Mahābhārata · Adhyāya 7.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.203.1
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते तत्र सञ्जय ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वन्नतः परम् ॥ ७.२०३.१ ॥
Sañjaya, depois que o grande condutor de carro Droṇa foi morto, o que fizeram os meus e os Pāṇḍavas?
7.203.2
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते पार्षतेन वै ।
कौरवेषु च भग्नेषु कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.२०३.२ ॥
Quando aquele grande condutor de carro Droṇa foi morto pelo filho de Pṛṣata e os Kauravas foram derrotados, o filho de Kuntī, Dhanañjaya...
7.203.3
दृष्ट्वा सुमहदाश्चर्यमात्मनो विजयावहम् ।
मुनिं स्निग्धाम्बुदाभासं वेदव्यासमकल्मषम्।
यदृच्छयाऽऽगतं व्यासं पप्रच्छ भरतर्षभ ॥ ७.२०३.३ ॥
Ao ver um grande prodígio que lhe trazia a vitória, o sábio Vedavyāsa, de brilho como uma nuvem de chuva lisa e sem mancha, que chegara por acaso, ó melhor dos Bharatas, (Arjuna) perguntou a Vyāsa.
7.203.4
सङ्ग्रामे न्यहनं शत्रूञ्शरौघैर्विमलैरहम् ।
अग्रतो लक्षये यान्तं पुरुषं पावकप्रभम् ॥ ७.२०३.४ ॥
Na batalha abati os inimigos com torrentes de flechas brilhantes. Vejo um homem à minha frente, avançando, brilhante como o fogo.
7.203.5
ज्वलन्तं शूलमुद्यम्य यां दिशं प्रतिपद्यते ।
तस्यां दिशि विदीर्यन्ते शत्रवो मे महामुने ॥ ७.२०३.५ ॥
Erguendo um tridente flamejante, na direção para onde avança, naquela direção meus inimigos são despedaçados, ó grande sábio.
7.203.6
तेन भग्नानरीन्सर्वान्मद्भग्नान्मन्यते जनः ।
तेन भग्नानि सैन्यानि पृष्ठतोऽनुव्रजाम्यहम् ॥ ७.२०३.६ ॥
Todos os inimigos que ele derrota, as pessoas pensam que foram derrotados por mim. Atrás dos exércitos que ele rompeu, eu sigo.
7.203.7
भगवंस्तन्ममाचक्ष्व को वै स पुरुषोत्तमः ।
शूलपाणिर्मया दृष्टस्तेजसा सूर्यसन्निभः ॥ ७.२०३.७ ॥
Venerável, diga-me quem é aquele Puruṣottama, o portador do tridente, semelhante ao sol em esplendor, que eu vi.
7.203.8
न पद्भ्यां स्पृशते भूमिं न च शूलं विमुञ्चति ।
शूलाच्छूलसहस्राणि निष्पेतुस्तस्य तेजसा ॥ ७.२०३.८ ॥
Ele não toca o chão com os pés nem solta o tridente; do tridente, por seu esplendor, surgiram milhares de tridentes.
7.203.9
प्रजापतीनां प्रथमं तैजसं पुरुषं प्रभुम् ।
भुवनं भूर्भुवं देवं तेजसां प्रवरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.९ ॥
O primeiro dos senhores das criaturas, a Pessoa radiante, o senhor, o mundo, o deus de Bhūr-Bhuvaḥ, o senhor mais excelso entre os esplendores.
7.203.10
ईशानं वरदं पार्थ दृष्टवानसि शङ्करम् ।
तं गच्छ शरणं देवं वरदं भुवनेश्वरम् ॥ ७.२०३.१० ॥
Pārtha, viste Īśāna, Śaṅkara, o concedente de dádivas. Vai buscar refúgio naquele deus, concedente de dádivas, senhor dos mundos.
7.203.11
महादेवं महात्मानमीशानं जटिलं विभुम् ।
त्र्यक्षं महाभुजं रुद्रं शिखिनं चीवराससम् ॥ ७.२०३.११ ॥
O grande deus, o de grande alma, o senhor, de cabelos emaranhados, onipresente, de três olhos, de grandes braços, Rudra, com crista, vestido com roupas de casca de árvore.
7.203.12
महादेवं हरं स्थाणुं वरदं भुवनेश्वरम् ।
जगत्प्रधानमजितं जगत्प्रीतिमधीश्वरम् ॥ ७.२०३.१२ ॥
O grande deus, Hara, o firme, o concedente de dádivas, senhor dos mundos, o primeiro do mundo, o invencível, deleite do mundo, senhor supremo.
7.203.13
जगद्योनिं जगद्बीजं जयिनं जगतो गतिम् ।
विश्वात्मानं विश्वसृजं विश्वमूर्तिं यशस्विनम् ॥ ७.२०३.१३ ॥
Ventre do mundo, semente do mundo, o vencedor, a meta do mundo, o eu de tudo, o criador de tudo, a forma de tudo, o glorioso.
7.203.14
विश्वेश्वरं विश्वनरं कर्मणामीश्वरं प्रभुम् ।
शंभुं स्वयंभुं भूतेशं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.२०३.१४ ॥
Senhor do universo, homem do universo, senhor das ações, o mestre, Śambhu, o autoexistente, senhor dos seres, origem do que foi, será e é.
7.203.15
योगं योगेश्वरं सर्वं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् ।
सर्वश्रेष्ठं जगच्छ्रेष्ठं वरिष्ठं परमेष्ठिनम् ॥ ७.२०३.१५ ॥
Yoga, senhor do yoga, o todo, senhor dos senhores de todos os mundos, o melhor de todos, o melhor do mundo, o mais excelente, o soberano supremo.
7.203.16
लोकत्रयविधातारमेकं लोकत्रयाश्रयम् ।
शुद्धात्मानं भवं भीमं शशाङ्ककृतशेखरम् ॥ ७.२०३.१६ ॥
Criador dos três mundos, o único, refúgio dos três mundos, o eu puro, Bhava, o terrível, que traz a lua como crista.
7.203.17
शाश्वतं भूधरं देवं सर्ववागीश्वरेश्वरम् ।
सुदुर्जयं जगन्नाथं जन्ममृत्युजरातिगम् ॥ ७.२०३.१७ ॥
O eterno, sustentáculo da terra, o deus, senhor dos senhores de toda fala, difícil de vencer, senhor do mundo, além do nascimento, da morte e da velhice.
7.203.18
ज्ञानात्मानं ज्ञानगम्यं ज्ञानश्रेष्ठं सुदुर्विदम् ।
दातारं चैव भक्तानां प्रसादविहितान्वरान् ॥ ७.२०३.१८ ॥
Eu do conhecimento, alcançável pelo conhecimento, o melhor no saber, muito difícil de conhecer, e de fato o doador das bênçãos concedidas por graça aos seus devotos.
7.203.19
तस्य पारिषदा दिव्या रूपैर्नानाविधैर्विभोः ।
वामना जटिला मुण्डा हस्वग्रीवा महोदराः ॥ ७.२०३.१९ ॥
Seus divinos pārṣadas, de formas diversas, eram anões, de cabelos emaranhados, cabeças raspadas, pescoços curtos e grandes barrigas.
7.203.20
महाकाया महोत्साहा महाकर्णास्तथाऽपरे ।
आननैर्विकृतैः पादैः पार्थ वेषैश्च वैकृतैः ॥ ७.२०३.२० ॥
Alguns tinham corpos enormes e grande ardor, outros grandes orelhas, e outros, ó Pārtha, rostos distorcidos, pés deformes e vestes grotescas.
7.203.21
ईदृशैः स महादेवः पूज्यमानो महेश्वरः ।
स शिवस्तात तेजस्वी प्रसादाद्याति तेऽग्रतः ॥ ७.२०३.२१ ॥
Adorado por tais seres, o grande deus Maheśvara, o radiante Śiva, querido, vai à tua frente por tua graça.
7.203.22
तस्मिन्घोरे सदा पार्थ सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
द्रौणिकर्णकृपैर्गुप्तां महेष्वासैः प्रहारिभिः ॥ ७.२०३.२२ ॥
Ó Pārtha, naquela batalha terrível e sempre arrepiante, aquele exército é protegido por grandes arqueiros e combatentes, Drauṇi, Karṇa e Kṛpa.
7.203.23
कस्तां सेनां तदा पार्थ मनसाऽपि प्रधर्षयेत् ।
ऋते देवान्महेष्वासाद्बहुरूपान्महेश्वरात् ॥ ७.२०३.२३ ॥
Ó Pārtha, quem ousaria sequer em pensamento atacar aquele exército, senão o deus Maheśvara, grande arqueiro de muitas formas?
7.203.24
स्थातुमुत्सहते कश्चिन्न तस्मिन्नग्रतः स्थिते ।
न हि भूतं समं तेन त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.२०३.२४ ॥
Ninguém ousa postar-se diante dele, pois nos três mundos não há ser igual a ele.
7.203.25
गन्धेनापि हि सङ्ग्रामे तस्य क्रुद्धस्य शत्रवः ।
विसंज्ञा हतभूयिष्ठा वेपन्ति च पतन्ति च ॥ ७.२०३.२५ ॥
Na batalha, mesmo pelo cheiro dele irado, os inimigos, em sua maioria mortos e sem sentidos, tremem e caem.
7.203.26
तस्मै नमस्तु कुर्वन्तो देवास्तिष्ठन्ति वै दिवि ।
ये चान्ये मानवा लोके ये च स्वर्गजितो नराः ॥ ७.२०३.२६ ॥
Prestando-lhe homenagem, os deuses permanecem no céu, assim como os outros homens do mundo e os homens que conquistaram o céu.
7.203.27
ये भक्ता वरदं देव शिवं रुद्रमुमापतिम् ।
अनन्यभावेन सदा सर्वेशं समुपासते ॥ ७.२०३.२७ ॥
Os devotos que sempre adoram com devoção exclusiva o deus que concede dádivas, Śiva, Rudra, senhor de Umā, senhor de tudo.
7.203.28
सङ्ग्रामेषु जयं प्राप्य पालयन्ति महीमिमाम् ।
इह लोके सुखं प्राप्य ते यान्ति परमां गतिम् ॥ ७.२०३.२८ ॥
Tendo obtido a vitória nas batalhas, protegem esta terra; tendo obtido felicidade neste mundo, alcançam o destino supremo.
7.203.29
नमस्कुरुष्व कौन्तेय तस्मै शान्ताय वै सदा ।
रुद्राय शितिकण्ठाय कनिष्ठाय सुवर्चसे ॥ ७.२०३.२९ ॥
Presta homenagem, filho de Kuntī, sempre a ele: o pacífico, Rudra, o de garganta azul, o mais jovem, o radiante.
7.203.30
कपर्दिने करालाय हर्यक्षवरदाय च ।
याम्यायाव्यक्तकेशाय सद्वृत्ते शङ्कराय च ॥ ७.२०३.३० ॥
Ao de cabelos emaranhados, ao terrível, ao doador de dádivas ao de olhos pardos, ao do sul, ao de cabelos não manifestos, ao de boa conduta, e a Śaṅkara.
7.203.31
काम्याय हरिनेत्राय स्थाणवे पुरुषाय च ॥ ७.२०३.३१ ॥
Honra também ao desejável, de olhos verdes, ao firme e ao Varão.
7.203.32
नमो वृक्षाय सेनान्ये मध्यमाय नमोनमः ।
हरिकेशाय मुण्डाय कृशायोत्तारणाय च।
भास्कारय सुतीर्थाय देवदेवाय रंहसे ॥ ७.२०३.३२ ॥
Honra, honra ao árvore, ao chefe do exército, ao do meio; a Harikeśa, ao rapado, ao magro, ao que atravessa, ao criador do sol, ao das boas passagens, ao deus dos deuses, ao veloz.
7.203.33
बहुरूपाय सर्वाय प्रियाय प्रियवाससे ।
उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे ॥ ७.२०३.३३ ॥
Honra ao de muitas formas, ao todo, ao amado, vestido com roupas amadas, ao de turbante, de bela face, de mil olhos, ao generoso.
7.203.34
गिरिशाय प्रशान्ताय पतये चीरवाससे ।
हिरण्यबाहवे राजन्नुग्राय पतये दिशाम् ॥ ७.२०३.३४ ॥
Honra ao senhor das montanhas, ao sereno, ao senhor, vestido de casca, de braços dourados, ó rei, ao feroz, senhor das direções.
7.203.35
पर्जन्यपतये चैव भूतानां पतये नमः ।
वृक्षाणां पतये चैव गवां च पतये नमः ॥ ७.२०३.३५ ॥
Honra ao senhor das nuvens de chuva e ao senhor dos seres. Honra ao senhor das árvores e ao senhor das vacas.
7.203.36
वृक्षैरावृतकायाय सेनान्ये मध्यमाय च ।
स्रुवहस्ताय देवाय धन्विने भार्गवाय च ॥ ७.२०३.३६ ॥
Honra ao de corpo coberto de árvores, ao chefe do exército, ao do meio, ao deus com a colher ritual na mão, ao portador do arco e ao descendente de Bhṛgu.
7.203.37
बहुरूपाय विश्वस्य पतये मुञ्चवाससे ।
सहस्रशिरसे चैव सहस्रचरणाय च।
सहस्रबाहवे चैव सहस्रवदनाय च ॥ ७.२०३.३७ ॥
Ao de muitas formas, senhor do universo, vestido de capim muñja, de mil cabeças, mil pés, mil braços e mil rostos, [homenagem].
7.203.38
शरणं गच्छ कौन्तेय वरदं भुवनेश्वरम् ।
उमापतिं विरूपाक्षं दक्षयज्ञनिबर्हणम् ॥ ७.२०३.३८ ॥
Busca refúgio, ó filho de Kuntī, naquele que concede dádivas, senhor dos mundos, esposo de Umā, o de três olhos, destruidor do sacrifício de Dakṣa.
7.203.39
प्रजानां पतिमव्यग्रं भूतानां पतिमव्ययम् ।
कपर्दिनं वृषावर्तं वृषनाभं वृषध्वजम् ॥ ७.२०३.३९ ॥
Senhor das criaturas, imperturbável, senhor imperecível dos seres, de cabelos emaranhados, que gira como um touro, de umbigo de touro, de estandarte de touro.
7.203.40
वृषदर्पं वृषपतिं वृषशृङ्गं वृषर्षभम् ।
वृषाङ्गं वृषभोदारं वृषभं वृषभेक्षणम् ॥ ७.२०३.४० ॥
Orgulhoso como um touro, senhor dos touros, de chifres de touro, o melhor dos touros, de membros de touro, generoso como um touro, o touro, de olhos de touro.
7.203.41
वृषायुधं वृषशरं वृषभूतं वृषेश्वरम् ।
महोदरं महाकायं द्वीपिचर्मनिवासिनम् ॥ ७.२०३.४१ ॥
Cuja arma é o touro, cuja flecha é o touro, que se tornou touro, senhor dos touros, de grande ventre, de grande corpo, que habita numa pele de leopardo.
7.203.42
लोकेशं वरदं पुण्यं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम् ।
त्रिशूलपाणिं वरदं खङ्गचर्मधरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.४२ ॥
Senhor dos mundos, concedente de dádivas, santo, amigo do sagrado, querido dos brâmanes, de mão de tridente, concedente de dádivas, portador de espada e escudo, o senhor.
7.203.43
पिनाकिनं खङ्घधरं लोकानां पतिमीश्वरम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं शरण्यं चीरवाससम् ॥ ७.२०३.४३ ॥
Busco refúgio no deus que porta o arco Pināka e a espada, senhor dos mundos, o Senhor digno de refúgio, vestido com roupas de casca de árvore.
7.203.44
नमस्तस्मै सुरेशाय गणानां पतये नमः ।
सुवाससे नमस्तुभ्यं सुव्रताय सुधन्विने ॥ ७.२०३.४४ ॥
Saudação a ele, senhor dos deuses; saudação ao senhor das hostes. Saudação a ti, bem vestido; saudação a ti, de votos firmes, bom arqueiro.
7.203.45
धनुर्धराय देवाय प्रियधन्वाय धन्विने ।
धन्वन्तराय धनुषे धन्वाचार्याय ते नमः ॥ ७.२०३.४५ ॥
Saudação ao deus portador do arco, ao arqueiro amado do arco. Saudação a ti, Dhanvantara, ao arco, mestre da arte do arco.
7.203.46
उग्रायुधाय देवाय नमः सुरवराय च ।
नमोस्तु बहुरूपाय नमोस्तु बहुधन्विने ॥ ७.२०३.४६ ॥
Saudação ao deus de armas ferozes, e saudação ao melhor dos deuses. Saudação àquele de muitas formas; saudação àquele de muitos arcos.
7.203.47
नमोस्तु स्थाणवे नित्यं नमस्तस्मै तपस्विने ।
नमोस्तु त्रिपुरघ्नाय भगघ्नाय च वै नमः। ॥ ७.२०३.४७ ॥
Sempre saudação a Sthāṇu; saudação àquele asceta. Saudação ao destruidor de Tripura, e saudação também ao destruidor de Bhaga.
7.203.48
वनस्पतीनां पतये नराणां पतये नमः ।
मातॄणां पतये चैव गणानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४८ ॥
Saudação ao senhor das árvores, saudação ao senhor dos homens. Saudação também ao senhor das Mães, e saudação ao senhor das hostes.
7.203.49
गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः ।
अपां च पतये नित्यं देवानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४९ ॥
Homenagem sempre ao senhor das vacas, ao senhor dos sacrifícios; homenagem sempre ao senhor das águas e ao senhor dos deuses.
7.203.50
पूष्णो दन्तविनाशाय त्र्यक्षाय वरदाय च ।
नीलकण्ठाय पिङ्गाय स्वर्णकेशाय वै नमः ॥ ७.२०३.५० ॥
Homenagem ao destruidor dos dentes de Pūṣan, ao de três olhos, ao concedente de dádivas; ao de garganta azul, ao de cor fulva, ao de cabelos dourados, homenagem em verdade.
7.203.51
कर्माणि यानि दिव्यानि महादेवस्य धीमतः ।
तानि ते कीर्तयिष्यामि तथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ॥ ७.२०३.५१ ॥
As obras divinas do sábio Mahādeva, eu as narrarei a ti tal como as ouvi, embora a minha compreensão seja incompleta.
7.203.52
न सुरा नासुरा लोके न गन्धर्वा न राक्षसाः ।
सुखमेधन्ति कुपिते तस्मिन्नपि गुरागताः ॥ ७.२०३.५२ ॥
Quando ele se irrita, nem deuses, nem asuras, nem gandharvas, nem rākṣasas prosperam felizes no mundo, mesmo os que vieram ao mestre.
7.203.53
दक्षस्य यजमानस्य विधिवत्संभृतं पुरा ।
विव्याध कुपितो यज्ञं निर्दयस्त्वभवत्तदा।
धनुषा बाणमुत्सृज्य सघोषं विननाद च ॥ ७.२०३.५३ ॥
Outrora, o sacrifício do oferente Dakṣa, devidamente preparado segundo a regra, foi por ele transpassado em cólera; então, tornando-se impiedoso, lançou uma flecha de seu arco e rugiu com estrondo.
7.203.54
तेन शर्म कुतः शान्तिं लेभिरे स्म सुरास्तदा ।
विद्रुते सहसा यज्ञे कुपिते च महेश्वरे ॥ ७.२०३.५४ ॥
Por isso, de onde os deuses obteriam refúgio ou paz? Então o sacrifício dispersou-se e fugiu de repente, e o grande senhor Maheśvara ficou enfurecido.
7.203.55
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोकाः समाकुलाः ।
बभूवुर्वशगाः पार्थ निपेतुश्च सुरासुराः ॥ ७.२०३.५५ ॥
Com aquele zumbido da corda do arco, todos os mundos foram abalados, ó Pārtha; submeteram-se, e deuses e asuras caíram.
7.203.56
आपश्चुक्षुभिरे सर्वाश्चकम्पे च वसुन्धरा ।
पर्वताश्च व्यशीर्यन्त दिशो नागाश्च मोहिताः ॥ ७.२०३.५६ ॥
Todas as águas se agitaram, a terra tremeu, as montanhas se despedaçaram, e as direções e os elefantes ficaram confusos.
7.203.57
अन्धेन तमसा लोका न प्राकाशन्त संवृताः ।
जघ्निवान्सह सूर्येण सर्वेषां ज्योतिषां प्रभाः ॥ ७.२०३.५७ ॥
Cobertos por uma escuridão cegante, os mundos não brilharam; junto com o sol, feriu o esplendor de todas as luzes.
7.203.58
चुक्षुभुर्भयभीताश्च शान्तिं चक्रुस्तथैव च ।
ऋषयः सर्वभूतानामात्मनश्च सुखैषिणः ॥ ७.२०३.५८ ॥
Aterrorizados pelo medo, agitaram-se e buscaram a paz; assim também os videntes, desejosos do bem de todos os seres e da própria felicidade.
7.203.59
पूषाणमभ्यद्रवत शङ्करः प्रहसन्निव ।
पुरोडाशं भक्षयतो दशनान्वै व्यशातयत् ॥ ७.२०३.५९ ॥
Śaṅkara investiu contra Pūṣan como se risse, e quebrou-lhe os dentes enquanto ele comia o bolo sacrificial.
7.203.60
ततो निश्चक्रमुर्देवा वेपमाना भयार्दिताः ॥ ७.२०३.६० ॥
Então saíram os deuses, trêmulos e atormentados pelo medo.
7.203.61
पुनश्च सन्दधे दीप्तान्देवानां निशिताञ्शरान् ।
सधूमान्सस्फुलिङ्गांश्च विद्युत्तोयदसन्निभान् ॥ ७.२०३.६१ ॥
Novamente ele armou as flechas afiadas e flamejantes dos deuses, fumegantes e faiscantes, semelhantes a nuvens carregadas de relâmpagos.
7.203.62
तं दृष्ट्वा तु सुराः सर्वे प्रणिपत्य महेश्वरम् ।
रुद्रस्य यज्ञभागं च विशिष्टं ते त्वकल्पयन् ॥ ७.२०३.६२ ॥
Ao vê-lo, todos os deuses se prostraram diante de Maheśvara e atribuíram a Rudra uma porção especial do sacrifício.
7.203.63
भयेन त्रिदशा राजञ्छरणं च प्रपेदिरे ।
तेन चैवातिकोपेन स यज्ञः सन्धितस्तदा।
भग्नाश्चापि सुरा आसन्भीताश्चाद्यापि तं प्रति ॥ ७.२०३.६३ ॥
Ó rei, por medo os deuses buscaram refúgio nele; por aquela grande ira o sacrifício foi então atravessado, os deuses foram derrotados e até hoje o temem.
7.203.64
असुराणां पुराण्यासंस्त्रीणि वीर्यवतां दिवि ।
आयसं राजतं चैव सौवर्णं परमं महत् ॥ ७.२०३.६४ ॥
No céu, os asuras poderosos tinham três cidades: uma de ferro, uma de prata e uma de ouro supremo e grandioso.
7.203.65
सौवर्णं कमलाक्षस्य तारकाक्षस्य राजतम् ।
तृतीयं तु पुरं तेषां विद्युन्मालिन आयसम्।
न शक्तस्तानि मघवान्भेत्तुं सर्वायुधैरपि ॥ ७.२०३.६५ ॥
A cidade de Kamalākṣa era de ouro, a de Tārakākṣa de prata; a terceira, de Vidyunmālin, era de ferro. Nem com todas as armas pôde Indra, o Maghavān, perfurá-las.
7.203.66
अथ सर्वे सुरा रुद्रं जग्मुः शरणमर्दिताः ।
ते तमूचुर्महात्मानं सर्वे देवाः सवासवाः ॥ ७.२०३.६६ ॥
Então todos os deuses, aflitos, foram buscar refúgio em Rudra; todos os deuses, junto com Vāsava, falaram àquele de grande alma.
7.203.67
ब्रह्मदत्तवरा ह्येते घोरास्त्रिपुरवासिनः ।
पीडयन्त्यधिकं लोकं यस्मात्ते वरदर्पिताः ॥ ७.२०३.६७ ॥
Estes terríveis habitantes das três cidades, agraciados com dons por Brahmā, afligem excessivamente o mundo, pois os dons os tornaram orgulhosos.
7.203.68
त्वदृते देवदेवेश नान्यः शक्तः कथञ्चन ।
हन्तुं दैत्यान्महादेव जहि तांस्त्वं सुरद्विपः ॥ ७.२०३.६८ ॥
Ó senhor dos senhores dos deuses, ninguém além de ti é capaz de modo algum de abater estes daitya. Ó grande deus, elefante entre os deuses, abate-os tu.
7.203.69
रुद्र रौद्रा भविष्यन्ति पशवः सर्वकर्मसु ।
निपातयिष्यसे चैतानसुरान्भुवनेश्वर ॥ ७.२०३.६९ ॥
Ó Rudra, estas bestas tornar-se-ão ferozes em todas as suas ações; e tu, ó senhor dos mundos, derrubarás estes asura.
7.203.70
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा देवानां हितकाम्यया ।
गन्धमादनविन्ध्यौ च कृत्वा वंशध्वजौ हरः ॥ ७.२०३.७० ॥
Assim interpelado, disse "Seja assim" e, por desejo do bem dos deuses, Hara fez de Gandhamādana e Vindhya os estandartes do bastão do arco.
7.203.71
पृथ्वीं ससागरवनां रथं कृत्वा तु शङ्करः ।
अक्षं कृत्वा तु नागेन्द्रं शेषं नाम त्रिलोचनः ॥ ७.२०३.७१ ॥
Tendo feito da terra com seus oceanos e florestas um carro, e do senhor das serpentes chamado Śeṣa o eixo, o Śaṅkara de três olhos —
7.203.72
चक्रे कृत्वा तु चन्द्रार्कौ देवदेवः पिनाकधृत् ।
अणी कृत्वैलपत्रं च पुष्पदन्तं च त्र्यम्बकः ॥ ७.२०३.७२ ॥
Tendo feito da lua e do sol as rodas, o deus dos deuses, portador do arco Pināka; e tendo feito de Ailapatra e Puṣpadanta as pontas, o Tryambaka —
7.203.73
यूपं कृत्वा तु मलयमवनाहं च तक्षकम् ॥ ७.२०३.७३ ॥
Tendo feito do Malaya o poste sacrificial, e também o Avanāha e Takṣaka.
7.203.74
योक्त्राङ्गानि च सत्वानि कृत्वा शर्वः प्रतापवान् ।
वेदान्कृत्वाऽथ चतुरश्चतुरश्वान्महेश्वरः ॥ ७.२०३.७४ ॥
Tendo feito as partes do jugo e os seres vivos, o poderoso Śarva; depois, tendo feito dos Vedas quatro cavalos, quatro cada, o Grande Senhor.
7.203.75
उपदेवान्खलीनांश्च कृत्वा लोकत्रयेश्वरः ।
गायत्रीं प्रग्रहं कृत्वा सावित्रीं च महेश्वरः ॥ ७.२०३.७५ ॥
Tendo feito dos deuses menores e das rédeas, o senhor dos três mundos; tendo feito da Gāyatrī as rédeas, e também a Sāvitrī, o Grande Senhor.
7.203.76
कृत्वोंकारं प्रतोदं च ब्रह्माणं चैव सारथिम् ।
गाण्डीवं मन्दरं कृत्वा गुणं कृत्वा तु वासुकिम् ॥ ७.२०३.७६ ॥
Tendo feito da sílaba Oṃ o aguilhão e de Brahmā o condutor; tendo feito do arco Gāṇḍīva o Mandara e da corda Vāsuki.
7.203.77
विष्णुं शरोत्तमं कृत्वा शल्यमग्निं तथैव च ।
वायुं कृत्वाऽथ वाजाभ्यां पुङ्खे वैवस्वतं यमम् ॥ ७.२०३.७७ ॥
Tendo feito de Viṣṇu a melhor das flechas e da ponta Agni; tendo feito de Vāyu as penas, e na encaixe Yama, filho de Vivasvat.
7.203.78
विद्युत्कृत्वाऽथ निश्राणं मेरुं कृत्वाऽथ वै ध्वजम् ।
आरुह्य स रथं दिव्यं सर्वदेवमयं शिवः ॥ ७.२०३.७८ ॥
Tendo feito do relâmpago a pedra de afiar e do Meru o estandarte; então Śiva subiu naquele carro divino, feito de todos os deuses.
7.203.79
त्रिपुरस्य वधार्थाय स्थाणुः प्रहरतां वरः ।
असुराणामन्तकरः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ ७.२०३.७९ ॥
Para a destruição de Tripura, Sthāṇu, o melhor dos que ferem, o fim dos asuras, glorioso, de valor incomparável.
7.203.80
स्तूयमानः सुरैः पार्थ ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
स्थानं माहेश्वरं कृत्वा दिव्यमप्रतिमं प्रभुः।
अतिष्ठत्स्थाणुभूतः स सहस्रं परिवत्सरान् ॥ ७.२०३.८० ॥
Louvado pelos deuses e pelos sábios cuja riqueza é a austeridade, ó Pārtha, o senhor fez um lugar de Maheśvara, divino e incomparável, e ficou ali como um Sthāṇu imóvel por mil anos.
7.203.81
यदा त्रीणि समेतानि अन्तरिक्षे पुराणि च ।
त्रिपर्वणा त्रिशल्येन तदा तानि बिभेद सः ॥ ७.२०३.८१ ॥
Quando as três cidades estavam reunidas no céu, ele as perfurou com uma flecha de três nós e três pontas.
7.203.82
पुराणि न च तं शेकुर्दानवाः प्रतिवीक्षितुम् ।
शरं कालाग्निसंयुक्तं विष्णुसोमसमायुतम् ॥ ७.२०३.८२ ॥
Os dānavas não puderam sequer olhar atentamente para as cidades nem para ele; a flecha estava unida ao fogo do tempo e combinada com Viṣṇu e Soma.
7.203.83
पुराणि दग्धवन्तं तं देवी याता प्रवीक्षितुम् ।
देव्याः स्वयंवरे वृत्तं शृणुष्वान्यद्धनञ्जय ॥ ७.२०३.८३ ॥
A deusa foi contemplar aquele que havia queimado as cidades. Ouve, ó Dhanañjaya, outro relato da cerimônia de escolha da deusa.
7.203.84
बालमङ्कगतं कृत्वा स्वयं पञ्चशिखं पुनः ।
उमा जिज्ञासमाना वै कोयमित्यब्रवीत्सुरान् ॥ ७.२०३.८४ ॥
Colocando o menino de cinco mechas em seu colo, Umā, desejosa de saber, perguntou aos deuses: "Quem é este?"
7.203.85
असूयतश्च शक्रस्य वज्रेण प्रहरिष्यतः ।
बाहुं सवज्रं तं तस्य क्रुद्धस्यास्तम्भयत्प्रभुः।
प्रहस्य भगवांस्तूर्णं सर्वलोकेश्वरो विभुः ॥ ७.२०३.८५ ॥
Quando Indra, invejoso, ia golpear com o raio, o Senhor — soberano de todos os mundos, onipresente — riu e imediatamente paralisou o braço do irado, junto com o raio.
7.203.86
ततः स स्तम्भितभुजः शक्रो देवगणैर्वृतः ।
जगाम ससुरस्तूर्णं ब्रह्माणं प्रभुमव्ययम् ॥ ७.२०३.८६ ॥
Então Indra, com o braço paralisado, cercado pelas hostes dos deuses, foi depressa com os deuses ao Senhor imperecível Brahmā.
7.203.87
ते तं प्रणम्य शिरसा प्रोचुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ७.२०३.८७ ॥
Então se curvaram diante dele com a cabeça e, de mãos postas, falaram.
7.203.88
किमप्यङ्कगतं ब्रह्मन्पार्वत्या भूतमद्भुतम् ।
बालरूपधरं दृष्ट्वा नास्माभिरभिलक्षितः ॥ ७.२०३.८८ ॥
Ó Brahmā, vimos um ser maravilhoso, com forma de criança, sentado no colo de Pārvatī, mas não conseguimos reconhecê-lo.
7.203.89
तस्मात्त्वां प्रष्टुमिच्छामो निर्जिता येन वै वयम् ।
अयुध्यता हि बालेन लीलया सपुरंदराः ॥ ७.२०३.८९ ॥
Por isso queremos perguntar quem nos venceu, junto com Indra: a criança que nem sequer lutou, mas nos venceu brincando.
7.203.90
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ।
ध्यात्वा स शंभुं भगवान्बालं चामिततेजसम्।
उवाच भगवान्ब्रह्मा शक्रादींश्च सुरोत्तमान् ॥ ७.२०३.९० ॥
Ao ouvir as palavras deles, Brahmā, o melhor dos conhecedores de Brahman, meditou sobre Śambhu e sobre a criança de esplendor infinito, e falou a Indra e aos demais melhores dos deuses.
7.203.91
चराचरस्य जगतः प्रभुः स भगवान्हरः ।
तस्मात्परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति महेश्वरात् ॥ ७.२०३.९१ ॥
O bem-aventurado Hara, senhor do mundo dos seres móveis e imóveis, é supremo; não há nada mais elevado que Maheśvara.
7.203.92
यो दृष्टो ह्युमया सार्धं युष्माभिरमितद्युतिः ।
स पार्वत्याः कृते शर्वः कृतवान्बालरूपताम् ॥ ७.२०३.९२ ॥
Aquele de esplendor sem limites que vistes com Umā, esse Śarva tomou a forma de criança por causa de Pārvatī.
7.203.93
ते मया सहिता यूयं प्रापद्यध्वं तमेव हि ।
स एष भगवान्देवः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ७.२०३.९३ ॥
Todos vós, juntamente comigo, buscai refúgio somente nele. Este bem-aventurado deus é o senhor de todos os mundos, o soberano.
7.203.94
न सम्बबुधिरे चैनं देवास्तं भुवनेश्वरम् ।
सप्रजापतयः सर्वे बालार्कसदृशप्रभम् ॥ ७.२०३.९४ ॥
Os deuses não reconheceram aquele senhor dos mundos; junto com os Prajāpatis, todos o viram radiante como o sol nascente.
7.203.95
अथाभ्येत्य ततो ब्रह्मा दृष्ट्वा स च महेश्वरम् ।
अयं श्रेष्ठ इति ज्ञात्वा ववन्दे तं पितामहः ॥ ७.२०३.९५ ॥
Então Brahmā aproximou-se e, vendo Maheśvara, sabendo-o o mais elevado, o avô inclinou-se diante dele.
7.203.96
ब्रह्मोवाच ।
त्वं यज्ञो भुनस्यास्य त्वं गतिस्त्वं परायणम्।
त्वं भवस्त्वं महादेवस्त्वं धाम परमं पदम् ॥ ७.२०३.९६ ॥
Tu és o sacrifício deste mundo; tu és a meta, tu o refúgio supremo. Tu és Bhava, tu és Mahādeva; tu és a morada suprema e o estado mais elevado.
7.203.97
त्वया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ ७.२०३.९७ ॥
Por ti está penetrado todo este mundo, o imóvel e o móvel.
7.203.98
भगवन्भूतभव्येश लोकनाथ जगत्पते ।
प्रसादं कुरु शक्रस्य त्वया क्रोधार्दितस्य वै ॥ ७.२०३.९८ ॥
Ó bem-aventurado, senhor do que é e do que será, senhor dos mundos, senhor do universo, mostra favor a Śakra, afligido pela tua ira.
7.203.99
पद्मयोनिवचः श्रुत्वा ततः प्रीतो महेश्वरः ।
प्रसादाभिमुखो भूत्वा अट्टहासमथाकरोत् ॥ ७.२०३.९९ ॥
Tendo ouvido as palavras do nascido do lótus, o grande senhor, satisfeito, voltou-se para a graça e explodiu numa gargalhada.
7.203.100
ततः प्रसादयामासुरुमां रुद्रं च ते सुराः ।
अभवच्च पुनर्बाहुर्यथाप्रकृति वज्रिणः ॥ ७.२०३.१०० ॥
Então os deuses aplacaram Umā e Rudra, e o braço do portador do raio tornou-se novamente como era antes.
7.203.101
तेषां प्रसन्नो भगवान्सपत्नीको वृषध्वजः ।
देवानां त्रिदशश्रेष्ठो दक्षयज्ञविनाशनः ॥ ७.२०३.१०१ ॥
O bem-aventurado senhor Vṛṣadhvaja, o da bandeira do touro, com sua consorte, satisfeito com eles, o melhor dos trinta deuses, destruidor do sacrifício de Dakṣa.
7.203.102
स वै रुद्रः स च शिवः सोऽग्निः सर्वश्च सर्ववित् ।
स चेन्द्रश्चैव वायुश्च सोऽश्विनौ च स विद्युतः ॥ ७.२०३.१०२ ॥
Ele é Rudra, ele é Śiva, ele é o fogo, ele é o todo e o onisciente; ele é Indra, ele é o vento, ele são os dois Aśvin, e ele é o relâmpago.
7.203.103
स भवः स च पर्जन्यो महादेवः सनातनः ।
स चन्द्रमाः स चेशानः स सूर्यो वरुणश्च सः ॥ ७.२०३.१०३ ॥
Ele é Bhava, ele é Parjanya, o eterno Mahādeva. Ele é a lua, ele é Īśāna; ele é o sol e também Varuṇa.
7.203.104
स कालः सोऽन्तको मृत्युः स यमो रात्र्यहानि तु ।
मासार्धमासा ऋतवः सन्ध्ये संवत्सरश्च सः ॥ ७.२०३.१०४ ॥
Ele é o Tempo, ele é o Finalizador, ele é a Morte; ele é Yama, e as noites e os dias são ele. Os meses e quinzenas, as estações, os crepúsculos e o ano também são ele.
7.203.105
धाता च स विधाता च विश्वात्मा विश्वकर्मकृत् ।
सर्वामां देवतानां च धारयत्यवपुर्वपुः ॥ ७.२०३.१०५ ॥
Ele é o criador e o ordenador, a alma do universo, o autor de todas as obras. Sustenta todos os deuses; embora sem corpo, assume um corpo.
7.203.106
सर्वदेवैः स्तुतो देवः सैकधा बहुधा च सः ।
शतधा सहस्रधा चैव भूयः शतसहस्रधाः ॥ ७.२०३.१०६ ॥
Esse deus, louvado por todos os deuses, é uno e também múltiplo. Em centenas, em milhares, e de novo em centenas de milhares de formas, ele é o mesmo.
7.203.107
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरा चान्या शिवा चान्या ते तनू बहुधा पुनः ॥ ७.२०३.१०७ ॥
Os brâmanes conhecedores do Veda sabem que este deus tem dois corpos: um terrível e outro auspicioso. Esses dois corpos, por sua vez, assumem muitas formas.
7.203.108
घोरा तु यातुधानस्य सोऽग्निर्विष्णुः स भास्करः ।
सौम्यातु पुनरेवास्य आपो ज्योतींषि चन्द्रमाः ॥ ७.२०३.१०८ ॥
A forma terrível é a dos demônios: ele é Agni, ele é Viṣṇu, ele é o sol. A forma gentil é novamente dele: as águas, as luzes e a lua são ele.
7.203.109
वेदाः साङ्गोपनिषदः पुराणाध्यात्मनिश्चयाः ।
यदत्र परमं गुह्यं स वै देवो महेश्वरः
ईदृशश्च महादेवो भूयांश्च भगवानजः। ॥ ७.२०३.१०९ ॥
Os Vedas com seus membros e Upaniṣads, os Purāṇas e as certezas sobre o eu: o supremo segredo aqui é aquele deus, o grande Senhor Maheśvara. Tal grande deus é ainda maior, o bem-aventurado não nascido.
7.203.110
न हि सर्वे मया शक्या वक्तुं भगवतो गुणाः ।
अपि वर्षसहस्रेण सततं पाण्डुनन्दन।
सर्वैर्ग्रहैर्गृहीतान्वै सर्वपापसमन्वितान् ॥ ७.२०३.११० ॥
Ó filho de Pāṇḍu, não posso dizer todas as qualidades do bem-aventurado, nem em mil anos de fala contínua. Aqueles apanhados por todas as forças planetárias e unidos a todos os pecados—
7.203.112
स मोचयति सुप्रीतः शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं वित्तं कामांश्च पुष्कलान् ॥ ७.२०३.११२ ॥
Esse refúgio, muito satisfeito, liberta os que se acolheram a ele; concede longa vida, saúde, prosperidade, riqueza e abundantes desejos.
7.203.113
स ददाति मनुष्येभ्यः स चैवाक्षिपते पुनः ।
सेन्द्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ ७.२०३.११३ ॥
Ele dá aos homens, e de novo também retira; e entre os deuses, incluindo Indra e os demais, sua soberania é proclamada.
7.203.114
स चैव वेत्ति लोकेषु मनुष्याणां शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरश्च स उच्यते ॥ ७.२०३.११४ ॥
Ele mesmo conhece, nos mundos, o bem e o mal dos homens; e por sua soberania é chamado senhor dos desejos.
7.203.115
महेश्वरश्च महतां भूतानामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्बहुधा रूपैर्विश्वं व्याप्नोति वै जगत् ॥ ७.२०३.११५ ॥
Ele é Maheśvara, senhor dos grandes e de todos os seres; em muitas formas e de muitas maneiras ele verdadeiramente permeia o universo e o mundo.
7.203.116
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे तदधिष्ठितम् ।
वडवामुखेति विख्यातं पिबत्तोयमयं हविः ॥ ७.२०३.११६ ॥
A boca daquele deus que habita no oceano é famosa como Vaḍavāmukha; ela bebe a oferenda feita de água.
7.203.117
एष चैव श्मशानेषु देवो वसति नित्यशः ।
यजन्त्येनं जनास्तत्र वीरस्थान इतीश्वरम् ॥ ७.२०३.११७ ॥
Este deus sempre habita também nos crematórios; ali as pessoas adoram este Senhor sob o nome de Vīrasthāna.
7.203.118
अस्य दीप्तानि रूपाणि घोराणि च बहूनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते मनुष्याः प्रवदन्ति च ॥ ७.२०३.११८ ॥
Suas formas são muitas, resplandecentes e terríveis; aquelas que os homens no mundo adoram e de que falam.
7.203.119
नामधेयानि लोकेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मणस्तथा ॥ ७.२०३.११९ ॥
Nos mundos, seus nomes são muitos, e são explicados com propriedade, tanto por sua grandeza quanto pela onipresença de suas ações.
7.203.120
वेदे चास्य समाम्नातं शतरुद्रियमुत्तमम् ।
नाम्ना चानन्तरुद्रेति ह्युपस्थानं महात्मनः ॥ ७.२०३.१२० ॥
No Veda, seu excelso Śatarudrīya está registrado; e, pelo nome, o hino de homenagem àquele de grande alma chama-se Anantarudra.
7.203.121
स कामानां प्रभुर्देवो ये दिव्या ये च मानुषाः ।
स विभुः स प्रभुर्देवोविश्वं व्याप्नोति वै महत् ॥ ७.२०३.१२१ ॥
Esse deus é o senhor dos desejos, tanto dos seres divinos quanto dos humanos; esse senhor onipresente, o deus, de fato penetra este grande universo.
7.203.122
ज्येष्ठं भूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा मनुयस्तथा ।
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादस्यानलोऽभवत् ॥ ७.२०३.१२२ ॥
Os brâmanes e os sábios de Manu o chamam o mais velho dos seres. Ele é o primeiro entre os deuses; de sua boca surgiu o fogo.
7.203.123
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते पुनः ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२३ ॥
Porque protege as criaturas em todos os sentidos, delas se alegra novamente e é seu senhor, por isso é lembrado como Paśupati, senhor das criaturas.
7.203.124
दिव्यं च ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यथास्थितम् ।
महयत्येष लोकांश्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२४ ॥
Pela sua castidade, seu emblema divino permanece como foi estabelecido. Ele honra os mundos, e por isso é lembrado como Maheśvara, o grande senhor.
7.203.125
ऋषयश्चैव देवाश्च गन्धर्वाप्यरसस्तथा ।
लिङ्गमस्यार्चयन्ति स्म तच्चाप्यूर्ध्वं समास्थितम् ॥ ७.२०३.१२५ ॥
Os sábios, os deuses, os gandharvas e as apsaras também adoravam seu emblema, e esse emblema se ergue para cima.
7.203.126
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखी प्रीतश्च भवति प्रहृष्टश्चैव शङ्करः ॥ ७.२०३.१२६ ॥
Quando esse emblema é adorado, Maheśvara se regozija; esse Śaṅkara torna-se feliz, satisfeito e jubiloso.
7.203.127
यदस्य बहुधा रूपं भूतभव्यभवस्थितम् ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२७ ॥
Suas muitas formas, estabelecidas no passado, no futuro e no presente, são tanto o imóvel quanto o móvel; por isso é lembrado como Bahurūpa, o de muitas formas.
7.203.128
एकाक्षो जाज्वलन्नास्ते सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
क्रोधाद्यश्चाविशल्लोकांस्तस्मात्सर्व इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२८ ॥
Ele é de um olho só, habitando resplandecente, ou cheio de olhos por todos os lados. Porque entrou nos mundos com cólera, por isso é lembrado como Sarva.
7.203.129
धूम्ररूपं च यत्तस्य धूर्जटिस्तेन चोच्यते ।
विश्वे देवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२९ ॥
Por causa de sua forma de fumaça ele é chamado Dhūrjaṭi, e porque os Viśve Devas estão nele, é lembrado como Viśvarūpa.
7.203.130
तिस्रो देवीर्यदा चैव भजते भुवनेश्वरः ।
द्यामपः पृथिवीं चैव त्र्यम्बकश्च ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३० ॥
Quando o Senhor dos mundos abraça as três deusas—céu, águas e terra—, ele é lembrado como Tryambaka, o de três olhos.
7.203.131
समेधयति यन्नित्यं सर्वार्थान्सर्वकर्मसु ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३१ ॥
Aquele que sempre faz florescer todos os fins em todas as ações, desejando o bem dos homens—por isso é lembrado como Śiva, o auspicioso.
7.203.132
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
यच्च विश्वं महत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३२ ॥
Ele tem mil olhos, dez mil olhos, ou está cheio de olhos por todos os lados; e porque protege este grande universo, é lembrado como Mahādeva.
7.203.133
महत्पूर्वं स्थितो यच्च प्राणोत्पत्तिस्थितश्च यत् ।
स्थितलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३३ ॥
Aquele que está antes do grande princípio, habita na origem e na manutenção da vida, e cujo sinal é sempre fixo—por isso é lembrado como Sthāṇu, o firme.
7.203.134
सूर्याचन्द्रमसोर्लोके प्रकाशन्ते रुचश्च याः ।
ताः केशसंज्ञितास्त्र्यक्षे व्योमकेशस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३४ ॥
Os raios que resplandecem no mundo do sol e da lua são chamados «cabelos»; por isso o de três olhos é lembrado como Vyomakeśa, «de cabelos celestes».
7.203.135
भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वं जगदशेषतः ।
भव एव ततो यस्माद्भूतभव्यभवोद्भवः ॥ ७.२०३.१३५ ॥
Passado, futuro e o que há de vir: todo o mundo, sem exceção, é em verdade Bhava; por isso ele é chamado origem do passado, do futuro e do ser.
7.203.136
कपिः श्रेष्ठ इति प्रोक्तो धर्मश्च वृष उच्यते ।
स देवदेवो भगवान्कीर्त्यतेऽतो वृषाकपिः ॥ ७.२०३.१३६ ॥
Diz-se que «kapi» significa o melhor, e o dharma é chamado «vṛṣa», o touro; esse deus dos deuses, o bem-aventurado Senhor, é louvado — por isso ele é Vṛṣākapi.
7.203.137
ब्रह्माणमिन्द्रं वरुणं यमं धनदमेव च ।
निगृह्य हरते यस्मात्तस्माद्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३७ ॥
Tendo subjugado Brahmā, Indra, Varuṇa, Yama e Dhanada, o doador de riquezas, ele os arrebata; por isso é lembrado como Vara.
7.203.138
निमीलिताभ्यां नेत्राभ्यां बलाद्देवो महेश्वरः ।
ललाटे नेत्रमसृजत्तेन त्र्यक्षः स उच्यते ॥ ७.२०३.१३८ ॥
O deus Maheśvara fechou à força seus dois olhos e criou um olho na testa; por isso é chamado o de três olhos, Tryakṣa.
7.203.139
विषमस्थः शरीरेषु समश्च प्राणिनामिह ।
स वायुर्विषमस्थेषु प्राणोऽपानः शरीरिषु ॥ ७.२०३.१३९ ॥
Aqui, nos corpos dos seres vivos, o vento é ao mesmo tempo desigual e equilibrado; esse vento, nos seres encarnados em estado de desequilíbrio, é o prāṇa e o apāna.
7.203.140
पूजयेद्विग्रहं यस्तु लिङ्गं चापि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ ७.२०३.१४० ॥
Quem adora a imagem e o liṅga do magnânimo, aquele que venera constantemente o liṅga obtém grande prosperidade.
7.203.141
ऊरुभ्यामर्धमाग्नेयं सोमोऽर्धं च शिवा तनुः ।
आत्मनोऽर्धं तथा चाग्निः सोमोर्धं पुनरुच्यते ॥ ७.२०३.१४१ ॥
Pelas duas coxas, metade pertence ao fogo e metade a Soma; o corpo auspicioso de Śiva é igualmente assim. Metade do seu próprio eu é o fogo, e a metade de Soma é dita novamente.
7.203.142
तैजसी महती दीप्ता देवेभ्योऽस्य शिवा तनुः ।
भास्वती मानुषेष्वस्य तनुर्घोराऽग्निरुच्यते ॥ ७.२०३.१४२ ॥
Para os deuses, seu corpo auspicioso é radiante, grande e flamejante; entre os homens seu corpo é resplandecente; seu corpo feroz é chamado fogo.
7.203.143
ब्रह्मचर्यं चरत्येष शिवा याऽस्य तनुस्तया ।
याऽस्य घोरतरा मूर्तिः सर्वानत्ति तयेश्वरः ॥ ७.२०३.१४३ ॥
Ele pratica a disciplina da castidade por meio daquele seu corpo auspicioso; e por meio de sua forma mais terrível o Senhor devora a todos.
7.203.144
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ ७.२०३.१४४ ॥
Porque ele queima por completo, porque é agudo, feroz e poderoso, porque devora carne, sangue e medula, por isso é chamado Rudra.
7.203.145
एष देवो महादेवो योऽसौ पार्थ तवाग्रतः ।
सङ्ग्रामे शास्त्रवान्निघ्नंस्त्वया दृष्टः पिनाकधृत ॥ ७.२०३.१४५ ॥
Este deus é Mahādeva, a quem tu, filho de Pṛthā, viste diante de ti na batalha, abatendo com armas, portador do arco Pināka.
7.203.146
सिन्धुराजवधार्थाय प्रतिज्ञाते त्वयाऽनघ ।
कृष्णेन दर्शितः स्वप्ने यस्तु शैलेन्द्रमूर्धनि ॥ ७.२०३.१४६ ॥
Ó tu, sem mácula, quando fizeste o voto de matar o rei de Sindhu, Kṛṣṇa te mostrou em sonho aquele que estava no cume do senhor das montanhas.
7.203.147
एष वै भगवान्देवः सङ्ग्रामे याति तेऽग्रतः ।
येन दत्तानि तेऽस्त्राणि यैस्त्वया दानवा हताः ॥ ७.२०३.१४७ ॥
É este bendito deus quem marcha diante de ti na batalha; por ele te foram dadas as armas, e com elas abateste os Dānavas.
7.203.148
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं वेदैश्च सम्मितम् ।
देवदेवस्य ते पार्थ व्याख्यातं शतरुद्रियम्। ॥ ७.२०३.१४८ ॥
Ó filho de Pṛthā, este Śatarudrīya do deus dos deuses, auspicioso, que traz fama e longa vida, meritório e conforme os Vedas, foi-te explicado.
7.203.149
सर्वार्थसाधनं पुण्यं सर्वकिल्बिषनाशनम् ।
सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखभयापहम् ॥ ७.२०३.१४९ ॥
Realiza todos os fins, é meritório, destrói todos os pecados, apazigua todos os males e afasta toda dor e todo medo.
7.203.150
चतुर्विधमिदं स्तोत्रं यः शृणोति नरः सदा ।
विजित्य शत्रून्सर्वान्स रुद्रलोके महीयते ॥ ७.२०३.१५० ॥
O homem que sempre ouve este hino quádruplo, tendo vencido todos os seus inimigos, é honrado no mundo de Rudra.
7.203.151
चरितं महात्मनो नित्यं साङ्ग्रामिकमिदं स्मृतम् ।
पठन्वै शतरुद्रीयं शृण्वंश्च सततोत्थितः ॥ ७.२०३.१५१ ॥
Este feito do magnânimo é sempre lembrado como pertencente à batalha; quem recita o Śatarudrīya e o ouve, erguendo-se constantemente.
7.203.152
भक्तो विश्वेश्वरं देवं मानुषेषु च यः सदा ।
वरान्कामान्स लभते प्रसन्ने त्र्यम्बके नरः ॥ ७.२०३.१५२ ॥
O homem que, entre os humanos, é sempre devoto do deus Viśveśvara obtém bênçãos e desejos quando o de três olhos está satisfeito.
7.203.153
गच्छ युध्यस्व कौन्तेय न तवास्ति पराजयः ।
गस्य मन्त्री च गोप्ता च पार्श्वस्थो हि जनार्दनः ॥ ७.२०३.१५३ ॥
Vai, filho de Kuntī, e combate; para ti não há derrota, pois Janārdana, conselheiro e protetor, está ao teu lado.
7.203.154
एवमुक्त्वाऽर्जुनं सङ्ख्ये पराशरसुतस्तदा ।
जगाम भरतश्रेष्ठ यथागतमरिन्दम ॥ ७.२०३.१५४ ॥
Tendo assim falado a Arjuna na batalha, o filho de Parāśara partiu então pelo caminho por onde viera, ó melhor dos Bharatas, ó vencedor de inimigos.
7.203.155
एतदाख्याय वै सूतो राज्ञः सर्वं तु सञ्जयः ।
प्रयातः शिबिरायैव द्रष्टुं कर्णस्य वैशसम् ॥ ७.२०३.१५५ ॥
Tendo contado tudo isto ao rei, o cocheiro Sañjaya partiu para o acampamento para ver a matança de Karṇa.
7.203.156
युद्धं कृत्वा महद्धोरं पञ्चाहानि महाबलः ।
ब्राह्मणो निहतो राजन्ब्रह्मलोकमवाप्तवान् ॥ ७.२०३.१५६ ॥
Após lutar uma grande e terrível batalha durante cinco dias, ó rei, aquele poderoso brâmane foi morto e alcançou o mundo de Brahmā.
7.203.157
स्वधीते यत्फलं वेदे तदस्मिन्नपि पर्वणि ।
क्षत्रियाणामभीरूणां युक्तमत्र महद्यशः ॥ ७.२०३.१५७ ॥
O fruto que advém de estudar bem o Veda também está neste parva; para os kṣatriyas destemidos, aqui cabe grande glória.
7.203.158
य इदं पठते पर्व शृणुयाद्वाऽपि नित्यशः ।
स मुच्यते महापापैः कृतैर्घोरैश्च कर्मभिः ॥ ७.२०३.१५८ ॥
Quem recita ou ouve constantemente este parva é libertado dos grandes pecados e das ações terríveis que cometeu.
7.203.159
यज्ञावाप्तिर्ब्राह्मणस्येह नित्यं ।
घोरे युद्धे क्षत्रियाणां यशश्च।
शेषौ वर्णौ काममिष्टं लभेते ।
पुत्रान्पौत्रान्नित्यमिष्टांस्तथैव ॥ ७.२०३.१५९ ॥
Aqui o brâmane sempre obtém o fruto do sacrifício, e na terrível batalha os kṣatriyas obtêm glória. As demais ordens obtêm os desejos que almejam, e igualmente obtêm sempre filhos e netos amados.