مهابهاراتا · أدهيايا 7.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.82.1
तयोः संवदतोरेव कृष्णदारुकयोस्तथा ।
साऽत्यगाद्रजनी राजन्नथ राजा स्म बोध्यते ॥ ७.८२.१ ॥
أيها الملك، بينما كان كرشنا ودارუكا يتحادثان، انقضت تلك الليلة؛ ثم أُيقظ الملك.
7.82.2
पठन्ति पाणिध्वनिका मागधाः स्तवगायकाः ।
वैतालिकाश्च सूताश्च तुष्टुवुः पुरुषर्षभम् ॥ ७.८२.२ ॥
راح المصفّقون والماغدهيون ومنشدو المدائح والفيتاليكيون والسوتا يتلون ويمدحون ذلك الثور بين الرجال.
7.82.3
नर्तकाश्चाप्यनृत्यन्त जगुर्गीतानि गायकाः ।
कुरुवंशस्तवार्थानि मधुरं रक्तकण्ठिनः ॥ ७.८२.३ ॥
رقص الراقصون، وغنّى المغنّون ذوو الأصوات العذبة المتأثرة أغاني تمجيد سلالة الكورو.
7.82.4
मृदङ्गा झर्झरा भेर्यः पणवानकगोमुखाः ।
आडम्बराश्च शङ्खाश्च दुन्दुभ्यश्च महास्वनाः ॥ ७.८२.४ ॥
دوّت المريدنغات والجهرجهرات والبهيريات والبانافات والآناكات والغوموخات والآدامبارات والأصداف والدوندوبهيات بصوت عظيم.
7.82.5
एवमेतानि सर्वाणि तथान्यान्यपि भारत ।
वादयन्ति स्म संहृष्टाः कुशलाः साधुशिक्षिताः ॥ ७.८२.५ ॥
أيها البهاراتي، هكذا عُزفت هذه كلها وغيرها أيضاً، بفرح من عازفين مهرة مدرَّبين أحسن تدريب.
7.82.6
स मेघसमनिर्घोषो महाञ्शब्दोऽस्पृशद्दिवम् ।
पार्थिवप्रवरं सुप्तं युधिष्ठिरमबोधयत् ॥ ७.८२.६ ॥
وصل ذلك الصوت العظيم، المدوّي كالغيوم، إلى السماء، فأيقظ يُدهيشثира، أفضل الملوك، وكان نائماً.
7.82.7
प्रतिबुद्धः सुखं सुप्तो महार्हे शयनोत्तमे ।
उत्थायावश्यकार्यार्थं ययौ स्नानगृहं नृपः ॥ ७.८२.७ ॥
استيقظ الملك بعد أن نام براحة على فراش فاخر ممتاز، فنهض وذهب إلى حمام الاغتسال لأمر ضروري.
7.82.8
ततः शुक्लाम्बराः स्नातास्तरुणाः शतमष्ट च ।
स्नापकाः काञ्चनैः कुम्भैः पूर्णैः समुपतस्थिरे ॥ ७.८२.८ ॥
ثم وقف مائة وثمانية من الخدم الشبان للحمام، مرتدين الثياب البيضاء وقد اغتسلوا، حاملين أباريق ذهبية مملوءة بالماء.
7.82.9
भद्रासने सूपविष्टः परिधायाम्बरं लघु ।
सस्नौ चन्दनसंयुक्तैः पानीयैरभिमन्त्रितैः ॥ ७.८२.९ ॥
جلس على مقعد مبارك وارتدى ثوباً خفيفاً، ثم اغتسل بماء ممزوج بالصندل ومُقدّس بالتعاويذ.
7.82.10
उत्सादितः कषायेण बलवद्भिः सुशिक्षितैः ।
आप्लुतः साधिवासेन जलेन ससुगन्धिना ॥ ७.८२.१० ॥
دلّكه خدم أقوياء مدربون جيداً بعجينة قابضة عطرة، ثم استُحم بماء معطر بالعطور.
7.82.11
राजहंसनिभं प्राप्य उष्णीषं शिथिलार्पितम् ।
जलक्षयनिमित्तं वै वेष्टयामास मूर्धनि ॥ ७.८२.११ ॥
أخذ عمامة بيضاء كالبجعة الملكية، وضعها بإحكام خفيف ليجف الماء، ثم لفّها حول رأسه.
7.82.12
हरिणा चन्दनेनाङ्गमुपलिप्य महाभुजः ।
स्रग्वी चाक्लिष्टवसनः प्राङ्मुखः प्राञ्जलिः स्थितः ॥ ७.८२.१२ ॥
وقف الملك ذو الذراعين القويتين، وقد دُهن جسده بالصندل، متوّجاً بالأكاليل، مرتدياً ثياباً نقية، متجهاً نحو الشرق، ويداه مضمومتان.
7.82.13
कृत्वेन्द्रियाणामैकाग्र्यं मनसश्च महामनाः ।
जजाप जप्यं कौन्तेयः सतां मार्गमनुष्ठितः।
तत्राग्निशरणं दीप्तं प्रविवेश विनीतवत् ॥ ७.८२.१३ ॥
بعد أن جمع حواسه وذهنه في نقطة واحدة، تلا ابن كونتي ذو القلب الكبير، متبعًا طريق الأخيار، التعويذة الواجب تلاوتها. ثم دخل بتواضع إلى ملاذ النار المتوقدة.
7.82.14
समिद्भिः स पवित्राभिरग्निमाहुतिभिस्तथा ।
मन्त्रपूताभिरर्चित्वा निश्चक्राम गृहात्ततः ॥ ७.८२.१४ ॥
عبد النار بحطب مقدس وقرابين، مطهّرة كذلك بالتعاويذ، ثم خرج من البيت.
7.82.15
द्वितीयां पुरुषव्याघ्रः कक्ष्यां निर्गम्य पार्थिवः ।
ततो वेदविदो वृद्धानपश्यद्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ७.८२.१५ ॥
خرج ذلك النمر بين الرجال، الملك، من الفناء الثاني، ثم رأى كبار البراهمة، ثيرانَ البراهمة، العارفين بالفيدا.
7.82.16
दान्तान्वेदव्रतस्नातान्स्नातानवभृथेषु च ।
सहस्रानुचरान्सौरान्सहस्रं चाष्ट चापरान् ॥ ७.८२.१६ ॥
المنضبطون، المغتسلون بعهد الفيدا، المغتسلون في الاغتسالات الختامية؛ ألف من الأتباع، وألف وثمانية من أبناء الشمس، وآخرون.
7.82.17
अक्षतैः सुमनोभिश्च वाचयित्वा महाभुजः ।
तान्द्विजान्मधुसर्पिर्भ्यां फलैः श्रेष्ठैः सुमङ्गलैः ॥ ७.८२.१७ ॥
بعد أن أمر بتلاوة البركات بحبوب سليمة وزهور، أكرم الشديد الذراعين أولئك المولودين مرتين بالعسل والسمن وبفواكه ممتازة مباركة جدًا.
7.82.18
प्रादात्काञ्चनमेकैकं निष्कं विप्राय पाण्डवः ।
अलङ्कृतं चाश्वशतं वासांसीष्टाश्च दक्षिणाः ॥ ७.८२.१८ ॥
أعطى البانديفا لكل برهمي دينارًا ذهبيًا (نيشكا)، وكذلك مائة فرس مزينة وثيابًا والعطايا المرغوبة.
7.82.19
तथा गाः कपिला दोग्ध्रीः सवत्साः पाण्डुनन्दनः ।
हेमशृङ्गा रौप्यखुरा दत्त्वा तेभ्यः प्रदक्षिणम् ॥ ७.८२.१९ ॥
وكذلك أعطى ابن باندو لهم بقرات بنية حلوبًا مع عجولها، ذات قرون من ذهب وحوافر من فضة، ثم طاف بهم طواف التبجيل.
7.82.20
स्वस्तिकान्वर्धमानांश्च नन्द्यावर्तांश्च काञ्चनान् ।
माल्यं च जलकुम्भांश्च ज्वलितं च हुताशनम् ॥ ७.८२.२० ॥
رموز السواستيكا والفاردهامانا، ورموز نانديافارتا الذهبية، والأكاليل، وجرار الماء، ونار القربان المتقدة.
7.82.21
पूर्णान्यक्षतपात्राणि रुचकं रोचनास्तथा ।
स्वलङ्कृताः शुभाः कन्या दधिसर्पिर्मधूदकम् ॥ ७.८२.२१ ॥
أوانٍ مملوءة بحبوب سليمة، وحلي وأصباغ لامعة، وعذارى مباركات مزينات أحسن تزيين، ولبن رائب وسمن وعسل وماء.
7.82.22
मङ्गल्यान्पक्षिणश्चैव यच्चान्यदपि पूजितम् ।
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च कौन्तेयो बाह्यां कक्ष्यां ततोऽगमत् ॥ ७.८२.२२ ॥
بعد أن رأى ولمس الطيور المباركة وسائر الأشياء المكرمة، مضى ابن كونتي إلى الفناء الخارجي.
7.82.23
ततस्तस्यां नहाबाहोस्तिष्ठतः परिचारकाः ।
सौवर्णं सर्वतोभद्रं मुक्तावैदूर्यमण्डितम् ॥ ७.८२.२३ ॥
ثم، بينما كان ذو الذراعين القويتين واقفًا هناك، أحضر الخدم مقعد سارفاتوبهادرا ذهبيًا مزينًا باللؤلؤ واللازورد.
7.82.24
परार्ध्यास्तरणास्तीर्णं सोत्तरच्छदमृद्धिमत् ।
विश्वकर्मकृतं दिव्यमुपजह्रुर्वरासनम् ॥ ७.८२.२४ ॥
أحضروا المقعد الإلهي الممتاز، من صنع فيشفاكارمان، مبسوطًا بأغطية بالغة الثمن، وله سقف علوي، وفخامته عظيمة.
7.82.25
तत्र तस्योपविष्टस्य भूषणानि महात्मनः ।
उपाजह्रुर्महार्हाणि प्रेप्याः शुभ्राणि सर्वशः ॥ ७.८२.२५ ॥
وهناك، للعظيم النفس الجالس، جاء الخدم من كل جانب بحلي ثمينة لامعة.
7.82.26
युक्ताभरणवेषस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
रूपमासीन्महाराज द्विषतां शोकवर्धनम् ॥ ७.८२.२६ ॥
أيها الملك العظيم، كانت هيئة ابن كونتي العظيم النفس، المزدان بالحلي، تزيد حزن أعدائه.
7.82.27
चामरैश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैः सुशोभनैः ।
दोधूयमानैः शुशुभे विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.८२.२७ ॥
وقد كان يُروَّح بمراوح من ذيل الياك، بيضاء كأشعة القمر، ذات مقابض ذهبية جميلة، فأشرق كسحابة تتخللها البروق.
7.82.28
संस्तूयमानः सूत्रैश्च वन्द्यमानश्च वन्दिभिः ।
उपगीयमानो गन्धर्वैरास्ते स्म कुरुनन्दनः ॥ ७.८२.२८ ॥
كان ابن الكورو يجلس، يمدحه السوتا ويحييه الفاندين، ويغني له الغاندهاروا.
7.82.29
ततो मुहूर्तमासीच्च वन्दिनां निनदो महान् ।
रथानां नेमिघोषश्च खुरघोषश्च वाजिनाम् ॥ ७.८२.२९ ॥
ثم دوّى لحظة ضجيج عظيم من الفاندين، وهدير إطارات العجلات، وقرع حوافر الخيل.
7.82.30
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
नराणां पदशब्दैश्च कम्पतीव स्म मेदिनी ॥ ७.८२.३० ॥
بهدير أجراس الفيلة، ونفير الأصداف، وخطى الرجال، بدت الأرض كأنها ترتجف.
7.82.31
ततः शुद्धान्तमासाद्य जानुभ्यां भूतले स्थितः ।
शिरसा वन्दनीयं तमभिवाद्य जनेश्वरम् ॥ ७.८२.३१ ॥
ثم بلغ الأجنحة الداخلية، فجثا على ركبتيه على الأرض، وحيّا بانحناء الرأس ذلك السيد الموقر للشعوب.
7.82.32
कुण्डली बद्धनिस्त्रिंशः सन्नद्धकवचो युवा ।
अभिप्रणम्य शिरसा द्वास्थो धर्मात्मजाय वै ॥ ७.८२.३२ ॥
انحنى الحارس الشاب، المتزين بالأقراط، والسيف مشدود، والمدرع، إلى ابن الدهارما بتعظيم بالغ.
7.82.33
न्यवेदयद्धृषीकेशमुपयान्तं महात्मने ।
सोऽब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः स्वागतेनैव माधवः ॥ ७.८२.३३ ॥
أعلم العظيم النفس أن هريشيكيشا قادم؛ فتكلم نمر البشر مادهافا بكلمات الترحيب.
7.82.34
प्रवेश्यतां समीपं मे किमर्थं प्रविलम्बसे ।
आसनं च मधुघ्नाय दीयतां परमार्चितम्।
ततः प्रवेश्य वार्ष्णेयमुपवेश्य वरासने ॥ ७.८२.३४ ॥
أحضروه إلي، لماذا تتأخرون؟ اعطوا قاتل مدهو مقعدا بالغ التكريم. ثم بعد إدخال نسل فريشني أجلسوه على مقعد رفيع ممتاز.
7.82.35
सत्कृत्य सत्कृतस्तेन पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ ७.८२.३५ ॥
بعد أن أكرمه وأكرمه هو، سأل يودهيشتهيرا عن خيره.