ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.203
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.203.1
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते तत्र सञ्जय ।
मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वन्नतः परम् ॥ ७.२०३.१ ॥
ಸಂಜಯ, ಆ ಅತಿರಥ ದ್ರೋಣ ಹತನಾದ ಬಳಿಕ ನನ್ನವರೂ ಪಾಂಡವರೂ ಏನು ಮಾಡಿದರು?
7.203.2
तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते पार्षतेन वै ।
कौरवेषु च भग्नेषु कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ७.२०३.२ ॥
ಆ ಅತಿರಥ ದ್ರೋಣ ಪೃಷತನ ಮಗನಿಂದ ಹತನಾದಾಗ ಮತ್ತು ಕೌರವರು ಭಗ್ನರಾದಾಗ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯ...
7.203.3
दृष्ट्वा सुमहदाश्चर्यमात्मनो विजयावहम् ।
मुनिं स्निग्धाम्बुदाभासं वेदव्यासमकल्मषम्।
यदृच्छयाऽऽगतं व्यासं पप्रच्छ भरतर्षभ ॥ ७.२०३.३ ॥
ತನಗೆ ಜಯ ತರುವ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ನುಣುಪಾದ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ನಿರ್ಮಲ ಮುನಿ ವೇದವ್ಯಾಸರನ್ನು, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂದ ಅವರನ್ನು, ಭರತರ್ಷಭ, (ಅರ್ಜುನ) ಕೇಳಿದನು.
7.203.4
सङ्ग्रामे न्यहनं शत्रूञ्शरौघैर्विमलैरहम् ।
अग्रतो लक्षये यान्तं पुरुषं पावकप्रभम् ॥ ७.२०३.४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣಗಳ ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆನು. ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಅಗ್ನಿಪ್ರಭೆಯ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.
7.203.5
ज्वलन्तं शूलमुद्यम्य यां दिशं प्रतिपद्यते ।
तस्यां दिशि विदीर्यन्ते शत्रवो मे महामुने ॥ ७.२०३.५ ॥
ಉರಿಯುವ ಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾನೋ, ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು ಛಿದ್ರವಾಗುತ್ತಾರೆ.
7.203.6
तेन भग्नानरीन्सर्वान्मद्भग्नान्मन्यते जनः ।
तेन भग्नानि सैन्यानि पृष्ठतोऽनुव्रजाम्यहम् ॥ ७.२०३.६ ॥
ಅವನು ಸೋಲಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜನರು ನಾನು ಸೋಲಿಸಿದವರೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಭಗ್ನಗೊಳಿಸಿದ ಸೇನೆಗಳ ಹಿಂದೆ ನಾನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.203.7
भगवंस्तन्ममाचक्ष्व को वै स पुरुषोत्तमः ।
शूलपाणिर्मया दृष्टस्तेजसा सूर्यसन्निभः ॥ ७.२०३.७ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಆ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಯಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ; ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಂಡ ಆತನು.
7.203.8
न पद्भ्यां स्पृशते भूमिं न च शूलं विमुञ्चति ।
शूलाच्छूलसहस्राणि निष्पेतुस्तस्य तेजसा ॥ ७.२०३.८ ॥
ಅವನು ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಶೂಲವನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಶೂಲದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಶೂಲಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು.
7.203.9
प्रजापतीनां प्रथमं तैजसं पुरुषं प्रभुम् ।
भुवनं भूर्भुवं देवं तेजसां प्रवरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.९ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನು, ತೇಜೋಮಯ ಪುರುಷ, ಪ್ರಭು, ಭುವನ, ಭೂರ್ಭುವಃ ದೇವ, ತೇಜಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಭು.
7.203.10
ईशानं वरदं पार्थ दृष्टवानसि शङ्करम् ।
तं गच्छ शरणं देवं वरदं भुवनेश्वरम् ॥ ७.२०३.१० ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ನೀನು ಈಶಾನ, ವರದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ; ವರದಾತನೂ ಭುವನೇಶ್ವರನೂ ಆದ ಆ ದೇವನ ಶರಣು ಹೋಗು.
7.203.11
महादेवं महात्मानमीशानं जटिलं विभुम् ।
त्र्यक्षं महाभुजं रुद्रं शिखिनं चीवराससम् ॥ ७.२०३.११ ॥
ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ಈಶಾನ, ಜಟಾಧಾರಿ, ವಿಭು, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಮಹಾಬಾಹು, ರುದ್ರ, ಶಿಖಾಧಾರಿ, ವಲ್ಕಲವಸ್ತ್ರಧಾರಿ.
7.203.12
महादेवं हरं स्थाणुं वरदं भुवनेश्वरम् ।
जगत्प्रधानमजितं जगत्प्रीतिमधीश्वरम् ॥ ७.२०३.१२ ॥
ಮಹಾದೇವ, ಹರ, ಸ್ಥಾಣು, ವರದಾತ, ಭುವನೇಶ್ವರ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ, ಅಜಿತ, ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ, ಪರಮೇಶ್ವರ.
7.203.13
जगद्योनिं जगद्बीजं जयिनं जगतो गतिम् ।
विश्वात्मानं विश्वसृजं विश्वमूर्तिं यशस्विनम् ॥ ७.२०३.१३ ॥
ಜಗತ್ತಿನ ಯೋನಿಯೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಬೀಜವೂ, ಜಯಶೀಲನೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಗತಿಯೂ, ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೂ, ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ವಿಶ್ವರೂಪನೂ, ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.14
विश्वेश्वरं विश्वनरं कर्मणामीश्वरं प्रभुम् ।
शंभुं स्वयंभुं भूतेशं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.२०३.१४ ॥
ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನೂ, ವಿಶ್ವನರನೂ, ಕರ್ಮಗಳ ಈಶ್ವರನೂ, ಪ್ರಭುವೂ, ಶಂಭುವೂ, ಸ್ವಯಂಭುವೂ, ಭೂತೇಶನೂ, ಭೂತ-ಭವ್ಯ-ಭವಗಳ ಉದ್ಭವಕಾರಣನೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.15
योगं योगेश्वरं सर्वं सर्वलोकेश्वरेश्वरम् ।
सर्वश्रेष्ठं जगच्छ्रेष्ठं वरिष्ठं परमेष्ठिनम् ॥ ७.२०३.१५ ॥
ಯೋಗವೂ, ಯೋಗೇಶ್ವರನೂ, ಸರ್ವವೂ, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರರಿಗೂ ಈಶ್ವರನೂ, ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ವರಿಷ್ಠನೂ, ಪರಮೇಷ್ಠಿಯೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.16
लोकत्रयविधातारमेकं लोकत्रयाश्रयम् ।
शुद्धात्मानं भवं भीमं शशाङ्ककृतशेखरम् ॥ ७.२०३.१६ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ವಿಧಾತನೂ, ಏಕನೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆಶ್ರಯನೂ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮನೂ, ಭವನೂ, ಭೀಮನೂ, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.17
शाश्वतं भूधरं देवं सर्ववागीश्वरेश्वरम् ।
सुदुर्जयं जगन्नाथं जन्ममृत्युजरातिगम् ॥ ७.२०३.१७ ॥
ಶಾಶ್ವತನೂ, ಭೂಧರನೂ, ದೇವನೂ, ಸರ್ವವಾಕ್ಪತಿಗಳ ಈಶ್ವರನೂ, ದುರ್ಜಯನೂ, ಜಗನ್ನಾಥನೂ, ಜನನ-ಮರಣ-ಜರೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವನೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.18
ज्ञानात्मानं ज्ञानगम्यं ज्ञानश्रेष्ठं सुदुर्विदम् ।
दातारं चैव भक्तानां प्रसादविहितान्वरान् ॥ ७.२०३.१८ ॥
ಜ್ಞಾನಾತ್ಮನೂ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದಾದವನೂ, ಜ್ಞಾನಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ಅತಿ ದುರ್ವಿದನೂ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೂ ಆದ ಅವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.19
तस्य पारिषदा दिव्या रूपैर्नानाविधैर्विभोः ।
वामना जटिला मुण्डा हस्वग्रीवा महोदराः ॥ ७.२०३.१९ ॥
ಆ ವಿಭುವಿನ ದಿವ್ಯ ಪಾರಿಷದರು ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿದ್ದರು — ಕೆಲವರು ವಾಮನರು, ಕೆಲವರು ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಕೆಲವರು ಮುಂಡಿತ ತಲೆಯವರು, ಕೆಲವರು ಗಿಡ್ಡ ಕತ್ತಿನವರು, ಕೆಲವರು ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವರು.
7.203.20
महाकाया महोत्साहा महाकर्णास्तथाऽपरे ।
आननैर्विकृतैः पादैः पार्थ वेषैश्च वैकृतैः ॥ ७.२०३.२० ॥
ಕೆಲವರು ದೊಡ್ಡ ದೇಹದವರು, ಮಹೋತ್ಸಾಹಿಗಳು; ಕೆಲವರು ದೊಡ್ಡ ಕಿವಿಯವರು; ಓ ಪಾರ್ಥ, ಇತರರು ವಿಕೃತ ಮುಖ, ವಿಕೃತ ಪಾದ, ವಿಕೃತ ವೇಷಗಳವರು.
7.203.21
ईदृशैः स महादेवः पूज्यमानो महेश्वरः ।
स शिवस्तात तेजस्वी प्रसादाद्याति तेऽग्रतः ॥ ७.२०३.२१ ॥
ಇಂಥವರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಮಹಾದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಶಿವನು, ಮಗುವೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
7.203.22
तस्मिन्घोरे सदा पार्थ सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
द्रौणिकर्णकृपैर्गुप्तां महेष्वासैः प्रहारिभिः ॥ ७.२०३.२२ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಆ ಭಯಂಕರ, ಸದಾ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದ್ರೌಣಿ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರಂಥ ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಹಾರಿಗಳಿಂದ ಆ ಸೇನೆ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
7.203.23
कस्तां सेनां तदा पार्थ मनसाऽपि प्रधर्षयेत् ।
ऋते देवान्महेष्वासाद्बहुरूपान्महेश्वरात् ॥ ७.२०३.२३ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಯಾರು ಆಕ್ರಮಿಸಬಲ್ಲರು — ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿ, ಬಹುರೂಪಿ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು?
7.203.24
स्थातुमुत्सहते कश्चिन्न तस्मिन्नग्रतः स्थिते ।
न हि भूतं समं तेन त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ ७.२०३.२४ ॥
ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲು ಯಾರೂ ಧೈರ್ಯಮಾಡರು; ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಜೀವಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
7.203.25
गन्धेनापि हि सङ्ग्रामे तस्य क्रुद्धस्य शत्रवः ।
विसंज्ञा हतभूयिष्ठा वेपन्ति च पतन्ति च ॥ ७.२०३.२५ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನ ಗಂಧದಿಂದಲೇ ಶತ್ರುಗಳು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ, ಬಹುತೇಕ ಹತರಾಗಿ, ನಡುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
7.203.26
तस्मै नमस्तु कुर्वन्तो देवास्तिष्ठन्ति वै दिवि ।
ये चान्ये मानवा लोके ये च स्वर्गजितो नराः ॥ ७.२०३.२६ ॥
ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ; ಲೋಕದ ಇತರ ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮನುಷ್ಯರೂ ಹಾಗೆಯೇ.
7.203.27
ये भक्ता वरदं देव शिवं रुद्रमुमापतिम् ।
अनन्यभावेन सदा सर्वेशं समुपासते ॥ ७.२०३.२७ ॥
ವರದಾತ ದೇವ, ಶಿವ, ರುದ್ರ, ಉಮಾಪತಿ, ಸರ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸದಾ ಅನನ್ಯ ಭಾವದಿಂದ ಉಪಾಸಿಸುವ ಭಕ್ತರು.
7.203.28
सङ्ग्रामेषु जयं प्राप्य पालयन्ति महीमिमाम् ।
इह लोके सुखं प्राप्य ते यान्ति परमां गतिम् ॥ ७.२०३.२८ ॥
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಜಯ ಗಳಿಸಿ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಪಡೆದು ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
7.203.29
नमस्कुरुष्व कौन्तेय तस्मै शान्ताय वै सदा ।
रुद्राय शितिकण्ठाय कनिष्ठाय सुवर्चसे ॥ ७.२०३.२९ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಅವನಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸು — ಶಾಂತನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ನೀಲಕಂಠನಿಗೆ, ಕನಿಷ್ಠನಿಗೆ, ತೇಜೋವಂತನಿಗೆ.
7.203.30
कपर्दिने करालाय हर्यक्षवरदाय च ।
याम्यायाव्यक्तकेशाय सद्वृत्ते शङ्कराय च ॥ ७.२०३.३० ॥
ಜಟಾಧರನಿಗೆ, ಭೀಕರನಿಗೆ, ಹರ್ಯಕ್ಷ (ಪಿಂಗಳ ನೇತ್ರ) ವರದಾತನಿಗೆ, ಯಾಮ್ಯನಿಗೆ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಕೇಶನಿಗೆ, ಸದ್ವೃತ್ತನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೂ.
7.203.31
काम्याय हरिनेत्राय स्थाणवे पुरुषाय च ॥ ७.२०३.३१ ॥
ಪ್ರಿಯನೂ, ಹರಿತನೇತ್ರನೂ, ಸ್ಥಾಣುವೂ, ಪುರುಷನೂ ಆದವನಿಗೂ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.32
नमो वृक्षाय सेनान्ये मध्यमाय नमोनमः ।
हरिकेशाय मुण्डाय कृशायोत्तारणाय च।
भास्कारय सुतीर्थाय देवदेवाय रंहसे ॥ ७.२०३.३२ ॥
ವೃಕ್ಷನಿಗೆ, ಸೇನಾನಿಗೆ, ಮಧ್ಯಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ. ಹರಿಕೇಶನಿಗೆ, ಮುಂಡನಿಗೆ, ಕೃಶನಿಗೆ, ಉತ್ತಾರಣನಿಗೆ, ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ, ಸುತೀರ್ಥನಿಗೆ, ದೇವದೇವನಿಗೆ, ವೇಗಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.33
बहुरूपाय सर्वाय प्रियाय प्रियवाससे ।
उष्णीषिणे सुवक्त्राय सहस्राक्षाय मीढुषे ॥ ७.२०३.३३ ॥
ಬಹುರೂಪನೂ, ಸರ್ವನೂ, ಪ್ರಿಯನೂ, ಪ್ರಿಯವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯೂ, ಉಷ್ಣೀಷಧಾರಿಯೂ, ಸುಮುಖನೂ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೂ, ದಾನಿಯೂ ಆದವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.34
गिरिशाय प्रशान्ताय पतये चीरवाससे ।
हिरण्यबाहवे राजन्नुग्राय पतये दिशाम् ॥ ७.२०३.३४ ॥
ಗಿರೀಶನೂ, ಪ್ರಶಾಂತನೂ, ಪತಿಯೂ, ಚೀರವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯೂ, ಹಿರಣ್ಯಬಾಹುವೂ, ಓ ರಾಜನೇ, ಉಗ್ರನೂ, ದಿಕ್ಪತಿಯೂ ಆದವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.35
पर्जन्यपतये चैव भूतानां पतये नमः ।
वृक्षाणां पतये चैव गवां च पतये नमः ॥ ७.२०३.३५ ॥
ಪರ್ಜನ್ಯಪತಿಗೂ, ಭೂತಗಳ ಪತಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೃಕ್ಷಗಳ ಪತಿಗೂ, ಗೋವುಗಳ ಪತಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.36
वृक्षैरावृतकायाय सेनान्ये मध्यमाय च ।
स्रुवहस्ताय देवाय धन्विने भार्गवाय च ॥ ७.२०३.३६ ॥
ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಆವೃತ ದೇಹನಿಗೂ, ಸೇನಾನಿಗೂ, ಮಧ್ಯಮನಿಗೂ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ರುವ ಹಿಡಿದ ದೇವನಿಗೂ, ಧನುಸ್ಸುಧಾರಿಗೂ, ಭಾರ್ಗವನಿಗೂ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.37
बहुरूपाय विश्वस्य पतये मुञ्चवाससे ।
सहस्रशिरसे चैव सहस्रचरणाय च।
सहस्रबाहवे चैव सहस्रवदनाय च ॥ ७.२०३.३७ ॥
ಅನೇಕ ರೂಪಗಳುಳ್ಳವನು, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನು, ಮುಂಜ ಹುಲ್ಲಿನ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು, ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಸಾವಿರ ಪಾದ, ಸಾವಿರ ಬಾಹು, ಸಾವಿರ ಮುಖಗಳುಳ್ಳವನಿಗೆ (ನಮಸ್ಕಾರ).
7.203.38
शरणं गच्छ कौन्तेय वरदं भुवनेश्वरम् ।
उमापतिं विरूपाक्षं दक्षयज्ञनिबर्हणम् ॥ ७.२०३.३८ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ವರದಾತನೂ, ಲೋಕೇಶ್ವರನೂ, ಉಮಾಪತಿಯೂ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷನೂ, ದಕ್ಷಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನೂ ಆದ ಅವನಲ್ಲಿ ಶರಣು ಹೋಗು.
7.203.39
प्रजानां पतिमव्यग्रं भूतानां पतिमव्ययम् ।
कपर्दिनं वृषावर्तं वृषनाभं वृषध्वजम् ॥ ७.२०३.३९ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನು, ಅಚಲನು, ಭೂತಗಳ ಅವ್ಯಯ ಒಡೆಯನು, ಜಟಾಧಾರಿ, ಎತ್ತಿನಂತೆ ಸುತ್ತುವವನು, ವೃಷಭನಾಭಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜ.
7.203.40
वृषदर्पं वृषपतिं वृषशृङ्गं वृषर्षभम् ।
वृषाङ्गं वृषभोदारं वृषभं वृषभेक्षणम् ॥ ७.२०३.४० ॥
ವೃಷಭದಂತೆ ಗರ್ವಿಷ್ಠನು, ವೃಷಭಗಳ ಒಡೆಯನು, ವೃಷಭಶೃಂಗನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಷಭನು, ವೃಷಭಾಂಗನು, ವೃಷಭದಂತೆ ಉದಾರನು, ವೃಷಭನು, ವೃಷಭೇಕ್ಷಣನು.
7.203.41
वृषायुधं वृषशरं वृषभूतं वृषेश्वरम् ।
महोदरं महाकायं द्वीपिचर्मनिवासिनम् ॥ ७.२०३.४१ ॥
ವೃಷಭವನ್ನೇ ಆಯುಧವಾಗಿಸಿದವನು, ವೃಷಭಬಾಣನು, ವೃಷಭರೂಪ ಧರಿಸಿದವನು, ವೃಷಭೇಶ್ವರನು, ಮಹೋದರನು, ಮಹಾಕಾಯನು, ಚಿರತೆ ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು.
7.203.42
लोकेशं वरदं पुण्यं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम् ।
त्रिशूलपाणिं वरदं खङ्गचर्मधरं प्रभुम् ॥ ७.२०३.४२ ॥
ಲೋಕೇಶನು, ವರದಾತನು, ಪುಣ್ಯನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪ್ರಿಯನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ರಕ್ಷಕನು, ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣಿ, ವರದಾತ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ ಹಿಡಿದವನು, ಪ್ರಭು.
7.203.43
पिनाकिनं खङ्घधरं लोकानां पतिमीश्वरम् ।
प्रपद्ये शरणं देवं शरण्यं चीरवाससम् ॥ ७.२०३.४३ ॥
ಪಿನಾಕವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನೂ, ಖಡ್ಗಧಾರಿಯೂ, ಲೋಕಗಳ ಪತಿಯೂ, ಈಶ್ವರನೂ ಆದ ದೇವನನ್ನು ನಾನು ಶರಣು ಹೊಂದುತ್ತೇನೆ; ಶರಣ್ಯನೂ, ನಾರುಮಡಿ ಧರಿಸಿದವನೂ ಆದವನನ್ನು.
7.203.44
नमस्तस्मै सुरेशाय गणानां पतये नमः ।
सुवाससे नमस्तुभ्यं सुव्रताय सुधन्विने ॥ ७.२०३.४४ ॥
ಆ ಸುರೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಗಣಗಳ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸುವ್ರತನೂ, ಉತ್ತಮ ಧನುರ್ಧರನೂ ಆದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.45
धनुर्धराय देवाय प्रियधन्वाय धन्विने ।
धन्वन्तराय धनुषे धन्वाचार्याय ते नमः ॥ ७.२०३.४५ ॥
ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪ್ರಿಯ ಬಿಲ್ಲಿನ ಧನ್ವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧನ್ವಂತರಿಗೆ, ಧನುಸ್ಸಿಗೆ, ಧನುರ್ವಿದ್ಯಾಚಾರ್ಯನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.46
उग्रायुधाय देवाय नमः सुरवराय च ।
नमोस्तु बहुरूपाय नमोस्तु बहुधन्विने ॥ ७.२०३.४६ ॥
ಉಗ್ರ ಆಯುಧನಾದ ದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬಹುರೂಪನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಬಹು ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.47
नमोस्तु स्थाणवे नित्यं नमस्तस्मै तपस्विने ।
नमोस्तु त्रिपुरघ्नाय भगघ्नाय च वै नमः। ॥ ७.२०३.४७ ॥
ಸ್ಥಾಣುವಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ; ಆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಗನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.48
वनस्पतीनां पतये नराणां पतये नमः ।
मातॄणां पतये चैव गणानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४८ ॥
ವನಸ್ಪತಿಗಳ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮನುಷ್ಯರ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಾತೃಕೆಯರ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಗಣಗಳ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.49
गवां च पतये नित्यं यज्ञानां पतये नमः ।
अपां च पतये नित्यं देवानां पतये नमः ॥ ७.२०३.४९ ॥
ಗೋವುಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಯಜ್ಞಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜಲಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.50
पूष्णो दन्तविनाशाय त्र्यक्षाय वरदाय च ।
नीलकण्ठाय पिङ्गाय स्वर्णकेशाय वै नमः ॥ ७.२०३.५० ॥
ಪೂಷನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನಿಗೆ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಗೆ, ವರದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀಲಕಂಠನಿಗೆ, ಪಿಂಗಲವರ್ಣನಿಗೆ, ಸ್ವರ್ಣಕೇಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.203.51
कर्माणि यानि दिव्यानि महादेवस्य धीमतः ।
तानि ते कीर्तयिष्यामि तथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ॥ ७.२०३.५१ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನ ದಿವ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆಯೇ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯದ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ.
7.203.52
न सुरा नासुरा लोके न गन्धर्वा न राक्षसाः ।
सुखमेधन्ति कुपिते तस्मिन्नपि गुरागताः ॥ ७.२०३.५२ ॥
ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರೂ, ಗಂಧರ್ವರೂ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಸುಖದಿಂದ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಗುರುವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರಾದರೂ ಸಹ.
7.203.53
दक्षस्य यजमानस्य विधिवत्संभृतं पुरा ।
विव्याध कुपितो यज्ञं निर्दयस्त्वभवत्तदा।
धनुषा बाणमुत्सृज्य सघोषं विननाद च ॥ ७.२०३.५३ ॥
ಹಿಂದೆ ದಕ್ಷ ಯಜಮಾನನ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಯಜ್ಞವನ್ನು, ಕೋಪಗೊಂಡು, ನಿರ್ದಯನಾಗಿ, ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಚುಚ್ಚಿದನು; ಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
7.203.54
तेन शर्म कुतः शान्तिं लेभिरे स्म सुरास्तदा ।
विद्रुते सहसा यज्ञे कुपिते च महेश्वरे ॥ ७.२०३.५४ ॥
ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಆಶ್ರಯ, ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಿತು? ಆಗ ಯಜ್ಞವು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಚದುರಿ ಓಡಿತು; ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೋಪಗೊಂಡನು.
7.203.55
तेन ज्यातलघोषेण सर्वे लोकाः समाकुलाः ।
बभूवुर्वशगाः पार्थ निपेतुश्च सुरासुराः ॥ ७.२०३.५५ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡವು; ಓ ಪಾರ್ಥ, ವಶವಾದವು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಬಿದ್ದರು.
7.203.56
आपश्चुक्षुभिरे सर्वाश्चकम्पे च वसुन्धरा ।
पर्वताश्च व्यशीर्यन्त दिशो नागाश्च मोहिताः ॥ ७.२०३.५६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ನೀರುಗಳು ಕಲಕಿದವು; ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಪರ್ವತಗಳು ಒಡೆದು ಬಿದ್ದವು; ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಮೋಹಗೊಂಡವು.
7.203.57
अन्धेन तमसा लोका न प्राकाशन्त संवृताः ।
जघ्निवान्सह सूर्येण सर्वेषां ज्योतिषां प्रभाः ॥ ७.२०३.५७ ॥
ಕುರುಡು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕಗಳು ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳಕುಗಳ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.203.58
चुक्षुभुर्भयभीताश्च शान्तिं चक्रुस्तथैव च ।
ऋषयः सर्वभूतानामात्मनश्च सुखैषिणः ॥ ७.२०३.५८ ॥
ಭಯದಿಂದ ಭೀತರಾದವರು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತವನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸುಖವನ್ನೂ ಬಯಸುವ ಋಷಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
7.203.59
पूषाणमभ्यद्रवत शङ्करः प्रहसन्निव ।
पुरोडाशं भक्षयतो दशनान्वै व्यशातयत् ॥ ७.२०३.५९ ॥
ಶಂಕರನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಪೂಷನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು; ಪುರೋಡಾಶವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದವನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿದನು.
7.203.60
ततो निश्चक्रमुर्देवा वेपमाना भयार्दिताः ॥ ७.२०३.६० ॥
ಆಗ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ನಡುಗುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳು ಹೊರಬಂದರು.
7.203.61
पुनश्च सन्दधे दीप्तान्देवानां निशिताञ्शरान् ।
सधूमान्सस्फुलिङ्गांश्च विद्युत्तोयदसन्निभान् ॥ ७.२०३.६१ ॥
ನಂತರ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಹೊಳೆಯುವ, ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೂಡಿದನು; ಅವು ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಕಿಡಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಮಿಂಚಿನ ಮೇಘಗಳಂತಿದ್ದವು.
7.203.62
तं दृष्ट्वा तु सुराः सर्वे प्रणिपत्य महेश्वरम् ।
रुद्रस्य यज्ञभागं च विशिष्टं ते त्वकल्पयन् ॥ ७.२०३.६२ ॥
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದರು.
7.203.63
भयेन त्रिदशा राजञ्छरणं च प्रपेदिरे ।
तेन चैवातिकोपेन स यज्ञः सन्धितस्तदा।
भग्नाश्चापि सुरा आसन्भीताश्चाद्यापि तं प्रति ॥ ७.२०३.६३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಭಯದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಶರಣು ಹೋದರು. ಆ ಅತಿಕೋಪದಿಂದ ಆಗ ಆ ಯಜ್ಞವು ಛಿದ್ರವಾಯಿತು; ದೇವತೆಗಳು ಭಗ್ನರಾದರು, ಇಂದಿಗೂ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
7.203.64
असुराणां पुराण्यासंस्त्रीणि वीर्यवतां दिवि ।
आयसं राजतं चैव सौवर्णं परमं महत् ॥ ७.२०३.६४ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಅಸುರರಿಗೆ ಮೂರು ನಗರಗಳಿದ್ದವು — ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ್ದು, ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿಯದು, ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ಚಿನ್ನದ್ದು.
7.203.65
सौवर्णं कमलाक्षस्य तारकाक्षस्य राजतम् ।
तृतीयं तु पुरं तेषां विद्युन्मालिन आयसम्।
न शक्तस्तानि मघवान्भेत्तुं सर्वायुधैरपि ॥ ७.२०३.६५ ॥
ಕಮಲಾಕ್ಷನ ನಗರ ಚಿನ್ನದ್ದು, ತಾರಕಾಕ್ಷನದು ಬೆಳ್ಳಿಯದು; ಮೂರನೆಯದು ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿಯದು, ಕಬ್ಬಿಣದ್ದು. ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಿಂದಲೂ ಮಘವಾನ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.203.66
अथ सर्वे सुरा रुद्रं जग्मुः शरणमर्दिताः ।
ते तमूचुर्महात्मानं सर्वे देवाः सवासवाः ॥ ७.२०३.६६ ॥
ಆಗ ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ರುದ್ರನಿಗೆ ಶರಣು ಹೋದರು. ವಾಸವನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
7.203.67
ब्रह्मदत्तवरा ह्येते घोरास्त्रिपुरवासिनः ।
पीडयन्त्यधिकं लोकं यस्मात्ते वरदर्पिताः ॥ ७.२०३.६७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನ ವರ ಪಡೆದ ಈ ಭಯಂಕರ ತ್ರಿಪುರವಾಸಿಗಳು ವರಗಳ ಗರ್ವದಿಂದ ಲೋಕವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7.203.68
त्वदृते देवदेवेश नान्यः शक्तः कथञ्चन ।
हन्तुं दैत्यान्महादेव जहि तांस्त्वं सुरद्विपः ॥ ७.२०३.६८ ॥
ದೇವದೇವೇಶನೇ, ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಈ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಹೇಗೂ ಸಂಹರಿಸಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ. ಮಹಾದೇವನೇ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಜವೇ, ನೀನೇ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
7.203.69
रुद्र रौद्रा भविष्यन्ति पशवः सर्वकर्मसु ।
निपातयिष्यसे चैतानसुरान्भुवनेश्वर ॥ ७.२०३.६९ ॥
ರುದ್ರನೇ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪಶುಗಳು ಭಯಂಕರವಾಗುವವು. ಭುವನೇಶ್ವರನೇ, ನೀನು ಈ ಅಸುರರನ್ನು ಕೆಡವುವೆ.
7.203.70
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा देवानां हितकाम्यया ।
गन्धमादनविन्ध्यौ च कृत्वा वंशध्वजौ हरः ॥ ७.२०३.७० ॥
ಹಾಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಗಂಧಮಾದನ ಮತ್ತು ವಿಂಧ್ಯರನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ದಂಡದ ಧ್ವಜಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು — ಆ ಹರ.
7.203.71
पृथ्वीं ससागरवनां रथं कृत्वा तु शङ्करः ।
अक्षं कृत्वा तु नागेन्द्रं शेषं नाम त्रिलोचनः ॥ ७.२०३.७१ ॥
ಸಾಗರ ಮತ್ತು ವನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಥವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಾಗೇಂದ್ರನಾದ ಶೇಷನೆಂಬವನನ್ನು ಅಕ್ಷವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರ ಶಂಕರನು —
7.203.72
चक्रे कृत्वा तु चन्द्रार्कौ देवदेवः पिनाकधृत् ।
अणी कृत्वैलपत्रं च पुष्पदन्तं च त्र्यम्बकः ॥ ७.२०३.७२ ॥
ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರನ್ನು ಚಕ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ದೇವದೇವನೂ ಪಿನಾಕಧಾರಿಯೂ ಆದವನು; ಐಲಪತ್ರ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪದಂತರನ್ನು ತುದಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ತ್ರ್ಯಂಬಕ —
7.203.73
यूपं कृत्वा तु मलयमवनाहं च तक्षकम् ॥ ७.२०३.७३ ॥
ಮಲಯವನ್ನು ಯೂಪವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವನಾಹವನ್ನು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಕನನ್ನೂ.
7.203.74
योक्त्राङ्गानि च सत्वानि कृत्वा शर्वः प्रतापवान् ।
वेदान्कृत्वाऽथ चतुरश्चतुरश्वान्महेश्वरः ॥ ७.२०३.७४ ॥
ನೊಗದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತ ಶರ್ವನು; ನಂತರ ವೇದಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಮಾಡಿದನು.
7.203.75
उपदेवान्खलीनांश्च कृत्वा लोकत्रयेश्वरः ।
गायत्रीं प्रग्रहं कृत्वा सावित्रीं च महेश्वरः ॥ ७.२०३.७५ ॥
ಉಪದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲಗಾಮುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ತ್ರಿಲೋಕೇಶ್ವರನು; ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಕಡಿವಾಣದ ಹಗ್ಗವಾಗಿಸಿ, ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನೂ ಮಹೇಶ್ವರನು.
7.203.76
कृत्वोंकारं प्रतोदं च ब्रह्माणं चैव सारथिम् ।
गाण्डीवं मन्दरं कृत्वा गुणं कृत्वा तु वासुकिम् ॥ ७.२०३.७६ ॥
ಓಂಕಾರವನ್ನು ಚಾವಟಿಯಾಗಿಯೂ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಾರಥಿಯಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ; ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಮಂದರವಾಗಿಯೂ, ಹಗ್ಗವನ್ನು ವಾಸುಕಿಯಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ.
7.203.77
विष्णुं शरोत्तमं कृत्वा शल्यमग्निं तथैव च ।
वायुं कृत्वाऽथ वाजाभ्यां पुङ्खे वैवस्वतं यमम् ॥ ७.२०३.७७ ॥
ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬಾಣವಾಗಿಯೂ, ಶಲ್ಯವನ್ನು (ತುದಿಯನ್ನು) ಅಗ್ನಿಯಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ; ವಾಯುವನ್ನು ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಪುಂಖದಲ್ಲಿ ವೈವಸ್ವತ ಯಮನನ್ನು.
7.203.78
विद्युत्कृत्वाऽथ निश्राणं मेरुं कृत्वाऽथ वै ध्वजम् ।
आरुह्य स रथं दिव्यं सर्वदेवमयं शिवः ॥ ७.२०३.७८ ॥
ವಿದ್ಯುತ್ತನ್ನು ಹರಿತಗಲ್ಲಾಗಿಯೂ, ಮೇರುವನ್ನು ಧ್ವಜವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ; ನಂತರ ಸರ್ವದೇವಮಯವಾದ ಆ ದಿವ್ಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು ಶಿವನು.
7.203.79
त्रिपुरस्य वधार्थाय स्थाणुः प्रहरतां वरः ।
असुराणामन्तकरः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ ७.२०३.७९ ॥
ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಪ್ರಹರಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸ್ಥಾಣು, ಅಸುರರಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ತರುವವನು, ತೇಜಸ್ವಿ, ಅತುಲ ಪರಾಕ್ರಮಿ.
7.203.80
स्तूयमानः सुरैः पार्थ ऋषिभिश्च तपोधनैः ।
स्थानं माहेश्वरं कृत्वा दिव्यमप्रतिमं प्रभुः।
अतिष्ठत्स्थाणुभूतः स सहस्रं परिवत्सरान् ॥ ७.२०३.८० ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಭು, ಓ ಪಾರ್ಥ, ಮಾಹೇಶ್ವರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದಿವ್ಯವೂ ಅಪ್ರತಿಮವೂ ಆದುದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಣುವಾಗಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಂತನು.
7.203.81
यदा त्रीणि समेतानि अन्तरिक्षे पुराणि च ।
त्रिपर्वणा त्रिशल्येन तदा तानि बिभेद सः ॥ ७.२०३.८१ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಆಗ ಅವನು ಮೂರು ಗಂಟುಗಳ ಮೂರು ಮೊನೆಗಳ ಬಾಣದಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು.
7.203.82
पुराणि न च तं शेकुर्दानवाः प्रतिवीक्षितुम् ।
शरं कालाग्निसंयुक्तं विष्णुसोमसमायुतम् ॥ ७.२०३.८२ ॥
ದಾನವರು ಆ ನಗರಗಳನ್ನೂ ಅವನನ್ನೂ ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದರು; ಆ ಬಾಣವು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು, ಸೋಮರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿತ್ತು.
7.203.83
पुराणि दग्धवन्तं तं देवी याता प्रवीक्षितुम् ।
देव्याः स्वयंवरे वृत्तं शृणुष्वान्यद्धनञ्जय ॥ ७.२०३.८३ ॥
ನಗರಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ದೇವಿ ಹೋದಳು. ಓ ಧನಂಜಯ, ದೇವಿಯ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಇನ್ನೊಂದು ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು.
7.203.84
बालमङ्कगतं कृत्वा स्वयं पञ्चशिखं पुनः ।
उमा जिज्ञासमाना वै कोयमित्यब्रवीत्सुरान् ॥ ७.२०३.८४ ॥
ಐದು ಶಿಖೆಗಳ ಮಗುವನ್ನು ತಾನೇ ಮಡಿಲಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು, ಉಮಾ ತಿಳಿಯುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ 'ಇವನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
7.203.85
असूयतश्च शक्रस्य वज्रेण प्रहरिष्यतः ।
बाहुं सवज्रं तं तस्य क्रुद्धस्यास्तम्भयत्प्रभुः।
प्रहस्य भगवांस्तूर्णं सर्वलोकेश्वरो विभुः ॥ ७.२०३.८५ ॥
ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧನಾದ ಇಂದ್ರನ, ವಜ್ರಸಹಿತ ಬಾಹುವನ್ನು, ಕ್ರುದ್ಧನಾದವನ ಬಾಹುವನ್ನು, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರನೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೂ ಆದ ಪ್ರಭು ನಗುತ್ತಾ ತಕ್ಷಣ ಸ್ತಂಭಗೊಳಿಸಿದನು.
7.203.86
ततः स स्तम्भितभुजः शक्रो देवगणैर्वृतः ।
जगाम ससुरस्तूर्णं ब्रह्माणं प्रभुमव्ययम् ॥ ७.२०३.८६ ॥
ಆಗ ಬಾಹು ಸ್ತಂಭಿತನಾದ ಇಂದ್ರನು, ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಅವ್ಯಯ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
7.203.87
ते तं प्रणम्य शिरसा प्रोचुः प्राञ्जलयस्तदा ॥ ७.२०३.८७ ॥
ಆಗ ಅವರು ಅವನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಂಜಲಿ ಬದ್ಧರಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
7.203.88
किमप्यङ्कगतं ब्रह्मन्पार्वत्या भूतमद्भुतम् ।
बालरूपधरं दृष्ट्वा नास्माभिरभिलक्षितः ॥ ७.२०३.८८ ॥
ಓ ಬ್ರಹ್ಮನೇ! ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ, ಬಾಲರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಯಾವುದೋ ಅದ್ಭುತ ಜೀವಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು; ಆದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.203.89
तस्मात्त्वां प्रष्टुमिच्छामो निर्जिता येन वै वयम् ।
अयुध्यता हि बालेन लीलया सपुरंदराः ॥ ७.२०३.८९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯುದ್ಧಮಾಡದೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಪುರಂದರನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆದ್ದ ಆ ಬಾಲಕ ಯಾರೆಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
7.203.90
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः ।
ध्यात्वा स शंभुं भगवान्बालं चामिततेजसम्।
उवाच भगवान्ब्रह्मा शक्रादींश्च सुरोत्तमान् ॥ ७.२०३.९० ॥
ಅವರ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಶಂಭುವನ್ನೂ ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಆ ಬಾಲಕನನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಇಂದ್ರಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.203.91
चराचरस्य जगतः प्रभुः स भगवान्हरः ।
तस्मात्परतरं नान्यत्किञ्चिदस्ति महेश्वरात् ॥ ७.२०३.९१ ॥
ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭು ಆ ಭಗವಾನ ಹರ. ಆ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ.
7.203.92
यो दृष्टो ह्युमया सार्धं युष्माभिरमितद्युतिः ।
स पार्वत्याः कृते शर्वः कृतवान्बालरूपताम् ॥ ७.२०३.९२ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ನೀವು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಂಡ ಆ ಶರ್ವನೇ ಪಾರ್ವತಿಗಾಗಿ ಬಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
7.203.93
ते मया सहिता यूयं प्रापद्यध्वं तमेव हि ।
स एष भगवान्देवः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः ॥ ७.२०३.९३ ॥
ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆ ಅವನನ್ನೇ ಶರಣು ಹೊಂದಿರಿ. ಆ ಭಗವಾನ ದೇವನು ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಪ್ರಭು.
7.203.94
न सम्बबुधिरे चैनं देवास्तं भुवनेश्वरम् ।
सप्रजापतयः सर्वे बालार्कसदृशप्रभम् ॥ ७.२०३.९४ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಆ ಭುವನೇಶ್ವರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಆತನನ್ನು ಉದಯಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವನಾಗಿ ಕಂಡರು.
7.203.95
अथाभ्येत्य ततो ब्रह्मा दृष्ट्वा स च महेश्वरम् ।
अयं श्रेष्ठ इति ज्ञात्वा ववन्दे तं पितामहः ॥ ७.२०३.९५ ॥
ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡನು. ಇವನು ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ತಿಳಿದು ಪಿತಾಮಹನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
7.203.96
ब्रह्मोवाच ।
त्वं यज्ञो भुनस्यास्य त्वं गतिस्त्वं परायणम्।
त्वं भवस्त्वं महादेवस्त्वं धाम परमं पदम् ॥ ७.२०३.९६ ॥
ನೀನೇ ಈ ಲೋಕದ ಯಜ್ಞ. ನೀನೇ ಗತಿ, ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ. ನೀನೇ ಭವ, ನೀನೇ ಮಹಾದೇವ, ನೀನೇ ಪರಮ ಧಾಮ ಮತ್ತು ಪರಮ ಪದ.
7.203.97
त्वया सर्वमिदं व्याप्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ ७.२०३.९७ ॥
ನೀನು ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳನ್ನು, ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವೆ.
7.203.98
भगवन्भूतभव्येश लोकनाथ जगत्पते ।
प्रसादं कुरु शक्रस्य त्वया क्रोधार्दितस्य वै ॥ ७.२०३.९८ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಭೂತ ಭವಿಷ್ಯಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಲೋಕನಾಥನೇ, ಜಗತ್ಪತಿಯೇ! ನಿನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು.
7.203.99
पद्मयोनिवचः श्रुत्वा ततः प्रीतो महेश्वरः ।
प्रसादाभिमुखो भूत्वा अट्टहासमथाकरोत् ॥ ७.२०३.९९ ॥
ಪದ್ಮಯೋನಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಕೃಪೆಯತ್ತ ತಿರುಗಿ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕನು.
7.203.100
ततः प्रसादयामासुरुमां रुद्रं च ते सुराः ।
अभवच्च पुनर्बाहुर्यथाप्रकृति वज्रिणः ॥ ७.२०३.१०० ॥
ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಉಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ರುದ್ರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು; ವಜ್ರಧಾರಿಯ ತೋಳು ಮತ್ತೆ ಸ್ವಭಾವಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿತು.
7.203.101
तेषां प्रसन्नो भगवान्सपत्नीको वृषध्वजः ।
देवानां त्रिदशश्रेष्ठो दक्षयज्ञविनाशनः ॥ ७.२०३.१०१ ॥
ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಭಗವಂತ ವೃಷಧ್ವಜನು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ದಕ್ಷಯಜ್ಞ ನಾಶಕನು.
7.203.102
स वै रुद्रः स च शिवः सोऽग्निः सर्वश्च सर्ववित् ।
स चेन्द्रश्चैव वायुश्च सोऽश्विनौ च स विद्युतः ॥ ७.२०३.१०२ ॥
ಅವನೇ ರುದ್ರ, ಅವನೇ ಶಿವ, ಅವನೇ ಅಗ್ನಿ, ಅವನೇ ಸರ್ವ ಮತ್ತು ಸರ್ವಜ್ಞ; ಅವನೇ ಇಂದ್ರ, ಅವನೇ ವಾಯು, ಅವನೇ ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಅವನೇ ಮಿಂಚು.
7.203.103
स भवः स च पर्जन्यो महादेवः सनातनः ।
स चन्द्रमाः स चेशानः स सूर्यो वरुणश्च सः ॥ ७.२०३.१०३ ॥
ಅವನೇ ಭವ, ಅವನೇ ಪರ್ಜನ್ಯ; ಅವನು ಸನಾತನ ಮಹಾದೇವ. ಅವನೇ ಚಂದ್ರ, ಅವನೇ ಈಶಾನ; ಅವನೇ ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ವರುಣನು.
7.203.104
स कालः सोऽन्तको मृत्युः स यमो रात्र्यहानि तु ।
मासार्धमासा ऋतवः सन्ध्ये संवत्सरश्च सः ॥ ७.२०३.१०४ ॥
ಅವನೇ ಕಾಲ, ಅವನೇ ಅಂತಕ, ಅವನೇ ಮೃತ್ಯು; ಅವನೇ ಯಮ, ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲುಗಳೂ ಅವನೇ. ಮಾಸ, ಪಕ್ಷ, ಋತು, ಸಂಧ್ಯೆ, ಸಂವತ್ಸರವೂ ಅವನೇ.
7.203.105
धाता च स विधाता च विश्वात्मा विश्वकर्मकृत् ।
सर्वामां देवतानां च धारयत्यवपुर्वपुः ॥ ७.२०३.१०५ ॥
ಅವನೇ ಧಾತ, ಅವನೇ ವಿಧಾತ; ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವವನು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವನೇ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ರೂಪರಹಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.203.106
सर्वदेवैः स्तुतो देवः सैकधा बहुधा च सः ।
शतधा सहस्रधा चैव भूयः शतसहस्रधाः ॥ ७.२०३.१०६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೇವನು ಏಕರೂಪನೂ ಬಹುರೂಪನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಮತ್ತೆ ಲಕ್ಷ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅವನೇ.
7.203.107
द्वे तनू तस्य देवस्य वेदज्ञा ब्राह्मणा विदुः ।
घोरा चान्या शिवा चान्या ते तनू बहुधा पुनः ॥ ७.२०३.१०७ ॥
ಆ ದೇವನಿಗೆ ಎರಡು ತನುಗಳಿವೆ ಎಂದು ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ—ಒಂದು ಘೋರ, ಮತ್ತೊಂದು ಶಿವ. ಆ ಎರಡೂ ರೂಪಗಳು ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳು.
7.203.108
घोरा तु यातुधानस्य सोऽग्निर्विष्णुः स भास्करः ।
सौम्यातु पुनरेवास्य आपो ज्योतींषि चन्द्रमाः ॥ ७.२०३.१०८ ॥
ಘೋರ ರೂಪ ಯಾತುಧಾನರದು; ಅವನೇ ಅಗ್ನಿ, ಅವನೇ ವಿಷ್ಣು, ಅವನೇ ಸೂರ್ಯ. ಸೌಮ್ಯ ರೂಪವೂ ಮತ್ತೆ ಅವನದೇ—ಜಲ, ಜ್ಯೋತಿಗಳು, ಚಂದ್ರನೂ ಅವನೇ.
7.203.109
वेदाः साङ्गोपनिषदः पुराणाध्यात्मनिश्चयाः ।
यदत्र परमं गुह्यं स वै देवो महेश्वरः
ईदृशश्च महादेवो भूयांश्च भगवानजः। ॥ ७.२०३.१०९ ॥
ಅಂಗ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ನಿಶ್ಚಯಗಳು, ಇಲ್ಲಿರುವ ಪರಮ ರಹಸ್ಯ ಆ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನೇ. ಇಂತಹ ಮಹಾದೇವನು ಇನ್ನೂ ಮಹಾನ್, ಜನ್ಮರಹಿತ ಭಗವಾನನು.
7.203.110
न हि सर्वे मया शक्या वक्तुं भगवतो गुणाः ।
अपि वर्षसहस्रेण सततं पाण्डुनन्दन।
सर्वैर्ग्रहैर्गृहीतान्वै सर्वपापसमन्वितान् ॥ ७.२०३.११० ॥
ಪಾಂಡುನಂದನ, ಭಗವಂತನ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರೆ; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ ಕೂಡ. ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರನ್ನು—.
7.203.112
स मोचयति सुप्रीतः शरण्यः शरणागतान् ।
आयुरारोग्यमैश्वर्यं वित्तं कामांश्च पुष्कलान् ॥ ७.२०३.११२ ॥
ಆ ಶರಣ್ಯನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಶರಣಾಗತರನ್ನು ವಿಮೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೀರ್ಘಾಯು, ಆರೋಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸಂಪತ್ತು, ವಿಪುಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.113
स ददाति मनुष्येभ्यः स चैवाक्षिपते पुनः ।
सेन्द्रादिषु च देवेषु तस्य चैश्वर्यमुच्यते ॥ ७.२०३.११३ ॥
ಅವನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನೇ ಮತ್ತೆ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವೇ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
7.203.114
स चैव वेत्ति लोकेषु मनुष्याणां शुभाशुभे ।
ऐश्वर्याच्चैव कामानामीश्वरश्च स उच्यते ॥ ७.२०३.११४ ॥
ಅವನೇ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ; ಐಶ್ವರ್ಯದ ಕಾರಣ ಕಾಮನೆಗಳ ಈಶ್ವರನೂ ಅವನೇ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.115
महेश्वरश्च महतां भूतानामीश्वरश्च सः ।
बहुभिर्बहुधा रूपैर्विश्वं व्याप्नोति वै जगत् ॥ ७.२०३.११५ ॥
ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರ; ಮಹಾತ್ಮರಿಗೂ ಸಕಲ ಭೂತಗಳಿಗೂ ಈಶ್ವರ; ಅವನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿಂದ, ಬಹು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.
7.203.116
तस्य देवस्य यद्वक्त्रं समुद्रे तदधिष्ठितम् ।
वडवामुखेति विख्यातं पिबत्तोयमयं हविः ॥ ७.२०३.११६ ॥
ಆ ದೇವನ ಯಾವ ಮುಖ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ, ಅದು ವಡವಾಮುಖ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅದು ನೀರುರೂಪದ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ.
7.203.117
एष चैव श्मशानेषु देवो वसति नित्यशः ।
यजन्त्येनं जनास्तत्र वीरस्थान इतीश्वरम् ॥ ७.२०३.११७ ॥
ಈ ದೇವನು ಸದಾ ಸ್ಮಶಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಜನರು ಈ ಈಶ್ವರನನ್ನು ವೀರಸ್ಥಾನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.203.118
अस्य दीप्तानि रूपाणि घोराणि च बहूनि च ।
लोके यान्यस्य पूज्यन्ते मनुष्याः प्रवदन्ति च ॥ ७.२०३.११८ ॥
ಇವನಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾದ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಿವೆ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜನರು ಯಾವ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾವುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವು.
7.203.119
नामधेयानि लोकेषु बहून्यस्य यथार्थवत् ।
निरुच्यन्ते महत्त्वाच्च विभुत्वात्कर्मणस्तथा ॥ ७.२०३.११९ ॥
ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇವನಿಗೆ ಅನೇಕ ನಾಮಗಳಿವೆ; ಇವನ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ವಿಭುತ್ವದಿಂದ ಅವು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
7.203.120
वेदे चास्य समाम्नातं शतरुद्रियमुत्तमम् ।
नाम्ना चानन्तरुद्रेति ह्युपस्थानं महात्मनः ॥ ७.२०३.१२० ॥
ವೇದದಲ್ಲಿ ಇವನಿಗಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾದ ಶತರುದ್ರೀಯ ಸ್ತೋತ್ರ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಹೆಸರಿನಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಉಪಸ್ಥಾನವು 'ಅನಂತರುದ್ರ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
7.203.121
स कामानां प्रभुर्देवो ये दिव्या ये च मानुषाः ।
स विभुः स प्रभुर्देवोविश्वं व्याप्नोति वै महत् ॥ ७.२०३.१२१ ॥
ಆ ದೇವನೇ ಆಸೆಗಳ ಪ್ರಭು; ದಿವ್ಯರಿಗೂ ಮಾನವರಿಗೂ ಅವನೇ ಪ್ರಭು; ಆ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವನು ಈ ಮಹಾ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.203.122
ज्येष्ठं भूतं वदन्त्येनं ब्राह्मणा मनुयस्तथा ।
प्रथमो ह्येष देवानां मुखादस्यानलोऽभवत् ॥ ७.२०३.१२२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಮನುವಿನ ವಂಶಸ್ಥರು ಇವರನ್ನು ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಭೂತ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವರೇ ಮೊದಲಿನವರು; ಇವರ ಮುಖದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದನು.
7.203.123
सर्वथा यत्पशून्पाति तैश्च यद्रमते पुनः ।
तेषामधिपतिर्यच्च तस्मात्पशुपतिः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२३ ॥
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ರಮಿಸುವವನು, ಅವುಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪಶುಪತಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
7.203.124
दिव्यं च ब्रह्मचर्येण लिङ्गमस्य यथास्थितम् ।
महयत्येष लोकांश्च महेश्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ದಿವ್ಯ ಲಿಂಗವು ಯಥಾಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಇವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
7.203.125
ऋषयश्चैव देवाश्च गन्धर्वाप्यरसस्तथा ।
लिङ्गमस्यार्चयन्ति स्म तच्चाप्यूर्ध्वं समास्थितम् ॥ ७.२०३.१२५ ॥
ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಇವನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು; ಆ ಲಿಂಗವೂ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
7.203.126
पूज्यमाने ततस्तस्मिन्मोदते स महेश्वरः ।
सुखी प्रीतश्च भवति प्रहृष्टश्चैव शङ्करः ॥ ७.२०३.१२६ ॥
ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಶಂಕರನು ಸುಖಿಯಾಗಿ, ಪ್ರೀತನಾಗಿ, ಹರ್ಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
7.203.127
यदस्य बहुधा रूपं भूतभव्यभवस्थितम् ।
स्थावरं जङ्गमं चैव बहुरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२७ ॥
ಇವನ ಬಹುವಿಧ ರೂಪವು ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ; ಸ್ಥಾವರವೂ ಜಂಗಮವೂ ಇವನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನನ್ನು ಬಹುರೂಪ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
7.203.128
एकाक्षो जाज्वलन्नास्ते सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
क्रोधाद्यश्चाविशल्लोकांस्तस्मात्सर्व इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१२८ ॥
ಅವನು ಒಂದೇ ಕಣ್ಣಿನವನಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವನು. ಕೋಪದಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅವನು 'ಸರ್ವ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.129
धूम्ररूपं च यत्तस्य धूर्जटिस्तेन चोच्यते ।
विश्वे देवाश्च यत्तस्मिन्विश्वरूपस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१२९ ॥
ಅವನ ಹೊಗೆಯ ರೂಪದಿಂದಾಗಿ ಅವನನ್ನು 'ಧೂರ್ಜಟಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು ಅವನಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು 'ವಿಶ್ವರೂಪ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.130
तिस्रो देवीर्यदा चैव भजते भुवनेश्वरः ।
द्यामपः पृथिवीं चैव त्र्यम्बकश्च ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३० ॥
ಭುವನೇಶ್ವರನು ಮೂರು ದೇವಿಯರಾದ ದ್ಯುಲೋಕ, ಜಲ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದಾಗ, ಅವನು 'ತ್ರ್ಯಂಬಕ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.131
समेधयति यन्नित्यं सर्वार्थान्सर्वकर्मसु ।
शिवमिच्छन्मनुष्याणां तस्मादेष शिवः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३१ ॥
ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವನು; ಮನುಷ್ಯರ ಮಂಗಳವನ್ನು ಬಯಸುವವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು 'ಶಿವ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.132
सहस्राक्षोऽयुताक्षो वा सर्वतोक्षिमयोऽपि वा ।
यच्च विश्वं महत्पाति महादेवस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३२ ॥
ಅವನು ಸಾವಿರಕಣ್ಣಿನವನು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನವನು, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವನು. ಈ ಮಹತ್ತಾದ ವಿಶ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕಾರಣ ಅವನು 'ಮಹಾದೇವ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.133
महत्पूर्वं स्थितो यच्च प्राणोत्पत्तिस्थितश्च यत् ।
स्थितलिङ्गश्च यन्नित्यं तस्मात्स्थाणुरिति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३३ ॥
ಮಹತ್ತತ್ತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಪ್ರಾಣದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಮತ್ತು ಸದಾ ಸ್ಥಿರ ಲಿಂಗರೂಪಿಯಾದವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು 'ಸ್ಥಾಣು' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.134
सूर्याचन्द्रमसोर्लोके प्रकाशन्ते रुचश्च याः ।
ताः केशसंज्ञितास्त्र्यक्षे व्योमकेशस्ततः स्मृतः ॥ ७.२०३.१३४ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರ ಪ್ರಕಾಶ ಕಿರಣಗಳನ್ನು 'ಕೇಶ'ಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ತ್ರ್ಯಕ್ಷನು 'ವ್ಯೋಮಕೇಶ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
7.203.135
भूतं भव्यं भविष्यं च सर्वं जगदशेषतः ।
भव एव ततो यस्माद्भूतभव्यभवोद्भवः ॥ ७.२०३.१३५ ॥
ಭೂತ, ಭವ್ಯ, ಭವಿಷ್ಯ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭವನೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು 'ಭೂತಭವ್ಯಭವೋದ್ಭವ' ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.203.136
कपिः श्रेष्ठ इति प्रोक्तो धर्मश्च वृष उच्यते ।
स देवदेवो भगवान्कीर्त्यतेऽतो वृषाकपिः ॥ ७.२०३.१३६ ॥
'ಕಪಿ' ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು 'ವೃಷ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆ ದೇವದೇವ ಭಗವಂತನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು 'ವೃಷಾಕಪಿ'.
7.203.137
ब्रह्माणमिन्द्रं वरुणं यमं धनदमेव च ।
निगृह्य हरते यस्मात्तस्माद्वर इति स्मृतः ॥ ७.२०३.१३७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವರುಣ, ಯಮ, ಧನದನನ್ನೂ ಅಡಗಿಸಿ ಹರಿಸುವವನು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು 'ವರ' ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.203.138
निमीलिताभ्यां नेत्राभ्यां बलाद्देवो महेश्वरः ।
ललाटे नेत्रमसृजत्तेन त्र्यक्षः स उच्यते ॥ ७.२०३.१३८ ॥
ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವನು ತನ್ನ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಣ್ಣನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಅವನು 'ತ್ರ್ಯಕ್ಷ' ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.203.139
विषमस्थः शरीरेषु समश्च प्राणिनामिह ।
स वायुर्विषमस्थेषु प्राणोऽपानः शरीरिषु ॥ ७.२०३.१३९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷಮವಾಗಿಯೂ ಸಮವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಆ ವಾಯುವೇ, ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ದೇಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ.
7.203.140
पूजयेद्विग्रहं यस्तु लिङ्गं चापि महात्मनः ।
लिङ्गं पूजयिता नित्यं महतीं श्रियमश्नुते ॥ ७.२०३.१४० ॥
ಮಹಾತ್ಮನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನೂ ಲಿಂಗವನ್ನೂ ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸುವವನು ಮಹಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
7.203.141
ऊरुभ्यामर्धमाग्नेयं सोमोऽर्धं च शिवा तनुः ।
आत्मनोऽर्धं तथा चाग्निः सोमोर्धं पुनरुच्यते ॥ ७.२०३.१४१ ॥
ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಅರ್ಧ ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದುದು, ಅರ್ಧ ಸೋಮ; ಶಿವನ ಶುಭ ದೇಹವೂ ಹೀಗೆಯೇ. ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಅರ್ಧ ಅಗ್ನಿ; ಸೋಮನ ಅರ್ಧ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
7.203.142
तैजसी महती दीप्ता देवेभ्योऽस्य शिवा तनुः ।
भास्वती मानुषेष्वस्य तनुर्घोराऽग्निरुच्यते ॥ ७.२०३.१४२ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆತನ ಶುಭ ದೇಹ ತೇಜೋಮಯ, ಮಹತ್ತಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ; ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಆತನ ದೇಹ ಹೊಳೆಯುವಂತದ್ದು; ಆತನ ಘೋರ ದೇಹ ಅಗ್ನಿ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
7.203.143
ब्रह्मचर्यं चरत्येष शिवा याऽस्य तनुस्तया ।
याऽस्य घोरतरा मूर्तिः सर्वानत्ति तयेश्वरः ॥ ७.२०३.१४३ ॥
ಈತ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ—ತನ್ನ ಶುಭ ದೇಹದಿಂದ; ಆತನ ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ರೂಪದಿಂದ ಈಶ್ವರನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನುಂಗುತ್ತಾನೆ.
7.203.144
यन्निर्दहति यत्तीक्ष्णो यदुग्रो यत्प्रतापवान् ।
मांसशोणितमज्जादो यत्ततो रुद्र उच्यते ॥ ७.२०३.१४४ ॥
ಯಾವುದು ಸಂಪೂರ್ಣ ದಹಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಯಾವುದು ತೀಕ್ಷ್ಣವೋ, ಯಾವುದು ಉಗ್ರವೋ, ಯಾವುದು ಪ್ರತಾಪವಂತವೋ, ಯಾವುದು ಮಾಂಸ-ರಕ್ತ-ಮಜ್ಜೆಯನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವುದೋ—ಆದ್ದರಿಂದ ಆತ ರುದ್ರ ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.203.145
एष देवो महादेवो योऽसौ पार्थ तवाग्रतः ।
सङ्ग्रामे शास्त्रवान्निघ्नंस्त्वया दृष्टः पिनाकधृत ॥ ७.२०३.१४५ ॥
ಈತನೇ ಮಹಾದೇವ; ಓ ಪಾರ್ಥ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಧರಿಸಿ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದ ಆ ದೇವನನ್ನು ನೀನು ಕಂಡಿದ್ದೆ.
7.203.146
सिन्धुराजवधार्थाय प्रतिज्ञाते त्वयाऽनघ ।
कृष्णेन दर्शितः स्वप्ने यस्तु शैलेन्द्रमूर्धनि ॥ ७.२०३.१४६ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಸಿಂಧುರಾಜನನ್ನು ವಧಿಸಲು ನೀನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಶಿಖರದ ಮೇಲಿದ್ದವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
7.203.147
एष वै भगवान्देवः सङ्ग्रामे याति तेऽग्रतः ।
येन दत्तानि तेऽस्त्राणि यैस्त्वया दानवा हताः ॥ ७.२०३.१४७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವವನು ಈ ಭಗವಾನ್ ದೇವನೇ; ಆತನು ನಿನಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ನೀನು ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ.
7.203.148
धन्यं यशस्यमायुष्यं पुण्यं वेदैश्च सम्मितम् ।
देवदेवस्य ते पार्थ व्याख्यातं शतरुद्रियम्। ॥ ७.२०३.१४८ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಇದು ಶುಭಕರ, ಯಶಸ್ಸು ನೀಡುವ, ಆಯುಷ್ಯ ನೀಡುವ, ಪುಣ್ಯಕರ, ವೇದಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದದ್ದು; ದೇವದೇವನ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
7.203.149
सर्वार्थसाधनं पुण्यं सर्वकिल्बिषनाशनम् ।
सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखभयापहम् ॥ ७.२०३.१४९ ॥
ಇದು ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು, ಪುಣ್ಯಕರ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ಶಮಗೊಳಿಸುವುದು, ಎಲ್ಲ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವುದು.
7.203.150
चतुर्विधमिदं स्तोत्रं यः शृणोति नरः सदा ।
विजित्य शत्रून्सर्वान्स रुद्रलोके महीयते ॥ ७.२०३.१५० ॥
ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.203.151
चरितं महात्मनो नित्यं साङ्ग्रामिकमिदं स्मृतम् ।
पठन्वै शतरुद्रीयं शृण्वंश्च सततोत्थितः ॥ ७.२०३.१५१ ॥
ಮಹಾತ್ಮನ ಈ ಚರಿತ್ರೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದೆಂದು ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎದ್ದು ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು.
7.203.152
भक्तो विश्वेश्वरं देवं मानुषेषु च यः सदा ।
वरान्कामान्स लभते प्रसन्ने त्र्यम्बके नरः ॥ ७.२०३.१५२ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸದಾ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ದೇವನ ಭಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಆ ನರನು ತ್ರ್ಯಂಬಕನು ಪ್ರಸನ್ನನಾದಾಗ ವರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
7.203.153
गच्छ युध्यस्व कौन्तेय न तवास्ति पराजयः ।
गस्य मन्त्री च गोप्ता च पार्श्वस्थो हि जनार्दनः ॥ ७.२०३.१५३ ॥
ಹೋಗು, ಕೌಂತೇಯನೇ, ಯುದ್ಧಮಾಡು; ನಿನಗೆ ಸೋಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಂತ್ರಿಯೂ ರಕ್ಷಕನೂ ಆದ ಜನಾರ್ದನನು ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
7.203.154
एवमुक्त्वाऽर्जुनं सङ्ख्ये पराशरसुतस्तदा ।
जगाम भरतश्रेष्ठ यथागतमरिन्दम ॥ ७.२०३.१५४ ॥
ಹೀಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಪರಾಶರನ ಮಗನು ಅಂದು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹೊರಟು ಹೋದನು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅರಿಂದಮನೇ.
7.203.155
एतदाख्याय वै सूतो राज्ञः सर्वं तु सञ्जयः ।
प्रयातः शिबिरायैव द्रष्टुं कर्णस्य वैशसम् ॥ ७.२०३.१५५ ॥
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ, ಸೂತನಾದ ಸಂಜಯನು ಕರ್ಣನ ವಧೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
7.203.156
युद्धं कृत्वा महद्धोरं पञ्चाहानि महाबलः ।
ब्राह्मणो निहतो राजन्ब्रह्मलोकमवाप्तवान् ॥ ७.२०३.१५६ ॥
ಐದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮಹಾ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.203.157
स्वधीते यत्फलं वेदे तदस्मिन्नपि पर्वणि ।
क्षत्रियाणामभीरूणां युक्तमत्र महद्यशः ॥ ७.२०३.१५७ ॥
ವೇದವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲವೇ ಈ ಪರ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ; ನಿರ್ಭೀತ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಯಶಸ್ಸು ಉಚಿತ.
7.203.158
य इदं पठते पर्व शृणुयाद्वाऽपि नित्यशः ।
स मुच्यते महापापैः कृतैर्घोरैश्च कर्मभिः ॥ ७.२०३.१५८ ॥
ಈ ಪರ್ವವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಓದುವವನು ಅಥವಾ ಕೇಳುವವನು, ಮಾಡಿದ ಘೋರ ಕರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
7.203.159
यज्ञावाप्तिर्ब्राह्मणस्येह नित्यं ।
घोरे युद्धे क्षत्रियाणां यशश्च।
शेषौ वर्णौ काममिष्टं लभेते ।
पुत्रान्पौत्रान्नित्यमिष्टांस्तथैव ॥ ७.२०३.१५९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯಜ್ಞಫಲ ಸದಾ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಘೋರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ವರ್ಣದವರು ಬಯಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸದಾ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.