મહાભારત · અધ્યાય 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
सोऽभ्यगच्छद्धनुष्पाणिर्ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.१ ॥
ધનુષ્ય હાથમાં લઈ વારંવાર પણછ ખેંચતો, જાણે હસતો હોય તેમ, છત્ર, ધ્વજ, સારથિ અને અશ્વો સહિત તે ઝડપથી આગળ વધ્યો.
7.41.2
सोऽपिध्यद्दशभिर्बाणैरभिमन्युं दुरासदम् ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.२ ॥
તેણે દસ બાણોથી દુર્જય અભિમન્યુ પર પ્રહાર કર્યો; જાણે હસતો હોય તેમ છત્ર, ધ્વજ, સારથિ અને અશ્વો પર પણ ઝડપથી પ્રહાર કર્યો.
7.41.3
पितृपैतामहं कर्म कुर्वाणमतिमानुषम् ।
दृष्ट्वार्दितं शरैः कार्ष्मिं त्वदीया हृषिताऽभवन् ॥ ७.४१.३ ॥
પિતા અને પિતામહને યોગ્ય, અતિમાનુષી કર્મ કરતા તેને બાણોથી પીડિત જોઈ તમારા લોકો હર્ષિત થયા.
7.41.4
तस्याभिमन्युरायम्य स्मयन्नेकेन पत्रिणा ।
शिरः प्रच्यावयामास तद्रथात्प्रापतद्भुवि ॥ ७.४१.४ ॥
અભિમન્યુએ હસતાં પણછ ખેંચી એક જ બાણથી તેનું મસ્તક ઉડાવ્યું; તે રથમાંથી ભૂમિ પર પડ્યો.
7.41.5
कर्णिकारमिवाधूतं वातेनापतितं नगात् ।
कर्णानुजं च सम्प्रेक्ष्य तावका व्यथिताऽभवन्।
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कर्णश्चासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.४१.५ ॥
પવનથી હલી વૃક્ષ પરથી પડેલા કર્ણિકાર પુષ્પની જેમ કર્ણના નાના ભાઈને પડેલો જોઈ તમારા લોકો વ્યથિત થયા; ભાઈને મરાયેલો જોઈ કર્ણ પીઠ ફેરવી ગયો.
7.41.6
विमुखीकृत्य कर्णं तु सौभद्रः कङ्कपत्रिभिः ।
अन्यानपि महेष्वासांस्तूर्णमेवाभिदुद्रुवे ॥ ७.४१.६ ॥
કર્ણને કંકપક્ષીના પીંછાવાળા બાણોથી પીઠ ફેરવાવીને સુભદ્રાપુત્ર ઝડપથી અન્ય મહાધનુર્ધરો પર પણ ધસી ગયો.
7.41.7
ततस्तद्विततं सेन्यं हस्त्यश्वरथपत्तिमत् ।
क्रद्धोऽभिमन्युरभिनत्तिग्मतेजा महारथः ॥ ७.४१.७ ॥
ત્યારે હાથી, ઘોડા, રથ અને પાયદળથી ફેલાયેલી તે સેનાને ક્રુદ્ધ, તીવ્ર તેજસ્વી મહારથી અભિમન્યુએ ભેદી નાખી.
7.41.8
कर्णस्तु बहुभिर्बाणैरर्द्यमानोऽभिमन्युना ।
अपायाज्जवनैरश्वैस्ततोऽनीकमभिद्रवत् ॥ ७.४१.८ ॥
પરંતુ અભિમન્યુના ઘણા બાણોથી પીડાયેલો કર્ણ ઝડપી ઘોડાઓ વડે પાછો ફર્યો; પછી તે સેના તરફ દોડ્યો.
7.41.9
तिंष्ठ कर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ।
द्रोणस्य क्रोशतो राजंस्तदनीकमभज्यत ॥ ७.४१.९ ॥
"ઊભા રહો, હે મહાધનુર્ધર કર્ણ, કૃપ, દુર્યોધન!" એમ દ્રોણ બૂમ પાડતા હતા, હે રાજન્, ત્યારે તે સેનાખંડ ભાંગી પડ્યો.
7.41.10
शलभैरिव चाकाशं धाराभिरिव पर्वतः ।
अभिमन्यो शरैश्छन्नं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.४१.१० ॥
તીડથી આકાશ અને ધારાઓથી પર્વત ઢંકાઈ જાય તેમ, હે અભિમન્યુ, બાણોથી ઢંકાયેલા કારણે કંઈ પણ ઓળખાતું ન હતું.
7.41.11
तावकानां तु योधानां वध्यतां निशितैः शरैः ।
अन्यत्र सैन्धवाद्राजन्न स्म कश्चिदतिष्ठत ॥ ७.४१.११ ॥
હે રાજન્, તમારા યોદ્ધાઓ તીક્ષ્ણ બાણોથી વધાતા હતા; સૈંધવ (જયદ્રથ) સિવાય કોઈ ટક્યું નહીં.
7.41.12
सौभद्रस्तु ततः शङ्खं प्रध्माय पुरुषर्षभः ।
शीघ्रमभ्यपतत्सेनां भारतीं भरतर्षभ ॥ ७.४१.१२ ॥
ત્યારે સુભદ્રાનો પુત્ર, પુરુષશ્રેષ્ઠે શંખ ફૂંકીને ભારતીય સેના પર ઝડપથી ધસી ગયો, હે ભરતશ્રેષ્ઠ.
7.41.13
स कक्षेऽग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः पर्यवर्तत ॥ ७.४१.१३ ॥
જંગલની ઝાડીમાં છોડેલા અગ્નિની જેમ શત્રુઓને ઝડપથી બાળતો, ભારતીય સેનાની વચ્ચે અર્જુનનો પુત્ર ફરવા લાગ્યો.
7.41.14
रथनागाश्वमनुजानर्दयन्निशितैः शरैः ।
सम्प्रविश्याकरोद्भूमिं कबन्धगणसङ्कुलाम् ॥ ७.४१.१४ ॥
તીક્ષ્ણ બાણોથી રથ, હાથી, ઘોડા અને માણસોને પીડતો, અંદર પ્રવેશીને તેણે ભૂમિને માથા વિનાના ધડોના સમૂહોથી ભરી દીધી.
7.41.15
सौभद्रचापप्रभवैर्निकृत्ताः परमेषुभिः ।
स्वानेवाभिमुखान्ध्नन्तः प्राद्रवञ्जीवितार्थिनः ॥ ७.४१.१५ ॥
સૌભદ્રના ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા ઉત્તમ બાણોથી કપાઈને, પોતાની સામેના લોકોને જ મારતા, જીવ બચાવવા તેઓ ભાગ્યા.
7.41.16
ते घोरा रौद्रकर्माणो विपाठा बहवः शिताः ।
निघ्न्तो रथनागाश्वाञ्जग्मुराशु वसुन्धराम् ॥ ७.४१.१६ ॥
તે ભયંકર, ક્રૂર કર્મવાળા, આરપાર વીંધતા અનેક તીક્ષ્ણ બાણો રથ, હાથી અને ઘોડાઓને મારતા ઝડપથી ધરતી પર પહોંચ્યા.
7.41.17
सायुधाः साङ्गुलित्राणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
दृश्यन्ते बाहवश्चिन्ना हेमाभारणभूषिताः ॥ ७.४१.१७ ॥
યુદ્ધમાં શસ્ત્રો, આંગળીના રક્ષણ, ગદા અને બાજુબંધ સાથે, સોનાના આભૂષણોથી શોભતા કપાયેલા હાથ દેખાતા હતા.
7.41.18
शराश्चापानि खङ्गाश्च शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि भूमावासन्सहस्रशः ॥ ७.४१.१८ ॥
બાણો, ધનુષ્યો, તલવારો, શરીરો અને કુંડળ તથા માળાઓ સાથેના મસ્તકો હજારોની સંખ્યામાં ભૂમિ પર પડ્યા હતા.
7.41.19
सोपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्बहुधा पतितैर्युगैः ॥ ७.४१.१९ ॥
ઉપસ્કર, અધિષ્ઠાન, ઈષાદંડ અને કબંધુર સહિત, તૂટેલી ધરીઓ અને પૈડાંથી, અનેક રીતે પડેલાં યુગોથી.
7.41.20
शक्तिचापासिभिश्चैव पतितैश्च महाध्वजैः ।
चर्मचापशरैश्चैव व्यवकीर्णैः समन्तततः ॥ ७.४१.२० ॥
શક્તિ, ધનુષ્ય અને તલવારો સાથે, પડેલા મહાધ્વજો સાથે, ઢાલ, ધનુષ્ય અને બાણો સાથે, ચારેબાજુ વિખરાયેલાંઓ સાથે.
7.41.21
निहतैः क्षत्रियैरश्वैर्वारणैश्च विशाम्पते ।
अगम्यरूपा पृथिवी क्षणेनासीत्सुदारुणा ॥ ७.४१.२१ ॥
હે પ્રજાપતિ, હણાયેલા ક્ષત્રિયો, ઘોડાઓ અને હાથીઓથી પૃથ્વી ક્ષણમાં ઓળખી ન શકાય એવી અને અતિ ભયંકર બની ગઈ.
7.41.22
वध्यतां राजपुत्राणां क्रन्दतामितरेतरम् ।
प्रादुरासीन्महाशब्दो भीरूणां भयवर्धनः ॥ ७.४१.२२ ॥
હણાતા રાજકુમારો એકબીજાને બૂમો પાડતા હતા, ત્યારે ડરપોકોનો ભય વધારતો મહાશબ્દ ઊઠ્યો.
7.41.23
स शब्दो भरतश्चेष्ठ दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
सौभद्रश्चाद्रवत्सेनां घ्नन्वराश्वरथद्विपान् ॥ ७.४१.२३ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, એ શબ્દે બધી દિશાઓ ગજવી દીધી; સૌભદ્ર સેના પર ધસી જઈ રથ, ઘોડા, સારથી અને હાથીઓને મારવા લાગ્યો.
7.41.24
कक्षमग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः प्रत्यदृश्यत ॥ ७.४१.२४ ॥
સૂકું ઘાસ બાળતી આગની જેમ, અર્જુનપુત્ર શત્રુઓને ઝડપથી બાળતો ભરતસેનાની વચ્ચે દેખાયો.
7.41.25
विचरन्तं दिशः सर्वाः प्रदिशश्चापि भारत ।
तं तदा नानुपश्यामः सैन्ये च रजसाऽऽवृते ॥ ७.४१.२५ ॥
હે ભારત, બધી દિશાઓ અને ઉપદિશાઓમાં વિચરતા તેને ત્યારે અમે જોઈ શક્યા નહીં, કારણ કે સેના ધૂળથી ઢંકાયેલી હતી.
7.41.26
आददानं गजाश्वानां णां चायुंषि भारत ।
क्षमेन भूयः पश्यामः सूर्यं मध्यंदिने यथा ॥ ७.४१.२६ ॥
હે ભારત, હાથીઓ અને ઘોડાઓના પ્રાણ તથા આયુષ્ય હરતા તેને ક્ષણમાં અમે ફરી જોયો, મધ્યાહ્નના સૂર્યની જેમ.
7.41.27
अभिमन्युं महाराज प्रतपन्तं द्विषद्गणान् ।
स वासवसमः सङ्ख्ये वासवस्यात्मजात्मजः ॥ ७.४१.२७ ॥
હે મહારાજ, શત્રુગણોને તપાવતો અભિમન્યુ યુદ્ધમાં ઇન્દ્ર સમાન હતો; તે ઇન્દ્રપુત્ર અર્જુનનો પુત્ર હતો.
7.41.28
अभिमन्युर्महाराज सैन्यमध्ये व्यरोचत ।
यथा पुरा वह्निसुतः सुरसैन्येषु वीर्यवान् ॥ ७.४१.२८ ॥
હે મહારાજ, સેનાની મધ્યમાં અભિમન્યુ પૂર્વે દેવસેનાઓ વચ્ચે પરાક્રમી અગ્નિપુત્ર (સ્કંદ) જેમ શોભ્યો હતો, તેમ શોભ્યો.