Mahābhārata · Adhyāya 7.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.82.1
तयोः संवदतोरेव कृष्णदारुकयोस्तथा ।
साऽत्यगाद्रजनी राजन्नथ राजा स्म बोध्यते ॥ ७.८२.१ ॥
O König, während jene beiden, Kṛṣṇa und Dāruka, noch miteinander sprachen, verging jene Nacht; dann wurde der König geweckt.
7.82.2
पठन्ति पाणिध्वनिका मागधाः स्तवगायकाः ।
वैतालिकाश्च सूताश्च तुष्टुवुः पुरुषर्षभम् ॥ ७.८२.२ ॥
Die Händeklatscher, Māgadhas, Lobsänger, Vaitālikas und Sūtas rezitierten und priesen jenen Stier unter den Männern.
7.82.3
नर्तकाश्चाप्यनृत्यन्त जगुर्गीतानि गायकाः ।
कुरुवंशस्तवार्थानि मधुरं रक्तकण्ठिनः ॥ ७.८२.३ ॥
Die Tänzer tanzten, und die Sänger mit süßen, leidenschaftlichen Stimmen sangen Lieder zum Preis des Kuru-Geschlechts.
7.82.4
मृदङ्गा झर्झरा भेर्यः पणवानकगोमुखाः ।
आडम्बराश्च शङ्खाश्च दुन्दुभ्यश्च महास्वनाः ॥ ७.८२.४ ॥
Mṛdaṅgas, jharjharas, bherīs, paṇavas, ānakas, gomukhas, āḍambaras, Muscheltrompeten und dundubhis erklangen mit gewaltigem Getöse.
7.82.5
एवमेतानि सर्वाणि तथान्यान्यपि भारत ।
वादयन्ति स्म संहृष्टाः कुशलाः साधुशिक्षिताः ॥ ७.८२.५ ॥
O Bhārata, so wurden all diese und auch andere mit Freude von geschickten, gut ausgebildeten Musikern gespielt.
7.82.6
स मेघसमनिर्घोषो महाञ्शब्दोऽस्पृशद्दिवम् ।
पार्थिवप्रवरं सुप्तं युधिष्ठिरमबोधयत् ॥ ७.८२.६ ॥
Jener gewaltige Klang, donnernd wie Wolken, erreichte den Himmel und weckte Yudhiṣṭhira, den vornehmsten der Könige, der schlief.
7.82.7
प्रतिबुद्धः सुखं सुप्तो महार्हे शयनोत्तमे ।
उत्थायावश्यकार्यार्थं ययौ स्नानगृहं नृपः ॥ ७.८२.७ ॥
Erwacht, nachdem er bequem auf einem kostbaren, vortrefflichen Lager geschlafen hatte, erhob sich der König und ging für eine notwendige Verrichtung in den Baderaum.
7.82.8
ततः शुक्लाम्बराः स्नातास्तरुणाः शतमष्ट च ।
स्नापकाः काञ्चनैः कुम्भैः पूर्णैः समुपतस्थिरे ॥ ७.८२.८ ॥
Dann standen einhundertachtzehn junge Badediener, in weiße Gewänder gekleidet und gebadet, mit goldenen, gefüllten Krügen bereit.
7.82.9
भद्रासने सूपविष्टः परिधायाम्बरं लघु ।
सस्नौ चन्दनसंयुक्तैः पानीयैरभिमन्त्रितैः ॥ ७.८२.९ ॥
Auf einem glückverheißenden Sitz wohl niedergelassen, ein leichtes Gewand angelegt, badete er mit Wasser, das mit Sandelholz vermischt und durch Mantras geweiht war.
7.82.10
उत्सादितः कषायेण बलवद्भिः सुशिक्षितैः ।
आप्लुतः साधिवासेन जलेन ससुगन्धिना ॥ ७.८२.१० ॥
Von kräftigen, wohl geschulten Dienern mit duftender, zusammenziehender Paste eingerieben, wurde er mit parfümiertem, wohlriechendem Wasser gebadet.
7.82.11
राजहंसनिभं प्राप्य उष्णीषं शिथिलार्पितम् ।
जलक्षयनिमित्तं वै वेष्टयामास मूर्धनि ॥ ७.८२.११ ॥
Er nahm einen Turban, weiß wie ein königlicher Schwan, legte ihn locker an, damit das Wasser trocknen konnte, und wickelte ihn um sein Haupt.
7.82.12
हरिणा चन्दनेनाङ्गमुपलिप्य महाभुजः ।
स्रग्वी चाक्लिष्टवसनः प्राङ्मुखः प्राञ्जलिः स्थितः ॥ ७.८२.१२ ॥
Der Starkarmige, seinen Leib mit Sandel gesalbt, mit Girlanden geschmückt und in makellose Gewänder gekleidet, stand nach Osten gewandt mit gefalteten Händen.
7.82.13
कृत्वेन्द्रियाणामैकाग्र्यं मनसश्च महामनाः ।
जजाप जप्यं कौन्तेयः सतां मार्गमनुष्ठितः।
तत्राग्निशरणं दीप्तं प्रविवेश विनीतवत् ॥ ७.८२.१३ ॥
Nachdem er Sinne und Geist auf einen Punkt gesammelt hatte, rezitierte der großherzige Sohn der Kuntī, dem Pfad der Guten folgend, die zu rezitierende Formel. Dann trat er demütig in die lodernde Zuflucht des Feuers.
7.82.14
समिद्भिः स पवित्राभिरग्निमाहुतिभिस्तथा ।
मन्त्रपूताभिरर्चित्वा निश्चक्राम गृहात्ततः ॥ ७.८२.१४ ॥
Mit reinen Brennhölzern und Opfergaben, ebenso durch Mantras geheiligt, verehrte er das Feuer und ging dann aus dem Haus.
7.82.15
द्वितीयां पुरुषव्याघ्रः कक्ष्यां निर्गम्य पार्थिवः ।
ततो वेदविदो वृद्धानपश्यद्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ७.८२.१५ ॥
Der Tiger unter den Männern, der König, trat aus dem zweiten Hof hinaus und sah dann die alten Brahmanen, die Stiere unter den Brahmanen, Kenner der Veden.
7.82.16
दान्तान्वेदव्रतस्नातान्स्नातानवभृथेषु च ।
सहस्रानुचरान्सौरान्सहस्रं चाष्ट चापरान् ॥ ७.८२.१६ ॥
Beherrscht, im Gelübde der Veden gebadet, bei den abschließenden Waschungen gebadet; tausend Begleiter, tausendacht des Sonnengottes und andere.
7.82.17
अक्षतैः सुमनोभिश्च वाचयित्वा महाभुजः ।
तान्द्विजान्मधुसर्पिर्भ्यां फलैः श्रेष्ठैः सुमङ्गलैः ॥ ७.८२.१७ ॥
Nachdem er Segenssprüche mit unversehrten Körnern und Blumen hatte rezitieren lassen, ehrte der starkarmige diese Zweimalgeborenen mit Honig und Butterschmalz sowie vortrefflichen, höchst glückverheißenden Früchten.
7.82.18
प्रादात्काञ्चनमेकैकं निष्कं विप्राय पाण्डवः ।
अलङ्कृतं चाश्वशतं वासांसीष्टाश्च दक्षिणाः ॥ ७.८२.१८ ॥
Der Pāṇḍava gab jedem Brahmanen einen goldenen Niṣka, dazu hundert geschmückte Pferde, Gewänder und die erwünschten Dakṣiṇās.
7.82.19
तथा गाः कपिला दोग्ध्रीः सवत्साः पाण्डुनन्दनः ।
हेमशृङ्गा रौप्यखुरा दत्त्वा तेभ्यः प्रदक्षिणम् ॥ ७.८२.१९ ॥
Ebenso gab der Sohn Pāṇḍus ihnen rötlichbraune Milchkühe mit ihren Kälbern, mit goldenen Hörnern und silbernen Hufen, und umschritt sie sodann im Uhrzeigersinn.
7.82.20
स्वस्तिकान्वर्धमानांश्च नन्द्यावर्तांश्च काञ्चनान् ।
माल्यं च जलकुम्भांश्च ज्वलितं च हुताशनम् ॥ ७.८२.२० ॥
Svastika- und Vardhamāna-Zeichen, goldene Nandyāvarta-Zeichen, Girlanden, Wasserkrüge und das lodernde Opferfeuer.
7.82.21
पूर्णान्यक्षतपात्राणि रुचकं रोचनास्तथा ।
स्वलङ्कृताः शुभाः कन्या दधिसर्पिर्मधूदकम् ॥ ७.८२.२१ ॥
Gefäße voller unversehrter Körner, Schmuck und leuchtende Farbstoffe, wohlgeschmückte verheißungsvolle Jungfrauen, Quark, Ghee, Honig und Wasser.
7.82.22
मङ्गल्यान्पक्षिणश्चैव यच्चान्यदपि पूजितम् ।
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च कौन्तेयो बाह्यां कक्ष्यां ततोऽगमत् ॥ ७.८२.२२ ॥
Nachdem der Sohn der Kuntī die glückverheißenden Vögel und die anderen verehrten Dinge gesehen und berührt hatte, ging er in den äußeren Hof.
7.82.23
ततस्तस्यां नहाबाहोस्तिष्ठतः परिचारकाः ।
सौवर्णं सर्वतोभद्रं मुक्तावैदूर्यमण्डितम् ॥ ७.८२.२३ ॥
Während der Starkarmige dort stand, brachten die Diener einen goldenen Sarvatobhadra-Sitz, geschmückt mit Perlen und Lapislazuli.
7.82.24
परार्ध्यास्तरणास्तीर्णं सोत्तरच्छदमृद्धिमत् ।
विश्वकर्मकृतं दिव्यमुपजह्रुर्वरासनम् ॥ ७.८२.२४ ॥
Sie brachten den göttlichen, vortrefflichen Sitz, von Viśvakarman gefertigt, ausgebreitet mit überaus kostbaren Decken, mit einem oberen Baldachin und prächtig.
7.82.25
तत्र तस्योपविष्टस्य भूषणानि महात्मनः ।
उपाजह्रुर्महार्हाणि प्रेप्याः शुभ्राणि सर्वशः ॥ ७.८२.२५ ॥
Dort brachten Diener dem Großseligen, der dort saß, von allen Seiten kostbare und glänzende Schmuckstücke.
7.82.26
युक्ताभरणवेषस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
रूपमासीन्महाराज द्विषतां शोकवर्धनम् ॥ ७.८२.२६ ॥
Großer König, die Gestalt des großseligen Sohnes der Kuntī, mit Schmuck geschmückt, mehrte den Kummer seiner Feinde.
7.82.27
चामरैश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैः सुशोभनैः ।
दोधूयमानैः शुशुभे विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.८२.२७ ॥
Von Yakschweif-Fächern, hell wie Mondstrahlen, mit schönen goldenen Griffen gefächelt, leuchtete er wie eine Wolke mit Blitzen.
7.82.28
संस्तूयमानः सूत्रैश्च वन्द्यमानश्च वन्दिभिः ।
उपगीयमानो गन्धर्वैरास्ते स्म कुरुनन्दनः ॥ ७.८२.२८ ॥
Von den Sūtas gepriesen, von den Vandins gegrüßt, von den Gandharvas besungen, saß der Wonnespross der Kurus dort.
7.82.29
ततो मुहूर्तमासीच्च वन्दिनां निनदो महान् ।
रथानां नेमिघोषश्च खुरघोषश्च वाजिनाम् ॥ ७.८२.२९ ॥
Dann gab es einen Augenblick lang einen großen Lärm der Vandins, das Rollen der Wagenreifen und das Getrappel der Pferdehufe.
7.82.30
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
नराणां पदशब्दैश्च कम्पतीव स्म मेदिनी ॥ ७.८२.३० ॥
Mit dem Dröhnen der Elefantenglocken, dem Klang der Muscheltrompeten und dem Schritt der Männer schien die Erde zu beben.
7.82.31
ततः शुद्धान्तमासाद्य जानुभ्यां भूतले स्थितः ।
शिरसा वन्दनीयं तमभिवाद्य जनेश्वरम् ॥ ७.८२.३१ ॥
Dann erreichte er die inneren Gemächer, kniete am Boden nieder und neigte das Haupt zum Gruß vor jenem verehrungswürdigen Herrn der Völker.
7.82.32
कुण्डली बद्धनिस्त्रिंशः सन्नद्धकवचो युवा ।
अभिप्रणम्य शिरसा द्वास्थो धर्मात्मजाय वै ॥ ७.८२.३२ ॥
Der junge Torwächter, mit Ohrringen, das Schwert umgegürtet und gepanzert, verneigte sich tief vor dem Sohn des Dharma.
7.82.33
न्यवेदयद्धृषीकेशमुपयान्तं महात्मने ।
सोऽब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः स्वागतेनैव माधवः ॥ ७.८२.३३ ॥
Er meldete dem Großherzigen, dass Hṛṣīkeśa nahe; da sprach der Tiger unter den Menschen, Mādhava, mit einem Willkommensgruß.
7.82.34
प्रवेश्यतां समीपं मे किमर्थं प्रविलम्बसे ।
आसनं च मधुघ्नाय दीयतां परमार्चितम्।
ततः प्रवेश्य वार्ष्णेयमुपवेश्य वरासने ॥ ७.८२.३४ ॥
Führt ihn zu mir; warum zögert ihr? Gebt dem Mörder des Madhu einen hochgeehrten Sitz. Dann, als der Nachkomme Vṛṣṇis hereingeführt war, setzten sie ihn auf einen vortrefflichen Sessel.
7.82.35
सत्कृत्य सत्कृतस्तेन पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ ७.८२.३५ ॥
Nachdem er ihn geehrt und selbst von ihm geehrt worden war, fragte Yudhiṣṭhira nach seinem Wohlergehen.