ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
सैन्धवेन निरुद्धेषु जयगृद्धिषु पाण्डुषु ।
सुघोरमभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ॥ ७.४४.१ ॥
ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୋକାଯାଇଥିବା, ବିଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
7.44.2
प्रविश्याथार्जुनिः सेनां सत्यसन्धो दुरासदः ।
व्यक्षोभयत तेजस्वी मकरः सागरं यथा ॥ ७.४४.२ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞ, ଦୁର୍ଧର୍ଷ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ସେ, ମକର ଯେପରି ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଲୋଡ଼ନ କରେ, ସେପରି ସେନାକୁ ଆଲୋଡ଼ନ କଲା।
7.44.3
तं तथा शरवर्षेण छादयन्तमरिंदमम् ।
यथा प्रधानाः सौभद्रमभ्ययुः कुरुसत्तमाः ॥ ७.४४.३ ॥
ଶରବର୍ଷଣରେ ତାକୁ ଏପରି ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁଦମନ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଧାନ ବୀରମାନେ ଧାଇଁଲେ।
7.44.4
तेषां तस्य च सम्मर्दो दारुणः समपद्यत ।
सृजतां शरवर्षाणि प्रसक्तममितौजसाम् ॥ ७.४४.४ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ହେଲା; ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ବୀରମାନେ ନିରନ୍ତର ଶରବର୍ଷଣ କଲେ।
7.44.5
रथव्रजेन संरुद्धस्तैरमित्रैस्तथाऽऽर्जुनिः ।
वृषसेनस्य यन्तारं हत्वा चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ७.४४.५ ॥
ରଥସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ବୃଷସେନଙ୍କ ସାରଥିକୁ ବଧ କରି ତାଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
7.44.6
तं च विव्याध बलवांस्तस्य चाश्वानजिह्मगैः ।
वातायमानैस्तैरश्वैर्विसंज्ञोऽपहृतो रणात् ॥ ७.४४.६ ॥
ବଳବାନ ସେ ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ସିଧା ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; ପବନ ପରି ବେଗଶାଳୀ ସେହି ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଅଚେତ ହୋଇ ରଣଭୂମିରୁ ନିଆଗଲେ।
7.44.7
तेनान्तरेणाभिमन्योर्यन्तापासारयद्रथम् ।
रथव्रजास्ततो हृष्टाः साधुसाध्विति चुक्रुशुः ॥ ७.४४.७ ॥
ସେହି ଅନ୍ତରରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ସାରଥି ରଥକୁ ଦୂରକୁ ଚଳାଇ ନେଲା। ତା'ପରେ ରଥସେନା ହର୍ଷିତ ହୋଇ 'ସାଧୁ, ସାଧୁ' ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲା।
7.44.8
तं सिंहमिव सङ्क्रुद्धं प्रमथ्नन्तं शरैररीन् ।
आरादायान्तमभ्येत्य वसातीयोऽभ्ययाद्द्रुतम् ॥ ७.४४.८ ॥
ସିଂହ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ବାଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମର୍ଦ୍ଦନ କରି ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କ ଉପରେ ବସାତୀୟ ଶୀଘ୍ର ଆସି ଆକ୍ରମଣ କଲା।
7.44.9
सोऽभिमन्युं शरैः षष्ट्या रुक्मपुङ्कैरवाकिरत् ।
अब्रवीच्च न मे जीवञ्जीवतो युधि मोक्ष्यसे ॥ ७.४४.९ ॥
ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ଷାଠିଏ ବାଣ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷାଇଲା ଓ କହିଲା, "ମୋ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ଜୀବିତ ଫେରିବ ନାହିଁ।"
7.44.10
तमयस्मयवर्माणमिषुणा दूरपातिना ।
विव्याध हृदि सौभद्रः स पपात व्यसुः क्षितौ ॥ ७.४४.१० ॥
ଲୌହ କବଚଧାରୀ ତାହାକୁ ସୌଭଦ୍ର ଦୂରଗାମୀ ବାଣରେ ଛାତିରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ସେ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
7.44.11
वसातीयं हतं दृष्ट्वा क्रुद्धाः क्षत्रियपुङ्गवाः ।
परिवव्रुस्तदा राजंस्तव पौत्रं जिघांसवः ॥ ७.४४.११ ॥
ବସାତୀୟ ହତ ହୋଇଥିବା ଦେଖି କ୍ରୁଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ହେ ରାଜନ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ନାତିକୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଲେ।
7.44.12
विष्फारयन्तश्चापानि नानारूपाण्यनेकशः ।
तद्युद्धमभवद्रौद्रं सौभद्रस्यारिभिः सह ॥ ७.४४.१२ ॥
ବିବିଧ ରୂପର ଧନୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଟାଣି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହିତ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କର ସେ ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଗଲା।
7.44.13
तेषां शरान्सेष्वसनाञ्शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि क्रुद्धश्चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ७.४४.१३ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ଫାଲ୍ଗୁନି (ଅର୍ଜୁନ) ସେମାନଙ୍କ ବାଣ, ତୂଣୀର ଓ ଧନୁ ସହିତ, ଶରୀର ଓ ମସ୍ତକ, କୁଣ୍ଡଳ ଓ ମାଳା ସହିତ କାଟି ପକାଇଲେ।
7.44.14
सखङ्गाः साङ्गुलित्राणाः सपट्टसपरश्वथाः ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
ଖଡ୍ଗ, ଅଙ୍ଗୁଳିତ୍ରାଣ, ପଟ୍ଟ ଓ କୁଠାର ସହିତ, ସୁନା ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ କଟା ବାହୁ ଦେଖାଗଲେ।
7.44.15
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैर्विविधैर्ध्वजैः ।
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैर्मुकुटैश्छत्रचामरैः ॥ ७.४४.१५ ॥
ମାଳା, ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ପଡ଼ିଥିବା ବିବିଧ ଧ୍ୱଜ, କବଚ, ଢାଲ, ହାର, ମୁକୁଟ, ଛତ୍ର ଓ ଚାମର ଦ୍ୱାରା (ପୃଥିବୀ ଭରିଗଲା)।
7.44.16
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.४४.१६ ॥
ରଥ ସାମଗ୍ରୀ, ଆସନ, ଈଷାଦଣ୍ଡ, କବନ୍ଧୁର, ଭଗ୍ନ ଅକ୍ଷ, ଚୂର୍ଣ୍ଣିତ ଚକ୍ର ଓ ବହୁପ୍ରକାରେ ଭଗ୍ନ ଯୁଗ ଦ୍ୱାରା (ପୃଥିବୀ ଭରିଗଲା)।
7.44.17
अनुकर्षैः पताकाभिस्तथा सारथिवाजिभिः ।
रथैश्च भग्नैर्नागैश्च हतैः कीर्णाभवन्मही ॥ ७.४४.१७ ॥
ଅନୁକର୍ଷ, ପତାକା, ସାରଥି ଓ ଅଶ୍ୱ ସହିତ, ଭଗ୍ନ ରଥ ଓ ହତ ହସ୍ତୀରେ ପୃଥିବୀ ଭରିଗଲା।
7.44.18
निहतैः क्षत्रियैः शूरैर्नानाजनपदेश्वरैः ।
जयगृद्धैर्वृता भूमिर्दारुणा समपद्यत ॥ ७.४४.१८ ॥
ଜୟାକାଙ୍କ୍ଷୀ, ନାନା ଜନପଦର ଅଧିପତି ଶୂର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ହତ ହେବାରୁ ପୃଥିବୀ ଭୟଙ୍କର ହେଲା।
7.44.19
दिशो विचरतस्तस्य सर्वाश्च प्रदिशस्तथा ।
रणेऽभिमन्योः क्रुद्धस्य रूपमन्तरधीयत ॥ ७.४४.१९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ରୋଧିତ ଅଭିମନ୍ୟୁ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
7.44.20
काञ्चनं यद्यदस्यासीद्वर्म चाभरणानि च ।
धनुषश्च शराणां च तदपश्याम केवलम् ॥ ७.४४.२० ॥
ତାଙ୍କର ଯାହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚ ଓ ଅଳଙ୍କାର, ଏବଂ ଧନୁ ଓ ବାଣ ଥିଲା, କେବଳ ସେତିକି ଆମେ ଦେଖିପାରୁଥିଲୁ।
7.44.21
तं तदा नाशकत्कश्चिच्चक्षुर्भ्यामभिवीक्षितुम् ।
आददानं शरैर्योधान्मध्ये सूर्यमिव स्थितम् ॥ ७.४४.२१ ॥
ସେତେବେଳେ କେହି ତାଙ୍କୁ ଆଖିରେ ଦେଖିପାରୁ ନଥିଲେ; ସେ ଶରରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ଧରି ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଥିଲେ।