మహాభారతం · అధ్యాయం 7.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.55.1
श्रुत्वा मृत्युसमुत्पत्तिं कर्माण्यनुपमानि च ।
धर्मराजः पुनर्वाक्यं प्रसाद्यैनमथाब्रवीत् ॥ ७.५५.१ ॥
మృత్యువు యొక్క ఉత్పత్తిని, అనుపమాన కర్మలను విని, ధర్మరాజు ఆయనను ప్రసన్నం చేసి మళ్లీ ఇలా అన్నాడు.
7.55.2
गुरवः पुण्यकर्माणः शक्रप्रतिमविक्रमाः ।
पूर्वं राजर्षयो ब्रह्मन्कियन्तो मृत्युना हताः ॥ ७.५५.२ ॥
ఓ బ్రాహ్మణా, పుణ్యకర్మలు చేసిన, ఇంద్రునితో సమానమైన పరాక్రమం గల పూర్వ రాజర్షులు ఎంతమంది మృత్యువుచేత హతులయ్యారు?
7.55.3
भूय एव तु मां तथ्यैर्वचोभिरभिबृंहय ।
राजर्षीणां पुराणानां समाश्वासय कर्मभिः ॥ ७.५५.३ ॥
మరల సత్యమైన మాటలతో నన్ను బలపరచండి; ప్రాచీన రాజర్షుల కర్మలతో నాకు ఊరట కలిగించండి.
7.55.4
कियन्त्यो दक्षिणा दत्ताः काश्च दत्ता महात्मभिः ।
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ ७.५५.४ ॥
పుణ్యం చేసిన మహాత్ములైన రాజర్షులు ఎన్ని దక్షిణలు, ఏ దక్షిణలు ఇచ్చారు? ఆ విషయం మీరు నాకు చెప్పండి.
7.55.5
अन्येपि यज्वनां लोका अन्ये चापि तपस्विनाम् ।
क्षमावतां च त्रींल्लोकाञ्शूरा गच्छन्ति भारत ॥ ७.५५.५ ॥
ఓ భారతా! యజ్ఞం చేసేవారికి వేరే లోకాలు, తపస్వులకు వేరే లోకాలు ఉన్నాయి; క్షమాగుణం గలవారు, శూరులు మూడు లోకాలను పొందుతారు.
7.55.6
क्षत्रियस्य तुं सङ्ग्रामे शत्रून्हत्वा हतस्य वा ।
फलमत्यन्तमित्याहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाः ॥ ७.५५.६ ॥
యుద్ధంలో శత్రువులను చంపి లేదా తానే హతుడై క్షత్రియునికి కలిగే ఫలం అత్యుత్తమమని ధర్మశాస్త్రజ్ఞులు చెబుతారు.
7.55.7
वेदविद्याव्रतस्नाता यज्वानः पुत्रिणश्च ये ।
तेभ्यः परार्थ्या यज्वानो यज्वभ्यश्च तनुत्यजः ॥ ७.५५.७ ॥
వేదవిద్య, వ్రతాలతో పవిత్రులైన యజ్ఞకర్తలు, పుత్రులు కలవారు ఉన్నారు; వారికంటే పరార్థపరులైన యజ్ఞకర్తలు శ్రేష్ఠులు, యజ్ఞకర్తలకంటే శరీరత్యాగులు శ్రేష్ఠులు.
7.55.8
स वीरो यज्वनो नित्यं क्षत्रियानार्जुनिर्गतः ।
लोकान्पुण्यतमानिष्टानिति विद्धि विशाम्पते ॥ ७.५५.८ ॥
ఆ వీరుడు ఎల్లప్పుడూ యజ్ఞకర్తలైన క్షత్రియులతో, అర్జునుని కుమారుడిలా వెళ్ళాడు; అత్యంత పుణ్యమైన, కోరదగిన లోకాలు అతనికి లభిస్తాయని తెలుసుకో, ప్రజాపాలకా.
7.55.9
सर्वेषां नृपसिंहानां शृणु यज्ञान्नृपोत्तम ।
तानतिक्रम्य गच्छन्ति स्वर्गकामास्तनुत्यजः ॥ ७.५५.९ ॥
అందరు నృపసింహుల యజ్ఞాలను విను, రాజోత్తమా; వారినందరినీ అతిక్రమించి, స్వర్గాన్ని కోరే శరీరత్యాగులు వెళ్తారు.
7.55.10
सर्वेषां यज्वनां यज्ञं श्रोतुमिच्छामि सुव्रत ।
दक्षिणाश्चानुरूपेभ्यो दत्ता राजर्षिसत्तमैः ॥ ७.५५.१० ॥
సుబ్రతా, అందరు యజ్ఞకర్తల యజ్ఞాన్ని, శ్రేష్ఠ రాజర్షులు అర్హులకు ఇచ్చిన దక్షిణలను వినాలనుకుంటున్నాను.
7.55.11
शैब्यस्य नृपतेः पुनः सृञ्जयो नाम नामतः ।
सखायौ तस्य चेवोभौ ऋषी पर्वतनारदौ ॥ ७.५५.११ ॥
శైబ్య రాజుకు మళ్ళీ సృంజయుడు అనే పేరుగల మిత్రుడు; అతనికి ఇద్దరు మిత్రులు — ఋషులైన పర్వతుడు మరియు నారదుడు.
7.55.12
तौ कदाचिद्गृहं तस्य प्रविष्टौ तद्दिदृक्षया ।
विधिवच्चार्चितौ तेन प्रीतौ तत्रोषतुः सुखम् ॥ ७.५५.१२ ॥
వారిద్దరు ఒకసారి అతనిని చూడాలనే కోరికతో అతని ఇంటికి ప్రవేశించారు; అతడు విధిప్రకారం వారిని పూజించాడు, వారు సంతోషంగా అక్కడ సుఖంగా నివసించారు.
7.55.13
तं कदाचित्सुखासीनं ताभ्यां सह शुचिस्मिता ।
दुहिताऽभ्यागमत्कन्या सृञ्जयं वरवर्णिनी ॥ ७.५५.१३ ॥
ఒకసారి వారు సుఖంగా కూర్చుని ఉన్నప్పుడు, వారితో పాటు పవిత్రమైన నవ్వు కలిగిన, అందమైన వర్ణంగల కుమార్తె సృంజయుని వద్దకు వచ్చింది.
7.55.14
तयाऽभिवादितः कन्यामभ्यनन्दद्यथाविधि ।
तत्सलिङ्गाभिराशीर्भिरिष्टाभिरभितः स्थिताम् ॥ ७.५५.१४ ॥
ఆమె నమస్కరించగా, ఆయన విధిప్రకారం ఆ కన్యను ఆదరించి, ఆమెకు తగిన ఇష్టమైన ఆశీర్వచనాలతో ఆమె చుట్టూ నిలిచిన ఆమెను సత్కరించాడు.
7.55.15
तां निरीक्ष्याब्रवीद्वाक्यं पर्वतः प्रहसन्निव ।
कस्येयं चञ्चलापाङ्गी सर्वलक्षणसम्मता ॥ ७.५५.१५ ॥
ఆమెను చూసి పర్వతుడు నవ్వుతున్నట్లుగా, "చంచలమైన చూపులు గల, సకల శుభలక్షణాలు కలిగిన ఈమె ఎవరిది?" అని అన్నాడు.
7.55.16
उषा स्विद्भाः स्विदर्कस्य ज्वलनस्य शिखापि वा ।
श्रीर्द्द्रिः कीर्तिंर्धृतिः षुष्टिः सिद्धिश्चन्द्रमसः प्रभा ॥ ७.५५.१६ ॥
ఈమె ఉషస్సా, సూర్యుని కాంతా, లేక అగ్ని జ్వాలా? శ్రీ, హ్రీ, కీర్తి, ధృతి, పుష్టి, సిద్ధి, లేక చంద్రుని కాంతా?
7.55.17
एवं ब्रुवाणं देवर्षिं नृपतिः सृञ्जयोऽब्रवीत् ।
ममेयं भगवन्कन्या वर्या वरमभीप्सति ॥ ७.५५.१७ ॥
దేవర్షి అలా పలకగా రాజు సృంజయుడు, "భగవంతుడా, నా ఈ శ్రేష్ఠమైన కుమార్తె ఒక వరుడిని కోరుతోంది" అని అన్నాడు.
7.55.18
नारदस्त्वब्रवीदेनं देहि मह्यमिमां नृप ।
भार्यार्थं सुमहच्छ्रेयः प्राप्तुं चेदिच्छसे नृप ॥ ७.५५.१८ ॥
అయితే నారదుడు అతనితో, "రాజా, ఈమెను నాకు ఇవ్వు. రాజా, నీవు గొప్ప శ్రేయస్సు పొందగోరితే, ఈమెను నా భార్యగా ఇవ్వు" అని అన్నాడు.
7.55.19
ददानीत्येवं संहृष्टः सृञ्जयः प्राह नारदम् ।
एवमुक्ते नृपतिना क्रोधपर्याकुलेक्षणः।
पर्वतस्तु सुसङ्क्रुद्धो नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५५.१९ ॥
"ఇస్తాను" అని సంతోషంగా సృంజయుడు నారదునితో అన్నాడు. రాజు ఇలా అనగా, కోపంతో కలత చెందిన కళ్ళతో అత్యంత కోపించిన పర్వతుడు నారదునితో ఇలా పలికాడు.
7.55.20
पूर्वं ममैव मनसा विद्धि भार्यां वृतामृषे ।
यस्मादपाचरस्तस्मात्स्वर्गं न गच्छसि ॥ ७.५५.२० ॥
"ఋషీ, ముందుగానే మనసులో నేను వరించిన భార్య ఆమె అని తెలుసుకో. నీవు తప్పు చేసినందున స్వర్గానికి వెళ్ళవు."
7.55.21
एवमुक्तो नारदस्तं प्रत्युवाचोत्तरं वचः ।
मनोवाग्बुद्धिसम्भाषा सत्यं तोयमथाग्नयः ॥ ७.५५.२१ ॥
ఇలా అనగా నారదుడు అతనికి ఈ మాటలతో సమాధానమిచ్చాడు — మనస్సు, మాట, బుద్ధి చేసే సంభాషణ సత్యం; నీరు, అగ్నులు (కూడా సాక్షులు).
7.55.22
पाणिग्रहममन्त्राश्च प्रथितं दारलक्षणम् ।
न त्वेषां निश्चिता निष्ठा त्वया सा मनसा स्मृता ॥ ७.५५.२२ ॥
పాణిగ్రహణ మంత్రాలు మరియు భార్యత్వపు ప్రసిద్ధ లక్షణం (వివాహం) — అయితే వీటిలో నిశ్చయమైన నిష్ఠ నీవు ఆమెను మనసులో స్మరించడమే.
7.55.23
एवं विद्वांस्तु मां यस्मादनुव्याहृतवानसि ।
तस्मात्त्वमपि न स्वर्गं गमिष्यसि मया विना।
अन्योन्यमेवं शप्त्वा वै तस्थतुस्तत्र तौ तदा ॥ ७.५५.२३ ॥
ఇది తెలిసినా నీవు నాపైనే (అసత్యంగా) మాట్లాడావు; కాబట్టి నీవు కూడా నా లేకుండా స్వర్గానికి వెళ్ళవు. ఇలా ఒకరినొకరు శపించుకొని ఆ ఇద్దరూ అక్కడ నిలిచారు.
7.55.24
अथ सोऽपि नृपो विप्रान्पानाच्छादनभोजनैः ।
पुत्रकामः परं शक्त्या यत्नाच्चोपाचरच्छुचिः ॥ ७.५५.२४ ॥
అప్పుడు ఆ రాజు కూడా కుమారుని కోరి, తన శక్తికొద్దీ అత్యంత ప్రయత్నంతో శుచిగా ఉండి, బ్రాహ్మణులకు పానీయం, వస్త్రాలు, భోజనం ఇచ్చి సేవించాడు.
7.55.25
तस्य प्रसन्ना विप्रेन्द्राः कदाचित्पुत्रदर्शिनः ।
तपःस्वाध्यायनिरता वेदवेदाङ्गपारगाः ॥ ७.५५.२५ ॥
అతనిపై సంతోషించిన శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణులు ఒకప్పుడు, అతనికి పుత్రుడు కలుగుతాడని చూచినవారై, తపస్సు మరియు స్వాధ్యాయములలో నిమగ్నులై, వేద వేదాంగ పారంగతులై ఉన్నారు.
7.55.26
सहिता नारदं प्राहुर्देह्यस्मै पुत्रमीप्सितम् ।
तथेत्युक्त्वा द्विजैरुक्तः सृञ्जयं नारदोऽब्रवीत् ॥ ७.५५.२६ ॥
వారందరూ కలిసి నారదునితో, 'ఇతనికి కోరిన పుత్రుని ఇమ్ము' అని అన్నారు. 'అలాగే' అని ద్విజులచే చెప్పబడిన నారదుడు సృంజయునితో అన్నాడు.
7.55.27
तुभ्यं प्रसन्ना राजर्षे पुत्रमीप्सन्ति ब्राह्मणाः ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते यादृशं पुत्रमीप्सितम् ॥ ७.५५.२७ ॥
'ఓ రాజర్షీ, నీపై ప్రసన్నులైన బ్రాహ్మణులు నీకు పుత్రుని ఇవ్వగోరుచున్నారు. నీకు శుభం కలుగుగాక. నీవు కోరిన విధమైన పుత్రునికి వరం కోరుకో.'
7.55.28
तथोक्तः प्राञ्जली राजा पुत्रं वव्रे गुणान्वितम् ।
यशस्विनं कीर्तिमन्तं तेजस्विनमरिन्दमम् ॥ ७.५५.२८ ॥
ఇలా చెప్పబడగా, చేతులు జోడించిన రాజు గుణవంతుడైన పుత్రుని వరించాడు—యశస్వి, కీర్తిమంతుడు, తేజస్వి, శత్రువులను అణచువాడు.
7.55.29
यस्य मूत्रं पुरीषं च क्लेदः स्वेदश्च काञ्चनम् ।
सर्वं भवेत्प्रसादाद्वै तादृशं तनयं वृणे ॥ ७.५५.२९ ॥
'ఎవని మూత్రం, మలం, స్రావం, స్వేదం అన్నీ బంగారమే అగునో, అటువంటి పుత్రుని నీ అనుగ్రహం వల్ల నేను వరిస్తాను.'
7.55.30
तथा भविष्यतीत्युक्ते जज्ञे तस्योप्सितः सुतः ।
काञ्चनस्याकरः श्रीमान्प्रसादाद्वै सुकाङ्क्षितः ॥ ७.५५.३० ॥
'అలాగే అవుతుంది' అని చెప్పబడగా, అతనికి కోరిన పుత్రుడు జన్మించాడు—బంగారపు గని, శ్రీమంతుడు, అనుగ్రహం వల్ల అత్యంత కోరదగినవాడు.
7.55.31
रुदितस्य च नेत्राभ्यामपतत्तस्य नेत्रजम् ।
मूत्रं पुरीषं स्वेदश्च सर्वं भवति काञ्चनम्।
सुवर्णष्ठीविरित्येव तस्य नामाभवत्कृतम् ॥ ७.५५.३१ ॥
ఏడ్చినప్పుడు అతని కళ్ళ నుండి పడిన నీరు, అతని మూత్రం, మలం, చెమట అన్నీ బంగారంగా మారేవి. అందుచేత అతనికి సువర్ణష్ఠీవి అనే పేరు వచ్చింది.
7.55.32
तस्मिन्वरप्रदानेन वर्धयत्यमितं धनम् ।
कारयामास नृपतिः सौवर्णं सर्वमीप्सितम् ॥ ७.५५.३२ ॥
ఆ వరప్రదానం వల్ల అతని ధనం అపరిమితంగా పెరిగింది. రాజు తనకు కావలసినవన్నీ బంగారంతో చేయించాడు.
7.55.33
गृहप्राकारदुर्गाणि ब्राह्मणावसथान्यपि ।
शय्यासनानि यानानि स्थालीपिठरभाजनम् ॥ ७.५५.३३ ॥
ఇళ్ళు, ప్రాకారాలు, దుర్గాలు, బ్రాహ్మణుల నివాసాలు, పడకలు, ఆసనాలు, వాహనాలు, పళ్ళాలు, కుండలు, పాత్రలు.
7.55.34
तस्य राज्ञोऽपि यद्वेश्म बाह्याश्चोपस्कराश्च ये ।
सर्वं तत्काञ्चनमयं कालेन परिवर्धितम् ॥ ७.५५.३४ ॥
ఆ రాజు భవనమూ, బయట ఉన్న సామగ్రులన్నీ కాలక్రమంలో బంగారంతో నిండిపోయాయి.
7.55.35
अथ दस्युगणाः श्रुत्वा दृष्ट्वा चैनं तथाविधम् ।
सम्भूय तस्य नृपतेः समारब्धाश्चिकीर्षितुम् ॥ ७.५५.३५ ॥
అప్పుడు దోపిడిదొంగల గుంపులు అతని గురించి విని, అతడు అలాంటి స్థితిలో ఉండటం చూసి కలిసికట్టుగా ఆ రాజుపై ఏదో చేయడానికి పూనుకున్నారు.
7.55.36
केचित्तत्राब्रुवन्राज्ञः पुत्रं गृह्णीम वै स्वयम् ।
सोऽस्याकरः काञ्चनस्य तस्य यत्नं चरामहे ॥ ७.५५.३६ ॥
అక్కడ కొందరు, "రాజు కుమారుడిని మనమే పట్టుకుందాం. అతడు బంగారపు గని. అతని కోసం ప్రయత్నిద్దాం" అన్నారు.
7.55.37
ततस्ते दस्यवो लुब्धाः प्रविश्य नृपतेर्गृहम् ।
राजपुत्रं तथाऽऽजह्रुः सुवर्णष्ठीविनं बलात् ॥ ७.५५.३७ ॥
అప్పుడు ఆ లోభులైన దొంగలు రాజభవనంలో ప్రవేశించి, బంగారాన్ని ఉమ్మే ఆ రాజకుమారుడిని బలవంతంగా పట్టుకున్నారు.
7.55.38
गृह्यैनमनुपायज्ञा नीत्वाऽरण्यमचेतसः ।
हत्वा विशस्य चापश्यँ ल्लुब्धा वसु न किञ्चन ॥ ७.५५.३८ ॥
ఉపాయం తెలియని ఆ అవివేకులైన లోభులు అతడిని పట్టుకుని అడవికి తీసుకెళ్లి చంపి, కోసి చూశారు; కానీ వారికి ఏ ధనమూ కనబడలేదు.
7.55.39
तस्य प्राणैर्विमुक्तस्य नष्टं तत्काञ्चनं वरम् ।
दस्यवश्च तदाऽन्योन्यं जघ्नुर्मूर्खा विचेतसः ॥ ७.५५.३९ ॥
అతని ప్రాణాలు విడిచిపోగానే ఆ శ్రేష్ఠమైన బంగారం కూడా నశించింది; అప్పుడు ఆ మూర్ఖులు, వివేకం లేని దొంగలు ఒకరినొకరు చంపుకున్నారు.
7.55.40
हत्वा परस्परं नष्टाः कुमारं चाद्भुतं भुवि ।
असम्भाव्यं गता घोरं नरकं दुष्टकारिणः ॥ ७.५५.४० ॥
ఒకరినొకరు చంపుకుని నశించిన వారు, భూమిపై ఆ అద్భుత కుమారుని కారణంగా దుష్కర్మలు చేసినవారికి చెందిన ఊహకందని భయంకర నరకాన్ని పొందారు.
7.55.41
तं दृष्ट्वा निहतं पुत्रं वरदत्तं महातपाः ।
विललाप सुदुःखार्तो बहुधा करुणं नृपः ॥ ७.५५.४१ ॥
హతుడైన తన కుమారుడు వరదత్తుడిని చూసి, మహా తపస్వి అయిన రాజు అత్యంత దుఃఖంతో బాధపడి అనేక విధాలుగా కరుణగా విలపించాడు.
7.55.42
विलपन्तं निशम्याथ पुत्रशोकहतं नृपम् ।
प्रत्यदृश्यत देवर्षिर्नारदस्तस्य सन्निधौ ॥ ७.५५.४२ ॥
పుత్రశోకంతో బాధపడుతూ విలపిస్తున్న రాజును విన్న తర్వాత, అప్పుడు దేవర్షి నారదుడు అతని సమీపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
7.55.43
उवाच चैनं दुःखार्तं विलपन्तमचेतसम् ।
सृञ्जयं नारदो यद्यत्तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ७.५५.४३ ॥
దుఃఖంతో పీడితుడై, విలపిస్తూ, స్పృహ కోల్పోయిన ఆ సృంజయుడితో నారదుడు ఇలా అన్నాడు — యుధిష్ఠిరా, ఆయన చెప్పినదంతా విను.
7.55.44
त्यज शोकं महाराज वैक्लब्यं त्यज बुद्धिमन् ।
न मृतः शोचतो जीवेन्मुह्यतो वा नराधिप ॥ ७.५५.४४ ॥
మహారాజా, శోకాన్ని విడిచిపెట్టు; బుద్ధిమంతుడా, దైన్యాన్ని విడువు. నరాధిపా, చనిపోయినవాడు దుఃఖించడం వల్లనో మోహించడం వల్లనో తిరిగి బ్రతకడు.
7.55.45
त्यज शोकं नृपश्रेष्ठ न शोचन्ति भवद्विधाः ।
वीरो भवान्महाराज ज्ञानवृद्धोऽपि मे मतः।
कामानामवितृप्तस्त्वं सृञ्जयेह मरिष्यसि ॥ ७.५५.४५ ॥
నృపశ్రేష్ఠా, శోకాన్ని విడువు; నీ వంటివారు శోకించరు. మహారాజా, నీవు వీరుడివి; జ్ఞానంలో వృద్ధుడివని కూడా నేను భావిస్తున్నాను. సృంజయా, కోరికలతో తృప్తి చెందకుండానే నీవు ఇక్కడే మరణిస్తావు.
7.55.46
यस्य चैते वयं गेहे उषिता ब्रह्मवादिनः ।
आविक्षितं मरुत्तं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ॥ ७.५५.४६ ॥
మనలాంటి బ్రహ్మవాదులు ఎవరి ఇంట్లో నివసించారో, ఆ ఆవిక్షితుడు, మరుత్తుడు కూడా మరణించారని, సృంజయా, మేము విన్నాము.
7.55.47
संवर्तो याजयामास स्पर्धया वै बृहस्पतेः ।
यस्मै राजर्षये प्रादाद्धनं स भगवान्प्रभुः।
हैमं हिमवतः पादं यियक्षोर्विविधैः सवैः ॥ ७.५५.४७ ॥
బృహస్పతితో పోటీ వలన సంవర్తుడు యజ్ఞం చేయించాడు. హిమాలయ బంగారు వాలును, వివిధ యజ్ఞాలు చేయగోరిన ఆ రాజర్షికి ఆ భగవంతుడైన ప్రభువు ధనంగా ఇచ్చాడు.
7.55.48
यस्य सेन्द्रामरगणा बृहस्पतिपुरोगमाः ।
देवा विश्वसृजः सर्वे यजनान्ते समासते।
यज्ञवाटस्य सौवर्णाः सर्वे चासन्परिच्छदाः ॥ ७.५५.४८ ॥
యజ్ఞం ముగింపులో ఇంద్రుడు, అమరగణాలు, బృహస్పతి నాయకత్వంలోని దేవతలు, విశ్వసృష్టికర్తలు అందరూ కూర్చుంటారు. ఆ యజ్ఞవాటిక యొక్క అలంకారాలన్నీ బంగారువే.
7.55.49
यस्य सर्वं तदा ह्यन्नं मनोभिप्रायगं शुचि ।
कामतो बुभुजुर्विप्राः सर्वे चान्नार्थिनो द्विजाः।
पयो दधि घृतं क्षौद्रं भक्ष्यं भोज्यं च शोभनम् ॥ ७.५५.४९ ॥
అప్పుడు అతని ఇంట అన్నమంతా పవిత్రమై, మనసు కోరినట్లు లభించింది; బ్రాహ్మణులు ఇష్టానుసారం భుజించారు, అన్నార్థులైన ద్విజులందరూ కూడా. పాలు, పెరుగు, నెయ్యి, తేనె, భక్ష్యాలు, భోజ్యాలు—అన్నీ శ్రేష్ఠమైనవి.
7.55.50
यस्य यज्ञेषु सर्वेषु वासांस्याभरणानि च ।
ईप्सितान्युपतिष्ठन्ते प्रहृष्टान्वेदपारगान् ॥ ७.५५.५० ॥
అతని అన్ని యజ్ఞాలలో వస్త్రాలు, ఆభరణాలు, కోరిన వస్తువులు సంతోషంగా వేదపారంగులైన బ్రాహ్మణులకు స్వయంగా చేరాయి.
7.55.51
मरुतः परिवेष्टारो मरुत्तस्याभवन्गृहे ।
आविक्षितस्य राजर्षेर्विश्वेदेवाः सभासदः ॥ ७.५५.५१ ॥
మరుత్తుని ఇంట మరుత్తులు పరిచారకులుగా ఉన్నారు; రాజర్షి ఆవిక్షితుని సభలో విశ్వదేవతలు సభ్యులు.
7.55.52
यस्य वीर्यवतो राज्ञः सुवृष्ट्या सस्यसम्पदः ।
हविर्भिस्तर्पिता येन सम्यक्क्लृप्तैर्दिवौकसः ॥ ७.५५.५२ ॥
ఏ పరాక్రమశాలియైన రాజు సుందర వర్షాల వలన పంటసంపద కలిగిందో, ఎవనిచే సమర్పించిన చక్కగా సిద్ధమైన హవిస్సులతో స్వర్గవాసులు తృప్తి చెందారో.
7.55.53
ऋषीणां च पितॄणां च देवानां सुखजीविनम् ।
ब्रह्मचर्यश्रुतिमुखैः सर्वैर्दानैश्च सर्वदा ॥ ७.५५.५३ ॥
ఋషులకు, పితరులకు, దేవతలకు సుఖజీవనం కలిగించి, బ్రహ్మచర్యం మరియు వేదశ్రవణం ముందుండగా ఎల్లప్పుడూ అన్ని దానాలు చేసినవాడు.
7.55.54
शयनासनपानानि स्वर्णराशीश्च दुस्त्यजाः ।
तत्सर्वममितं वित्तं दत्तं विप्रेभ्य इच्छया ॥ ७.५५.५४ ॥
పడకలు, ఆసనాలు, పానీయాలు, విడువలేని బంగారు రాశులు—ఈ అపారమైన సంపదనంతా బ్రాహ్మణులకు వారి ఇష్టంతో దానం చేశాడు.
7.55.55
सोनुध्यातस्तु शक्रेण प्रजाः कृत्वा निरामयाः ।
श्रद्दधानो जिताँल्लोकान्गतः पुण्यदुहोऽक्षयान् ॥ ७.५५.५५ ॥
ఇంద్రుని అనుగ్రహం పొందినవాడై, ప్రజలను రోగరహితులుగా చేసి, శ్రద్ధతో గెలిచిన లోకాలకు వెళ్ళాడు; పుణ్యమనే అక్షయమైన పాలిచ్చే ఆవులు ఉన్న లోకాలకు.
7.55.56
सप्रजः सनृपामात्यः सदारापत्यबान्धवः ।
यौवनेन सहस्राब्दं मरुत्तो राज्यमन्वशात् ॥ ७.५५.५६ ॥
ప్రజలు, రాజులు, మంత్రులతో, భార్యలు, సంతానం, బంధువులతో, మరుత్తుడు యౌవనంతో వేయి సంవత్సరాలు రాజ్యపాలన చేశాడు.
7.55.57
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.५५.५७ ॥
అతడు మరణించినా, సృంజయా, నీకు అది నాలుగు రెట్లు శుభం. కొడుకు కంటే నీకు పుణ్యం ఎక్కువ; కొడుకు కోసం దుఃఖించకు. యజ్ఞం చేయనివాడిని, దక్షిణ ఇవ్వనివాడిని గురించి 'శ్వైత్య' అని నారదుడు పలికాడు.