ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.49
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.49.1
विष्णोः स्वसुर्नन्दकरः स विष्ण्वायुधभूषणः ।
रराजातिरथः सङ्ख्ये जनार्दन इवापरः ॥ ७.४९.१ ॥
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଆୟୁଧରେ ଶୋଭିତ ସେ ଅତିରଥୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ୟ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ପରି ଦୀପ୍ତ ହେଲେ।
7.49.2
मारुतोद्धूतकेशान्तमुद्यतारिवरायुधम् ।
वपुः समीक्ष्य पृथ्वीशा दुःसमीक्ष्यं सुरैरपि ॥ ७.४९.२ ॥
ପବନରେ ଉଡ଼ୁଥିବା କେଶ ଥିବା, ଶତ୍ରୁର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆୟୁଧ ଉଠାଇଥିବା ସେହି ରୂପ ଦେଖି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଦର୍ଶ ସେହି ରୂପ ଦେଖି, ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ (ଭୀତ ହେଲେ)।
7.49.3
यदि पाणितलादेतच्चक्रं मुञ्चेत फाल्गुनिः ।
वरदानान्मातुलस्य विष्णोश्चक्रमिवापतेत् ॥ ७.४९.३ ॥
ଯଦି ଫାଲ୍ଗୁନି (ଅର୍ଜୁନ) ନିଜ ହାତର ତଳୁଆରୁ ଏହି ଚକ୍ର ଛାଡ଼ନ୍ତି, ତେବେ ମାମୁଁଙ୍କ ବରରେ ତାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଚକ୍ର ପରି ପଡ଼ିବ।
7.49.4
तच्चक्रं भृशमुद्विग्नाः संचिच्छिदुरनेकधा ।
महारथस्ततः कार्ष्मिः स जग्राह महागदाम् ॥ ७.४९.४ ॥
ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହୋଇ ସେହି ଚକ୍ରକୁ ନାନା ପ୍ରକାରରେ କାଟିଦେଲେ। ତାପରେ ମହାରଥୀ କାର୍ଷ୍ଣି (ଅଭିମନ୍ୟୁ) ମହାଗଦା ଧରିଲେ।
7.49.5
विधनुःस्यन्दनासिस्तैर्विचक्रश्चारिभिः कृतः ।
अभिमन्युर्गदापाणिरश्वत्थामानमार्दयत् ॥ ७.४९.५ ॥
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧନୁ, ରଥ, ଖଡ୍ଗ, ଚକ୍ର ହରାଇଥିବା ଅଭିମନ୍ୟୁ ହାତରେ ଗଦା ଧରି ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
7.49.6
स गदामुद्यतां दृष्ट्वा ज्वलन्तीमशनीमिव ।
अपाक्रामद्रथोपस्थाद्विक्रमांस्त्रीन्नरर्षभः ॥ ७.४९.६ ॥
ବଜ୍ର ପରି ଜଳୁଥିବା ଉଠାଯାଇଥିବା ସେହି ଗଦା ଦେଖି, ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ-ଆସନରୁ ତିନି ପାଦ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
7.49.7
तस्याश्वान्गदया हत्वा तथोभौ पार्ष्णिसारथी ।
शराचिताङ्गः सौभद्रः श्वाविद्वत्समदृश्यत ॥ ७.४९.७ ॥
ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଗଦାରେ ଆଘାତ କରି ଓ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପାର୍ଷ୍ଣି-ସାରଥିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରି, ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ସୌଭଦ୍ର ଶଜାରୁ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.49.8
ततः सुबलदायादं कालिकेयमपोथयत् ।
जघान चास्यानुचरान्गान्धारान्सप्तसप्ततिम् ॥ ७.४९.८ ॥
ତାପରେ ସୁବଳଙ୍କ ବଂଶଧର କାଳିକେୟଙ୍କୁ ସେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କ ଗାନ୍ଧାର ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସତ୍ତରି ସାତ ଜଣଙ୍କୁ ବଧ କଲା।
7.49.9
पुनश्चैव वसातीयाञ्जघान रथिनो दश ।
केकयानां रथान्सप्त हत्वा च दश कुञ्जरान्।
दौःशासनिरथं साश्वं गदया समपोथयत् ॥ ७.४९.९ ॥
ପୁଣି ବସାତୀୟମାନଙ୍କ ଦଶ ଜଣ ରଥୀଙ୍କୁ ବଧ କଲା; କେକୟମାନଙ୍କର ସାତଟି ରଥ ନଷ୍ଟ କଲା ଏବଂ ଦଶ ହାତୀ ମାରିଲା; ଦୁଃଶାସନ-ପୁତ୍ରଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ରଥକୁ ଗଦାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲା।
7.49.10
ततो दौःशसनिः क्रुद्धो गदामुद्यम्य मारिष ।
अभिदुद्राव सौभद्रं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.४९.१० ॥
ତାପରେ କ୍ରୋଧିତ ଦୁଃଶାସନ-ପୁତ୍ର, ହେ ମାରିଷ, ଗଦା ଉଠାଇ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଗଲା ଏବଂ କହିଲା, "ରୁହ, ରୁହ!"
7.49.11
तावुद्यतगदौ वीरावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ।
भ्रातृव्यौ सम्प्रजहाते पुरेव त्र्यम्बकान्धकौ ॥ ७.४९.११ ॥
ଗଦା ଉଠାଇ, ପରସ୍ପରର ବଧ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ବୀର, ଭ୍ରାତୃଶତ୍ରୁମାନେ, ପୂର୍ବକାଳରେ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କ ପରି ପରସ୍ପର ସହ ଭିଡ଼ିଗଲେ।
7.49.12
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यामाहत्य पतितौ क्षितौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ रणमध्ये परंतपौ ॥ ७.४९.१२ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରକୁ ଗଦାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଆଘାତ କରି, ରଣମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜ ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାପ ଦେଉଥିବା ବୀର ଥିଲେ।
7.49.13
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.४९.१३ ॥
ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ପୁତ୍ର ରଥରୁ ଉଠି, କୁରୁଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଉଥିବା ସେ, ଉଠୁଥିବା ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ (ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ) ଗଦାରେ ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରହାର କଲା।
7.49.14
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विचेता न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.४९.१४ ॥
ଗଦାର ମହାବେଗ ଓ ପରିଶ୍ରମରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ଚେତନା ହରାଇ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ସୌଭଦ୍ର ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.49.15
एवं विनिहतो राजन्नेको बहुभिराहवे ।
क्षोभयित्वा चमूं सर्वां नलिनीमिव कुञ्जरः ॥ ७.४९.१५ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହିପରି ଏକାକୀ ସେ ବହୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହେଲେ; ହାତୀ ପଦ୍ମସରୋବରକୁ ଯେପରି ଆଲୋଡ଼େ, ସେପରି ସମୁଦାୟ ସେନାକୁ ଆଲୋଡ଼ି।
7.49.16
अशोभत हतो वीरो व्याधैर्वनगजो यथा ।
तं तथा पतितं शूरं तावकाः पर्यवारयन् ॥ ७.४९.१६ ॥
ବ୍ୟାଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ବନହାତୀ ପରି ସେ ବୀର ଶୋଭିଲେ। ସେହିପରି ପଡ଼ିଥିବା ସେ ଶୂରଙ୍କୁ ତୁମ ଲୋକମାନେ ଘେରିଲେ।
7.49.17
दावं दग्ध्वा यथा शान्तं पावकं शिशिरात्यये ।
विमृद्व्य नगशृङ्गाणि सन्निवृत्तमिवानिलम् ॥ ७.४९.१७ ॥
ବଣ ନିଆଁ ପୋଡ଼ି, ଶୀତ ଶେଷରେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଥିବା ଅଗ୍ନି ପରି, ଏବଂ ପର୍ବତ ଶିଖର ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଫେରିଥିବା ପବନ ପରି।
7.49.18
अस्तिं गतमिवादित्यं तप्त्वा भारत वाहिनीम् ।
उपप्लुतं यथा सोमं संशुष्कमिव सागस्म् ॥ ७.४९.१८ ॥
ହେ ଭରତ, ଅସ୍ତ ଯାଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସେନାକୁ ତପାଇ ଅସ୍ତ ଯିବା ପରି, ଗ୍ରହଣଗ୍ରସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ଶୁଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସମୁଦ୍ର ପରି।
7.49.19
पूर्णचन्द्राभवदनं काकपक्षवृतालिकम् ।
तं भूमौ पतितं दृष्ट्वा तावकास्ते महारथाः।
मुदा परमया युक्ताश्चुक्रुशुः सिंहवन्मुहुः ॥ ७.४९.१९ ॥
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରସଦୃଶ ମୁଖ ଓ କାକପକ୍ଷରେ ଆବୃତ କେଶଗୁଚ୍ଛ ଥିବା ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ମହାରଥୀମାନେ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ସିଂହ ପରି ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କଲେ ।
7.49.20
आसीत्परमको हर्षस्तावकानां विशाम्पते ।
इतरेषां तु वीराणां नेत्रेभ्यः प्रापतज्जलम् ॥ ७.४९.२० ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ପରମ ହର୍ଷ ହେଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବୀରମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁରୁ ଅଶ୍ରୁ ଝରିଲା ।
7.49.21
अन्तरिक्षे च भूतानि प्राक्रोशन्त विशाम्पते ।
दृष्ट्वा निपतितं वीरं च्युतं चन्द्रमिवाम्बरात् ॥ ७.४९.२१ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆକାଶରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଚିତ୍କାର କଲେ; ଆକାଶରୁ ଖସିପଡ଼ିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ସେ ବୀରକୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ।
7.49.22
द्रोणकर्णमुखैः षड्भिर्धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
एकोऽयं निहतः शेते नैष धर्मो मतो हि नः ॥ ७.४९.२२ ॥
ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରମୁଖ ଛଅ ମହାରଥୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଏକାକୀ ଏହାକୁ ବଧ କରି ଶୋଇଛନ୍ତି; ଏହା ଆମ ମତରେ ଧର୍ମ ନୁହେଁ ।
7.49.23
तस्मिन्विनिहते वीरे बह्वशोभत मेदिनी ।
द्यौर्यथा पूर्णचन्द्रेण नक्षत्रगणमालिनी ॥ ७.४९.२३ ॥
ସେ ବୀର ନିହତ ହେବା ପରେ ପୃଥିବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଇଲା, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାଳାରେ ସଜ୍ଜିତ ଆକାଶ ପରି ।
7.49.24
रुक्मपुङ्खैश्च सम्पूर्णा रुधिरौघपरिप्लुता ।
उत्तमाङ्गैश्च शूराणां भ्राजमानैः सकुण्डलैः ॥ ७.४९.२४ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ରକ୍ତଧାରାରେ ଭିଜା, କୁଣ୍ଡଳ ସହିତ ଝଲସୁଥିବା ବୀରମାନଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ।
7.49.25
विचित्रैश्च परिस्तोमैः पताकाभिश्च संवृता ।
चामरैश्च कुथाभिश्च प्रविद्धैश्चाम्बरोत्तमैः ॥ ७.४९.२५ ॥
ବିଚିତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦନ, ପତାକା, ଚାମର, ଜିନ୍ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ଥିଲା।
7.49.26
रथाश्वनरनागानामलङ्कारैश्च सुप्रभैः ।
खङ्गैः सुनिशितैः पीतैर्निर्मुक्तैर्भुजगैरिव ॥ ७.४९.२६ ॥
ରଥ, ଅଶ୍ୱ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ହାତୀଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଖଡ୍ଗ ସହିତ, ଯାହା ଖୋଳ ଛାଡ଼ିଥିବା ସର୍ପ ପରି ପଡ଼ିଥିଲା।
7.49.27
चापैश्च विविधैश्छिन्नैः शक्त्यृष्टिप्रासकम्पनैः ।
विविधैश्चायुधैश्चान्यैः संवृता भूरशोभत ॥ ७.४९.२७ ॥
ଭଙ୍ଗା ବିବିଧ ଧନୁ, ଶକ୍ତି, ଋଷ୍ଟି, ପ୍ରାସ ପରି କମ୍ପିତ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିବିଧ ଆୟୁଧରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଭୂମି ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା।
7.49.28
निष्टनद्भिरतीवान्यैरुद्वहद्रुधिरस्रवैः ।
नरैः पतद्भिः पतितैरवनी स्वधिकं बभौ ॥ ७.४९.२८ ॥
ଅତ୍ୟଧିକ କରାହୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ରକ୍ତଧାରା ବହାଉଥିବା ପଡ଼ୁଥିବା ଓ ପଡ଼ିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଅଧିକ ଶୋଭିତ ହେଲା।
7.49.29
वाजिभिश्चापि निर्जीवैः श्वसद्भिः शोणितोक्षितैः ।
सारोहैर्विषमा भूमिः सौभद्रेण निपातितैः ॥ ७.४९.२९ ॥
ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ (ଅଭିମନ୍ୟୁ) ଦ୍ୱାରା ପାତିତ, ନିର୍ଜୀବ, ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା, ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ଅଶ୍ୱ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସୱାରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ବିଷମ ହୋଇଗଲା।
7.49.30
साङ्कुशैः समहामात्रैः सर्वमायुधकेतुभिः ।
पर्वतैरिव विध्वस्तैर्विशिखैर्मथितैर्गजैः ॥ ७.४९.३० ॥
ଅଙ୍କୁଶ ଓ ମହାବତ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଆୟୁଧ ଓ ପତାକା ସହିତ, ବାଣରେ ମଥିତ ଓ ପର୍ବତ ପରି ବିଧ୍ୱସ୍ତ ହାତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (ଭୂମି ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା)।
7.49.31
पृथिव्यानुकीर्णैश्च अश्वसारथियोधिभिः ।
हदैरिव प्रक्षुभितैर्हृतनागै रथोत्तमैः ॥ ७.४९.३१ ॥
ପୃଥିବୀରେ ବିଖରା ହୋଇଥିବା ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ସହିତ; ଆଲୋଡ଼ିତ ହ୍ରଦ ପରି, ମୃତ ହାତୀ ଥିବା ଉତ୍ତମ ରଥମାନଙ୍କ ସହିତ।
7.49.32
पदातिसङ्घैश्च हतैर्विविधायुधभूषणैः ।
भीरूणां त्रासजननी घोररूपाऽभवन्मही ॥ ७.४९.३२ ॥
ମୃତ ପଦାତିକ ସଂଘ ଓ ବିବିଧ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଭୀରୁମାନଙ୍କ ମନରେ ତ୍ରାସ ଜନ୍ମାଉଥିବା ଘୋର ରୂପ ଧାରଣ କଲା ପୃଥିବୀ।
7.49.33
तं दृष्ट्वा पतितं भूमौ चन्द्रार्कसदृशद्युतिम् ।
तावकानां परा प्रीतिः पाण्डूनां चाभवद्व्यथा ॥ ७.४९.३३ ॥
ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟଥା ହେଲା।
7.49.34
अभिमन्यौ हते राजञ्शिशुकेऽप्राप्तयौवने ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ७.४९.३४ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯୌବନ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁ ଅଭିମନ୍ୟୁ ହତ ହେବାରୁ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେନା ପଳାଇଲା।
7.49.35
दीर्यमाणं बलं दृष्ट्वा सौभद्रे विनिपातिते ।
अजातशत्रुस्तान्वीरानिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४९.३५ ॥
ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ପତନରେ ସେନା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେବାର ଦେଖି, ଅଜାତଶତ୍ରୁ ସେହି ବୀରମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.49.36
स्वर्गमेष गतः शूरो यो हतो न पराङ्मुखः ।
संस्तम्भयत माभैष्ट विजेष्यामो रणे रिपून् ॥ ७.४९.३६ ॥
ପିଠି ନ ଦେଖାଇ ହତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଶୂର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ସ୍ଥିର ରୁହ, ଭୟ କର ନାହିଁ; ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିତିବୁ।
7.49.37
इत्येवं स महातेजा दुःखितेभ्यो महाद्युतिः ।
धर्मराजो युधां श्रेष्ठो ब्रुवन्दुःखमपानुदत् ॥ ७.४९.३७ ॥
ଏହିପରି ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ମହାଦ୍ୟୁତି, ଯୋଦ୍ଧାଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମରାଜ ଦୁଃଖିତମାନଙ୍କୁ କହି ସେମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କଲେ।
7.49.38
युद्धे ह्याशीविषाकारान्राजपुत्रान्रणे रिपून् ।
पूर्वं निहत्य सङ्ग्रामे पश्चादार्जुनिरभ्ययात् ॥ ७.४९.३८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ରାଜପୁତ୍ର ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ବଧ କରି, ପରେ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ସଂଗ୍ରାମରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.49.39
हत्वा दशसहस्राणि कौसल्यं च महारथम् ।
कृष्णार्जुनसमः कार्ष्णिः शक्रलोकं गतो ध्रुवम् ॥ ७.४९.३९ ॥
ଦଶ ହଜାରକୁ ବଧ କରି, କୌଶଲ୍ୟ ଓ ମହାରଥୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କରି, କୃଷ୍ଣ-ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସମାନ କାର୍ଷ୍ଣି ନିଶ୍ଚୟ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଗଲେ।
7.49.40
रथाश्वनरमातङ्गान्विनिहत्य सहस्रशः ।
अवितृप्तः स सङ्ग्रामादशोच्यः पुण्यकर्मकृत्। ॥ ७.४९.४० ॥
ରଥ, ଘୋଡା, ମଣିଷ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ହଜାରେ ହଜାରେ ବଧ କରି, ସଂଗ୍ରାମରୁ ଅତୃପ୍ତ ରହିଥିବା, ପୁଣ୍ୟକର୍ମକାରୀ ସେ ଶୋକ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
7.49.41
गतः पुण्यकृतां लोकाञ्शाश्वतान्पुण्यनिर्जितान् ॥ ७.४९.४१ ॥
ପୁଣ୍ୟକର୍ମକାରୀଙ୍କର, ପୁଣ୍ୟରେ ଜିତାଯାଇଥିବା ଶାଶ୍ବତ ଲୋକକୁ ସେ ଗଲେ।