Mahābhārata · Adhyāya 7.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.71.1
पुण्यमाख्यानमायुष्यं श्रुत्वा षोडशराजकम् ।
अव्याहरन्नरपतिस्तूष्णीमासीत्स सृञ्जयः ॥ ७.७१.१ ॥
Tendo ouvido este relato sagrado dos dezesseis reis, que concede longevidade, o rei Sṛñjaya permaneceu em silêncio e não falou.
7.71.2
तमब्रवीत्तदा दीनं नारदो भगवानृषिः ।
कच्चिन्मया व्याहृतं यद्धृदये तत्स्थितं तव ॥ ७.७१.२ ॥
Então o venerável sábio Nārada disse àquele rei abatido: "O que eu falei permaneceu fixo em teu coração?"
7.71.3
आहोस्विदन्ततो नष्टं श्राद्धं शूद्रीपताविव ।
स एवमुक्तः प्रत्याह प्राञ्जलिः सृञ्जयस्तदा ॥ ७.७१.३ ॥
Ou será que o rito fúnebre, no fim, se perdeu como uma oferenda de um śūdra?" Assim interpelado, Sṛñjaya respondeu de mãos postas.
7.71.4
पुत्रशोकापहं श्रुत्वा धन्यमाख्यानमुत्तमम् ।
राजर्षीणां पुराणानां यज्वनां दक्षिणावताम् ॥ ७.७१.४ ॥
Tendo ouvido este relato bendito e supremo que afasta o pesar pelos filhos, sobre os antigos sábios reais que realizaram sacrifícios e deram a dakṣiṇā...
7.71.5
विस्मयेन हृते शोके तमसीवार्कतेजसा ।
विपाप्माऽस्म्यव्यथोपेतो ब्रूहि किं करवाण्यहम् ॥ ७.७१.५ ॥
Pelo espanto, a dor foi arrebatada como a escuridão pelo brilho do sol. Estou livre do pecado e sem aflição; dize-me, o que devo fazer?
7.71.6
दिष्ट्यापहतशोकस्त्वं वृणीष्वेह यदिच्छसि ।
तत्ते सम्पत्स्यते सर्वं न मृषावादिनो वयम् ॥ ७.७१.६ ॥
Pela boa sorte, teu pesar foi afastado; aqui, escolhe qualquer dom que desejares. Tudo isso se cumprirá para ti, pois não falamos falsidade.
7.71.7
पावितोऽहमनेनैव प्रसन्नो यद्भवान्मम् ।
प्रसन्नो यस्य भगवान्न तस्यास्तीह दुर्लभम् ॥ ७.७१.७ ॥
Por isto mesmo fiquei purificado, pois vos agradastes a mim. Para aquele com quem o bem-aventurado Senhor está satisfeito, nada aqui é difícil de obter.
7.71.8
पुनर्ददामि ते पुत्रं दस्युभिर्निहतं वृथा ।
उद्धृत्य नरकात्कष्टात्पशुवत्प्रोक्षितं यथा ॥ ७.७१.८ ॥
Devolver-te-ei o teu filho, morto em vão por salteadores, como um animal retirado do doloroso inferno e aspergido com água consagrada.
7.71.9
प्रादुरासीत्ततः पुत्रः सृञ्जयस्याद्भुतप्रभः ।
प्रसन्नेनर्षिणा दत्तः कुबेरतनयोपमः ॥ ७.७१.९ ॥
Então apareceu o filho de Sṛñjaya, de esplendor maravilhoso, dado pelo sábio satisfeito, semelhante ao filho de Kubera.
7.71.10
ततः सङ्गम्य पुत्रेण प्रीतिमानभवन्नृपः ।
ईजे च क्रतुभिः पुण्यैः समाप्तवरदक्षिणैः ॥ ७.७१.१० ॥
Então, ao encontrar o filho, o rei alegrou-se e ofereceu sacrifícios meritórios com dons e honorários completos.
7.71.11
अकृतार्थश्च भीतश्च न च सन्नाहकोविदः ।
अयज्वाचानपत्यश्च ततोऽसौ जीवितः पुनः ॥ ७.७१.११ ॥
Antes ele fora sem êxito e temeroso, inábil na armadura, não sacrificador e sem descendência; depois voltou a viver.
7.71.12
शूरो वीरः कृतार्थश्च प्रमथ्यारीन्सहस्रशः ।
अभिमन्युर्गतः स्वर्गं सङ्ग्रामेऽभिमुखाहतः ॥ ७.७१.१२ ॥
Abhimanyu, valente e heroico, tendo esmagado milhares de inimigos e sido atingido de frente na batalha, foi para o céu, com o seu propósito cumprido.
7.71.13
ब्रह्मचर्येण याँल्लोकान्प्रजया च श्रुतेन च ।
इष्टैश्च क्रतुभिर्यान्ति तांस्ते पुत्रोऽक्षयान्गतः ॥ ७.७१.१३ ॥
Pela castidade, pela descendência, pelo saber sagrado e pelos sacrifícios e ritos desejados, os homens alcançam esses mundos; a esses mundos imperecíveis foi o teu filho.
7.71.14
विद्वांसः कर्मभिः पुण्यैः स्वर्गमीहन्ति नित्यशः ।
न तु स्वर्गादयं लोकः काम्यते स्वर्गवासिभिः ॥ ७.७१.१४ ॥
Os sábios sempre aspiram ao céu por ações meritórias; mas este mundo não é desejado pelos habitantes do céu, mais do que o próprio céu.
7.71.15
तस्मात्स्वर्गगतं पुत्रमर्जुनस्य हतं रणे ।
न चेहानयितुं शक्यं किञ्चिदप्राप्यमीहितम् ॥ ७.७१.१५ ॥
Portanto, o filho de Arjuna, morto em batalha e ido para o céu, não pode ser trazido de volta aqui; pois nada desejado é inalcançável.
7.71.16
यां योगिनो ध्यानविविक्तदर्शनाः ।
प्रयान्ति यां चोत्तमयज्विनो जनाः।
तपोभिरिद्धैरनुयान्ति यां तथा ।
तामक्षयां ते तनयो गतो गतिम् ॥ ७.७१.१६ ॥
Aquele caminho imperecível que os yogis de visão clara pela meditação alcançam, aonde vão os melhores sacrificadores, e que as austeridades ardentes seguem: esse caminho imperecível alcançou teu filho.
7.71.17
अन्तात्पुनर्भावगतो विराजते ।
राजेव वीरो ह्यमृतात्मरश्मिभिः।
तामैन्दवीमात्मतनुं द्विजोचितां ।
गतोऽभिमन्युर्न स शोकमर्हति ॥ ७.७१.१७ ॥
Tendo alcançado um novo estado após o fim, aquele herói resplandece como um rei com os raios do seu eu imortal. Abhimanyu, que obteve aquele corpo do eu, lunar e digno dos duas-vezes-nascidos, não merece a aflição.
7.71.18
एवं ज्ञात्वा स्थिरो भूत्वा मा शुचो धैर्यमाप्नुहि ।
जीवन्हि पुरुषः शोच्यो न तु स्वर्गगतोऽनघ ॥ ७.७१.१८ ॥
Sabendo isto, permanece firme; não te aflijas, alcança a constância. Ó sem mácula, somente o homem vivo é digno de pranto, não o que foi ao céu.
7.71.19
शोचतो हि महाराज अघमेवाभिवर्धते ।
तस्माच्छोकं परित्यज्य श्रेयसे प्रयतेद्बुधः ॥ ७.७१.१९ ॥
Pois, ó grande rei, o mal de quem se aflige apenas aumenta. Por isso, o sábio deve abandonar o pesar e esforçar-se pelo bem supremo.
7.71.20
प्रहर्षं प्रीतिमानन्दं प्रियमुत्सिक्तचित्तताम् ।
एतदाहुर्बुधाः शौचमशौचं शोक उच्यते ॥ ७.७१.२० ॥
Alegria, deleite, bem-aventurança, o que é querido e um ânimo exaltado: isto os sábios chamam pureza; o pesar chama-se impureza.
7.71.21
एवं विद्वन्समुत्तिष्ठ प्रयतो भव मा शुचः ।
श्रुतस्ते सम्भवो मृत्योस्तपांस्यनुपमानि च ॥ ७.७१.२१ ॥
Assim instruído, levanta-te; sê senhor de ti, não te aflijas. Ouviste sobre a origem da morte e sobre austeridades incomparáveis.
7.71.22
सर्वभूतसमत्वं च ब्रह्मणा चापि चोदितम् ।
सृञ्जयस्य तु पुत्रोऽसौ मृतः सञ्जीवितः श्रुतः ॥ ७.७१.२२ ॥
A equanimidade para com todos os seres também foi ensinada por Brahmā. E aquele filho de Sṛñjaya, morto, ouviu-se que voltou à vida.
7.71.23
एवं विद्वन्महाराज मा शुचः साधयाम्यहम् ।
एतावदुक्त्वा भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.७१.२३ ॥
Sabendo isto, ó grande rei, não te aflijas; eu o farei acontecer. Tendo dito tanto, o venerável desapareceu ali mesmo.
7.71.24
वागीशाने भगवति व्यासे व्यभ्रनभःप्रभे ।
गते मतिमतां श्रेष्ठे समाश्वास्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.७१.२४ ॥
Tendo consolado Yudhiṣṭhira, o venerável Vyāsa, senhor da palavra, resplandecente como um céu sem nuvens, o melhor dos sábios, partiu e desapareceu ali mesmo.
7.71.25
पूर्वेषां पार्थिवेन्द्राणआं महेन्द्रप्रतिमौजसाम् ।
न्यायाधिगतवित्तानां तां श्रुत्वा यज्ञसम्पदम् ॥ ७.७१.२५ ॥
Tendo ouvido sobre a abundância dos sacrifícios dos antigos senhores da terra, iguais a Indra em poder, cujas riquezas foram obtidas com justiça.
7.71.26
सम्पूज्य मनसा विद्वान्विशोकोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
पुनश्चाचिन्तयद्दीनः किंस्विद्वक्ष्ये धनञ्जयम् ॥ ७.७१.२६ ॥
Tendo-o honrado em pensamento, o sábio Yudhiṣṭhira ficou livre do sofrimento; mas, de novo abatido, pensou: «O que direi a Dhanañjaya?»