ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
प्रजासर्गनिमित्तं हि कृतो यत्नस्त्वया विभो ।
त्वया सृष्टाश्च वृद्धाश्च भूतग्रामाः पृथग्विधाः ॥ ७.५३.१ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿಯೇ ನೀವು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದಿರಿ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಸಮೂಹಗಳಿವೆ.
7.53.2
तास्तवेह पुनः क्रोधात्प्रजा नश्यन्ति सर्वशः ।
ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं प्रसीद भगवन्प्रभो ॥ ७.५३.२ ॥
ನಿಮ್ಮ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ಕರುಣೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಓ ಪ್ರಭೂ, ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ.
7.53.3
संहर्तुं न च मे काम एतदेवं भवेदिति ।
पृथिव्या हितकामं तु ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.३ ॥
ನನಗೆ ಸಂಹಾರ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಆಗದಿರಲಿ. ಆದರೆ ಭೂಮಿಯ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ಕೋಪ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
7.53.4
इयं सन्ना तदा देवी भारार्ता समचूचुदत् ।
संहारार्थं महादेव भारेणाभिहता सती ॥ ७.५३.४ ॥
ಆಗ ಈ ದೇವಿ ಭಾರದಿಂದ ನೊಂದು ಕುಸಿದು ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಓ ಮಹಾದೇವನೇ, ಭಾರದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಸತಿ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಳು.
7.53.5
ततोऽहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन् ।
संहारमप्रमेयस्य ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.५ ॥
ಆಗ ನಾನು ಬಹಳ ಯೋಚಿಸಿದರೂ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅಪ್ರಮೇಯನ ಸಂಹಾರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ನನ್ನೊಳಗೆ ಕೋಪ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
7.53.6
संहारार्थं प्रसीदस्व मारुषो वसुधाधिप ।
मा प्रजाः स्थावराश्चैव जङ्गमाश्च व्यनीनशः ॥ ७.५३.६ ॥
ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರೋಧಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ; ಓ ವಸುಧಾಧಿಪನೇ, ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ. ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಡಿ.
7.53.7
तव प्रसादाद्भगवन्निदं वर्तेत्त्रिधा जगत् ।
अनागतमतीतं च यच्च सम्प्रति वर्तते ॥ ७.५३.७ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತು ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿ—ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ—ಇರುತ್ತದೆ.
7.53.8
भगवन्क्रोधसन्दीप्तः क्रोधादग्निमवासृजत् ।
स दहत्यश्मकूटानि द्रुमांश्च सरितस्तथा ॥ ७.५३.८ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿದು ನೀನು ಕೋಪದಿಂದಲೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊರಸೂಸಿದೆ; ಅದು ಕಲ್ಲಿನ ಶಿಖರಗಳನ್ನೂ ಮರಗಳನ್ನೂ ನದಿಗಳನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತಿದೆ.
7.53.9
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वै चैव तृणोलपाः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव निःशेषं कुरुते जगत् ॥ ७.५३.९ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಕೊಳಗಳನ್ನೂ, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬುಗಳನ್ನೂ (ಸುಡುತ್ತಿದೆ); ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
7.53.10
तदेतद्भस्मसाद्भूतं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसीद भगवन्स त्वं रोषो न स्याद्वरो मम ॥ ७.५३.१० ॥
ಹೀಗೆ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಜಗತ್ತು ಭಸ್ಮವಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನೇ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ನಿನ್ನ ಈ ಕೋಪ ಉಳಿಯದಿರಲಿ—ಇದೇ ನನಗೆ ವರ.
7.53.11
सर्वे हि सृष्टा नश्यन्ति तव देव कथंचन ।
तस्मान्निवर्ततां तेजस्त्वय्येवेदं प्रलीयताम् ॥ ७.५३.११ ॥
ದೇವನೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತೇಜಸ್ಸು ಹಿಂದಿರುಗಲಿ; ಇದು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗಲಿ.
7.53.12
उपायमन्यं सम्पश्य प्रजानां हितकाम्यया ।
यथेमे प्राणिनः सर्वे निर्वर्तेरंस्तथा कुरु ॥ ७.५३.१२ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಇನ್ನೊಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸು; ಈ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬದುಕುಳಿಯುವಂತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು.
7.53.13
अभावं नेह गच्छेयुरुत्सन्नजननाः प्रजाः ।
भवता हि नियुक्तोऽहं प्रानां पालने विभा।
दया ते न समुत्पन्ना प्रजासु विबुधेश्वर ॥ ७.५३.१३ ॥
ಜನ್ಮ ನಿಂತುಹೋದ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಬಾರದು. ಓ ವಿಭೋ, ಜೀವಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಓ ದೇವೇಶ್ವರ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ದಯೆ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲವೇ?
7.53.14
मा विनश्येज्जगन्नाथ जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसादाभिमुखं देवं तस्मादेवं ब्रवीम्यहम् ॥ ७.५३.१४ ॥
ಓ ಜಗನ್ನಾಥ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮ ಜಗತ್ತು ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ. ಅನುಗ್ರಹದತ್ತ ಒಲಿದ ದೇವನೇ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
7.53.15
श्रुत्वा हि वचनं देवः प्रजानां हितकारणे ।
तेजः सन्धारयामास पुनरेवान्तरात्मनि ॥ ७.५३.१५ ॥
ದೇವನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಧರಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.53.16
ततोऽग्निमुपसंहृत्य भगवाँल्लोकसत्कृतः ।
प्रवृत्तं च निवृत्तं च कल्पयामास वै प्रभुः ॥ ७.५३.१६ ॥
ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಲೋಕಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭಗವಂತ ಪ್ರಭು, ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿ ಎರಡನ್ನೂ ನಿಯಮಿಸಿದನು.
7.53.17
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तथा ।
प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यो गोभ्योनारी महात्मनः ॥ ७.५३.१७ ॥
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತನ್ನ ರೋಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಎಲ್ಲ ಹಸುಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರಕಟಳಾದಳು.
7.53.18
कृष्णरक्ता तथा पिङ्गा रक्तजिह्वास्यलोचना ।
कुण्डलाभ्यां च राजेन्द्र तप्ताभ्यां तप्तभूषणा ॥ ७.५३.१८ ॥
ಅವಳು ಕಪ್ಪು-ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ-ಕೆಂಪು ವರ್ಣದವಳು, ಕೆಂಪು ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವಳು. ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವಳ ಕುಂಡಲಗಳು ಕಾಯ್ದವು, ಅವಳ ಆಭರಣಗಳೂ ಕಾಯ್ದವು.
7.53.19
सा निःसृत्य तथा खेभ्यो दक्षिणां दिशमाश्रिता ।
स्मयमाना च साऽवेक्ष्य देवौ विश्वेश्वरावुभौ ॥ ७.५३.१९ ॥
ಅವಳು ಹಾಗೆಯೇ ದೇಹದ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದಳು; ನಗುತ್ತಾ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
7.53.20
तां तु तत्र तदा देवीं ब्रह्मा लोकपितामहः ।
उक्तवान्मधुरं वाक्यं सान्त्वयित्वा पुनः पुनः।
मृत्यो इति महीपाल जहि चेमाः प्रजा इति ॥ ७.५३.२० ॥
ಆಗ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ದೇವಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಮೃತ್ಯುವೇ, ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಈ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.'
7.53.21
त्वं हि संहारबुद्ध्याऽथ प्रादुर्भूता रुषो मम ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजाः सजडपण्डिताः ॥ ७.५३.२१ ॥
ನೀನು ಸಂಹಾರದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂಢರು ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರೆಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಸಂಹರಿಸು.
7.53.22
अविशेषेण चैव त्वं प्रजाः संहर भामिनि ।
मम त्वं हि नियोगेन ततः श्रेयो ह्यवाप्स्यासि ॥ ७.५३.२२ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಲಭಿಸುವುದು.
7.53.23
एवमुक्ता तु सा तेन मृत्युः कमललोचना ।
प्रारुदद्भृशसंविग्ना प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ॥ ७.५३.२३ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ತಾವರೆಗಣ್ಣಿನ ಮೃತ್ಯುವು ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಜೋರಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದಳು; ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳು ಉದುರಿದವು.
7.53.24
पाणिभ्यां प्रतिजग्राह तान्यश्रूणि पितामहः ।
सर्वभूतहितार्थाय तां चाप्यनुनयत्तदा ॥ ७.५३.२४ ॥
ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನೂ ಅಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.