മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.71.1
पुण्यमाख्यानमायुष्यं श्रुत्वा षोडशराजकम् ।
अव्याहरन्नरपतिस्तूष्णीमासीत्स सृञ्जयः ॥ ७.७१.१ ॥
പുണ്യവും ആയുസ്സു നൽകുന്നതുമായ പതിനാറു രാജാക്കന്മാരുടെ കഥ കേട്ടിട്ടും ആ സൃഞ്ജയൻ മൗനമായി ഇരുന്നു.
7.71.2
तमब्रवीत्तदा दीनं नारदो भगवानृषिः ।
कच्चिन्मया व्याहृतं यद्धृदये तत्स्थितं तव ॥ ७.७१.२ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാനായ നാരദ മുനി ആ ദീനനായ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ പറഞ്ഞത് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ചിട്ടുണ്ടോ?"
7.71.3
आहोस्विदन्ततो नष्टं श्राद्धं शूद्रीपताविव ।
स एवमुक्तः प्रत्याह प्राञ्जलिः सृञ्जयस्तदा ॥ ७.७१.३ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഒടുവിൽ ശൂദ്രന്റെ ശ്രാദ്ധംപോലെ ശ്രാദ്ധം നശിച്ചുപോയോ?" ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ സൃഞ്ജയൻ കൈകൂപ്പി മറുപടി പറഞ്ഞു.
7.71.4
पुत्रशोकापहं श्रुत्वा धन्यमाख्यानमुत्तमम् ।
राजर्षीणां पुराणानां यज्वनां दक्षिणावताम् ॥ ७.७१.४ ॥
പുത്രശോകം നീക്കുന്ന, ധന്യവും ഉത്തമവുമായ ഈ കഥ കേട്ടിട്ട്, പുരാതന രാജർഷികളുടെ, യജ്ഞം ചെയ്തവരും ദക്ഷിണ നൽകിയവരുമായവരുടെ...
7.71.5
विस्मयेन हृते शोके तमसीवार्कतेजसा ।
विपाप्माऽस्म्यव्यथोपेतो ब्रूहि किं करवाण्यहम् ॥ ७.७१.५ ॥
അത്ഭുതത്താൽ ശോകം സൂര്യതേജസ്സിനാൽ ഇരുട്ടുപോലെ നീങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ പാപരഹിതനും വ്യഥയില്ലാത്തവനുമായിരിക്കുന്നു; പറയൂ, ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം?
7.71.6
दिष्ट्यापहतशोकस्त्वं वृणीष्वेह यदिच्छसि ।
तत्ते सम्पत्स्यते सर्वं न मृषावादिनो वयम् ॥ ७.७१.६ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ നിന്റെ ശോകം നീങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വരമായി ചോദിക്കൂ. അത് നിനക്ക് സർവ്വവും സാധിക്കും, കാരണം ഞങ്ങൾ വ്യാജം പറയുന്നവരല്ല.
7.71.7
पावितोऽहमनेनैव प्रसन्नो यद्भवान्मम् ।
प्रसन्नो यस्य भगवान्न तस्यास्तीह दुर्लभम् ॥ ७.७१.७ ॥
ഇതിനാൽ തന്നെ ഞാൻ ശുദ്ധനായി; അങ്ങ് എന്നിൽ പ്രസന്നനായി. ഭഗവാൻ ആരിൽ പ്രസന്നനാകുന്നുവോ അവർക്ക് ഇവിടെ ദുർലഭമായി ഒന്നുമില്ല.
7.71.8
पुनर्ददामि ते पुत्रं दस्युभिर्निहतं वृथा ।
उद्धृत्य नरकात्कष्टात्पशुवत्प्रोक्षितं यथा ॥ ७.७१.८ ॥
കള്ളന്മാരാൽ വ്യർഥമായി വധിക്കപ്പെട്ട നിന്റെ പുത്രനെ ഞാൻ നിനക്കു വീണ്ടും തരാം. മൃഗത്തെ കഠിനമായ നരകത്തിൽനിന്ന് ഉയർത്തി പ്രോക്ഷണം ചെയ്യുന്നതുപോലെ.
7.71.9
प्रादुरासीत्ततः पुत्रः सृञ्जयस्याद्भुतप्रभः ।
प्रसन्नेनर्षिणा दत्तः कुबेरतनयोपमः ॥ ७.७१.९ ॥
പിന്നീട് സൃഞ്ജയന്റെ പുത്രൻ പ്രത്യക്ഷനായി; അവന്റെ തേജസ്സ് അദ്ഭുതകരമായിരുന്നു. പ്രസന്നനായ മുനിയാൽ നൽകപ്പെട്ടവൻ; കുബേരപുത്രനു തുല്യനായിരുന്നു.
7.71.10
ततः सङ्गम्य पुत्रेण प्रीतिमानभवन्नृपः ।
ईजे च क्रतुभिः पुण्यैः समाप्तवरदक्षिणैः ॥ ७.७१.१० ॥
പിന്നീട് പുത്രനെ കണ്ടതിൽ രാജാവ് സന്തോഷിച്ചു. വരദക്ഷിണകൾ പൂർത്തിയാക്കിയ പുണ്യയജ്ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹം നടത്തി.
7.71.11
अकृतार्थश्च भीतश्च न च सन्नाहकोविदः ।
अयज्वाचानपत्यश्च ततोऽसौ जीवितः पुनः ॥ ७.७१.११ ॥
അവൻ മുമ്പ് ലക്ഷ്യം നേടാത്തവനും ഭയമുള്ളവനും കവചധാരണത്തിൽ പരിചയമില്ലാത്തവനും യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവനും സന്താനമില്ലാത്തവനുമായിരുന്നു; പിന്നീട് അവൻ വീണ്ടും ജീവിച്ചു.
7.71.12
शूरो वीरः कृतार्थश्च प्रमथ्यारीन्सहस्रशः ।
अभिमन्युर्गतः स्वर्गं सङ्ग्रामेऽभिमुखाहतः ॥ ७.७१.१२ ॥
ശൂരനും വീരനും ലക്ഷ്യം നേടിയവനുമായ അഭിമന്യു ആയിരക്കണക്കിന് ശത്രുക്കളെ മർദ്ദിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ മുന്നിൽനിന്ന് പ്രഹരമേറ്റ് സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു.
7.71.13
ब्रह्मचर्येण याँल्लोकान्प्रजया च श्रुतेन च ।
इष्टैश्च क्रतुभिर्यान्ति तांस्ते पुत्रोऽक्षयान्गतः ॥ ७.७१.१३ ॥
ബ്രഹ്മചര്യത്താലും സന്താനത്താലും ശ്രുതത്താലും ഇഷ്ടയജ്ഞങ്ങളാലും ക്രതുക്കളാലും ആരെല്ലാം ഏതു ലോകങ്ങളിൽ പോകുന്നുവോ, ആ അക്ഷയലോകങ്ങളിൽ നിന്റെ പുത്രൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
7.71.14
विद्वांसः कर्मभिः पुण्यैः स्वर्गमीहन्ति नित्यशः ।
न तु स्वर्गादयं लोकः काम्यते स्वर्गवासिभिः ॥ ७.७१.१४ ॥
പണ്ഡിതന്മാർ പുണ്യകർമ്മങ്ങളാൽ എപ്പോഴും സ്വർഗ്ഗം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ സ്വർഗ്ഗവാസികൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ഈ ലോകത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
7.71.15
तस्मात्स्वर्गगतं पुत्रमर्जुनस्य हतं रणे ।
न चेहानयितुं शक्यं किञ्चिदप्राप्यमीहितम् ॥ ७.७१.१५ ॥
അതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ച അർജ്ജുനന്റെ പുത്രനെ ഇവിടേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയില്ല; ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒന്നും പ്രാപിക്കാൻ കഴിയാത്തതല്ല.
7.71.16
यां योगिनो ध्यानविविक्तदर्शनाः ।
प्रयान्ति यां चोत्तमयज्विनो जनाः।
तपोभिरिद्धैरनुयान्ति यां तथा ।
तामक्षयां ते तनयो गतो गतिम् ॥ ७.७१.१६ ॥
ധ്യാനത്താൽ നിർമ്മലദർശനമുള്ള യോഗികൾ ഏതു ഗതി പ്രാപിക്കുന്നുവോ, ഉത്തമയജ്ഞകർത്താക്കൾ ഏതു ഗതി പ്രാപിക്കുന്നുവോ, ജ്വലിച്ച തപസ്സുകളാൽ ഏതു ഗതിയെ പിന്തുടരുന്നുവോ, ആ അക്ഷയഗതി നിന്റെ പുത്രൻ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
7.71.17
अन्तात्पुनर्भावगतो विराजते ।
राजेव वीरो ह्यमृतात्मरश्मिभिः।
तामैन्दवीमात्मतनुं द्विजोचितां ।
गतोऽभिमन्युर्न स शोकमर्हति ॥ ७.७१.१७ ॥
അന്ത്യത്തിനുശേഷം വീണ്ടും മറ്റൊരു ഭാവം പ്രാപിച്ച ആ വീരൻ അമൃതാത്മരശ്മികളാൽ രാജാവിനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. ചന്ദ്രമയവും ദ്വിജർക്ക് യോഗ്യവുമായ ആ ആത്മശരീരം പ്രാപിച്ച അഭിമന്യു ദുഃഖത്തിന് അർഹനല്ല.
7.71.18
एवं ज्ञात्वा स्थिरो भूत्वा मा शुचो धैर्यमाप्नुहि ।
जीवन्हि पुरुषः शोच्यो न तु स्वर्गगतोऽनघ ॥ ७.७१.१८ ॥
ഇത് അറിഞ്ഞ് സ്ഥിരചിത്തനായി ശോകിക്കാതെ ധൈര്യം കൈക്കൊള്ളുക. ഓ നിഷ്കളങ്കാ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനാണ് ശോചനീയൻ; സ്വർഗം പ്രാപിച്ചവനല്ല.
7.71.19
शोचतो हि महाराज अघमेवाभिवर्धते ।
तस्माच्छोकं परित्यज्य श्रेयसे प्रयतेद्बुधः ॥ ७.७१.१९ ॥
ഹേ മഹാരാജാവേ, ശോകിക്കുന്നവന്റെ പാപമേ വർധിക്കൂ. അതിനാൽ ബുദ്ധിമാൻ ശോകം ഉപേക്ഷിച്ച് ശ്രേയസ്സിനായി യത്നിക്കണം.
7.71.20
प्रहर्षं प्रीतिमानन्दं प्रियमुत्सिक्तचित्तताम् ।
एतदाहुर्बुधाः शौचमशौचं शोक उच्यते ॥ ७.७१.२० ॥
സന്തോഷം, പ്രീതി, ആനന്ദം, പ്രിയമായത്, ഉല്ലാസിതമനസ്സ് — ഇവയെ ബുധന്മാർ ശൗചം എന്നു പറയുന്നു; ശോകത്തെ അശൗചം എന്നും.
7.71.21
एवं विद्वन्समुत्तिष्ठ प्रयतो भव मा शुचः ।
श्रुतस्ते सम्भवो मृत्योस्तपांस्यनुपमानि च ॥ ७.७१.२१ ॥
ഇങ്ങനെ അറിവുള്ളവനായി എഴുന്നേൽക്കൂ; സംയമിയായിരിക്കൂ, ശോകിക്കരുത്. മൃത്യുവിന്റെ ഉത്ഭവവും അതുല്യമായ തപസ്സുകളും നീ കേട്ടിരിക്കുന്നു.
7.71.22
सर्वभूतसमत्वं च ब्रह्मणा चापि चोदितम् ।
सृञ्जयस्य तु पुत्रोऽसौ मृतः सञ्जीवितः श्रुतः ॥ ७.७१.२२ ॥
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളോടും സമഭാവം ബ്രഹ്മാവ് ഉപദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. സൃഞ്ജയന്റെ ആ പുത്രൻ മരിച്ചിട്ട് വീണ്ടും ജീവിച്ചു എന്നും കേട്ടിരിക്കുന്നു.
7.71.23
एवं विद्वन्महाराज मा शुचः साधयाम्यहम् ।
एतावदुक्त्वा भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत ॥ ७.७१.२३ ॥
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ്, ഹേ മഹാരാജാവേ, ശോകിക്കരുത്; ഞാൻ ഇത് സാധിപ്പിക്കാം. ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഭഗവാൻ അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി.
7.71.24
वागीशाने भगवति व्यासे व्यभ्रनभःप्रभे ।
गते मतिमतां श्रेष्ठे समाश्वास्य युधिष्ठिरम् ॥ ७.७१.२४ ॥
വാക്കിന്റെ നാഥനും തേജസ്വിയും മേഘരഹിത ആകാശത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ളവനുമായ വ്യാസൻ, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ യുധിഷ്ഠിരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പോയി.
7.71.25
पूर्वेषां पार्थिवेन्द्राणआं महेन्द्रप्रतिमौजसाम् ।
न्यायाधिगतवित्तानां तां श्रुत्वा यज्ञसम्पदम् ॥ ७.७१.२५ ॥
ഇന്ദ്രനു തുല്യമായ ഓജസ്സുള്ള, ന്യായമായി സമ്പത്ത് നേടിയ പൂർവരാജാക്കന്മാരുടെ യജ്ഞസമ്പത്ത് കേട്ടിട്ട്.
7.71.26
सम्पूज्य मनसा विद्वान्विशोकोऽभूद्युधिष्ठिरः ।
पुनश्चाचिन्तयद्दीनः किंस्विद्वक्ष्ये धनञ्जयम् ॥ ७.७१.२६ ॥
മനസ്സാ ആരാധിച്ച് വിദ്വാനായ യുധിഷ്ഠിരൻ ശോകരഹിതനായി; എന്നാൽ വീണ്ടും ദീനനായി ധനഞ്ജയനോട് എന്തു പറയും എന്ന് ചിന്തിച്ചു.