ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.34

7.34.1

स्थिरो भव महाराज शोकं धारय दुर्धरम् ।
महान्तं बन्धुनाशं ते कथयिष्यामि तच्छृशु ॥ ७.३४.१ ॥

ಮಹಾರಾಜ, ಸ್ಥಿರನಾಗಿರು, ಸಹಿಸಲಾಗದ ಶೋಕವನ್ನು ಧರಿಸು. ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳ ಮಹಾ ವಿನಾಶವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳು.

पद्मव्यूहो महाराज आचार्येणाभिकल्पितः ।
तत्र पद्मोपमाः सर्वे राजानो विनिवेशिताः ॥ ७.३४.२ ॥

ಮಹಾರಾಜ, ಆಚಾರ್ಯರು ಪದ್ಮವ್ಯೂಹವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಕಮಲಗಳಂತೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು.

कुमारा राजलोकस्य निक्षिप्ताः केसरोपामाः ।
कर्णिकास्थो महाराज तस्य दुर्योधनोऽभवत् ॥ ७.३४.३ ॥

ರಾಜವಂಶದ ಕುಮಾರರು ಕೇಸರಗಳಂತೆ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಮಹಾರಾಜ, ಅದರ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿದ್ದನು.

कृताभिसमयाः सर्वे सुवर्णविकृतध्वजाः ।
रक्ताम्बरधराः सर्वे सर्वे रक्तविभूषणाः ॥ ७.३४.४ ॥

ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದವರು; ಎಲ್ಲರ ಧ್ವಜಗಳು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೆತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವು; ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಕೆಂಪು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದರು.

सर्वे रक्तपताकाश्च सर्वे वै हेममालिनः ।
चन्दनागुरुदिग्धाङ्गाः स्रग्विणः सूक्ष्मवाससः ॥ ७.३४.५ ॥

ಎಲ್ಲರ ಧ್ವಜಗಳು ಕೆಂಪು ಪತಾಕೆಗಳು; ಎಲ್ಲರೂ ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೀಗಂಧ ಮತ್ತು ಅಗರು ಲೇಪಿತ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ, ಹೂಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ, ನುಣುಪಾದ ವಸ್ತ್ರ ಉಟ್ಟಿದ್ದರು.

सहिताः पर्यधावन्त कार्ष्णि प्रतियुयुत्सवः ।
तेषां दशसहस्राणि बभूवुर्दृढधन्विनाम् ॥ ७.३४.६ ॥

ಅವರೆಲ್ಲರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಬಯಸಿ ಧಾವಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ದೃಢ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಇದ್ದರು.

पौत्रं तव पुरस्कृत्य लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
अन्योन्यसमदुःखास्ते अन्योन्यसमसाहसाः ॥ ७.३४.७ ॥

ನಿಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗ ಸುಂದರ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಮಾನ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಸಾಹಸವುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು.

अन्योन्यं स्पर्धमानाश्च अन्योन्यस्य हिते रताः ।
दुर्योधनस्तु राजेन्द्र सैन्यमध्ये व्यवस्थितः ॥ ७.३४.८ ॥

ಅವರು ಒಬ್ಬರೊಡನೆ ಒಬ್ಬರು ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತ, ಒಬ್ಬರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ದುರ್ಯೋಧನನಾದರೋ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದನು.

कर्णदुःशासनकृपैर्वृतो राजा महारथैः ।
देवराजोपमः श्रीमाञ्श्वेतच्छत्राभिसंवृतः ॥ ७.३४.९ ॥

ರಾಜ ಕರ್ಣ, ದುಃಶಾಸನ ಮತ್ತು ಕೃಪರಂಥ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ದೇವರಾಜನಂತೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತ ಬಿಳಿ ಕೊಡೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿದ್ದನು.

चामरव्यजनाक्षेपैरुदयन्निव भास्करः ।
प्रमुखे तस्य सैन्यस्य द्रोणोऽवस्थित नायकः ॥ ७.३४.१० ॥

ಚಾಮರ ಮತ್ತು ವ್ಯಜನಗಳು ಬೀಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರಲು, ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವಂತೆ, ಆ ಸೇನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ದ್ರೋಣನು ನಿಂತಿದ್ದನು.

सिन्धुराजस्तथाऽतिष्ठच्छ्रीमान्मेरुरिवाचलः ।
सिन्धुराजस्य पार्श्वस्था अश्वत्थामपुरोगमाः ॥ ७.३४.११ ॥

ಸಿಂಧುರಾಜನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿ ಮೇರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತನು. ಸಿಂಧುರಾಜನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

सुतास्तव महाराज त्रिंशत्त्रिदशसन्निभाः ।
गान्धारराजः कितवः शल्यो भूरिश्रवास्तथा ॥ ७.३४.१२ ॥

ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಮ್ಮ ಮೂವತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು. ಗಾಂಧಾರರಾಜ ಜೂಜುಕೋರ ಶಕುನಿ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರವಸ್ಸು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

पार्श्वतः सिन्धुराजस्य व्यराजन्त महारथाः ।
ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्।
तावकानां परेषां च मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ७.३४.१३ ॥

ಸಿಂಧುರಾಜನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಥರು ಶೋಭಿಸಿದರು. ಆಗ ಭಯಂಕರವಾದ, ರೋಮಾಂಚಕಾರಿಯಾದ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ನಿನ್ನ ಕಡೆಯವರೂ ಶತ್ರುಗಳೂ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.