மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.53.1
प्रजासर्गनिमित्तं हि कृतो यत्नस्त्वया विभो ।
त्वया सृष्टाश्च वृद्धाश्च भूतग्रामाः पृथग्विधाः ॥ ७.५३.१ ॥
ஓ வல்லமை மிக்கவரே, உயிரினங்களைப் படைப்பதற்காகவே நீங்கள் முயற்சி செய்தீர்கள். உங்களால் படைக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்ட பல வகையான உயிரினத் தொகுதிகள் உள்ளன.
7.53.2
तास्तवेह पुनः क्रोधात्प्रजा नश्यन्ति सर्वशः ।
ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं प्रसीद भगवन्प्रभो ॥ ७.५३.२ ॥
உங்கள் கோபத்தால் இங்கே மீண்டும் இந்தப் பிரஜைகள் முழுவதுமாக அழிகின்றன. அவற்றைக் கண்டு எனக்கு இரக்கம் உண்டாகிறது; ஓ பகவானே, ஓ பிரபுவே, அருள் கூர்ந்து மகிழுங்கள்.
7.53.3
संहर्तुं न च मे काम एतदेवं भवेदिति ।
पृथिव्या हितकामं तु ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.३ ॥
அழிக்கும் விருப்பம் எனக்கு இருக்கவில்லை; இவ்வாறு ஆகாமல் இருக்கட்டும். ஆனால் பூமியின் நன்மையை விரும்பியபோது, அப்போது எனக்குள் கோபம் புகுந்தது.
7.53.4
इयं सन्ना तदा देवी भारार्ता समचूचुदत् ।
संहारार्थं महादेव भारेणाभिहता सती ॥ ७.५३.४ ॥
அப்போது இந்த தேவி பாரத்தால் வருந்தி அழுத்தப்பட்டு மூழ்கினாள்; ஓ மகாதேவரே, சுமையால் தாக்கப்பட்ட அந்த சதி அழிவுக்காக நெருக்கப்பட்டாள்.
7.53.5
ततोऽहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन् ।
संहारमप्रमेयस्य ततो मां मन्युराविशत् ॥ ७.५३.५ ॥
அதன்பின் நான் பலவாறு சிந்தித்தும் அளவிட முடியாதவரின் அழிவுக்கான வழியை அறிவால் காணவில்லை; அப்போது எனக்குள் கோபம் புகுந்தது.
7.53.6
संहारार्थं प्रसीदस्व मारुषो वसुधाधिप ।
मा प्रजाः स्थावराश्चैव जङ्गमाश्च व्यनीनशः ॥ ७.५३.६ ॥
அழிவுக்காகக் கோபப்படாதீர்கள்; ஓ பூமியின் அதிபதியே, அருள் கூர்ந்து மகிழுங்கள். நிலையானவற்றையும் நகர்வனவற்றையும் ஆகிய பிரஜைகளை அழிக்காதீர்கள்.
7.53.7
तव प्रसादाद्भगवन्निदं वर्तेत्त्रिधा जगत् ।
अनागतमतीतं च यच्च सम्प्रति वर्तते ॥ ७.५३.७ ॥
ஐயனே, உமது அருளாலேயே இந்த உலகம் மூன்று வகையாக—கடந்த காலம், எதிர்காலம், நிகழ்காலம்—நிலைபெறுகிறது.
7.53.8
भगवन्क्रोधसन्दीप्तः क्रोधादग्निमवासृजत् ।
स दहत्यश्मकूटानि द्रुमांश्च सरितस्तथा ॥ ७.५३.८ ॥
ஐயனே, சினத்தால் எரிந்தவராய் நீர் சினத்தினாலேயே நெருப்பை உண்டாக்கினீர்; அது கல்முகடுகளையும் மரங்களையும் ஆறுகளையும் எரிக்கிறது.
7.53.9
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वै चैव तृणोलपाः ।
स्थावरं जङ्गमं चैव निःशेषं कुरुते जगत् ॥ ७.५३.९ ॥
எல்லா குளங்களையும், புல்லையும் நாணலையும் கூட (எரிக்கிறது); நிலையானவையும் இயங்குபவையுமான இந்த உலகம் முற்றிலும் அழிக்கப்படுகிறது.
7.53.10
तदेतद्भस्मसाद्भूतं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसीद भगवन्स त्वं रोषो न स्याद्वरो मम ॥ ७.५३.१० ॥
இவ்வாறு நிலையானதும் இயங்குவதுமான இந்த உலகம் சாம்பலாகிவிட்டது. ஐயனே, மனம் குளிருங்கள்; உமது இந்தச் சினம் நிலைக்கக்கூடாது—இதுவே எனக்கு வரம்.
7.53.11
सर्वे हि सृष्टा नश्यन्ति तव देव कथंचन ।
तस्मान्निवर्ततां तेजस्त्वय्येवेदं प्रलीयताम् ॥ ७.५३.११ ॥
தேவனே, படைக்கப்பட்ட அனைத்தும் எவ்வகையிலும் அழிகின்றன. ஆகவே இந்த ஒளி திரும்பட்டும்; இது உம்மிலேயே ஒடுங்கட்டும்.
7.53.12
उपायमन्यं सम्पश्य प्रजानां हितकाम्यया ।
यथेमे प्राणिनः सर्वे निर्वर्तेरंस्तथा कुरु ॥ ७.५३.१२ ॥
உயிர்களின் நலனை விரும்பி வேறொரு வழியைச் சிந்தியுங்கள்; இந்த உயிரினங்கள் அனைத்தும் வாழும்படி அவ்வாறே செய்யுங்கள்.
7.53.13
अभावं नेह गच्छेयुरुत्सन्नजननाः प्रजाः ।
भवता हि नियुक्तोऽहं प्रानां पालने विभा।
दया ते न समुत्पन्ना प्रजासु विबुधेश्वर ॥ ७.५३.१३ ॥
உற்பத்தி நின்று போன இந்த உயிரினங்கள் இங்கு அழிவை அடையக்கூடாது. ஓ வீபோ, உயிர்களைக் காக்கும் பணியில் நீரே என்னை நியமித்தீர். ஓ தேவர்களின் ஈசுவரரே, உயிர்களின் மீது உமக்கு கருணை எழவில்லையா?
7.53.14
मा विनश्येज्जगन्नाथ जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसादाभिमुखं देवं तस्मादेवं ब्रवीम्यहम् ॥ ७.५३.१४ ॥
ஓ ஜகந்நாதா, அசையும் அசையாத உலகம் அழிந்துவிடாதிருக்கட்டும். அருளை நோக்கி இருக்கும் தேவனே, அதனால்தான் நான் இவ்வாறு சொல்கிறேன்.
7.53.15
श्रुत्वा हि वचनं देवः प्रजानां हितकारणे ।
तेजः सन्धारयामास पुनरेवान्तरात्मनि ॥ ७.५३.१५ ॥
தேவன் உயிர்களின் நன்மைக்காக இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, தன் தேஜஸை மீண்டும் தன் உள்ளத்திலேயே தாங்கிக்கொண்டான்.
7.53.16
ततोऽग्निमुपसंहृत्य भगवाँल्लोकसत्कृतः ।
प्रवृत्तं च निवृत्तं च कल्पयामास वै प्रभुः ॥ ७.५३.१६ ॥
பின்னர் அக்னியைத் திரும்பப் பெற்று, உலகங்களால் போற்றப்படும் பகவான் பிரபு, செயல்படுவதையும் ஓய்வதையும் நியமித்தார்.
7.53.17
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तथा ।
प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यो गोभ्योनारी महात्मनः ॥ ७.५३.१७ ॥
அந்த மகாத்மா தன் சினத்தால் பிறந்த அக்னியைத் திரும்பப் பெற்றபோது, எல்லாப் பசுக்களிலிருந்தும் ஒரு பெண் தோன்றினாள்.
7.53.18
कृष्णरक्ता तथा पिङ्गा रक्तजिह्वास्यलोचना ।
कुण्डलाभ्यां च राजेन्द्र तप्ताभ्यां तप्तभूषणा ॥ ७.५३.१८ ॥
அவள் கருஞ்சிவப்பும் பொன்னிறமும் கொண்டவள், சிவந்த நாக்கும் சிவந்த கண்களும் கொண்டவள். ஓ ராஜேந்திரா, அவளுடைய குண்டலங்களும் ஒளிரும் ஆபரணங்களும் தகிப்பவையாயிருந்தன.
7.53.19
सा निःसृत्य तथा खेभ्यो दक्षिणां दिशमाश्रिता ।
स्मयमाना च साऽवेक्ष्य देवौ विश्वेश्वरावुभौ ॥ ७.५३.१९ ॥
அவள் அவ்வாறே உடலின் துளைகளிலிருந்து வெளிப்பட்டு தெற்குத் திசையில் சென்று நின்றாள்; புன்னகைத்தவாறு விஸ்வேஸ்வரர்களான அந்த இரு தேவர்களையும் கண்டாள்.
7.53.20
तां तु तत्र तदा देवीं ब्रह्मा लोकपितामहः ।
उक्तवान्मधुरं वाक्यं सान्त्वयित्वा पुनः पुनः।
मृत्यो इति महीपाल जहि चेमाः प्रजा इति ॥ ७.५३.२० ॥
அப்போது உலகப் பிதாமகரான பிரம்மா அந்த தேவியை மீண்டும் மீண்டும் சமாதானப்படுத்தி இனிய சொற்களில் கூறினார்: 'மிருத்யுவே, மன்னனே, இந்த உயிர்களை அழி.'
7.53.21
त्वं हि संहारबुद्ध्याऽथ प्रादुर्भूता रुषो मम ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजाः सजडपण्डिताः ॥ ७.५३.२१ ॥
நீ அழிக்கும் எண்ணத்துடன் என் கோபத்திலிருந்து தோன்றினாய்; ஆகவே மூடரும் அறிஞரும் ஆகிய அனைத்து உயிர்களையும் நீ அழி.
7.53.22
अविशेषेण चैव त्वं प्रजाः संहर भामिनि ।
मम त्वं हि नियोगेन ततः श्रेयो ह्यवाप्स्यासि ॥ ७.५३.२२ ॥
ஓ அழகியே, பாகுபாடின்றி நீ உயிர்களை அழி; என் கட்டளையால் நிச்சயமாக நன்மையை அடைவாய்.
7.53.23
एवमुक्ता तु सा तेन मृत्युः कमललोचना ।
प्रारुदद्भृशसंविग्ना प्रापतन्नश्रुबिन्दवः ॥ ७.५३.२३ ॥
அவரால் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், தாமரைக் கண்களை உடைய மிருத்யு மிகவும் கலங்கி உரக்க அழுதாள்; கண்ணீர்த் துளிகள் விழுந்தன.
7.53.24
पाणिभ्यां प्रतिजग्राह तान्यश्रूणि पितामहः ।
सर्वभूतहितार्थाय तां चाप्यनुनयत्तदा ॥ ७.५३.२४ ॥
பிதாமகரான பிரம்மா அந்தக் கண்ணீர்த் துளிகளைத் தம் கைகளில் ஏற்றார்; அனைத்து உயிர்களின் நன்மைக்காக அந்த தேவியையும் அப்போது சமாதானப்படுத்தினார்.