ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
सोऽभ्यगच्छद्धनुष्पाणिर्ज्यां विकर्षन्पुनः पुनः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.१ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಹೆದೆಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಛತ್ರ, ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.41.2
सोऽपिध्यद्दशभिर्बाणैरभिमन्युं दुरासदम् ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं साश्वमाशु स्मयन्निव ॥ ७.४१.२ ॥
ಅವನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಜೇಯನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಛತ್ರ, ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು.
7.41.3
पितृपैतामहं कर्म कुर्वाणमतिमानुषम् ।
दृष्ट्वार्दितं शरैः कार्ष्मिं त्वदीया हृषिताऽभवन् ॥ ७.४१.३ ॥
ತಂದೆ-ತಾತರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಮನುಷ್ಯಾತೀತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ನೊಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮವರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
7.41.4
तस्याभिमन्युरायम्य स्मयन्नेकेन पत्रिणा ।
शिरः प्रच्यावयामास तद्रथात्प्रापतद्भुवि ॥ ७.४१.४ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವು ನಗುತ್ತಾ ಹೆದೆಯನ್ನು ಎಳೆದು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದನು; ಅವನು ರಥದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
7.41.5
कर्णिकारमिवाधूतं वातेनापतितं नगात् ।
कर्णानुजं च सम्प्रेक्ष्य तावका व्यथिताऽभवन्।
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा कर्णश्चासीत्पराङ्मुखः ॥ ७.४१.५ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿ ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಪುಷ್ಪದಂತೆ ಕರ್ಣನ ತಮ್ಮ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮವರು ದುಃಖಿತರಾದರು; ಸಹೋದರ ಹತನಾದುದನ್ನು ಕಂಡು ಕರ್ಣನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದನು.
7.41.6
विमुखीकृत्य कर्णं तु सौभद्रः कङ्कपत्रिभिः ।
अन्यानपि महेष्वासांस्तूर्णमेवाभिदुद्रुवे ॥ ७.४१.६ ॥
ಕರ್ಣನನ್ನು ಕಂಕ ಪಕ್ಷಿಯ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿಸಿ, ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇತರ ಮಹಾಧನುರ್ಧರರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.41.7
ततस्तद्विततं सेन्यं हस्त्यश्वरथपत्तिमत् ।
क्रद्धोऽभिमन्युरभिनत्तिग्मतेजा महारथः ॥ ७.४१.७ ॥
ಆಗ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಾಳುಗಳಿಂದ ಹರಡಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೋಪಗೊಂಡ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾರಥ ಅಭಿಮನ್ಯು ಭೇದಿಸಿದನು.
7.41.8
कर्णस्तु बहुभिर्बाणैरर्द्यमानोऽभिमन्युना ।
अपायाज्जवनैरश्वैस्ततोऽनीकमभिद्रवत् ॥ ७.४१.८ ॥
ಆದರೆ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಕರ್ಣನು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು; ನಂತರ ಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.41.9
तिंष्ठ कर्ण महेष्वास कृप दुर्योधनेति च ।
द्रोणस्य क्रोशतो राजंस्तदनीकमभज्यत ॥ ७.४१.९ ॥
"ನಿಲ್ಲು, ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿ ಕರ್ಣ, ಕೃಪ, ದುರ್ಯೋಧನ!" ಎಂದು ದ್ರೋಣನು ಕೂಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಸೇನಾಭಾಗ ಚದುರಿತು.
7.41.10
शलभैरिव चाकाशं धाराभिरिव पर्वतः ।
अभिमन्यो शरैश्छन्नं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.४१.१० ॥
ಮಿಡತೆಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವೂ, ಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪರ್ವತವೂ ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ, ಅಭಿಮನ್ಯು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಏನೂ ಗೋಚರಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.41.11
तावकानां तु योधानां वध्यतां निशितैः शरैः ।
अन्यत्र सैन्धवाद्राजन्न स्म कश्चिदतिष्ठत ॥ ७.४१.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಯೋಧರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಸೈಂಧವ (ಜಯದ್ರಥ) ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾರೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ.
7.41.12
सौभद्रस्तु ततः शङ्खं प्रध्माय पुरुषर्षभः ।
शीघ्रमभ्यपतत्सेनां भारतीं भरतर्षभ ॥ ७.४१.१२ ॥
ಆಗ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭರತರ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
7.41.13
स कक्षेऽग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः पर्यवर्तत ॥ ७.४१.१३ ॥
ಕಾಡಿನ ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತಾ, ಭಾರತ ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ಅರ್ಜುನನ ಮಗ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
7.41.14
रथनागाश्वमनुजानर्दयन्निशितैः शरैः ।
सम्प्रविश्याकरोद्भूमिं कबन्धगणसङ्कुलाम् ॥ ७.४१.१४ ॥
ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ, ಒಳಹೊಕ್ಕು ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.
7.41.15
सौभद्रचापप्रभवैर्निकृत्ताः परमेषुभिः ।
स्वानेवाभिमुखान्ध्नन्तः प्राद्रवञ्जीवितार्थिनः ॥ ७.४१.१५ ॥
ಸೌಭದ್ರನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಮುಂದಿದ್ದವರನ್ನೇ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಾಣ ಬಯಸಿ ಓಡಿದರು.
7.41.16
ते घोरा रौद्रकर्माणो विपाठा बहवः शिताः ।
निघ्न्तो रथनागाश्वाञ्जग्मुराशु वसुन्धराम् ॥ ७.४१.१६ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ, ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮದ, ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಅನೇಕ ಚೂಪಾದ ಬಾಣಗಳು ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋದವು.
7.41.17
सायुधाः साङ्गुलित्राणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
दृश्यन्ते बाहवश्चिन्ना हेमाभारणभूषिताः ॥ ७.४१.१७ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಆಯುಧ, ಬೆರಳು ಕವಚ, ಗದೆ, ತೋಳ್ಬಂದಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ತುಂಡಾದ ತೋಳುಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು.
7.41.18
शराश्चापानि खङ्गाश्च शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि भूमावासन्सहस्रशः ॥ ७.४१.१८ ॥
ಬಾಣಗಳು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ದೇಹಗಳು, ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಲೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
7.41.19
सोपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्बहुधा पतितैर्युगैः ॥ ७.४१.१९ ॥
ಉಪಸ್ಕರ, ಅಧಿಷ್ಠಾನ, ಈಷಾ-ದಂಡ, ಕಬಂಧುರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮುರಿದ ಅಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳಿಂದ, ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ನೊಗಗಳಿಂದ.
7.41.20
शक्तिचापासिभिश्चैव पतितैश्च महाध्वजैः ।
चर्मचापशरैश्चैव व्यवकीर्णैः समन्तततः ॥ ७.४१.२० ॥
ಶಕ್ತಿ, ಬಿಲ್ಲು, ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ, ಬಿದ್ದ ಮಹಾಧ್ವಜಗಳಿಂದ, ಗುರಾಣಿ, ಬಿಲ್ಲು, ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾದವುಗಳಿಂದ.
7.41.21
निहतैः क्षत्रियैरश्वैर्वारणैश्च विशाम्पते ।
अगम्यरूपा पृथिवी क्षणेनासीत्सुदारुणा ॥ ७.४१.२१ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತೇ, ಹತರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗದಂತಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಯಿತು.
7.41.22
वध्यतां राजपुत्राणां क्रन्दतामितरेतरम् ।
प्रादुरासीन्महाशब्दो भीरूणां भयवर्धनः ॥ ७.४१.२२ ॥
ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೂಗುತ್ತಿರಲು, ಭೀರುಗಳ ಭಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಹಾ ಶಬ್ದ ಹುಟ್ಟಿತು.
7.41.23
स शब्दो भरतश्चेष्ठ दिशः सर्वा व्यनादयत् ।
सौभद्रश्चाद्रवत्सेनां घ्नन्वराश्वरथद्विपान् ॥ ७.४१.२३ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು; ಸೌಭದ್ರನು ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ ರಥ, ಕುದುರೆ, ಸಾರಥಿ, ಆನೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.41.24
कक्षमग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् ।
मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनिः प्रत्यदृश्यत ॥ ७.४१.२४ ॥
ಒಣಗಿದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಅರ್ಜುನನ ಪುತ್ರನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತ ಭರತ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.41.25
विचरन्तं दिशः सर्वाः प्रदिशश्चापि भारत ।
तं तदा नानुपश्यामः सैन्ये च रजसाऽऽवृते ॥ ७.४१.२५ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಆಗ ನಾವು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಸೇನೆಯು ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
7.41.26
आददानं गजाश्वानां णां चायुंषि भारत ।
क्षमेन भूयः पश्यामः सूर्यं मध्यंदिने यथा ॥ ७.४१.२६ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಆನೆ ಕುದುರೆಗಳ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಆಯುಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಾವು ಕಂಡೆವು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ.
7.41.27
अभिमन्युं महाराज प्रतपन्तं द्विषद्गणान् ।
स वासवसमः सङ्ख्ये वासवस्यात्मजात्मजः ॥ ७.४१.२७ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಶತ್ರುಗಣಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಭಿಮನ್ಯು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಂತಿದ್ದನು; ಇಂದ್ರನ ಪುತ್ರನಾದ ಅರ್ಜುನನ ಮಗನವನು.
7.41.28
अभिमन्युर्महाराज सैन्यमध्ये व्यरोचत ।
यथा पुरा वह्निसुतः सुरसैन्येषु वीर्यवान् ॥ ७.४१.२८ ॥
ಮಹಾರಾಜ, ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯು ಹಿಂದೆ ದೇವಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಅಗ್ನಿಪುತ್ರ (ಸ್ಕಂದ) ಬೆಳಗಿದಂತೆ ಬೆಳಗಿದನು.