மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
सैन्धवेन निरुद्धेषु जयगृद्धिषु पाण्डुषु ।
सुघोरमभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ॥ ७.४४.१ ॥
சைந்தவனால் தடுக்கப்பட்ட, வெற்றியை விரும்பிய பாண்டவர்களுடன், உங்கள் வீரர்களுக்கும் எதிரிகளுக்கும் மிகக் கொடிய போர் நிகழ்ந்தது.
7.44.2
प्रविश्याथार्जुनिः सेनां सत्यसन्धो दुरासदः ।
व्यक्षोभयत तेजस्वी मकरः सागरं यथा ॥ ७.४४.२ ॥
அர்ஜுனனின் மகன் படையில் புகுந்து, சத்தியப் பிரதிஞ்ஞனும், அணுக முடியாதவனும், ஒளிமிக்கவனுமான அவன், மகரம் கடலைக் கலக்குவது போல் அதனைக் கலக்கினான்.
7.44.3
तं तथा शरवर्षेण छादयन्तमरिंदमम् ।
यथा प्रधानाः सौभद्रमभ्ययुः कुरुसत्तमाः ॥ ७.४४.३ ॥
அம்பு மழையால் அவ்வாறு மூடி, எதிரிகளை அடக்கும் சௌபத்ரனை, குருக்களில் சிறந்த தலைவர்கள் எதிர்த்து விரைந்தனர்.
7.44.4
तेषां तस्य च सम्मर्दो दारुणः समपद्यत ।
सृजतां शरवर्षाणि प्रसक्तममितौजसाम् ॥ ७.४४.४ ॥
அவர்களுக்கும் அவனுக்கும் கொடிய மோதல் நிகழ்ந்தது; அளவற்ற ஆற்றல் கொண்டவர்கள் தொடர்ந்து அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
7.44.5
रथव्रजेन संरुद्धस्तैरमित्रैस्तथाऽऽर्जुनिः ।
वृषसेनस्य यन्तारं हत्वा चिच्छेद कार्मुकम् ॥ ७.४४.५ ॥
தேர்ப் படையால் சூழப்பட்ட அர்ஜுனன் மகன், விருஷசேனனின் தேரோட்டியைக் கொன்று அவனது வில்லை வெட்டினான்.
7.44.6
तं च विव्याध बलवांस्तस्य चाश्वानजिह्मगैः ।
वातायमानैस्तैरश्वैर्विसंज्ञोऽपहृतो रणात् ॥ ७.४४.६ ॥
வலிமை மிக்க அவன் அவனையும், நேரான அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளையும் துளைத்தான்; காற்று போல் பாய்ந்த அந்தக் குதிரைகளால் அவன் மயக்கமடைந்து போர்க்களத்திலிருந்து கொண்டு செல்லப்பட்டான்.
7.44.7
तेनान्तरेणाभिमन्योर्यन्तापासारयद्रथम् ।
रथव्रजास्ततो हृष्टाः साधुसाध्विति चुक्रुशुः ॥ ७.४४.७ ॥
அதற்கிடையில் அபிமன்யுவின் சாரதி தேரை விலக்கிச் சென்றான். அப்போது தேர்ப்படையினர் மகிழ்ந்து 'சாது, சாது' என்று கூவினர்.
7.44.8
तं सिंहमिव सङ्क्रुद्धं प्रमथ्नन्तं शरैररीन् ।
आरादायान्तमभ्येत्य वसातीयोऽभ्ययाद्द्रुतम् ॥ ७.४४.८ ॥
சிங்கம் போல் மிகவும் சினந்து, அம்புகளால் எதிரிகளை நசுக்கி தொலைவிலிருந்து வந்த அவனை, வசாதீயன் விரைந்து வந்து தாக்கினான்.
7.44.9
सोऽभिमन्युं शरैः षष्ट्या रुक्मपुङ्कैरवाकिरत् ।
अब्रवीच्च न मे जीवञ्जीवतो युधि मोक्ष्यसे ॥ ७.४४.९ ॥
அவன் பொன்னிறச் சிறகுகள் கொண்ட அறுபது அம்புகளை அபிமன்யுவின் மீது பொழிந்து, "நான் உயிருடன் இருக்கும்போது போரில் நீ உயிர் தப்ப மாட்டாய்" என்றான்.
7.44.10
तमयस्मयवर्माणमिषुणा दूरपातिना ।
विव्याध हृदि सौभद्रः स पपात व्यसुः क्षितौ ॥ ७.४४.१० ॥
இரும்புக் கவசம் அணிந்திருந்தவனை, சௌபத்ரன் தொலைதூரம் பாயும் அம்பால் மார்பில் துளைத்தான்; அவன் உயிரற்றுத் தரையில் வீழ்ந்தான்.
7.44.11
वसातीयं हतं दृष्ट्वा क्रुद्धाः क्षत्रियपुङ्गवाः ।
परिवव्रुस्तदा राजंस्तव पौत्रं जिघांसवः ॥ ७.४४.११ ॥
வசாதீயன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, சினமுற்ற சத்திரிய சிறந்தோர் அரசே, அப்போது உன் பேரனைக் கொல்ல விரும்பி அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
7.44.12
विष्फारयन्तश्चापानि नानारूपाण्यनेकशः ।
तद्युद्धमभवद्रौद्रं सौभद्रस्यारिभिः सह ॥ ७.४४.१२ ॥
பல வடிவங்களில் இருந்த வில்லுகளை பலவாறாக நாணேற்றி இழுத்தவர்களுடன், சௌபத்ரனின் அந்தப் போர் கொடூரமானது.
7.44.13
तेषां शरान्सेष्वसनाञ्शरीराणि शिरांसि च ।
सकुण्डलानि स्रग्वीणि क्रुद्धश्चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ७.४४.१३ ॥
கோபங்கொண்ட பால்குனி அவர்களின் அம்புகளையும் அம்பறாத்தூணிகளுடன் வில்லையும், உடல்களையும் தலைகளையும், குண்டலங்களும் மாலைகளும் அணிந்தவற்றையும் வெட்டினான்.
7.44.14
सखङ्गाः साङ्गुलित्राणाः सपट्टसपरश्वथाः ।
अदृश्यन्त भुजाश्छिन्ना हेमाभरणभूषिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
வாள், விரலுறைகள், கச்சைகள், கோடரிகளுடன் தங்க அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வெட்டுண்ட கரங்கள் தென்பட்டன.
7.44.15
स्रग्भिराभरणैर्वस्त्रैः पतितैर्विविधैर्ध्वजैः ।
वर्मभिश्चर्मभिर्हारैर्मुकुटैश्छत्रचामरैः ॥ ७.४४.१५ ॥
மாலைகள், அணிகலன்கள், ஆடைகள், விழுந்த பல்வேறு கொடிகள், கவசங்கள், கேடயங்கள், ஆரங்கள், மகுடங்கள், குடைகள், சாமரங்களுடன் (நிலம் நிரம்பியது).
7.44.16
उपस्करैरधिष्ठानैरीषादण्डकबन्धुरैः ।
अक्षैर्विमथितैश्चक्रैर्भग्नैश्च बहुधा युगैः ॥ ७.४४.१६ ॥
தேர் உபகரணங்கள், இருக்கைகள், நுகத்தடிகள், அச்சுகள், நொறுக்கப்பட்ட சக்கரங்கள், பலவாறு முறிந்த நுகங்களுடன் (நிலம் நிரம்பியது).
7.44.17
अनुकर्षैः पताकाभिस्तथा सारथिवाजिभिः ।
रथैश्च भग्नैर्नागैश्च हतैः कीर्णाभवन्मही ॥ ७.४४.१७ ॥
நுகத்தடிகள், கொடிகள், சாரதிகள், குதிரைகளுடன், முறிந்த தேர்களும் கொல்லப்பட்ட யானைகளுமாக பூமி நிறைந்தது.
7.44.18
निहतैः क्षत्रियैः शूरैर्नानाजनपदेश्वरैः ।
जयगृद्धैर्वृता भूमिर्दारुणा समपद्यत ॥ ७.४४.१८ ॥
வெற்றி விருப்புடைய, பல நாடுகளின் அதிபதிகளான வீரக்ஷத்திரியர்கள் கொல்லப்பட்டதால் பூமி கொடுமையாகியது.
7.44.19
दिशो विचरतस्तस्य सर्वाश्च प्रदिशस्तथा ।
रणेऽभिमन्योः क्रुद्धस्य रूपमन्तरधीयत ॥ ७.४४.१९ ॥
போரில் கோபங்கொண்ட அபிமன்யு எல்லா திசைகளிலும் உலவியபோது அவனுடைய உருவம் மறைந்தது.
7.44.20
काञ्चनं यद्यदस्यासीद्वर्म चाभरणानि च ।
धनुषश्च शराणां च तदपश्याम केवलम् ॥ ७.४४.२० ॥
அவனுடைய பொன்னாலான கவசமும் அணிகலன்களும் வில்லும் அம்புகளுமே எங்களுக்குத் தெரிந்தன.
7.44.21
तं तदा नाशकत्कश्चिच्चक्षुर्भ्यामभिवीक्षितुम् ।
आददानं शरैर्योधान्मध्ये सूर्यमिव स्थितम् ॥ ७.४४.२१ ॥
அப்போது எவராலும் அவனைக் கண்களால் நேராகப் பார்க்க முடியவில்லை; அவன் அம்புகளால் வீரர்களைப் பற்றிக்கொண்டு, நடுவில் நிற்கும் சூரியனைப் போல் இருந்தான்.