ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.55.1
श्रुत्वा मृत्युसमुत्पत्तिं कर्माण्यनुपमानि च ।
धर्मराजः पुनर्वाक्यं प्रसाद्यैनमथाब्रवीत् ॥ ७.५५.१ ॥
ମୃତ୍ୟୁର ଉତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ଅନୁପମ କର୍ମ ଶୁଣି ଧର୍ମରାଜ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ପୁଣି ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.55.2
गुरवः पुण्यकर्माणः शक्रप्रतिमविक्रमाः ।
पूर्वं राजर्षयो ब्रह्मन्कियन्तो मृत्युना हताः ॥ ७.५५.२ ॥
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ବିକ୍ରମୀ ପୂର୍ବକାଳୀନ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେଜଣ ମୃତ୍ୟୁଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ?
7.55.3
भूय एव तु मां तथ्यैर्वचोभिरभिबृंहय ।
राजर्षीणां पुराणानां समाश्वासय कर्मभिः ॥ ७.५५.३ ॥
ପୁଣି ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟରେ ମୋତେ ଦୃଢ଼ କରନ୍ତୁ; ପୁରାତନ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ କର୍ମରେ ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦିଅନ୍ତୁ।
7.55.4
कियन्त्यो दक्षिणा दत्ताः काश्च दत्ता महात्मभिः ।
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ ७.५५.४ ॥
ପୁଣ୍ୟକର୍ମା ମହାତ୍ମା ରାଜର୍ଷିମାନେ କେତେ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ ଏବଂ କେଉଁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ? ତାହା ଆପଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
7.55.5
अन्येपि यज्वनां लोका अन्ये चापि तपस्विनाम् ।
क्षमावतां च त्रींल्लोकाञ्शूरा गच्छन्ति भारत ॥ ७.५५.५ ॥
ହେ ଭାରତ! ଯଜ୍ଞକାରୀମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଲୋକ ଅଛି, ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଲୋକ ଅଛି; କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ଶୂରମାନେ ତ୍ରିଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
7.55.6
क्षत्रियस्य तुं सङ्ग्रामे शत्रून्हत्वा हतस्य वा ।
फलमत्यन्तमित्याहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाः ॥ ७.५५.६ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି ବା ନିଜେ ହତ ହୋଇ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯାହା ଫଳ ପାଏ, ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞମାନେ କହନ୍ତି।
7.55.7
वेदविद्याव्रतस्नाता यज्वानः पुत्रिणश्च ये ।
तेभ्यः परार्थ्या यज्वानो यज्वभ्यश्च तनुत्यजः ॥ ७.५५.७ ॥
ବେଦବିଦ୍ୟା ଓ ବ୍ରତରେ ସ୍ନାତ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ପୁତ୍ରବାନ୍ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପରାର୍ଥପର ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଶରୀରତ୍ୟାଗୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
7.55.8
स वीरो यज्वनो नित्यं क्षत्रियानार्जुनिर्गतः ।
लोकान्पुण्यतमानिष्टानिति विद्धि विशाम्पते ॥ ७.५५.८ ॥
ସେହି ବୀର ସଦା ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ରଙ୍କ ପରି ଗଲା; ତାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଇଷ୍ଟ ଲୋକସବୁ ମିଳେ ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ପ୍ରଜାପତି।
7.55.9
सर्वेषां नृपसिंहानां शृणु यज्ञान्नृपोत्तम ।
तानतिक्रम्य गच्छन्ति स्वर्गकामास्तनुत्यजः ॥ ७.५५.९ ॥
ସମସ୍ତ ନୃପସିଂହଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଶୁଣ, ହେ ନୃପୋତ୍ତମ; ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସ୍ୱର୍ଗକାମୀ ଶରୀରତ୍ୟାଗୀମାନେ ଯାଆନ୍ତି।
7.55.10
सर्वेषां यज्वनां यज्ञं श्रोतुमिच्छामि सुव्रत ।
दक्षिणाश्चानुरूपेभ्यो दत्ता राजर्षिसत्तमैः ॥ ७.५५.१० ॥
ହେ ସୁବ୍ରତ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜର୍ଷିମାନେ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଦକ୍ଷିଣା ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
7.55.11
शैब्यस्य नृपतेः पुनः सृञ्जयो नाम नामतः ।
सखायौ तस्य चेवोभौ ऋषी पर्वतनारदौ ॥ ७.५५.११ ॥
ଶୈବ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ପୁଣି ସୃଞ୍ଜୟ ନାମରେ ସଖା ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଦୁଇ ସଖା — ଋଷି ପର୍ବତ ଓ ନାରଦ।
7.55.12
तौ कदाचिद्गृहं तस्य प्रविष्टौ तद्दिदृक्षया ।
विधिवच्चार्चितौ तेन प्रीतौ तत्रोषतुः सुखम् ॥ ७.५५.१२ ॥
ସେମାନେ ଦୁହେଁ ଥରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ତାଙ୍କ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେ ବିଧିପୂର୍ବକ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରୀତ ହୋଇ ସେମାନେ ସେଠାରେ ସୁଖରେ ରହିଲେ।
7.55.13
तं कदाचित्सुखासीनं ताभ्यां सह शुचिस्मिता ।
दुहिताऽभ्यागमत्कन्या सृञ्जयं वरवर्णिनी ॥ ७.५५.१३ ॥
ଥରେ ସେ ସୁଖରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣର କନ୍ୟା ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲା।
7.55.14
तयाऽभिवादितः कन्यामभ्यनन्दद्यथाविधि ।
तत्सलिङ्गाभिराशीर्भिरिष्टाभिरभितः स्थिताम् ॥ ७.५५.१४ ॥
ସେ ପ୍ରଣାମ କରିବାରୁ ସେ ବିଧି ଅନୁସାରେ କନ୍ୟାକୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ ଏବଂ ତାର ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରିୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
7.55.15
तां निरीक्ष्याब्रवीद्वाक्यं पर्वतः प्रहसन्निव ।
कस्येयं चञ्चलापाङ्गी सर्वलक्षणसम्मता ॥ ७.५५.१५ ॥
ତାକୁ ଦେଖି ପର୍ବତ ଯେପରି ହସି ହସି କହିଲେ, "ଚଞ୍ଚଳ କଟାକ୍ଷଯୁକ୍ତା, ସର୍ବଲକ୍ଷଣସମ୍ପନ୍ନା ଏ କାହାର କନ୍ୟା?"
7.55.16
उषा स्विद्भाः स्विदर्कस्य ज्वलनस्य शिखापि वा ।
श्रीर्द्द्रिः कीर्तिंर्धृतिः षुष्टिः सिद्धिश्चन्द्रमसः प्रभा ॥ ७.५५.१६ ॥
ଏ କି ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଭା, ନା ଅଗ୍ନିର ଶିଖା? ଶ୍ରୀ, ହ୍ରୀ, କୀର୍ତ୍ତି, ଧୃତି, ପୁଷ୍ଟି, ସିଦ୍ଧି, ନା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭା?
7.55.17
एवं ब्रुवाणं देवर्षिं नृपतिः सृञ्जयोऽब्रवीत् ।
ममेयं भगवन्कन्या वर्या वरमभीप्सति ॥ ७.५५.१७ ॥
ଦେବର୍ଷି ଏପରି କହୁଥିବାବେଳେ ରାଜା ସୃଞ୍ଜୟ କହିଲେ, "ହେ ଭଗବନ୍, ମୋର ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠା କନ୍ୟା ଜଣେ ବର ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।"
7.55.18
नारदस्त्वब्रवीदेनं देहि मह्यमिमां नृप ।
भार्यार्थं सुमहच्छ्रेयः प्राप्तुं चेदिच्छसे नृप ॥ ७.५५.१८ ॥
କିନ୍ତୁ ନାରଦ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ନୃପ, ଏହି କନ୍ୟାକୁ ମୋତେ ଦିଅ। ହେ ନୃପ, ଯଦି ତୁମେ ମହାନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର, ତେବେ ଏହାକୁ ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ଦିଅ।"
7.55.19
ददानीत्येवं संहृष्टः सृञ्जयः प्राह नारदम् ।
एवमुक्ते नृपतिना क्रोधपर्याकुलेक्षणः।
पर्वतस्तु सुसङ्क्रुद्धो नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५५.१९ ॥
"ଦେବି" ଏହିପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସୃଞ୍ଜୟ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ। ରାଜା ଏପରି କହିବାରେ କ୍ରୋଧରେ ବ୍ୟାକୁଳ ଆଖିବିଶିଷ୍ଟ ପର୍ବତ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁପିତ ହୋଇ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.55.20
पूर्वं ममैव मनसा विद्धि भार्यां वृतामृषे ।
यस्मादपाचरस्तस्मात्स्वर्गं न गच्छसि ॥ ७.५५.२० ॥
"ହେ ଋଷି, ପୂର୍ବରୁ ମନରେ ମୁଁ ବରିଥିବା ସେହି ଭାର୍ଯ୍ୟା ବୋଲି ଜାଣ। ତୁମେ ଅନୁଚିତ ଆଚରଣ କରିଥିବାରୁ ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବ ନାହିଁ।"
7.55.21
एवमुक्तो नारदस्तं प्रत्युवाचोत्तरं वचः ।
मनोवाग्बुद्धिसम्भाषा सत्यं तोयमथाग्नयः ॥ ७.५५.२१ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ନାରଦ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତରରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ — ମନ, ବାଣୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ସଂଳାପ ସତ୍ୟ; ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନି (ମଧ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ)।
7.55.22
पाणिग्रहममन्त्राश्च प्रथितं दारलक्षणम् ।
न त्वेषां निश्चिता निष्ठा त्वया सा मनसा स्मृता ॥ ७.५५.२२ ॥
ପାଣିଗ୍ରହଣ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲକ୍ଷଣ (ବିବାହ) — କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ନିଶ୍ଚିତ ନିଷ୍ଠା ହେଉଛି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ସ୍ମରଣ କରିଛ।
7.55.23
एवं विद्वांस्तु मां यस्मादनुव्याहृतवानसि ।
तस्मात्त्वमपि न स्वर्गं गमिष्यसि मया विना।
अन्योन्यमेवं शप्त्वा वै तस्थतुस्तत्र तौ तदा ॥ ७.५५.२३ ॥
ଏହା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ମୋ ବିଷୟରେ (ମିଥ୍ୟା) କହିଲ; ତେଣୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋ ବିନା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବ ନାହିଁ। ଏହିପରି ପରସ୍ପରକୁ ଶାପ ଦେଇ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ସେଠାରେ ଠିଆ ହେଲେ।
7.55.24
अथ सोऽपि नृपो विप्रान्पानाच्छादनभोजनैः ।
पुत्रकामः परं शक्त्या यत्नाच्चोपाचरच्छुचिः ॥ ७.५५.२४ ॥
ଏଥର ସେହି ରାଜା ମଧ୍ୟ ପୁତ୍ରକାମନାରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯତ୍ନରେ ଶୁଚି ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପାନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୋଜନରେ ସେବା କଲେ।
7.55.25
तस्य प्रसन्ना विप्रेन्द्राः कदाचित्पुत्रदर्शिनः ।
तपःस्वाध्यायनिरता वेदवेदाङ्गपारगाः ॥ ७.५५.२५ ॥
ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥରେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଲାଭ ଦେଖି, ତପସ୍ୟା ଓ ସ୍ଵାଧ୍ୟାୟରେ ନିରତ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
7.55.26
सहिता नारदं प्राहुर्देह्यस्मै पुत्रमीप्सितम् ।
तथेत्युक्त्वा द्विजैरुक्तः सृञ्जयं नारदोऽब्रवीत् ॥ ७.५५.२६ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଳି ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏହାକୁ ଇଚ୍ଛିତ ପୁତ୍ର ଦିଅନ୍ତୁ।' 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ନାରଦ ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.55.27
तुभ्यं प्रसन्ना राजर्षे पुत्रमीप्सन्ति ब्राह्मणाः ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते यादृशं पुत्रमीप्सितम् ॥ ७.५५.२७ ॥
'ହେ ରାଜର୍ଷି, ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୁମକୁ ପୁତ୍ର ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ। ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଯେପରି ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି ବର ବାଛ।'
7.55.28
तथोक्तः प्राञ्जली राजा पुत्रं वव्रे गुणान्वितम् ।
यशस्विनं कीर्तिमन्तं तेजस्विनमरिन्दमम् ॥ ७.५५.२८ ॥
ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ ହାତଯୋଡ଼ିଥିବା ରାଜା ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ପୁତ୍ର ବାଛିଲେ—ଯଶସ୍ବୀ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ, ତେଜସ୍ବୀ, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ।
7.55.29
यस्य मूत्रं पुरीषं च क्लेदः स्वेदश्च काञ्चनम् ।
सर्वं भवेत्प्रसादाद्वै तादृशं तनयं वृणे ॥ ७.५५.२९ ॥
'ଯାହାର ମୂତ୍ର, ମଳ, କ୍ଳେଦ ଓ ସ୍ଵେଦ ସବୁ ସୁନା ହେବ, ଏପରି ପୁତ୍ର ମୁଁ ତୁମ କୃପାରୁ ବରଣ କରୁଛି।'
7.55.30
तथा भविष्यतीत्युक्ते जज्ञे तस्योप्सितः सुतः ।
काञ्चनस्याकरः श्रीमान्प्रसादाद्वै सुकाङ्क्षितः ॥ ७.५५.३० ॥
'ସେପରି ହେବ' କୁହାଯିବାରୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ—ସୁନାର ଖଣି, ଶ୍ରୀମାନ, କୃପାରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କାଂକ୍ଷିତ।
7.55.31
रुदितस्य च नेत्राभ्यामपतत्तस्य नेत्रजम् ।
मूत्रं पुरीषं स्वेदश्च सर्वं भवति काञ्चनम्।
सुवर्णष्ठीविरित्येव तस्य नामाभवत्कृतम् ॥ ७.५५.३१ ॥
କାନ୍ଦିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଝରୁଥିବା ଲୁହ, ମୂତ୍ର, ମଳ, ଘାମ ସବୁ ସୁନା ହୋଇଯାଉଥିଲା। ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କର ନାମ ସୁବର୍ଣ୍ଣଷ୍ଠୀବି ହେଲା।
7.55.32
तस्मिन्वरप्रदानेन वर्धयत्यमितं धनम् ।
कारयामास नृपतिः सौवर्णं सर्वमीप्सितम् ॥ ७.५५.३२ ॥
ସେହି ବରଦାନ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କ ଧନ ଅପରିମିତ ଭାବରେ ବଢ଼ିଲା। ରାଜା ଯାହା ଚାହୁଁଥିଲେ ସବୁ ସୁନାର ତିଆରି କରାଇଲେ।
7.55.33
गृहप्राकारदुर्गाणि ब्राह्मणावसथान्यपि ।
शय्यासनानि यानानि स्थालीपिठरभाजनम् ॥ ७.५५.३३ ॥
ଘର, ପ୍ରାକାର, ଦୁର୍ଗ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ, ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଯାନ, ଥାଳି, ହାଣ୍ଡି ଓ ପାତ୍ର।
7.55.34
तस्य राज्ञोऽपि यद्वेश्म बाह्याश्चोपस्कराश्च ये ।
सर्वं तत्काञ्चनमयं कालेन परिवर्धितम् ॥ ७.५५.३४ ॥
ସେହି ରାଜାଙ୍କ ଯାହା ପ୍ରାସାଦ ଥିଲା ଏବଂ ବାହାରର ଯାହା ସାମଗ୍ରୀ ଥିଲା, ସେ ସବୁ ସମୟ କ୍ରମେ ସୁନାମୟ ହୋଇ ବଢ଼ିଗଲା।
7.55.35
अथ दस्युगणाः श्रुत्वा दृष्ट्वा चैनं तथाविधम् ।
सम्भूय तस्य नृपतेः समारब्धाश्चिकीर्षितुम् ॥ ७.५५.३५ ॥
ଏଥିରେ ଡାକୁଙ୍କ ଦଳ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣି ଓ ତାଙ୍କୁ ସେପରି ଦେଖି ଏକତ୍ର ହୋଇ ସେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତି କିଛି କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ।
7.55.36
केचित्तत्राब्रुवन्राज्ञः पुत्रं गृह्णीम वै स्वयम् ।
सोऽस्याकरः काञ्चनस्य तस्य यत्नं चरामहे ॥ ७.५५.३६ ॥
ସେଠାରେ କେହି କେହି କହିଲେ, "ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଆମେ ନିଜେ ଧରିବା। ସେ ସୁନାର ଖଣି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଉଦ୍ୟମ କରିବା।"
7.55.37
ततस्ते दस्यवो लुब्धाः प्रविश्य नृपतेर्गृहम् ।
राजपुत्रं तथाऽऽजह्रुः सुवर्णष्ठीविनं बलात् ॥ ७.५५.३७ ॥
ତାପରେ ସେଇ ଲୋଭୀ ଡାକୁମାନେ ରାଜଗୃହେ ପ୍ରବେଶ କରି ସୁନା ଉଗାରୁଥିବା ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଳରେ ଧରି ନେଇଗଲେ।
7.55.38
गृह्यैनमनुपायज्ञा नीत्वाऽरण्यमचेतसः ।
हत्वा विशस्य चापश्यँ ल्लुब्धा वसु न किञ्चन ॥ ७.५५.३८ ॥
ଉପାୟ ନ ଜାଣିଥିବା ସେହି ମୂର୍ଖ ଲୋଭୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧରି ଅରଣ୍ୟକୁ ନେଇଗଲେ, ମାରିଦେଲେ ଓ କାଟି ଦେଖିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଧନ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
7.55.39
तस्य प्राणैर्विमुक्तस्य नष्टं तत्काञ्चनं वरम् ।
दस्यवश्च तदाऽन्योन्यं जघ्नुर्मूर्खा विचेतसः ॥ ७.५५.३९ ॥
ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିବା ମାତ୍ରେ ସେ ଉତ୍ତମ ସୁନା ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ତା'ପରେ ସେ ମୂର୍ଖ ଓ ବିବେକହୀନ ଡାକୁମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ମାରିଲେ।
7.55.40
हत्वा परस्परं नष्टाः कुमारं चाद्भुतं भुवि ।
असम्भाव्यं गता घोरं नरकं दुष्टकारिणः ॥ ७.५५.४० ॥
ପରସ୍ପରକୁ ମାରି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ, ପୃଥିବୀରେ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ କୁମାରଙ୍କ କାରଣରୁ ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଅକଳ୍ପନୀୟ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଗଲେ।
7.55.41
तं दृष्ट्वा निहतं पुत्रं वरदत्तं महातपाः ।
विललाप सुदुःखार्तो बहुधा करुणं नृपः ॥ ७.५५.४१ ॥
ନିହତ ପୁତ୍ର ବରଦତ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି ମହାତପସ୍ବୀ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ନାନା ପ୍ରକାରେ କରୁଣ ବିଳାପ କଲେ।
7.55.42
विलपन्तं निशम्याथ पुत्रशोकहतं नृपम् ।
प्रत्यदृश्यत देवर्षिर्नारदस्तस्य सन्निधौ ॥ ७.५५.४२ ॥
ପୁତ୍ରଶୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ରାଜାଙ୍କ ବିଳାପ ଶୁଣି ସେତେବେଳେ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
7.55.43
उवाच चैनं दुःखार्तं विलपन्तमचेतसम् ।
सृञ्जयं नारदो यद्यत्तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ७.५५.४३ ॥
ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ବିଳାପ କରୁଥିବା ଏବଂ ଅଚେତ ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ନାରଦ କହିଲେ — ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେ ଯାହା କହିଲେ ତାହା ଶୁଣ।
7.55.44
त्यज शोकं महाराज वैक्लब्यं त्यज बुद्धिमन् ।
न मृतः शोचतो जीवेन्मुह्यतो वा नराधिप ॥ ७.५५.४४ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଶୋକ ତ୍ୟାଗ କର; ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବିକଳତା ତ୍ୟାଗ କର। ହେ ନରାଧିପ, ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି ଶୋକ କଲେ ବା ମୋହରେ ପଡ଼ିଲେ ଜୀବିତ ହୁଏ ନାହିଁ।
7.55.45
त्यज शोकं नृपश्रेष्ठ न शोचन्ति भवद्विधाः ।
वीरो भवान्महाराज ज्ञानवृद्धोऽपि मे मतः।
कामानामवितृप्तस्त्वं सृञ्जयेह मरिष्यसि ॥ ७.५५.४५ ॥
ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୋକ ତ୍ୟାଗ କର; ତୁମ ପରି ଲୋକେ ଶୋକ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ମହାରାଜ, ତୁମେ ବୀର, ଏବଂ ଜ୍ଞାନରେ ବୃଦ୍ଧ ବୋଲି ମୁଁ ମନେ କରେ। ହେ ସୃଞ୍ଜୟ, କାମନାରେ ଅତୃପ୍ତ ରହି ତୁମେ ଏଠାରେ ମରିବ।
7.55.46
यस्य चैते वयं गेहे उषिता ब्रह्मवादिनः ।
आविक्षितं मरुत्तं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ॥ ७.५५.४६ ॥
ଆମ ପରି ବ୍ରହ୍ମବାଦୀମାନେ ଯାହାର ଗୃହରେ ବାସ କରିଥିଲେ, ସେହି ଆବିକ୍ଷିତ ଓ ମରୁତ୍ତ ମଧ୍ୟ ମରିଗଲେ ବୋଲି, ହେ ସୃଞ୍ଜୟ, ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
7.55.47
संवर्तो याजयामास स्पर्धया वै बृहस्पतेः ।
यस्मै राजर्षये प्रादाद्धनं स भगवान्प्रभुः।
हैमं हिमवतः पादं यियक्षोर्विविधैः सवैः ॥ ७.५५.४७ ॥
ବୃହସ୍ପତି ସହିତ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାରୁ ସଂବର୍ତ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରାଇଥିଲେ। ହିମାଳୟର ସୁନା ଢାଲୁ ଅଞ୍ଚଳ, ଯାହା ସେହି ଭଗବାନ ପ୍ରଭୁ ବିବିଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ରାଜର୍ଷିଙ୍କୁ ଧନରୂପେ ଦେଇଥିଲେ।
7.55.48
यस्य सेन्द्रामरगणा बृहस्पतिपुरोगमाः ।
देवा विश्वसृजः सर्वे यजनान्ते समासते।
यज्ञवाटस्य सौवर्णाः सर्वे चासन्परिच्छदाः ॥ ७.५५.४८ ॥
ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅମରଗଣ ସହିତ ବୃହସ୍ପତି ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତା ଓ ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟାମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ବସନ୍ତି। ସେହି ଯଜ୍ଞବାଟର ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସୁନାର ଥିଲା।
7.55.49
यस्य सर्वं तदा ह्यन्नं मनोभिप्रायगं शुचि ।
कामतो बुभुजुर्विप्राः सर्वे चान्नार्थिनो द्विजाः।
पयो दधि घृतं क्षौद्रं भक्ष्यं भोज्यं च शोभनम् ॥ ७.५५.४९ ॥
ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ନ ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲା, ମନର ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ପ୍ରାପ୍ତ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଜନ କଲେ, ଅନ୍ନାର୍ଥୀ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ। ଦୁଗ୍ଧ, ଦହି, ଘୃତ, ମଧୁ, ଭକ୍ଷ୍ୟ ଓ ଭୋଜ୍ୟ—ସବୁ ଉତ୍ତମ।
7.55.50
यस्य यज्ञेषु सर्वेषु वासांस्याभरणानि च ।
ईप्सितान्युपतिष्ठन्ते प्रहृष्टान्वेदपारगान् ॥ ७.५५.५० ॥
ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର ଓ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଆନନ୍ଦରେ ବେଦପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ସ୍ୱୟଂ ଆସୁଥିଲେ।
7.55.51
मरुतः परिवेष्टारो मरुत्तस्याभवन्गृहे ।
आविक्षितस्य राजर्षेर्विश्वेदेवाः सभासदः ॥ ७.५५.५१ ॥
ମରୁତ୍ତଙ୍କ ଘରେ ମରୁତମାନେ ପରିବେଷଣକାରୀ ଥିଲେ; ରାଜର୍ଷି ଆବିକ୍ଷିତଙ୍କ ସଭାର ସଭ୍ୟ ବିଶ୍ୱଦେବଗଣ ଥିଲେ।
7.55.52
यस्य वीर्यवतो राज्ञः सुवृष्ट्या सस्यसम्पदः ।
हविर्भिस्तर्पिता येन सम्यक्क्लृप्तैर्दिवौकसः ॥ ७.५५.५२ ॥
ଯେଉଁ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ରାଜାଙ୍କ ସୁବୃଷ୍ଟିରେ ଶସ୍ୟସମ୍ପଦ ହେଲା, ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ୟକ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହବିଷରେ ଦେବତାମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଲେ।
7.55.53
ऋषीणां च पितॄणां च देवानां सुखजीविनम् ।
ब्रह्मचर्यश्रुतिमुखैः सर्वैर्दानैश्च सर्वदा ॥ ७.५५.५३ ॥
ଋଷି, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସୁଖରେ ଜୀବନ ଦେଉଥିବା; ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ବେଦଶ୍ରବଣକୁ ପ୍ରଧାନ ରଖି ସଦା ସମସ୍ତ ଦାନ ଦେଉଥିବା।
7.55.54
शयनासनपानानि स्वर्णराशीश्च दुस्त्यजाः ।
तत्सर्वममितं वित्तं दत्तं विप्रेभ्य इच्छया ॥ ७.५५.५४ ॥
ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ପାନୀୟ ଓ ଛାଡ଼ିବା କଷ୍ଟକର ସୁବର୍ଣ୍ଣରାଶି—ଏ ସମସ୍ତ ଅପାର ଧନ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦାନ କରିଥିଲେ।
7.55.55
सोनुध्यातस्तु शक्रेण प्रजाः कृत्वा निरामयाः ।
श्रद्दधानो जिताँल्लोकान्गतः पुण्यदुहोऽक्षयान् ॥ ७.५५.५५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ନିରୋଗ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଜିତା ଲୋକରେ ସେ ଗଲା; ପୁଣ୍ୟରୂପୀ ଅକ୍ଷୟ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ଥିବା ଲୋକରେ।
7.55.56
सप्रजः सनृपामात्यः सदारापत्यबान्धवः ।
यौवनेन सहस्राब्दं मरुत्तो राज्यमन्वशात् ॥ ७.५५.५६ ॥
ପ୍ରଜା, ରାଜା, ଅମାତ୍ୟ, ପତ୍ନୀ, ସନ୍ତାନ ଓ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହିତ, ମରୁତ୍ତ ଯୌବନରେ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ।
7.55.57
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.५५.५७ ॥
ସେ ମରିଥିଲେ ହେଁ, ହେ ସୃଞ୍ଜୟ, ତୁମ ପାଇଁ ତାହା ଚାରିଗୁଣ ଶୁଭ। ପୁତ୍ରଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଅଛି; ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଶୋକ କର ନାହିଁ। ଯଜ୍ଞ ନକରିବା ଓ ଦକ୍ଷିଣା ନଦେବା ଲୋକ ବିଷୟରେ ସେ 'ଶ୍ୱୈତ୍ୟ' କହିଲେ।