ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
सोऽभ्यगच्छद्धनुष्पाणिर्ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.१ ॥
ଧନୁ ହାତରେ ନେଇ, ଧନୁ-ଦଉଡ଼ି ବାରମ୍ବାର ଟାଣି, ହସୁଥିଲା ପରି, ଛତ୍ର, ଧ୍ୱଜ, ସାରଥି ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ରସର ହେଲା।
7.41.2
सोऽपिध्यद्दशभिर्बाणैरभिमन्युं दुरासदम् ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.२ ॥
ସେ ଦଶ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଜୟ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲା; ହସୁଥିଲା ପରି ଛତ୍ର, ଧ୍ୱଜ, ସାରଥି ଓ ଅଶ୍ୱକୁ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଆଘାତ କଲା।
7.41.3
पितृपैतामहं कर्म कुर्वाणमतिमानुषम् ।
दृष्ट्वार्दितं शरैः कार्ष्मिं त्वदीया हृषिताऽभवन् ॥ ७.४१.३ ॥
ପିତା ଓ ପିତାମହଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ, ଅତିମାନବୀୟ କର୍ମ କରୁଥିବା ତାକୁ ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ଲୋକେ ହର୍ଷିତ ହେଲେ।
7.41.4
तस्याभिमन्युरायम्य स्मयन्नेकेन पत्रिणा ।
शिरः प्रच्यावयामास तद्रथात्प्रापतद्भुवि ॥ ७.४१.४ ॥
ଅଭିମନ୍ୟୁ ହସି ହସି ଧନୁ ଟାଣି ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ତାର ମସ୍ତକ କାଟିଦେଲା; ସେ ରଥରୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
7.41.5
कर्णिकारमिवाधूतं वातेनापतितं नगात् ।
कर्णानुजं च सम्प्रेक्ष्य तावका व्यथिताऽभवन्।
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कर्णश्चासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.४१.५ ॥
ପବନରେ ଦୋହଲି ଗଛରୁ ଝଡ଼ିଥିବା କର୍ଣ୍ଣିକାର ପୁଷ୍ପ ପରି କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭାଇକୁ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ଲୋକେ ବ୍ୟଥିତ ହେଲେ; ଭାଇ ନିହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି କର୍ଣ୍ଣ ପଛକୁ ଫେରିଗଲା।
7.41.6
विमुखीकृत्य कर्णं तु सौभद्रः कङ्कपत्रिभिः ।
अन्यानपि महेष्वासांस्तूर्णमेवाभिदुद्रुवे ॥ ७.४१.६ ॥
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କଙ୍କ ପକ୍ଷୀର ପଖା ଥିବା ବାଣରେ ପଛକୁ ଫେରାଇ ସୁଭଦ୍ରା-ପୁତ୍ର ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟ ମହାଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କଲା।
7.41.7
ततस्तद्विततं सेन्यं हस्त्यश्वरथपत्तिमत् ।
क्रद्धोऽभिमन्युरभिनत्तिग्मतेजा महारथः ॥ ७.४१.७ ॥
ସେତେବେଳେ ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଓ ପଦାତିକରେ ବିସ୍ତୃତ ସେହି ସେନାକୁ କ୍ରୁଦ୍ଧ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତେଜସ୍ୱୀ ମହାରଥୀ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଭେଦ କଲା।
7.41.8
कर्णस्तु बहुभिर्बाणैरर्द्यमानोऽभिमन्युना ।
अपायाज्जवनैरश्वैस्ततोऽनीकमभिद्रवत् ॥ ७.४१.८ ॥
ମାତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବହୁ ବାଣରେ ପୀଡିତ କର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାରେ ପଳାଇଲା; ତା ପରେ ସେନା ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲା।
7.41.9
तिंष्ठ कर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ।
द्रोणस्य क्रोशतो राजंस्तदनीकमभज्यत ॥ ७.४१.९ ॥
"ଅଟକ, ହେ ମହାଧନୁର୍ଧର କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଦୁର୍ଯୋଧନ!" ବୋଲି ଦ୍ରୋଣ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ସେନା-ଭାଗ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
7.41.10
शलभैरिव चाकाशं धाराभिरिव पर्वतः ।
अभिमन्यो शरैश्छन्नं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.४१.१० ॥
ପଙ୍ଗପାଳରେ ଆକାଶ ଓ ଧାରାରେ ପର୍ବତ ଢଙ୍କା ପଡ଼ିଲା ପରି, ହେ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ବାଣରେ ଢଙ୍କା ହୋଇଯିବାରୁ କିଛି ଚିହ୍ନା ଗଲା ନାହିଁ।
7.41.11
तावकानां तु योधानां वध्यतां निशितैः शरैः ।
अन्यत्र सैन्धवाद्राजन्न स्म कश्चिदतिष्ठत ॥ ७.४१.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବଧ ହେଉଥିଲେ; ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ) ବ୍ୟତୀତ କେହି ଠିଆ ହେଲେ ନାହିଁ।
7.41.12
सौभद्रस्तु ततः शङ्खं प्रध्माय पुरुषर्षभः ।
शीघ्रमभ्यपतत्सेनां भारतीं भरतर्षभ ॥ ७.४१.१२ ॥
ତା ପରେ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର, ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଙ୍ଖ ବଜାଇ ଶୀଘ୍ର ଭାରତୀୟ ସେନା ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
7.41.13
स कक्षेऽग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः पर्यवर्तत ॥ ७.४१.१३ ॥
ବଣ ଝୋପରେ ଛାଡ଼ିଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦହନ କରି, ଭାରତ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
7.41.14
रथनागाश्वमनुजानर्दयन्निशितैः शरैः ।
सम्प्रविश्याकरोद्भूमिं कबन्धगणसङ्कुलाम् ॥ ७.४१.१४ ॥
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରରେ ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରି, ଭିତରକୁ ପଶି ସେ ଭୂମିକୁ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଶରୀରର ଗୋଷ୍ଠୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
7.41.15
सौभद्रचापप्रभवैर्निकृत्ताः परमेषुभिः ।
स्वानेवाभिमुखान्ध्नन्तः प्राद्रवञ्जीवितार्थिनः ॥ ७.४१.१५ ॥
ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଧନୁରୁ ନିର୍ଗତ ଉତ୍ତମ ଶରରେ କଟାଯାଇ, ନିଜ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଲୋକଙ୍କୁ ହିଁ ଆଘାତ କରି, ପ୍ରାଣ ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ ସେମାନେ ପଳାଇଲେ।
7.41.16
ते घोरा रौद्रकर्माणो विपाठा बहवः शिताः ।
निघ्न्तो रथनागाश्वाञ्जग्मुराशु वसुन्धराम् ॥ ७.४१.१६ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର, କ୍ରୂର କର୍ମା, ଆରପାର ବିନ୍ଧୁଥିବା ଅନେକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶର ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଆଘାତ କରି ଶୀଘ୍ର ଭୂମିରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
7.41.17
सायुधाः साङ्गुलित्राणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
दृश्यन्ते बाहवश्चिन्ना हेमाभारणभूषिताः ॥ ७.४१.१७ ॥
ରଣରେ ଅସ୍ତ୍ର, ଆଙ୍ଗୁଳି-ଆବରଣ, ଗଦା ଓ ବାଜୁବନ୍ଦ ସହିତ, ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କଟା ବାହୁ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
7.41.18
शराश्चापानि खङ्गाश्च शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि भूमावासन्सहस्रशः ॥ ७.४१.१८ ॥
ଶର, ଧନୁ, ଖଡ୍ଗ, ଶରୀର ଓ କୁଣ୍ଡଳ ଓ ମାଳା ସହିତ ମୁଣ୍ଡ ହଜାର ହଜାର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିଲା।
7.41.19
सोपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्बहुधा पतितैर्युगैः ॥ ७.४१.१९ ॥
ଉପସ୍କର, ଅଧିଷ୍ଠାନ, ଈଷାଦଣ୍ଡ ଓ କବନ୍ଧୁର ସହିତ, ଭଗ୍ନ ଅକ୍ଷ ଓ ଚକ୍ରରେ, ବହୁପ୍ରକାରେ ପଡ଼ିଥିବା ଯୁଗରେ।
7.41.20
शक्तिचापासिभिश्चैव पतितैश्च महाध्वजैः ।
चर्मचापशरैश्चैव व्यवकीर्णैः समन्तततः ॥ ७.४१.२० ॥
ଶକ୍ତି, ଧନୁ ଓ ଖଡ୍ଗ ସହିତ, ପଡ଼ିଥିବା ମହାଧ୍ୱଜ ସହିତ, ଢାଲ, ଧନୁ ଓ ଶର ସହିତ, ଚାରିଆଡ଼େ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ସବୁ ସହିତ।
7.41.21
निहतैः क्षत्रियैरश्वैर्वारणैश्च विशाम्पते ।
अगम्यरूपा पृथिवी क्षणेनासीत्सुदारुणा ॥ ७.४१.२१ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ନିହତ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିହୋଇ ନ ପାରିବା ଓ ଅତି ଭୟଙ୍କର ହେଲା।
7.41.22
वध्यतां राजपुत्राणां क्रन्दतामितरेतरम् ।
प्रादुरासीन्महाशब्दो भीरूणां भयवर्धनः ॥ ७.४१.२२ ॥
ବଧ ହେଉଥିବା ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚିତ୍କାର କରୁଥିବାବେଳେ ଭୀରୁମାନଙ୍କ ଭୟ ବଢ଼ାଇଥିବା ମହାଶବ୍ଦ ଉଠିଲା।
7.41.23
स शब्दो भरतश्चेष्ठ दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
सौभद्रश्चाद्रवत्सेनां घ्नन्वराश्वरथद्विपान् ॥ ७.४१.२३ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହି ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କଲା; ସୌଭଦ୍ର ସେନା ଉପରେ ଝାସ ଦେଇ ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
7.41.24
कक्षमग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः प्रत्यदृश्यत ॥ ७.४१.२४ ॥
ଶୁଖିଲା ଘାସ ଜାଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦହନ କରି ଭରତ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ।
7.41.25
विचरन्तं दिशः सर्वाः प्रदिशश्चापि भारत ।
तं तदा नानुपश्यामः सैन्ये च रजसाऽऽवृते ॥ ७.४१.२५ ॥
ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ଆମେ ଦେଖି ପାରିଲୁ ନାହିଁ, କାରଣ ସୈନ୍ୟ ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ଥିଲା।
7.41.26
आददानं गजाश्वानां णां चायुंषि भारत ।
क्षमेन भूयः पश्यामः सूर्यं मध्यंदिने यथा ॥ ७.४१.२६ ॥
ହେ ଭାରତ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଓ ଆୟୁଷ ହରଣ କରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ କ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ପୁଣି ଦେଖିଲୁ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି।
7.41.27
अभिमन्युं महाराज प्रतपन्तं द्विषद्गणान् ।
स वासवसमः सङ्ख्ये वासवस्यात्मजात्मजः ॥ ७.४१.२७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଶତ୍ରୁଗଣଙ୍କୁ ତାପିତ କରୁଥିବା ଅଭିମନ୍ୟୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଥିଲେ; ସେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ର।
7.41.28
अभिमन्युर्महाराज सैन्यमध्ये व्यरोचत ।
यथा पुरा वह्निसुतः सुरसैन्येषु वीर्यवान् ॥ ७.४१.२८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ପୂର୍ବେ ଦେବସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର (ସ୍କନ୍ଦ) ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।