مهابهاراتا · أدهيايا 7.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.203.1
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते तत्र सञ्जय ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वन्नतः परम् ॥ ७.२०३.१ ॥
يا سانجايا، بعد أن قُتل ذلك الرامي العظيم درونا، ماذا فعل قومي والبانداڤا من بعد ذلك؟
7.203.2
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते पार्षतेन वै ।
कौरवेषु च भग्नेषु कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.२०३.२ ॥
لما قُتل ذلك الرامي العظيم درونا على يد ابن بريشاتا، وانهزم الكوراڤا، فإن ابن كُنتي دهنانجايا...
7.203.3
दृष्ट्वा सुमहदाश्चर्यमात्मनो विजयावहम् ।
मुनिं स्निग्धाम्बुदाभासं वेदव्यासमकल्मषम्।
यदृच्छयाऽऽगतं व्यासं पप्रच्छ भरतर्षभ ॥ ७.२०३.३ ॥
لما رأى عجبًا عظيمًا يجلب له النصر، سأل الحكيم فيداڤياسا، المشرق كسحابة مطر ناعمة والطاهر، الذي جاء مصادفةً، يا خير البهاراتا، (أرجونا) فياسا.
7.203.4
सङ्ग्रामे न्यहनं शत्रूञ्शरौघैर्विमलैरहम् ।
अग्रतो लक्षये यान्तं पुरुषं पावकप्रभम् ॥ ७.२०३.४ ॥
في المعركة قتلت الأعداء بسيل من السهام المتألقة. أرى رجلًا يسير أمامي، متوهجًا كالنار.
7.203.5
ज्वलन्तं शूलमुद्यम्य यां दिशं प्रतिपद्यते ।
तस्यां दिशि विदीर्यन्ते शत्रवो मे महामुने ॥ ७.२०३.५ ॥
رافعًا شوكةً متوقدة، ففي أي اتجاه يتقدم، في ذلك الاتجاه تتمزق أعدائي، أيها الحكيم العظيم.
7.203.6
तेन भग्नानरीन्सर्वान्मद्भग्नान्मन्यते जनः ।
तेन भग्नानि सैन्यानि पृष्ठतोऽनुव्रजाम्यहम् ॥ ७.२०३.६ ॥
كل الأعداء الذين هزمهم، يظن الناس أنني هزمتهم. ومن خلف الجيوش التي حطمها أسير أنا.
7.203.7
भगवंस्तन्ममाचक्ष्व को वै स पुरुषोत्तमः ।
शूलपाणिर्मया दृष्टस्तेजसा सूर्यसन्निभः ॥ ७.२०३.७ ॥
أيها الجليل، أخبرني من ذلك الرجل الأسمى، حامل الرمح ثلاثي الشعب، المماثل للشمس في بهائه، الذي رأيته.
7.203.8
न पद्भ्यां स्पृशते भूमिं न च शूलं विमुञ्चति ।
शूलाच्छूलसहस्राणि निष्पेतुस्तस्य तेजसा ॥ ७.२०३.८ ॥
لا يلمس الأرض بقدميه، ولا يطلق الرمح ثلاثي الشعب؛ ومن الرمح، بفضل بهائه، انبثقت آلاف الرماح ثلاثية الشعب.
7.203.9
प्रजापतीनां प्रथमं तैजसं पुरुषं प्रभुम् ।
भुवनं भूर्भुवं देवं तेजसां प्रवरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.९ ॥
أول سادة المخلوقات، الإنسان المضيء، الرب، العالم، إله بهُور وبهُوَح، الرب الأسمى بين الأنوار.
7.203.10
ईशानं वरदं पार्थ दृष्टवानसि शङ्करम् ।
तं गच्छ शरणं देवं वरदं भुवनेश्वरम् ॥ ७.२०३.१० ॥
يا بارثا، لقد رأيت إيشانا، شانكارا واهب النعم. فاذهب واستجر بذلك الإله، واهب النعم، رب العوالم.
7.203.11
महादेवं महात्मानमीशानं जटिलं विभुम् ।
त्र्यक्षं महाभुजं रुद्रं शिखिनं चीवराससम् ॥ ७.२०३.११ ॥
الإله العظيم، العظيم الذات، الرب، ذو الشعر المجدول، المنتشر في كل مكان، ثلاثي العيون، عظيم الذراعين، رودرا، ذو الخصلة، المتدثر بثياب من اللحاء.
7.203.12
महादेवं हरं स्थाणुं वरदं भुवनेश्वरम् ।
जगत्प्रधानमजितं जगत्प्रीतिमधीश्वरम् ॥ ७.२०३.१२ ॥
الإله العظيم، هارا، الثابت، واهب النعم، رب العوالم، الأول في العالم، الذي لا يُقهر، سرور العالم، الرب الأعلى.
7.203.13
जगद्योनिं जगद्बीजं जयिनं जगतो गतिम् ।
विश्वात्मानं विश्वसृजं विश्वमूर्तिं यशस्विनम् ॥ ७.२०३.१३ ॥
رحم العالم، وبذرة العالم، المنتصر، غاية العالم، ذات الكل، خالق الكل، صورة الكل، المجيد.
7.203.14
विश्वेश्वरं विश्वनरं कर्मणामीश्वरं प्रभुम् ।
शंभुं स्वयंभुं भूतेशं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.२०३.१४ ॥
سيد الكون، إنسان الكون، رب الأفعال، المولى، شامبهو، الذاتي الوجود، سيد الكائنات، منبع ما كان وما سيكون وما هو كائن.
7.203.15
योगं योगेश्वरं सर्वं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् ।
सर्वश्रेष्ठं जगच्छ्रेष्ठं वरिष्ठं परमेष्ठिनम् ॥ ७.२०३.१५ ॥
اليوغا، رب اليوغا، الكل، رب أرباب جميع العوالم، الأفضل بين الكل، الأفضل في العالم، الأسمى، السيد الأعلى.
7.203.16
लोकत्रयविधातारमेकं लोकत्रयाश्रयम् ।
शुद्धात्मानं भवं भीमं शशाङ्ककृतशेखरम् ॥ ७.२०३.१६ ॥
خالق العوالم الثلاثة، الواحد، ملاذ العوالم الثلاثة، الذات الطاهرة، بهافا، المهيب، الذي يحمل القمر تاجا على رأسه.
7.203.17
शाश्वतं भूधरं देवं सर्ववागीश्वरेश्वरम् ।
सुदुर्जयं जगन्नाथं जन्ममृत्युजरातिगम् ॥ ७.२०३.१७ ॥
الأزلي، حامل الأرض، الإله، رب أرباب كل كلام، الذي يصعب قهره، رب العالم، المتعالي عن الولادة والموت والشيخوخة.
7.203.18
ज्ञानात्मानं ज्ञानगम्यं ज्ञानश्रेष्ठं सुदुर्विदम् ।
दातारं चैव भक्तानां प्रसादविहितान्वरान् ॥ ७.२०३.१८ ॥
ذات المعرفة، المدرك بالمعرفة، الأفضل في المعرفة، العسير جدا على الإدراك، وحقا واهب العطايا الممنوحة بالنعمة لمحبيه.
7.203.19
तस्य पारिषदा दिव्या रूपैर्नानाविधैर्विभोः ।
वामना जटिला मुण्डा हस्वग्रीवा महोदराः ॥ ७.२०३.१९ ॥
كان أتباعه الإلهيون، على أشكال شتى، أقزامًا، ذوي شعر مجدول، ورؤوس محلوقة، وأعناق قصيرة، وبطون منتفخة.
7.203.20
महाकाया महोत्साहा महाकर्णास्तथाऽपरे ।
आननैर्विकृतैः पादैः पार्थ वेषैश्च वैकृतैः ॥ ७.२०३.२० ॥
كان بعضهم ضخم الأجساد عظيم الحماسة، وبعضهم عظيم الآذان، وآخرون، يا برتها، ذوو وجوه مشوهة وأقدام مشوهة وهيئات مشوهة.
7.203.21
ईदृशैः स महादेवः पूज्यमानो महेश्वरः ।
स शिवस्तात तेजस्वी प्रसादाद्याति तेऽग्रतः ॥ ७.२०३.२१ ॥
إن الإله العظيم ماهيشفارا، شيفا المتألق، المعبود من أمثال هؤلاء، يا عزيزي، يسير أمامك بفضلك.
7.203.22
तस्मिन्घोरे सदा पार्थ सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
द्रौणिकर्णकृपैर्गुप्तां महेष्वासैः प्रहारिभिः ॥ ७.२०३.२२ ॥
يا برتها، في تلك المعركة الرهيبة المُقشعِرّة دائمًا، يحرس ذلك الجيش رماةٌ عظام ومقاتلون، درونا وكارنا وكربا.
7.203.23
कस्तां सेनां तदा पार्थ मनसाऽपि प्रधर्षयेत् ।
ऋते देवान्महेष्वासाद्बहुरूपान्महेश्वरात् ॥ ७.२०३.२३ ॥
يا برتها، من يستطيع ولو في خاطره أن يهاجم ذلك الجيش، إلا الإله ماهيشفارا، الرامي العظيم ذو الأشكال الكثيرة؟
7.203.24
स्थातुमुत्सहते कश्चिन्न तस्मिन्नग्रतः स्थिते ।
न हि भूतं समं तेन त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.२०३.२४ ॥
لا يجرؤ أحد على الوقوف أمامه، إذ ليس في العوالم الثلاثة كائن يساويه.
7.203.25
गन्धेनापि हि सङ्ग्रामे तस्य क्रुद्धस्य शत्रवः ।
विसंज्ञा हतभूयिष्ठा वेपन्ति च पतन्ति च ॥ ७.२०३.२५ ॥
في الحرب، حتى بعطره وهو غاضب، يرتجف الأعداء ويسقطون، معظمهم قتلى وفاقدو الوعي.
7.203.26
तस्मै नमस्तु कुर्वन्तो देवास्तिष्ठन्ति वै दिवि ।
ये चान्ये मानवा लोके ये च स्वर्गजितो नराः ॥ ७.२०३.२६ ॥
يحيّونه، فتقف الآلهة في السماء، وكذلك سائر البشر في العالم، والبشر الذين فتحوا السماء.
7.203.27
ये भक्ता वरदं देव शिवं रुद्रमुमापतिम् ।
अनन्यभावेन सदा सर्वेशं समुपासते ॥ ७.२०३.२७ ॥
الذين يعبدون دائمًا بإخلاص لا يتجزأ الإله واهب الأماني، شيفا، رودرا، رب أوما، سيد الكل.
7.203.28
सङ्ग्रामेषु जयं प्राप्य पालयन्ति महीमिमाम् ।
इह लोके सुखं प्राप्य ते यान्ति परमां गतिम् ॥ ७.२०३.२८ ॥
بعد أن ينالوا النصر في المعارك يحمون هذه الأرض، وبعد أن ينالوا السعادة في هذا العالم يذهبون إلى الغاية العليا.
7.203.29
नमस्कुरुष्व कौन्तेय तस्मै शान्ताय वै सदा ।
रुद्राय शितिकण्ठाय कनिष्ठाय सुवर्चसे ॥ ७.२०३.२९ ॥
اسجد له دائمًا يا ابن كونتي: للهادئ، رودرا، أزرق الحلق، الأصغر، المتألق.
7.203.30
कपर्दिने करालाय हर्यक्षवरदाय च ।
याम्यायाव्यक्तकेशाय सद्वृत्ते शङ्कराय च ॥ ७.२०३.३० ॥
لذي الشعر المجدول، والمخيف، ومانح الأمنيات لذي العينين الصفراوين، والجنوبي، ولذي الشعر غير المرئي، ولحسن السيرة، ولشانكارا.
7.203.31
काम्याय हरिनेत्राय स्थाणवे पुरुषाय च ॥ ७.२०३.३१ ॥
والسلام على المحبوب ذي العينين الخضراوين، الثابت، والبشري.
7.203.32
नमो वृक्षाय सेनान्ये मध्यमाय नमोनमः ।
हरिकेशाय मुण्डाय कृशायोत्तारणाय च।
भास्कारय सुतीर्थाय देवदेवाय रंहसे ॥ ७.२०३.३२ ॥
السلام السلام على الشجرة، وقائد الجيش، والأوسط؛ وعلى هاريكيشا، الأصلع، النحيل، المُعبِر، صانع الشمس، صاحب المعابر الحسنة، إله الآلهة، السريع.
7.203.33
बहुरूपाय सर्वाय प्रियाय प्रियवाससे ।
उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे ॥ ७.२०३.३३ ॥
السلام على ذي الأشكال الكثيرة، والكل، والمحبوب، المرتدي ثياباً محبوبة، ذي العمامة، حسن الوجه، ذي الألف عين، الكريم.
7.203.34
गिरिशाय प्रशान्ताय पतये चीरवाससे ।
हिरण्यबाहवे राजन्नुग्राय पतये दिशाम् ॥ ७.२०३.३४ ॥
السلام على سيد الجبال، الهادئ، السيد، المرتدي لباس اللحاء، ذي الذراعين الذهبيتين، أيها الملك، الشديد، سيد الجهات.
7.203.35
पर्जन्यपतये चैव भूतानां पतये नमः ।
वृक्षाणां पतये चैव गवां च पतये नमः ॥ ७.२०३.३५ ॥
السلام على سيد السحب الممطرة، وسيد الكائنات. السلام على سيد الأشجار، وسيد الأبقار.
7.203.36
वृक्षैरावृतकायाय सेनान्ये मध्यमाय च ।
स्रुवहस्ताय देवाय धन्विने भार्गवाय च ॥ ७.२०३.३६ ॥
السلام على ذي الجسد المكسو بالأشجار، وقائد الجيش، والأوسط، والإله ذي المغرفة في يده، وحامل القوس، وسليل بهرغو.
7.203.37
बहुरूपाय विश्वस्य पतये मुञ्चवाससे ।
सहस्रशिरसे चैव सहस्रचरणाय च।
सहस्रबाहवे चैव सहस्रवदनाय च ॥ ७.२०३.३७ ॥
لذي الأشكال المتعددة، سيد الكون، المتسربل بعشب المونجا، ذي الألف رأس والألف قدم والألف ذراع والألف وجه، [سجود وإجلال].
7.203.38
शरणं गच्छ कौन्तेय वरदं भुवनेश्वरम् ।
उमापतिं विरूपाक्षं दक्षयज्ञनिबर्हणम् ॥ ७.२०३.३८ ॥
الجأ يا ابن كونتي إلى واهب العطايا، رب العوالم، زوج أوما، ذي العين الثالثة، مُبيد قربان داكشا.
7.203.39
प्रजानां पतिमव्यग्रं भूतानां पतिमव्ययम् ।
कपर्दिनं वृषावर्तं वृषनाभं वृषध्वजम् ॥ ७.२०३.३९ ॥
سيد الخلائق، الثابت غير المضطرب، السيد الخالد للكائنات، ذو الشعر المتشابك، الدائر كالثور، ذو سرّة الثور، ذو راية الثور.
7.203.40
वृषदर्पं वृषपतिं वृषशृङ्गं वृषर्षभम् ।
वृषाङ्गं वृषभोदारं वृषभं वृषभेक्षणम् ॥ ७.२०३.४० ॥
المتكبر كالثور، سيد الثيران، ذو قرون الثور، خير الثيران، ذو أطراف الثور، السخي كالثور، الثور، ذو عينَي الثور.
7.203.41
वृषायुधं वृषशरं वृषभूतं वृषेश्वरम् ।
महोदरं महाकायं द्वीपिचर्मनिवासिनम् ॥ ७.२०३.४१ ॥
الذي سلاحه الثور، وسهمه الثور، الذي صار ثوراً، سيد الثيران، عظيم البطن، عظيم الجسم، الساكن في جلد النمر.
7.203.42
लोकेशं वरदं पुण्यं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम् ।
त्रिशूलपाणिं वरदं खङ्गचर्मधरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.४२ ॥
رب العوالم، واهب العطايا، الطاهر، صديق المقدّس، المحبوب عند البراهمة، حامل الرمح ثلاثي الشعب، واهب العطايا، حامل السيف والترس، الرب.
7.203.43
पिनाकिनं खङ्घधरं लोकानां पतिमीश्वरम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं शरण्यं चीरवाससम् ॥ ७.२०३.४३ ॥
ألوذ بالإله حامل قوس بيناكا والسيف، سيد العوالم، الرب الجدير باللجوء، المرتدي ثياب اللحاء.
7.203.44
नमस्तस्मै सुरेशाय गणानां पतये नमः ।
सुवाससे नमस्तुभ्यं सुव्रताय सुधन्विने ॥ ७.२०३.४४ ॥
المجد له، سيد الآلهة؛ والمجد لسيد الجموع. المجد لك يا حسن الثياب؛ والمجد لك يا صاحب النذور الحسنة والقوس الماهرة.
7.203.45
धनुर्धराय देवाय प्रियधन्वाय धन्विने ।
धन्वन्तराय धनुषे धन्वाचार्याय ते नमः ॥ ७.२०३.४५ ॥
المجد للإله حامل القوس، ولصاحب القوس المحبوب. المجد لك يا دهانفنتارا، ولقوس، ولمعلم فن الرماية.
7.203.46
उग्रायुधाय देवाय नमः सुरवराय च ।
नमोस्तु बहुरूपाय नमोस्तु बहुधन्विने ॥ ७.२०३.४६ ॥
المجد للإله ذي السلاح المرعب، والمجد لأفضل الآلهة. المجد لصاحب الأشكال الكثيرة؛ والمجد لصاحب القسي الكثيرة.
7.203.47
नमोस्तु स्थाणवे नित्यं नमस्तस्मै तपस्विने ।
नमोस्तु त्रिपुरघ्नाय भगघ्नाय च वै नमः। ॥ ७.२०३.४७ ॥
المجد دائماً للساكن الثابت، والمجد لذلك المتعبد. المجد لمدمر تريبورا، والمجد أيضاً لمدمر بهغا.
7.203.48
वनस्पतीनां पतये नराणां पतये नमः ।
मातॄणां पतये चैव गणानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४८ ॥
المجد لسيد الأشجار، والمجد لسيد البشر. والمجد أيضاً لسيد الأمهات، والمجد لسيد الجموع.
7.203.49
गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः ।
अपां च पतये नित्यं देवानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४९ ॥
السلام الدائم على رب الأبقار، ورب القرابين؛ والسلام الدائم على رب المياه ورب الآلهة.
7.203.50
पूष्णो दन्तविनाशाय त्र्यक्षाय वरदाय च ।
नीलकण्ठाय पिङ्गाय स्वर्णकेशाय वै नमः ॥ ७.२०३.५० ॥
السلام على مُهلك أسنان بوشان، وذي العيون الثلاث، ومانح الأمنيات؛ وعلى أزرق الحلق، والأسمر المحمر، وذي الشعر الذهبي، السلام حقاً.
7.203.51
कर्माणि यानि दिव्यानि महादेवस्य धीमतः ।
तानि ते कीर्तयिष्यामि तथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ॥ ७.२०३.५१ ॥
الأفعال الإلهية للحكيم ماهاديفا سأرويها لك كما سمعتها، وإن كان فهمي غير كامل.
7.203.52
न सुरा नासुरा लोके न गन्धर्वा न राक्षसाः ।
सुखमेधन्ति कुपिते तस्मिन्नपि गुरागताः ॥ ७.२०३.५२ ॥
حين يغضب، لا تزدهر في سعادة في العالم لا الآلهة ولا الأسورا ولا الغاندهارفا ولا الراكشاسا، ولو كانوا قد أتوا إلى المعلم.
7.203.53
दक्षस्य यजमानस्य विधिवत्संभृतं पुरा ।
विव्याध कुपितो यज्ञं निर्दयस्त्वभवत्तदा।
धनुषा बाणमुत्सृज्य सघोषं विननाद च ॥ ७.२०३.५३ ॥
في قديم الزمان، طعن بغضب قربان الداكشا الذي أُعدّ وفق الشريعة؛ ثم إذ صار بلا رحمة، أطلق سهماً من قوسه وزأر بصوت مدوٍّ.
7.203.54
तेन शर्म कुतः शान्तिं लेभिरे स्म सुरास्तदा ।
विद्रुते सहसा यज्ञे कुपिते च महेश्वरे ॥ ७.२०३.५४ ॥
فمِن أين كان للآلهة أن تجد مأوى أو سلاماً؟ حينها تفرّق القربان فجأة وهرب، وغضب المهيشفارا العظيم.
7.203.55
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोकाः समाकुलाः ।
बभूवुर्वशगाः पार्थ निपेतुश्च सुरासुराः ॥ ७.२०३.५५ ॥
بذلك الرنين من وتر القوس اضطربت جميع العوالم، يا برتا، فخضعت، وسقط الآلهة والأسورا.
7.203.56
आपश्चुक्षुभिरे सर्वाश्चकम्पे च वसुन्धरा ।
पर्वताश्च व्यशीर्यन्त दिशो नागाश्च मोहिताः ॥ ७.२०३.५६ ॥
اضطربت جميع المياه، وارتعدت الأرض، وتهشمت الجبال، وتحيّرت الجهات والفيلة.
7.203.57
अन्धेन तमसा लोका न प्राकाशन्त संवृताः ।
जघ्निवान्सह सूर्येण सर्वेषां ज्योतिषां प्रभाः ॥ ७.२०३.५७ ॥
لم تُشرق العوالم، مغطّاةً بظلمةٍ عمياء؛ ومع الشمس ضرب بهاءَ جميع الأنوار.
7.203.58
चुक्षुभुर्भयभीताश्च शान्तिं चक्रुस्तथैव च ।
ऋषयः सर्वभूतानामात्मनश्च सुखैषिणः ॥ ७.२०३.५८ ॥
فارتعدوا من الخوف واضطربوا والتمسوا السلام؛ وكذلك الرشيّون، الراغبون في خير جميع الكائنات وفي سعادتهم.
7.203.59
पूषाणमभ्यद्रवत शङ्करः प्रहसन्निव ।
पुरोडाशं भक्षयतो दशनान्वै व्यशातयत् ॥ ७.२०३.५९ ॥
اندفع شانكرا نحو بوشان كأنه يضحك، وكسر أسنانه بينما كان يأكل فطيرة القربان.
7.203.60
ततो निश्चक्रमुर्देवा वेपमाना भयार्दिताः ॥ ७.२०३.६० ॥
ثم خرج الآلهة، يرتجفون ويعذّبهم الخوف.
7.203.61
पुनश्च सन्दधे दीप्तान्देवानां निशिताञ्शरान् ।
सधूमान्सस्फुलिङ्गांश्च विद्युत्तोयदसन्निभान् ॥ ७.२०३.६१ ॥
ثم وضع على الوتر سهام الآلهة الملتهبة الحادة، المتصاعدة دخانًا والمتطايرة شررًا، تشبه السحب المحمّلة بالبرق.
7.203.62
तं दृष्ट्वा तु सुराः सर्वे प्रणिपत्य महेश्वरम् ।
रुद्रस्य यज्ञभागं च विशिष्टं ते त्वकल्पयन् ॥ ७.२०३.६२ ॥
ولما رأوا ذلك، سجد جميع الآلهة لمهيشفara وخصّوا رودرا بنصيب مميز من القربان.
7.203.63
भयेन त्रिदशा राजञ्छरणं च प्रपेदिरे ।
तेन चैवातिकोपेन स यज्ञः सन्धितस्तदा।
भग्नाश्चापि सुरा आसन्भीताश्चाद्यापि तं प्रति ॥ ७.२०३.६३ ॥
أيها الملك، فلجأت الآلهة إليه خوفًا؛ وبذلك الغضب الشديد اخترق ذلك القربان حينئذ، وانكسرت الآلهة، وهي إلى اليوم تخشاه.
7.203.64
असुराणां पुराण्यासंस्त्रीणि वीर्यवतां दिवि ।
आयसं राजतं चैव सौवर्णं परमं महत् ॥ ७.२०३.६४ ॥
كانت للأسورا الأشداء في السماء ثلاث مدن: واحدة من حديد، وواحدة من فضة، وواحدة من ذهب عظيم رفيع.
7.203.65
सौवर्णं कमलाक्षस्य तारकाक्षस्य राजतम् ।
तृतीयं तु पुरं तेषां विद्युन्मालिन आयसम्।
न शक्तस्तानि मघवान्भेत्तुं सर्वायुधैरपि ॥ ७.२०३.६५ ॥
كانت مدينة كاملاكشا من ذهب، ومدينة طاركاكشا من فضة؛ أما الثالثة، مدينة فيديونمالين، فكانت من حديد. ولم يستطع إندرا المغاوان أن يخترقها بجميع الأسلحة.
7.203.66
अथ सर्वे सुरा रुद्रं जग्मुः शरणमर्दिताः ।
ते तमूचुर्महात्मानं सर्वे देवाः सवासवाः ॥ ७.२०३.६६ ॥
ثم ذهبت جميع الآلهة المتألمة لتلتجئ إلى رودرا، وخاطبه جميع الآلهة مع فاسافا ذلك العظيم النفس.
7.203.67
ब्रह्मदत्तवरा ह्येते घोरास्त्रिपुरवासिनः ।
पीडयन्त्यधिकं लोकं यस्मात्ते वरदर्पिताः ॥ ७.२०३.६७ ॥
هؤلاء الساكنون المرعبون في المدن الثلاث، الذين منحهم براهما الأعطيات، يُنزلون بالعالم أشد الأذى، لأن الأعطيات قد أطغتهم.
7.203.68
त्वदृते देवदेवेश नान्यः शक्तः कथञ्चन ।
हन्तुं दैत्यान्महादेव जहि तांस्त्वं सुरद्विपः ॥ ७.२०३.६८ ॥
يا سيد أسياد الآلهة، لا يستطيع أحد غيرك بأي حال أن يقتل هؤلاء الداياتيين. يا إله العظمة، يا فيل الآلهة، فاقتلهم أنت.
7.203.69
रुद्र रौद्रा भविष्यन्ति पशवः सर्वकर्मसु ।
निपातयिष्यसे चैतानसुरान्भुवनेश्वर ॥ ७.२०३.६९ ॥
يا رودرا، ستصير هذه الكائنات الحيوانية شرسة في جميع أفعالها؛ وأنت، يا سيد العوالم، ستُسقط هؤلاء الأسورا.
7.203.70
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा देवानां हितकाम्यया ।
गन्धमादनविन्ध्यौ च कृत्वा वंशध्वजौ हरः ॥ ७.२०३.७० ॥
فلما خوطب بذلك قال «ليكن ذلك»، ومن رغبته في خير الآلهة جعل هارا جبل غاندهامادانا وفينديا رايتي عمود القوس.
7.203.71
पृथ्वीं ससागरवनां रथं कृत्वा तु शङ्करः ।
अक्षं कृत्वा तु नागेन्द्रं शेषं नाम त्रिलोचनः ॥ ७.२०३.७१ ॥
فلما جعل شانكارا ذو العيون الثلاث الأرض بمحيطاتها وغاباتها عربة، وجعل ملك الحيات المسمى شيشا محورها،
7.203.72
चक्रे कृत्वा तु चन्द्रार्कौ देवदेवः पिनाकधृत् ।
अणी कृत्वैलपत्रं च पुष्पदन्तं च त्र्यम्बकः ॥ ७.२०३.७२ ॥
فلما جعل إله الآلهة حامل القوس بيناكا القمر والشمس عجلتين، وجعل ثلاثي العيون أيلاباترا وبوشبادانتا طرفين،
7.203.73
यूपं कृत्वा तु मलयमवनाहं च तक्षकम् ॥ ७.२०३.७३ ॥
وقد جعل ملايا عمود القربان، وكذلك أفانها وتاكشاكا.
7.203.74
योक्त्राङ्गानि च सत्वानि कृत्वा शर्वः प्रतापवान् ।
वेदान्कृत्वाऽथ चतुरश्चतुरश्वान्महेश्वरः ॥ ७.२०३.७४ ॥
وبعد أن صنع أجزاء النير والكائنات، الجبار شارفا؛ ثم جعل الفيدا أربعة أحصنة، أربعة لكل واحد، المهيشفارا.
7.203.75
उपदेवान्खलीनांश्च कृत्वा लोकत्रयेश्वरः ।
गायत्रीं प्रग्रहं कृत्वा सावित्रीं च महेश्वरः ॥ ७.२०३.७५ ॥
وبعد أن صنع الآلهة الصغرى واللجم، رب العوالم الثلاثة؛ وجعل الغايتري الزمام، والسافيتري كذلك، المهيشفارا.
7.203.76
कृत्वोंकारं प्रतोदं च ब्रह्माणं चैव सारथिम् ।
गाण्डीवं मन्दरं कृत्वा गुणं कृत्वा तु वासुकिम् ॥ ७.२०३.७६ ॥
وقد جعل مقطع أوم المهماز، وبراهما السائق؛ وجعل القوس غاندهيفا ماندارا، والوتر فاسوكي.
7.203.77
विष्णुं शरोत्तमं कृत्वा शल्यमग्निं तथैव च ।
वायुं कृत्वाऽथ वाजाभ्यां पुङ्खे वैवस्वतं यमम् ॥ ७.२०३.७७ ॥
وقد جعل فيشنو أفضل السهام، والنصل أغني؛ وجعل فايو الريش، وفي الفوق يَما ابن فيفاسفات.
7.203.78
विद्युत्कृत्वाऽथ निश्राणं मेरुं कृत्वाऽथ वै ध्वजम् ।
आरुह्य स रथं दिव्यं सर्वदेवमयं शिवः ॥ ७.२०३.७८ ॥
وبعد أن جعل البرق حجر الشحذ، وميرو الراية؛ صعد شيفا تلك المركبة الإلهية، المصنوعة من جميع الآلهة.
7.203.79
त्रिपुरस्य वधार्थाय स्थाणुः प्रहरतां वरः ।
असुराणामन्तकरः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ ७.२०३.७९ ॥
من أجل إهلاك تريبورا، سْتهانو، أفضل الضاربين، مُنهي الأسورا، المجيد، ذو البأس الذي لا يضاهى.
7.203.80
स्तूयमानः सुरैः पार्थ ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
स्थानं माहेश्वरं कृत्वा दिव्यमप्रतिमं प्रभुः।
अतिष्ठत्स्थाणुभूतः स सहस्रं परिवत्सरान् ॥ ७.२०३.८० ॥
يمجده الآلهة والحكماء الذين ثروتهم التقشف، يا بارتها، فصنع الرب مكانًا ماهيشفارا إلهيًا لا مثيل له، ووقف هناك ثابتًا كـ(سْتهانو) ألف سنة.
7.203.81
यदा त्रीणि समेतानि अन्तरिक्षे पुराणि च ।
त्रिपर्वणा त्रिशल्येन तदा तानि बिभेद सः ॥ ७.२०३.८१ ॥
حين اجتمعت المدن الثلاث في السماء، عندها ثقبها بسهم ذي ثلاث عُقد وثلاثة أطراف.
7.203.82
पुराणि न च तं शेकुर्दानवाः प्रतिवीक्षितुम् ।
शरं कालाग्निसंयुक्तं विष्णुसोमसमायुतम् ॥ ७.२०३.८२ ॥
ولم يستطع الدانافا أن ينظروا إلى المدن ولا إليه؛ فقد كان السهم متصلًا بنار الزمن ومتحدًا بفيشنو وسوما.
7.203.83
पुराणि दग्धवन्तं तं देवी याता प्रवीक्षितुम् ।
देव्याः स्वयंवरे वृत्तं शृणुष्वान्यद्धनञ्जय ॥ ७.२०३.८३ ॥
ذهبت الإلهة لتنظر إلى من أحرق المدن. فاسمع يا دهنجايا خبرًا آخر عن اختيار الإلهة لزوجها في حفل الاختيار الذاتي.
7.203.84
बालमङ्कगतं कृत्वा स्वयं पञ्चशिखं पुनः ।
उमा जिज्ञासमाना वै कोयमित्यब्रवीत्सुरान् ॥ ७.२०३.८४ ॥
وضعت أوما الطفل ذا الخصل الخمس على حجرها بنفسها، ورغبةً في المعرفة سألت الآلهة: «من هذا؟»
7.203.85
असूयतश्च शक्रस्य वज्रेण प्रहरिष्यतः ।
बाहुं सवज्रं तं तस्य क्रुद्धस्यास्तम्भयत्प्रभुः।
प्रहस्य भगवांस्तूर्णं सर्वलोकेश्वरो विभुः ॥ ७.२०३.८५ ॥
وحين همّ إندرا الحاسد بالضرب بالصاعقة، ضحك الرب، سيد العوالم كلها، المحيط بكل شيء، فشلّ في الحال ذراع الغاضب مع الصاعقة.
7.203.86
ततः स स्तम्भितभुजः शक्रो देवगणैर्वृतः ।
जगाम ससुरस्तूर्णं ब्रह्माणं प्रभुमव्ययम् ॥ ७.२०३.८६ ॥
فمضى إندرا، وقد شُلّت ذراعه، محاطًا بجموع الآلهة، مع الآلهة مسرعًا إلى الرب الخالد براهما.
7.203.87
ते तं प्रणम्य शिरसा प्रोचुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ७.२०३.८७ ॥
فانحنوا له برؤوسهم وخاطبوه متعبّدين بأيديهم المضمومة.
7.203.88
किमप्यङ्कगतं ब्रह्मन्पार्वत्या भूतमद्भुतम् ।
बालरूपधरं दृष्ट्वा नास्माभिरभिलक्षितः ॥ ७.२०३.८८ ॥
يا براهما، رأينا كائنًا عجيبًا في هيئة طفل، جالسًا في حجر بارفتي، لكننا لم نتعرّف عليه.
7.203.89
तस्मात्त्वां प्रष्टुमिच्छामो निर्जिता येन वै वयम् ।
अयुध्यता हि बालेन लीलया सपुरंदराः ॥ ७.२०३.८९ ॥
لذلك نريد أن نسألك من الذي هزمنا مع إندرا: ذلك الطفل الذي لم يحارب، بل غلبنا باللعب.
7.203.90
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ।
ध्यात्वा स शंभुं भगवान्बालं चामिततेजसम्।
उवाच भगवान्ब्रह्मा शक्रादींश्च सुरोत्तमान् ॥ ७.२०३.९० ॥
فلما سمع براهما، أفضل العارفين بالبراهمان، كلامهم، تأمل في شَمبهو والطفل ذي الضياء اللا محدود، ثم خاطب إندرا وسائر أفضل الآلهة.
7.203.91
चराचरस्य जगतः प्रभुः स भगवान्हरः ।
तस्मात्परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति महेश्वरात् ॥ ७.२०३.९१ ॥
المبارك هارا، رب عالم المتحركات والسواكن، هو الأعلى؛ ليس هناك ما هو أعلى من ماهيشفارا.
7.203.92
यो दृष्टो ह्युमया सार्धं युष्माभिरमितद्युतिः ।
स पार्वत्याः कृते शर्वः कृतवान्बालरूपताम् ॥ ७.२०३.९२ ॥
الذي رأيتموه مع أوما، ذو البهاء اللامحدود، ذلك شارفا اتخذ هيئة طفل من أجل باروفاتي.
7.203.93
ते मया सहिता यूयं प्रापद्यध्वं तमेव हि ।
स एष भगवान्देवः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ७.२०३.९३ ॥
اذهبوا جميعًا معي ولجأوا إليه وحده. هذا الإله المبارك هو رب جميع العوالم، السيد.
7.203.94
न सम्बबुधिरे चैनं देवास्तं भुवनेश्वरम् ।
सप्रजापतयः सर्वे बालार्कसदृशप्रभम् ॥ ७.२०३.९४ ॥
لم يتعرف الآلهة على ذلك رب العوالم؛ ومع البرَجاباتيين رأوه جميعًا متلألئًا كالشمس الناشئة.
7.203.95
अथाभ्येत्य ततो ब्रह्मा दृष्ट्वा स च महेश्वरम् ।
अयं श्रेष्ठ इति ज्ञात्वा ववन्दे तं पितामहः ॥ ७.२०३.९५ ॥
ثم اقترب براهما، ورأى ماهيشفارا، وعلم أنه الأعلى، فانحنى الجد له تعظيمًا.
7.203.96
ब्रह्मोवाच ।
त्वं यज्ञो भुनस्यास्य त्वं गतिस्त्वं परायणम्।
त्वं भवस्त्वं महादेवस्त्वं धाम परमं पदम् ॥ ७.२०३.९६ ॥
أنت قربان هذا العالم؛ أنت المقصد، أنت الملاذ الأعلى. أنت بهافا، أنت ماهاديفا؛ أنت المقام الأسمى والمنزلة العليا.
7.203.97
त्वया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ ७.२०३.९७ ॥
بك قد عمّ هذا العالم كله، الساكن والمتحرك.
7.203.98
भगवन्भूतभव्येश लोकनाथ जगत्पते ।
प्रसादं कुरु शक्रस्य त्वया क्रोधार्दितस्य वै ॥ ७.२०३.९८ ॥
أيها المبارك، رب ما كان وما سيكون، رب العوالم، رب الكون، أظهر رضاك على شكرا المتألم حقا من غضبك.
7.203.99
पद्मयोनिवचः श्रुत्वा ततः प्रीतो महेश्वरः ।
प्रसादाभिमुखो भूत्वा अट्टहासमथाकरोत् ॥ ७.२०३.९९ ॥
لما سمع الرب العظيم كلام المولود من اللوتس فرح، وتوجه نحو الرحمة، وأطلق ضحكة عالية.
7.203.100
ततः प्रसादयामासुरुमां रुद्रं च ते सुराः ।
अभवच्च पुनर्बाहुर्यथाप्रकृति वज्रिणः ॥ ७.२०३.१०० ॥
ثم استرضى الآلهة أوما ورودرا، فعادت ذراع حامل الصاعقة كما كانت من قبل.
7.203.101
तेषां प्रसन्नो भगवान्सपत्नीको वृषध्वजः ।
देवानां त्रिदशश्रेष्ठो दक्षयज्ञविनाशनः ॥ ७.२०३.१०१ ॥
فرح بهم الرب المبارك فريشادفاجا، ذو راية الثور، مع زوجته، أفضل الآلهة الثلاثين، مُبيد قربان داكشا.
7.203.102
स वै रुद्रः स च शिवः सोऽग्निः सर्वश्च सर्ववित् ।
स चेन्द्रश्चैव वायुश्च सोऽश्विनौ च स विद्युतः ॥ ७.२०३.१०२ ॥
هو رودرا، وهو شيفا، وهو النار، وهو الكل والعليم بكل شيء؛ وهو إندرا، وهو الريح، وهو الأشوينان، وهو البرق.
7.203.103
स भवः स च पर्जन्यो महादेवः सनातनः ।
स चन्द्रमाः स चेशानः स सूर्यो वरुणश्च सः ॥ ७.२०३.१०३ ॥
هو بهافا، وهو بارجانيا، وهو ماهاديفا الأزلي. وهو القمر، وهو إيشانا؛ وهو الشمس وكذلك فارونا.
7.203.104
स कालः सोऽन्तको मृत्युः स यमो रात्र्यहानि तु ।
मासार्धमासा ऋतवः सन्ध्ये संवत्सरश्च सः ॥ ७.२०३.१०४ ॥
هو الزمن، وهو المُنهي، وهو الموت؛ وهو ياما، والليالي والأيام هو. والشهور والأنصاف، والفصول، والشفقان، والسنة هي أيضاً هو.
7.203.105
धाता च स विधाता च विश्वात्मा विश्वकर्मकृत् ।
सर्वामां देवतानां च धारयत्यवपुर्वपुः ॥ ७.२०३.१०५ ॥
هو الخالق والمدبّر، روح الكون، صانع كل الأعمال. وهو يحفظ جميع الآلهة؛ وهو بلا جسد ومع ذلك يتخذ جسداً.
7.203.106
सर्वदेवैः स्तुतो देवः सैकधा बहुधा च सः ।
शतधा सहस्रधा चैव भूयः शतसहस्रधाः ॥ ७.२०३.१०६ ॥
ذلك الإله، المحمود من جميع الآلهة، واحدٌ وكذلك متعدد الأشكال. في مئات، وفي آلاف، وأيضاً في مئات الآلاف من الصور، هو ذاته.
7.203.107
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरा चान्या शिवा चान्या ते तनू बहुधा पुनः ॥ ७.२०३.१०७ ॥
يعلم البراهمة العارفون بالفيدا أن لذلك الإله جسدين: أحدهما مروّع، والآخر مبارك. وهذان الجسدان يتخذان بدورهما أشكالاً كثيرة.
7.203.108
घोरा तु यातुधानस्य सोऽग्निर्विष्णुः स भास्करः ।
सौम्यातु पुनरेवास्य आपो ज्योतींषि चन्द्रमाः ॥ ७.२०३.१०८ ॥
الصورة المروّعة هي صورة الياتودهانا: هو أغني، وهو فيشنو، وهو الشمس. والصورة الوديعة له أيضاً: الماء والأنوار والقمر هو.
7.203.109
वेदाः साङ्गोपनिषदः पुराणाध्यात्मनिश्चयाः ।
यदत्र परमं गुह्यं स वै देवो महेश्वरः
ईदृशश्च महादेवो भूयांश्च भगवानजः। ॥ ७.२०३.१०९ ॥
الفيدات مع فروعها والأوبانيشاد، والبوراناس ويقينيات الذات — السر الأعلى هنا هو ذلك الإله، المهيشفارا العظيم. وهذا الإله العظيم أعظم أيضاً، الإله المبارك غير المولود.
7.203.110
न हि सर्वे मया शक्या वक्तुं भगवतो गुणाः ।
अपि वर्षसहस्रेण सततं पाण्डुनन्दन।
सर्वैर्ग्रहैर्गृहीतान्वै सर्वपापसमन्वितान् ॥ ७.२०३.११० ॥
يا ابن باندو، لا أستطيع أن أذكر جميع صفات الإله المبارك، ولو تكلمت ألف عام متصلة. أولئك الذين أخذتهم جميع قوى الكواكب وارتبطوا بكل الذنوب—
7.203.112
स मोचयति सुप्रीतः शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं वित्तं कामांश्च पुष्कलान् ॥ ७.२०३.११२ ॥
ذلك الملجأ، وقد سُرّ جداً، يحرر الملتجئين إليه؛ يمنح العمر الطويل والصحة والثروة والجاه والرغبات الوفيرة.
7.203.113
स ददाति मनुष्येभ्यः स चैवाक्षिपते पुनः ।
सेन्द्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ ७.२०३.११३ ॥
يمنح الناس، ثم يسلبهم ذلك مرة أخرى؛ وبين الآلهة، ومنهم إندرا وغيره، يُعلن سيادته.
7.203.114
स चैव वेत्ति लोकेषु मनुष्याणां शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरश्च स उच्यते ॥ ७.२०३.११४ ॥
وهو وحده يعلم الخير والشر للناس في العوالم؛ وبسيادته يُدعى سيد الرغبات.
7.203.115
महेश्वरश्च महतां भूतानामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्बहुधा रूपैर्विश्वं व्याप्नोति वै जगत् ॥ ७.२०३.११५ ॥
إنه مهيشفارا، سيد العظماء وجميع الكائنات؛ بصور كثيرة وبأساليب شتى يعم حقاً الكون والعالم.
7.203.116
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे तदधिष्ठितम् ।
वडवामुखेति विख्यातं पिबत्तोयमयं हविः ॥ ७.२०३.११६ ॥
فم ذلك الإله الذي يقيم في المحيط يُعرف بـ«فاداوامخا»، وهو يشرب القربان المصنوع من الماء.
7.203.117
एष चैव श्मशानेषु देवो वसति नित्यशः ।
यजन्त्येनं जनास्तत्र वीरस्थान इतीश्वरम् ॥ ७.२०३.११७ ॥
وهذا الإله يقيم دائماً في مواضع الحرق أيضاً؛ وهناك يعبد الناس هذا الرب باسم «فيراستانا».
7.203.118
अस्य दीप्तानि रूपाणि घोराणि च बहूनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते मनुष्याः प्रवदन्ति च ॥ ७.२०३.११८ ॥
لهذا الإله صور كثيرة، مضيئة ومرعبة؛ هي التي يعبدها الناس في العالم ويتحدثون عنها.
7.203.119
नामधेयानि लोकेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मणस्तथा ॥ ७.२०३.११९ ॥
ولهذا الإله في العوالم أسماء كثيرة، تُشرح على وجهها الصحيح لعظمته ولشمول أفعاله.
7.203.120
वेदे चास्य समाम्नातं शतरुद्रियमुत्तमम् ।
नाम्ना चानन्तरुद्रेति ह्युपस्थानं महात्मनः ॥ ७.२०३.१२० ॥
وفي الفيدا يُسجَّل «شاتارودريا» السامي له؛ وباسمه يُدعى نشيد التعظيم لذلك العظيم النفس «أناناترودرا».
7.203.121
स कामानां प्रभुर्देवो ये दिव्या ये च मानुषाः ।
स विभुः स प्रभुर्देवोविश्वं व्याप्नोति वै महत् ॥ ७.२०३.१२१ ॥
ذلك الإله هو سيد الرغبات، للكائنات الإلهية والبشرية على السواء؛ وذلك الرب الشامل، الإله، يعم حقاً هذا الكون العظيم.
7.203.122
ज्येष्ठं भूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा मनुयस्तथा ।
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादस्यानलोऽभवत् ॥ ७.२०३.१२२ ॥
يسمّيه البراهمة وحكماء منو أقدم الكائنات. هو الأول بين الآلهة؛ ومن فمه نشأت النار.
7.203.123
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते पुनः ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२३ ॥
لأنه يحمي المخلوقات بكل وجه، ويبتهج بها من جديد، وهو سيدها، لذلك يُذكر باسم باشوباتي، سيد المخلوقات.
7.203.124
दिव्यं च ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यथास्थितम् ।
महयत्येष लोकांश्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२४ ॥
بفضل عفافه يبقى رمزه الإلهي ثابتاً كما قُرر. إنه يكرّم العوالم، ولذلك يُذكر باسم ماهيشفارا، السيد العظيم.
7.203.125
ऋषयश्चैव देवाश्च गन्धर्वाप्यरसस्तथा ।
लिङ्गमस्यार्चयन्ति स्म तच्चाप्यूर्ध्वं समास्थितम् ॥ ७.२०३.१२५ ॥
وقد عبد الحكماء والآلهة والغاندهارفا والأبساراس أيضاً رمزه، وذلك الرمز قائم متجه نحو الأعلى.
7.203.126
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखी प्रीतश्च भवति प्रहृष्टश्चैव शङ्करः ॥ ७.२०३.१२६ ॥
عندما يُعبد ذلك الرمز يفرح ماهيشفارا؛ ويصير ذلك الشانكارا سعيداً مسروراً مبتهجاً.
7.203.127
यदस्य बहुधा रूपं भूतभव्यभवस्थितम् ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२७ ॥
صوره المتعددة الثابتة في الماضي والمستقبل والحاضر، هي الساكن والمتحرك؛ ولذلك يُذكر باسم باهوروبا، ذو الصور الكثيرة.
7.203.128
एकाक्षो जाज्वलन्नास्ते सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
क्रोधाद्यश्चाविशल्लोकांस्तस्मात्सर्व इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२८ ॥
هو ذو العين الواحدة، يسطع مقيمًا، أو مملوء بالعيون من كل جانب. ولأنه دخل العوالم بالغضب، يُذكر لذلك باسم «سرفا».
7.203.129
धूम्ररूपं च यत्तस्य धूर्जटिस्तेन चोच्यते ।
विश्वे देवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२९ ॥
لأن له هيئة الدخان يُسمّى «دورجاطي»، ولأن الفيشفيديفا فيه يُذكر لذلك باسم «فيشفاروبا».
7.203.130
तिस्रो देवीर्यदा चैव भजते भुवनेश्वरः ।
द्यामपः पृथिवीं चैव त्र्यम्बकश्च ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३० ॥
حين يتخذ سيّد العوالم الإلهات الثلاث—السماء والمياه والأرض—فإنه يُذكر باسم «ترياميكا»، ذي العيون الثلاث.
7.203.131
समेधयति यन्नित्यं सर्वार्थान्सर्वकर्मसु ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३१ ॥
الذي يُنمّي دائمًا كل الغايات في كل الأعمال، راغبًا في خير الناس—لذلك يُذكر باسم «شيفا»، المبارك.
7.203.132
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
यच्च विश्वं महत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३२ ॥
هو ذو الألف عين، أو عشرة آلاف عين، أو مملوء بالعيون من كل جانب؛ ولأنه يحفظ هذا الكون العظيم يُذكر باسم «ماهاديفا».
7.203.133
महत्पूर्वं स्थितो यच्च प्राणोत्पत्तिस्थितश्च यत् ।
स्थितलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३३ ॥
الذي يقف قبل «المهات»، ويقيم في نشأة الحياة وبقائها، وعلامته الثابتة دائمًا—لذلك يُذكر باسم «ستهانو»، الثابت.
7.203.134
सूर्याचन्द्रमसोर्लोके प्रकाशन्ते रुचश्च याः ।
ताः केशसंज्ञितास्त्र्यक्षे व्योमकेशस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३४ ॥
تُسمّى الأشعة التي تتلألأ في عالم الشمس والقمر «شعرًا»، ولذلك يُذكر ذو العيون الثلاث باسم فيومكيشا، «ذو الشعر السماوي».
7.203.135
भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वं जगदशेषतः ।
भव एव ततो यस्माद्भूतभव्यभवोद्भवः ॥ ७.२०३.१३५ ॥
الماضي والمستقبل وما سيكون، إن العالم كله دون استثناء هو في الحقيقة بهَوَ؛ ولذلك يُدعى منبعَ الماضي والمستقبل والوجود.
7.203.136
कपिः श्रेष्ठ इति प्रोक्तो धर्मश्च वृष उच्यते ।
स देवदेवो भगवान्कीर्त्यतेऽतो वृषाकपिः ॥ ७.२०३.१३६ ॥
يُقال إن «كابي» تعني الأفضل، ويُسمّى الدهرما «فريشا»، أي الثور؛ ويُمجَّد ذلك الإله إله الآلهة، الرب المبارك، ولذلك هو فريشاكابي.
7.203.137
ब्रह्माणमिन्द्रं वरुणं यमं धनदमेव च ।
निगृह्य हरते यस्मात्तस्माद्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३७ ॥
بعد أن يقهر براهما وإندرا وفارونا وياما ودهانادا، معطي الثروة، يستولي عليهم؛ ولذلك يُذكر باسم فارا.
7.203.138
निमीलिताभ्यां नेत्राभ्यां बलाद्देवो महेश्वरः ।
ललाटे नेत्रमसृजत्तेन त्र्यक्षः स उच्यते ॥ ७.२०३.१३८ ॥
أغمض الإله ماهيشفارا عينيه بقوة، وخلق عينًا على جبهته؛ ولذلك يُدعى ذا العيون الثلاث، تريأكشا.
7.203.139
विषमस्थः शरीरेषु समश्च प्राणिनामिह ।
स वायुर्विषमस्थेषु प्राणोऽपानः शरीरिषु ॥ ७.२०३.१३९ ॥
هنا، في أجساد الكائنات الحية، الريح غير متوازنة وأيضًا متوازنة؛ وتلك الريح التي تسكن في الأحوال غير المتوازنة لدى الكائنات المتجسدة هي البرانا والأبانا.
7.203.140
पूजयेद्विग्रहं यस्तु लिङ्गं चापि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ ७.२०३.१४० ॥
من يعبد تمثال العظيم الروح والليغا، فإن من يعبد الليغا دائمًا ينال ثروة عظيمة.
7.203.141
ऊरुभ्यामर्धमाग्नेयं सोमोऽर्धं च शिवा तनुः ।
आत्मनोऽर्धं तथा चाग्निः सोमोर्धं पुनरुच्यते ॥ ७.२०३.१४१ ॥
بالفخذين، النصف للنار والنصف لسوما؛ وكذلك جسد شيفا المبارك. نصف ذاته النار، ويُقال إن نصف سوما مرة أخرى.
7.203.142
तैजसी महती दीप्ता देवेभ्योऽस्य शिवा तनुः ।
भास्वती मानुषेष्वस्य तनुर्घोराऽग्निरुच्यते ॥ ७.२०३.१४२ ॥
للآلهة جسده المبارك مشرق وعظيم ومتوقد؛ وبين البشر جسده متلألئ؛ وجسده المروّع يُسمّى النار.
7.203.143
ब्रह्मचर्यं चरत्येष शिवा याऽस्य तनुस्तया ।
याऽस्य घोरतरा मूर्तिः सर्वानत्ति तयेश्वरः ॥ ७.२०३.१४३ ॥
يمارس هذا الإيمان العفاف بذلك الجسد المبارك له؛ وبصورته الأشد رعبًا يلتهم الرب كل شيء.
7.203.144
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ ७.२०३.१४४ ॥
لأنه يحرق تمامًا، ولأنه حادّ، ولأنه شديد، ولأنه ذو بأس، ولأنه يأكل اللحم والدم والنخاع، لذلك يُدعى رودرا.
7.203.145
एष देवो महादेवो योऽसौ पार्थ तवाग्रतः ।
सङ्ग्रामे शास्त्रवान्निघ्नंस्त्वया दृष्टः पिनाकधृत ॥ ७.२०३.१४५ ॥
هذا الإله هو مهاديفا، الذي رأيته يا ابن بريثا أمامك في المعركة، يضرب بالأسلحة، حامل قوس بيناكا.
7.203.146
सिन्धुराजवधार्थाय प्रतिज्ञाते त्वयाऽनघ ।
कृष्णेन दर्शितः स्वप्ने यस्तु शैलेन्द्रमूर्धनि ॥ ७.२०३.१४६ ॥
أيها الطاهر، حين نذرت قتل ملك السند، أراك كريشنا في الحلم من كان على قمة ملك الجبال.
7.203.147
एष वै भगवान्देवः सङ्ग्रामे याति तेऽग्रतः ।
येन दत्तानि तेऽस्त्राणि यैस्त्वया दानवा हताः ॥ ७.२०३.१४७ ॥
إن هذا الإله المبارك هو الذي يسير أمامك في المعركة، والذي منحك الأسلحة، وبها قتلت الدانافا.
7.203.148
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं वेदैश्च सम्मितम् ।
देवदेवस्य ते पार्थ व्याख्यातं शतरुद्रियम्। ॥ ७.२०३.१४८ ॥
يا ابن بريثا، لقد شُرح لك هذا الشَّتَرُدرِيّا لإله الآلهة، وهو مبارك، يجلب المجد وطول العمر، ويورث الثواب، ويتفق مع الفيدا.
7.203.149
सर्वार्थसाधनं पुण्यं सर्वकिल्बिषनाशनम् ।
सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखभयापहम् ॥ ७.२०३.१४९ ॥
إنه يحقق كل المقاصد، ويورث الثواب، ويمحو كل الذنوب، ويُسكّن كل الشرور، ويزيل كل حزن وخوف.
7.203.150
चतुर्विधमिदं स्तोत्रं यः शृणोति नरः सदा ।
विजित्य शत्रून्सर्वान्स रुद्रलोके महीयते ॥ ७.२०३.१५० ॥
الإنسان الذي يسمع دائمًا هذا التسبيح الرباعي، بعد أن يغلب جميع أعدائه، يُكرَّم في عالم رودرا.
7.203.151
चरितं महात्मनो नित्यं साङ्ग्रामिकमिदं स्मृतम् ।
पठन्वै शतरुद्रीयं शृण्वंश्च सततोत्थितः ॥ ७.२०३.१५१ ॥
يُذكر هذا الفعل للعظيم دائمًا بوصفه متعلقًا بالحرب؛ ومن يتلو الشَّتَرُدرِيّا ويسمعه وهو ينهض باستمرار.
7.203.152
भक्तो विश्वेश्वरं देवं मानुषेषु च यः सदा ।
वरान्कामान्स लभते प्रसन्ने त्र्यम्बके नरः ॥ ७.२०३.१५२ ॥
الرجل الذي يكون دائمًا من عبّاد الإله فيشفيشفارا بين البشر ينال الأعطيات والمُنى إذا رضي ثلاثيّ العين.
7.203.153
गच्छ युध्यस्व कौन्तेय न तवास्ति पराजयः ।
गस्य मन्त्री च गोप्ता च पार्श्वस्थो हि जनार्दनः ॥ ७.२०३.१५३ ॥
اذهب يا ابن كونتي وقاتل؛ لا هزيمة لك، فجاناردانا، المستشار والحامي، واقف إلى جانبك.
7.203.154
एवमुक्त्वाऽर्जुनं सङ्ख्ये पराशरसुतस्तदा ।
जगाम भरतश्रेष्ठ यथागतमरिन्दम ॥ ७.२०३.१५४ ॥
وبعد أن قال هذا لأرجونا في المعركة، رحل ابن باراشارا عائدًا من حيث أتى، يا خير البهاراتا، يا قاهر الأعداء.
7.203.155
एतदाख्याय वै सूतो राज्ञः सर्वं तु सञ्जयः ।
प्रयातः शिबिरायैव द्रष्टुं कर्णस्य वैशसम् ॥ ७.२०३.१५५ ॥
بعد أن أخبر الملك بكل هذا، انطلق السائق سانجايا نحو المعسكر ليشهد مقتل كارنا.
7.203.156
युद्धं कृत्वा महद्धोरं पञ्चाहानि महाबलः ।
ब्राह्मणो निहतो राजन्ब्रह्मलोकमवाप्तवान् ॥ ७.२०३.१५६ ॥
بعد أن خاض قتالًا عظيمًا مروّعًا لخمسة أيام، يا ملك، قُتل ذلك البراهمي القوي وبلغ عالم براهما.
7.203.157
स्वधीते यत्फलं वेदे तदस्मिन्नपि पर्वणि ।
क्षत्रियाणामभीरूणां युक्तमत्र महद्यशः ॥ ७.२०३.१५७ ॥
الثمرة التي تُنال من دراسة الفيدا جيدًا هي نفسها في هذا البارفا أيضًا؛ فللكشاتريا الذين لا يخافون يليق هنا المجد العظيم.
7.203.158
य इदं पठते पर्व शृणुयाद्वाऽपि नित्यशः ।
स मुच्यते महापापैः कृतैर्घोरैश्च कर्मभिः ॥ ७.२०३.१५८ ॥
من يتلو هذا البارفا أو يسمعه دائمًا يتحرر من الذنوب العظيمة ومن الأفعال الرهيبة التي ارتكبها.
7.203.159
यज्ञावाप्तिर्ब्राह्मणस्येह नित्यं ।
घोरे युद्धे क्षत्रियाणां यशश्च।
शेषौ वर्णौ काममिष्टं लभेते ।
पुत्रान्पौत्रान्नित्यमिष्टांस्तथैव ॥ ७.२०३.१५९ ॥
هنا ينال البراهمي دائمًا ثمرة القربان، وفي الحرب الرهيبة ينال الكشاتريا المجد. وينال سائر الطوائف ما يتمنونه، وكذلك ينالون دائمًا أبناءً وأحفادًا محبوبين.