மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.55.1
श्रुत्वा मृत्युसमुत्पत्तिं कर्माण्यनुपमानि च ।
धर्मराजः पुनर्वाक्यं प्रसाद्यैनमथाब्रवीत् ॥ ७.५५.१ ॥
மரணத்தின் தோற்றத்தையும் ஒப்பற்ற செயல்களையும் கேட்டு, தர்மராஜன் அவரை மகிழ்வித்த பின் மீண்டும் இவ்வாறு கூறினான்.
7.55.2
गुरवः पुण्यकर्माणः शक्रप्रतिमविक्रमाः ।
पूर्वं राजर्षयो ब्रह्मन्कियन्तो मृत्युना हताः ॥ ७.५५.२ ॥
பிராமணரே, புண்ணிய செயல் புரிந்த, இந்திரனுக்கு ஒப்பான வீரம் கொண்ட முன்னைய குரு ராஜரிஷிகள் எத்தனை பேர் மரணத்தால் கொல்லப்பட்டனர்?
7.55.3
भूय एव तु मां तथ्यैर्वचोभिरभिबृंहय ।
राजर्षीणां पुराणानां समाश्वासय कर्मभिः ॥ ७.५५.३ ॥
மீண்டும் உண்மையான சொற்களால் என்னை வலுப்படுத்துங்கள்; பண்டைய ராஜரிஷிகளின் செயல்களால் எனக்கு ஆறுதல் அளியுங்கள்.
7.55.4
कियन्त्यो दक्षिणा दत्ताः काश्च दत्ता महात्मभिः ।
राजर्षिभिः पुण्यकृद्भिस्तद्भवान्प्रब्रवीतु मे ॥ ७.५५.४ ॥
புண்ணியம் செய்த பெரிய ஆத்மாக்களான ராஜரிஷிகள் எத்தனை தட்சிணைகள் கொடுத்தனர், எவை கொடுத்தனர்? அதை நீங்கள் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.55.5
अन्येपि यज्वनां लोका अन्ये चापि तपस्विनाम् ।
क्षमावतां च त्रींल्लोकाञ्शूरा गच्छन्ति भारत ॥ ७.५५.५ ॥
பாரதா! யாகம் செய்பவர்களுக்கு வேறு உலகங்கள் உண்டு, தவம் செய்பவர்களுக்கும் வேறு உலகங்கள் உண்டு; பொறுமையுடையவர்களும் வீரர்களும் மூன்று உலகங்களையும் அடைகின்றனர்.
7.55.6
क्षत्रियस्य तुं सङ्ग्रामे शत्रून्हत्वा हतस्य वा ।
फलमत्यन्तमित्याहुर्धर्मशास्त्रविदो जनाः ॥ ७.५५.६ ॥
போரில் எதிரிகளைக் கொன்றோ அல்லது தானே கொல்லப்பட்டோ ஒரு க்ஷத்திரியன் அடையும் பலன் மிகச் சிறந்தது என்று தர்மசாஸ்திரம் அறிந்தோர் கூறுகின்றனர்.
7.55.7
वेदविद्याव्रतस्नाता यज्वानः पुत्रिणश्च ये ।
तेभ्यः परार्थ्या यज्वानो यज्वभ्यश्च तनुत्यजः ॥ ७.५५.७ ॥
வேத அறிவாலும் விரதங்களாலும் தூய்மை பெற்ற யாகம் செய்பவர்களும், மக்களைப் பெற்றவர்களும் உள்ளனர்; அவர்களை விட பிறர் நலனுக்காக வாழும் யாகம் செய்பவர்கள் சிறந்தவர்கள், யாகம் செய்பவர்களை விட உடலை தியாகம் செய்பவர்கள் சிறந்தவர்கள்.
7.55.8
स वीरो यज्वनो नित्यं क्षत्रियानार्जुनिर्गतः ।
लोकान्पुण्यतमानिष्टानिति विद्धि विशाम्पते ॥ ७.५५.८ ॥
அந்த வீரன் எப்போதும் யாகம் செய்யும் க்ஷத்திரியர்களிலிருந்து, அர்ஜுனனின் மகனைப் போல் சென்றான்; மிகவும் புண்ணியமான விரும்பத்தக்க உலகங்கள் அவனுக்குக் கிடைக்கும் என்பதை அறிவாய், மக்களின் அரசே.
7.55.9
सर्वेषां नृपसिंहानां शृणु यज्ञान्नृपोत्तम ।
तानतिक्रम्य गच्छन्ति स्वर्गकामास्तनुत्यजः ॥ ७.५५.९ ॥
எல்லா அரசசிங்கங்களின் யாகங்களையும் கேள், அரசர்களில் சிறந்தவனே; அவர்களைக் கடந்து, சொர்க்கத்தை விரும்பும் உடல் தியாகிகள் செல்கின்றனர்.
7.55.10
सर्वेषां यज्वनां यज्ञं श्रोतुमिच्छामि सुव्रत ।
दक्षिणाश्चानुरूपेभ्यो दत्ता राजर्षिसत्तमैः ॥ ७.५५.१० ॥
சுவ்ரதனே, எல்லா யாகம் செய்பவர்களின் யாகத்தையும், சிறந்த ராஜரிஷிகளால் தகுதியானவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தட்சிணைகளையும் கேட்க விரும்புகிறேன்.
7.55.11
शैब्यस्य नृपतेः पुनः सृञ्जयो नाम नामतः ।
सखायौ तस्य चेवोभौ ऋषी पर्वतनारदौ ॥ ७.५५.११ ॥
சைப்ய அரசனின் — மீண்டும், சிருஞ்சயன் என்ற பெயரில் — நண்பர்கள்; அவனுக்கு இரண்டு நண்பர்களும் உள்ளனர், இரு ரிஷிகளான பர்வதரும் நாரதரும்.
7.55.12
तौ कदाचिद्गृहं तस्य प्रविष्टौ तद्दिदृक्षया ।
विधिवच्चार्चितौ तेन प्रीतौ तत्रोषतुः सुखम् ॥ ७.५५.१२ ॥
அவர்கள் இருவரும் ஒருமுறை அவனைக் காண விரும்பி அவனது வீட்டிற்குள் நுழைந்தனர்; அவன் முறைப்படி அவர்களை வழிபட்டான், அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் அங்கு இன்பமாகத் தங்கினர்.
7.55.13
तं कदाचित्सुखासीनं ताभ्यां सह शुचिस्मिता ।
दुहिताऽभ्यागमत्कन्या सृञ्जयं वरवर्णिनी ॥ ७.५५.१३ ॥
ஒருமுறை சுகமாக அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களுடன் தூய புன்னகையுடைய, அழகிய நிறமுள்ள மகள் சிருஞ்சயனிடம் வந்தாள்.
7.55.14
तयाऽभिवादितः कन्यामभ्यनन्दद्यथाविधि ।
तत्सलिङ्गाभिराशीर्भिरिष्टाभिरभितः स्थिताम् ॥ ७.५५.१४ ॥
அவளால் வணங்கப்பட்ட அவர், முறைப்படி அந்தக் கன்னியை வரவேற்று, அவளைச் சுற்றி நின்ற அவளுக்குப் பொருத்தமான இனிய ஆசிகளால் அவளை வாழ்த்தினார்.
7.55.15
तां निरीक्ष्याब्रवीद्वाक्यं पर्वतः प्रहसन्निव ।
कस्येयं चञ्चलापाङ्गी सर्वलक्षणसम्मता ॥ ७.५५.१५ ॥
அவளைப் பார்த்த பர்வதன், சிரிப்பது போல், "சஞ்சலமான பார்வையுடையவளும் எல்லா நற்குறிகளும் பொருந்தியவளுமான இவள் யாருடையவள்?" என்று சொன்னான்.
7.55.16
उषा स्विद्भाः स्विदर्कस्य ज्वलनस्य शिखापि वा ।
श्रीर्द्द्रिः कीर्तिंर्धृतिः षुष्टिः सिद्धिश्चन्द्रमसः प्रभा ॥ ७.५५.१६ ॥
இவள் விடியலோ, சூரியனின் ஒளியோ, அல்லது நெருப்பின் சுடரோ? ஸ்ரீ, ஹ்ரீ, கீர்த்தி, திருதி, புஷ்டி, சித்தி, அல்லது சந்திரனின் ஒளியோ?
7.55.17
एवं ब्रुवाणं देवर्षिं नृपतिः सृञ्जयोऽब्रवीत् ।
ममेयं भगवन्कन्या वर्या वरमभीप्सति ॥ ७.५५.१७ ॥
தேவரிஷி இவ்வாறு சொல்லக்கேட்ட அரசன் சிருஞ்சயன், "பகவானே, என் இந்த சிறந்த மகள் ஒரு வரனை விரும்புகிறாள்" என்றான்.
7.55.18
नारदस्त्वब्रवीदेनं देहि मह्यमिमां नृप ।
भार्यार्थं सुमहच्छ्रेयः प्राप्तुं चेदिच्छसे नृप ॥ ७.५५.१८ ॥
ஆனால் நாரதர் அவனிடம், "அரசனே, இவளை எனக்குக் கொடு. அரசனே, நீ மிகுந்த நன்மையை அடைய விரும்பினால், இவளை என் மனைவிக்காகக் கொடு" என்றார்.
7.55.19
ददानीत्येवं संहृष्टः सृञ्जयः प्राह नारदम् ।
एवमुक्ते नृपतिना क्रोधपर्याकुलेक्षणः।
पर्वतस्तु सुसङ्क्रुद्धो नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५५.१९ ॥
"நான் கொடுக்கிறேன்" என்று மகிழ்ச்சியுடன் சிருஞ்சயன் நாரதரிடம் கூறினான். அரசன் இவ்வாறு சொல்ல, கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன் மிகவும் சினந்த பர்வதன் நாரதரிடம் சொன்னான்.
7.55.20
पूर्वं ममैव मनसा विद्धि भार्यां वृतामृषे ।
यस्मादपाचरस्तस्मात्स्वर्गं न गच्छसि ॥ ७.५५.२० ॥
"ரிஷியே, முன்னமே மனத்தால் நான் தேர்ந்தெடுத்த மனைவி அவள் என்று அறிவாயாக. நீ தவறாக நடந்ததால் நீ சொர்க்கத்திற்குப் போக மாட்டாய்."
7.55.21
एवमुक्तो नारदस्तं प्रत्युवाचोत्तरं वचः ।
मनोवाग्बुद्धिसम्भाषा सत्यं तोयमथाग्नयः ॥ ७.५५.२१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட நாரதர் அவனுக்குப் பதிலாக இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: மனம், சொல், புத்தி ஆகியவற்றின் உரையாடல் உண்மை; நீரும் நெருப்புகளும் (சாட்சி).
7.55.22
पाणिग्रहममन्त्राश्च प्रथितं दारलक्षणम् ।
न त्वेषां निश्चिता निष्ठा त्वया सा मनसा स्मृता ॥ ७.५५.२२ ॥
கைப்பிடிக்கும் மந்திரங்களும் மனைவியின் புகழ்பெற்ற அடையாளமும் (திருமணம்) — ஆனால் இவற்றில் உறுதியான நிலை, நீ அவளை மனத்தால் நினைத்ததே ஆகும்.
7.55.23
एवं विद्वांस्तु मां यस्मादनुव्याहृतवानसि ।
तस्मात्त्वमपि न स्वर्गं गमिष्यसि मया विना।
अन्योन्यमेवं शप्त्वा वै तस्थतुस्तत्र तौ तदा ॥ ७.५५.२३ ॥
இதை அறிந்தும் நீ என்மீதே (பொய்) பேசினாய்; ஆகையால் நீயும் என்னின்றி சொர்க்கத்திற்குப் போக மாட்டாய். இவ்வாறு ஒருவரையொருவர் சபித்துக்கொண்டு அவர்கள் இருவரும் அங்கே நின்றனர்.
7.55.24
अथ सोऽपि नृपो विप्रान्पानाच्छादनभोजनैः ।
पुत्रकामः परं शक्त्या यत्नाच्चोपाचरच्छुचिः ॥ ७.५५.२४ ॥
பின்னர் அந்த அரசனும் மகனை விரும்பி, தன் சக்திக்கேற்ப மிகுந்த முயற்சியுடன் தூய்மையாக இருந்து, பிராமணர்களுக்கு பானம், ஆடை, உணவு ஆகியவற்றால் பணிவிடை செய்தான்.
7.55.25
तस्य प्रसन्ना विप्रेन्द्राः कदाचित्पुत्रदर्शिनः ।
तपःस्वाध्यायनिरता वेदवेदाङ्गपारगाः ॥ ७.५५.२५ ॥
அவன்மீது மகிழ்ந்த சிறந்த அந்தணர்கள் ஒருகாலத்தில், அவனுக்கு மகன் பிறப்பதைக் கண்டவர்களாய், தவத்திலும் சுவாத்தியாயத்திலும் ஈடுபட்டவர்களாய், வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாய் இருந்தனர்.
7.55.26
सहिता नारदं प्राहुर्देह्यस्मै पुत्रमीप्सितम् ।
तथेत्युक्त्वा द्विजैरुक्तः सृञ्जयं नारदोऽब्रवीत् ॥ ७.५५.२६ ॥
அவர்கள் ஒன்றுகூடி நாரதரிடம், 'இவனுக்கு விரும்பிய மகனைக் கொடு' என்றார்கள். 'அவ்வாறே' என்று அந்தணர்களால் கூறப்பட்டு நாரதர் சஞ்சயனிடம் சொன்னார்.
7.55.27
तुभ्यं प्रसन्ना राजर्षे पुत्रमीप्सन्ति ब्राह्मणाः ।
वरं वृणीष्व भद्रं ते यादृशं पुत्रमीप्सितम् ॥ ७.५५.२७ ॥
'அரசரிஷியே, உன்மீது மகிழ்ந்த அந்தணர்கள் உனக்கு மகனை அளிக்க விரும்புகின்றனர். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நீ விரும்பும் மகனுக்குரிய வரத்தைத் தேர்ந்தெடு.'
7.55.28
तथोक्तः प्राञ्जली राजा पुत्रं वव्रे गुणान्वितम् ।
यशस्विनं कीर्तिमन्तं तेजस्विनमरिन्दमम् ॥ ७.५५.२८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், கைகூப்பிய அரசன் நற்குணங்கள் நிறைந்த மகனைத் தேர்ந்தெடுத்தான்: புகழுடையவன், கீர்த்தியுடையவன், தேஜஸ்வி, எதிரிகளை அடக்குபவன்.
7.55.29
यस्य मूत्रं पुरीषं च क्लेदः स्वेदश्च काञ्चनम् ।
सर्वं भवेत्प्रसादाद्वै तादृशं तनयं वृणे ॥ ७.५५.२९ ॥
'எவனுடைய சிறுநீர், மலம், கசிவு, வியர்வை ஆகியவை அனைத்தும் பொன்னாக இருக்குமோ, அத்தகைய மகனை உன் அருளால் நான் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.'
7.55.30
तथा भविष्यतीत्युक्ते जज्ञे तस्योप्सितः सुतः ।
काञ्चनस्याकरः श्रीमान्प्रसादाद्वै सुकाङ्क्षितः ॥ ७.५५.३० ॥
'அவ்வாறே ஆகும்' என்று கூறப்பட்டதும், அவனுக்கு விரும்பிய மகன் பிறந்தான்—பொன்னின் சுரங்கமாகிய, செல்வம் நிறைந்த, அருளால் மிகவும் விரும்பப்பட்டவன்.
7.55.31
रुदितस्य च नेत्राभ्यामपतत्तस्य नेत्रजम् ।
मूत्रं पुरीषं स्वेदश्च सर्वं भवति काञ्चनम्।
सुवर्णष्ठीविरित्येव तस्य नामाभवत्कृतम् ॥ ७.५५.३१ ॥
அழுதபோது அவனுடைய கண்களிலிருந்து விழுந்த நீர், அவனுடைய சிறுநீர், மலம், வியர்வை எல்லாம் பொன்னாக மாறின. ஆகவே அவனுக்கு சுவர்ணஷ்டீவி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.
7.55.32
तस्मिन्वरप्रदानेन वर्धयत्यमितं धनम् ।
कारयामास नृपतिः सौवर्णं सर्वमीप्सितम् ॥ ७.५५.३२ ॥
அவனுக்குக் கிடைத்த வரத்தால் அவனுடைய செல்வம் அளவின்றிப் பெருகியது. அரசன் தான் விரும்பிய அனைத்தையும் பொன்னால் செய்வித்தான்.
7.55.33
गृहप्राकारदुर्गाणि ब्राह्मणावसथान्यपि ।
शय्यासनानि यानानि स्थालीपिठरभाजनम् ॥ ७.५५.३३ ॥
வீடுகள், மதில்கள், கோட்டைகள், பிராமணர்களின் இல்லங்கள் ஆகியவையும், படுக்கைகள், ஆசனங்கள், வாகனங்கள், தட்டுகள், பானைகள், பாத்திரங்கள் ஆகியவையும்.
7.55.34
तस्य राज्ञोऽपि यद्वेश्म बाह्याश्चोपस्कराश्च ये ।
सर्वं तत्काञ्चनमयं कालेन परिवर्धितम् ॥ ७.५५.३४ ॥
அந்த அரசனுடைய மாளிகையும், வெளியில் இருந்த அனைத்துப் பொருட்களும் காலப்போக்கில் பொன்மயமாகப் பெருகின.
7.55.35
अथ दस्युगणाः श्रुत्वा दृष्ट्वा चैनं तथाविधम् ।
सम्भूय तस्य नृपतेः समारब्धाश्चिकीर्षितुम् ॥ ७.५५.३५ ॥
பின்னர் கொள்ளைக்காரக் கூட்டங்கள் இவனைப் பற்றிக் கேட்டு, இவன் அவ்வாறிருப்பதைக் கண்டு, ஒன்றுகூடி அந்த அரசனுக்கு எதையோ செய்ய முயன்றனர்.
7.55.36
केचित्तत्राब्रुवन्राज्ञः पुत्रं गृह्णीम वै स्वयम् ।
सोऽस्याकरः काञ्चनस्य तस्य यत्नं चरामहे ॥ ७.५५.३६ ॥
அங்கே சிலர், "அரசனுடைய மகனை நாமே பிடித்துக்கொள்வோம். அவன் பொன்னின் சுரங்கம். அவனுக்காக முயற்சி செய்வோம்" என்றனர்.
7.55.37
ततस्ते दस्यवो लुब्धाः प्रविश्य नृपतेर्गृहम् ।
राजपुत्रं तथाऽऽजह्रुः सुवर्णष्ठीविनं बलात् ॥ ७.५५.३७ ॥
பின்னர் அந்த பேராசை கொண்ட கொள்ளையர்கள் அரசனின் மாளிகைக்குள் நுழைந்து, தங்கம் உமிழ்ந்த அரசகுமாரனை பலவந்தமாக கவர்ந்து சென்றனர்.
7.55.38
गृह्यैनमनुपायज्ञा नीत्वाऽरण्यमचेतसः ।
हत्वा विशस्य चापश्यँ ल्लुब्धा वसु न किञ्चन ॥ ७.५५.३८ ॥
நல்வழி அறியாத அந்த மூடர்கள் அவனைப் பிடித்து காட்டிற்குக் கொண்டுபோய் கொன்று வெட்டிப் பார்த்தனர்; ஆனால் அவர்கள் எந்த செல்வத்தையும் காணவில்லை.
7.55.39
तस्य प्राणैर्विमुक्तस्य नष्टं तत्काञ्चनं वरम् ।
दस्यवश्च तदाऽन्योन्यं जघ्नुर्मूर्खा विचेतसः ॥ ७.५५.३९ ॥
அவனுடைய உயிர் பிரிந்ததும் அந்த உயர்ந்த தங்கமும் மறைந்தது; அப்போது அந்த மூடர்களும் அறிவிழந்த கொள்ளையர்களும் ஒருவரையொருவர் கொன்றனர்.
7.55.40
हत्वा परस्परं नष्टाः कुमारं चाद्भुतं भुवि ।
असम्भाव्यं गता घोरं नरकं दुष्टकारिणः ॥ ७.५५.४० ॥
ஒருவரையொருவர் கொன்று அழிந்த அவர்கள், பூமியில் அந்த அற்புத இளவரசனைப் பற்றிய செயலால், தீயவர்களுக்கான கற்பனை செய்ய முடியாத கொடிய நரகத்தை அடைந்தனர்.
7.55.41
तं दृष्ट्वा निहतं पुत्रं वरदत्तं महातपाः ।
विललाप सुदुःखार्तो बहुधा करुणं नृपः ॥ ७.५५.४१ ॥
தன் மகன் வரதத்தன் கொல்லப்பட்டு கிடப்பதைக் கண்ட மாதவம் செய்த அரசன், பெருந்துயரால் வருந்தி பல வகையாக பரிதாபமாகப் புலம்பினான்.
7.55.42
विलपन्तं निशम्याथ पुत्रशोकहतं नृपम् ।
प्रत्यदृश्यत देवर्षिर्नारदस्तस्य सन्निधौ ॥ ७.५५.४२ ॥
மகன் துயரால் வாடி அரசன் புலம்புவதைக் கேட்டபின், அப்போது தேவரிஷி நாரதர் அவன் முன் தோன்றினார்.
7.55.43
उवाच चैनं दुःखार्तं विलपन्तमचेतसम् ।
सृञ्जयं नारदो यद्यत्तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ ७.५५.४३ ॥
துயரத்தால் வருந்தி, புலம்பிக்கொண்டும் உணர்வற்றும் இருந்த அந்த சிருஞ்ஜயனிடம் நாரதர் கூறினார் — யுதிஷ்டிரா, அவர் சொன்னதை கேள்.
7.55.44
त्यज शोकं महाराज वैक्लब्यं त्यज बुद्धिमन् ।
न मृतः शोचतो जीवेन्मुह्यतो वा नराधिप ॥ ७.५५.४४ ॥
மகாராஜா, துக்கத்தை விடு; புத்திமானே, சோர்வை விடு. நராதிபா, இறந்தவர் துயருற்று அழுவதாலோ மயங்குவதாலோ உயிர் பெறுவதில்லை.
7.55.45
त्यज शोकं नृपश्रेष्ठ न शोचन्ति भवद्विधाः ।
वीरो भवान्महाराज ज्ञानवृद्धोऽपि मे मतः।
कामानामवितृप्तस्त्वं सृञ्जयेह मरिष्यसि ॥ ७.५५.४५ ॥
நிருபசிரேஷ்டா, துக்கத்தை விடு; உன்னைப் போன்றவர்கள் துயருறுவதில்லை. மகாராஜா, நீ வீரன்; அறிவில் முதிர்ந்தவனாகவும் நான் கருதுகிறேன். சிருஞ்ஜயா, ஆசைகளில் நிறைவடையாமல் நீ இங்கேயே இறப்பாய்.
7.55.46
यस्य चैते वयं गेहे उषिता ब्रह्मवादिनः ।
आविक्षितं मरुत्तं च मृतं सृञ्जय शुश्रुम ॥ ७.५५.४६ ॥
எங்களைப் போன்ற பிரம்மவாதிகள் யாருடைய இல்லத்தில் தங்கியிருந்தோமோ, அந்த ஆவிக்ஷித்தும் மருத்தனும் இறந்தனர் என்று சிருஞ்ஜயா, நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்.
7.55.47
संवर्तो याजयामास स्पर्धया वै बृहस्पतेः ।
यस्मै राजर्षये प्रादाद्धनं स भगवान्प्रभुः।
हैमं हिमवतः पादं यियक्षोर्विविधैः सवैः ॥ ७.५५.४७ ॥
பிருஹஸ்பதியுடன் போட்டியிட்டு சம்வர்த்தன் யாகம் நடத்தினான். இமயத்தின் பொன்னிற சாரலில் பல யாகங்களைச் செய்ய விரும்பிய அந்த ராஜரிஷிக்கு, பகவான் பிரபு அளித்த செல்வம் அது.
7.55.48
यस्य सेन्द्रामरगणा बृहस्पतिपुरोगमाः ।
देवा विश्वसृजः सर्वे यजनान्ते समासते।
यज्ञवाटस्य सौवर्णाः सर्वे चासन्परिच्छदाः ॥ ७.५५.४८ ॥
யாகத்தின் முடிவில், இந்திரனும் அமரர் கூட்டமும் பிருஹஸ்பதி தலைமையிலான தேவர்களும் உலகைப் படைத்த அனைவரும் அமர்ந்திருப்பார்கள். அந்த யாகசாலையின் அலங்காரங்கள் அனைத்தும் பொன்னால் ஆனவை.
7.55.49
यस्य सर्वं तदा ह्यन्नं मनोभिप्रायगं शुचि ।
कामतो बुभुजुर्विप्राः सर्वे चान्नार्थिनो द्विजाः।
पयो दधि घृतं क्षौद्रं भक्ष्यं भोज्यं च शोभनम् ॥ ७.५५.४९ ॥
அப்போது அவனுடைய வீட்டில் எல்லாம் தூய உணவாக இருந்தது, மனம் விரும்பியபடி கிடைத்தது; அந்தணர்களும் உணவை விரும்பிய அனைத்து துவிஜர்களும் விருப்பம்போல் உண்டனர். பால், தயிர், நெய், தேன், உண்ணத்தக்கவை, அருந்தத்தக்கவை—அனைத்தும் சிறந்தவை.
7.55.50
यस्य यज्ञेषु सर्वेषु वासांस्याभरणानि च ।
ईप्सितान्युपतिष्ठन्ते प्रहृष्टान्वेदपारगान् ॥ ७.५५.५० ॥
அவனுடைய எல்லா யாகங்களிலும் ஆடைகளும் அணிகலன்களும் விரும்பிய பொருட்களும் மகிழ்ச்சியுடன் வேதம் கற்றறிந்தவர்களிடம் வந்து சேர்ந்தன.
7.55.51
मरुतः परिवेष्टारो मरुत्तस्याभवन्गृहे ।
आविक्षितस्य राजर्षेर्विश्वेदेवाः सभासदः ॥ ७.५५.५१ ॥
மருத்துக்கள் மருத்தனின் வீட்டில் பரிமாறுபவர்களாக இருந்தனர்; அரசரிஷி ஆவிக்ஷிதனின் சபையின் உறுப்பினர்கள் விஸ்வதேவர்களாக இருந்தனர்.
7.55.52
यस्य वीर्यवतो राज्ञः सुवृष्ट्या सस्यसम्पदः ।
हविर्भिस्तर्पिता येन सम्यक्क्लृप्तैर्दिवौकसः ॥ ७.५५.५२ ॥
எந்த வீரமிக்க அரசனின் நல்ல மழையால் பயிர்ச் செல்வம் வளர்ந்ததோ, எவனால் நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட ஹவிஸ்களால் தேவர்கள் திருப்தியடைந்தனரோ அவன்.
7.55.53
ऋषीणां च पितॄणां च देवानां सुखजीविनम् ।
ब्रह्मचर्यश्रुतिमुखैः सर्वैर्दानैश्च सर्वदा ॥ ७.५५.५३ ॥
முனிவர்களும் பிதிர்களும் தேவர்களும் இன்புற்று வாழும்படி, பிரம்மச்சரியமும் வேதக் கல்வியும் முன்னிலைப்படுத்தி எப்போதும் எல்லா தானங்களையும் அளித்தவன்.
7.55.54
शयनासनपानानि स्वर्णराशीश्च दुस्त्यजाः ।
तत्सर्वममितं वित्तं दत्तं विप्रेभ्य इच्छया ॥ ७.५५.५४ ॥
படுக்கைகள், ஆசனங்கள், பானங்கள், தங்கக் குவியல்கள்—விடுவதற்கு கடினமான இவை அனைத்தும், அளவற்ற செல்வம், விருப்பத்துடன் அந்தணர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டது.
7.55.55
सोनुध्यातस्तु शक्रेण प्रजाः कृत्वा निरामयाः ।
श्रद्दधानो जिताँल्लोकान्गतः पुण्यदुहोऽक्षयान् ॥ ७.५५.५५ ॥
இந்திரனால் கருணையுடன் நோக்கப்பட்டவன், குடிமக்களை நோயற்றவர்களாக்கி, நம்பிக்கையுடன் வென்ற உலகங்களை அடைந்தான்; புண்ணியமாகிய அழியாத பால்பசுக்கள் உள்ள உலகங்களுக்கு.
7.55.56
सप्रजः सनृपामात्यः सदारापत्यबान्धवः ।
यौवनेन सहस्राब्दं मरुत्तो राज्यमन्वशात् ॥ ७.५५.५६ ॥
குடிமக்கள், அரசர்கள், அமைச்சர்களுடன், மனைவியர், மக்கள், உறவினருடன், மருத்தன் இளமையுடன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அரசாட்சி செய்தான்.
7.55.57
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.५५.५७ ॥
அவன் இறந்திருந்தால், சஞ்சயா, உன்னால் அது நான்கு மடங்கு நல்லதாகும். மகனைவிட உனக்குப் புண்ணியம் அதிகம்; மகனுக்காக வருந்தாதே. யாகம் செய்யாதவனையும் தட்சிணை கொடாதவனையும் குறித்து 'ஶ்வைத்ய' என்று அவர் கூறினார்.