മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.49.1
विष्णोः स्वसुर्नन्दकरः स विष्ण्वायुधभूषणः ।
रराजातिरथः सङ्ख्ये जनार्दन इवापरः ॥ ७.४९.१ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ സഹോദരിക്ക് ആനന്ദം നൽകിയവനും വിഷ്ണുവിന്റെ ആയുധങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ അവൻ യുദ്ധത്തിൽ അതിരഥനായി മറ്റൊരു ജനാർദനനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
7.49.2
मारुतोद्धूतकेशान्तमुद्यतारिवरायुधम् ।
वपुः समीक्ष्य पृथ्वीशा दुःसमीक्ष्यं सुरैरपि ॥ ७.४९.२ ॥
കാറ്റിൽ ഇളകിയ മുടിയോടെ, ശത്രുവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠായുധം ഉയർത്തിയ ആ രൂപം കണ്ട്, ദേവന്മാർക്കുപോലും നോക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളത് കണ്ട്, ഭൂപതികൾ (ഭയന്നു).
7.49.3
यदि पाणितलादेतच्चक्रं मुञ्चेत फाल्गुनिः ।
वरदानान्मातुलस्य विष्णोश्चक्रमिवापतेत् ॥ ७.४९.३ ॥
ഫാൽഗുനി (അർജുനൻ) തന്റെ കൈപ്പത്തിയിൽ നിന്ന് ഈ ചക്രം വിട്ടാൽ, അമ്മാവന്റെ വരത്താൽ അത് വിഷ്ണുവിന്റെ ചക്രംപോലെ പതിക്കും.
7.49.4
तच्चक्रं भृशमुद्विग्नाः संचिच्छिदुरनेकधा ।
महारथस्ततः कार्ष्मिः स जग्राह महागदाम् ॥ ७.४९.४ ॥
അവർ വളരെ ഉദ്വിഗ്നരായി ആ ചക്രത്തെ പല വിധത്തിൽ മുറിച്ചു. പിന്നെ മഹാരഥൻ കാർഷ്ണി (അഭിമന്യു) മഹാഗദ എടുത്തു.
7.49.5
विधनुःस्यन्दनासिस्तैर्विचक्रश्चारिभिः कृतः ।
अभिमन्युर्गदापाणिरश्वत्थामानमार्दयत् ॥ ७.४९.५ ॥
ശത്രുക്കളാൽ വില്ല്, രഥം, വാൾ, ചക്രം എന്നിവ നഷ്ടപ്പെടുത്തപ്പെട്ട അഭിമന്യു കൈയിൽ ഗദയോടെ അശ്വത്ഥാമാവിനെ ആക്രമിച്ചു.
7.49.6
स गदामुद्यतां दृष्ट्वा ज्वलन्तीमशनीमिव ।
अपाक्रामद्रथोपस्थाद्विक्रमांस्त्रीन्नरर्षभः ॥ ७.४९.६ ॥
ഇടിമിന്നൽപോലെ ജ്വലിച്ചുയർന്ന ആ ഗദ കണ്ട്, ആ നരശ്രേഷ്ഠൻ രഥത്തട്ടിൽനിന്ന് മൂന്ന് ചുവടു പിന്നോട്ട് മാറി.
7.49.7
तस्याश्वान्गदया हत्वा तथोभौ पार्ष्णिसारथी ।
शराचिताङ्गः सौभद्रः श्वाविद्वत्समदृश्यत ॥ ७.४९.७ ॥
അവന്റെ കുതിരകളെ ഗദകൊണ്ട് അടിച്ചുവീഴ്ത്തി, അവന്റെ രണ്ട് പാർഷ്ണി-സാരഥികളെയും കൊന്നു. അമ്പുകളാൽ മൂടിയ ശരീരവുമായി സൗഭദ്രൻ മുള്ളൻപന്നിപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.49.8
ततः सुबलदायादं कालिकेयमपोथयत् ।
जघान चास्यानुचरान्गान्धारान्सप्तसप्ततिम् ॥ ७.४९.८ ॥
പിന്നെ സുബലന്റെ പിൻഗാമിയായ കാലികേയനെ ഞെരിച്ചുകളഞ്ഞു; അവന്റെ ഗാന്ധാര അനുചരന്മാരിൽ എഴുപത്തേഴുപേരെ കൊന്നു.
7.49.9
पुनश्चैव वसातीयाञ्जघान रथिनो दश ।
केकयानां रथान्सप्त हत्वा च दश कुञ्जरान्।
दौःशासनिरथं साश्वं गदया समपोथयत् ॥ ७.४९.९ ॥
വീണ്ടും വസാതീയരിലെ പത്ത് രഥികരെ കൊന്നു; കേകയരുടെ ഏഴ് രഥങ്ങളെ തകർത്തു, പത്ത് ആനകളെയും കൊന്നു; ദുശ്ശാസനപുത്രന്റെ കുതിരകളോടുകൂടിയ രഥം ഗദകൊണ്ട് പൂർണമായി ഞെരിച്ചുകളഞ്ഞു.
7.49.10
ततो दौःशसनिः क्रुद्धो गदामुद्यम्य मारिष ।
अभिदुद्राव सौभद्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.४९.१० ॥
അപ്പോൾ ദുശ്ശാസനപുത്രൻ കോപത്തോടെ ഗദ ഉയർത്തി, ഓ മാരിഷ, സുഭദ്രയുടെ പുത്രന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു, "നില്ക്കൂ, നില്ക്കൂ!" എന്നു പറഞ്ഞു.
7.49.11
तावुद्यतगदौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
भ्रातृव्यौ सम्प्रजहाते पुरेव त्र्यम्बकान्धकौ ॥ ७.४९.११ ॥
ഗദകൾ ഉയർത്തി, പരസ്പരം വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ രണ്ടു വീരന്മാർ, ബന്ധുശത്രുക്കൾ, മുൻകാലത്ത് ത്ര്യംബകനും അന്ധകനുമെന്നപോലെ ഏറ്റുമുട്ടി.
7.49.12
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यामाहत्य पतितौ क्षितौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ रणमध्ये परंतपौ ॥ ७.४९.१२ ॥
ആ ഇരുവരും പരസ്പരം ഗദകളുടെ അഗ്രങ്ങൾകൊണ്ട് അടിച്ച് യുദ്ധമധ്യത്തിൽ ഇന്ദ്രധ്വജങ്ങൾ പോലെ നിലത്തു വീണു; ശത്രുക്കളെ ചുട്ടെരിക്കുന്നവരായിരുന്നു അവർ.
7.49.13
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.४९.१३ ॥
ദുഃശാസനന്റെ പുത്രൻ രഥത്തിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, കൗരവരുടെ കീർത്തി വർധിപ്പിക്കുന്നവനായി, എഴുന്നേൽക്കുകയായിരുന്ന സൗഭദ്രനെ (അഭിമന്യുവിനെ) ഗദകൊണ്ട് തലയിൽ അടിച്ചു.
7.49.14
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विचेता न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४९.१४ ॥
ഗദയുടെ മഹാവേഗത്താലും കഠിനപ്രയത്നത്താലും മോഹിതനായി, ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന സൗഭദ്രൻ നിലത്തു വീണു.
7.49.15
एवं विनिहतो राजन्नेको बहुभिराहवे ।
क्षोभयित्वा चमूं सर्वां नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.४९.१५ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കായ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ പലരും വീഴ്ത്തി; ആന താമരക്കുളത്തെ ഇളക്കുന്നതുപോലെ മുഴുവൻ സേനയെയും ഇളക്കിമറിച്ചശേഷം.
7.49.16
अशोभत हतो वीरो व्याधैर्वनगजो यथा ।
तं तथा पतितं शूरं तावकाः पर्यवारयन् ॥ ७.४९.१६ ॥
വേട്ടക്കാരാൽ വധിക്കപ്പെട്ട കാട്ടാനപോലെ ആ വീരൻ ശോഭിച്ചു. അങ്ങനെ വീണുകിടന്ന ആ ശൂരനെ നിന്റെ ആളുകൾ വളഞ്ഞു.
7.49.17
दावं दग्ध्वा यथा शान्तं पावकं शिशिरात्यये ।
विमृद्व्य नगशृङ्गाणि सन्निवृत्तमिवानिलम् ॥ ७.४९.१७ ॥
കാട്ടുതീ ദഹിപ്പിച്ച് ശിശിരാന്ത്യത്തിൽ ശമിച്ച അഗ്നിപോലെയും, പർവതശിഖരങ്ങളെ തകർത്ത് തിരിച്ചുപോയ കാറ്റുപോലെയും.
7.49.18
अस्तिं गतमिवादित्यं तप्त्वा भारत वाहिनीम् ।
उपप्लुतं यथा सोमं संशुष्कमिव सागस्म् ॥ ७.४९.१८ ॥
ഭാരതാ, അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യൻ സേനയെ ചുട്ടുപൊള്ളിച്ച് അസ്തമിച്ചതുപോലെ, രാഹുഗ്രസ്തനായ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, വറ്റിയ സമുദ്രംപോലെ.
7.49.19
पूर्णचन्द्राभवदनं काकपक्षवृतालिकम् ।
तं भूमौ पतितं दृष्ट्वा तावकास्ते महारथाः।
मुदा परमया युक्ताश्चुक्रुशुः सिंहवन्मुहुः ॥ ७.४९.१९ ॥
പൂർണ്ണചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ളവനും കാക്കച്ചിറകുകളാൽ മൂടിയ മുടിച്ചുരുളുകളുള്ളവനുമായ അവനെ നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്നതു കണ്ട് നിങ്ങളുടെ മഹാരഥന്മാർ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആർത്തുവിളിച്ചു.
7.49.20
आसीत्परमको हर्षस्तावकानां विशाम्पते ।
इतरेषां तु वीराणां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ७.४९.२० ॥
ജനാധിപതേ, നിങ്ങളുടെ വീരന്മാർക്ക് പരമമായ സന്തോഷമുണ്ടായി; മറ്റു വീരന്മാരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നോ കണ്ണീർ ഒഴുകി.
7.49.21
अन्तरिक्षे च भूतानि प्राक्रोशन्त विशाम्पते ।
दृष्ट्वा निपतितं वीरं च्युतं चन्द्रमिवाम्बरात् ॥ ७.४९.२१ ॥
ജനാധിപതേ, ആകാശത്തിൽ ജീവികൾ നിലവിളിച്ചു; ആകാശത്തുനിന്ന് വീണ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ആ വീരൻ നിലത്തു വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട്.
7.49.22
द्रोणकर्णमुखैः षड्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
एकोऽयं निहतः शेते नैष धर्मो मतो हि नः ॥ ७.४९.२२ ॥
ദ്രോണൻ, കർണ്ണൻ തുടങ്ങിയ ആറു മഹാരഥന്മാരായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ചേർന്ന് ഒറ്റയ്ക്കായ ഇവനെ വധിച്ചു കിടത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് ധർമ്മമായി തോന്നുന്നില്ല.
7.49.23
तस्मिन्विनिहते वीरे बह्वशोभत मेदिनी ।
द्यौर्यथा पूर्णचन्द्रेण नक्षत्रगणमालिनी ॥ ७.४९.२३ ॥
ആ വീരൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഭൂമി വളരെ പ്രകാശിച്ചു; പൂർണ്ണചന്ദ്രനാലും നക്ഷത്രമാലകളാലും അലങ്കരിച്ച ആകാശംപോലെ.
7.49.24
रुक्मपुङ्खैश्च सम्पूर्णा रुधिरौघपरिप्लुता ।
उत्तमाङ्गैश्च शूराणां भ्राजमानैः सकुण्डलैः ॥ ७.४९.२४ ॥
സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള അമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞും, രക്തപ്രവാഹത്താൽ നനഞ്ഞും, കുണ്ഡലങ്ങളോടെ തിളങ്ങുന്ന വീരന്മാരുടെ ശിരസ്സുകളാൽ നിറഞ്ഞും ഇരുന്നു.
7.49.25
विचित्रैश्च परिस्तोमैः पताकाभिश्च संवृता ।
चामरैश्च कुथाभिश्च प्रविद्धैश्चाम्बरोत्तमैः ॥ ७.४९.२५ ॥
വിചിത്രമായ അലങ്കാരവിരികളാലും കൊടികളാലും ചാമരങ്ങളാലും ജീനവിരികളാലും എറിയപ്പെട്ട ഉത്തമവസ്ത്രങ്ങളാലും മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു.
7.49.26
रथाश्वनरनागानामलङ्कारैश्च सुप्रभैः ।
खङ्गैः सुनिशितैः पीतैर्निर्मुक्तैर्भुजगैरिव ॥ ७.४९.२६ ॥
രഥങ്ങൾ, കുതിരകൾ, മനുഷ്യർ, ആനകൾ എന്നിവയുടെ അലങ്കാരങ്ങളാലും അതിതീക്ഷ്ണമായ തിളങ്ങുന്ന വാളുകളാലും, ഉരിഞ്ഞിട്ട പാമ്പുകൾ പോലെ കിടക്കുന്നവയാലും.
7.49.27
चापैश्च विविधैश्छिन्नैः शक्त्यृष्टिप्रासकम्पनैः ।
विविधैश्चायुधैश्चान्यैः संवृता भूरशोभत ॥ ७.४९.२७ ॥
ഒടിഞ്ഞ പലതരം വില്ലുകളാലും ശക്തി, ഋഷ്ടി, പ്രാസം എന്നീ വിറയ്ക്കുന്ന ആയുധങ്ങളാലും മറ്റ് പല ആയുധങ്ങളാലും മൂടി ഭൂമി ശോഭിച്ചു.
7.49.28
निष्टनद्भिरतीवान्यैरुद्वहद्रुधिरस्रवैः ।
नरैः पतद्भिः पतितैरवनी स्वधिकं बभौ ॥ ७.४९.२८ ॥
അതിയായി ഞരങ്ങുന്ന മറ്റുള്ളവരാലും രക്തധാര ഒഴുക്കി വീഴുന്നവരും വീണവരുമായ മനുഷ്യരാലും ഭൂമി കൂടുതൽ ശോഭിച്ചു.
7.49.29
वाजिभिश्चापि निर्जीवैः श्वसद्भिः शोणितोक्षितैः ।
सारोहैर्विषमा भूमिः सौभद्रेण निपातितैः ॥ ७.४९.२९ ॥
സൗഭദ്രൻ (അഭിമന്യു) വീഴ്ത്തിയ, ജീവനറ്റ, ശ്വാസം വലിക്കുന്ന, രക്തം പുരണ്ട കുതിരകളാലും അവയുടെ സവാരിക്കാരാലും ഭൂമി അസമമായി.
7.49.30
साङ्कुशैः समहामात्रैः सर्वमायुधकेतुभिः ।
पर्वतैरिव विध्वस्तैर्विशिखैर्मथितैर्गजैः ॥ ७.४९.३० ॥
അങ്കുശങ്ങളോടും മഹാവത്തുകളോടും സകല ആയുധങ്ങളോടും കൊടികളോടും കൂടിയ, അമ്പുകളാൽ തകർക്കപ്പെട്ട് പർവതങ്ങൾ പോലെ ചിതറിയ ആനകളാൽ.
7.49.31
पृथिव्यानुकीर्णैश्च अश्वसारथियोधिभिः ।
हदैरिव प्रक्षुभितैर्हृतनागै रथोत्तमैः ॥ ७.४९.३१ ॥
ഭൂമിയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന കുതിരകളാലും സാരഥികളാലും യോദ്ധാക്കളാലും; ഇളകിമറിഞ്ഞ തടാകങ്ങൾ പോലെ, കൊല്ലപ്പെട്ട ആനകളോടുകൂടിയ ഉത്തമരഥങ്ങളാലും.
7.49.32
पदातिसङ्घैश्च हतैर्विविधायुधभूषणैः ।
भीरूणां त्रासजननी घोररूपाऽभवन्मही ॥ ७.४९.३२ ॥
കൊല്ലപ്പെട്ട കാലാൾപ്പട സംഘങ്ങളാലും, പലതരം ആയുധങ്ങളാലും ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരാലും, ഭീരുക്കളിൽ ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്ന ഘോരരൂപമായി ഭൂമി മാറി.
7.49.33
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
तावकानां परा प्रीतिः पाण्डूनां चाभवद्व्यथा ॥ ७.४९.३३ ॥
ഭൂമിയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന, ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരുടേതുപോലുള്ള ശോഭയുള്ളവനെ കണ്ട് നിങ്ങളുടെ ആളുകൾക്ക് വലിയ സന്തോഷവും പാണ്ഡവർക്ക് വ്യസനവും ഉണ്ടായി.
7.49.34
अभिमन्यौ हते राजञ्शिशुकेऽप्राप्तयौवने ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ७.४९.३४ ॥
രാജാവേ, യൗവനമെത്താത്ത ശിശുവായ അഭിമന്യു കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ധർമ്മരാജൻ കാൺകെ അവന്റെ സകല സേനയും ചിതറിയോടി.
7.49.35
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा सौभद्रे विनिपातिते ।
अजातशत्रुस्तान्वीरानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४९.३५ ॥
സൗഭദ്രൻ വീണുപോയതിനാൽ സേന ചിതറുന്നത് കണ്ട അജാതശത്രു ആ വീരന്മാരോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.49.36
स्वर्गमेष गतः शूरो यो हतो न पराङ्मुखः ।
संस्तम्भयत माभैष्ट विजेष्यामो रणे रिपून् ॥ ७.४९.३६ ॥
പിന്തിരിയാതെ കൊല്ലപ്പെട്ട ഈ ശൂരൻ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു. ഉറച്ചുനില്ക്കുക, ഭയപ്പെടരുത്; യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.
7.49.37
इत्येवं स महातेजा दुःखितेभ्यो महाद्युतिः ।
धर्मराजो युधां श्रेष्ठो ब्रुवन्दुःखमपानुदत् ॥ ७.४९.३७ ॥
ഇങ്ങനെ മഹാതേജസ്വിയും മഹാദ്യുതിയും യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ ധർമ്മരാജൻ ദുഃഖിതരോട് സംസാരിച്ച് അവരുടെ ദുഃഖം അകറ്റി.
7.49.38
युद्धे ह्याशीविषाकारान्राजपुत्रान्रणे रिपून् ।
पूर्वं निहत्य सङ्ग्रामे पश्चादार्जुनिरभ्ययात् ॥ ७.४९.३८ ॥
യുദ്ധത്തിൽ വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് സമാനരായ രാജകുമാരന്മാരെയും ശത്രുക്കളെയും മുമ്പ് വധിച്ച ശേഷം അർജുനപുത്രൻ പിന്നീട് മുന്നേറി.
7.49.39
हत्वा दशसहस्राणि कौसल्यं च महारथम् ।
कृष्णार्जुनसमः कार्ष्णिः शक्रलोकं गतो ध्रुवम् ॥ ७.४९.३९ ॥
പതിനായിരം പേരെ വധിച്ച്, കൗസല്യനെയും മഹാരഥനെയും വധിച്ച്, കൃഷ്ണാർജുനന്മാർക്ക് തുല്യനായ കാർഷ്ണി നിശ്ചയമായും ഇന്ദ്രലോകത്തേക്ക് പോയി.
7.49.40
रथाश्वनरमातङ्गान्विनिहत्य सहस्रशः ।
अवितृप्तः स सङ्ग्रामादशोच्यः पुण्यकर्मकृत्। ॥ ७.४९.४० ॥
രഥങ്ങളെയും കുതിരകളെയും മനുഷ്യരെയും ആനകളെയും ആയിരക്കണക്കിന് വധിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ തൃപ്തിയാകാതെ, പുണ്യകർമ്മം ചെയ്ത അവൻ ദുഃഖിക്കപ്പെടേണ്ടവനല്ല.
7.49.41
गतः पुण्यकृतां लोकाञ्शाश्वतान्पुण्यनिर्जितान् ॥ ७.४९.४१ ॥
പുണ്യകർമ്മം ചെയ്തവരുടെ, പുണ്യത്താൽ നേടപ്പെട്ട ശാശ്വത ലോകങ്ങളിലേക്ക് അവൻ പോയി.