మహాభారతం · అధ్యాయం 7.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.71.1
पुण्यमाख्यानमायुष्यं श्रुत्वा षोडशराजकम् ।
अव्याहरन्नरपतिस्तूष्णीमासीत्स सृञ्जयः ॥ ७.७१.१ ॥
పుణ్యమైన, ఆయుష్యాన్ని ఇచ్చే షోడశరాజుల కథను విని కూడా ఆ సృంజయుడు రాజు మౌనంగానే కూర్చున్నాడు.
7.71.2
तमब्रवीत्तदा दीनं नारदो भगवानृषिः ।
कच्चिन्मया व्याहृतं यद्धृदये तत्स्थितं तव ॥ ७.७१.२ ॥
అప్పుడు భగవానుడైన నారద ఋషి ఆ దీనుడైన రాజుతో ఇలా అన్నాడు: "నేను చెప్పినది నీ హృదయంలో నిలిచిందా?"
7.71.3
आहोस्विदन्ततो नष्टं श्राद्धं शूद्रीपताविव ।
स एवमुक्तः प्रत्याह प्राञ्जलिः सृञ्जयस्तदा ॥ ७.७१.३ ॥
లేదా చివరికి శూద్రుని దానంలా శ్రాద్ధం నశించిందా?" అని అనగా సృంజయుడు అంజలి ఘటించి ఇలా సమాధానమిచ్చాడు.
7.71.4
पुत्रशोकापहं श्रुत्वा धन्यमाख्यानमुत्तमम् ।
राजर्षीणां पुराणानां यज्वनां दक्षिणावताम् ॥ ७.७१.४ ॥
పుత్రశోకాన్ని తొలగించే, ధన్యమైన, ఉత్తమమైన ఈ కథను విని, పూర్వకాలపు రాజర్షుల గురించి - యజ్ఞం చేసినవారు, దక్షిణలిచ్చినవారు...
7.71.5
विस्मयेन हृते शोके तमसीवार्कतेजसा ।
विपाप्माऽस्म्यव्यथोपेतो ब्रूहि किं करवाण्यहम् ॥ ७.७१.५ ॥
ఆశ్చర్యంతో శోకం సూర్యతేజస్సుచేత చీకటి తొలగినట్లు తొలగిపోయింది. నేను పాపరహితుడనై, వ్యథలేనివాడనయ్యాను; చెప్పండి, నేను ఏమి చేయాలి?
7.71.6
दिष्ट्यापहतशोकस्त्वं वृणीष्वेह यदिच्छसि ।
तत्ते सम्पत्स्यते सर्वं न मृषावादिनो वयम् ॥ ७.७१.६ ॥
అదృష్టవశాత్తు నీ శోకం తొలగిపోయింది; ఇక్కడ నీవు కోరినది వరంగా అడుగు. అదంతా నీకు నెరవేరుతుంది, ఎందుకంటే మేము అసత్యం పలికేవారం కాము.
7.71.7
पावितोऽहमनेनैव प्रसन्नो यद्भवान्मम् ।
प्रसन्नो यस्य भगवान्न तस्यास्तीह दुर्लभम् ॥ ७.७१.७ ॥
దీనివలననే నేను పవిత్రుడనయ్యాను; మీరు నాపై ప్రసన్నులయ్యారు. భగవానుడు ఎవరిపై ప్రసన్నుడో, వారికి ఇక్కడ దుర్లభమైనది ఏదీ లేదు.
7.71.8
पुनर्ददामि ते पुत्रं दस्युभिर्निहतं वृथा ।
उद्धृत्य नरकात्कष्टात्पशुवत्प्रोक्षितं यथा ॥ ७.७१.८ ॥
దొంగలచే వృథాగా చంపబడిన నీ కుమారుని నేను నీకు తిరిగి ఇస్తాను. పశువును కష్టకరమైన నరకం నుండి ఎత్తి ప్రోక్షణ చేసినట్లు.
7.71.9
प्रादुरासीत्ततः पुत्रः सृञ्जयस्याद्भुतप्रभः ।
प्रसन्नेनर्षिणा दत्तः कुबेरतनयोपमः ॥ ७.७१.९ ॥
అప్పుడు సృంజయుని కుమారుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు; అతని తేజస్సు అద్భుతమైనది. ప్రసన్నుడైన ఋషి అతనిని ఇచ్చాడు; అతడు కుబేరుని కుమారునితో సమానుడు.
7.71.10
ततः सङ्गम्य पुत्रेण प्रीतिमानभवन्नृपः ।
ईजे च क्रतुभिः पुण्यैः समाप्तवरदक्षिणैः ॥ ७.७१.१० ॥
అప్పుడు కుమారుని కలిసి రాజు సంతోషించాడు. పూర్తయిన వరాలు, దక్షిణలతో కూడిన పుణ్య యాగాలను అతడు చేశాడు.
7.71.11
अकृतार्थश्च भीतश्च न च सन्नाहकोविदः ।
अयज्वाचानपत्यश्च ततोऽसौ जीवितः पुनः ॥ ७.७१.११ ॥
అతడు మొదట అకృతార్థుడు, భయపడినవాడు, కవచధారణలో నిపుణుడు కానివాడు, యజ్ఞం చేయనివాడు, సంతానం లేనివాడు; తరువాత అతడు మళ్లీ జీవించాడు.
7.71.12
शूरो वीरः कृतार्थश्च प्रमथ्यारीन्सहस्रशः ।
अभिमन्युर्गतः स्वर्गं सङ्ग्रामेऽभिमुखाहतः ॥ ७.७१.१२ ॥
శూరుడు, వీరుడు, కృతార్థుడైన అభిమన్యుడు వేలాది శత్రువులను మర్దించి, యుద్ధంలో ఎదురుగా తగిలి స్వర్గానికి వెళ్లాడు.
7.71.13
ब्रह्मचर्येण याँल्लोकान्प्रजया च श्रुतेन च ।
इष्टैश्च क्रतुभिर्यान्ति तांस्ते पुत्रोऽक्षयान्गतः ॥ ७.७१.१३ ॥
బ్రహ్మచర్యంతో, సంతానంతో, శ్రుతంతో, ఇష్టయజ్ఞాలు మరియు క్రతువులతో ఎవరు ఏ లోకాలకు వెళ్తారో, ఆ అక్షయ లోకాలను నీ కుమారుడు పొందాడు.
7.71.14
विद्वांसः कर्मभिः पुण्यैः स्वर्गमीहन्ति नित्यशः ।
न तु स्वर्गादयं लोकः काम्यते स्वर्गवासिभिः ॥ ७.७१.१४ ॥
పండితులు పుణ్యకర్మల ద్వారా ఎల్లప్పుడూ స్వర్గాన్ని కోరుతారు; కానీ స్వర్గవాసులు స్వర్గం కంటే ఈ లోకాన్ని కోరుకోరు.
7.71.15
तस्मात्स्वर्गगतं पुत्रमर्जुनस्य हतं रणे ।
न चेहानयितुं शक्यं किञ्चिदप्राप्यमीहितम् ॥ ७.७१.१५ ॥
అందువల్ల యుద్ధంలో చంపబడి స్వర్గానికి వెళ్ళిన అర్జునుని కుమారుడిని ఇక్కడికి తిరిగి తీసుకురావడం సాధ్యం కాదు; కోరిన దేనినీ పొందలేనిది కాదు.
7.71.16
यां योगिनो ध्यानविविक्तदर्शनाः ।
प्रयान्ति यां चोत्तमयज्विनो जनाः।
तपोभिरिद्धैरनुयान्ति यां तथा ।
तामक्षयां ते तनयो गतो गतिम् ॥ ७.७१.१६ ॥
ధ్యానంతో నిర్మల దృష్టి కలిగిన యోగులు ఏ గతిని పొందుతారో, ఉత్తమ యజ్ఞకర్తలు ఏ గతిని పొందుతారో, ప్రజ్వలించిన తపస్సులతో ఏ గతిని అనుసరిస్తారో, ఆ అక్షయ గతిని నీ కుమారుడు పొందాడు.
7.71.17
अन्तात्पुनर्भावगतो विराजते ।
राजेव वीरो ह्यमृतात्मरश्मिभिः।
तामैन्दवीमात्मतनुं द्विजोचितां ।
गतोऽभिमन्युर्न स शोकमर्हति ॥ ७.७१.१७ ॥
అంతం తర్వాత మళ్ళీ మరో స్థితిని పొందిన ఆ వీరుడు, అమృత ఆత్మ కిరణాలతో రాజులా ప్రకాశిస్తాడు. ఆ చంద్రమయ, ద్విజులకు తగిన ఆత్మ-శరీరాన్ని పొందిన అభిమన్యు దుఃఖానికి అర్హుడు కాడు.
7.71.18
एवं ज्ञात्वा स्थिरो भूत्वा मा शुचो धैर्यमाप्नुहि ।
जीवन्हि पुरुषः शोच्यो न तु स्वर्गगतोऽनघ ॥ ७.७१.१८ ॥
ఇది తెలుసుకొని స్థిరంగా ఉండు; శోకింపకు, ధైర్యాన్ని పొందు. ఓ నిర్మలుడా, జీవించి ఉన్నవాడే శోచనీయుడు; స్వర్గం చేరినవాడు కాదు.
7.71.19
शोचतो हि महाराज अघमेवाभिवर्धते ।
तस्माच्छोकं परित्यज्य श्रेयसे प्रयतेद्बुधः ॥ ७.७१.१९ ॥
ఓ మహారాజా, శోకించువాని పాపమే పెరుగుతుంది. కాబట్టి బుద్ధిమంతుడు శోకాన్ని విడిచి శ్రేయస్సు కోసం ప్రయత్నించాలి.
7.71.20
प्रहर्षं प्रीतिमानन्दं प्रियमुत्सिक्तचित्तताम् ।
एतदाहुर्बुधाः शौचमशौचं शोक उच्यते ॥ ७.७१.२० ॥
హర్షం, ప్రీతి, ఆనందం, ప్రియమైనది, ఉల్లసిత మనస్సు — వీటిని జ్ఞానులు శౌచం అంటారు; శోకాన్ని అశౌచం అంటారు.
7.71.21
एवं विद्वन्समुत्तिष्ठ प्रयतो भव मा शुचः ।
श्रुतस्ते सम्भवो मृत्योस्तपांस्यनुपमानि च ॥ ७.७१.२१ ॥
ఈ విధంగా జ్ఞానివై లే; నియమంతో ఉండు, శోకింపకు. మృత్యువు పుట్టుక గురించి, సాటిలేని తపస్సుల గురించి నీవు విన్నావు.
7.71.22
सर्वभूतसमत्वं च ब्रह्मणा चापि चोदितम् ।
सृञ्जयस्य तु पुत्रोऽसौ मृतः सञ्जीवितः श्रुतः ॥ ७.७१.२२ ॥
అన్ని ప్రాణులపట్ల సమభావం కూడా బ్రహ్మచే ఉపదేశించబడింది. సృంజయుని ఆ కుమారుడు మరణించి మళ్లీ జీవించాడని విన్నాం.
7.71.23
एवं विद्वन्महाराज मा शुचः साधयाम्यहम् ।
एतावदुक्त्वा भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.७१.२३ ॥
ఇలా తెలుసుకొని, ఓ మహారాజా, శోకింపకు; నేను ఈ పని పూర్తిచేస్తాను. ఇంతవరకు చెప్పి భగవానుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు.
7.71.24
वागीशाने भगवति व्यासे व्यभ्रनभःप्रभे ।
गते मतिमतां श्रेष्ठे समाश्वास्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.७१.२४ ॥
వాక్కుకు అధిపతియైన, తేజోవంతుడైన, మేఘరహిత ఆకాశ కాంతి వంటి ప్రకాశమున్న వ్యాసుడు, బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన యుధిష్ఠిరుని ఓదార్చి వెళ్లిపోయెను.
7.71.25
पूर्वेषां पार्थिवेन्द्राणआं महेन्द्रप्रतिमौजसाम् ।
न्यायाधिगतवित्तानां तां श्रुत्वा यज्ञसम्पदम् ॥ ७.७१.२५ ॥
ఇంద్రునితో సమానమైన పరాక్రమం కలిగిన, న్యాయంగా ధనం సంపాదించిన పూర్వ రాజాధిరాజుల యజ్ఞ వైభవాన్ని విని.
7.71.26
सम्पूज्य मनसा विद्वान्विशोकोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
पुनश्चाचिन्तयद्दीनः किंस्विद्वक्ष्ये धनञ्जयम् ॥ ७.७१.२६ ॥
మనస్సులో పూజించి, జ్ఞాని అయిన యుధిష్ఠిరుడు శోకరహితుడయ్యెను; కాని మళ్లీ దీనుడై, ధనంజయునితో ఏమి చెప్పాలి అని ఆలోచించెను.