Mahābhārata · Adhyāya 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
सैन्धवेन निरुद्धेषु जयगृद्धिषु पाण्डुषु ।
सुघोरमभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ॥ ७.४४.१ ॥
Cuando los Pāṇḍavas, ansiosos de victoria, fueron detenidos por el Saindhava, se produjo una batalla terriblemente feroz entre vuestros hombres y los enemigos.
7.44.2
प्रविश्याथार्जुनिः सेनां सत्यसन्धो दुरासदः ।
व्यक्षोभयत तेजस्वी मकरः सागरं यथा ॥ ७.४४.२ ॥
Entrando en el ejército, el hijo de Arjuna, fiel a su voto, inaccesible y resplandeciente, lo agitó como un monstruo marino agita el océano.
7.44.3
तं तथा शरवर्षेण छादयन्तमरिंदमम् ।
यथा प्रधानाः सौभद्रमभ्ययुः कुरुसत्तमाः ॥ ७.४४.३ ॥
Contra él, que así cubría con una lluvia de flechas al domeñador de enemigos, el hijo de Subhadrā, los principales guerreros, los mejores de los Kuru, se lanzaron.
7.44.4
तेषां तस्य च सम्मर्दो दारुणः समपद्यत ।
सृजतां शरवर्षाणि प्रसक्तममितौजसाम् ॥ ७.४४.४ ॥
Entre ellos y él surgió un choque terrible, mientras los guerreros de inmenso poder seguían disparando incesantes lluvias de flechas.
7.44.5
रथव्रजेन संरुद्धस्तैरमित्रैस्तथाऽऽर्जुनिः ।
वृषसेनस्य यन्तारं हत्वा चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ७.४४.५ ॥
Rodeado por una multitud de carros, el hijo de Arjuna mató al auriga de Vṛṣasena y le cortó el arco.
7.44.6
तं च विव्याध बलवांस्तस्य चाश्वानजिह्मगैः ।
वातायमानैस्तैरश्वैर्विसंज्ञोऽपहृतो रणात् ॥ ७.४४.६ ॥
El poderoso lo hirió a él y a sus caballos con flechas rectas; y, sin sentido, fue arrastrado fuera de la batalla por aquellos caballos veloces como el viento.
7.44.7
तेनान्तरेणाभिमन्योर्यन्तापासारयद्रथम् ।
रथव्रजास्ततो हृष्टाः साधुसाध्विति चुक्रुशुः ॥ ७.४४.७ ॥
Mientras tanto, el auriga de Abhimanyu alejó el carro. Entonces la hueste de carros, complacida, exclamó: «¡Bien hecho, bien hecho!»
7.44.8
तं सिंहमिव सङ्क्रुद्धं प्रमथ्नन्तं शरैररीन् ।
आरादायान्तमभ्येत्य वसातीयोऽभ्ययाद्द्रुतम् ॥ ७.४४.८ ॥
Aquel, como un león furioso que aplastaba a los enemigos con sus flechas al avanzar desde lejos, fue rápidamente alcanzado y atacado por el guerrero vasāti.
7.44.9
सोऽभिमन्युं शरैः षष्ट्या रुक्मपुङ्कैरवाकिरत् ।
अब्रवीच्च न मे जीवञ्जीवतो युधि मोक्ष्यसे ॥ ७.४४.९ ॥
Llovió sobre Abhimanyu sesenta flechas de plumas doradas y dijo: «Mientras yo viva, no saldrás vivo de la batalla.»
7.44.10
तमयस्मयवर्माणमिषुणा दूरपातिना ।
विव्याध हृदि सौभद्रः स पपात व्यसुः क्षितौ ॥ ७.४४.१० ॥
Al que vestía armadura de hierro le acertó en el pecho con una flecha de largo alcance el hijo de Subhadrā; cayó sin vida al suelo.
7.44.11
वसातीयं हतं दृष्ट्वा क्रुद्धाः क्षत्रियपुङ्गवाः ।
परिवव्रुस्तदा राजंस्तव पौत्रं जिघांसवः ॥ ७.४४.११ ॥
Al ver muerto al vasāti, los toros entre los kṣatriyas, enfurecidos, oh rey, rodearon entonces a tu nieto, deseosos de matarlo.
7.44.12
विष्फारयन्तश्चापानि नानारूपाण्यनेकशः ।
तद्युद्धमभवद्रौद्रं सौभद्रस्यारिभिः सह ॥ ७.४४.१२ ॥
Tensando sus arcos, de muchas formas diversas, de muchas maneras, aquella batalla del hijo de Subhadrā con los enemigos se volvió terrible.
7.44.13
तेषां शरान्सेष्वसनाञ्शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि क्रुद्धश्चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ७.४४.१३ ॥
Enfurecido, Phālgunī (Arjuna) cortó sus flechas, aljabas y arcos, y sus cuerpos y cabezas, con pendientes y guirnaldas.
7.44.14
सखङ्गाः साङ्गुलित्राणाः सपट्टसपरश्वथाः ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
Se veían brazos cortados, adornados con joyas de oro, aún con espadas, protectores de dedos, cinturones y hachas.
7.44.15
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैर्विविधैर्ध्वजैः ।
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैर्मुकुटैश्छत्रचामरैः ॥ ७.४४.१५ ॥
La tierra quedó cubierta de guirnaldas, adornos, vestidos, estandartes caídos de muchas clases, armaduras, escudos, collares, coronas, sombrillas y abanicos de cola de yak.
7.44.16
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.४४.१६ ॥
El suelo quedó cubierto de piezas de carros, plataformas, varales y yugos, ejes y ruedas aplastados y yugos rotos de múltiples formas.
7.44.17
अनुकर्षैः पताकाभिस्तथा सारथिवाजिभिः ।
रथैश्च भग्नैर्नागैश्च हतैः कीर्णाभवन्मही ॥ ७.४४.१७ ॥
La tierra quedó sembrada de varales, estandartes, aurigas y caballos, carros rotos y elefantes muertos.
7.44.18
निहतैः क्षत्रियैः शूरैर्नानाजनपदेश्वरैः ।
जयगृद्धैर्वृता भूमिर्दारुणा समपद्यत ॥ ७.४४.१८ ॥
La tierra, cubierta de héroes kṣatriyas muertos, señores de muchos reinos, ávidos de victoria, se volvió terrible.
7.44.19
दिशो विचरतस्तस्य सर्वाश्च प्रदिशस्तथा ।
रणेऽभिमन्योः क्रुद्धस्य रूपमन्तरधीयत ॥ ७.४४.१९ ॥
Mientras el airado Abhimanyu recorría todas las direcciones y las direcciones intermedias en la batalla, su forma desapareció.
7.44.20
काञ्चनं यद्यदस्यासीद्वर्म चाभरणानि च ।
धनुषश्च शराणां च तदपश्याम केवलम् ॥ ७.४४.२० ॥
Solo podíamos ver su armadura dorada y sus adornos, y su arco y sus flechas.
7.44.21
तं तदा नाशकत्कश्चिच्चक्षुर्भ्यामभिवीक्षितुम् ।
आददानं शरैर्योधान्मध्ये सूर्यमिव स्थितम् ॥ ७.४४.२१ ॥
Nadie podía entonces mirarlo con los ojos; arrebatando guerreros con sus flechas, se erguía en medio como el sol.