Mahābhārata · Adhyāya 7.82
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.82.1
तयोः संवदतोरेव कृष्णदारुकयोस्तथा ।
साऽत्यगाद्रजनी राजन्नथ राजा स्म बोध्यते ॥ ७.८२.१ ॥
Oh rey, mientras aquellos dos, Kṛṣṇa y Dāruka, aún conversaban, aquella noche pasó; entonces el rey fue despertado.
7.82.2
पठन्ति पाणिध्वनिका मागधाः स्तवगायकाः ।
वैतालिकाश्च सूताश्च तुष्टुवुः पुरुषर्षभम् ॥ ७.८२.२ ॥
Los tañedores de palmas, los mágadhas, los cantores de alabanza, los vaitālikas y los sūtas recitaron y alabaron a aquel toro entre los hombres.
7.82.3
नर्तकाश्चाप्यनृत्यन्त जगुर्गीतानि गायकाः ।
कुरुवंशस्तवार्थानि मधुरं रक्तकण्ठिनः ॥ ७.८२.३ ॥
Los bailarines danzaron, y los cantores de voz dulce y apasionada cantaron canciones en alabanza del linaje kuru.
7.82.4
मृदङ्गा झर्झरा भेर्यः पणवानकगोमुखाः ।
आडम्बराश्च शङ्खाश्च दुन्दुभ्यश्च महास्वनाः ॥ ७.८२.४ ॥
Mṛdaṅgas, jharjharas, bheris, paṇavas, ānakas, gomukhas, āḍambaras, caracolas y dundubhis sonaron con gran estruendo.
7.82.5
एवमेतानि सर्वाणि तथान्यान्यपि भारत ।
वादयन्ति स्म संहृष्टाः कुशलाः साधुशिक्षिताः ॥ ७.८२.५ ॥
Oh Bhārata, así todos estos y otros más fueron tocados con alegría por músicos hábiles y bien adiestrados.
7.82.6
स मेघसमनिर्घोषो महाञ्शब्दोऽस्पृशद्दिवम् ।
पार्थिवप्रवरं सुप्तं युधिष्ठिरमबोधयत् ॥ ७.८२.६ ॥
Aquel gran sonido, retumbante como nubes, alcanzó el cielo y despertó a Yudhiṣṭhira, el más excelente de los reyes, que dormía.
7.82.7
प्रतिबुद्धः सुखं सुप्तो महार्हे शयनोत्तमे ।
उत्थायावश्यकार्यार्थं ययौ स्नानगृहं नृपः ॥ ७.८२.७ ॥
Despertado, tras dormir cómodamente en un lecho excelente y de gran valor, el rey se levantó y fue a la sala de baño por una tarea necesaria.
7.82.8
ततः शुक्लाम्बराः स्नातास्तरुणाः शतमष्ट च ।
स्नापकाः काञ्चनैः कुम्भैः पूर्णैः समुपतस्थिरे ॥ ७.८२.८ ॥
Entonces ciento ocho jóvenes asistentes de baño, vestidos de blanco y ya bañados, se presentaron con jarras de oro llenas de agua.
7.82.9
भद्रासने सूपविष्टः परिधायाम्बरं लघु ।
सस्नौ चन्दनसंयुक्तैः पानीयैरभिमन्त्रितैः ॥ ७.८२.९ ॥
Sentado cómodamente en un asiento auspicioso, vestido con una prenda ligera, se bañó con aguas mezcladas con sándalo y consagradas con mantras.
7.82.10
उत्सादितः कषायेण बलवद्भिः सुशिक्षितैः ।
आप्लुतः साधिवासेन जलेन ससुगन्धिना ॥ ७.८२.१० ॥
Frotado con una pasta aromática astringente por sirvientes fuertes y bien adiestrados, fue bañado con agua perfumada y fragante.
7.82.11
राजहंसनिभं प्राप्य उष्णीषं शिथिलार्पितम् ।
जलक्षयनिमित्तं वै वेष्टयामास मूर्धनि ॥ ७.८२.११ ॥
Tomando un turbante blanco como un cisne real, colocado holgadamente para que se secara el agua, se lo enrolló en la cabeza.
7.82.12
हरिणा चन्दनेनाङ्गमुपलिप्य महाभुजः ।
स्रग्वी चाक्लिष्टवसनः प्राङ्मुखः प्राञ्जलिः स्थितः ॥ ७.८२.१२ ॥
El de grandes brazos, con el cuerpo ungido de sándalo, coronado de guirnaldas y vistiendo ropas impolutas, permaneció de pie mirando al este con las manos juntas.
7.82.13
कृत्वेन्द्रियाणामैकाग्र्यं मनसश्च महामनाः ।
जजाप जप्यं कौन्तेयः सतां मार्गमनुष्ठितः।
तत्राग्निशरणं दीप्तं प्रविवेश विनीतवत् ॥ ७.८२.१३ ॥
Habiendo concentrado sus sentidos y su mente, el de gran corazón, hijo de Kuntī, siguiendo el camino de los buenos, recitó el mantra que debía ser recitado. Entonces entró, humildemente, en el refugio del fuego ardiente.
7.82.14
समिद्भिः स पवित्राभिरग्निमाहुतिभिस्तथा ।
मन्त्रपूताभिरर्चित्वा निश्चक्राम गृहात्ततः ॥ ७.८२.१४ ॥
Con leños de ofrenda puros y con oblaciones, igualmente purificados por mantras, adoró al fuego; y luego salió de la casa.
7.82.15
द्वितीयां पुरुषव्याघ्रः कक्ष्यां निर्गम्य पार्थिवः ।
ततो वेदविदो वृद्धानपश्यद्ब्राह्मणर्षभान् ॥ ७.८२.१५ ॥
Aquel tigre entre los hombres, el rey, salió por el segundo patio y entonces vio a los ancianos brahmanes, toros entre los brahmanes, conocedores de los Vedas.
7.82.16
दान्तान्वेदव्रतस्नातान्स्नातानवभृथेषु च ।
सहस्रानुचरान्सौरान्सहस्रं चाष्ट चापरान् ॥ ७.८२.१६ ॥
Dominados, bañados en el voto de los Vedas, bañados en las abluciones finales; mil acompañantes, mil ocho del sol, y otros.
7.82.17
अक्षतैः सुमनोभिश्च वाचयित्वा महाभुजः ।
तान्द्विजान्मधुसर्पिर्भ्यां फलैः श्रेष्ठैः सुमङ्गलैः ॥ ७.८२.१७ ॥
Habiendo hecho recitar bendiciones con granos enteros y flores, el de brazos poderosos honró a aquellos dos veces nacidos con miel y mantequilla clarificada, y con frutos excelentes y muy auspiciosos.
7.82.18
प्रादात्काञ्चनमेकैकं निष्कं विप्राय पाण्डवः ।
अलङ्कृतं चाश्वशतं वासांसीष्टाश्च दक्षिणाः ॥ ७.८२.१८ ॥
El Pāṇḍava dio a cada brahmán una moneda de oro niṣka, y también cien caballos adornados, vestidos y las dakṣiṇās deseadas.
7.82.19
तथा गाः कपिला दोग्ध्रीः सवत्साः पाण्डुनन्दनः ।
हेमशृङ्गा रौप्यखुरा दत्त्वा तेभ्यः प्रदक्षिणम् ॥ ७.८२.१९ ॥
Asimismo, el hijo de Pāṇḍu, tras entregarles vacas leonadas que daban leche, con sus becerros, de cuernos de oro y pezuñas de plata, les hizo la pradakṣiṇā.
7.82.20
स्वस्तिकान्वर्धमानांश्च नन्द्यावर्तांश्च काञ्चनान् ।
माल्यं च जलकुम्भांश्च ज्वलितं च हुताशनम् ॥ ७.८२.२० ॥
Los símbolos svastika y vardhamāna, los nandyāvarta de oro, guirnaldas, cántaros de agua y el fuego sacrificial ardiente.
7.82.21
पूर्णान्यक्षतपात्राणि रुचकं रोचनास्तथा ।
स्वलङ्कृताः शुभाः कन्या दधिसर्पिर्मधूदकम् ॥ ७.८२.२१ ॥
Recipientes llenos de granos enteros, adornos y pigmentos brillantes, doncellas auspiciosas bien engalanadas, cuajada, ghee, miel y agua.
7.82.22
मङ्गल्यान्पक्षिणश्चैव यच्चान्यदपि पूजितम् ।
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च कौन्तेयो बाह्यां कक्ष्यां ततोऽगमत् ॥ ७.८२.२२ ॥
Habiendo visto y tocado las aves auspiciosas y las demás cosas honradas, el hijo de Kuntī pasó al patio exterior.
7.82.23
ततस्तस्यां नहाबाहोस्तिष्ठतः परिचारकाः ।
सौवर्णं सर्वतोभद्रं मुक्तावैदूर्यमण्डितम् ॥ ७.८२.२३ ॥
Entonces, mientras el de brazos poderosos estaba de pie allí, los sirvientes trajeron un asiento sarvatobhadra de oro adornado con perlas y lapislázuli.
7.82.24
परार्ध्यास्तरणास्तीर्णं सोत्तरच्छदमृद्धिमत् ।
विश्वकर्मकृतं दिव्यमुपजह्रुर्वरासनम् ॥ ७.८२.२४ ॥
Trajeron el excelente asiento divino, hecho por Viśvakarman, extendido con cubiertas de gran valor, con dosel superior y magnífico.
7.82.25
तत्र तस्योपविष्टस्य भूषणानि महात्मनः ।
उपाजह्रुर्महार्हाणि प्रेप्याः शुभ्राणि सर्वशः ॥ ७.८२.२५ ॥
Allí, para el magnánimo que estaba sentado, los sirvientes trajeron por todas partes adornos preciosos y brillantes.
7.82.26
युक्ताभरणवेषस्य कौन्तेयस्य महात्मनः ।
रूपमासीन्महाराज द्विषतां शोकवर्धनम् ॥ ७.८२.२६ ॥
Gran rey, la figura del magnánimo hijo de Kuntī, ataviado con sus adornos, aumentaba el dolor de sus enemigos.
7.82.27
चामरैश्चन्द्ररश्म्याभैर्हेमदण्डैः सुशोभनैः ।
दोधूयमानैः शुशुभे विद्युद्भिरिव तोयदः ॥ ७.८२.२७ ॥
Abanicado por chasqueadores de cola de yak, brillantes como rayos de luna, de hermosos mangos dorados, resplandecía como una nube con relámpagos.
7.82.28
संस्तूयमानः सूत्रैश्च वन्द्यमानश्च वन्दिभिः ।
उपगीयमानो गन्धर्वैरास्ते स्म कुरुनन्दनः ॥ ७.८२.२८ ॥
Alabado por los sūtas y saludado por los vandis, cantado por los gandharvas, se sentaba el gozo de los Kuru.
7.82.29
ततो मुहूर्तमासीच्च वन्दिनां निनदो महान् ।
रथानां नेमिघोषश्च खुरघोषश्च वाजिनाम् ॥ ७.८२.२९ ॥
Entonces, por un momento, hubo un gran estruendo de vandis, el rodar de las llantas de los carros y el golpeteo de los cascos de los caballos.
7.82.30
हादेन गजघण्टानां शङ्खानां निनदेन च ।
नराणां पदशब्दैश्च कम्पतीव स्म मेदिनी ॥ ७.८२.३० ॥
Con el estruendo de las campanillas de los elefantes, el sonido de las conchas y el paso de los hombres, la tierra parecía temblar.
7.82.31
ततः शुद्धान्तमासाद्य जानुभ्यां भूतले स्थितः ।
शिरसा वन्दनीयं तमभिवाद्य जनेश्वरम् ॥ ७.८२.३१ ॥
Entonces, llegado a los aposentos interiores, se arrodilló en el suelo e inclinó la cabeza ante aquel venerable señor de los pueblos, saludándolo.
7.82.32
कुण्डली बद्धनिस्त्रिंशः सन्नद्धकवचो युवा ।
अभिप्रणम्य शिरसा द्वास्थो धर्मात्मजाय वै ॥ ७.८२.३२ ॥
El joven guardián de la puerta, con pendientes, espada ceñida y vestido con armadura, se inclinó profundamente ante el hijo de Dharma.
7.82.33
न्यवेदयद्धृषीकेशमुपयान्तं महात्मने ।
सोऽब्रवीत्पुरुषव्याघ्रः स्वागतेनैव माधवः ॥ ७.८२.३३ ॥
Anunció al magnánimo que Hṛṣīkeśa se acercaba; entonces el tigre entre los hombres, Mādhava, habló dándole la bienvenida.
7.82.34
प्रवेश्यतां समीपं मे किमर्थं प्रविलम्बसे ।
आसनं च मधुघ्नाय दीयतां परमार्चितम्।
ततः प्रवेश्य वार्ष्णेयमुपवेश्य वरासने ॥ ७.८२.३४ ॥
Que se le traiga cerca de mí; ¿por qué demoráis? Dadle al matador de Madhu un asiento muy honrado. Entonces, hecho entrar el descendiente de Vṛṣṇi, lo sentaron en un excelente asiento.
7.82.35
सत्कृत्य सत्कृतस्तेन पर्यपृच्छद्युधिष्ठिरः ॥ ७.८२.३५ ॥
Habiéndolo honrado, y siendo él mismo honrado por él, Yudhiṣṭhira le preguntó por su bienestar.