Mahābhārata · Adhyāya 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
सैन्धवेन निरुद्धेषु जयगृद्धिषु पाण्डुषु ।
सुघोरमभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ॥ ७.४४.१ ॥
Als die nach Sieg begierigen Pāṇḍavas vom Saindhava aufgehalten wurden, entbrannte ein überaus furchtbarer Kampf zwischen deinen Kriegern und den Feinden.
7.44.2
प्रविश्याथार्जुनिः सेनां सत्यसन्धो दुरासदः ।
व्यक्षोभयत तेजस्वी मकरः सागरं यथा ॥ ७.४४.२ ॥
Der Sohn Arjunas drang in das Heer ein; treu seinem Gelübde, unbezwinglich und strahlend, erschütterte er es wie ein Meeresungeheuer das Meer aufwühlt.
7.44.3
तं तथा शरवर्षेण छादयन्तमरिंदमम् ।
यथा प्रधानाः सौभद्रमभ्ययुः कुरुसत्तमाः ॥ ७.४४.३ ॥
Gegen ihn, der den Bezwinger der Feinde so mit einem Pfeilregen bedeckte, den Sohn Subhadrās, stürmten die führenden Krieger, die Besten der Kurus, heran.
7.44.4
तेषां तस्य च सम्मर्दो दारुणः समपद्यत ।
सृजतां शरवर्षाणि प्रसक्तममितौजसाम् ॥ ७.४४.४ ॥
Ein furchtbares Gefecht entbrannte zwischen ihnen und ihm, während die unermesslich starken Krieger unablässig Pfeilregen abschossen.
7.44.5
रथव्रजेन संरुद्धस्तैरमित्रैस्तथाऽऽर्जुनिः ।
वृषसेनस्य यन्तारं हत्वा चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ७.४४.५ ॥
Von einer Schar von Streitwagen umzingelt, erschlug der Sohn Arjunas den Wagenlenker Vṛṣasenas und zerbrach ihm den Bogen.
7.44.6
तं च विव्याध बलवांस्तस्य चाश्वानजिह्मगैः ।
वातायमानैस्तैरश्वैर्विसंज्ञोऽपहृतो रणात् ॥ ७.४४.६ ॥
Der Starke durchbohrte ihn und seine Pferde mit geraden Pfeilen; und bewusstlos wurde er von jenen windschnellen Pferden aus der Schlacht getragen.
7.44.7
तेनान्तरेणाभिमन्योर्यन्तापासारयद्रथम् ।
रथव्रजास्ततो हृष्टाः साधुसाध्विति चुक्रुशुः ॥ ७.४४.७ ॥
Inzwischen fuhr Abhimanyus Wagenlenker den Streitwagen weg. Da riefen die Wagenkämpfer erfreut: »Gut gemacht, gut gemacht!«
7.44.8
तं सिंहमिव सङ्क्रुद्धं प्रमथ्नन्तं शरैररीन् ।
आरादायान्तमभ्येत्य वसातीयोऽभ्ययाद्द्रुतम् ॥ ७.४४.८ ॥
Jenen, der wie ein zorniger Löwe die Feinde mit seinen Pfeilen zermalmte, während er von fern herankam, traf der Vasāti-Krieger rasch an und griff ihn an.
7.44.9
सोऽभिमन्युं शरैः षष्ट्या रुक्मपुङ्कैरवाकिरत् ।
अब्रवीच्च न मे जीवञ्जीवतो युधि मोक्ष्यसे ॥ ७.४४.९ ॥
Er überschüttete Abhimanyu mit sechzig goldgefiederten Pfeilen und sprach: »Solange ich lebe, wirst du im Kampf nicht lebend entkommen.«
7.44.10
तमयस्मयवर्माणमिषुणा दूरपातिना ।
विव्याध हृदि सौभद्रः स पपात व्यसुः क्षितौ ॥ ७.४४.१० ॥
Den Eisenpanzer tragenden traf der Sohn Subhadrās mit einem weitfliegenden Pfeil in die Brust; er fiel leblos zu Boden.
7.44.11
वसातीयं हतं दृष्ट्वा क्रुद्धाः क्षत्रियपुङ्गवाः ।
परिवव्रुस्तदा राजंस्तव पौत्रं जिघांसवः ॥ ७.४४.११ ॥
Als sie den Vasāti erschlagen sahen, umzingelten die zornigen Stiere unter den Kṣatriyas, o König, deinen Enkel, begierig, ihn zu töten.
7.44.12
विष्फारयन्तश्चापानि नानारूपाण्यनेकशः ।
तद्युद्धमभवद्रौद्रं सौभद्रस्यारिभिः सह ॥ ७.४४.१२ ॥
Indem sie ihre Bögen, vielgestaltig, auf vielerlei Weise spannten, wurde jener Kampf des Sohnes der Subhadrā mit den Feinden furchtbar.
7.44.13
तेषां शरान्सेष्वसनाञ्शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि क्रुद्धश्चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ७.४४.१३ ॥
Zornig schnitt Phālgunī (Arjuna) ihre Pfeile, Köcher und Bögen sowie ihre Leiber und Häupter mit Ohrringen und Girlanden ab.
7.44.14
सखङ्गाः साङ्गुलित्राणाः सपट्टसपरश्वथाः ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
Abgeschlagene Arme, mit goldenem Schmuck geziert, wurden sichtbar, mit Schwertern, Fingerschützern, Gürteln und Äxten.
7.44.15
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैर्विविधैर्ध्वजैः ।
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैर्मुकुटैश्छत्रचामरैः ॥ ७.४४.१५ ॥
Der Boden war übersät mit Girlanden, Schmuck, Gewändern, gefallenen Bannern vielerlei Art, Rüstungen, Schilden, Halsketten, Kronen, Sonnenschirmen und Yakschweif-Fächern.
7.44.16
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.४४.१६ ॥
Der Boden war bedeckt mit Wagenteilen, Plattformen, Deichseln und Jochen, zermalmten Achsen und Rädern und vielfach zerbrochenen Jochen.
7.44.17
अनुकर्षैः पताकाभिस्तथा सारथिवाजिभिः ।
रथैश्च भग्नैर्नागैश्च हतैः कीर्णाभवन्मही ॥ ७.४४.१७ ॥
Die Erde war übersät mit Deichseln, Bannern, Wagenlenkern und Pferden, zerbrochenen Wagen und erschlagenen Elefanten.
7.44.18
निहतैः क्षत्रियैः शूरैर्नानाजनपदेश्वरैः ।
जयगृद्धैर्वृता भूमिर्दारुणा समपद्यत ॥ ७.४४.१८ ॥
Die Erde, bedeckt von erschlagenen tapferen Kṣatriyas, Herren vieler Reiche, begierig nach Sieg, wurde schrecklich.
7.44.19
दिशो विचरतस्तस्य सर्वाश्च प्रदिशस्तथा ।
रणेऽभिमन्योः क्रुद्धस्य रूपमन्तरधीयत ॥ ७.४४.१९ ॥
Als der zornige Abhimanyu in der Schlacht alle Richtungen und Zwischenrichtungen durchstreifte, verschwand seine Gestalt.
7.44.20
काञ्चनं यद्यदस्यासीद्वर्म चाभरणानि च ।
धनुषश्च शराणां च तदपश्याम केवलम् ॥ ७.४४.२० ॥
Nur seine goldene Rüstung und seinen Schmuck sowie Bogen und Pfeile konnten wir sehen.
7.44.21
तं तदा नाशकत्कश्चिच्चक्षुर्भ्यामभिवीक्षितुम् ।
आददानं शरैर्योधान्मध्ये सूर्यमिव स्थितम् ॥ ७.४४.२१ ॥
Niemand konnte ihn damals mit den Augen anblicken; Krieger mit seinen Pfeilen ergreifend, stand er mitten da wie die Sonne.