Mahābhārata · Adhyāya 7.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.49.1
विष्णोः स्वसुर्नन्दकरः स विष्ण्वायुधभूषणः ।
रराजातिरथः सङ्ख्ये जनार्दन इवापरः ॥ ७.४९.१ ॥
Aquele que dava alegria à irmã de Viṣṇu, adornado com as armas de Viṣṇu, o grande condutor de carro brilhou na batalha como outro Janārdana.
7.49.2
मारुतोद्धूतकेशान्तमुद्यतारिवरायुधम् ।
वपुः समीक्ष्य पृथ्वीशा दुःसमीक्ष्यं सुरैरपि ॥ ७.४९.२ ॥
Ao ver aquela forma, com os cabelos agitados pelo vento nas pontas e a melhor arma inimiga erguida, difícil de olhar até para os deuses, os reis da terra (ficaram aterrorizados).
7.49.3
यदि पाणितलादेतच्चक्रं मुञ्चेत फाल्गुनिः ।
वरदानान्मातुलस्य विष्णोश्चक्रमिवापतेत् ॥ ७.४९.३ ॥
Se Phālguni (Arjuna) soltasse este disco da palma da mão, pelo dom de seu tio materno cairia como o disco de Viṣṇu.
7.49.4
तच्चक्रं भृशमुद्विग्नाः संचिच्छिदुरनेकधा ।
महारथस्ततः कार्ष्मिः स जग्राह महागदाम् ॥ ७.४९.४ ॥
Muito perturbados, cortaram aquele disco em muitos pedaços. Então o grande condutor Kārṣṇi (Abhimanyu) empunhou a grande maça.
7.49.5
विधनुःस्यन्दनासिस्तैर्विचक्रश्चारिभिः कृतः ।
अभिमन्युर्गदापाणिरश्वत्थामानमार्दयत् ॥ ७.४९.५ ॥
Abhimanyu, despojado pelos inimigos de arco, carro, espada e roda, com a maça na mão, feriu Aśvatthāman.
7.49.6
स गदामुद्यतां दृष्ट्वा ज्वलन्तीमशनीमिव ।
अपाक्रामद्रथोपस्थाद्विक्रमांस्त्रीन्नरर्षभः ॥ ७.४९.६ ॥
Ao ver a maça erguida, ardendo como um raio, aquele touro entre os homens recuou três passos do assento do carro.
7.49.7
तस्याश्वान्गदया हत्वा तथोभौ पार्ष्णिसारथी ।
शराचिताङ्गः सौभद्रः श्वाविद्वत्समदृश्यत ॥ ७.४९.७ ॥
Depois de abater com a maça os seus cavalos e também os dois condutores de retaguarda, o filho de Subhadrā apareceu com os membros cobertos de flechas, como um porco-espinho.
7.49.8
ततः सुबलदायादं कालिकेयमपोथयत् ।
जघान चास्यानुचरान्गान्धारान्सप्तसप्ततिम् ॥ ७.४९.८ ॥
Depois esmagou Kālikeya, herdeiro de Subala, e abateu setenta e sete dos seus seguidores gandharas.
7.49.9
पुनश्चैव वसातीयाञ्जघान रथिनो दश ।
केकयानां रथान्सप्त हत्वा च दश कुञ्जरान्।
दौःशासनिरथं साश्वं गदया समपोथयत् ॥ ७.४९.९ ॥
Novamente abateu dez cocheiros dos vasātīs, destruiu sete carros dos kekayas, matou dez elefantes e esmagou por completo com a sua maça o carro do filho de Duḥśāsana, com os seus cavalos.
7.49.10
ततो दौःशसनिः क्रुद्धो गदामुद्यम्य मारिष ।
अभिदुद्राव सौभद्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.४९.१० ॥
Então o filho de Duḥśāsana, enfurecido, ergueu a sua maça, ó senhor, avançou contra o filho de Subhadrā e gritou: «Pára, pára!»
7.49.11
तावुद्यतगदौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
भ्रातृव्यौ सम्प्रजहाते पुरेव त्र्यम्बकान्धकौ ॥ ७.४९.११ ॥
Aqueles dois heróis, com as maças erguidas, desejosos da morte um do outro, primos rivais, chocaram-se como outrora Tryambaka e Andhaka.
7.49.12
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यामाहत्य पतितौ क्षितौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ रणमध्ये परंतपौ ॥ ७.४९.१२ ॥
Os dois, golpeando-se com as pontas das suas maças, caíram ao chão no meio da batalha como estandartes de Indra derrubados, aqueles abrasadores de inimigos.
7.49.13
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.४९.१३ ॥
O filho de Duḥśāsana ergueu-se do carro, aquele que aumenta a glória dos Kurus, e golpeou na cabeça com sua maça o Saubhadra (Abhimanyu) que se levantava.
7.49.14
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विचेता न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४९.१४ ॥
Atordoado pela grande força da maça e pelo esforço, sem sentidos, o Saubhadra (Abhimanyu), matador de heróis inimigos, caiu ao chão.
7.49.15
एवं विनिहतो राजन्नेको बहुभिराहवे ।
क्षोभयित्वा चमूं सर्वां नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.४९.१५ ॥
Assim, ó rei, ele foi abatido sozinho na batalha por muitos, tendo agitado todo o exército como um elefante agita um lago de lótus.
7.49.16
अशोभत हतो वीरो व्याधैर्वनगजो यथा ।
तं तथा पतितं शूरं तावकाः पर्यवारयन् ॥ ७.४९.१६ ॥
Como um elefante da floresta abatido por caçadores, o herói resplandecia; assim, o herói caído foi cercado pelos teus.
7.49.17
दावं दग्ध्वा यथा शान्तं पावकं शिशिरात्यये ।
विमृद्व्य नगशृङ्गाणि सन्निवृत्तमिवानिलम् ॥ ७.४९.१७ ॥
Como um incêndio florestal que, após queimar, se apaga no fim do inverno, ou o vento que, depois de esmagar os cumes das montanhas, se retira.
7.49.18
अस्तिं गतमिवादित्यं तप्त्वा भारत वाहिनीम् ।
उपप्लुतं यथा सोमं संशुष्कमिव सागस्म् ॥ ७.४९.१८ ॥
Ó Bhārata, como o sol que, depois de queimar o exército, se pôs; como a lua tomada por um eclipse; como o oceano secado.
7.49.19
पूर्णचन्द्राभवदनं काकपक्षवृतालिकम् ।
तं भूमौ पतितं दृष्ट्वा तावकास्ते महारथाः।
मुदा परमया युक्ताश्चुक्रुशुः सिंहवन्मुहुः ॥ ७.४९.१९ ॥
Ao vê-lo caído no chão, de rosto como a lua cheia e cabelos cobertos por asas de corvo, vossos grandes guerreiros de carro, tomados de suprema alegria, rugiram repetidas vezes como leões.
7.49.20
आसीत्परमको हर्षस्तावकानां विशाम्पते ।
इतरेषां तु वीराणां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ७.४९.२० ॥
Ó senhor dos povos, vossos guerreiros sentiram suprema alegria, enquanto dos olhos dos outros heróis caíram lágrimas.
7.49.21
अन्तरिक्षे च भूतानि प्राक्रोशन्त विशाम्पते ।
दृष्ट्वा निपतितं वीरं च्युतं चन्द्रमिवाम्बरात् ॥ ७.४९.२१ ॥
Ó senhor dos povos, os seres no céu clamaram, vendo aquele herói caído como a lua que despenca do céu.
7.49.22
द्रोणकर्णमुखैः षड्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
एकोऽयं निहतः शेते नैष धर्मो मतो हि नः ॥ ७.४९.२२ ॥
Este, sozinho, jaz morto por seis grandes guerreiros de carro, filhos de Dhṛtarāṣṭra, liderados por Droṇa e Karṇa; isto, a nosso ver, não é dharma.
7.49.23
तस्मिन्विनिहते वीरे बह्वशोभत मेदिनी ।
द्यौर्यथा पूर्णचन्द्रेण नक्षत्रगणमालिनी ॥ ७.४९.२३ ॥
Quando aquele herói foi abatido, a terra brilhou intensamente, como o céu adornado pela lua cheia e por uma guirlanda de constelações.
7.49.24
रुक्मपुङ्खैश्च सम्पूर्णा रुधिरौघपरिप्लुता ।
उत्तमाङ्गैश्च शूराणां भ्राजमानैः सकुण्डलैः ॥ ७.४९.२४ ॥
Cheia de flechas de hastes douradas, encharcada em correntes de sangue, e coberta pelas cabeças reluzentes dos heróis adornadas com brincos.
7.49.25
विचित्रैश्च परिस्तोमैः पताकाभिश्च संवृता ।
चामरैश्च कुथाभिश्च प्रविद्धैश्चाम्बरोत्तमैः ॥ ७.४९.२५ ॥
Estava coberta de panos ornamentados de cores variadas, bandeiras, espanadores de cauda de iaque, mantas de sela e as melhores vestes lançadas ao chão.
7.49.26
रथाश्वनरनागानामलङ्कारैश्च सुप्रभैः ।
खङ्गैः सुनिशितैः पीतैर्निर्मुक्तैर्भुजगैरिव ॥ ७.४९.२६ ॥
com os adornos de carros, cavalos, homens e elefantes, e com espadas muito afiadas e reluzentes, jazendo como serpentes que mudaram de pele.
7.49.27
चापैश्च विविधैश्छिन्नैः शक्त्यृष्टिप्रासकम्पनैः ।
विविधैश्चायुधैश्चान्यैः संवृता भूरशोभत ॥ ७.४९.२७ ॥
A terra, coberta de arcos partidos de muitos tipos, de lanças, dardos e azagaias trêmulas, e de muitas outras armas, resplandecia.
7.49.28
निष्टनद्भिरतीवान्यैरुद्वहद्रुधिरस्रवैः ।
नरैः पतद्भिः पतितैरवनी स्वधिकं बभौ ॥ ७.४९.२८ ॥
A terra resplandecia ainda mais, com outros gemendo intensamente, homens caindo e caídos, derramando rios de sangue.
7.49.29
वाजिभिश्चापि निर्जीवैः श्वसद्भिः शोणितोक्षितैः ।
सारोहैर्विषमा भूमिः सौभद्रेण निपातितैः ॥ ७.४९.२९ ॥
O chão estava desigual por cavalos sem vida, ainda ofegantes e untados de sangue, com seus cavaleiros, todos abatidos pelo filho de Subhadrā.
7.49.30
साङ्कुशैः समहामात्रैः सर्वमायुधकेतुभिः ।
पर्वतैरिव विध्वस्तैर्विशिखैर्मथितैर्गजैः ॥ ७.४९.३० ॥
com aguilhões e grandes condutores, com todas as armas e bandeiras, e com elefantes despedaçados por flechas, abatidos como montanhas.
7.49.31
पृथिव्यानुकीर्णैश्च अश्वसारथियोधिभिः ।
हदैरिव प्रक्षुभितैर्हृतनागै रथोत्तमैः ॥ ७.४९.३१ ॥
Espalhados pela terra, com cavalos, cocheiros e guerreiros, e como lagos agitados, com os melhores carros cujos elefantes haviam sido abatidos.
7.49.32
पदातिसङ्घैश्च हतैर्विविधायुधभूषणैः ।
भीरूणां त्रासजननी घोररूपाऽभवन्मही ॥ ७.४९.३२ ॥
Com multidões de infantes abatidos, adornados com diversas armas e ornamentos, a terra tornou-se de forma terrível, causando terror aos covardes.
7.49.33
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
तावकानां परा प्रीतिः पाण्डूनां चाभवद्व्यथा ॥ ७.४९.३३ ॥
Ao vê-lo caído ao chão, de um esplendor como o da lua e do sol, os teus tiveram grande alegria, e os Pāṇḍavas, grande aflição.
7.49.34
अभिमन्यौ हते राजञ्शिशुकेऽप्राप्तयौवने ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ७.४९.३४ ॥
Ó rei, quando Abhimanyu, um jovem que ainda não havia atingido a maturidade, foi morto, todo o exército fugiu em debandada diante dos olhos do rei Yudhiṣṭhira.
7.49.35
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा सौभद्रे विनिपातिते ।
अजातशत्रुस्तान्वीरानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४९.३५ ॥
Vendo o exército dispersar-se com a queda de Saubhadra, Ajātaśatru dirigiu estas palavras àqueles heróis.
7.49.36
स्वर्गमेष गतः शूरो यो हतो न पराङ्मुखः ।
संस्तम्भयत माभैष्ट विजेष्यामो रणे रिपून् ॥ ७.४९.३६ ॥
Este herói, morto sem virar as costas, foi para o céu. Mantende-vos firmes, não temais; venceremos os inimigos na batalha.
7.49.37
इत्येवं स महातेजा दुःखितेभ्यो महाद्युतिः ।
धर्मराजो युधां श्रेष्ठो ब्रुवन्दुःखमपानुदत् ॥ ७.४९.३७ ॥
Assim, o rei da justiça, de grande esplendor e grande brilho, o melhor dos guerreiros, falando aos aflitos, dissipou-lhes a dor.
7.49.38
युद्धे ह्याशीविषाकारान्राजपुत्रान्रणे रिपून् ।
पूर्वं निहत्य सङ्ग्रामे पश्चादार्जुनिरभ्ययात् ॥ ७.४९.३८ ॥
Tendo primeiro abatido na batalha os príncipes e inimigos, semelhantes a serpentes venenosas, o filho de Arjuna avançou depois na refrega.
7.49.39
हत्वा दशसहस्राणि कौसल्यं च महारथम् ।
कृष्णार्जुनसमः कार्ष्णिः शक्रलोकं गतो ध्रुवम् ॥ ७.४९.३९ ॥
Tendo matado dez mil, e também Kauśalya, o grande guerreiro de carro, Kārṣṇi, igual a Kṛṣṇa e Arjuna, certamente foi ao mundo de Indra.
7.49.40
रथाश्वनरमातङ्गान्विनिहत्य सहस्रशः ।
अवितृप्तः स सङ्ग्रामादशोच्यः पुण्यकर्मकृत्। ॥ ७.४९.४० ॥
Tendo abatido milhares de carros, cavalos, homens e elefantes, insaciável na batalha, o praticante de obras meritórias não deve ser lamentado.
7.49.41
गतः पुण्यकृतां लोकाञ्शाश्वतान्पुण्यनिर्जितान् ॥ ७.४९.४१ ॥
Ele foi aos mundos eternos dos que praticam obras meritórias, conquistados pelo mérito.