മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
प्रजासर्गनिमित्तं हि कृतो यत्नस्त्वया विभो ।
त्वया सृष्टाश्च वृद्धाश्च भूतग्रामाः पृथग्विधाः ॥ ७.५३.१ ॥
ഓ വിഭോ, ജീവജാലങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിക്കായി തന്നെയാണ് നിങ്ങൾ പരിശ്രമിച്ചത്. നിങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു വളർന്ന വിവിധതരം ജീവികളുടെ കൂട്ടങ്ങളുണ്ട്.
7.53.2
तास्तवेह पुनः क्रोधात्प्रजा नश्यन्ति सर्वशः ।
ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं प्रसीद भगवन्प्रभो ॥ ७.५३.२ ॥
നിങ്ങളുടെ ക്രോധത്താൽ ഇവിടെ ഈ പ്രജകൾ വീണ്ടും പൂർണ്ണമായി നശിക്കുന്നു. അവരെ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് അനുകമ്പ തോന്നുന്നു; ഓ ഭഗവാനേ, ഓ പ്രഭോ, പ്രസാദിച്ചാലും.
7.53.3
संहर्तुं न च मे काम एतदेवं भवेदिति ।
पृथिव्या हितकामं तु ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.३ ॥
സംഹരിക്കാൻ എനിക്ക് ഇച്ഛയുണ്ടായിരുന്നില്ല; ഇങ്ങനെ ആകാതിരിക്കട്ടെ. എന്നാൽ ഭൂമിയുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ എന്നിൽ ക്രോധം പ്രവേശിച്ചു.
7.53.4
इयं सन्ना तदा देवी भारार्ता समचूचुदत् ।
संहारार्थं महादेव भारेणाभिहता सती ॥ ७.५३.४ ॥
അപ്പോൾ ഈ ദേവി ഭാരത്താൽ പീഡിതയായി താണുപോയി; ഓ മഹാദേവാ, ഭാരത്താൽ ആഘാതമേറ്റ ആ സതി സംഹാരത്തിനായി ഞെരുക്കപ്പെട്ടു.
7.53.5
ततोऽहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन् ।
संहारमप्रमेयस्य ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.५ ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ ഏറെ ചിന്തിച്ചിട്ടും ബുദ്ധികൊണ്ട് അപ്രമേയന്റെ സംഹാരത്തിനുള്ള മാർഗം കണ്ടെത്തിയില്ല; അപ്പോൾ എന്നിൽ ക്രോധം പ്രവേശിച്ചു.
7.53.6
संहारार्थं प्रसीदस्व मारुषो वसुधाधिप ।
मा प्रजाः स्थावराश्चैव जङ्गमाश्च व्यनीनशः ॥ ७.५३.६ ॥
സംഹാരത്തിനായി കോപിക്കരുതേ; ഓ ഭൂമിയുടെ അധിപാ, പ്രസാദിച്ചാലും. സ്ഥാവരങ്ങളും ജംഗമങ്ങളുമായ പ്രജകളെ നശിപ്പിക്കരുതേ.
7.53.7
तव प्रसादाद्भगवन्निदं वर्तेत्त्रिधा जगत् ।
अनागतमतीतं च यच्च सम्प्रति वर्तते ॥ ७.५३.७ ॥
ഭഗവാനേ, നിന്റെ പ്രസാദത്താലാണ് ഈ ലോകം ഭൂത, ഭാവി, വർത്തമാനം എന്നീ മൂന്നു കാലങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നത്.
7.53.8
भगवन्क्रोधसन्दीप्तः क्रोधादग्निमवासृजत् ।
स दहत्यश्मकूटानि द्रुमांश्च सरितस्तथा ॥ ७.५३.८ ॥
ഭഗവാനേ, കോപത്താൽ ജ്വലിച്ച് അങ്ങ് കോപത്തിൽനിന്ന് അഗ്നിയെ പുറപ്പെടുവിച്ചു; അത് കല്ലുകൂട്ടങ്ങളെയും വൃക്ഷങ്ങളെയും നദികളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
7.53.9
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वै चैव तृणोलपाः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव निःशेषं कुरुते जगत् ॥ ७.५३.९ ॥
എല്ലാ കുളങ്ങളെയും പുല്ലും ഓടകളും കൂടി (ദഹിപ്പിക്കുന്നു); സ്ഥാവരവും ജംഗമവുമായ ഈ ലോകത്തെ അത് പൂർണമായി നശിപ്പിക്കുന്നു.
7.53.10
तदेतद्भस्मसाद्भूतं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसीद भगवन्स त्वं रोषो न स्याद्वरो मम ॥ ७.५३.१० ॥
ഇങ്ങനെ സ്ഥാവരവും ജംഗമവുമായ ഈ ലോകം ഭസ്മമായിരിക്കുന്നു. ഭഗവാനേ, പ്രസന്നനാകണം; അങ്ങയുടെ ഈ കോപം നിലനിൽക്കാതിരിക്കട്ടെ—ഇതാണ് എനിക്കുള്ള വരം.
7.53.11
सर्वे हि सृष्टा नश्यन्ति तव देव कथंचन ।
तस्मान्निवर्ततां तेजस्त्वय्येवेदं प्रलीयताम् ॥ ७.५३.११ ॥
ദേവാ, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെല്ലാം ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ നശിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ തേജസ്സ് പിൻവാങ്ങട്ടെ; ഇത് അങ്ങിൽ തന്നെ ലയിക്കട്ടെ.
7.53.12
उपायमन्यं सम्पश्य प्रजानां हितकाम्यया ।
यथेमे प्राणिनः सर्वे निर्वर्तेरंस्तथा कुरु ॥ ७.५३.१२ ॥
പ്രജകളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് മറ്റൊരു ഉപായം കണ്ടെത്തുക; ഈ ജീവികളെല്ലാം നിലനിൽക്കുന്ന വിധം അങ്ങനെ ചെയ്യുക.
7.53.13
अभावं नेह गच्छेयुरुत्सन्नजननाः प्रजाः ।
भवता हि नियुक्तोऽहं प्रानां पालने विभा।
दया ते न समुत्पन्ना प्रजासु विबुधेश्वर ॥ ७.५३.१३ ॥
ജനനം നിലച്ച ഈ പ്രജകൾ ഇവിടെ നശിക്കരുത്. ഓ വിഭോ, ജീവികളുടെ പാലനത്തിൽ അങ്ങാണ് എന്നെ നിയോഗിച്ചത്. ഓ ദേവേശ്വരാ, പ്രജകളോട് അങ്ങേക്ക് ദയ ഉണ്ടായില്ലേ?
7.53.14
मा विनश्येज्जगन्नाथ जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसादाभिमुखं देवं तस्मादेवं ब्रवीम्यहम् ॥ ७.५३.१४ ॥
ഓ ജഗന്നാഥാ, സ്ഥാവരജംഗമമായ ജഗത്ത് നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അനുഗ്രഹത്തിലേക്ക് മനസ്സുവെച്ച ദേവാ, അതിനാൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.
7.53.15
श्रुत्वा हि वचनं देवः प्रजानां हितकारणे ।
तेजः सन्धारयामास पुनरेवान्तरात्मनि ॥ ७.५३.१५ ॥
ദേവൻ പ്രജകളുടെ ഹിതത്തിനായി ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, തന്റെ തേജസ്സ് വീണ്ടും തന്റെ അന്തരാത്മാവിൽ ധരിച്ചു.
7.53.16
ततोऽग्निमुपसंहृत्य भगवाँल्लोकसत्कृतः ।
प्रवृत्तं च निवृत्तं च कल्पयामास वै प्रभुः ॥ ७.५३.१६ ॥
പിന്നെ അഗ്നിയെ സംഹരിച്ച്, ലോകങ്ങളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ഭഗവാനായ പ്രഭു പ്രവൃത്തിയും നിവൃത്തിയും ക്രമപ്പെടുത്തി.
7.53.17
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तथा ।
प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यो गोभ्योनारी महात्मनः ॥ ७.५३.१७ ॥
ആ മഹാത്മാവ് കോപത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ആ അഗ്നിയെ സംഹരിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പശുക്കളിൽ നിന്നും ഒരു സ്ത്രീ പ്രത്യക്ഷയായി.
7.53.18
कृष्णरक्ता तथा पिङ्गा रक्तजिह्वास्यलोचना ।
कुण्डलाभ्यां च राजेन्द्र तप्ताभ्यां तप्तभूषणा ॥ ७.५३.१८ ॥
അവൾ കറുത്ത ചുവപ്പും മഞ്ഞ നിറവും ഉള്ളവളായിരുന്നു; ചുവന്ന നാവും ചുവന്ന കണ്ണുകളുമുള്ളവൾ. ഓ രാജേന്ദ്രാ, അവളുടെ കുണ്ഡലങ്ങൾ തപിക്കുന്നവയും ആഭരണങ്ങൾ തപിക്കുന്നവയുമായിരുന്നു.
7.53.19
सा निःसृत्य तथा खेभ्यो दक्षिणां दिशमाश्रिता ।
स्मयमाना च साऽवेक्ष्य देवौ विश्वेश्वरावुभौ ॥ ७.५३.१९ ॥
അവൾ അങ്ങനെതന്നെ ശരീരത്തിലെ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ പുറത്തുവന്ന് ദക്ഷിണദിക്കിൽ ചെന്നുനിന്നു; പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വേശ്വരന്മാരായ ആ രണ്ടു ദേവന്മാരെയും അവൾ നോക്കി.
7.53.20
तां तु तत्र तदा देवीं ब्रह्मा लोकपितामहः ।
उक्तवान्मधुरं वाक्यं सान्त्वयित्वा पुनः पुनः।
मृत्यो इति महीपाल जहि चेमाः प्रजा इति ॥ ७.५३.२० ॥
അപ്പോൾ ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ആ ദേവിയെ വീണ്ടും വീണ്ടും സാന്ത്വനിപ്പിച്ച് മധുരവാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു: 'മൃത്യുവേ, മഹീപാലാ, ഈ പ്രജകളെ സംഹരിക്കൂ.'
7.53.21
त्वं हि संहारबुद्ध्याऽथ प्रादुर्भूता रुषो मम ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजाः सजडपण्डिताः ॥ ७.५३.२१ ॥
സംഹാരബുദ്ധിയോടെ എന്റെ കോപത്തിൽനിന്ന് നീ ഉയർന്നുവന്നു; അതുകൊണ്ട് മൂഢരും പണ്ഡിതരുമായ എല്ലാ പ്രജകളെയും നീ സംഹരിക്കൂ.
7.53.22
अविशेषेण चैव त्वं प्रजाः संहर भामिनि ।
मम त्वं हि नियोगेन ततः श्रेयो ह्यवाप्स्यासि ॥ ७.५३.२२ ॥
ഹേ ഭാമിനീ, വിവേചനമില്ലാതെ നീ പ്രജകളെ സംഹരിക്കൂ; എന്റെ നിയോഗത്താൽ നിനക്ക് തീർച്ചയായും ശ്രേയസ്സ് ലഭിക്കും.
7.53.23
एवमुक्ता तु सा तेन मृत्युः कमललोचना ।
प्रारुदद्भृशसंविग्ना प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ॥ ७.५३.२३ ॥
അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ താമരക്കണ്ണുകളുള്ള മൃത്യു അത്യന്തം വ്യാകുലയായി ഉറക്കെ കരഞ്ഞു; കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ വീണുകൊണ്ടിരുന്നു.
7.53.24
पाणिभ्यां प्रतिजग्राह तान्यश्रूणि पितामहः ।
सर्वभूतहितार्थाय तां चाप्यनुनयत्तदा ॥ ७.५३.२४ ॥
പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ആ കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ തന്റെ കൈകളിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി; സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി ആ ദേവിയെയും അപ്പോൾ സാന്ത്വനിപ്പിച്ചു.