మహాభారతం · అధ్యాయం 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
प्रजासर्गनिमित्तं हि कृतो यत्नस्त्वया विभो ।
त्वया सृष्टाश्च वृद्धाश्च भूतग्रामाः पृथग्विधाः ॥ ७.५३.१ ॥
ఓ విభూ, ప్రజల సృష్టి కోసమే మీరు ప్రయత్నం చేశారు. మీచేత సృష్టించబడి, పెరిగిన వివిధ రకాల ప్రాణి సమూహాలు ఉన్నాయి.
7.53.2
तास्तवेह पुनः क्रोधात्प्रजा नश्यन्ति सर्वशः ।
ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं प्रसीद भगवन्प्रभो ॥ ७.५३.२ ॥
మీ కోపం వల్ల ఇక్కడ ఈ ప్రజలు మళ్లీ పూర్తిగా నశిస్తున్నారు. వారిని చూసి నాకు దయ కలుగుతోంది; ఓ భగవంతుడా, ఓ ప్రభూ, ప్రసన్నులు కండి.
7.53.3
संहर्तुं न च मे काम एतदेवं भवेदिति ।
पृथिव्या हितकामं तु ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.३ ॥
నాకు సంహరించాలనే కోరిక లేదు; ఇలా జరగకూడదు. అయితే భూమి యొక్క హితాన్ని కోరుకుంటున్నప్పుడు, అప్పుడు నాలో కోపం ప్రవేశించింది.
7.53.4
इयं सन्ना तदा देवी भारार्ता समचूचुदत् ।
संहारार्थं महादेव भारेणाभिहता सती ॥ ७.५३.४ ॥
అప్పుడు ఈ దేవి భారంతో బాధపడి కుంగిపోయింది; ఓ మహాదేవా, భారంతో దెబ్బతిన్న ఆ సతి సంహారం కోసం అణచివేయబడింది.
7.53.5
ततोऽहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन् ।
संहारमप्रमेयस्य ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.५ ॥
అప్పుడు నేను ఎంతగానో ఆలోచించినా బుద్ధితో అప్రమేయుని సంహారానికి మార్గం కనుగొనలేకపోయాను; అప్పుడు నాలో కోపం ప్రవేశించింది.
7.53.6
संहारार्थं प्रसीदस्व मारुषो वसुधाधिप ।
मा प्रजाः स्थावराश्चैव जङ्गमाश्च व्यनीनशः ॥ ७.५३.६ ॥
సంహారం కోసం కోపించకండి; ఓ భూమిపతీ, ప్రసన్నులు కండి. స్థావర, జంగమ ప్రజలను నాశనం చేయకండి.
7.53.7
तव प्रसादाद्भगवन्निदं वर्तेत्त्रिधा जगत् ।
अनागतमतीतं च यच्च सम्प्रति वर्तते ॥ ७.५३.७ ॥
భగవంతుడా, నీ అనుగ్రహం వల్లే ఈ జగత్తు త్రివిధంగా—భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాలాలలో—కొనసాగుతోంది.
7.53.8
भगवन्क्रोधसन्दीप्तः क्रोधादग्निमवासृजत् ।
स दहत्यश्मकूटानि द्रुमांश्च सरितस्तथा ॥ ७.५३.८ ॥
భగవంతుడా, కోపంతో మండిపడి నీవు కోపం నుండే అగ్నిని విడిచావు; అది రాతి శిఖరాలను, వృక్షాలను, నదులను కూడా దహిస్తోంది.
7.53.9
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वै चैव तृणोलपाः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव निःशेषं कुरुते जगत् ॥ ७.५३.९ ॥
అన్ని మడుగులను, గడ్డి రెల్లులను కూడా (దహిస్తోంది); స్థావర, జంగమ జగత్తును అది పూర్తిగా నాశనం చేస్తోంది.
7.53.10
तदेतद्भस्मसाद्भूतं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसीद भगवन्स त्वं रोषो न स्याद्वरो मम ॥ ७.५३.१० ॥
ఇలా స్థావర-జంగమ జగత్తు భస్మమైపోయింది. భగవంతుడా, ప్రసన్నుడవు కమ్ము; నీ ఈ కోపం ఉండకూడదు—ఇదే నాకు వరం.
7.53.11
सर्वे हि सृष्टा नश्यन्ति तव देव कथंचन ।
तस्मान्निवर्ततां तेजस्त्वय्येवेदं प्रलीयताम् ॥ ७.५३.११ ॥
దేవా, సృష్టించబడిన జీవులన్నీ ఏ విధంగానైనా నశిస్తాయి. కాబట్టి ఈ తేజస్సు వెనక్కి మరలాలి; ఇది నీలోనే లయం కావాలి.
7.53.12
उपायमन्यं सम्पश्य प्रजानां हितकाम्यया ।
यथेमे प्राणिनः सर्वे निर्वर्तेरंस्तथा कुरु ॥ ७.५३.१२ ॥
ప్రజల హితాన్ని కోరి మరో ఉపాయాన్ని ఆలోచించు; ఈ జీవులన్నీ జీవించి ఉండేలా అలాగే చేయి.
7.53.13
अभावं नेह गच्छेयुरुत्सन्नजननाः प्रजाः ।
भवता हि नियुक्तोऽहं प्रानां पालने विभा।
दया ते न समुत्पन्ना प्रजासु विबुधेश्वर ॥ ७.५३.१३ ॥
జన్మలు తెగిపోయిన ఈ ప్రజలు ఇక్కడ నశించకూడదు. ఓ విభూ, ప్రాణులను రక్షించే పనిలో మీరే నన్ను నియమించారు. ఓ దేవేశ్వరా, ప్రజలపై మీకు దయ కలగలేదా?
7.53.14
मा विनश्येज्जगन्नाथ जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसादाभिमुखं देवं तस्मादेवं ब्रवीम्यहम् ॥ ७.५३.१४ ॥
ఓ జగన్నాథా, స్థావర జంగమ జగత్తు నశించకూడదు. ప్రసాదం వైపు మొగ్గిన దేవా, అందుకే నేను ఇలా చెబుతున్నాను.
7.53.15
श्रुत्वा हि वचनं देवः प्रजानां हितकारणे ।
तेजः सन्धारयामास पुनरेवान्तरात्मनि ॥ ७.५३.१५ ॥
దేవుడు ప్రజల హితం కోసం ఈ మాటలు విని, తన తేజస్సును మళ్లీ తన అంతరాత్మలోనే నిలుపుకున్నాడు.
7.53.16
ततोऽग्निमुपसंहृत्य भगवाँल्लोकसत्कृतः ।
प्रवृत्तं च निवृत्तं च कल्पयामास वै प्रभुः ॥ ७.५३.१६ ॥
అప్పుడు అగ్నిని ఉపసంహరించి, లోకాలచే గౌరవింపబడిన భగవంతుడైన ప్రభువు, ప్రవృత్తిని నివృత్తిని నియమించాడు.
7.53.17
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तथा ।
प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यो गोभ्योनारी महात्मनः ॥ ७.५३.१७ ॥
ఆ మహాత్ముడు కోపం నుండి పుట్టిన ఆ అగ్నిని ఉపసంహరిస్తున్నప్పుడు, అన్ని ఆవుల నుండి ఒక స్త్రీ ప్రత్యక్షమైంది.
7.53.18
कृष्णरक्ता तथा पिङ्गा रक्तजिह्वास्यलोचना ।
कुण्डलाभ्यां च राजेन्द्र तप्ताभ्यां तप्तभूषणा ॥ ७.५३.१८ ॥
ఆమె నల్లని ఎరుపు, పసుపు వర్ణాలు కలిగి, ఎర్రని నాలుకతో, ఎర్రని కళ్లతో ఉండెను. ఓ రాజేంద్రా, ఆమె కుండలాలు కాగిపోయినవి, ఆమె ఆభరణాలు కూడా కాగిపోయినవి.
7.53.19
सा निःसृत्य तथा खेभ्यो दक्षिणां दिशमाश्रिता ।
स्मयमाना च साऽवेक्ष्य देवौ विश्वेश्वरावुभौ ॥ ७.५३.१९ ॥
ఆమె అలాగే శరీరపు రంధ్రాల నుండి బయటకు వచ్చి దక్షిణ దిక్కును ఆశ్రయించింది; నవ్వుతూ విశ్వేశ్వరులైన ఆ ఇద్దరు దేవతలను చూసింది.
7.53.20
तां तु तत्र तदा देवीं ब्रह्मा लोकपितामहः ।
उक्तवान्मधुरं वाक्यं सान्त्वयित्वा पुनः पुनः।
मृत्यो इति महीपाल जहि चेमाः प्रजा इति ॥ ७.५३.२० ॥
అప్పుడు లోకపితామహుడైన బ్రహ్మ ఆ దేవిని మళ్లీ మళ్లీ ఓదార్చి మధురమైన మాటలతో ఇలా అన్నాడు: 'మృత్యువా, మహీపాలా, ఈ ప్రజలను సంహరించు.'
7.53.21
त्वं हि संहारबुद्ध्याऽथ प्रादुर्भूता रुषो मम ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजाः सजडपण्डिताः ॥ ७.५३.२१ ॥
నీవు సంహార బుద్ధితో నా కోపం నుండి ఉద్భవించావు; కాబట్టి మూఢులు, పండితులు అందరు ప్రజలను నీవు సంహరించు.
7.53.22
अविशेषेण चैव त्वं प्रजाः संहर भामिनि ।
मम त्वं हि नियोगेन ततः श्रेयो ह्यवाप्स्यासि ॥ ७.५३.२२ ॥
ఓ భామినీ, భేదం లేకుండా నీవు ప్రజలను సంహరించు; నా ఆజ్ఞవల్ల నీవు నిశ్చయంగా శ్రేయస్సు పొందుతావు.
7.53.23
एवमुक्ता तु सा तेन मृत्युः कमललोचना ।
प्रारुदद्भृशसंविग्ना प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ॥ ७.५३.२३ ॥
ఆయన ఇలా చెప్పగా, కమలనేత్రి అయిన మృత్యువు మిక్కిలి కలత చెంది గట్టిగా ఏడ్చింది; కన్నీటి బిందువులు రాలాయి.
7.53.24
पाणिभ्यां प्रतिजग्राह तान्यश्रूणि पितामहः ।
सर्वभूतहितार्थाय तां चाप्यनुनयत्तदा ॥ ७.५३.२४ ॥
పితామహుడైన బ్రహ్మ ఆ కన్నీళ్లను తన చేతులలో స్వీకరించాడు; సర్వభూతాల హితం కోసం ఆ దేవిని కూడా అప్పుడు సముదాయించాడు.