.२५ ॥
Als das Heer sich wieder geordnet hatte und jene Waffe ebenso abgewehrt war, o großer König, sprach Duryodhana zu Droṇas Sohn.
7.201.26
अश्वत्थामन्पुनः शीघ्रमस्त्रमेतत्प्रयोजय ।
अवस्थिता हि पाञ्चालाः पुनरेते जयैषिणः ॥ ७.२०१.२६ ॥
Aśvatthāman, setze diese Waffe schnell erneut ein; die Pāñcālas, nach Sieg strebend, haben sich wieder aufgestellt.
7.201.27
अश्वत्थामा तथोक्तस्तु तव पुत्रेण मारिष ।
सुदीनमभिनिः श्वस्य राजानमिदमब्रवीत् ॥ ७.२०१.२७ ॥
So angesprochen von deinem Sohn, o Herr, seufzte Aśvatthāman tief, sehr betrübt, und sprach diese Worte zum König.
7.201.28
नैतदावर्तते राजन्नस्त्रं द्विर्नोपपद्यते ।
आवृतं हि निवर्तेत प्रयोक्तारं न संशयः ॥ ७.२०१.२८ ॥
Diese Waffe kehrt nicht zurück, o König, und sie kann nicht zweimal eingesetzt werden; doch wenn sie abgewehrt wird, wendet sie sich gegen den, der sie abgeschossen hat — daran ist kein Zweifel.
7.201.29
एष चास्त्रप्रतीघातं वासुदेवः प्रयुक्तवान् ।
अस्य तु ह्येष वै दाता मानुषेषु न विद्यते ॥ ७.२०१.२९ ॥
Und diese Abwehr der Waffe hat Vāsudeva selbst angewandt; unter den Menschen gibt es keinen Geber wie ihn.
7.201.30
परावरज्ञो लोकानां न तदस्ति न वेत्ति यत् ।
तदेतदस्त्रं प्रशमं यातं कृष्णस्य मन्त्रितैः ॥ ७.२०१.३० ॥
Wer das Hohe und Niedere der Welten kennt, dem ist nichts unbekannt. Diese Waffe ist durch die Ratschläge Kṛṣṇas zur Ruhe gekommen.
7.201.31
द्विविधो विहितः सङ्ख्ये वधः शस्त्रोर्जनाधिप ।
पराजयो वा मृत्युर्वा श्रेयान्मृत्युर्न निर्जयः ॥ ७.२०१.३१ ॥
O Herr der Menschen, im Kampf sind zwei Arten des Tötens durch Waffen vorgeschrieben: Niederlage oder Tod. Der Tod ist besser, nicht der Sieg.
7.201.32
विजिताश्चारयो ह्योते शस्त्रोत्सर्गान्मृतोपमाः ॥ ७.२०१.३२ ॥
Diese Feinde sind, da sie ihre Waffen niedergelegt haben, wahrhaft besiegt, den Toten gleich.
7.201.33
आचार्यपुत्र यद्येतद्द्विरस्त्रं न प्रयुज्यते ।
अन्यैर्गुरुघ्ना वध्यन्तामस्त्रैरस्त्रविदां वर ॥ ७.२०१.३३ ॥
Sohn des Lehrers, wird diese zweite Waffe nicht eingesetzt, so mögen die Lehrermörder durch die Waffen anderer erschlagen werden, o Bester der Waffenkundigen.
7.201.34
त्वयि शस्त्राणि दिव्यानि त्र्यम्बके चामितौजसि ।
घ्नतैतान्सुमहावीर्य शात्रवान्युद्वकोविदः।
इच्छतो न हि ते मुच्येत्सङ्क्रुद्धो हि पुरन्दरः ॥ ७.२०१.३४ ॥
In dir sind göttliche Waffen, und in Tryambaka von grenzenloser Kraft. O Überaus Mächtiger, im Kampf Erfahrener, schlage diese Feinde nieder. Selbst wenn du wolltest, würde sie dir nicht entgleiten, ebenso wenig der erzürnte Puraṃdara.
7.201.35
तस्मिन्नस्त्रे प्रतिहते द्रोणे चोपधिना हते ।
तथा दुर्योधनेनोक्तो द्रौणिः किमकरोत्पुनः ॥ ७.२०१.३५ ॥
Als jene Waffe vereitelt und Droṇa durch List erschlagen war und Duryodhana so gesprochen hatte, was tat da der Sohn Droṇas wieder?
7.201.36
दृष्ट्वा पार्थांश्च सङ्ग्रामे युद्धाय समुपस्थितान् ।
नारायणास्त्रनिर्मुक्तांश्चरतः पृतनामुखे ॥ ७.२०१.३६ ॥
Als ich die Pārthas (Söhne der Pṛthā) sah, zum Kampf bereit in der Schlacht, und an der Spitze des Heeres sich bewegend, befreit von der Nārāyaṇa-Waffe.
7.201.37
जानन्पितुः स निधनं सिंहलाङ्गूलकेतनः ।
सक्रोधो भयमुत्सृज्य सोऽभिदुद्राव पार्षतम् ॥ ७.२०१.३७ ॥
Als er vom Tod seines Vaters erfuhr, stürzte sich der Träger des Löwenschwanz-Banners zornig und furchtlos auf den Sohn des Pṛṣata.
7.201.38
अभिद्रुत्य च विंशत्या क्षुद्रकाणां नरर्षभ ।
पञ्चभिश्चातिवेगेन विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ७.२०१.३८ ॥
Er stürzte sich auf zwanzig geringere Krieger, o Bester der Männer, und durchbohrte sie mit fünf Pfeilen in großer Eile.
7.201.39
धृष्टद्युम्नस्ततो राजञ्ज्वलन्तमिव पावकम् ।
द्रोणपुत्रं त्रिषष्ट्या तु राजन्विव्याध पत्रिणाम् ॥ ७.२०१.३९ ॥
Dann durchbohrte Dhṛṣṭadyumna, o König, den Sohn Droṇas, der wie loderndes Feuer brannte, mit dreiundsechzig Pfeilen, o König.
7.201.40
सारथिं चास्य विंशत्या स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः ।
हयांश्च चतुरोऽविध्यच्चतुर्भिर्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.४० ॥
Seinen Wagenlenker durchbohrte er mit zwanzig goldgefiederten, auf Stein geschärften Pfeilen, und die vier Pferde mit vier scharfen Pfeilen.
7.201.41
विद्व्वा विद्वाऽनदद्द्रौणिं कम्पयन्निव मेदिनीम् ।
आददे सर्वलोकस्य प्राणानिव महारणे ॥ ७.२०१.४१ ॥
Den Sohn Droṇas durchbohrend, immer wieder durchbohrend, brüllte er und ließ die Erde beben, als raube er im großen Kampf den Lebensatem aller Welten.
7.201.42
पार्षतस्तु बली राजन्कृतास्त्रः कृतनिश्चयः ।
द्रौणिमेवाभिदुद्राव मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.२०१.४२ ॥
Da stürzte sich der starke Sohn des Pṛṣata, waffenkundig und entschlossen, o König, geradewegs auf den Sohn Droṇas, als hätte er den Tod selbst zurückgewiesen.
7.201.43
ततो बाणमयं वर्षं द्रोणपुत्रस्य मूर्धनि ।
अवासृजदमेयात्मा पाञ्चाल्यो रथिनांवरः ॥ ७.२०१.४३ ॥
Da ließ der Pāñcālya von unermesslichem Geist, der beste der Wagenkämpfer, einen Regen aus Pfeilen auf das Haupt des Sohnes Droṇas niedergehen.
7.201.44
तं द्रौणिः समरे क्रुद्धं छादयामास पत्रिभिः ।
विव्याध चैनं दशभिः पितुर्वधमनुस्मरन् ॥ ७.२०१.४४ ॥
Der Sohn Droṇas bedeckte ihn im Kampf mit Pfeilen, als er zornig war; sich der Tötung seines Vaters erinnernd, traf er ihn mit zehn.
7.201.45
द्वाभ्यां च सुविसृष्टाभ्यां क्षुराभ्यां ध्वजकार्मुके ।
छित्त्वा पाञ्चालराजस्य द्रौणिरन्यैः समार्दयत् ॥ ७.२०१.४५ ॥
Mit zwei gut abgeschossenen Rasiermesserpfeilen zerschlug der Sohn Droṇas Banner und Bogen des Pāñcāla-Königs und mit anderen bedrängte er ihn.
7.201.46
व्यश्वसूतरथं चैनं द्रौणिश्चक्रे महाहावे ।
तस्य चानुचरान्सर्वान्क्रुद्धः प्राद्रावयच्छरैः ॥ ७.२०१.४६ ॥
In der großen Schlacht machte der Sohn Droṇas ihn zu einem Wagen ohne Pferde und Wagenlenker; zornig ließ er mit Pfeilen alle seine Gefolgsleute fliehen.
7.201.47
ततः प्रदुद्रुवे सैन्यं पाञ्चालानां विशाम्पते ।
सम्भ्रान्तरूपमार्तं च न परस्परमैक्षत ॥ ७.२०१.४७ ॥
Da floh, o Herr des Volkes, das Heer der Pāñcāla; verwirrt und bedrängt blickten sie nicht einmal einander an.
7.201.48
दृष्ट्वा तु विमुखान्योधान्धृष्टद्युम्नं च पीडितम् ।
शैनेयोऽचोदयत्तूर्णं रथं द्रौणिरथं प्रति ॥ ७.२०१.४८ ॥
Als er die Krieger abgewandt und Dhṛṣṭadyumna bedrängt sah, trieb Śainēya (Sātyaki) rasch seinen Wagen auf den Wagen des Sohnes Droṇas zu.
7.201.49
अष्टभिर्निशितैर्बाणैरश्वत्थामानमार्दयत् ।
विंशत्या पुनराहत्य नानारूपैरमर्षणः।
विव्याध च तथा सूतं चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ७.२०१.४९ ॥
Mit acht scharfen Pfeilen quälte er Aśvatthāman. Dann traf er ihn erneut mit zwanzig und durchbohrte ihn, unduldsam, mit Pfeilen vielerlei Gestalt. Ebenso durchbohrte er den Wagenlenker mit vieren und die vier Pferde.
7.201.50
धनुर्ध्वजं संयत्तश्चिच्छेद कृतहस्तवत् ।
स साश्वं व्यधमच्चापि रथं हेमपरिष्कृतम्।
हृदि विव्याध समरे त्रिंशता सायकैर्भृशम् ॥ ७.२०१.५० ॥
Aufmerksam, wie einer mit geübter Hand, zerschnitt er seinen Bogen und sein Banner. Auch den mit Gold geschmückten Wagen zerschlug er samt dem Gespann. Im Kampf durchbohrte er ihm heftig die Brust mit dreißig Pfeilen.
7.201.51
एवं स पीडितो राजन्नश्वत्थामा महाबालः ।
शरजालैः परिवृतः कर्तव्यं नान्वपद्यत ॥ ७.२०१.५१ ॥
O König, so bedrängt, wurde der mächtige Aśvatthāman von einem Netz aus Pfeilen umgeben, und er wusste nicht, was zu tun sei.
7.201.52
एवं गते गुरोः पुत्रे तव पुत्रो महारथः ।
कृपकर्णादिभिः सार्धं शरैः सात्वतमावृणोत् ॥ ७.२०१.५२ ॥
Als der Sohn des Lehrers so in jenen Zustand geraten war, bedeckte dein Sohn, der große Wagenkämpfer, zusammen mit Kṛpa, Karṇa und anderen, Sātyaki mit Pfeilen.
7.201.53
दुर्योधनस्तु विंशत्या कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
कृतवर्माऽथ दशभिः कर्णः पञ्चाशता शरैः ॥ ७.२०१.५३ ॥
Duryodhana mit zwanzig Pfeilen, Kṛpa, der Sohn Śāradvatas, mit dreien, dann Kṛtavarman mit zehn und Karṇa mit fünfzig Pfeilen.
7.201.54
दुःशासनः शतेनैव वृषसेनश्च सप्तभिः ।
सात्यकिं विव्यधुस्तूर्णं समन्तान्निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.५४ ॥
Duḥśāsana mit hundert und Vṛṣasena mit sieben durchbohrten Sātyaki rasch von allen Seiten mit scharfen Pfeilen.
7.201.55
ततः स सात्यकी राजन्सर्वानेव महारथान् ।
विरथान्विमुखांश्चैव क्षणेनैवाकरोन्नृप ॥ ७.२०१.५५ ॥
Da machte Sātyaki, o König, alle großen Streitwagenkämpfer in einem Augenblick wagenlos und abgewandt.
7.201.56
अश्वत्थामा तु सम्प्राप्य चेतनां भरतर्षभ ।
चिन्तयामास दुःखार्तो निःश्वसंश्च पुनःपुनः ॥ ७.२०१.५६ ॥
Aśvatthāman aber, Stier der Bharatas, kam wieder zu sich, von Kummer gequält, seufzte immer wieder und begann nachzudenken.
7.201.57
अथो रथान्तरं द्रौणिः समारुह्य परन्तपः ।
सात्यकिं वारयामास किरञ्शरशतान्बहून् ॥ ७.२०१.५७ ॥
Da bestieg Droṇas Sohn, der Feindeplager, einen anderen Wagen und hielt Sātyaki auf, indem er hunderte Pfeile verschoss.
7.201.58
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य भारद्वाजसुतं रणे ।
विरथं विमुखं चैव पुनश्चक्रे महारथः ॥ ७.२०१.५८ ॥
Als er den Sohn Bhāradvājas im Kampf auf sich zustürmen sah, machte ihn der große Wagenkämpfer wieder wagenlos und abgewandt.
7.201.59
ततस्ते पाण्डवा राजन्दृष्ट्वा सात्यकिविक्रमम् ।
शङ्खशब्दान्भृशं चक्रुः सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ७.२०१.५९ ॥
Da ließen die Pāṇḍavas, o König, als sie Sātyakis Heldentat sahen, ihre Muschelhörner laut erschallen und brüllten wie Löwen.
7.201.60
एवं तं विरथं कृत्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः ।
जघान वृषसेनस्य त्रिसाहस्रान्महारथान् ॥ ७.२०१.६० ॥
Nachdem er ihn so wagenlos gemacht hatte, erschlug Sātyaki, von wahrer Tapferkeit, dreitausend große Wagenkämpfer Vṛṣasenas.
7.201.61
अयुतं दन्तिनां सार्धं कृपस्य निजघान सः ।
पञ्चायुतानि चाश्वानां शकुनेर्निजघान ह ॥ ७.२०१.६१ ॥
Zusammen mit Kṛpas zehntausend Elefanten streckte er sie nieder; und er erschlug Śakunis fünfzigtausend Pferde.
7.201.62
ततो द्रौणिर्महाराज रथमारुह्य वीर्यवान् ।
सात्यकिं प्रति सङ्क्रुद्धः प्रययौ तद्वधेप्सया। ॥ ७.२०१.६२ ॥
Dann, großer König, bestieg der mächtige Sohn Droṇas seinen Streitwagen, voller Zorn, und zog gegen Sātyaki, begierig nach seinem Tod.
7.201.63
पुनस्तमागतं दृष्ट्वा शनेयो निशितैः शरैः ।
अदारयत्क्रुरतरैः पुनःपुनररिन्दम ॥ ७.२०१.६३ ॥
Als er ihn wieder herankommen sah, durchbohrte Śaineya ihn immer wieder mit scharfen, äußerst grausamen Pfeilen, o Bezwinger der Feinde.
7.201.64
सोऽतिविद्धो महेष्वासो नानालिङ्गैरमर्षणः ।
युयुधानेन वै द्रौणिः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.२०१.६४ ॥
Tief getroffen, sprach jener große Bogenschütze, der unversöhnliche Sohn Droṇas, durch Yuyudhānas Pfeile mit vielerlei Zeichen, lachend diese Worte.
7.201.65
शैनेयाब्युपपत्तिं ते जानाम्याचार्यघातिनि ।
न चैनं त्रास्यसि मया ग्रस्तमात्मानमेव च ॥ ७.२०१.६५ ॥
O Mörder deines Lehrers, ich weiß, dass Śaineya deine Stütze ist; doch du wirst weder ihn retten, von mir ergriffen, noch dich selbst.
7.201.66
शपेत्मनाऽहं शैनेय सत्येन तपसा तथा ।
अहत्वा सर्वपाञ्चालान्यदि शान्तिमहं लभे ॥ ७.२०१.६६ ॥
O Śaineya, ich schwöre bei mir selbst, bei der Wahrheit und ebenso bei der Askese: Wenn ich Frieden finde, ohne alle Pāñcālas erschlagen zu haben.
7.201.67
यद्बलं पाण्डवेयानां वृष्णीनामपि यद्बलम् ।
क्रियतां सर्वमेवेह निहनिष्यामि सोमकान् ॥ ७.२०१.६७ ॥
Welche Kraft die Söhne Pāṇḍus und welche Kraft die Vṛṣṇis auch haben mögen, sie soll hier gänzlich zum Einsatz kommen. Ich werde die Somakas erschlagen.
7.201.68
एवमुक्त्वाऽर्करम्याभं सुतीक्ष्णं तं शरोत्तमम् ।
व्यसृजत्सात्वते द्रौणिर्वज्रं वृत्रे यथा हरिः ॥ ७.२०१.६८ ॥
So sprach er, und der Sohn Droṇas schoss jenen vortrefflichen, sonnengleich leuchtenden, überaus scharfen Pfeil auf den Sātvata, wie Hari den Donnerkeil auf Vṛtra schleuderte.
7.201.69
स तं निर्भिद्य तेनास्तः सायकः शरावरम् ।
विवेश वसुधां भित्त्वा श्वसन्बिलमिवोरगः ॥ ७.२०१.६९ ॥
Jener Pfeil durchbohrte ihn, der von ihm abgeschossen war, drang durch den Schild, spaltete die Erde und drang in sie ein, wie eine zischende Schlange in ihr Loch schlüpft.
7.201.70
स भिन्नकवचः शूरस्तोत्रार्दित इव द्विपः ।
विमुच्य सशरं चापं भूरिव्रणपरिस्रवः ॥ ७.२०१.७० ॥
Mit durchbohrtem Panzer, gequält wie ein von dem Stachelstock getroffener Elefant, ließ der Held Bogen samt Pfeil fahren, aus vielen Wunden blutend.
7.201.71
सीदन्रुधिरसिक्तश्च रथोपस्थ उपाविशत् ।
सूतेनापहृतस्तूर्णं द्रोणपुत्राद्रथान्तरम् ॥ ७.२०१.७१ ॥
Von Blut durchtränkt und schwankend, setzte er sich auf den Wagenboden; und sein Wagenlenker brachte ihn schnell weg vom Sohn Droṇas zu einem anderen Wagen.
7.201.72
अथान्येन सुपुङ्खेन शरेणानतपर्वणा ।
आजघान भ्रवोर्मध्ये धृष्टद्युम्नं परन्तपः ॥ ७.२०१.७२ ॥
Da traf der Feindverbrenner Dhṛṣṭadyumna zwischen die Brauen mit einem anderen, wohlgefiederten Pfeil mit gebogenen Gelenken.
7.201.73
स पूर्वमतिविद्धश्च भृशं पस्चाच्च पीडितः ।
ससदाथ च पाञ्चाल्यो व्यपाश्रयत च ध्वजम् ॥ ७.२०१.७३ ॥
Zuvor war er heftig durchbohrt worden und danach stark bedrängt; da sank der Prinz der Pāñcāla nieder und stützte sich auf den Bannerstab.
7.201.74
तं नागमिव सिंहेन दृष्ट्वा राजञ्शरार्दितम् ।
जवेनाभ्यद्रवञ्छूराः पञ्च पाण्डवतो रथाः ॥ ७.२०१.७४ ॥
O König, als sie ihn von Pfeilen gequält sahen wie einen Elefanten, den ein Löwe angreift, stürmten die fünf tapferen Wagenkämpfer der Pāṇḍava schnell auf ihn zu.
7.201.75
किरीटी भीमसेनश्च वृद्वक्षत्रश्च पौरवः ।
युवराजश्च चेदीनां मालवश्च सुदर्शनः ॥ ७.२०१.७५ ॥
Kirīṭin (Arjuna), Bhīmasena, der Paurava Vṛddhakṣatra, der Kronprinz der Cedi und der Mālava Sudarśana.
7.201.76
एते हाहाकृताः सर्वे प्रगृहीतशरासनाः ।
वीरं द्रौणायनिं वीराः सर्वतः पर्यवारयन् ॥ ७.२०१.७६ ॥
Alle, in Bestürzung aufschreiend, die Bogen erhoben, umringten den Helden Drauṇāyani von allen Seiten.
7.201.77
ते विंशतिपदे यत्ता गुरुपुत्रममर्षणम् ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैरभ्यघ्नन्सर्वतः समम् ॥ ७.२०१.७७ ॥
Zwanzig Schritte entfernt bereit, schlugen sie dem unversöhnlichen Sohn des Lehrers von allen Seiten zugleich mit je fünf Pfeilen entgegen.
7.201.78
आशीविषाभैर्विंशत्या पञ्चभिस्तु शितैः शरैः ।
चिच्छेद युगपद्द्रौणिः पञ्चविंशतिसायकान् ॥ ७.२०१.७८ ॥
Mit scharfen Pfeilen, gleich giftigen Schlangen, zwanzig und fünf, zerschnitt Drauṇi zugleich fünfundzwanzig Pfeile.
7.201.79
सप्तभिस्तु शितैर्बाणैः पौरवं द्रौणिरार्दयत् ।
मालवं त्रिभिरेकेन पार्थं ष़ड्भिर्वृकोदरम्। ॥ ७.२०१.७९ ॥
Mit sieben scharfen Pfeilen traf der Sohn Droṇas den Paurava; den Mālava mit dreien, Pārtha mit einem, und Vṛkodara mit sechs.
7.201.80
ततस्ते विव्यधुः सर्वे द्रौणिं राजन्महारथाः ।
युगपच्च पृथक्चैव रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२०१.८० ॥
Dann durchbohrten alle jene großen Wagenkämpfer den Sohn Droṇas, o König, sowohl gemeinsam als auch einzeln, mit goldgefiederten, auf Stein geschärften Pfeilen.
7.201.81
युवराजश्च विंशत्या द्रौणिं विव्याध पत्रिभिः ।
पार्थश्च पुनरष्टाभिस्तथा सर्वे त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२०१.८१ ॥
Der Kronprinz durchbohrte den Sohn Droṇas mit zwanzig Pfeilen; Pārtha wieder mit acht, und alle anderen mit je dreien.
7.201.82
ततोऽर्जुनं षड्भिरथाजघान ।
द्रौणायनिर्दशभिर्वासुदेवम्।
भीमं दशार्धैर्युवारजं चतुर्भि- ॥ ७.२०१.८२ ॥
Dann traf der Sohn Droṇas Arjuna mit sechs, Vāsudeva mit zehn, Bhīma mit fünf und den Kronprinzen mit vieren.
7.201.83
र्द्वाभ्यां द्वाभ्यां मालवं पौरवं च ।
सूतं विद्व्वाः भीमसेनस्य षड्भि…
र्द्वाभ्यां विद्व्वा कार्मुकं च ध्वजं च ।
पुनः पार्थं शरवर्षेण विद्व्वा
द्रौणिर्घोरं सिंहनादं ननाद ॥ ७.२०१.८३ ॥
Nachdem er den Mālava und den Paurava mit je zweien durchbohrt hatte, den Wagenlenker Bhīmasenas mit sechsen, dann Bogen und Banner mit zweien, und Pārtha erneut mit einem Pfeilregen, stieß der Sohn Droṇas ein furchtbares Löwengebrüll aus.
7.201.84
तस्यास्यतस्तान्निशितान्पीतधारा… ।
न्द्रौणेः शरान्पृष्ठतश्चाग्रतश्च।
धरा वियद्द्यौः प्रदिशो दिशश्च ।
च्छन्ना बाणैरभवन्धोररूपैः ॥ ७.२०१.८४ ॥
Während er seine scharfen Pfeile mit goldenen Spitzen abschoss… bedeckten die Pfeile von hinten und von vorn, vom Sohn Droṇas, Erde, Himmel, Himmelsgewölbe, die Richtungen und Zwischenrichtungen mit Pfeilen von schrecklicher Gestalt.
7.201.85
आसन्नस्य स्वरथं तीव्रतेजाः ।
सुदर्शनस्येन्द्रकेतुप्रकाशौ।
भुजौ शिरश्चेन्द्रसमानवीर्य… ।
स्त्रिभिः शरैर्युगपत्सञ्चकर्त ॥ ७.२०१.८५ ॥
Die beiden Arme Sudarśanas (Arjunas), von wildem Glanz, der nahe seinem eigenen Wagen stand, leuchtend wie Indras Banner, und sein Haupt, Indra gleich an Tapferkeit… schnitt er mit drei Pfeilen zugleich ab.
7.201.86
स पौरवं रथशक्त्या निहत्य ।
च्छित्त्वा रथं तिलशश्चास्य बाणैः।
छित्त्वा च बाहू वरचन्दनाक्तौ ।
भल्लेन कायाच्छिर उच्चकर्त ॥ ७.२०१.८६ ॥
Nachdem er den Paurava mit einer Wagenlanze erschlagen, seinen Wagen mit Pfeilen in sesamkorngroße Stücke zerhauen und beide mit feinem Sandelholz gesalbten Arme abgeschlagen hatte, trennte er mit einem breitköpfigen Pfeil das Haupt vom Rumpf.
7.201.87
युवानमिन्दीवरदामवर्णं ।
चेदिप्रभुं युवराजं प्रसह्य।
बाणैस्त्वरावाञ्ज्वलिताग्निकल्पै… ।
र्विद्व्वा प्रादान्मृत्येव साश्वसूतम् ॥ ७.२०१.८७ ॥
Den jungen Kronprinzen des Herrn der Cedi, dunkel wie eine Girlande blauer Lotusblüten, durchbohrte er gewaltsam mit flammengleichen, schnellen Pfeilen… und erschlug ihn samt Pferden und Wagenlenker wie der Tod selbst.
7.201.88
मालवं पौरवं चैव युवराजं च चेदिपम् ।
दृष्ट्वा समक्षं निहतं द्रोणपुत्रोण पाण्डवः।
भीमसेनो महाबाहुः क्रोधमाहारयत्परम् ॥ ७.२०१.८८ ॥
Als er den Mālava, den Paurava, den Kronprinzen und den Herrn der Cedi vor seinen Augen vom Sohn Droṇas erschlagen sah, fasste der mächtigarmige Pāṇḍava Bhīmasena höchsten Zorn.
7.201.89
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धाशीविषोपमैः ।
छादयामास समरे द्रोणपुत्रं परन्तपः ॥ ७.२०१.८९ ॥
Da bedeckte der Peiniger der Feinde im Kampf den Sohn Droṇas mit hunderten scharfen Pfeilen, gleich zornigen giftigen Schlangen.
7.201.90
ततो द्रौणिर्महातेजाः शरवर्षं निहत्य तम् ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्भीमसेनममर्षणः ॥ ७.२०१.९० ॥
Da zerstörte der Sohn Droṇas, von großer Strahlkraft und unduldsam gegen Kränkung, jenen Pfeilregen und durchbohrte Bhīmasena mit scharfen Pfeilen.
7.201.91
ततो भीमो महाबाहुद्रौणेर्युधि महाबलः ।
क्षुरप्रेण धनुश्छित्त्वा द्रौणिं विव्याध पत्रिणा ॥ ७.२०१.९१ ॥
Da zerschnitt Bhīma, der Mächtigarmige, Großkraftige, im Kampf mit einem messerscharfen Pfeil den Bogen des Sohnes Droṇas und durchbohrte den Sohn Droṇas mit einem gefiederten Pfeil.
7.201.92
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणपुत्रो महामनाः ।
अन्यत्कार्मुकमादाय भीमं विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२०१.९२ ॥
Da warf der großherzige Sohn Droṇas den zerschnittenen Bogen weg, nahm einen anderen Bogen und durchbohrte Bhīma mit Pfeilen.
7.201.93
तौ द्रौणिभीमौ समरे पराक्रान्तौ महाबलौ ।
अवर्षतां शरवर्षं वृष्टिमन्ताविवाम्बुदौ ॥ ७.२०१.९३ ॥
Die beiden, der Sohn Droṇas und Bhīma, tapfer und mächtig im Kampf, ließen einen Pfeilregen niedergehen wie zwei regentragende Wolken.
7.201.94
भीमनामाङ्किता बाणाः स्वर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ।
द्रौणिं सञ्छादयामासुर्घनौघा इव भास्करम् ॥ ७.२०१.९४ ॥
Pfeile, mit Bhīmas Namen gezeichnet, mit goldenen Federn, am Stein geschärft, bedeckten den Sohn Droṇas, wie Wolkenmassen die Sonne bedecken.
7.201.95
तथैव द्रौणिनिर्मुक्तैर्भीमः सन्नतपर्वभिः ।
अवाकीर्यत स क्षिप्रं शरैः शतसहस्रशः ॥ ७.२०१.९५ ॥
Ebenso wurde Bhīma sogleich von Hunderttausenden von Pfeilen mit gebogenen Gelenken, von Drauṇi abgeschossen, überdeckt.
7.201.96
स च्छाद्यमानः समरे द्रौणिना रणशालिना ।
न विव्यथे महाराज तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२०१.९६ ॥
Obwohl er im Kampf von Drauṇi, dem geschickten Krieger, überdeckt wurde, war er nicht betrübt, o großer König; das war fürwahr wunderbar.
7.201.97
ततो भीमो महाबाहुः कार्तस्वरविभूषितान् ।
नाराचान्दश सम्प्रैषीद्यमदण्डनिभाञ्छितान् ॥ ७.२०१.९७ ॥
Da schickte Bhīma mit den mächtigen Armen zehn scharfe Nārāca-Pfeile aus, mit Gold geschmückt und dem Stab Yamas gleich.
7.201.98
ते जत्रुदेशमासाद्य द्रोणपुत्रस्य मारिष ।
निर्भिद्य विविशुस्तूर्णं वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.२०१.९८ ॥
O Edler, sie erreichten die Schlüsselbeingegend des Sohnes Droṇas, durchbohrten sie und drangen rasch ein, wie Schlangen in einen Termitenhügel.
7.201.99
सोऽतिविद्धो भृशं द्रौणिः पाण्डवेन महात्मना ।
ध्वजयष्टिं समासाद्य न्यमीलयत लोचने ॥ ७.२०१.९९ ॥
Schwer durchbohrt vom hochherzigen Pāṇḍava, ergriff Drauṇi den Bannerstab und schloss seine Augen.
7.201.100
स मुहूर्तात्पुनः संज्ञां लब्ध्वा द्रौणिर्नराधिप ।
क्रोधं परममातस्थौ समरे रुधिरोक्षितः ॥ ७.२०१.१०० ॥
Nach einem Augenblick, o Herr der Menschen, erlangte Drauṇi das Bewusstsein wieder, und blutgetränkt nahm er im Kampf höchsten Zorn an.
7.201.101
दृढं सोऽभिहतस्तेन पाण्डवेन महात्मना ।
वेगं चक्रे महाबाहुर्भीमसेनरथं प्रति ॥ ७.२०१.१०१ ॥
Schwer getroffen vom großseeligen Pāṇḍava, stürzte sich der Starkarmige mit Wucht auf Bhīmasenas Wagen zu.
7.201.102
तत आकर्णपूर्णानां शराणां तिग्मतेजसाम् ।
शतमाशीविषाभानां प्रेषयामास भारत ॥ ७.२०१.१०२ ॥
Dann, o Bhārata, schoss er hundert scharfe Pfeile ab, bis zum Ohr gespannt, gleich giftigen Schlangen.
7.201.103
भीमोऽपि समरश्लाघी तस्य वीर्यमचिन्तयत् ।
तूर्णं प्रासृजदुग्राणि शरवर्षाणि पाण्डवः ॥ ७.२०१.१०३ ॥
Auch Bhīma, im Kampf stolz, bedachte seine Tapferkeit, und der Pāṇḍava entfesselte rasch wilde Pfeilschauer.
7.201.104
ततो द्रौणिर्महाराज च्छित्त्वाऽस्य विशिखैर्धनुः ।
आजघानोरसि क्रुद्धः पाण्डवं निशितैः शरैः ॥ ७.२०१.१०४ ॥
Dann, o großer König, zerschnitt der zornige Sohn Droṇas mit Pfeilen seinen Bogen und traf den Pāṇḍava mit scharfen Geschossen an die Brust.
7.201.105
ततोऽन्यद्धनुरादाय भीमसेनो ह्यमर्षणः ।
विव्याध निशितैर्बाणैर्द्रौणिं पञ्चभिराहवे ॥ ७.२०१.१०५ ॥
Da nahm der ungeduldige Bhīmasena einen anderen Bogen und durchbohrte im Kampf den Sohn Droṇas mit fünf scharfen Pfeilen.
7.201.106
जीमूताविव घर्मान्ते तौ शरौघप्रवर्षिणौ ।
अन्योन्यक्रोधताम्राक्षौ छादयामासतुर्युधि ॥ ७.२०१.१०६ ॥
Wie zwei Gewitterwolken am Ende des Sommers, die Pfeilströme ergießen, mit von gegenseitigem Zorn geröteten Augen, bedeckten die beiden einander im Kampf.
7.201.107
तलशब्दैस्ततो घोरैस्त्रासयन्तौ परस्परम् ।
अयुध्येतां सुसंरब्धौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ॥ ७.२०१.१०७ ॥
Dann, einander mit schrecklichen Klatschgeräuschen erschreckend, hochgradig erzürnt und darauf bedacht, Schlag um Schlag zu erwidern, kämpften die beiden.
7.201.108
ततो विष्फार्य सुमहच्चापं रुक्मविभूषितम् ।
भीमं प्रैक्षत स द्रौणिः शरानस्यन्तमन्तिकात्।
शरद्यहर्मध्यगतो द्रीप्तार्चिरिव भास्करः ॥ ७.२०१.१०८ ॥
Dann spannte der Sohn Droṇas seinen großen, goldverzierten Bogen, blickte auf Bhīma und schoss Pfeile aus der Nähe, wie die Sonne, die zur Mittagszeit des Herbstes mit ihren Strahlen glüht.
7.201.109
आददनास्य विशिखान्सन्दधानस्य चाशुगान् ।
विकर्षतो मुञ्चतश्च नान्तरं ददृशुर्जनाः ॥ ७.२०१.१०९ ॥
Beim Nehmen seiner Pfeile, beim Anlegen an den Bogen, beim Spannen und Lösen sahen die Leute keine Pause dazwischen.
7.201.110
अलातचक्रप्रतिमं तस्य मण्डलमायुधम् ।
द्रौणेरासीन्महाराज बाणान्विसृजतस्तदा ॥ ७.२०१.११० ॥
O großer König, die Waffe des Sohnes Droṇas erschien, während er Pfeile abschoss, als ein Kreis, gleich einem Rad aus brennenden Fackeln.
7.201.111
धनुश्च्युताः शरास्तस्य शतशोऽथ सहस्रशः ।
आकाशे प्रत्यदृश्यन्त शलभानामिवायतीः ॥ ७.२०१.१११ ॥
Aus seinem Bogen geschnellt, sah man Hunderte und Tausende seiner Pfeile am Himmel wie lange Reihen von Heuschrecken.
7.201.112
ते तु द्रौणिविनिर्मुक्ताः शरा हेमविभूषिताः ।
अजस्रमन्वकीर्यन्त घोरा भीमरथं प्रति ॥ ७.२०१.११२ ॥
Jene schrecklichen, goldverzierten Pfeile, vom Sohn Droṇas abgeschossen, prasselten unaufhörlich auf Bhīmas Wagen nieder.
7.201.113
तत्राद्भुतकमपश्याम भीमसेनस्य विक्रमम् ।
बलं वीर्यं प्रभावं च व्यवसायं च भारत ॥ ७.२०१.११३ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Tapferkeit Bhīmasenas, seine Kraft, seine Stärke, seine Macht und seinen Entschluss, o Nachkomme Bharatas.
7.201.114
तां स मेघादिवोद्भूतां बाणवृष्टिं समन्ततः ।
जलवृष्टिं महाघोरां तपान्त इव चिन्तयन् ॥ ७.२०१.११४ ॥
Diesen Pfeilregen, der wie aus einer Wolke aufstieg, sich nach allen Seiten ergoss, furchtbar wie ein Wolkenbruch, betrachtete er wie am Ende des Sommers.
7.201.115
द्रोणपुत्रवधप्रेप्सुर्भीमो भीमपराक्रमः ।
अमुञ्चच्छरवर्षाणि प्रावृषीव बलाहकः ॥ ७.२०१.११५ ॥
Bhīma von schrecklicher Tapferkeit, der den Tod des Droṇa-Sohnes begehrte, ließ Pfeilschauer niedergehen wie eine Wolke in der Regenzeit.
7.201.116
तद्रुक्मपृष्टं भीमस्य धनुर्घारं महारणे ।
विकृष्यमाणं विबभौ शक्रचापमिवापरम् ॥ ७.२०१.११६ ॥
In der großen Schlacht leuchtete Bhīmas schrecklicher Bogen mit goldenem Rücken, als er gespannt wurde, wie ein zweiter Regenbogen Indras.
7.201.117
तस्माच्छराः प्रादुरासञ्छतशोऽथ सहस्रशः ।
सञ्छादयन्तः समरे द्रौणिमाहवशोभिनम् ॥ ७.२०१.११७ ॥
Daraus entstanden Pfeile zu Hunderten und dann zu Tausenden, die im Kampf den glänzenden Sohn Droṇas bedeckten.
7.201.118
तयोर्विसृजतोरेवं शरजालानि मारिष ।
वायुरप्यन्तरा राजन्नाशक्नोत्प्रतिसर्पितुम् ॥ ७.२०१.११८ ॥
Als jene beiden so Pfeilnetze entsandten, o Herr, vermochte selbst der Wind nicht, zwischen ihnen hindurchzuziehen, o König.
7.201.119
तथा द्रौणिर्महाराज शरान्हेमविभूषितान् ।
तैलधौतान्प्रसन्नाग्रान्प्राहिणोद्वधकाङ्क्षया ॥ ७.२०१.११९ ॥
Ebenso, großer König, sandte der Sohn Droṇas Pfeile aus, mit Gold verziert, in Öl gewaschen, mit leuchtenden Spitzen, aus dem Verlangen zu töten.
7.201.120
तानन्तरिक्षे विशिखैस्त्रिधैकैकमशातयत् ।
विशेषयन्द्रोणसुतं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.२०१.१२० ॥
Am Himmel zerschnitt er jeden davon mit Pfeilen in drei Teile und rief dem Sohn Droṇas zu: »Bleib stehen, bleib stehen!«
7.201.121
पुनश्च शरवर्षाणि घोराण्युग्राणि पाण्डवः ।
व्यसृजद्बलवानक्रुद्धो द्रोणपुत्रवधेप्सया ॥ ७.२०१.१२१ ॥
Wieder sandte der mächtige Pāṇḍava, obwohl nicht zornig, schreckliche und wilde Pfeilregen aus, aus dem Verlangen, den Sohn Droṇas zu töten.
7.201.122
ततोऽस्त्रमायया तूर्णं शरवृष्टिं निवार्य ताम् ।
धनुश्चिच्छेद भीमस्य द्रोणपुत्रो महास्त्रवित्।
शरैश्चैनं सुबहुभिः क्रुद्धः सङ्ख्ये पराभिनत् ॥ ७.२०१.१२२ ॥
Da wehrte der Sohn Droṇas, kundig der großen Waffen, durch die Waffenillusion schnell jenen Pfeilregen ab, zerschnitt Bhīmas Bogen und verwundete ihn im Zorn im Kampf mit sehr vielen Pfeilen.
7.201.123
स छिन्नधन्वा बलवान्रथशक्तिं सुदारुणाम् ।
वेगेनाविध्य चिक्षेप द्रोणपुत्ररथं प्रति ॥ ७.२०१.१२३ ॥
Obwohl sein Bogen zerbrochen war, schwang der Mächtige eine sehr furchtbare Wagenlanze mit Wucht und schleuderte sie gegen den Wagen des Sohnes Droṇas.
7.201.124
तामापतन्तीं सहसा महोल्काभां शितैः शरैः ।
चिच्छेद समरे द्रौणिर्दर्शयन्पाणिलाघवम् ॥ ७.२०१.१२४ ॥
Jenes plötzlich herabstürzende, einem großen Meteor gleichende Geschoss schnitt der Sohn Droṇas im Kampf mit scharfen Pfeilen entzwei und zeigte dabei seine Geschicklichkeit der Hand.
7.201.125
एतस्मिन्नन्तरे भीमो दृढमादाय कार्मुकम् ।
द्रौणिं विव्याध विशिखैः स्मयमानो वृकोदरः ॥ ७.२०१.१२५ ॥
Inzwischen ergriff Bhīma, der Wolfsbauch, fest seinen Bogen und durchbohrte lächelnd den Sohn Droṇas mit Pfeilen.
7.201.126
ततो द्रौणिर्महाराज भीमसेनस्य सारथिम् ।
ललाटे दारयामास शरेणानतपर्वणा ॥ ७.२०१.१२६ ॥
Dann, großer König, traf der Sohn Droṇas die Stirn von Bhīmasenas Wagenlenker mit einem Pfeil mit gebogenem Schaft.
7.201.127
सोऽतिविद्धो बलवता द्रोणपुत्रेण सारथिः ।
व्यामोहमगमद्राजन्रश्मीनुत्सृज्य वाजिनां ॥ ७.२०१.१२७ ॥
Schwer verwundet vom mächtigen Sohn Droṇas, verfiel jener Wagenlenker, o König, in Verwirrung und ließ die Zügel der Pferde los.
7.201.128
ततोऽश्वाः प्राद्रवंस्तूर्णं मोहिते रथसारथौ ।
भीमसेनस्य राजेनद्र् पश्यतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.२०१.१२८ ॥
Als der Wagenlenker verwirrt war, flohen die Pferde schnell davon, o Herrscher der Könige, während alle Bogenschützen Bhīmasenas zusahen.
7.201.129
तं दृष्ट्वा प्रद्रुतैरश्वैरपकृष्टं रणाजिरात् ।
दध्मौ प्रमुदितः शङ्खं बृहन्तमपराजितः ॥ ७.२०१.१२९ ॥
Als er sah, wie er von den fliehenden Pferden vom Schlachtfeld fortgeschleift wurde, blies der Unbesiegte voller Freude sein großes Muschelhorn.
7.201.130
ततः सर्वे च पाञ्चाला भीमसेनश्च पाण्डवः ।
धृष्टद्युम्नरथं त्यक्त्वा भीताः सम्प्राद्रवन्दिशः ॥ ७.२०१.१३० ॥
Da verließen alle Pāñcālas und der Pāṇḍava Bhīmasena, verängstigt, Dhṛṣṭadyumnas Wagen und flohen in alle Richtungen.
7.201.131
तान्प्रभग्नांस्ततो द्रौणिः पृष्ठतो विकिरञ्शरान् ।
अभ्यवर्तत वेगेन कालयन्पाण्डुवाहिनीम् ॥ ७.२०१.१३१ ॥
Da stürmte der Sohn Droṇas, Pfeile von hinten verschießend, schnell gegen jene geschlagenen Männer und vernichtete das Heer der Pāṇḍavas.
7.201.132
ते वध्यमानाः समरे द्रोणपुत्रेण पार्थिवाः ।
द्रोणपुत्रभयाद्राजन्दिशः सर्वाश्च भेजिरे ॥ ७.२०१.१३२ ॥
O König, jene Krieger, die im Kampf vom Sohn Droṇas erschlagen wurden, flohen vor Furcht vor dem Sohn Droṇas nach allen Richtungen.