మహాభారతం · అధ్యాయం 7.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.203.1
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते तत्र सञ्जय ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वन्नतः परम् ॥ ७.२०३.१ ॥
సంజయా, ఆ అతిరథుడైన ద్రోణుడు హతమైన తర్వాత, నా వారు మరియు పాండవులు ఏమి చేశారు?
7.203.2
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते पार्षतेन वै ।
कौरवेषु च भग्नेषु कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.२०३.२ ॥
ఆ అతిరథుడైన ద్రోణుడు పృషతుని కుమారుని చేత హతమైనప్పుడు, కౌరవులు చెదిరిపోగా, కుంతీపుత్రుడు ధనంజయుడు...
7.203.3
दृष्ट्वा सुमहदाश्चर्यमात्मनो विजयावहम् ।
मुनिं स्निग्धाम्बुदाभासं वेदव्यासमकल्मषम्।
यदृच्छयाऽऽगतं व्यासं पप्रच्छ भरतर्षभ ॥ ७.२०३.३ ॥
తనకు విజయాన్ని తెచ్చే అత్యద్భుతాన్ని చూసి, నునుపైన మేఘకాంతి గల, నిర్మలుడైన ముని వేదవ్యాసుని, యాదృచ్ఛికంగా వచ్చిన ఆయనను, భరతశ్రేష్ఠా, (అర్జునుడు) అడిగాడు.
7.203.4
सङ्ग्रामे न्यहनं शत्रूञ्शरौघैर्विमलैरहम् ।
अग्रतो लक्षये यान्तं पुरुषं पावकप्रभम् ॥ ७.२०३.४ ॥
యుద్ధంలో నేను ప్రకాశవంతమైన బాణాల వర్షంతో శత్రువులను హతమార్చాను. నా ముందు అగ్నికాంతి గల ఒక పురుషుడు వెళ్లడం నేను చూస్తున్నాను.
7.203.5
ज्वलन्तं शूलमुद्यम्य यां दिशं प्रतिपद्यते ।
तस्यां दिशि विदीर्यन्ते शत्रवो मे महामुने ॥ ७.२०३.५ ॥
మండుతున్న త్రిశూలాన్ని ఎత్తి అతడు ఏ దిక్కుకు వెళ్లినా, ఓ మహామునీ, ఆ దిక్కులోనే నా శత్రువులు చీలిపోతారు.
7.203.6
तेन भग्नानरीन्सर्वान्मद्भग्नान्मन्यते जनः ।
तेन भग्नानि सैन्यानि पृष्ठतोऽनुव्रजाम्यहम् ॥ ७.२०३.६ ॥
అతడు ఓడించిన శత్రువులందరినీ ప్రజలు నేను ఓడించినవారిగా భావిస్తారు. అతడు చెదరగొట్టిన సైన్యాల వెనుక నేను వెళ్తాను.
7.203.7
भगवंस्तन्ममाचक्ष्व को वै स पुरुषोत्तमः ।
शूलपाणिर्मया दृष्टस्तेजसा सूर्यसन्निभः ॥ ७.२०३.७ ॥
భగవంతుడా, ఆ పురుషోత్తముడు ఎవరో నాకు చెప్పండి; శూలధారియై, సూర్యునితో సమానమైన తేజస్సుతో నేను చూసినవాడు.
7.203.8
न पद्भ्यां स्पृशते भूमिं न च शूलं विमुञ्चति ।
शूलाच्छूलसहस्राणि निष्पेतुस्तस्य तेजसा ॥ ७.२०३.८ ॥
అతడు పాదాలతో భూమిని తాకడు, శూలాన్ని విడిచిపెట్టడు; అతని తేజస్సుతో శూలం నుండి వేల శూలాలు వెలువడ్డాయి.
7.203.9
प्रजापतीनां प्रथमं तैजसं पुरुषं प्रभुम् ।
भुवनं भूर्भुवं देवं तेजसां प्रवरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.९ ॥
ప్రజాపతులలో ప్రథముడు, తేజోమయ పురుషుడు, ప్రభువు, భువనమైనవాడు, భూర్భువః అనే లోకాల దేవుడు, తేజస్సులలో శ్రేష్ఠుడైన ప్రభువు.
7.203.10
ईशानं वरदं पार्थ दृष्टवानसि शङ्करम् ।
तं गच्छ शरणं देवं वरदं भुवनेश्वरम् ॥ ७.२०३.१० ॥
పార్థా, నీవు ఈశానుడు, వరదాత అయిన శంకరుని చూశావు; వరదాతయైన, భువనేశ్వరుడైన ఆ దేవుని శరణు పొందుము.
7.203.11
महादेवं महात्मानमीशानं जटिलं विभुम् ।
त्र्यक्षं महाभुजं रुद्रं शिखिनं चीवराससम् ॥ ७.२०३.११ ॥
మహాదేవుడు, మహాత్ముడు, ఈశానుడు, జటాధారి, విభువు, త్రినేత్రుడు, మహాబాహువు, రుద్రుడు, శిఖాధారి, చీరవస్త్రధారి.
7.203.12
महादेवं हरं स्थाणुं वरदं भुवनेश्वरम् ।
जगत्प्रधानमजितं जगत्प्रीतिमधीश्वरम् ॥ ७.२०३.१२ ॥
మహాదేవుడు, హరుడు, స్థాణువు, వరదాత, భువనేశ్వరుడు, జగత్తులో ప్రధానుడు, అజితుడు, జగత్తుకు ప్రియుడు, పరమేశ్వరుడు.
7.203.13
जगद्योनिं जगद्बीजं जयिनं जगतो गतिम् ।
विश्वात्मानं विश्वसृजं विश्वमूर्तिं यशस्विनम् ॥ ७.२०३.१३ ॥
జగత్తుకు యోనియు, జగత్తుకు బీజమూ, విజయశీలుడు, జగత్తుకు గతి, విశ్వాత్మ, విశ్వసృష్టికర్త, విశ్వరూపుడు, యశస్వి అయిన ఆయనను (నమస్కరిస్తున్నాను).
7.203.14
विश्वेश्वरं विश्वनरं कर्मणामीश्वरं प्रभुम् ।
शंभुं स्वयंभुं भूतेशं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.२०३.१४ ॥
విశ్వేశ్వరుడు, విశ్వనరుడు, కర్మలకు ఈశ్వరుడు, ప్రభువు, శంభుడు, స్వయంభువు, భూతేశుడు, గతించినవి, రాబోయేవి, ఉన్నవి అన్నింటికీ ఉద్భవమైనవాడు (నమస్కారం).
7.203.15
योगं योगेश्वरं सर्वं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् ।
सर्वश्रेष्ठं जगच्छ्रेष्ठं वरिष्ठं परमेष्ठिनम् ॥ ७.२०३.१५ ॥
యోగము, యోగేశ్వరుడు, సర్వము, సర్వలోకేశ్వరులకు ఈశ్వరుడు, సర్వశ్రేష్ఠుడు, జగత్తులో శ్రేష్ఠుడు, వరిష్ఠుడు, పరమేష్ఠి (నమస్కారం).
7.203.16
लोकत्रयविधातारमेकं लोकत्रयाश्रयम् ।
शुद्धात्मानं भवं भीमं शशाङ्ककृतशेखरम् ॥ ७.२०३.१६ ॥
త్రిలోకాలను సృష్టించువాడు, ఏకుడు, త్రిలోకాలకు ఆశ్రయుడు, శుద్ధాత్మ, భవుడు, భీముడు, శిరస్సున చంద్రుని ధరించినవాడు (నమస్కారం).
7.203.17
शाश्वतं भूधरं देवं सर्ववागीश्वरेश्वरम् ।
सुदुर्जयं जगन्नाथं जन्ममृत्युजरातिगम् ॥ ७.२०३.१७ ॥
శాశ్వతుడు, భూధరుడు, దేవుడు, సర్వవాక్కుల ఈశ్వరులకు ఈశ్వరుడు, దుర్జయుడు, జగన్నాథుడు, జననమరణజరలకు అతీతుడు (నమస్కారం).
7.203.18
ज्ञानात्मानं ज्ञानगम्यं ज्ञानश्रेष्ठं सुदुर्विदम् ।
दातारं चैव भक्तानां प्रसादविहितान्वरान् ॥ ७.२०३.१८ ॥
జ్ఞానాత్మ, జ్ఞానంతో పొందదగినవాడు, జ్ఞానశ్రేష్ఠుడు, అతి దుర్విదుడు, భక్తులకు ప్రసాదంతో వరాలను ఇచ్చువాడు (నమస్కారం).
7.203.19
तस्य पारिषदा दिव्या रूपैर्नानाविधैर्विभोः ।
वामना जटिला मुण्डा हस्वग्रीवा महोदराः ॥ ७.२०३.१९ ॥
ఆ విభుని దివ్య పారిషదులు అనేక రూపాలలో ఉన్నారు — కొందరు వామనులు, కొందరు జటాధారులు, కొందరు ముండితశిరులు, కొందరు పొట్టి మెడ కలవారు, కొందరు పెద్ద పొట్టవారు.
7.203.20
महाकाया महोत्साहा महाकर्णास्तथाऽपरे ।
आननैर्विकृतैः पादैः पार्थ वेषैश्च वैकृतैः ॥ ७.२०३.२० ॥
కొందరు పెద్ద శరీరులు, మహోత్సాహులు; మరికొందరు పెద్ద చెవులవారు; ఓ పార్థా, ఇతరులు వికృత ముఖాలు, వికృత పాదాలు, వికృత వేషాలు కలవారు.
7.203.21
ईदृशैः स महादेवः पूज्यमानो महेश्वरः ।
स शिवस्तात तेजस्वी प्रसादाद्याति तेऽग्रतः ॥ ७.२०३.२१ ॥
ఇటువంటి వారిచే పూజింపబడే మహాదేవుడు, మహేశ్వరుడు, ఆ తేజోమయ శివుడు, ప్రియుడా, నీ అనుగ్రహం వల్ల నీ ముందు నడుస్తాడు.
7.203.22
तस्मिन्घोरे सदा पार्थ सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
द्रौणिकर्णकृपैर्गुप्तां महेष्वासैः प्रहारिभिः ॥ ७.२०३.२२ ॥
ఓ పార్థా, ఆ భయంకరమైన, సదా రోమాంచకరమైన యుద్ధంలో, ద్రౌణి, కర్ణుడు, కృపుడు వంటి మహాధనుర్ధారుల చేత, ప్రహారులచే ఆ సేన రక్షింపబడింది.
7.203.23
कस्तां सेनां तदा पार्थ मनसाऽपि प्रधर्षयेत् ।
ऋते देवान्महेष्वासाद्बहुरूपान्महेश्वरात् ॥ ७.२०३.२३ ॥
ఓ పార్థా, ఆ సేనను మనసుతో కూడా ఎవరు దాడి చేయగలరు — మహాధనుర్ధారి, బహురూపుడైన దేవుడు మహేశ్వరుడు తప్ప?
7.203.24
स्थातुमुत्सहते कश्चिन्न तस्मिन्नग्रतः स्थिते ।
न हि भूतं समं तेन त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.२०३.२४ ॥
ఆయన ముందు నిలబడటానికి ఎవరూ సాహసించరు; ఎందుకంటే మూడు లోకాలలో ఆయనతో సమానమైన ప్రాణి ఏదీ లేదు.
7.203.25
गन्धेनापि हि सङ्ग्रामे तस्य क्रुद्धस्य शत्रवः ।
विसंज्ञा हतभूयिष्ठा वेपन्ति च पतन्ति च ॥ ७.२०३.२५ ॥
యుద్ధంలో కోపించిన అతని పరిమళం మాత్రం చేతనే శత్రువులు స్పృహ కోల్పోయి, ఎక్కువగా చనిపోయి, వణికి పడిపోతారు.
7.203.26
तस्मै नमस्तु कुर्वन्तो देवास्तिष्ठन्ति वै दिवि ।
ये चान्ये मानवा लोके ये च स्वर्गजितो नराः ॥ ७.२०३.२६ ॥
అతనికి నమస్కరిస్తూ దేవతలు స్వర్గంలో ఉన్నారు; లోకంలోని ఇతర మనుషులు, స్వర్గాన్ని జయించిన మనుషులు కూడా అలాగే.
7.203.27
ये भक्ता वरदं देव शिवं रुद्रमुमापतिम् ।
अनन्यभावेन सदा सर्वेशं समुपासते ॥ ७.२०३.२७ ॥
వరాలిచ్చే దేవుడు, శివుడు, రుద్రుడు, ఉమాపతి, అందరికీ ప్రభువైన అతనిని ఎల్లప్పుడూ అనన్య భావంతో ఉపాసించే భక్తులు.
7.203.28
सङ्ग्रामेषु जयं प्राप्य पालयन्ति महीमिमाम् ।
इह लोके सुखं प्राप्य ते यान्ति परमां गतिम् ॥ ७.२०३.२८ ॥
యుద్ధాల్లో విజయం పొంది ఈ భూమిని పాలిస్తారు; ఈ లోకంలో సుఖం పొంది వారు పరమ గతిని చేరుకుంటారు.
7.203.29
नमस्कुरुष्व कौन्तेय तस्मै शान्ताय वै सदा ।
रुद्राय शितिकण्ठाय कनिष्ठाय सुवर्चसे ॥ ७.२०३.२९ ॥
కౌంతేయా, అతనికి ఎల్లప్పుడూ నమస్కరించు — శాంతునికి, రుద్రునికి, నీలకంఠునికి, కనిష్ఠునికి, తేజోమయునికి.
7.203.30
कपर्दिने करालाय हर्यक्षवरदाय च ।
याम्यायाव्यक्तकेशाय सद्वृत्ते शङ्कराय च ॥ ७.२०३.३० ॥
జటాధారికి, భయంకరునికి, హర్యక్షునికి (పింగళ నేత్రుడికి) వరమిచ్చువానికి, యాన్యునికి, అవ్యక్త కేశునికి, సద్వృత్తునికి, శంకరునికి కూడా.
7.203.31
काम्याय हरिनेत्राय स्थाणवे पुरुषाय च ॥ ७.२०३.३१ ॥
ప్రియుడు, హరితనేత్రుడు, స్థాణువు, పురుషుడు అయిన ఆయనకు కూడా (నమస్కారం).
7.203.32
नमो वृक्षाय सेनान्ये मध्यमाय नमोनमः ।
हरिकेशाय मुण्डाय कृशायोत्तारणाय च।
भास्कारय सुतीर्थाय देवदेवाय रंहसे ॥ ७.२०३.३२ ॥
వృక్షునికి, సేనానికి, మధ్యముడికి నమస్కారం, నమస్కారం. హరికేశునికి, ముండునికి, కృశునికి, ఉత్తారకునికి, భాస్కరునికి, సుతీర్థునికి, దేవదేవునికి, వేగవంతునికి (నమస్కారం).
7.203.33
बहुरूपाय सर्वाय प्रियाय प्रियवाससे ।
उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे ॥ ७.२०३.३३ ॥
బహురూపుడు, సర్వుడు, ప్రియుడు, ప్రియవస్త్రధారి, ఉష్ణీషధారి, సుముఖుడు, సహస్రాక్షుడు, వర్షకుడైన ఆయనకు (నమస్కారం).
7.203.34
गिरिशाय प्रशान्ताय पतये चीरवाससे ।
हिरण्यबाहवे राजन्नुग्राय पतये दिशाम् ॥ ७.२०३.३४ ॥
గిరీశుడు, ప్రశాంతుడు, పతి, చీరవస్త్రధారి, హిరణ్యబాహువు, ఓ రాజా, ఉగ్రుడు, దిక్కులకు పతి అయిన ఆయనకు (నమస్కారం).
7.203.35
पर्जन्यपतये चैव भूतानां पतये नमः ।
वृक्षाणां पतये चैव गवां च पतये नमः ॥ ७.२०३.३५ ॥
పర్జన్యపతికి, భూతాల పతికి నమస్కారం. వృక్షాల పతికి, గోవుల పతికి కూడా నమస్కారం.
7.203.36
वृक्षैरावृतकायाय सेनान्ये मध्यमाय च ।
स्रुवहस्ताय देवाय धन्विने भार्गवाय च ॥ ७.२०३.३६ ॥
వృక్షాలతో కప్పబడిన శరీరుడు, సేనాని, మధ్యముడు, చేతిలో స్రువం ఉన్న దేవుడు, ధనుర్ధారి, భార్గవుడైన ఆయనకు (నమస్కారం).
7.203.37
बहुरूपाय विश्वस्य पतये मुञ्चवाससे ।
सहस्रशिरसे चैव सहस्रचरणाय च।
सहस्रबाहवे चैव सहस्रवदनाय च ॥ ७.२०३.३७ ॥
అనేక రూపాలు కలవాడు, విశ్వానికి ప్రభువు, ముంజ గడ్డి వస్త్రం ధరించినవాడు, వేయి తలలు, వేయి పాదాలు, వేయి చేతులు, వేయి ముఖాలు కలవాడికి (నమస్కారం).
7.203.38
शरणं गच्छ कौन्तेय वरदं भुवनेश्वरम् ।
उमापतिं विरूपाक्षं दक्षयज्ञनिबर्हणम् ॥ ७.२०३.३८ ॥
కౌంతేయా, వరదాత, లోకేశ్వరుడు, ఉమాపతి, విరూపాక్షుడు, దక్షయజ్ఞాన్ని నాశనం చేసినవాడు అయిన ఆయన శరణు పొందు.
7.203.39
प्रजानां पतिमव्यग्रं भूतानां पतिमव्ययम् ।
कपर्दिनं वृषावर्तं वृषनाभं वृषध्वजम् ॥ ७.२०३.३९ ॥
ప్రజల ప్రభువు, చలనం లేనివాడు, భూతాలకు అవినాశి ప్రభువు, జటాధారి, వృషభంలా తిరిగేవాడు, వృషభనాభి, వృషభధ్వజుడు.
7.203.40
वृषदर्पं वृषपतिं वृषशृङ्गं वृषर्षभम् ।
वृषाङ्गं वृषभोदारं वृषभं वृषभेक्षणम् ॥ ७.२०३.४० ॥
వృషభంలా గర్వం కలవాడు, వృషభాలకు ప్రభువు, వృషభ శృంగుడు, శ్రేష్ఠ వృషభుడు, వృషభాంగుడు, వృషభంలా ఉదారుడు, వృషభుడు, వృషభేక్షణుడు.
7.203.41
वृषायुधं वृषशरं वृषभूतं वृषेश्वरम् ।
महोदरं महाकायं द्वीपिचर्मनिवासिनम् ॥ ७.२०३.४१ ॥
వృషభాన్ని ఆయుధంగా కలవాడు, వృషభ బాణుడు, వృషభరూపుడు, వృషభేశ్వరుడు, మహోదరుడు, మహాకాయుడు, చిరుత చర్మంలో నివసించువాడు.
7.203.42
लोकेशं वरदं पुण्यं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम् ।
त्रिशूलपाणिं वरदं खङ्गचर्मधरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.४२ ॥
లోకేశుడు, వరదాత, పవిత్రుడు, బ్రహ్మణ్యుడు, బ్రాహ్మణ ప్రియుడు, త్రిశూలపాణి, వరదుడు, ఖడ్గచర్మధరుడు, ప్రభువు.
7.203.43
पिनाकिनं खङ्घधरं लोकानां पतिमीश्वरम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं शरण्यं चीरवाससम् ॥ ७.२०३.४३ ॥
పినాకాన్ని ధరించి, ఖడ్గాన్ని ధరించిన, లోకాలకు పతి, ఈశ్వరుడైన దేవుని నేను శరణు పొందుతున్నాను; శరణు పొందదగినవాడు, చీర వస్త్రాలు ధరించినవాడు.
7.203.44
नमस्तस्मै सुरेशाय गणानां पतये नमः ।
सुवाससे नमस्तुभ्यं सुव्रताय सुधन्विने ॥ ७.२०३.४४ ॥
ఆ సురేశ్వరునికి నమస్కారం; గణాల పతికి నమస్కారం. చక్కని వస్త్రాలు ధరించిన నీకు నమస్కారం; సుందర వ్రతం కలిగిన, మంచి విలుకాడవైన నీకు నమస్కారం.
7.203.45
धनुर्धराय देवाय प्रियधन्वाय धन्विने ।
धन्वन्तराय धनुषे धन्वाचार्याय ते नमः ॥ ७.२०३.४५ ॥
విల్లు ధరించిన దేవునికి నమస్కారం; ప్రియమైన విల్లు కలిగిన విలుకాడికి నమస్కారం. ధన్వంతరికి, ధనుస్సుకు, ధనుర్విద్యాచార్యుడవైన నీకు నమస్కారం.
7.203.46
उग्रायुधाय देवाय नमः सुरवराय च ।
नमोस्तु बहुरूपाय नमोस्तु बहुधन्विने ॥ ७.२०३.४६ ॥
ఉగ్రాయుధుడైన దేవునికి నమస్కారం, దేవతలలో శ్రేష్ఠునికి నమస్కారం. అనేక రూపాలు కలవానికి నమస్కారం; అనేక ధనుస్సులు కలవానికి నమస్కారం.
7.203.47
नमोस्तु स्थाणवे नित्यं नमस्तस्मै तपस्विने ।
नमोस्तु त्रिपुरघ्नाय भगघ्नाय च वै नमः। ॥ ७.२०३.४७ ॥
స్థాణువుకు ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం; ఆ తపస్విని నమస్కారం. త్రిపురాలను సంహరించినవానికి నమస్కారం; భగుని సంహరించినవానికీ నమస్కారం.
7.203.48
वनस्पतीनां पतये नराणां पतये नमः ।
मातॄणां पतये चैव गणानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४८ ॥
వనస్పతులకు పతికి నమస్కారం; మానవుల పతికి నమస్కారం. మాతృకల పతికి నమస్కారం; గణాల పతికి నమస్కారం.
7.203.49
गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः ।
अपां च पतये नित्यं देवानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४९ ॥
గోవుల అధిపతికి, యజ్ఞాల అధిపతికి నిత్యం నమస్కారం. జలాల అధిపతికి, దేవతల అధిపతికి నిత్యం నమస్కారం.
7.203.50
पूष्णो दन्तविनाशाय त्र्यक्षाय वरदाय च ।
नीलकण्ठाय पिङ्गाय स्वर्णकेशाय वै नमः ॥ ७.२०३.५० ॥
పూషుని దంతాలను నాశనం చేసినవానికి, త్ర్యంబకునికి, వరదునికి నమస్కారం. నీలకంఠునికి, పింగళవర్ణునికి, స్వర్ణకేశునికి నమస్కారం.
7.203.51
कर्माणि यानि दिव्यानि महादेवस्य धीमतः ।
तानि ते कीर्तयिष्यामि तथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ॥ ७.२०३.५१ ॥
జ్ఞానియైన మహాదేవుని దివ్య కర్మలను నీకు వివరిస్తాను; నేను విన్నట్లుగానే, పూర్తిగా తెలియని నా బుద్ధికి తగినట్లుగా.
7.203.52
न सुरा नासुरा लोके न गन्धर्वा न राक्षसाः ।
सुखमेधन्ति कुपिते तस्मिन्नपि गुरागताः ॥ ७.२०३.५२ ॥
అతడు కోపించినప్పుడు, లోకంలో దేవతలు, అసురులు, గంధర్వులు, రాక్షసులు సుఖంగా వృద్ధి చెందరు; గురువును ఆశ్రయించినవారైనా కూడా.
7.203.53
दक्षस्य यजमानस्य विधिवत्संभृतं पुरा ।
विव्याध कुपितो यज्ञं निर्दयस्त्वभवत्तदा।
धनुषा बाणमुत्सृज्य सघोषं विननाद च ॥ ७.२०३.५३ ॥
పూర్వం దక్షయజమానుని విధివత్తుగా సిద్ధం చేసిన యజ్ఞాన్ని, కోపించి, దయలేనివాడై, ధనుస్సుతో బాణాన్ని విడిచి గుచ్చాడు; ఘోషంతో గర్జించాడు.
7.203.54
तेन शर्म कुतः शान्तिं लेभिरे स्म सुरास्तदा ।
विद्रुते सहसा यज्ञे कुपिते च महेश्वरे ॥ ७.२०३.५४ ॥
అందువల్ల దేవతలకు ఎక్కడ శరణ్యం, శాంతి లభించాయి? అప్పుడు యజ్ఞం అకస్మాత్తుగా చెదిరి పారిపోయింది; మహేశ్వరుడు కోపించాడు.
7.203.55
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोकाः समाकुलाः ।
बभूवुर्वशगाः पार्थ निपेतुश्च सुरासुराः ॥ ७.२०३.५५ ॥
ఆ ధనుస్త్రాడు ధ్వనితో లోకాలన్నీ కలతచెంది, ఓ పార్థా, వశమయ్యాయి; దేవతలు, అసురులు పడిపోయారు.
7.203.56
आपश्चुक्षुभिरे सर्वाश्चकम्पे च वसुन्धरा ।
पर्वताश्च व्यशीर्यन्त दिशो नागाश्च मोहिताः ॥ ७.२०३.५६ ॥
అన్ని జలాలు కలతచెందాయి; భూమి కంపించింది; పర్వతాలు పగిలిపోయాయి; దిక్కులు, ఏనుగులు మోహితమయ్యాయి.
7.203.57
अन्धेन तमसा लोका न प्राकाशन्त संवृताः ।
जघ्निवान्सह सूर्येण सर्वेषां ज्योतिषां प्रभाः ॥ ७.२०३.५७ ॥
అంధకారపు చీకటితో కప్పబడిన లోకాలు ప్రకాశించలేదు; సూర్యునితో పాటు అతడు అన్ని కాంతుల ప్రభను నాశనం చేశాడు.
7.203.58
चुक्षुभुर्भयभीताश्च शान्तिं चक्रुस्तथैव च ।
ऋषयः सर्वभूतानामात्मनश्च सुखैषिणः ॥ ७.२०३.५८ ॥
భయంతో భీతులైనవారు కలతచెంది శాంతిని కోరారు; అలాగే సర్వ ప్రాణుల, తమ సుఖాన్ని కోరే ఋషులు కూడా.
7.203.59
पूषाणमभ्यद्रवत शङ्करः प्रहसन्निव ।
पुरोडाशं भक्षयतो दशनान्वै व्यशातयत् ॥ ७.२०३.५९ ॥
శంకరుడు నవ్వుతున్నట్లుగా పూషణుని వైపు పరుగెత్తాడు; పురోడాశం తింటున్న అతని పళ్ళను విరగగొట్టాడు.
7.203.60
ततो निश्चक्रमुर्देवा वेपमाना भयार्दिताः ॥ ७.२०३.६० ॥
అప్పుడు భయంతో బాధితులై వణుకుతూ దేవతలు బయటికి వచ్చారు.
7.203.61
पुनश्च सन्दधे दीप्तान्देवानां निशिताञ्शरान् ।
सधूमान्सस्फुलिङ्गांश्च विद्युत्तोयदसन्निभान् ॥ ७.२०३.६१ ॥
అప్పుడు అతడు దేవతల ప్రకాశించే, పదునుపెట్టిన బాణాలను సంధించాడు; అవి పొగతో, నిప్పురవ్వలతో, మెరుపులతో కూడిన మేఘాలను పోలి ఉన్నాయి.
7.203.62
तं दृष्ट्वा तु सुराः सर्वे प्रणिपत्य महेश्वरम् ।
रुद्रस्य यज्ञभागं च विशिष्टं ते त्वकल्पयन् ॥ ७.२०३.६२ ॥
దానిని చూసి దేవతలందరూ మహేశ్వరునికి నమస్కరించి, రుద్రునికి యజ్ఞంలో ప్రత్యేక భాగాన్ని నిర్ణయించారు.
7.203.63
भयेन त्रिदशा राजञ्छरणं च प्रपेदिरे ।
तेन चैवातिकोपेन स यज्ञः सन्धितस्तदा।
भग्नाश्चापि सुरा आसन्भीताश्चाद्यापि तं प्रति ॥ ७.२०३.६३ ॥
ఓ రాజా, భయంతో దేవతలు అతనికి శరణు వేడారు. ఆ అత్యంత కోపంతో అప్పుడు ఆ యజ్ఞం ఛిన్నమైంది; దేవతలు భగ్నులయ్యారు, ఈనాటికీ వారు అతని పట్ల భయపడుతూనే ఉన్నారు.
7.203.64
असुराणां पुराण्यासंस्त्रीणि वीर्यवतां दिवि ।
आयसं राजतं चैव सौवर्णं परमं महत् ॥ ७.२०३.६४ ॥
స్వర్గంలో పరాక్రమవంతులైన అసురులకు మూడు నగరాలు ఉండేవి — ఒకటి ఇనుముతో, ఒకటి వెండితో, మరొకటి అత్యంత గొప్ప బంగారంతో.
7.203.65
सौवर्णं कमलाक्षस्य तारकाक्षस्य राजतम् ।
तृतीयं तु पुरं तेषां विद्युन्मालिन आयसम्।
न शक्तस्तानि मघवान्भेत्तुं सर्वायुधैरपि ॥ ७.२०३.६५ ॥
కమలాక్షుని నగరం బంగారంతో, తారకాక్షుని నగరం వెండితో ఉండేది; మూడవది విద్యున్మాలి నగరం ఇనుముతో ఉండేది. అన్ని ఆయుధాలతో కూడా మఘవానుడైన ఇంద్రుడు వాటిని భేదించలేకపోయాడు.
7.203.66
अथ सर्वे सुरा रुद्रं जग्मुः शरणमर्दिताः ।
ते तमूचुर्महात्मानं सर्वे देवाः सवासवाः ॥ ७.२०३.६६ ॥
అప్పుడు బాధితులైన దేవతలందరూ రుద్రుని శరణు పొందారు. ఇంద్రునితో కూడిన ఆ దేవతలందరూ ఆ మహాత్ముడితో ఇలా అన్నారు.
7.203.67
ब्रह्मदत्तवरा ह्येते घोरास्त्रिपुरवासिनः ।
पीडयन्त्यधिकं लोकं यस्मात्ते वरदर्पिताः ॥ ७.२०३.६७ ॥
బ్రహ్మ వరాలు పొందిన ఈ భయంకర త్రిపుర వాసులు వరాల గర్వంతో లోకాన్ని అధికంగా పీడిస్తున్నారు.
7.203.68
त्वदृते देवदेवेश नान्यः शक्तः कथञ्चन ।
हन्तुं दैत्यान्महादेव जहि तांस्त्वं सुरद्विपः ॥ ७.२०३.६८ ॥
దేవదేవేశా, నీవు తప్ప మరెవ్వరూ ఈ దైత్యులను ఏ విధంగానూ సంహరించలేరు. మహాదేవా, సురులలో గజరాజా, నీవే వారిని సంహరించు.
7.203.69
रुद्र रौद्रा भविष्यन्ति पशवः सर्वकर्मसु ।
निपातयिष्यसे चैतानसुरान्भुवनेश्वर ॥ ७.२०३.६९ ॥
రుద్రా, అన్ని కార్యాలలో ఈ పశువులు భయంకరమవుతాయి. భువనేశ్వరా, నీవు ఈ అసురులను కూల్చుతావు.
7.203.70
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा देवानां हितकाम्यया ।
गन्धमादनविन्ध्यौ च कृत्वा वंशध्वजौ हरः ॥ ७.२०३.७० ॥
అలా చెప్పబడిన అతడు 'సరే' అని పలికి, దేవతల హితం కోరి, గంధమాదన మరియు వింధ్య పర్వతాలను విల్లు-దండ ధ్వజాలుగా చేసిన హరుడు.
7.203.71
पृथ्वीं ससागरवनां रथं कृत्वा तु शङ्करः ।
अक्षं कृत्वा तु नागेन्द्रं शेषं नाम त्रिलोचनः ॥ ७.२०३.७१ ॥
సముద్రాలు, వనాలతో కూడిన భూమిని రథంగా చేసి, నాగేంద్రుడు శేషుడనే వానిని ఇరుసుగా చేసి, త్రినేత్రుడు శంకరుడు—
7.203.72
चक्रे कृत्वा तु चन्द्रार्कौ देवदेवः पिनाकधृत् ।
अणी कृत्वैलपत्रं च पुष्पदन्तं च त्र्यम्बकः ॥ ७.२०३.७२ ॥
చంద్రార్కులను చక్రాలుగా చేసి, దేవదేవుడు పినాకధారి; ఐలపత్రాన్ని, పుష్పదంతుణ్ణి అగ్రభాగాలుగా చేసి, త్ర్యంబకుడు —
7.203.73
यूपं कृत्वा तु मलयमवनाहं च तक्षकम् ॥ ७.२०३.७३ ॥
మలయను యూపంగా చేసి, అవనాహాన్ని, తక్షకుణ్ణీ కూడా.
7.203.74
योक्त्राङ्गानि च सत्वानि कृत्वा शर्वः प्रतापवान् ।
वेदान्कृत्वाऽथ चतुरश्चतुरश्वान्महेश्वरः ॥ ७.२०३.७४ ॥
కాడి అంగాలను, ప్రాణులను చేసి ప్రతాపవంతుడైన శర్వుడు; తరువాత వేదాలను నాలుగు నాలుగు గుర్రాలుగా మహేశ్వరుడు చేశాడు.
7.203.75
उपदेवान्खलीनांश्च कृत्वा लोकत्रयेश्वरः ।
गायत्रीं प्रग्रहं कृत्वा सावित्रीं च महेश्वरः ॥ ७.२०३.७५ ॥
ఉపదేవతలను, కళ్లెములను చేసి త్రిలోకేశ్వరుడు; గాయత్రిని పగ్గంగా చేసి, సావిత్రిని కూడా మహేశ్వరుడు.
7.203.76
कृत्वोंकारं प्रतोदं च ब्रह्माणं चैव सारथिम् ।
गाण्डीवं मन्दरं कृत्वा गुणं कृत्वा तु वासुकिम् ॥ ७.२०३.७६ ॥
ఓంకారాన్ని కొరడాగా, బ్రహ్మను సారథిగా చేసి; గాండీవాన్ని మందరంగా, నారిని వాసుకిగా చేసి.
7.203.77
विष्णुं शरोत्तमं कृत्वा शल्यमग्निं तथैव च ।
वायुं कृत्वाऽथ वाजाभ्यां पुङ्खे वैवस्वतं यमम् ॥ ७.२०३.७७ ॥
విష్ణువును ఉత్తమ బాణంగా, శల్యాన్ని (మొనను) అగ్నిగా చేసి; వాయువును రెక్కలుగా చేసి, పుంఖంలో వైవస్వత యముని.
7.203.78
विद्युत्कृत्वाऽथ निश्राणं मेरुं कृत्वाऽथ वै ध्वजम् ।
आरुह्य स रथं दिव्यं सर्वदेवमयं शिवः ॥ ७.२०३.७८ ॥
విద్యుత్తును నిశ్రాణంగా, మేరువును ధ్వజంగా చేసి; అప్పుడు ఆ దివ్య రథాన్ని ఎక్కాడు శివుడు, అది సర్వదేవమయమైనది.
7.203.79
त्रिपुरस्य वधार्थाय स्थाणुः प्रहरतां वरः ।
असुराणामन्तकरः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ ७.२०३.७९ ॥
త్రిపురాన్ని నాశనం చేయడానికి, ప్రహరించేవారిలో శ్రేష్ఠుడైన స్థాణువు, అసురులకు అంతకుడు, తేజోవంతుడు, సాటిలేని పరాక్రమం కలవాడు.
7.203.80
स्तूयमानः सुरैः पार्थ ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
स्थानं माहेश्वरं कृत्वा दिव्यमप्रतिमं प्रभुः।
अतिष्ठत्स्थाणुभूतः स सहस्रं परिवत्सरान् ॥ ७.२०३.८० ॥
దేవతలు, తపోధనులైన ఋషులు స్తుతించగా, ఓ పార్థా, ప్రభువు మాహేశ్వర స్థానాన్ని సృష్టించి, దివ్యమూ అనుపమమూ అయిన దానిలో స్థాణువుగా స్థిరంగా వెయ్యి సంవత్సరాలు నిలిచాడు.
7.203.81
यदा त्रीणि समेतानि अन्तरिक्षे पुराणि च ।
त्रिपर्वणा त्रिशल्येन तदा तानि बिभेद सः ॥ ७.२०३.८१ ॥
ఆకాశంలో కలిసి ఉన్న మూడు నగరాలు ఉన్నప్పుడు, అప్పుడు ఆయన మూడు కణుపుల మూడు మొనల బాణంతో వాటిని భేదించాడు.
7.203.82
पुराणि न च तं शेकुर्दानवाः प्रतिवीक्षितुम् ।
शरं कालाग्निसंयुक्तं विष्णुसोमसमायुतम् ॥ ७.२०३.८२ ॥
దానవులు ఆ నగరాలను, ఆయనను దగ్గరగా చూడలేకపోయారు; ఆ బాణం కాలాగ్నితో, విష్ణువు, సోముడితో కూడి ఉంది.
7.203.83
पुराणि दग्धवन्तं तं देवी याता प्रवीक्षितुम् ।
देव्याः स्वयंवरे वृत्तं शृणुष्वान्यद्धनञ्जय ॥ ७.२०३.८३ ॥
నగరాలను దహించిన ఆయనను చూడటానికి దేవి వెళ్ళింది. ఓ ధనంజయా, దేవి స్వయంవరంలో జరిగిన మరో వృత్తాంతాన్ని విను.
7.203.84
बालमङ्कगतं कृत्वा स्वयं पञ्चशिखं पुनः ।
उमा जिज्ञासमाना वै कोयमित्यब्रवीत्सुरान् ॥ ७.२०३.८४ ॥
ఐదు శిఖలున్న బిడ్డను స్వయంగా ఒడిలో ఉంచుకుని, ఉమ తెలుసుకోవాలనే కుతూహలంతో దేవతలతో 'ఇతడు ఎవరు?' అని అడిగింది.
7.203.85
असूयतश्च शक्रस्य वज्रेण प्रहरिष्यतः ।
बाहुं सवज्रं तं तस्य क्रुद्धस्यास्तम्भयत्प्रभुः।
प्रहस्य भगवांस्तूर्णं सर्वलोकेश्वरो विभुः ॥ ७.२०३.८५ ॥
ఈర్ష్యతో వజ్రాయుధంతో కొట్టబోతున్న ఇంద్రుని వజ్రసహిత బాహువును, కోపంతో ఉన్నవాని బాహువును, సర్వలోకేశ్వరుడైన సర్వవ్యాపక ప్రభువు నవ్వుతూ వెంటనే స్తంభింపజేశాడు.
7.203.86
ततः स स्तम्भितभुजः शक्रो देवगणैर्वृतः ।
जगाम ससुरस्तूर्णं ब्रह्माणं प्रभुमव्ययम् ॥ ७.२०३.८६ ॥
అప్పుడు చేయి స్తంభించిపోయిన ఇంద్రుడు, దేవగణాలచే చుట్టుముట్టబడి, దేవతలతో కలిసి వెంటనే అవ్యయుడైన ప్రభువు బ్రహ్మ వద్దకు వెళ్లాడు.
7.203.87
ते तं प्रणम्य शिरसा प्रोचुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ७.२०३.८७ ॥
అప్పుడు వారు ఆయనకు శిరసా నమస్కరించి, అంజలి ఘటించి ఇలా పలికారు.
7.203.88
किमप्यङ्कगतं ब्रह्मन्पार्वत्या भूतमद्भुतम् ।
बालरूपधरं दृष्ट्वा नास्माभिरभिलक्षितः ॥ ७.२०३.८८ ॥
ఓ బ్రహ్మా! పార్వతి ఒడిలో కూర్చున్న ఒక అద్భుత జీవిని, బాలరూపం ధరించినదానిని, మేము చూశాము, కానీ గుర్తించలేకపోయాము.
7.203.89
तस्मात्त्वां प्रष्टुमिच्छामो निर्जिता येन वै वयम् ।
अयुध्यता हि बालेन लीलया सपुरंदराः ॥ ७.२०३.८९ ॥
కాబట్టి, మేము ఎవరి చేత ఓడింపబడ్డామో, ఆ బాలుడు యుద్ధం చేయకుండానే ఆటగా పురంధరునితో కలిసి మమ్మల్ని ఓడించాడు — దాని గురించి మిమ్మల్ని అడగాలనుకుంటున్నాము.
7.203.90
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ।
ध्यात्वा स शंभुं भगवान्बालं चामिततेजसम्।
उवाच भगवान्ब्रह्मा शक्रादींश्च सुरोत्तमान् ॥ ७.२०३.९० ॥
వారి మాటలు విని, బ్రహ్మవేత్తలలో శ్రేష్ఠుడైన బ్రహ్మ, శంభుని, అమితతేజస్వియైన ఆ బాలుని ధ్యానించి, ఇంద్రాదులైన ఉత్తమ దేవతలతో ఇలా పలికాడు.
7.203.91
चराचरस्य जगतः प्रभुः स भगवान्हरः ।
तस्मात्परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति महेश्वरात् ॥ ७.२०३.९१ ॥
చరాచర జగత్తుకు ప్రభువు ఆ భగవానుడు హరుడు. ఆ మహేశ్వరుని కంటే గొప్పది మరేదీ లేదు.
7.203.92
यो दृष्टो ह्युमया सार्धं युष्माभिरमितद्युतिः ।
स पार्वत्याः कृते शर्वः कृतवान्बालरूपताम् ॥ ७.२०३.९२ ॥
అమిత తేజస్సు గల మీరు ఉమతో కలిసి చూసిన ఆ శర్వుడే పార్వతి కోసం బాలరూపాన్ని ధరించాడు.
7.203.93
ते मया सहिता यूयं प्रापद्यध्वं तमेव हि ।
स एष भगवान्देवः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ७.२०३.९३ ॥
మీరంతా నాతో కలిసి ఆయననే శరణు పొందండి. ఆ భగవానుడైన దేవుడు సర్వలోకాలకు ఈశ్వరుడు, ప్రభువు.
7.203.94
न सम्बबुधिरे चैनं देवास्तं भुवनेश्वरम् ।
सप्रजापतयः सर्वे बालार्कसदृशप्रभम् ॥ ७.२०३.९४ ॥
దేవతలు ఆ భువనేశ్వరుని గుర్తించలేదు. ప్రజాపతులతో సహా అందరూ ఉదయ సూర్యునివంటి కాంతి గలవానిగా ఆయనను చూశారు.
7.203.95
अथाभ्येत्य ततो ब्रह्मा दृष्ट्वा स च महेश्वरम् ।
अयं श्रेष्ठ इति ज्ञात्वा ववन्दे तं पितामहः ॥ ७.२०३.९५ ॥
అప్పుడు బ్రహ్మ దగ్గరకు వచ్చి మహేశ్వరుని చూశాడు. ఇతడు శ్రేష్ఠుడని తెలుసుకొని పితామహుడు ఆయనకు నమస్కరించాడు.
7.203.96
ब्रह्मोवाच ।
त्वं यज्ञो भुनस्यास्य त्वं गतिस्त्वं परायणम्।
त्वं भवस्त्वं महादेवस्त्वं धाम परमं पदम् ॥ ७.२०३.९६ ॥
మీరే ఈ భువనానికి యజ్ఞం. మీరే గతి, మీరే పరమ ఆశ్రయం. మీరే భవుడు, మీరే మహాదేవుడు, మీరే పరమ ధామం, పరమ పదం.
7.203.97
त्वया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ ७.२०३.९७ ॥
నీవు ఈ సమస్త జగత్తును, స్థావర జంగమములను, వ్యాపించి ఉన్నావు.
7.203.98
भगवन्भूतभव्येश लोकनाथ जगत्पते ।
प्रसादं कुरु शक्रस्य त्वया क्रोधार्दितस्य वै ॥ ७.२०३.९८ ॥
ఓ భగవంతుడా, భూత భవిష్యత్తుల ప్రభువా, లోకనాథా, జగత్పతీ! నీ కోపంతో బాధపడుతున్న ఇంద్రునిపై అనుగ్రహం చూపుము.
7.203.99
पद्मयोनिवचः श्रुत्वा ततः प्रीतो महेश्वरः ।
प्रसादाभिमुखो भूत्वा अट्टहासमथाकरोत् ॥ ७.२०३.९९ ॥
పద్మయోని మాటలు విని మహేశ్వరుడు సంతోషించాడు; అనుగ్రహం వైపు తిరిగి బిగ్గరగా నవ్వాడు.
7.203.100
ततः प्रसादयामासुरुमां रुद्रं च ते सुराः ।
अभवच्च पुनर्बाहुर्यथाप्रकृति वज्रिणः ॥ ७.२०३.१०० ॥
అనంతరం దేవతలు ఉమను, రుద్రుని ప్రసన్నం చేసుకున్నారు; వజ్రధారి ఇంద్రుని బాహువు తిరిగి పూర్వ స్థితికి వచ్చింది.
7.203.101
तेषां प्रसन्नो भगवान्सपत्नीको वृषध्वजः ।
देवानां त्रिदशश्रेष्ठो दक्षयज्ञविनाशनः ॥ ७.२०३.१०१ ॥
వారిపై ప్రసన్నుడైన భగవంతుడు వృషధ్వజుడు, తన భార్యతో కలిసి, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు, దక్షయజ్ఞ వినాశకుడు.
7.203.102
स वै रुद्रः स च शिवः सोऽग्निः सर्वश्च सर्ववित् ।
स चेन्द्रश्चैव वायुश्च सोऽश्विनौ च स विद्युतः ॥ ७.२०३.१०२ ॥
అతడే రుద్రుడు, అతడే శివుడు, అతడే అగ్ని, అతడే సర్వుడు, సర్వజ్ఞుడు; అతడే ఇంద్రుడు, అతడే వాయువు, అతడే ఇద్దరు అశ్వినులు, అతడే మెరుపు.
7.203.103
स भवः स च पर्जन्यो महादेवः सनातनः ।
स चन्द्रमाः स चेशानः स सूर्यो वरुणश्च सः ॥ ७.२०३.१०३ ॥
ఆయనే భవుడు, ఆయనే పర్జన్యుడు; ఆయన సనాతనుడైన మహాదేవుడు. ఆయనే చంద్రుడు, ఆయనే ఈశానుడు; ఆయనే సూర్యుడు, వరుణుడు కూడా.
7.203.104
स कालः सोऽन्तको मृत्युः स यमो रात्र्यहानि तु ।
मासार्धमासा ऋतवः सन्ध्ये संवत्सरश्च सः ॥ ७.२०३.१०४ ॥
ఆయనే కాలుడు, ఆయనే అంతకుడు, ఆయనే మృత్యువు; ఆయనే యముడు, రాత్రులూ పగళ్లూ ఆయనే. మాసాలూ పక్షాలూ, ఋతువులూ, సంధ్యలూ, సంవత్సరమూ ఆయనే.
7.203.105
धाता च स विधाता च विश्वात्मा विश्वकर्मकृत् ।
सर्वामां देवतानां च धारयत्यवपुर्वपुः ॥ ७.२०३.१०५ ॥
ఆయనే ధాత, ఆయనే విధాత; విశ్వాత్మ, విశ్వకర్మలను నిర్వహించేవాడు. దేవతలందరినీ ఆయనే ధరిస్తాడు; రూపరహితుడైనప్పటికీ ఆయన రూపాన్ని ధరిస్తాడు.
7.203.106
सर्वदेवैः स्तुतो देवः सैकधा बहुधा च सः ।
शतधा सहस्रधा चैव भूयः शतसहस्रधाः ॥ ७.२०३.१०६ ॥
అన్ని దేవతలచే స్తుతించబడే ఆ దేవుడు ఏకరూపుడు, అనేకరూపుడూ; వందల, వేల రూపాలలో, మళ్లీ లక్షల రూపాలలో కూడా ఆయనే.
7.203.107
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरा चान्या शिवा चान्या ते तनू बहुधा पुनः ॥ ७.२०३.१०७ ॥
ఆ దేవునికి రెండు తనువులు ఉన్నాయని వేదజ్ఞులైన బ్రాహ్మణులు తెలుసుకుంటారు—ఒకటి ఘోరమైనది, మరొకటి శివమైనది. ఆ రెండు రూపాలూ మళ్లీ అనేక విధాలు.
7.203.108
घोरा तु यातुधानस्य सोऽग्निर्विष्णुः स भास्करः ।
सौम्यातु पुनरेवास्य आपो ज्योतींषि चन्द्रमाः ॥ ७.२०३.१०८ ॥
ఘోరరూపం యాతుధానులది; ఆయనే అగ్ని, ఆయనే విష్ణువు, ఆయనే సూర్యుడు. సౌమ్యరూపం మళ్లీ ఆయనదే—జలాలు, జ్యోతులు, చంద్రుడు కూడా ఆయనే.
7.203.109
वेदाः साङ्गोपनिषदः पुराणाध्यात्मनिश्चयाः ।
यदत्र परमं गुह्यं स वै देवो महेश्वरः
ईदृशश्च महादेवो भूयांश्च भगवानजः। ॥ ७.२०३.१०९ ॥
అంగములు ఉపనిషత్తులతో కూడిన వేదాలు, పురాణాలు, ఆధ్యాత్మ నిశ్చయాలు, ఇక్కడ ఉన్న పరమ రహస్యం ఆ దేవుడు మహేశ్వరుడే. ఇటువంటి మహాదేవుడు మరింత గొప్పవాడు, జన్మ లేని భగవానుడు.
7.203.110
न हि सर्वे मया शक्या वक्तुं भगवतो गुणाः ।
अपि वर्षसहस्रेण सततं पाण्डुनन्दन।
सर्वैर्ग्रहैर्गृहीतान्वै सर्वपापसमन्वितान् ॥ ७.२०३.११० ॥
పాండునందనా, భగవానుని గుణాలన్నింటినీ నేను పూర్తిగా చెప్పలేను; వెయ్యి సంవత్సరాలు నిరంతరంగా చెప్పినా కూడా. అన్ని గ్రహాలచే పట్టబడినవారిని, అన్ని పాపాలతో కూడినవారిని—.
7.203.112
स मोचयति सुप्रीतः शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं वित्तं कामांश्च पुष्कलान् ॥ ७.२०३.११२ ॥
ఆయన శరణ్యుడు, పరమ సంతోషంతో శరణాగతులను విడిపిస్తాడు; దీర్ఘాయువు, ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యం, ధనం, విస్తారమైన కోరికలను కూడా ఇస్తాడు.
7.203.113
स ददाति मनुष्येभ्यः स चैवाक्षिपते पुनः ।
सेन्द्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ ७.२०३.११३ ॥
ఆయన మానవులకు ఇస్తాడు; ఆయనే మళ్లీ తీసుకుంటాడు కూడా. ఇంద్రాది దేవతలలో కూడా ఆయన ఐశ్వర్యమే చెప్పబడుతుంది.
7.203.114
स चैव वेत्ति लोकेषु मनुष्याणां शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरश्च स उच्यते ॥ ७.२०३.११४ ॥
ఆయనే లోకాలలో మనుషుల శుభాశుభాలు తెలుసుకుంటాడు; ఐశ్వర్యం వల్ల కోరికలకు ఈశ్వరుడు కూడా ఆయనే అని చెప్పబడతాడు.
7.203.115
महेश्वरश्च महतां भूतानामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्बहुधा रूपैर्विश्वं व्याप्नोति वै जगत् ॥ ७.२०३.११५ ॥
ఆయన మహేశ్వరుడు, మహాత్ములకు మరియు సమస్త ప్రాణులకు ఈశ్వరుడు; ఆయన అనేక రూపాలతో, అనేక విధాలుగా విశ్వాన్ని, జగత్తును నిజంగా వ్యాపించి ఉన్నాడు.
7.203.116
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे तदधिष्ठितम् ।
वडवामुखेति विख्यातं पिबत्तोयमयं हविः ॥ ७.२०३.११६ ॥
ఆ దేవుని ఏ ముఖం సముద్రంలో నిలిచి ఉందో, అది వడవాముఖం అని ప్రసిద్ధి చెందింది; అది నీటి రూపమైన హవిస్సును త్రాగుతుంది.
7.203.117
एष चैव श्मशानेषु देवो वसति नित्यशः ।
यजन्त्येनं जनास्तत्र वीरस्थान इतीश्वरम् ॥ ७.२०३.११७ ॥
ఈ దేవుడు ఎప్పుడూ శ్మశానాలలోనూ నివసిస్తాడు; అక్కడ ప్రజలు ఈ ఈశ్వరుని వీరస్థానం అనే పేరుతో పూజిస్తారు.
7.203.118
अस्य दीप्तानि रूपाणि घोराणि च बहूनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते मनुष्याः प्रवदन्ति च ॥ ७.२०३.११८ ॥
ఈయనకు ప్రకాశవంతమైనవి, భయంకరమైనవి అనేక రూపాలు ఉన్నాయి; లోకంలో మనుషులు ఏ రూపాలను పూజిస్తారో, వేటి గురించి మాట్లాడుతారో.
7.203.119
नामधेयानि लोकेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मणस्तथा ॥ ७.२०३.११९ ॥
లోకాలలో ఈయనకు అనేక నామాలు ఉన్నాయి; అవి ఈయన మహత్వం వల్ల, ఈయన కార్యాల విభుత్వం వల్ల యథార్థంగా వివరించబడతాయి.
7.203.120
वेदे चास्य समाम्नातं शतरुद्रियमुत्तमम् ।
नाम्ना चानन्तरुद्रेति ह्युपस्थानं महात्मनः ॥ ७.२०३.१२० ॥
వేదంలో ఈయనకు ఉత్తమమైన శతరుద్రీయం వర్ణించబడింది; పేరుతో, ఆ మహాత్ముని స్తుతిని 'అనంతరుద్రుడు' అని అంటారు.
7.203.121
स कामानां प्रभुर्देवो ये दिव्या ये च मानुषाः ।
स विभुः स प्रभुर्देवोविश्वं व्याप्नोति वै महत् ॥ ७.२०३.१२१ ॥
ఆ దేవుడే కోరికలకు ప్రభువు; దివ్యులకు, మనుషులకు ఆయనే ప్రభువు; ఆ సర్వవ్యాపకుడైన ప్రభువైన దేవుడు ఈ మహా విశ్వాన్ని నిశ్చయంగా వ్యాపిస్తాడు.
7.203.122
ज्येष्ठं भूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा मनुयस्तथा ।
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादस्यानलोऽभवत् ॥ ७.२०३.१२२ ॥
బ్రాహ్మణులు, మనువు సంతతివారు ఈయనను జ్యేష్ఠ భూతం అంటారు. దేవతలలో ఈయనే మొదటివాడు; ఈయన ముఖం నుండి అగ్ని జన్మించాడు.
7.203.123
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते पुनः ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२३ ॥
అన్ని విధాలుగా ప్రాణులను రక్షించేవాడు, వాటితో మళ్ళీ ఆనందించేవాడు, వాటికి అధిపతి అయినవాడు కాబట్టి ఆయన పశుపతి అని స్మరింపబడతాడు.
7.203.124
दिव्यं च ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यथास्थितम् ।
महयत्येष लोकांश्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२४ ॥
బ్రహ్మచర్యం వలన ఆయన దివ్య లింగం యథాస్థితంగా ఉంటుంది. ఈయన లోకాలను గౌరవిస్తాడు; కాబట్టి ఆయన మహేశ్వరుడు అని స్మరింపబడతాడు.
7.203.125
ऋषयश्चैव देवाश्च गन्धर्वाप्यरसस्तथा ।
लिङ्गमस्यार्चयन्ति स्म तच्चाप्यूर्ध्वं समास्थितम् ॥ ७.२०३.१२५ ॥
ఋషులు, దేవతలు, గంధర్వులు, అప్సరసలు కూడా ఈయన లింగాన్ని పూజించారు; ఆ లింగం పైకి నిలిచి ఉంది.
7.203.126
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखी प्रीतश्च भवति प्रहृष्टश्चैव शङ्करः ॥ ७.२०३.१२६ ॥
ఆ లింగం పూజింపబడినప్పుడు మహేశ్వరుడు ఆనందిస్తాడు. ఆ శంకరుడు సుఖించి, సంతోషించి, పరమానందం పొందుతాడు.
7.203.127
यदस्य बहुधा रूपं भूतभव्यभवस्थितम् ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२७ ॥
ఆయన అనేక రూపాలు భూత, భవిష్య, వర్తమానాల్లో నిలిచి ఉన్నాయి; స్థావరమూ జంగమమూ ఆయనే. అందువల్ల ఆయన బహురూపుడు అని స్మరింపబడతాడు.
7.203.128
एकाक्षो जाज्वलन्नास्ते सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
क्रोधाद्यश्चाविशल्लोकांस्तस्मात्सर्व इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२८ ॥
అతడు ఏకాక్షుడై ప్రకాశిస్తూ ఉంటాడు; లేదా అన్ని వైపులా కళ్లతో నిండినవాడు. కోపంతో లోకాలలో ప్రవేశించినవాడు కాబట్టి అతడు 'సర్వుడు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.129
धूम्ररूपं च यत्तस्य धूर्जटिस्तेन चोच्यते ।
विश्वे देवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२९ ॥
అతని ధూమరూపం వల్ల అతడు 'ధూర్జటి' అని పిలువబడతాడు. విశ్వదేవులు అతనిలో ఉండటం వల్ల అతడు 'విశ్వరూపుడు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.130
तिस्रो देवीर्यदा चैव भजते भुवनेश्वरः ।
द्यामपः पृथिवीं चैव त्र्यम्बकश्च ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३० ॥
భువనేశ్వరుడు మూడు దేవతలైన ద్యులోకం, జలం, భూమిని ఆశ్రయించినప్పుడు, అతడు 'త్र्यంబకుడు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.131
समेधयति यन्नित्यं सर्वार्थान्सर्वकर्मसु ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३१ ॥
అన్ని కార్యాలలో అన్ని ప్రయోజనాలను ఎల్లప్పుడూ వృద్ధి చేసేవాడు; మానవుల శుభాన్ని కోరేవాడు. కాబట్టి ఇతడు 'శివుడు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.132
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
यच्च विश्वं महत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३२ ॥
అతడు వేయికన్నులవాడు, పదివేలకన్నులవాడు, లేదా అన్ని వైపులా కళ్లతో నిండినవాడు. ఈ మహత్తర విశ్వాన్ని రక్షించేవాడు కాబట్టి అతడు 'మహాదేవుడు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.133
महत्पूर्वं स्थितो यच्च प्राणोत्पत्तिस्थितश्च यत् ।
स्थितलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३३ ॥
మహత్తత్త్వానికి ముందు స్థితుడై, ప్రాణోత్పత్తిలో మరియు స్థితిలో నిలిచి, నిత్యం స్థిరలింగ రూపుడైనవాడు కాబట్టి అతడు 'స్థాణు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.134
सूर्याचन्द्रमसोर्लोके प्रकाशन्ते रुचश्च याः ।
ताः केशसंज्ञितास्त्र्यक्षे व्योमकेशस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३४ ॥
లోకంలో సూర్యచంద్రుల కాంతికిరణాలను 'కేశాలు' అంటారు; అందువల్ల త్र్యక్షుడు 'వ్యోమకేశుడు' అని స్మరించబడ్డాడు.
7.203.135
भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वं जगदशेषतः ।
भव एव ततो यस्माद्भूतभव्यभवोद्भवः ॥ ७.२०३.१३५ ॥
భూతం, భవ్యం, భవిష్యత్తు, ఈ సర్వ జగత్తూ పూర్తిగా భవుడే; కాబట్టి ఆయన 'భూతభవ్యభవోద్భవుడు' అని పిలువబడతాడు.
7.203.136
कपिः श्रेष्ठ इति प्रोक्तो धर्मश्च वृष उच्यते ।
स देवदेवो भगवान्कीर्त्यतेऽतो वृषाकपिः ॥ ७.२०३.१३६ ॥
'కపి' అంటే శ్రేష్ఠుడు అని చెప్పబడింది; ధర్మాన్ని 'వృషం' అంటారు. ఆ దేవదేవుడు భగవంతుడు కీర్తించబడతాడు; అందువల్ల ఆయన 'వృషాకపి'.
7.203.137
ब्रह्माणमिन्द्रं वरुणं यमं धनदमेव च ।
निगृह्य हरते यस्मात्तस्माद्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३७ ॥
బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, వరుణుడు, యముడు, కుబేరుడు వీరినీ అణచి హరించువాడు కాబట్టి ఆయన 'వరుడు' అని స్మరించబడతాడు.
7.203.138
निमीलिताभ्यां नेत्राभ्यां बलाद्देवो महेश्वरः ।
ललाटे नेत्रमसृजत्तेन त्र्यक्षः स उच्यते ॥ ७.२०३.१३८ ॥
మహేశ్వరదేవుడు బలవంతంగా తన రెండు కళ్ళను మూసి, నుదుట ఒక నేత్రాన్ని సృష్టించాడు; దానివల్ల ఆయన 'త్ర్యక్షుడు' అని పిలువబడతాడు.
7.203.139
विषमस्थः शरीरेषु समश्च प्राणिनामिह ।
स वायुर्विषमस्थेषु प्राणोऽपानः शरीरिषु ॥ ७.२०३.१३९ ॥
ఇక్కడ ప్రాణుల శరీరాలలో అసమంగా నిలిచీ, సమంగా కూడా ఉండే ఆ వాయువే, అసమ స్థితిలో ఉన్న శరీరధారులలో ప్రాణం మరియు అపానం.
7.203.140
पूजयेद्विग्रहं यस्तु लिङ्गं चापि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ ७.२०३.१४० ॥
మహాత్ముని విగ్రహాన్ని, లింగాన్ని ఎవరు పూజిస్తాడో, లింగాన్ని నిత్యం పూజించేవాడు గొప్ప సంపదను పొందుతాడు.
7.203.141
ऊरुभ्यामर्धमाग्नेयं सोमोऽर्धं च शिवा तनुः ।
आत्मनोऽर्धं तथा चाग्निः सोमोर्धं पुनरुच्यते ॥ ७.२०३.१४१ ॥
తొడల వలన సగం అగ్నిసంబంధం, సగం సోముడు; శివుని శుభ శరీరం కూడా అంతే. తన ఆత్మలో సగం అగ్ని, సోముని సగం మళ్ళీ చెప్పబడుతుంది.
7.203.142
तैजसी महती दीप्ता देवेभ्योऽस्य शिवा तनुः ।
भास्वती मानुषेष्वस्य तनुर्घोराऽग्निरुच्यते ॥ ७.२०३.१४२ ॥
దేవతలకు ఆయన శుభ దేహం తేజోమయమైనది, మహత్తరమైనది, ప్రకాశించేది; మానవులలో ఆయన శరీరం ప్రకాశవంతమైనది; ఆయన ఘోర దేహం అగ్ని అని పిలువబడుతుంది.
7.203.143
ब्रह्मचर्यं चरत्येष शिवा याऽस्य तनुस्तया ।
याऽस्य घोरतरा मूर्तिः सर्वानत्ति तयेश्वरः ॥ ७.२०३.१४३ ॥
ఈయన బ్రహ్మచర్యాన్ని ఆచరిస్తాడు—ఏ శుభ దేహంతో అది చేస్తాడో ఆ దేహంతో; ఆయన అత్యంత ఘోరమైన రూపంతో ఈశ్వరుడు అందరినీ భక్షిస్తాడు.
7.203.144
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ ७.२०३.१४४ ॥
దేనిని పూర్తిగా దహిస్తాడో, ఏది తీక్ష్ణమో, ఏది ఉగ్రమో, ఏది ప్రతాపవంతమో, ఏది మాంసం రక్తం మజ్జ భక్షించేదో—అందువల్ల ఆయన రుద్రుడు అని పిలువబడతాడు.
7.203.145
एष देवो महादेवो योऽसौ पार्थ तवाग्रतः ।
सङ्ग्रामे शास्त्रवान्निघ्नंस्त्वया दृष्टः पिनाकधृत ॥ ७.२०३.१४५ ॥
ఈ దేవుడే మహాదేవుడు; ఓ పార్థా, నీ ఎదుట యుద్ధంలో ఆయుధాలు ధరించి సంహరిస్తూ, పినాకాన్ని ధరించిన ఆ దేవుడు నీచేత చూడబడ్డాడు.
7.203.146
सिन्धुराजवधार्थाय प्रतिज्ञाते त्वयाऽनघ ।
कृष्णेन दर्शितः स्वप्ने यस्तु शैलेन्द्रमूर्धनि ॥ ७.२०३.१४६ ॥
ఓ నిర్దోషీ, సింధురాజును వధించేందుకు నువ్వు ప్రతిజ్ఞ చేసినప్పుడు, పర్వతరాజు శిఖరంపై ఉన్న ఆయనను కృష్ణుడు కలలో నీకు చూపించాడు.
7.203.147
एष वै भगवान्देवः सङ्ग्रामे याति तेऽग्रतः ।
येन दत्तानि तेऽस्त्राणि यैस्त्वया दानवा हताः ॥ ७.२०३.१४७ ॥
యుద్ధంలో నీ ముందు నడిచేది ఈ భగవానుడైన దేవుడే; ఆయన నీకు అస్త్రాలు ప్రసాదించాడు, వాటితోనే నువ్వు దానవులను చంపావు.
7.203.148
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं वेदैश्च सम्मितम् ।
देवदेवस्य ते पार्थ व्याख्यातं शतरुद्रियम्। ॥ ७.२०३.१४८ ॥
ఓ పార్థా, ఇది శుభప్రదం, యశస్సును, ఆయుష్షును ఇచ్చేది, పుణ్యప్రదం, వేదాలకు అనుగుణమైనది; దేవదేవుని శతరుద్రీయం నీకు వివరించబడింది.
7.203.149
सर्वार्थसाधनं पुण्यं सर्वकिल्बिषनाशनम् ।
सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखभयापहम् ॥ ७.२०३.१४९ ॥
ఇది అన్ని ప్రయోజనాలను సిద్ధింపజేసేది, పుణ్యప్రదం, సమస్త పాపాలను నాశనం చేసేది, సమస్త పాపాలను శమింపజేసేది, సమస్త దుఃఖాన్ని భయాన్ని తొలగించేది.
7.203.150
चतुर्विधमिदं स्तोत्रं यः शृणोति नरः सदा ।
विजित्य शत्रून्सर्वान्स रुद्रलोके महीयते ॥ ७.२०३.१५० ॥
ఈ నాలుగు రకాల స్తోత్రాన్ని ఎవరు ఎల్లప్పుడూ వింటాడో, అతడు శత్రువులందరినీ జయించి రుద్రలోకంలో గౌరవించబడతాడు.
7.203.151
चरितं महात्मनो नित्यं साङ्ग्रामिकमिदं स्मृतम् ।
पठन्वै शतरुद्रीयं शृण्वंश्च सततोत्थितः ॥ ७.२०३.१५१ ॥
మహాత్ముని ఈ చరితం ఎల్లప్పుడూ యుద్ధానికి సంబంధించినదిగా స్మరించబడుతుంది; శతరుద్రీయాన్ని పఠించేవాడు, నిరంతరం లేచి దీనిని వినేవాడు.
7.203.152
भक्तो विश्वेश्वरं देवं मानुषेषु च यः सदा ।
वरान्कामान्स लभते प्रसन्ने त्र्यम्बके नरः ॥ ७.२०३.१५२ ॥
మనుషులలో ఎవరు ఎల్లప్పుడూ విశ్వేశ్వరుడైన దేవునికి భక్తుడై ఉంటాడో, ఆ నరుడు త్ర్యంబకుడు ప్రసన్నుడైనప్పుడు వరాలను, కోరికలను పొందుతాడు.
7.203.153
गच्छ युध्यस्व कौन्तेय न तवास्ति पराजयः ।
गस्य मन्त्री च गोप्ता च पार्श्वस्थो हि जनार्दनः ॥ ७.२०३.१५३ ॥
వెళ్ళు, కౌంతేయా, యుద్ధం చేయి; నీకు ఓటమి లేదు, ఎందుకంటే మంత్రీ, రక్షకుడూ అయిన జనార్దనుడు నీ పక్కన నిలిచి ఉన్నాడు.
7.203.154
एवमुक्त्वाऽर्जुनं सङ्ख्ये पराशरसुतस्तदा ।
जगाम भरतश्रेष्ठ यथागतमरिन्दम ॥ ७.२०३.१५४ ॥
ఈ విధంగా యుద్ధంలో అర్జునుడితో చెప్పి, పరాశరుని కుమారుడు అప్పుడు వచ్చిన మార్గంలోనే వెళ్లిపోయాడు, భరతశ్రేష్ఠా, అరిందమా.
7.203.155
एतदाख्याय वै सूतो राज्ञः सर्वं तु सञ्जयः ।
प्रयातः शिबिरायैव द्रष्टुं कर्णस्य वैशसम् ॥ ७.२०३.१५५ ॥
ఇవన్నీ రాజుకు తెలియజేసి, సూతుడైన సంజయుడు కర్ణుని వధను చూడటానికి శిబిరానికి వెళ్లాడు.
7.203.156
युद्धं कृत्वा महद्धोरं पञ्चाहानि महाबलः ।
ब्राह्मणो निहतो राजन्ब्रह्मलोकमवाप्तवान् ॥ ७.२०३.१५६ ॥
ఐదు రోజులు మహా భయంకరమైన యుద్ధం చేసి, రాజా, ఆ మహాబలుడైన బ్రాహ్మణుడు చంపబడి బ్రహ్మలోకాన్ని పొందాడు.
7.203.157
स्वधीते यत्फलं वेदे तदस्मिन्नपि पर्वणि ।
क्षत्रियाणामभीरूणां युक्तमत्र महद्यशः ॥ ७.२०३.१५७ ॥
వేదాన్ని బాగా అధ్యయనం చేయడం వల్ల వచ్చే ఫలమే ఈ పర్వంలోనూ ఉంది; భయం లేని క్షత్రియులకు ఇక్కడ గొప్ప కీర్తి తగినది.
7.203.158
य इदं पठते पर्व शृणुयाद्वाऽपि नित्यशः ।
स मुच्यते महापापैः कृतैर्घोरैश्च कर्मभिः ॥ ७.२०३.१५८ ॥
ఈ పర్వాన్ని నిత్యం చదివేవాడు లేదా వినేవాడు, చేసిన భయంకరమైన కర్మలు మరియు మహాపాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు.
7.203.159
यज्ञावाप्तिर्ब्राह्मणस्येह नित्यं ।
घोरे युद्धे क्षत्रियाणां यशश्च।
शेषौ वर्णौ काममिष्टं लभेते ।
पुत्रान्पौत्रान्नित्यमिष्टांस्तथैव ॥ ७.२०३.१५९ ॥
ఇక్కడ బ్రాహ్మణునికి ఎల్లప్పుడూ యజ్ఞఫలం లభిస్తుంది; భయంకరమైన యుద్ధంలో క్షత్రియులకు కీర్తి లభిస్తుంది. మిగిలిన వర్ణాలవారు కోరిన వస్తువులను పొందుతారు; అలాగే ప్రియమైన కుమారులను, మనుమలను ఎల్లప్పుడూ పొందుతారు.