ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.49.1
विष्णोः स्वसुर्नन्दकरः स विष्ण्वायुधभूषणः ।
रराजातिरथः सङ्ख्ये जनार्दन इवापरः ॥ ७.४९.१ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಹೋದರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡಿದವನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದ ಅವನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅತಿರಥನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಜನಾರ್ದನನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
7.49.2
मारुतोद्धूतकेशान्तमुद्यतारिवरायुधम् ।
वपुः समीक्ष्य पृथ्वीशा दुःसमीक्ष्यं सुरैरपि ॥ ७.४९.२ ॥
ಗಾಳಿಯಿಂದ ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನ, ಶತ್ರುವಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧವನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ನೋಡಲು ಕಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಪಾಲರು (ಭಯಗೊಂಡರು).
7.49.3
यदि पाणितलादेतच्चक्रं मुञ्चेत फाल्गुनिः ।
वरदानान्मातुलस्य विष्णोश्चक्रमिवापतेत् ॥ ७.४९.३ ॥
ಫಾಲ್ಗುನಿ (ಅರ್ಜುನ) ತನ್ನ ಅಂಗೈಯಿಂದ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಮಾವನ ವರದಿಂದ ಅದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಕ್ರದಂತೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
7.49.4
तच्चक्रं भृशमुद्विग्नाः संचिच्छिदुरनेकधा ।
महारथस्ततः कार्ष्मिः स जग्राह महागदाम् ॥ ७.४९.४ ॥
ಅವರು ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದರು. ಆಗ ಮಹಾರಥ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಮಹಾಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.49.5
विधनुःस्यन्दनासिस्तैर्विचक्रश्चारिभिः कृतः ।
अभिमन्युर्गदापाणिरश्वत्थामानमार्दयत् ॥ ७.४९.५ ॥
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಬಿಲ್ಲು, ರಥ, ಖಡ್ಗ, ಚಕ್ರ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅಭಿಮನ್ಯು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದು ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.49.6
स गदामुद्यतां दृष्ट्वा ज्वलन्तीमशनीमिव ।
अपाक्रामद्रथोपस्थाद्विक्रमांस्त्रीन्नरर्षभः ॥ ७.४९.६ ॥
ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತ ಎತ್ತಿದ ಆ ಗದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನು ರಥದ ಆಸನದಿಂದ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಸರಿದನು.
7.49.7
तस्याश्वान्गदया हत्वा तथोभौ पार्ष्णिसारथी ।
शराचिताङ्गः सौभद्रः श्वाविद्वत्समदृश्यत ॥ ७.४९.७ ॥
ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಪಾರ್ಷ್ಣಿ-ಸಾರಥಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದನು. ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸೌಭದ್ರನು ಮುಳ್ಳುಹಂದಿಯಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು.
7.49.8
ततः सुबलदायादं कालिकेयमपोथयत् ।
जघान चास्यानुचरान्गान्धारान्सप्तसप्ततिम् ॥ ७.४९.८ ॥
ನಂತರ ಸುಬಲನ ವಂಶಸ್ಥ ಕಾಲಿಕೇಯನನ್ನು ಅವನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಗಾಂಧಾರ ಅನುಚರರಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮಂದಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು.
7.49.9
पुनश्चैव वसातीयाञ्जघान रथिनो दश ।
केकयानां रथान्सप्त हत्वा च दश कुञ्जरान्।
दौःशासनिरथं साश्वं गदया समपोथयत् ॥ ७.४९.९ ॥
ಮತ್ತೆ ವಸಾತೀಯರ ಹತ್ತು ರಥಿಕರನ್ನು ಕೊಂದನು; ಕೇಕಯರ ಏಳು ರಥಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಹತ್ತು ಆನೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದನು; ದುಃಶಾಸನನ ಮಗನ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗಿನ ರಥವನ್ನು ಗದೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪುಡಿಮಾಡಿದನು.
7.49.10
ततो दौःशसनिः क्रुद्धो गदामुद्यम्य मारिष ।
अभिदुद्राव सौभद्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.४९.१० ॥
ಆಗ ದುಃಶಾಸನನ ಮಗನು ಕೋಪದಿಂದ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಓ ಮಾರಿಷ, ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದನು.
7.49.11
तावुद्यतगदौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
भ्रातृव्यौ सम्प्रजहाते पुरेव त्र्यम्बकान्धकौ ॥ ७.४९.११ ॥
ಗದೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ ಶತ್ರುಗಳು, ಹಿಂದೆ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ಮತ್ತು ಅಂಧಕರಂತೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
7.49.12
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यामाहत्य पतितौ क्षितौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ रणमध्ये परंतपौ ॥ ७.४९.१२ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗದೆಗಳ ತುದಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ರಣಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಅವರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರು.
7.49.13
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.४९.१३ ॥
ದುಃಶಾಸನನ ಮಗನು ರಥದಿಂದ ಎದ್ದು, ಕುರುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನಾಗಿ, ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸೌಭದ್ರನ (ಅಭಿಮನ್ಯು) ತಲೆಗೆ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.49.14
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विचेता न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४९.१४ ॥
ಗದೆಯ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಶ್ರಮದಿಂದ ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸೌಭದ್ರನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
7.49.15
एवं विनिहतो राजन्नेको बहुभिराहवे ।
क्षोभयित्वा चमूं सर्वां नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.४९.१५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅವನು ಅನೇಕರಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದನು; ಆನೆಯು ಕಮಲಸರೋವರವನ್ನು ಕಲಕಿದಂತೆ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಲಕಿ.
7.49.16
अशोभत हतो वीरो व्याधैर्वनगजो यथा ।
तं तथा पतितं शूरं तावकाः पर्यवारयन् ॥ ७.४९.१६ ॥
ಬೇಟೆಗಾರರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಡಾನೆಯಂತೆ ಆ ವೀರನು ಶೋಭಿಸಿದನು. ಹಾಗೆ ಬಿದ್ದ ಆ ಶೂರನನ್ನು ನಿನ್ನವರು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.49.17
दावं दग्ध्वा यथा शान्तं पावकं शिशिरात्यये ।
विमृद्व्य नगशृङ्गाणि सन्निवृत्तमिवानिलम् ॥ ७.४९.१७ ॥
ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಶಿಶಿರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಗೊಂಡ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಗಾಳಿಯಂತೆ.
7.49.18
अस्तिं गतमिवादित्यं तप्त्वा भारत वाहिनीम् ।
उपप्लुतं यथा सोमं संशुष्कमिव सागस्म् ॥ ७.४९.१८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅಸ್ತಂಗತನಾದ ಸೂರ್ಯನು ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಅಸ್ತನಾದಂತೆ, ಗ್ರಹಣಗ್ರಸ್ತ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ಒಣಗಿದ ಸಮುದ್ರದಂತೆ.
7.49.19
पूर्णचन्द्राभवदनं काकपक्षवृतालिकम् ।
तं भूमौ पतितं दृष्ट्वा तावकास्ते महारथाः।
मुदा परमया युक्ताश्चुक्रुशुः सिंहवन्मुहुः ॥ ७.४९.१९ ॥
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖದವನು, ಕಾಗೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಮುಂಗುರುಳುಗಳುಳ್ಳವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಮಹಾರಥರು ಅಪಾರ ಹರ್ಷದಿಂದ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
7.49.20
आसीत्परमको हर्षस्तावकानां विशाम्पते ।
इतरेषां तु वीराणां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ७.४९.२० ॥
ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ವೀರರಿಗೆ ಪರಮ ಹರ್ಷವಾಯಿತು; ಇತರ ವೀರರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಸುರಿಯಿತು.
7.49.21
अन्तरिक्षे च भूतानि प्राक्रोशन्त विशाम्पते ।
दृष्ट्वा निपतितं वीरं च्युतं चन्द्रमिवाम्बरात् ॥ ७.४९.२१ ॥
ಜನಾಧಿಪತಿಯೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಗಿದವು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಆ ವೀರ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.
7.49.22
द्रोणकर्णमुखैः षड्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
एकोऽयं निहतः शेते नैष धर्मो मतो हि नः ॥ ७.४९.२२ ॥
ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ ಮೊದಲಾದ ಆರು ಮಹಾರಥರಾದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರಿಂದ ಒಬ್ಬನೇ ಇವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ; ಇದು ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಲ್ಲ.
7.49.23
तस्मिन्विनिहते वीरे बह्वशोभत मेदिनी ।
द्यौर्यथा पूर्णचन्द्रेण नक्षत्रगणमालिनी ॥ ७.४९.२३ ॥
ಆ ವೀರ ಹತನಾದಾಗ ಭೂಮಿ ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿತು; ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಿಂದ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆಕಾಶದಂತೆ.
7.49.24
रुक्मपुङ्खैश्च सम्पूर्णा रुधिरौघपरिप्लुता ।
उत्तमाङ्गैश्च शूराणां भ्राजमानैः सकुण्डलैः ॥ ७.४९.२४ ॥
ಚಿನ್ನದ ಗರಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ರಕ್ತಪ್ರವಾಹದಿಂದ ತೋಯ್ದು, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ವೀರರ ತಲೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
7.49.25
विचित्रैश्च परिस्तोमैः पताकाभिश्च संवृता ।
चामरैश्च कुथाभिश्च प्रविद्धैश्चाम्बरोत्तमैः ॥ ७.४९.२५ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಅಲಂಕಾರ ಹೊದಿಕೆಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು, ಚಾಮರಗಳು, ಜೀನು ಹೊದಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
7.49.26
रथाश्वनरनागानामलङ्कारैश्च सुप्रभैः ।
खङ्गैः सुनिशितैः पीतैर्निर्मुक्तैर्भुजगैरिव ॥ ७.४९.२६ ॥
ರಥ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯ, ಆನೆಗಳ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದಲೂ, ಅತ್ಯಂತ ಹರಿತವಾದ ಹೊಳೆಯುವ ಖಡ್ಗಗಳಿಂದಲೂ, ಕಳಚಿದ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಖಡ್ಗಗಳಿಂದಲೂ.
7.49.27
चापैश्च विविधैश्छिन्नैः शक्त्यृष्टिप्रासकम्पनैः ।
विविधैश्चायुधैश्चान्यैः संवृता भूरशोभत ॥ ७.४९.२७ ॥
ಮುರಿದ ವಿವಿಧ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ, ಪ್ರಾಸ ಎಂಬ ನಡುಗುವ ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ಇತರ ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಭೂಮಿ ಶೋಭಿಸಿತು.
7.49.28
निष्टनद्भिरतीवान्यैरुद्वहद्रुधिरस्रवैः ।
नरैः पतद्भिः पतितैरवनी स्वधिकं बभौ ॥ ७.४९.२८ ॥
ಅತಿಯಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದವರು, ರಕ್ತಧಾರೆ ಹರಿಸುತ್ತಾ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವರು, ಬಿದ್ದವರು ಮುಂತಾದ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಭೂಮಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಭಿಸಿತು.
7.49.29
वाजिभिश्चापि निर्जीवैः श्वसद्भिः शोणितोक्षितैः ।
सारोहैर्विषमा भूमिः सौभद्रेण निपातितैः ॥ ७.४९.२९ ॥
ಸೌಭದ್ರನು (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಕೆಡವಿದ, ಪ್ರಾಣರಹಿತ, ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ರಕ್ತ ಲೇಪಿತ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸವಾರರಿಂದ ಭೂಮಿ ಅಸಮವಾಯಿತು.
7.49.30
साङ्कुशैः समहामात्रैः सर्वमायुधकेतुभिः ।
पर्वतैरिव विध्वस्तैर्विशिखैर्मथितैर्गजैः ॥ ७.४९.३० ॥
ಅಂಕುಶ, ಮಾವುತರು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಥಿತವಾಗಿ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡ ಆನೆಗಳಿಂದ (ಭೂಮಿ ಶೋಭಿಸಿತು).
7.49.31
पृथिव्यानुकीर्णैश्च अश्वसारथियोधिभिः ।
हदैरिव प्रक्षुभितैर्हृतनागै रथोत्तमैः ॥ ७.४९.३१ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲಾಡಿದ ಕುದುರೆಗಳು, ಸಾರಥಿಗಳು, ಯೋಧರು; ಕದಡಿದ ಸರೋವರಗಳಂತೆ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಗಳ ಉತ್ತಮ ರಥಗಳು.
7.49.32
पदातिसङ्घैश्च हतैर्विविधायुधभूषणैः ।
भीरूणां त्रासजननी घोररूपाऽभवन्मही ॥ ७.४९.३२ ॥
ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲಾಳುಗಳ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾದವರಿಂದ, ಹೇಡಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಘೋರ ರೂಪದ ಭೂಮಿಯಾಯಿತು.
7.49.33
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
तावकानां परा प्रीतिः पाण्डूनां चाभवद्व्यथा ॥ ७.४९.३३ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮವರಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ವ್ಯಥೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
7.49.34
अभिमन्यौ हते राजञ्शिशुकेऽप्राप्तयौवने ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ७.४९.३४ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಭಿಮನ್ಯು ಹತನಾದಾಗ — ಇನ್ನೂ ಯೌವನ ಬಾರದ ಬಾಲಕ — ಧರ್ಮರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆ ಚದುರಿ ಓಡಿತು.
7.49.35
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा सौभद्रे विनिपातिते ।
अजातशत्रुस्तान्वीरानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४९.३५ ॥
ಸೌಭದ್ರನು ಬಿದ್ದುದರಿಂದ ಸೇನೆ ಚದುರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಜಾತಶತ್ರುವು ಆ ವೀರರಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.49.36
स्वर्गमेष गतः शूरो यो हतो न पराङ्मुखः ।
संस्तम्भयत माभैष्ट विजेष्यामो रणे रिपून् ॥ ७.४९.३६ ॥
ಬೆನ್ನು ತೋರದೆ ಹತನಾದ ಈ ಶೂರನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಸ್ಥಿರರಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆವು.
7.49.37
इत्येवं स महातेजा दुःखितेभ्यो महाद्युतिः ।
धर्मराजो युधां श्रेष्ठो ब्रुवन्दुःखमपानुदत् ॥ ७.४९.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೂ, ಮಹಾಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನೂ, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆದ ಧರ್ಮರಾಜನು ದುಃಖಿತರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ ಅವರ ದುಃಖವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದನು.
7.49.38
युद्धे ह्याशीविषाकारान्राजपुत्रान्रणे रिपून् ।
पूर्वं निहत्य सङ्ग्रामे पश्चादार्जुनिरभ्ययात् ॥ ७.४९.३८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಿದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಂತರ ಅರ್ಜುನನ ಮಗನು ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.49.39
हत्वा दशसहस्राणि कौसल्यं च महारथम् ।
कृष्णार्जुनसमः कार्ष्णिः शक्रलोकं गतो ध्रुवम् ॥ ७.४९.३९ ॥
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಜನರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಕೌಸಲ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥನನ್ನು ಕೂಡ ಕೊಂದು, ಕೃಷ್ಣ-ಅರ್ಜುನರಿಗೆ ಸಮನಾದ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
7.49.40
रथाश्वनरमातङ्गान्विनिहत्य सहस्रशः ।
अवितृप्तः स सङ्ग्रामादशोच्यः पुण्यकर्मकृत्। ॥ ७.४९.४० ॥
ರಥ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯ, ಆನೆಗಳನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿ, ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗದೆ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಅವನು ಶೋಕಿಸಲರ್ಹನಲ್ಲ.
7.49.41
गतः पुण्यकृतां लोकाञ्शाश्वतान्पुण्यनिर्जितान् ॥ ७.४९.४१ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡಿದವರ, ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಅವನು ಹೋದನು.