مهابهاراتا · أدهيايا 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
प्रजासर्गनिमित्तं हि कृतो यत्नस्त्वया विभो ।
त्वया सृष्टाश्च वृद्धाश्च भूतग्रामाः पृथग्विधाः ॥ ७.५३.१ ॥
أيها الرب، إنما بذلتَ جهدك لخلق الكائنات. وبك خُلقت الجماعات من المخلوقات على أنواع شتى ونمت.
7.53.2
तास्तवेह पुनः क्रोधात्प्रजा नश्यन्ति सर्वशः ।
ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं प्रसीद भगवन्प्रभो ॥ ७.५३.२ ॥
بسبب غضبك، تهلك هذه المخلوقات هنا مرة أخرى كلها. ولما رأيتها نشأت في رحمة؛ فارضَ عنا، أيها الرب الجليل.
7.53.3
संहर्तुं न च मे काम एतदेवं भवेदिति ।
पृथिव्या हितकामं तु ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.३ ॥
لم تكن لي رغبة في الإهلاك، فلا يكن ذلك. ولكن وأنا أريد خير الأرض، دخل الغضب فيّ.
7.53.4
इयं सन्ना तदा देवी भारार्ता समचूचुदत् ।
संहारार्थं महादेव भारेणाभिहता सती ॥ ७.५३.४ ॥
فغاصت هذه الإلهة حينئذ، متألمةً من الحمل، وضُغطت؛ أيها الإله العظيم، إن تلك الصالحة، وقد أصابها الثقل، ضُغطت نحو الإهلاك.
7.53.5
ततोऽहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन् ।
संहारमप्रमेयस्य ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.५ ॥
ثم لم أجد، مع كثرة التفكير، بعقلي وسيلةً لإهلاك غير المحدود؛ فدخل الغضب فيّ حينئذ.
7.53.6
संहारार्थं प्रसीदस्व मारुषो वसुधाधिप ।
मा प्रजाः स्थावराश्चैव जङ्गमाश्च व्यनीनशः ॥ ७.५३.६ ॥
لا تغضب من أجل الإهلاك؛ فارضَ عنا، أيها سيد الأرض. لا تُهلك المخلوقات، الساكنة منها والمتحركة.
7.53.7
तव प्रसादाद्भगवन्निदं वर्तेत्त्रिधा जगत् ।
अनागतमतीतं च यच्च सम्प्रति वर्तते ॥ ७.५३.७ ॥
أيها المبارك، بفضلك يستمر هذا العالم على ثلاثة أوجه: الماضي والمستقبل وما هو موجود الآن.
7.53.8
भगवन्क्रोधसन्दीप्तः क्रोधादग्निमवासृजत् ।
स दहत्यश्मकूटानि द्रुमांश्च सरितस्तथा ॥ ७.५३.८ ॥
أيها المبارك، لقد اشتعلت غضبًا فأطلقت من غضبك نارًا؛ وهي تحرق قمم الصخور والأشجار والأنهار أيضًا.
7.53.9
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वै चैव तृणोलपाः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव निःशेषं कुरुते जगत् ॥ ७.५३.९ ॥
وهي تحرق جميع البرك والعشب والقصب، وتجعل العالم كله، الساكن والمتحرك، خرابًا تامًا.
7.53.10
तदेतद्भस्मसाद्भूतं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसीद भगवन्स त्वं रोषो न स्याद्वरो मम ॥ ७.५३.१० ॥
وهكذا صار هذا العالم، الساكن والمتحرك، رمادًا. أيها المبارك، ارضَ؛ فلا يبقَ غضبك، فهذا هو طلبي.
7.53.11
सर्वे हि सृष्टा नश्यन्ति तव देव कथंचन ।
तस्मान्निवर्ततां तेजस्त्वय्येवेदं प्रलीयताम् ॥ ७.५३.११ ॥
أيها الإله، إن كل مخلوق يفنى بوجه ما. فليرجع هذا الوهج، وليذب فيك وحدك.
7.53.12
उपायमन्यं सम्पश्य प्रजानां हितकाम्यया ।
यथेमे प्राणिनः सर्वे निर्वर्तेरंस्तथा कुरु ॥ ७.५३.१२ ॥
بدافع الرغبة في خير الخلائق، فابتغِ وسيلةً أخرى، واصنع ما يجعل جميع هذه الكائنات الحية باقية.
7.53.13
अभावं नेह गच्छेयुरुत्सन्नजननाः प्रजाः ।
भवता हि नियुक्तोऽहं प्रानां पालने विभा।
दया ते न समुत्पन्ना प्रजासु विबुधेश्वर ॥ ७.५३.१३ ॥
لا يهلك هنا هؤلاء الخلائق الذين انقطعت ولادتهم. أيها القدير، أنت نفسك عيّنتني لحماية الكائنات الحية. أيها سيد الآلهة، أما نشأت فيك الرحمة للخلائق؟
7.53.14
मा विनश्येज्जगन्नाथ जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसादाभिमुखं देवं तस्मादेवं ब्रवीम्यहम् ॥ ७.५३.१४ ॥
أيها رب العالم، لا يفنَ العالم الساكن والمتحرك. أيها الإله المائل إلى الرحمة، لذلك أقول هذا.
7.53.15
श्रुत्वा हि वचनं देवः प्रजानां हितकारणे ।
तेजः सन्धारयामास पुनरेवान्तरात्मनि ॥ ७.५३.१५ ॥
وبعدما سمع الإله هذه الكلمات، من أجل خير الخلائق، أمسك من جديد ناره في باطن نفسه.
7.53.16
ततोऽग्निमुपसंहृत्य भगवाँल्लोकसत्कृतः ।
प्रवृत्तं च निवृत्तं च कल्पयामास वै प्रभुः ॥ ७.५३.१६ ॥
ثم، بعد أن ضمّ النار، قام الرب المبارك المكرَّم من العوالم بتقرير الفعل والسكون معاً.
7.53.17
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तथा ।
प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यो गोभ्योनारी महात्मनः ॥ ७.५३.१७ ॥
وبينما كان يضمّ تلك النار المولودة من غضبه، ظهرت امرأة من جميع أبقار العظيم النفس.
7.53.18
कृष्णरक्ता तथा पिङ्गा रक्तजिह्वास्यलोचना ।
कुण्डलाभ्यां च राजेन्द्र तप्ताभ्यां तप्तभूषणा ॥ ७.५३.१८ ॥
كانت حمراء داكنة ومائلة إلى الصفرة، ذات لسان أحمر وعينين حمراوين. أيها سيد الملوك، كانت أقراطها متوهجة الحرارة وحليها متوهجة الحرارة.
7.53.19
सा निःसृत्य तथा खेभ्यो दक्षिणां दिशमाश्रिता ।
स्मयमाना च साऽवेक्ष्य देवौ विश्वेश्वरावुभौ ॥ ७.५३.१९ ॥
فخرجت على هذا النحو من فتحات الجسد واتجهت نحو الجهة الجنوبية؛ وإذ كانت تبتسم نظرت إلى الإلهين، سيّدَي الكون.
7.53.20
तां तु तत्र तदा देवीं ब्रह्मा लोकपितामहः ।
उक्तवान्मधुरं वाक्यं सान्त्वयित्वा पुनः पुनः।
मृत्यो इति महीपाल जहि चेमाः प्रजा इति ॥ ७.५३.२० ॥
فطيّب الإله براهما، جد العوالم، خاطر تلك الإلهة مرارًا، وقال لها بكلمات عذبة: «أيتها الموت، أيها ملك الأرض، أهلك هذه الكائنات».
7.53.21
त्वं हि संहारबुद्ध्याऽथ प्रादुर्भूता रुषो मम ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजाः सजडपण्डिताः ॥ ७.५३.२१ ॥
لقد ظهرتِ من غضبي بقصد الإهلاك؛ فلذلك أهلكي جميع الكائنات، الجهلاء منها والحكماء.
7.53.22
अविशेषेण चैव त्वं प्रजाः संहर भामिनि ।
मम त्वं हि नियोगेन ततः श्रेयो ह्यवाप्स्यासि ॥ ७.५३.२२ ॥
أيتها الجميلة، أهلكي الكائنات دون تمييز؛ وبأمري ستنالين الخير لا محالة.
7.53.23
एवमुक्ता तु सा तेन मृत्युः कमललोचना ।
प्रारुदद्भृशसंविग्ना प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ॥ ७.५३.२३ ॥
فلما خوطبت بذلك، بكت الموت ذات العينين اللوتسيتين بكاءً عاليًا وهي شديدة الاضطراب، وتساقطت منها قطرات الدموع.
7.53.24
पाणिभ्यां प्रतिजग्राह तान्यश्रूणि पितामहः ।
सर्वभूतहितार्थाय तां चाप्यनुनयत्तदा ॥ ७.५३.२४ ॥
فتلقّى الجد براهما تلك الدموع بيديه، ولأجل خير جميع الكائنات طيّب خاطرها حينئذ أيضًا.