Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.84

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.84.1

तथा तु वदतां तेषां प्रादुरासीद्धनञ्जयः ।
दिदृक्षुर्भरतश्रेष्ठं राजानं ससुहृद्गणम् ॥ ७.८४.१ ॥

இவ்வாறு அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், பரதர்களில் சிறந்தவரையும் அவரது நண்பர் குழுவையும் காண விரும்பிய தனஞ்சயன் தோன்றினான்.

7.84.2

तं प्रविष्टं शुभां कक्ष्यामभिवन्द्याग्रतः स्यितम् ।
तमुत्थायार्जुनं प्रेम्णा सस्वजे पाण्डवर्षभः ॥ ७.८४.२ ॥

நல்ல அரங்கிற்குள் நுழைந்து முன்னால் நின்ற அர்ஜுனனை வணங்கியவனை, பாண்டவர்களில் சிறந்தவர் எழுந்து அன்புடன் தழுவிக்கொண்டார்.

7.84.3

मूर्ध्नि चैनमुपाघ्राय परिष्वज्य च बाहुना ।
आशिषः परमाः प्रोच्य स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८४.३ ॥

அவனது தலையை முகர்ந்து புஜங்களால் தழுவி, உயர்ந்த ஆசிகளை கூறி புன்னகையுடன் பேசினார்.

7.84.4

व्यक्तमर्जुन सङ्ग्रामे ध्रुवस्ते विजयो महान् ।
तादृग्रूपा च ते च्छाया प्रसन्नश्च जनार्दनः ॥ ७.८४.४ ॥

அர்ஜுனா, போரில் உனக்கு பெரும் வெற்றி நிச்சயம்; உன் உருவமும் நிழலும் அப்படிப்பட்டவை, ஜனார்தனரும் மகிழ்ச்சியடைந்துள்ளார்.

7.84.5

तमब्रवीत्ततो जिष्णुर्महदाश्चर्यमुत्तमम् ।
दृष्टवानस्मि भद्रं ते केशवस्य प्रसादजम् ॥ ७.८४.५ ॥

பின்னர் ஜிஷ்ணு அவரிடம் கூறினான்: கேசவனின் அருளால் விளைந்த பெரிய, உயர்ந்த அதிசயம் ஒன்றை நான் கண்டேன்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.

7.84.6

ततस्तत्कथयामास यथादृष्टं धनञ्जयः ।
आश्वासनार्थं सुहृदां त्र्यम्बकेण समागमम् ॥ ७.८४.६ ॥

பின்னர் தனஞ்சயன் தான் கண்டதை உள்ளவாறு கூறினான்; நண்பர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கும் பொருட்டு, த்ர்யம்பகனுடனான சந்திப்பை விவரித்தான்.

7.84.7

ततः शिरोभिरवनिं स्पृष्ट्वा सर्वे च विस्मिताः ।
नमस्कृत्य वृषाङ्काय साधुसाध्वित्यथाब्रुवन् ॥ ७.८४.७ ॥

பின்னர் அனைவரும் வியப்புற்று தலையால் நிலத்தைத் தொட்டு, விருஷாங்கனுக்கு (சிவனுக்கு) வணங்கி, 'சாது, சாது!' என்றனர்.

7.84.8

अनुज्ञातास्ततः सर्वे सुहृदो धर्मसूनुना ।
त्वरमाणाः सुसन्नद्धा हृष्टा युद्धाय निर्ययुः ॥ ७.८४.८ ॥

பின்னர் தர்மனின் மகனால் (யுதிட்டிரரால்) அனுமதி பெற்ற அனைத்து நண்பர்களும், விரைந்து, நன்கு கவசமணிந்து, மகிழ்ச்சியுடன் போருக்குப் புறப்பட்டனர்.

7.84.9

अभिवाद्य तु राजानं युयुधानाच्युतार्जुनाः ।
हृष्टा विनिर्ययुस्ते वै युधिष्ठिरनिवेशनात् ॥ ७.८४.९ ॥

அரசனை (யுதிட்டிரரை) வணங்கிய யுயுதானன், அச்யுதன் (கிருஷ்ணன்), அர்ஜுனன் ஆகியோர் மகிழ்ச்சியுடன் யுதிட்டிரரின் இருப்பிடத்திலிருந்து புறப்பட்டனர்.

7.84.10

रथेनैकेन दुर्धर्षौ युयुधानजनार्दनौ ।
जग्मतुः सहितौ वीरावर्जुनस्य निवेशनम् ॥ ७.८४.१० ॥

ஒரே தேரில் அசைக்க முடியாத யுயுதானனும் ஜனார்தனனும், வீரர்கள், ஒன்றாக அர்ஜுனனின் இருப்பிடம் நோக்கிச் சென்றனர்.

7.84.11

तत्र गत्वा हृषीकेशः कल्पयामास शास्त्रवित् ।
रथं रथवरस्याजौ वानरर्षभलक्षणम् ॥ ७.८४.११ ॥

அங்கு சென்ற சாத்திரம் அறிந்த ஹ்ருஷீகேசன், போரில் சிறந்த தேருக்கு குரங்குக்கொடி அடையாளம் கொண்டதாக ஏற்பாடு செய்தான்.

7.84.12

स मेघसमनिर्घोषस्तप्तकाञ्चनसप्रभः ।
बभौ रथवरः क्लृप्तः शिशुर्दिवसकृद्यथा ॥ ७.८४.१२ ॥

மேகம் போல் முழங்கி, உருக்கிய பொன் போல் ஒளிரும் அந்தச் சிறந்த தேர் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சூரியனின் இளங்குழந்தை போல் பிரகாசித்தது.

7.84.13

ततः पुरुषशार्दूलः सज्जं सर्वं न्यवेदयत् ।
रथं पुरुषसिंहस्य सध्वजं सुपताकिनम् ॥ ७.८४.१३ ॥

அப்போது புருஷசார்தூலன் எல்லாம் தயாராக இருப்பதை அறிவித்தான் — புருஷசிம்மனின் கொடியும் அழகிய பதாகைகளும் கொண்ட தேரைப் பற்றி.

7.84.14

स तु लोकवरः पुंसां किरीटी हेमवर्मभृत् ।
चापबाणधरो वाहं प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ७.८४.१४ ॥

உலகில் மனிதர்களில் சிறந்தவனான அந்த கிரீடதாரி, பொன் கவசம் அணிந்து, வில்லும் அம்பும் ஏந்தி, குதிரைகளை வலம் வந்தான்.

7.84.15

तपोविद्यावयोवृद्धैः क्रियावद्भिर्जितेन्द्रियैः ।
स्तूयमानो जयाशीर्भिरारुरोह महारथम् ॥ ७.८४.१५ ॥

தவம், கல்வி, வயதில் முதிர்ந்தவர்கள், சடங்குகளில் வல்லவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள் ஆகியோரால் வெற்றி ஆசிகளுடன் போற்றப்பட்டு அவன் மகாரதத்தில் ஏறினான்.

7.84.16

जैत्रैः साङ्ग्रामिकैर्मन्त्रैः पूर्वमेव रथोत्तमम् ।
अभिमन्त्रितमर्चिष्मानुदयं भास्करो यथा ॥ ७.८४.१६ ॥

போரில் வெற்றி தரும் போர் மந்திரங்களால் முன்னரே அந்த உயர்ந்த தேர் மந்திரிக்கப்பட்டிருந்தது — ஒளிரும் சூரியன் உதிப்பது போல.

7.84.17

स रथे रथिनां श्रेष्ठः काञ्चने काञ्चनावृतः ।
विबभौ विमलोऽर्चिष्मान्मेराविव दिवाकरः। ॥ ७.८४.१७ ॥

ரதர்களில் சிறந்தவன் பொன் தேரில், பொன்னால் மூடப்பட்டு, மேரு மலையில் தூய ஒளிரும் சூரியன் போல பிரகாசித்தான்.

7.84.18

अन्वारुरुहतुः पार्थं युयुधानजनार्दनौ ।
शर्यातेर्यज्ञमायान्तं यथेन्द्रं देवमश्विनौ ॥ ७.८४.१८ ॥

யுயுதானனும் ஜனார்தனனும் பார்த்தனுக்குப் பின் ஏறினர் — சர்யாதியின் யாகத்துக்கு வரும் இந்திரனைப் பின்தொடரும் இரு அஸ்வினிகளைப் போல.

7.84.19

अथ जग्राह गोविन्दो रश्मीन्रश्मिविदांवरः ।
मातलिर्वासवस्येव वृत्रं हन्तुं प्रयास्यतः ॥ ७.८४.१९ ॥

அப்போது ரश்மி அறிந்தோரில் சிறந்த கோவிந்தன் கடிவாளங்களைப் பற்றினார்; வாசவனின் (இந்திரனின்) தேரோட்டி மாதலி வृत्रனைக் கொல்லச் செல்லும்போது பற்றுவது போல.

7.84.20

स ताभ्यां सहितः पार्थो रथप्रवरमास्थितः ।
सहितो बुधशुक्राभ्यां तमो निघ्नन्यथा शशी ॥ ७.८४.२० ॥

அவர்களுடன் கூடிய பார்த்தன் சிறந்த தேரில் ஏறினான்; புதன், சுக்கிரனுடன் கூடிய சந்திரன் இருளை அழிப்பது போல.

7.84.21

सैन्धवस्य वधप्रेप्सुः प्रयातः शत्रुपूगहा ।
सहाम्बुपतिमित्राभ्यां यथेन्द्रस्तारकामये ॥ ७.८४.२१ ॥

சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) வதைக்க விரும்பி, எதிரிக் கூட்டங்களை அழிப்பவன் புறப்பட்டான்; நீர்வேந்தனின் (வருணனின்) நண்பர்களுடன் இந்திரன் தாரகனுக்கு எதிராகச் சென்றது போல.

7.84.22

ततो वादित्रनिर्घोषैर्माङ्गल्यैश्च स्तवैः शुभैः ।
प्रयान्तमर्जुनं वीरं मागधाश्चैव तुष्टुवुः ॥ ७.८४.२२ ॥

அப்போது இசைக்கருவிகளின் ஒலியுடனும் மங்கலமான, நல்ல துதிகளுடனும் மாகதர்கள் புறப்படும் வீரன் அர்ஜுனனைப் புகழ்ந்தனர்.

7.84.23

सजयाशीः सपुण्याहः सूतमागधनिःस्वनः ।
युक्तो वादित्रघोषेण तेषां रतिकरोऽभवत् ॥ ७.८४.२३ ॥

வெற்றி வாழ்த்துகள், புண்ணியாகவாசனம், சூதர் மாகதர் குரல்கள், இசைக்கருவிகளின் முழக்கம் ஆகியவற்றுடன் கூடிய அது அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவதாயிற்று.

7.84.24

तमनुप्रवणो वायुः पुण्यगन्धवहः शुभः ।
ववौ संहर्षयन्पार्थं द्विषतश्चापि शोषयन् ॥ ७.८४.२४ ॥

அவனுக்குப் பின்னால் புண்ணிய மணம் சுமந்த சுப வாயு வீசியது; பார்த்தனை மகிழ்வித்தும் பகைவர்களை வாடச் செய்தும்.

7.84.25

ततस्तस्मिन्क्षणे राजन्विविधानि शुभानि च ।
प्रादुरासन्निमित्तानि विजयाय बहूनि च ॥ ७.८४.२५ ॥

அப்பொழுது அரசே, அந்தக் கணத்தில் வெற்றிக்கான பலவகையான நற்குறிகளும் பல சகுனங்களும் தோன்றின.

7.84.26

पाण्डवानां त्वदीयानां विपरीतानि मारिष ।
दृष्ट्वाऽर्जुनो निमित्तानि विजयाय प्रदक्षिणम्।
युयुधानं महेष्वासमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.८४.२६ ॥

ஐயா, பாண்டவர்களுக்கும் உங்கள் தரப்பினருக்கும் சகுனங்கள் எதிரானவையாக இருந்தன. வெற்றிக்கான வலம்சுற்றும் நற்குறிகளைக் கண்ட அர்ஜுனன் மகாவில்லாளி யுயுதானனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

7.84.27

युयुधानाद्य युद्धे मे दृश्यते विजयो ध्रुवः ।
यथाहीमानि लिङ्गानि दृश्यन्ते शिनिपुङ्गव ॥ ७.८४.२७ ॥

யுயுதானா, இன்று போரில் எனக்கு உறுதியான வெற்றி தெரிகிறது; இந்த அடையாளங்கள் தெரிவதுபோல், ஷினிகளில் சிறந்தவனே.

7.84.28

सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र सैन्धवको नृपः ।
यियासुर्यमलोकाय मम वीर्यं प्रतीक्षते ॥ ७.८४.२८ ॥

யமலோகத்துக்குச் செல்லத் தயாராக இருக்கும் சைந்தவ அரசன் எங்கே என் வீரத்தை எதிர்பார்த்து நிற்கிறானோ, அங்கேயே நான் செல்வேன்.

7.84.29

यथा परमकं कृत्यं सैन्धवस्य वधो मम ।
तथैव सुमहत्कृत्यं धर्मराजस्य रक्षणम् ॥ ७.८४.२९ ॥

சைந்தவனைக் கொல்வது எனக்கு எவ்வளவு உயர்ந்த கடமையோ, அவ்வாறே தருமராஜனைக் காப்பதும் மிகப் பெரிய கடமையாகும்.

7.84.30

स त्वमद्य महाबाहो राजानं परिपालय ।
यथैव हि मया गुप्तस्त्वया गुप्तो भवेत्तथा ॥ ७.८४.३० ॥

மகாபாகுவே, இன்று நீ அரசனைப் பாதுகாப்பாயாக; நான் அவரைக் காப்பது போல் நீயும் அவரைக் காக்கப்பட்டவராக ஆக்குவாயாக.

7.84.31

न पश्यामि च तं लोके यस्त्वां युद्धे पराजयेत् ।
वासुदेवसमं युद्धे स्वयमप्यमरेश्वरः ॥ ७.८४.३१ ॥

உலகில் போரில் உன்னை வெல்லக்கூடியவன் எவனையும் நான் காணவில்லை; போரில் வாசுதேவனுக்கு நிகரான உன்னை, தேவர்களின் தலைவனே நேரில் வந்தாலும் வெல்ல முடியாது.

7.84.32

त्वयि चाहं पराश्वस्तः प्रद्युम्ने वा महारथे ।
शक्नुयां सैन्धवं हन्तुमनपेक्षो नरर्षभ ॥ ७.८४.३२ ॥

நரர்களில் சிறந்தவனே, உன்னிலும் மகாரதனாகிய பிரத்யும்னனிலும் முழு நம்பிக்கை கொண்டு, கவலையின்றி சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) என்னால் கொல்ல முடியும்.

7.84.33

मय्यपेक्षा न कर्तव्या गोप्ताऽयं मम केशवः ।
राज्ञ एव परा गुप्तिः कार्या सर्वात्मना त्वया ॥ ७.८४.३३ ॥

என்னைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே; என்னைக் காப்பவர் இந்த கேசவன். அரசனுக்கு உயர்ந்த பாதுகாப்பை நீ முழு மனதோடு அளிக்க வேண்டும்.

7.84.34

न हि यत्र महाबाहुर्वासुदेवो व्यवस्थितः ।
किञ्चिद्व्यापद्यते तत्र यत्राहमपि च ध्रुवम् ॥ ७.८४.३४ ॥

மகாபாகுவான வாசுதேவன் எங்கு நிற்கிறாரோ, அங்கு எதுவும் அழிவதில்லை; நானும் நிச்சயமாக எங்கு இருக்கிறேனோ, அங்கும் அப்படியே.

7.84.35

एवमुक्तस्तु पार्थेन सात्यकिः परवीरहा ।
तथेत्युक्त्वाऽगमत्तत्र यत्र राजा युधिष्ठिरः ॥ ७.८४.३५ ॥

பார்த்தனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவுடன், எதிரி வீரர்களைக் கொல்பவனான சாத்யகி 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, அரசன் யுதிஷ்ठிரர் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.