மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
सोऽभ्यगच्छद्धनुष्पाणिर्ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.१ ॥
அவன் கையில் வில்லுடன், நாணை மீண்டும் மீண்டும் இழுத்தவாறு, புன்னகைப்பவன் போல் குடை, கொடி, சாரதி மற்றும் குதிரைகளுடன் விரைவாக முன்னேறினான்.
7.41.2
सोऽपिध्यद्दशभिर्बाणैरभिमन्युं दुरासदम् ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.२ ॥
அவன் பத்து அம்புகளால் அணுக முடியாத அபிமன்யுவைத் தாக்கினான்; புன்னகைப்பவன் போல் குடை, கொடி, சாரதி, குதிரைகளையும் விரைவாகத் தாக்கினான்.
7.41.3
पितृपैतामहं कर्म कुर्वाणमतिमानुषम् ।
दृष्ट्वार्दितं शरैः कार्ष्मिं त्वदीया हृषिताऽभवन् ॥ ७.४१.३ ॥
தந்தை, பாட்டனுக்குத் தகுந்த, மனிதருக்கு மீறிய செயல்களைச் செய்யும் அவனை அம்புகளால் வருத்தப்பட்டவனாகக் கண்டு உம்முடையவர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
7.41.4
तस्याभिमन्युरायम्य स्मयन्नेकेन पत्रिणा ।
शिरः प्रच्यावयामास तद्रथात्प्रापतद्भुवि ॥ ७.४१.४ ॥
அபிமன்யு புன்னகைத்தவாறு நாணை இழுத்து ஒரே அம்பால் அவனது தலையை அறுத்தான்; அவன் தேரிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தான்.
7.41.5
कर्णिकारमिवाधूतं वातेनापतितं नगात् ।
कर्णानुजं च सम्प्रेक्ष्य तावका व्यथिताऽभवन्।
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कर्णश्चासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.४१.५ ॥
காற்றால் அசைக்கப்பட்டு மரத்திலிருந்து விழுந்த கர்ணிகார மலரைப் போல கர்ணனின் தம்பியை வீழ்ந்தவனாகக் கண்டு உம்மவர்கள் வருந்தினர்; சகோதரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட கர்ணன் முகம் திரும்பினான்.
7.41.6
विमुखीकृत्य कर्णं तु सौभद्रः कङ्कपत्रिभिः ।
अन्यानपि महेष्वासांस्तूर्णमेवाभिदुद्रुवे ॥ ७.४१.६ ॥
கர்ணனை கங்கப் பறவை இறகுள்ள அம்புகளால் புறமுதுகிடச் செய்து, சுபத்திரையின் மகன் விரைவாக மற்ற மகா வில்லாளிகளையும் தாக்கினான்.
7.41.7
ततस्तद्विततं सेन्यं हस्त्यश्वरथपत्तिमत् ।
क्रद्धोऽभिमन्युरभिनत्तिग्मतेजा महारथः ॥ ७.४१.७ ॥
அப்போது யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படை கொண்ட அந்தப் பரவிய படையை, சினம்கொண்ட, கூரிய ஒளியுள்ள மகாரதன் அபிமன்யு பிளந்தான்.
7.41.8
कर्णस्तु बहुभिर्बाणैरर्द्यमानोऽभिमन्युना ।
अपायाज्जवनैरश्वैस्ततोऽनीकमभिद्रवत् ॥ ७.४१.८ ॥
ஆனால் அபிமன்யுவின் பல அம்புகளால் வருத்தப்பட்ட கர்ணன் விரைந்த குதிரைகளால் தப்பி ஓடினான்; பின்னர் அவன் படைப்பிரிவை நோக்கி விரைந்தான்.
7.41.9
तिंष्ठ कर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ।
द्रोणस्य क्रोशतो राजंस्तदनीकमभज्यत ॥ ७.४१.९ ॥
"நில், மகா வில்லாளி கர்ணா, கிருபா, துரியோதனா!" என்று துரோணர் கூவிக்கொண்டிருக்கையில், அரசே, அந்தப் படைப்பிரிவு சிதறியது.
7.41.10
शलभैरिव चाकाशं धाराभिरिव पर्वतः ।
अभिमन्यो शरैश्छन्नं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.४१.१० ॥
வெட்டுக்கிளிகளால் வானமும், நீரோட்டங்களால் மலையும் மூடப்படுவது போல, அபிமன்யுவே, அம்புகளால் மூடப்பட்டதில் எதுவும் தெரியவில்லை.
7.41.11
तावकानां तु योधानां वध्यतां निशितैः शरैः ।
अन्यत्र सैन्धवाद्राजन्न स्म कश्चिदतिष्ठत ॥ ७.४१.११ ॥
அரசே, உம் வீரர்கள் கூரிய அம்புகளால் கொல்லப்பட்டனர்; சிந்துவின் அரசனைத் தவிர யாரும் நிற்கவில்லை.
7.41.12
सौभद्रस्तु ततः शङ्खं प्रध्माय पुरुषर्षभः ।
शीघ्रमभ्यपतत्सेनां भारतीं भरतर्षभ ॥ ७.४१.१२ ॥
பின்னர் சுபத்திரையின் மகன், மனிதரில் சிறந்தவன், சங்கை ஊதி, விரைவாக பாரதர்களின் படையின் மீது பாய்ந்தான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
7.41.13
स कक्षेऽग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः पर्यवर्तत ॥ ७.४१.१३ ॥
காட்டுப் புதரில் விடப்பட்ட நெருப்பைப் போல, எதிரிகளை வேகமாக எரித்தபடி, பாரத சேனைகளின் நடுவே அர்ஜுனன் மகன் சுழன்று திரிந்தான்.
7.41.14
रथनागाश्वमनुजानर्दयन्निशितैः शरैः ।
सम्प्रविश्याकरोद्भूमिं कबन्धगणसङ्कुलाम् ॥ ७.४१.१४ ॥
கூரிய அம்புகளால் தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்களை வருத்தி, உள்ளே புகுந்து பூமியை முண்டங்களின் கூட்டங்களால் நிரப்பினான்.
7.41.15
सौभद्रचापप्रभवैर्निकृत्ताः परमेषुभिः ।
स्वानेवाभिमुखान्ध्नन्तः प्राद्रवञ्जीवितार्थिनः ॥ ७.४१.१५ ॥
சௌபத்ரனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த உயர்ந்த அம்புகளால் வெட்டுண்டு, தங்கள் முன்னால் நின்றவர்களையே தாக்கியபடி, உயிர் வேண்டி ஓடினர்.
7.41.16
ते घोरा रौद्रकर्माणो विपाठा बहवः शिताः ।
निघ्न्तो रथनागाश्वाञ्जग्मुराशु वसुन्धराम् ॥ ७.४१.१६ ॥
அந்த பயங்கரமான, கொடிய செயலுடைய, ஊடுருவிப் பாயும் பல கூரிய அம்புகள் தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளைத் தாக்கி விரைவாக பூமியை அடைந்தன.
7.41.17
सायुधाः साङ्गुलित्राणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
दृश्यन्ते बाहवश्चिन्ना हेमाभारणभूषिताः ॥ ७.४१.१७ ॥
போரில் ஆயுதங்கள், விரல்-கவசங்கள், கதைகள், தோள்வளைகளுடன் வெட்டுண்ட தோள்கள் காணப்பட்டன; அவை தங்க அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.
7.41.18
शराश्चापानि खङ्गाश्च शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि भूमावासन्सहस्रशः ॥ ७.४१.१८ ॥
அம்புகள், வில்கள், வாள்கள், உடல்கள், குண்டலங்களும் மாலைகளும் கொண்ட தலைகள் ஆயிரக்கணக்கில் பூமியில் கிடந்தன.
7.41.19
सोपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्बहुधा पतितैर्युगैः ॥ ७.४१.१९ ॥
உபஸ்கரங்கள், அதிஷ்டானங்கள், ஈஷா-தண்டம், கபந்துரம் ஆகியவற்றுடன், நொறுங்கிய அச்சுகளாலும் சக்கரங்களாலும், பலவாறாக விழுந்த நுகங்களாலும்.
7.41.20
शक्तिचापासिभिश्चैव पतितैश्च महाध्वजैः ।
चर्मचापशरैश्चैव व्यवकीर्णैः समन्तततः ॥ ७.४१.२० ॥
ஈட்டிகள், வில், வாள்களாலும், விழுந்த பெரிய கொடிகளாலும், கேடயங்கள், வில், அம்புகளாலும், எங்கும் சிதறிக் கிடந்தவற்றாலும்.
7.41.21
निहतैः क्षत्रियैरश्वैर्वारणैश्च विशाम्पते ।
अगम्यरूपा पृथिवी क्षणेनासीत्सुदारुणा ॥ ७.४१.२१ ॥
ஓ மக்களின் தலைவரே, கொல்லப்பட்ட க்ஷத்திரியர்கள், குதிரைகள், யானைகளால் பூமி ஒரு கணத்தில் அடையாளம் காண முடியாததாகவும் மிகக் கொடியதாகவும் ஆனது.
7.41.22
वध्यतां राजपुत्राणां क्रन्दतामितरेतरम् ।
प्रादुरासीन्महाशब्दो भीरूणां भयवर्धनः ॥ ७.४१.२२ ॥
கொல்லப்படும் அரசகுமாரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அழைத்துக் கதறியபோது, அச்சமுற்றவர்களின் பயத்தைப் பெருக்கும் பெரும் ஓசை எழுந்தது.
7.41.23
स शब्दो भरतश्चेष्ठ दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
सौभद्रश्चाद्रवत्सेनां घ्नन्वराश्वरथद्विपान् ॥ ७.४१.२३ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவரே, அந்த ஓசை எல்லா திசைகளையும் எதிரொலிக்கச் செய்தது; சௌபத்ரன் படையின் மீது பாய்ந்து, தேர்கள், குதிரைகள், தேர்வீரர்கள், யானைகளை அடித்து வீழ்த்தினான்.
7.41.24
कक्षमग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः प्रत्यदृश्यत ॥ ७.४१.२४ ॥
காய்ந்த புல்லைப் பற்றவைக்கும் தீ போல, அர்ஜுனனின் மகன் விரைவாக எதிரிகளை எரித்துக்கொண்டு பரத படையின் நடுவே தோன்றினான்.
7.41.25
विचरन्तं दिशः सर्वाः प्रदिशश्चापि भारत ।
तं तदा नानुपश्यामः सैन्ये च रजसाऽऽवृते ॥ ७.४१.२५ ॥
ஓ பாரதா, எல்லா திசைகளிலும் உப திசைகளிலும் சஞ்சரித்த அவனை அப்போது நாங்கள் காணவில்லை; படை தூசியால் மூடப்பட்டிருந்தது.
7.41.26
आददानं गजाश्वानां णां चायुंषि भारत ।
क्षमेन भूयः पश्यामः सूर्यं मध्यंदिने यथा ॥ ७.४१.२६ ॥
ஓ பாரதா, யானைகளினதும் குதிரைகளினதும் உயிரையும் ஆயுளையும் பறித்தவனை ஒரு கணத்தில் மீண்டும் நாங்கள் கண்டோம்; நண்பகல் சூரியனைப் போல்.
7.41.27
अभिमन्युं महाराज प्रतपन्तं द्विषद्गणान् ।
स वासवसमः सङ्ख्ये वासवस्यात्मजात्मजः ॥ ७.४१.२७ ॥
மகாராஜாவே, பகைவர் கூட்டங்களை எரித்துக்கொண்டிருந்த அபிமன்யு போரில் இந்திரனுக்கு நிகரானவன்; இந்திரனின் மகனான அர்ஜுனனின் மகன் அவன்.
7.41.28
अभिमन्युर्महाराज सैन्यमध्ये व्यरोचत ।
यथा पुरा वह्निसुतः सुरसैन्येषु वीर्यवान् ॥ ७.४१.२८ ॥
மகாராஜாவே, படையின் நடுவில் அபிமன்யு முன்பு தேவர் படைகளுக்கு நடுவே வீரியமிக்க அக்னி மகன் (ஸ்கந்தன்) விளங்கியது போல் ஒளிர்ந்தான்.